11.12.18

Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Με τις Πρέσπες πήραν αέρα τα μυαλά τού Ζάεφ. Και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε. Του τα δώσαμε όλα (ο κ. Τσίπρας δηλαδή). Τώρα μιλάει για «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και έμπλεως χαράς και βεβαιότητος δηλώνει στο κοινοβούλιό του:

«Η χώρα παραμένει η ίδια, η γλώσσα θα αναγνωρίζεται από όλους και η «Μακεδονία» θα γίνει μέλος όλων των διεθνών οργανισμών, ενώ δημιουργούνται προϋποθέσεις ακόμη και για πιθανή διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα»!!

Κάποια ωχρά, νωθρά και τρεμάμενα απαντητικά μισόλογα, άρθρωσε ο ημέτερος ανΥπεξ. Στο μεταξύ ο κ. Πάϊατ, άδραξε την ευκαιρία να εγκωμιάσει και πάλιν και πολλάκις την κυβέρνηση Τσίπρα δηλώνοντας:

«Είμαι εντυπωσιασμένος από τη σοβαρότητα [sic!] που επιδεικνύει η ελληνική Κυβέρνηση». Και ο αθεόφοβος δεν εφείσθη να επαναλάβει: «Η ιστορία θα είναι γενναιόδωρη με τον Τσίπρα ο οποίος επέδειξε πολιτικό θάρρος για να προχωρήσει η Συμφωνία με την ΠΓΔΜ». Αν ρωτούσε ο πλαστογράφος της ιστορίας την ιστορία, αυτή θα τον αποστόμωνε.

Οι αντισυγκεντρώσεις που οργάνωσε η κυβέρνηση στην Αθήνα για να αμαυρώσει το κίνημα των μαθητών για την Μακεδονία και την ταπεινωτική συνθήκη των Πρεσπών εγγίζουν τα όρια της φρίκης. Αντιδιαδήλωση με μαδέρια και κόκκινες σημαίες και συνθήματα όπως: «κρεμάλα στους φασίστες», «φασιστάκι, φασιστάκι ξύλο που θα το φας» κ.τ.τ. είναι όνειδος και ντροπή για τους εμπνευστές τους. Πιστώνουν τον πατριωτισμό και την Μακεδονία στη «Χρυσή Αυγή» και της στρατολογούν στελέχη και οπαδούς. Αίσχος!

Δυστυχώς και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ακούσθηκε ένας ευθύς και καθαρός λόγος. Στην αρχή κάτι «ήξεις, αφίξεις ου(κ) εν πολέμω θνήξεις». Στη συνέχεια η ηγεσία υποδύθηκε ρόλο αυστηρού παιδονόμου και αξίωσε από τα παιδιά να πάψουν να διαδηλώνουν για την Μακεδονία και να κοιτάζουν τα μαθήματά τους!...

Βασιλικότερος του βασιλέως ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ κατήγγειλε τις μαθητικές κινητοποιήσεις για τη Μακεδονία ως «ενέργειες φασιστικού και εθνικιστικού σχεδιασμού». Άξιος ο μισθός του!...

Πάντως ο κύριος «καθοδήγησε» κυβέρνηση και παπαγαλάκια του μιντιακού συστήματος που έσπευσαν να καταχεριάσουν τα Ελληνόπουλα ως … φασίστες!

Αυτό το μαθητικό ξέσπασμα είναι το υγιέστερο δείγμα πως η λαχτάρα της ελευθερίας και της εθνικής αξιοπρέπειας είναι ζωντανές. Τα παιδιά ενστερνίστηκαν τα λόγια τού Κολοκοτρώνη, τω καιρώ εκείνω, στους συνομήλικούς τους στη Πνύκα.

Να ποια γλώσσα έπρεπε να μιλήσουν στα Ελληνόπουλα που ξεσηκώθηκαν κυβέρνηση και τοποτηρητές της στην εκπαίδευση: Τη γλώσσα τού Γέρου τού Μωριά:

«Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος. Όλα τα έθνη τού κόσμου έχουν και φυλάττουν μια θρησκεία (…). Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και εις τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας (…).

Στον αντίποδα των σοφών συμβουλών τού Γέρου τού Μωριά τα φερέφωνα της εξουσίας οι εθνομηδενιστές εκπαιδευτικοί τού Γέρακα, απέβαλαν τους μαθητές επειδή στη παρέλαση τραγούδησαν το «Μακεδονία ξακουστή»! Ευθυγραμμίστηκαν με την σκοπιανή υπουργό αμύνης, η οποία απαίτησε να πάψουν οι Έλληνες να τραγουδούν το «Μακεδονία ξακουστή». Τί θα δουν ακόμη τα μάτια μας, ιδίως αν οι πολιτικές μας ελίτ κυρώσουν (άπαγε της βλασφημίας) τις Πρέσπες.

Φωτισμένος Δάσκαλος ο Δημήτρης Νατσιός γράφει: «Κάποιοι, “ρεβόμενοι αστακομακαρονάδες” που λέει και ο ποιητής, θρηνούν για την απώλεια μαθημάτων. Απάντηση: Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί…».

Μία πάντως σημαντική μαρτυρία συνεισφέρει ο καθηγητής Θ. Βερέμης διασώζοντας ομολογία τού Χαρίλαου Φλωράκη:

«Οι έξω μάς πίεζαν να αναγνωρίσουμε μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα. Δεν μπορούσαμε να το κάνουμε κι εγώ αντιδρούσα, γιατί ήταν προδοσία. Και το πλήρωσα ακριβά αυτό»( Σ. Καλεντερίδης, “Δημοκρατία”,30/11/18).

Υπάρχει μια ταύτιση σε μείζονα εθνικά – πνευματικά θέματα μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Για τού λόγου το αληθές αντιπαραβάλλετε με τα συριζαϊκά την δήλωση τού επίδοξου δημάρχου Αθηναίων της Ν.Δ. Κ. Μπακογιάννη:
«Είμαι φανατικά υπέρ τής αποποινικοποίησης τής μαριχουάνας […] είμαι υπέρ και τού γάμου ομοφυλοφίλων ζευγαριών και της υιοθεσίας παιδιών»!

Κυκλοφορεί ένα εκπληκτικό video – δανείζομαι την ενημέρωση από τον Ανδρέα Σταλίδη (Εστία,20/11/18). Καταγράφει μια συνομιλία τής διευθύντριας της ΜΚΟ Advocates Abroad με συνεργάτη της Καναδής συγγραφέως Laourand Southem στη Λέσβο:

«Η Διευθύντρια περιγράφει πώς διδάσκουν στους μετανάστες να υποδύονται τους Χριστιανούς, πώς να διηγούνται περιστατικά διωγμών εναντίον τους στα κράτη από τα οποία προέρχονται, πώς να φέρονται στις συνεντεύξεις τους με τις αρχές, δηλαδή πώς να μιλάνε, να κάθονται, κάθε πότε να διακόπτουν, να κλαίνε με λυγμούς όταν υποτίθεται ότι θυμούνται βασανισμούς, πώς να περιγράφουν την γιορτή των Χριστουγέννων ως τη Γέννηση τού Σωτήρα. Ισχυρίζονται ότι απαιτείται ικανότητα ηθοποιού από έναν μετανάστη προκειμένου να πείσεις τις αρχές ότι είναι πρόσφυγας»!!

Την Τρίτη στο Μαρακές ψηφίζεται το διαβόητο «Παγκόσμιο Σύμφωνο» για τη μετανάστευση. Πολλές χώρες, η μια μετά την άλλη, δηλώνουν την άρνησή τους να το ψηφίσουν. Στη γειτονιά μας Βουλγαρία και Ιταλία διεκήρυξαν την έντονη αντίθεσή τους. Η Ελλάδα τής «αριστεράς τού Soros» θα το υπερψηφίσει;


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Aναγέννησης

4.12.18

«Αι απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Όλα τα κατάφερε ο ΟΗΕ, όπου γης παρενέβη. Αδρή η εμπειρία των Ελλήνων από την … απομάκρυνση τού Αττίλα από την Κύπρο, την … απόκρουση τής κλιμακούμενης τουρκικής απειλής στο Αιγαίο και άλλα συναφή κατορθώματά του επιβολής τής ειρήνης και τής δικαιοσύνης στο κόσμο. Ο φερετζές τού έλειπε μάλλον και το πέτυχε. Ονομάζεται «Παγκόσμιο Σύμφωνο για μια ασφαλή, συντεταγμένη και ρυθμισμένη μετανάστευση».

Επίκειται (10-11 Δεκεμβρίου) η Διάσκεψη τού Μαρακές όπου οι 193 χώρες – μέλη τού ΟΗΕ καλούνται να επικυρώσουν το Σύμφωνο. Ήδη όμως πολλές απ’ αυτές με εμπειρίες τού φαινομένου δηλώνουν την άρνησή τους. Πρώτες οι ΗΠΑ και ακολουθούν Ισραήλ, Αυστραλία, Αυστρία, Ελβετία, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, Κροατία, Εσθονία και η γειτονική μας Βουλγαρία. Εικάζουμε και πολλές άλλες.

Το Σύμφωνο δηλώνεται «μη δεσμευτικό»(σκορδαλιά χωρίς σκόρδο). Αλλά οι χώρες που έχουν καεί στο χυλό φυσούν και το γιαούρτι, καθώς εκτιμούν ότι μεσομακροπρόθεσμα θα καταστεί δεσμευτικό. Από την πλευρά του ο Γ.Γ. των Η.Ε. το βιολί του, φλυαρεί περί «ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού» και άλλων ηχηρών παρομοίων. 

‘Όμως ενός εστί χρεία: αντί να ερημώνονται χώρες και να βυθίζονται σε καταστροφικούς σπαραγμούς, εμφυλίους και μη, να επιβληθεί πραγματική ειρήνη σ’ αυτές. Να βοηθηθούν να βρουν το δρόμο της ανάπτυξης, της αξιοποίησης των εθνικών τους πόρων ικανών να θρέψουν τους πολίτες τους ώστε να μην επιλέγουν τους απέλπιδες δρόμους της μετανάστευσης. Εδώ υποχρεούται να δώσει απόλυτη προτεραιότητα ο ΟΗΕ και όχι εκεί πού … βόσκει!

Η ελληνική εμπειρία μετράει μεταξύ 2008 – 2018 , 1.451.374 καταγεγραμμένους παράνομους (μετά τη Σύνοδο τού Μαρακές θα μας απαγορευτεί η χρήση τού όρου “παράνομος”!) μετανάστες, συν απροσδιόριστος αριθμός μη καταγεγραμμένων. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι αφροασιάτες μουσουλμάνοι, ξένοι προς τις παραδόσεις, τον πολιτισμό και τα ήθη τού λαού μας. Ο αριθμός αυτός διογκώνεται καθημερινά με τις αδιάκοπες κατευθυνόμενες από Τουρκία εισροές. Αυτό συμβαίνει σε μια χώρα μόλις 10 εκατ. με ραγδαία δημογραφική συρρίκνωση, την Ελλάδα και προϊδεάζει την εξαφάνισή μας.

Ήδη, αλλά οπωσδήποτε σε άμεσα ορατό χρόνο η Ελλάδα δεν θα μπορεί να διαχειρισθεί το μέγεθος και την πολυπλοκότητα τού προβλήματος. Ενόψει αυτού είναι ακατανόητο ότι δεν έσπευσε να μιμηθεί την γειτονική Βουλγαρία που αρνείται να κυρώσει το νεοφανές Παγκόσμιο Σύμφωνο.

Με τα ιδεολογήματα των «ανοικτών συνόρων» που εμπνέουν την πολιτική μας ελίτ οδηγούμαστε ακάθεκτα σε οδυνηρή υπονόμευση της εθνικής μας ταυτότητος και φυσιογνωμίας. Το νέο Σύμφωνο έρχεται να επισφραγίσει αυτό που η χώρα μας μετά το 2008 το έχει κάνει πράξη, όπου οι «μουσαφιραίοι» μας με τα επιδόματα, τις ιατροφαρμακευτικές παροχές κλπ περνούν προδήλως καλύτερα από τούς Έλληνες φτωχούς.

Αν υπάρχει κάποιος νουνεχής σ’ αυτήν την κυβέρνηση, ας σταματήσει τον κ. Τσίπρα να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο!

Βαρύ το κόστος υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων. Τα Μνημόνια μάς φτωχοποίησαν όλους, αλλά να προχωρήσουμε, εκ του υστερήματός μας και με τον οβολόν τής χήρας. Να απευθυνθούμε με ζεστά πατριωτικά λόγια στους Ομογενείς μας όπου γης, ιδίως στις ΗΠΑ, και στον εφοπλιστικό μας κόσμο. Πολιτεία και Εκκλησία να δράσουν από κοινού. Χρέος μας να τονώσουμε την διπλωματική και στρατιωτική μας ισχύ και ταυτόχρονα την πολιτική και οικονομική μας. Μπορούμε. Στο χέρι μας είναι. Ας έχουμε υπόψη ότι η Τουρκία δαπάνησε για την άμυνά της πέρυσι 13,7 δισ. έναντι 3,4 δισ. που δαπανήσαμε εμείς. Η ποσοτική διαφορά είναι ασφαλώς καταθλιπτική, εις βάρος μας, αλλά υπολογίζουμε και όχι επιπολαίως στην ποιοτική. Κατά τα άλλα δεν πανικοβαλλόμεθα από τις απειλές διότι, όπως έλεγε ο Σωκράτης, οι βροντές τρομάζουν τα παιδιά και οι απειλές τους ανόητους. «Αι μεν βρονταί τους παίδας, αι δε απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι».

Να εγκαταλείψουμε τον κατευνασμό και να υιοθετήσουμε μια δυναμική στρατηγική αποτροπής. Όμως οι ηγεσίες μας, πολιτικές, πνευματικές και λοιπές, βολοδέρνουν σε άλλα πελάγη. Η Ελένη Θεοχάρους, η γενναία Κυπρία Ευρωβουλευτής, που την κήρυξε ανεπιθύμητη ο περιβόητος Ράμα, είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της: «Μάς κυβερνούν αδιάφοροι, τάχα εκσυγχρονιστές και μοντέρνοι, τάχα πολυπολιτισμικοί και κοσμοπολίτες, οι οποίοι ταυτίζουν τον υγιή πατριωτισμό και την υπεράσπιση των δικαίων τού λαού με τον εθνικισμό».

«‘Ηγέτες» δήθεν γνωστικοί, λογικοί, ρεαλιστές, υπάκουοι υπηρέτες ξένων αφεντάδων, που, αφού κατέστρεψαν την οικονομία και έπληξαν το σφρίγος τού Ελληνισμού, το εθνικό του φρόνημα, τα οράματα και τις ενατενίσεις του, την πίστη και τις ελπίδες του, εφαρμόζουν εργολαβικά τις εντολές οι οποίες τους δίνονται. Τρέμουν τους επιθετικούς και κακοποιούς γείτονές μας και σιωπούν μπροστά στις προκλήσεις τους, προκειμένου να συνεχίσει η Ε.Ε. την οικονομική στήριξη και την ανοχή της». 

Οι πολιτικοί μας ταγοί λειτουργούν δυστυχώς ως ετεροπροσδιορισμένοι και προσυπογράφουν άνετα τις απαιτήσεις των αφεντάδων. Η χώρα αυτοκαταδικάζεται με τέτοιες συμπεριφορές να είναι δεδομένη και αναλώσιμη. Μια εμπρέπουσα απάντηση από τον πολιτικό μας κόσμο (κυβέρνηση, εν αναμονή κυβέρνηση) που να πονάει δεν έλαβε ακόμη ο πανάθλιος Ράμα για την δολοφονία τού παλικαριού. Ένα αντίμετρο δεν ανακοινώθηκε. Κρίμα μας!

Αγωνιστικό μήνυμα από τα «κίτρινα γιλέκα» της Γαλλίας : «Η ελίτ ανησυχεί για το τέλος τού κόσμου και εμείς ανησυχούμε για το αν θα βγάλουμε το μήνα»!...

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

27.11.18

Μην παίζετε εν ου παικτοίς με την Εκκλησία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

H ιστορία διδάσκει. Και εκδικείται εκείνους που είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Ο λόγος με αφορμή τις εμμονές του κ. Τσίπρα σε συγκρούσεις με την Εκκλησία. Το πρώιμο ΠΑΣΟΚ άμα τη ανόδω του στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981 ανεκοίνωσε δια του τότε υπουργού της Δικαιοσύνης Στάθη Αλεξανδρή την επιβολή του πολιτικού γάμου ως υποχρεωτικού για όλους τους Έλληνες. Η εξαγγελία προκάλεσε θύελλα και η Εκκλησία βρέθηκε επί ποδός πολέμου. Συνάντηση πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου-αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, η πρώτη από της αναλήψεως των καθηκόντων από τον Ανδρέα.

Ο γράφων κλήθηκα από τον πρωθυπουργό να παρίσταμαι σ’αυτήν. Μπαίνει στο πολιτικό Γραφείο ο Σεραφείμ αγέρωχος και σίγουρος και απευθύνεται στον Παπανδρέου: “Άκουσε, Πρόεδρε, ο μακαρίτης ο πατέρας σου έλεγε μια σοφή κουβέντα «μην τα βάζεις με την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει, κι αν είναι σβησμένο θα σε μουντζουρώσει»”!

Το σχόλιο του Ανδρέα μετά την αποχώρηση του αρχιεπισκόπου: «Φοβερός ο παπάς, με έπεισε!». Και έδωσε αμέσως εντολή να σταματήσει το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο…


Τα ανθρώπινα μεγέθη είναι συγκρίσιμα και σχετικά: Σεραφείμ-Ανδρέας / Ιερώνυμος-Τσίπρας.

Ο αρχιεπίσκοπος ονόμασε τον κ. Τσίπρα «σύγχρονο Σαούλ». Ποιον Σαούλ υπαινίσσεται ο μακαριώτατος; Σαούλ τον βασιλέα του Ισραήλ (1040-1000 π.Χ.) ο οποίος είχε ταραχώδη και περιπετειώδη βασιλεία, άλλοτε νικών και άλλοτε ηττώμενος από τους Φιλισταίους; Αν πρόκειται γι’αυτόν δεν είναι μάλλον τιμητική υπέρ του πρωθυπουργού η παρομοίωση. Αν όμως πρόκειται για τον Απόστολο Παύλο που ως Σαούλ ως την ώρα της Δαμασκού υπήρξε απηνής διώκτης των Χριστιανών, τότε ταιριάζει η ονομασία και δη ως χαρακτηρισμός διαρκείας, καθ΄όσον ο κ. Τσίπρας παραμένει πεισμόνως Σαούλ, απηνής διώκτης της Εκκλησίας. Αλλά αυτό αποτελεί επίσης την αυτοκαταδίκη του αρχιεπισκόπου, ο οποίος δεν θέλησε, ή δεν κατάφερε με τόση φιλία, αγάπες κλπ. να εκχριστιανίσει τον υψηλό συνομιλητή του που εξακολουθεί να δηλώνει «άθεος», να παραμένει Σαούλ και να κτυπάει κατά σύστημα και κατ’εξακολούθηση τον σκληρό πυρήνα του Έθνους: Πίστη, πατρίδα, οικογένεια.

Η Σύνοδος της Ιεραρχίας με ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα έστειλε ένα βροντερό μήνυμα στην κυβέρνηση ότι «δεν μπορεί να παίζει εν ου παικτοίς», «ως εδώ και μη παρέκει»!

Αν και το «κοινό ανακοινωθέν» εξαερώθηκε στην Σύνοδο της Ιεραρχίας και φυσικά στη συνείδηση των Ελλήνων, πιστών, ημίπιστων (ακόμη) και απίστων κατά την διατύπωση του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, οι πρωταγωνιστές του (Τσίπρας-Ιερώνυμος), μηχανεύονται να το καταστήσουν νόμο του κράτους. Πάντως μάταιος ο κόπος τους. Ο κόσμος το πήρε χαμπάρι και δεν τους βγαίνει…..

Καλεσμένος του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου και της Παμμακεδονικής Καναδά βρέθηκα την περασμένη εβδομάδα στο Τορόντο. Επαληθεύεται η ρήση Καραμανλή: «Έξω πάμε καλά». Οι απόδημοι κατά κανόνα είναι πιο πατριώτες και πιο Έλληνες από τους επίδημους. Σε ορισμένες βέβαια περιπτώσεις δεν ξεφεύγουν από το εθνικό νόσημα, την διχόνοια, και τότε τα χαλούνε. Όμως «κοινόν γαρ τοις πάσιν ανθρώποισι τουξαμαρτάνειν» έλεγε ο Σοφοκλής. Οπωσδήποτε για τα μείζονα εθνικά θέματα δεν ανέχονται μύγα στο σπαθί τους. Ευτυχώς δεν έχουν μολυνθεί από την ελλαδική πανώλη των τελευταίων χρόνων της «ασυνέχειας» του έθνους μας, της τάχα «φανταστικής» κατασκευής του και άλλων συναφών κούφιων εννοιών.

Δεν ζητούν τίποτε από την Ελλάδα και αν υπάρξει κάποτε μια εθνική στρατηγική να κηρύξει πανστρατιά προσφοράς, οι ομογενείς μας θα είναι πρώτοι. Αυτό πρέπει να κάνουν Τσίπρας-Μητσοτάκης και οι άλλοι. Αυτό πρέπει να πράξει Ιερώνυμος και εκκλησιαστικοί ιεράρχες.

Το βαθύ παράπονο των ομογενών μας: καθώς όλοι πάσης εθνικής προελεύσεως γείτονές τους έχουν δικαίωμα ψήφου στις χώρες καταγωγής τους, όλοι πλην Ελλήνων, παραμένει αφελής και ανόητη η επιφυλακτικότητα της ελλαδικής πολιτικής ελίτ, η οποία πεισμόνως αρνείται να νομοθετήσει το δικαίωμα αυτό. Επείγουσα υπερήμερη υποχρέωση της Βουλής.

Ο τουρκικός αναθεωρητισμός βρίσκεται σε καλπάζουσα έξαρση. Και μεις χαζεύουμε «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» (Βάρναλης). Ενώ το χρέος μας είναι να γρηγορούμε. Η τουρκική επιβουλή εναντίον μας δεν έλειψε βεβαίως ποτέ, αλλά τώρα το κακό έχει παραγίνει. Ασκεί έναν υβριδικό πόλεμο με εμπράγματες επικίνδυνες και κλιμακούμενες ενέργειες.

Δυστυχώς ουδέποτε έπαυσε να ισχύει η θουκυδίδεια θέση (V, 89), ότι «δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται, δυνατά οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσιν». (=Κατά την ανθρώπινη λογική μπορούμε να μιλάμε για δίκαιο όταν και τα δύο μέρη έχουν ίση ισχύ. Οι ισχυροί κάνουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν). Πρέπει να αποβάλουμε το φοβικό σύνδρομο, να παύσουμε να ετεροπροσδιοριζόμαστε, για να ανακόψουμε την εις βάρος μας τουρκική επέλαση. Ο τούρκος είναι ασφαλώς ποσοτικά και οπλικά υπέρτερός μας, αλλά αυτό δεν ζυγίζεται μόνον έτσι. «Η μεγαλωσύνη στα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα // με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα» (Παλαμάς).

Ο πολλαπλασιαστής της ισχύος του Ελληνισμού υπήρξε πάντοτε η ψυχή των Ελλήνων. Να εξορθολογίσουμε τάχιστα τις υλικές εθνικοαμυντικές δυνάμεις του Έθνους και να αναζωογονήσουμε τις ψυχικές. Νυν υπέρ πάντων αγών!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Μη χαϊδεύετε άλλο τον Ράμα. Πάρτε αντίμετρα που πονούν

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το δικτατορικό καθεστώς της Αλβανίας συνεχίζει το ασίγαστο μένος του κατά παντός ελληνικού. Με μια ηλίθια απόφαση που διακρίνει μόνο ένα κράτος – συμμορία, ποτέ ένα κράτος δικαίου, το αλβανικό ΥπΕξ χαρακτήρισε τη γνωστή αγωνίστρια Κυπρία ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους persona non grata. Είναι η υψηλότερη τιμητική διάκριση για την πολιτικό.

«Γυνή ανδρεία» στην αριστοτελική έκφραση η Ελένη δήλωσε:

«Δεν πρόκειται να κάμψουν ούτε την αντίστασή μου, ούτε τη βούλησή μου, ούτε το πάθος μου για κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των φρικτά καταπιεσμένων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου».

Σημαδιακή η εποχή μας όπως «τω καιρώ εκείνω» της Παλαιάς Διαθήκης οπότε «δια το μη είναι άνδρας εν Ιερουσαλήμ εβασίλευσε Δεβόρα η γυνή»(Κριταί, 4,9 & 5) και τώρα «διά το μη είναι άνδρας εν Ελλάδι και Κύπρω έδρασεν Ελένη η Θεοχάρους».

Προηγήθηκε το τρομώδες παραλήρημα τού αλβανού πρωθυπουργού, ο οποίος μη λαμβάνοντας τη παραμικρή προειδοποίηση από τους δικούς μας εκστασιάζεται στον κύβο και εκτροχιάζεται τελείως. Άλλωστε, όπως έχει γραφεί σε αλβανικά έντυπα, ο άνθρωπός τους έχει βαρύ ιστορικό σχιζοφρένειας, γεγονός που εξηγεί και τους χυδαίους χαρακτηρισμούς «γαϊδούρια», «γουρούνια», που χρησιμοποίησε για τους Ελλαδίτες και Βορειοηπειρώτες που τίμησαν την εκφορά τού Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Το αλβανικό δικτατορικό καθεστώς δεν εξημερώνεται με χάδια όπως αυτά που μετέρχεται η επίσημη Ελλάς σήμερα. Καταλαβαίνει μόνο με αντίμετρα που πονούν.

Ο προεδρεύων αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης έσωσε την τιμή τού σώματος με την πρωτοβουλία του να τιμηθεί ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Θλιβερά τα κλαψουρίσματα από τον πρόεδρο τού σώματος και μία κυβερνητική βουλευτή ότι ο προεδρεύων ενήργησε χωρίς προηγούμενη απόφαση της διασκέψεως των προέδρων (=Μήνυμα στον εγκληματία Ράμα ότι είναι … «άκυρη η σιγή ενός λεπτού» μη και μας παρεξηγήσει! …).

Στο μεταξύ τα κόμματα, κατεξοχήν το κυβερνών εν όψει της μακράς προεκλογικής περιόδου που de facto άρχισε προώρως εγκαινίασαν πλειστηριασμό υποσχέσεων. Είναι αηδές, αλλά η κυβέρνηση επιμένει να πουλάει τις 10.000 θέσεις των ιερέων που με την αμφιλεγόμενη συμφωνία, ή προσυμφωνία, ή απλώς συζήτηση για συμφωνία Ιερωνύμου – Τσίπρα «αδειάζουν» από το Δημόσιο. Αυτό, ένα από τα δεκάδες προβλήματα της καθημερινότητάς μας.

Στη δεκαετία τής κρίσης απωλέσαμε το 1/3 του ΑΕΠ. Είναι το αποτέλεσμα των κτηνωδιών άμα και ηλιθίων «προγραμμάτων σωτηρίας» που μας επέβαλαν οι μαθητευόμενοι μάγοι των «θεσμών». Μη αποκρυπτόμενος και ήδη αποκαλυπτόμενος από τους πρωτεργάτες των μέτρων στόχος των «προγραμμάτων σωτηρίας» ήταν να σωθεί το μεγαλοτραπεζικό σύστημα των ισχυρών της Ευρώπης και το πεφιλημένο ευρωνόμισμα.

Η χώρα, παρά την διατυμπανιζόμενη σε όλους τους ήχους έξοδο, βρίσκεται καθηλωμένη στις συνθήκες αποικίας χρέους.

Είναι έκδηλη η αδυναμία των κυβερνώντων απέναντι στους ποικιλώνυμους «αντεξουσιαστές». Τους ανέχονται προφανώς ως σάρκα εκ της σαρκός τους και οστούν εκ των οστέων τους. Γι’ αυτό τους έχουν αφήσει ασύδοτους.

Πρόσφατο ιδιαιτέρως εύγλωττο επεισόδιο όπου αστυνομικοί που κατέθεσαν ως μάρτυρες σε δίκη αναρχικών στοΠρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκαν επίθεση με κράνη και ξύλα από ομάδα περίπου 50 ατόμων που βρίσκονταν συγκεντρωμένα έξω από τα δικαστήρια. Τρεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν για τις πρώτες βοήθειες στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Ο ένας υπέστη κάταγμα στο χέρι, ο δεύτερος εξάρθρωση ώμου και ο τρίτος δέχθηκε χτύπημα στο κεφάλι. Αν και το επεισόδιο εκτυλίχθηκε ακριβώς έξω από τα δικαστήρια παρουσία ενστόλων τής ΥΜΕΤ, δεν έγινε καμιά προσπάθεια για τη σύλληψη των δραστών.

Η Αστυνομία είναι ένα άκρως πειθαρχημένο Σώμα. Υπακούει τυφλά στα κελεύσματα τής ηγεσίας της, της εκάστοτε, πολιτικής βέβαια. Και είναι προφανές ότι η απραξία της έναντι των διαφόρων αναρχοειδών είναι διατεταγμένη άνωθεν.

Αν και κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των σκοπιανών, η προδοτική συμφωνία των Πρεσπών παραβιάζεται ακόμη και αυτή από το Ζάεφ.

Ενδεικτικά: δεν αλλάζει το άρθρο 36 τού συντάγματός του που εγκωμιάζει τους βετεράνους των «Μακεδονικών απελευθερωτικών αγώνων» και αυτούς που «εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν» για τις ιδέες της ξεχωριστής ταυτότητα τού «Μακεδονικού λαού» και της Μακεδονικής» κρατικής οντότητας». Εμμέσως εξ άλλου θέτει ζήτημα «Μακεδονικού έθνους» και φυσικά «Μακεδονικών μειονοτήτων». Με δόλιο τρόπο ο Ζάεφ αντί να απαλείψει το συγκεκριμένο άρθρο κάνει αναφορά σε «μέλη τού μακεδονικού λαού» που ζουν στο εξωτερικό.

Ο Οδυσσέας Ελύτης «φωτογράφισε» τους Νεοέλληνες για το «συν» που διαθέτουν απέναντι στους άλλους. Έλεγε: «Είμαστε γεμάτοι ελαττώματα, σύμφωνοι, έχουμε όμως, κοντά στα πολλά πλην κι ένα σύν απέναντι στους άλλους, που είναι μοναδικό. Οι ξένοι το καταλαβαίνουν περισσότερο από εμάς τους ίδιους. Γι’ αυτό και ή μάς ζηλεύουν, όπως οι γείτονές μας, ή μάς φοβούνται και δεν εννοούν να μας αφήσουν να σηκώσουμε κεφάλι, όπως απαξάπαντες οι Δυτικοί. Το έδειξαν με την αισχρή στάση τους απέναντί μας και στα χρόνια τής Μικρασιατικής εκστρατείας και στις ημέρες μας με την Κύπρο. Αφήνω ότι η ιστορία αυτή είναι βαθύτερη και, άμα την ξεσκαλίσεις, θα φτάσεις ως τις Σταυροφορίες και ως το Σχίσμα. Μόνιμη επιδίωξη τής Δύσης ανέκαθεν ήταν να μας χωρέσει τα δύο πόδια στα δικά της παπούτσια. Και να που τα καταφέρνει στις ημέρες μας. από εδώ κι εμπρός, θα περπατάμε με το ένα πόδι στην ΕΟΚ και με το άλλο στο ΝΑΤΟ»(Συν τοις άλλοις, σ.171). 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

12.11.18

Tο παζάρι Αρχιεπισκόπου-Τσίπρα άκυρο εάν δεν εγκριθεί από την Ιεραρχία.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η εν χορδαίς και οργάνοις εξαγγελθείσα «συμφωνία» Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού δεν δεσμεύει ευτυχώς σε καμία περίπτωση την Εκκλησία της Ελλάδος. Μόνη αρμόδια να λάβει μια τέτοια απόφαση είναι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας. Και ευελπιστούμε ότι εκεί θα καταρρεύσει μετά πατάγου.

Ο κ. Τσίπρας με έμφαση εσχάτως αποπειράται να αλλοιώσει το σκληρό πυρήνα του Έθνους με απίθανες παρεμβάσεις και στην εξαγγελθείσα διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, π.χ. του άρθρου 3 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού». Τα περί «ουδετεροθρήσκου» κράτους, τα οποία υιοθέτησε ως μη όφειλε και ο Αρχιεπίσκοπος, φληναφήματα των αναθεωρητών είναι πυροβολισμοί στον αέρα καθ’όσον ουδείς ποτέ διενοήθη ότι το «επικρατούσα» σημαίνει υποχρεωτικά επιβαλλόμενη επί πάντων και πασών. Σημαίνει πολύ απλά ότι σε αυτήν ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, όπως επιβεβαιώνεται κάθε τόσο και από τις δημοσκοπήσεις παρότι αυτές είναι συχνά πολιτικά ελεγχόμενες.

Ένας από τους εγκυρότερους διανοητές μας, ο Γιώργος Θεοτοκάς, έγραψε: «Η Ορθοδοξία, όπως παρουσιάζεται στα μάτια του ελληνικού λαού, είναι θρησκεία εθνική, συνυφασμένη αξεδιάλυτα με τα ήθη του και τον ομαδικό του χαρακτήρα, με το κλίμα και με το άρωμα του τόπου, με τα τοπία του, με την οικογενειακή του ζωή και με τα γυρίσματα των εποχών της χρονιάς. Η οργάνωσή της είναι δημοκρατική, η γλώσσα της θερμή, η ηθική της ανθρώπινη, ταιριαγμένη με την ελληνική νοοτροπία, τα σύμβολά της οικεία και αναντικατάστατα στη λαϊκή συνείδηση. Οι μεγάλες εορτές της, ο Ευαγγελισμός, το Πάσχα, ο Δεκαπενταύγουστος, τα Χριστούγεννα και τα Δωδεκάμερα και άλλες, είναι κάθε χρόνο οι μεγάλες μέρες της Ελλάδας, οι μέρες όπου το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο από κάθε άλλην ώρα την ενότητά του, την αλληλεγγύη του, την αμοιβαία αγάπη των μελών του». (Πνευματική πορεία, Φέξης, σ. 152 και αναλυτικότερα: Η Ορθοδοξία στον καιρό μας, ιδίως σ. 13-35).

Η εν ψυχρώ εκτέλεση τού Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας έχει ηθικόν αυτουργό του κακουργήματος τον πρωθυπουργό της γείτονος Ράμα ο οποίος έσπευσε πρώτος έμπλεως ικανοποιήσεως να την εγκωμιάσει. (Κατάντημα!).

Η επίσημη Ελλάς σιώπησε «αιδημόνως» κοινώς , «εποίησε την νήσσαν…». Το αλβανικό κράτος-συμμορία μεθόδευσε, κουκούλωσε, εξαφάνισε τα ίχνη τού εγκλήματός του. Ενδεικτικό της συγκάλυψης και της εξαφάνισης ιχνών ότι στον ιατροδικαστή που όρισε η οικογένεια δεν επετράπη να ασκήσει το λειτούργημά του πέραν του να «αντικρύσει» εκ του μακρόθεν το σκήνωμα για χρόνο 5 μόλις λεπτών!

Η ελληνική αστυνομία αδιαφόρησε παντελώς για το συμβάν και μόνον μετά 5νθήμερον έστειλε συνεργάτη της να παρακολουθήσει τις έρευνες. Προέβη όμως «εγκαίρως» σε μιαν άθλια «διαρροή» περί δήθεν καταδίκης τού δολοφονηθέντος για διακίνηση ναρκωτικών!

Δέκα και , ημέρες από το φονικό και μόλις επετράπη η ταφή του θύματος. Το κράτος-συμμορία αρνούνταν επιμόνως να τον παραδώσει στους οικείους του (συρροή εγκλημάτων πάνω στο αρχικό κακούργημα).

Όλες αυτές τις μέρες το δυστυχώς διάτρητο ελληνικό κράτος έλαμψε διά της απουσίας του. Και ενώ ο πρωθυπουργός του εξοικονόμησε χρόνο να συλλυπηθεί τη μάνα τού «Ζακ» διαβεβαιώνοντάς την ότι «θα διαλευκανθεί υπ’ ευθύνη μου η δολοφονία του παιδιού σας», δεν προέβη σε καμία δήλωση για το αλβανικό κακούργημα, ούτε κατεδέχθη να τηλεγραφήσει δύο λόγια παρηγοριάς στην οικογένεια του παλληκαριού.(Κατάντημα!).

Ο Κωνσταντίνος είχε μια καρδιά που πλημμύριζε από Ελλάδα. Αλλά αυτό είναι στον αντίποδα των ελλαδικών ελίτ (πολιτικών πάσης αποχρώσεως και παντός βαθμού), πνευματικών (όπου κυριαρχούν οι … «ΛιακοΦίληδες») και οι «δικαιωματιστές» (δικαιωμάτων στα οποία δεν αντιστοιχεί καμία υποχρέωση).

Αυτές οι ελίτ, αιχμάλωτες τού εθνομηδενισμού και τού ευδαιμονισμού, είναι ανίκανες να αναμετρηθούν με το μεγαλειώδες φρόνημα τής ψυχής του δολοφονημένου παλληκαριού.

Είναι ντροπή μας, αλλά η αδράνεια τής χώρας μπροστά σε προκλήσεις όπως η παρούσα αλβανική, αρμόζει σε κράτος – οπερέτα, όχι σε σοβαρό, ιστορικό κράτος.

Παρακολουθούμε την αγωνία, έως πρεμούρα των Ελλήνων αναλυτών, διπλωματών, πανεπιστημιακών στον τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ να << περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού τις ελληνοαλβανικές σχέσεις >> ωσάν εμείς να είμαστε οι δολοφόνοι και όχι το θύμα της κρατικής δολοφονίας. Τα τελευταία τριάντα χρόνια υπήρξαμε οι αιμοδότες πάσης Αλβανίας. Απορροφήσαμε την φτώχεια, την πείνα, την ανεργία των γειτόνων (κάπου 700.000). Εισπράττουμε αντί τού μάννα χολήν και αντί τού ύδατος όξος. Εάν ωστόσο ο εγκληματίας ναρκοέμπορος Ράμα ήξερε ότι απέναντί του υπάρχει μια Ελληνική Κυβέρνηση σοβαρή και αποφασιστική, δεν θα έστελνε τους εγκαθέτους του , τού ειδικού σώματος από τα Τίραννα να δολοφονήσουν τον Κωνσταντίνο και δεν θα καμάρωνε μετά το κατόρθωμά του σαν «γύφτικο σκεπάρνι»…

Άρα διά της εις άτοπον απαγωγής το πρόβλημα είμαστε εμείς. Η ανυπαρξία μας!

Η ωμή βία, οι ξυλοδαρμοί Ελλήνων, η τρομοκρατία και οι δολοφονίες όπου τούς βολεύει, θα συνεχιστούν αν εξακολουθήσουμε να το βουλώνουμε, να τα μαζεύουμε και να μην αντιδρούμε δυναμικά.
Για το πολιτικό σύστημα τής Αλβανίας οι Βορειοηπειρώτες είναι << κάρφος εις τους οφθαλμούς>> του .

Ο κατευνασμός στον οποίο είναι εθισμένη η ελληνική πολιτική τάξη έχει πλήξει θανάσιμα το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδος. Αυτό πού μόνο μπορεί να αντιστρέψει υπέρ ημών τα πράγματα είναι, αντί τού αυτοκτονικού κατευνασμού, η πολιτική αποτρεπτικής ισχύος. 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.11.18

Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τους Αλβανούς

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την ώρα που γράφονταi οι γραμμές αυτές δεν έχει ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο σχετικά με την άγρια δολοφονία από αλβανούς αστυνομικούς τού Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες τής Βορείου Ηπείρου. Τον σκότωσαν και τον έσυραν αιμόφυρτο σαν το σκυλί 100 μέτρα πιο κάτω. Η αλβανική ηγεσία επέλεξε από καιρό την τρομοκράτηση τής Ομογένειάς μας και η εν ψυχρώ εκτέλεση του παλικαριού επιβεβαιώνει αυτήν την επιλογή της. Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τούς αλβανούς. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο Ράμα έσπευσε παραχρήμα να χαρακτηρίσει «τρελλό» τον ήδη νεκρό από τις σφαίρες των Ειδικών δυνάμεων Renea που κινήθηκαν από τα Τίρανα συνεπικουρούμενες από ελικόπτερο. Οι δράστες τής προφανώς «κεντρικά» αποφασισμένης επιχείρησης στόχευσαν κεφάλι και καρδιά τού θύματός τους και φυσικά πέτυχαν το στόχο τους. Ο Ράμα αντέδρασε ως ανώριμος ανήλικος με ειλημμένη απόφαση να τρομοκρατήσει τους ομογενείς οι οποίοι είναι εκεί πολίτες β’ κατηγορίας. Αλλοπρόσαλλη και ευθυγραμμισμένη με την επίσημη αλβανική άποψη η δήλωση τής Ελληνίδας Υπουργού Πολιτισμού. Μωρίας εγκώμιον!

Αξίζει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι ασήμαντοι γείτονες μάς φέρονται με απροσμέτρητο θράσος. Αντί να μας ικετεύουν και ευγνώμονες να μας ευχαριστούν, που τους σώσαμε από την πείνα, τη δυστυχία και την ανεργία (700.000 Αλβανούς), μάς δολοφονούν εν ψυχρώ. «Ένας Έλληνας νεκρός, ένας μπάσταρδος λιγότερο» έγραφε την επομένη της δολοφονίας το πανό στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Partijan στην οποία διευθυντής είναι αδελφός τού Ράμα.

Ο μόνιμος ελλαδικός ενδοτισμός εκτρέφει ηττοπάθεια, υποχωρητικότητα και άνευ όρων παράδοση στις αξιώσεις τού πρώτου τυχόντος.

Οι πολιτικές όπως άλλωστε και οι πνευματικές μας ελίτ κατατρύχονται από ένα διαρκές φοβικό σύνδρομο. Αν είχαν την τόλμη τού Τάσσου της Κύπρου δεν θα έσπευδαν νύχτα να τα «μαζέψουν» για τα 12 μίλια, που πάντως επιπόλαια είχαν προεξαγγείλει. Είχαν κινηθεί άλλωστε χωρίς καμία προσυνεννόηση με Ε.Ε και Ουάσιγκτον. Η τελευταία παρά τις «ίσες αποστάσεις» που μονίμως τηρεί, όσο δεν γεφυρώνεται το χάσμα της με την Άγκυρα, έχει ευήκοα ώτα για τα ελληνικά ζητήματα, αρκεί να της τίθενται.

Η επιπολαιότητα των ημετέρων έδωσε την ευκαιρία στην Άγκυρα να εκτραπεί στην συνήθη πολεμική ρητορική περί Casus belli. Ο Ακάρ αξίωσε… αποστρατικοποίηση των νησιών μας, εμφάνισε μάλιστα χάρτη που δείχνει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στη γραμμή Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη! Οι τούρκοι ισχυρίζονται ( τουρκική ευρεσιτεχνία) ότι τα νησιά έχουν μόνον χωρικά ύδατα - και αυτά 6 μιλίων και όχι υφαλοκρηπίδα!

Ας μην ξεχνούμε ωστόσο το απόστημα των Πρεσπών που έθρεψε και την νέα αλβανική θρασύτητα. Τσίπρας και Κοτζιάς ανεγνώρισαν μιαν άλλη Μακεδονία, δηλαδή το ψευδώνυμο «Μακεδονικό» κράτος-έθνος, - γλώσσα των Σκοπίων. Επί σοβαρών, σοβαροτάτων εθνικών θεμάτων όπως αυτό , ο λαός πρέπει να καλείται σε Δημοψήφισμα. Πολύ περισσότερο όταν είναι βέβαιον από τις μετρήσεις, καίτοι αυτές ελέγχονται από το σύστημα, άνω τού 70% των Ελλήνων πολιτών τοποθετείται απέναντι στην περιβόητη συμφωνία.

Και μια μικρή γεύση από ΣΤΑΘΗ Σ.(Ποντίκι 25/10/18): «Όχι μόνον θα λέγεται Μακεδονία σκέτο το κράτος των FYROMένιων, αλλά και όταν αποκαλείται Βόρεια Μακεδονία θα παραπέμπει σε κάποια Νότια (μάλλον αλύτρωτη), οι δε κάτοικοι του κατασκευασμένου αυτού κράτους θα λέγονται Μακεδόνες, τελεία και παύλα(…). Ενθυμούμαι ένα απ’ τα κράτη - κατασκευάσματα της Αποικιοκρατίας στην Αφρική, την Άνω Βόλτα, την οποίαν προφανώς θα κατοικούσαν κάποιοι… Ανωβολτιανοί! Δεν γνωρίζω πώς λέγεται η Άνω Βόλτα σήμερα, γνωρίζω όμως πώς λέγονται εκείνοι που συναίνεσαν να αποκαλούνται Μακεδόνες οι FYROMένιοι – λέγονται Κλαζομένιοι…».

Τότε οι Έφοροι της Σπάρτης προς τους απεσταλμένους των Κλαζομενών, ήταν επιεικείς: «Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν»! Στους ασχημονούντες τωρινούς Κλαζομένιους των Πρεσπών δεν ταιριάζει καμιά επιείκεια. Άλλωστε είναι οι Πρέσπες που απεθράσυναν τους δολοφόνους των Βουλιαράτων.

Σημείο των καιρών:
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαιώνει αυτούς πού βλασφημούν το χριστιανισμό, αλλά καταδικάζει αυτούς που βλασφημούν το Ισλάμ…

Με δύο πρόσφατες αποφάσεις του το ΕΔΑΔ παρέχει προστασία στις βλασφημίες κατά της χριστιανικής θρησκείας. Πρώτα αθώωσε διαφημίσεις που σκανδάλιζαν με το αιτιολογικό ότι «δεν ξέφευγαν από τον εμπορικό σκοπό».

Στη συνέχεια υπήρξε η περίπτωση των «Πούσυ Ριότ», της γνωστής ομάδας ταραχοποιών πανκ που καταδικάστηκε με βαριά ποινή στη Ρωσία για τη διοργάνωση μιας άγριας συναυλίας μέσα στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Μόσχας.

Πολυάριθμοι χριστιανοί διώκονται στις ισλαμικές χώρες όπως ηΑΐσα Μπίμπι στο Πακιστάν. Καταδικάστηκε πριν οχτώ χρόνια σε απαγχονισμό για «βλασφημία τού Προφήτη» και έκτοτε παραμένει έγκλειστη σε φυλακή. Η αναίρεση τής καθολικής Αϊσα στο ανώτατο δικαστήριο τού Πακιστάν είναι άγνωστο πότε θα εκδικαστεί, γιατί 150 μουλάδες εξέδωσαν φετφά και απαιτούν τον απαγχονισμό της και απειλούν με θάνατο οποιονδήποτε τη βοηθήσει. Το Φεμινιστικό Κίνημα βέβαια περί άλλα τυρβάζει. Με το δικαίωμα στη ζωή τής φτωχειάς Αΐσα θα ασχολείται; …

[Όλες οι αναφορές για το ΕΔΑΔ στη συνέντευξη τού Grégor Puppinck:http://www.lefigaro.fr/voxreligion/2018/10/26/31004-20181026ARTFIG00232-delit-de-blaspheme-la-cedh-n-est-pas-charlie.php (μτφρ. Ε. Νιάνιος)].

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

29.10.18

Γιορτάζουμε αληθινά τις εποποιίες του ’12 και του ’40 αν ανατρέψουμε το Βατερλώ των Πρεσπών

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουμε το τριήμερο αυτό, όλοι βεβαίως οι Έλληνες, αλλά ειδικά οι Μακεδόνες (κατά Τσίπραν-Κοτζιά: «Νότιοι … Μακεδόνες») την επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης μας ύστερα από 500 χρόνια βάρβαρης τουρκικής δουλείας. Ιερό επίκεντρο του εορτασμού ο πολιούχος Άγιος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς.

Τιμούμε την ιστορική προέλαση του Ελληνισμού που απέπλυνε την ντροπή του 1897. Και τιμούμε ταυτόχρονα την ηρωική απόκρουση της φασιστικοναζιστικής επίθεσης που δέχτηκε η χώρα μας το 1940-41.

Έχουν εν προκειμένω βαρύνουσα σημασία όσα κατέγραψε ο τότε πρέσβης του Μουσολίνι στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι:
«Μια μεγάλη χώρα [η δική του], αφού εγγυήθηκε αυθόρμητα σε μια μικρότερη χώρα (την Ελλάδα) ότι θα σεβασθεί τα σύνορά της και έτσι δε θα αναλάβει την πρωτοβουλία στρατιωτικών μέτρων σε βάρος της, αφού της παρέσχε άφθονες, χωρίς καν να της ζητηθούν, εκδηλώσεις εγκαρδιότητας και φιλίας, αποφασίζει αιφνιδιαστικά να της επιτεθεί, από καθαρό κατακτητικό πνεύμα και πνεύμα βίαιης επιβολής, επικαλούμενη για να δικαιολογήσει την επίθεσή της μηδαμινές και ψευδέστατες προφάσεις. Η μικρή χώρα [η Ελλάδα], διατηρώντας όλες τις δυνάμεις μέχρις εσχάτων, χαλυβδώνοντας όπλα και καρδιές σε μια αρραγή ενότητα, αντιστέκεται νικηφόρα στην επίθεση, καταφέρει στη μεγάλη χώρα βαρύτατες απώλειες αίματος, απώλειες υλικές, εδαφικές και γοήτρου και δεν υποκύπτει παρά μόνον όταν μια άλλη χώρα, ακόμη μεγαλύτερη από την πρώτη, της επιτίθεται από τα νώτα και τη συνθλίβει. Αυτή είναι η ιστορία της ιταλικής επιθέσεως κατά της Ελλάδας. Είναι ο αρχαίος μύθος του προβάτου και του λύκου, με την παραλλαγή ότι το πρόβατο, αντί να αφήσει το λύκο να το καταβροχθίσει, του τρίζει θαρραλέα τα δόντια και κατορθώνει να του αντισταθεί γενναία». Και καταλήγει: «Αλλά η σημασία της ιταλοελληνικής συρράξεως είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα ένδοξο κεφάλαιο στην εθνική εποποιία ενός μικρού λαού [του ελληνικού]. Για τις δυνάμεις που εξαπέλυσαν στον κόσμο τη βιβλική μάστιγα του πολέμου, κυνηγώντας ένα όνειρο μεγαλομανίας και στηριζόμενες στην ανικανότητα αντιστάσεως των αντιπάλων τους, η ιταλοελληνική σύρραξη εσήμανε την αρχή του τέλους για τον Άξονα, όχι μόνο λόγω των άμεσων και απώτερων επιπτώσεών της στο στρατηγικό τομέα, αλλά και λόγω των ψυχολογικών και πολιτικών επιπτώσεων που είχε στον ιταλικό λαό».

Καθώς ωστόσο πυκνώνουν οι εμπράγματες απειλές του τούρκου εναντίον μας, να ζωντανεύουμε στη μνήμη μας τους προγόνους μας εγγυτέρους και απωτέρους. 
«Βατερλώ οι Πρέσπες για Τσίπρα και Κοτζιά» επιγράφει ανάλυσή του ο φίλος Σαράντος Καργάκος και συμβουλεύει στον πρωθυπουργό την άμεση προκήρυξη εκλογών. Όπερ φρονίμως του υπέδειξε και ο αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας δεν θα ακούσει φυσικά ούτε τον Καργάκο, ούτε τον Μητσοτάκη, μια όμως εκκωφαντική λαϊκή βοή, που πρέπει διαρκώς ογκούμενη κάθε μέρα και εντονότερα να εκδηλώνεται, πιστεύουμε θα πειθαναγκάσει τον κ. Τσίπρα να προκηρύξει εκών-άκων, αν όχι εκλογές, οπωσδήποτε Δημοψήφισμα.

Πάντως Τσίπρας και Κοτζιάς μέλι, γάλα- Δεν τρέχει τίποτε. Αλληλολιβανίσθηκαν. Με το αμοιβαίο λιβανωτό εξαερώθηκε και η «αυστηρά προσωπική» επιστολή του παραιτηθέντος, τον οποίον θα εξακολουθήσει να… συμβουλεύεται ο παραιτήσας!

Το είχε γράψει ο Μάρκος Αυρήλιος: «Αλλήλων καταφρονούντες, αλλήλους αρεσκεύονται και αλλήλων υπερέχειν θέλοντες αλλήλοις υποκατακλίνονται» (Εις εαυτόν ΙΑ, 14). Δηλαδή, αλληλοπεριφρονούνται και όμως περιποιούνται ο ένας τον άλλον, θέλουν να υπερέχουν ο ένας του άλλου και όμως υποχωρούν ο ένας στον άλλον!

Στα Σκόπια για την εξαγορά ψήφων βουλευτών της Αντιπολίτευσης έγιναν σημεία και τέρατα. Όργιο παζαριού με εκβιασμούς και διαρκές ανέβασμα ταρίφας που ξεκίνησε από 250.000€ και έφτασε τα 2 εκατομμύρια! Άθλιος ο ρόλος των Δυτικών συμμάχων. Ο αμερικανός πρέσβυς μπούκαρε κυνικότατα στη συνεδρίαση του αντιτιθέμενου VMRO για να τους πειθαναγκάσει να πουν το «ναι». Εκβιασμούς, απειλές και δωροδοκίες καταγγέλλει και το ρωσικό ΥπΕξ.

Έτσι «δημοκρατικότατα» ο Ζάεφ μπουζούριασε τους «80». Ο Τσίπρας έσπευσε πρώτος, αδιαφορώντας για το όργιο που προηγήθηκε, να συγχαρεί τον σκοπιανό ομόλογό του. Και «ανήρτησε»: «Η αποψινή ψηφοφορία αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς μια κοινή επιτυχία. Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην ειρήνη και την μελλοντική ευημερία των λαών μας»!!!

Πραγματικότητες ωστόσο που θυμίζουν «Βαθύ Λαρύγγι» και το κυρίαρχο σύνθημά του: «Follow the money».

Αμυδρά συναφή εικόνα πήραμε από τις διαρροές του τελευταίου δικού μας υπουργικού συμβουλίου. Από τον ΥπΕΘΑ θα μάθουμε (αν τολμήσει να τα πει δημόσια) για τον χορό των εκατομμυρίων που μαδούνται από το αίμα του λαού για να παίζονται τα αίσχιστα παιχνίδια.

Υπερεπείγοντα: Εθνική συσπείρωση πάνω σε εθνικές γραμμές. Οι Πρέσπες, πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε όλοι, δυστυχώς και οι κυβερνώντες, ότι δεν είναι εθνική γραμμή, αλλά εθνικό Βατερλώ. Απόδειξη ότι ημών σιωπώντων για τον βανδαλισμό του Σταυρού στη Λέσβο παρενέβη με δήλωσή του ο Ματέο Σαλβίνι.

Τα «μυστικά κονδύλια» έχουν μιαν ιδιαιτέρως βαρύνουσα αποστολή και δεν γίνονται φανερά σε καμία χώρα του κόσμου. Η «μυστικότητά» τους αφορά υπέρτατους εθνικούς σκοπούς, αλλά μυστικά κονδύλια δεν σημαίνουν ασύδοτες και ύποπτες διαρροές τίμιου δημόσιου χρήματος. Όταν όμως προκύπτει εσμός ρεμούλας ας κινηθεί κάποτε η, δυστυχώς δυσκίνητη, Δικαιοσύνη μας.

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Πρέσπες, εθνική πανωλεθρία. Ανατρέπονται με δημοψήφισμα

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την περασμένη Κυριακή στη Θεσσαλονίκη τιμήθηκε ο Μακεδονικός Αγώνας. Στον Ναό τού Πολιούχου Αγίου Δημητρίου τελέσθηκε Δοξολογία και Μνημόσυνο για τους αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία τής Μακεδονίας στις 3 φάσεις εκείνου του αγώνα α) 1870 – 1903 β) 1904 – 1908 γ) 1909 – 1912.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ονομάζει τον Μακεδονικό Αγώνα «αναμέτρηση συνειδήσεων». Αναμετρήθηκε τότε η ελληνικότητα με τον βουλγαρισμό και νίκησε η ελληνικότητα.

Βασικά του χαρακτηριστικά: α) Κρήτες και Ελλαδίτες μαχητές περίπου 2000 β) Γηγενείς Μακεδόνες 1250 (ελληνόφωνοι, «δίγλωσσοι» βλαχόφωνοι και σλαβόφωνοι) πάλεψαν αφελφωμένοι, όλοι μια καρδιά. Μαζί με τους ενόπλους, ένας κόσμος ολόκληρος εκατοντάδων εντοπίων, μικρών και μεγάλων: Φλογεροί δάσκαλοι και ηρωϊδες δασκάλες, διπλωμάτες τού διαμετρήματος του Ίωνος Δραγούμη και τού Λάμπρου Κορομηλά, εθνεγέρτες κληρικοί τού ύψους τού Γερμανού Καραβαγγέλη, νέοι στρατιωτικοί, όλοι συνεργάστηκαν στενά για το «ποθούμενο», την σωτηρία τής Μακεδονίας. γ) Καθοριστικός ο ρόλος τής Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας και της Παιδείας που εκείνη κράτησε όρθια.

Και όμως Κυβέρνηση και Δήμος Θεσσαλονίκης έλαμψαν δια της επιδεικτικής απουσίας τής Υφυπουργού, [υποτίθεται ακόμα] Μακεδονίας – Θράκης καθώς και τού Δημάρχου. Τα κενά καθίσματά τους στον Ναό ήταν ευθεία προσβολή στην Μνήμη και την Αντίσταση τού Μακεδονικού Ελληνισμού.

Για την ιστορία μεταφέρουμε εδώ την μαρτυρία τού κορυφαίου Βρετανού ειδικού DOUGLAS DAKIN (THE GREEK STRUGGLE IN MACEDONIA 1897-1913, σελ. 117), «Ολόκληρη ιστορία τής Αντίστασης αυτής δεν μπορεί ποτέ να ειπωθεί. Είναι το άθροισμα των ιστοριών αναρίθμητων χωριών. Και σπάνια μόνο πιάνει το βλέμμα μας κάπως περισσότερο από αμυδρά αυτούς τους αγώνες, που, αν ήταν πλήρως γνωστοί θα συνιστούσαν ένα μεγάλο τμήμα τής ιστορίας τού Μακεδονικού Αγώνα. Συνήθως γνωρίζουμε μόνο τις τραγωδίες των αγώνων αυτών, τούς φόνους προεστών, ιερέων και δασκάλων, τους εμπρησμούς και τη σφαγή γυναικών και παιδιών. Ό,τι δεν γνωρίζουμε, ή γνωρίζουμε λίγο είναι η ιστορία τής αποφασιστικής αντίστασης των πατριαρχικών κατά των απειλών και της θηριωδίας. Ότι την αποφασιστική αυτή αντίσταση την πρόβαλαν χιλιάδες, αυτό είναι αναμφίβολο. Χωρίς αυτήν ολόκληρη η Μακεδονία θα είχε περιέλθει σιωπηλά στην εξουσία τής Εξαρχίας. Και τα επόμενα στάδια τής ιστορίας τού Μακεδονικού Ζητήματος θα ήταν βαθύτατα διαφορετικά!».

Καθόλου απίθανο οι απόντες να γιόρταζαν το…Ίλιντεν, την ψευδοεπανάσταση των Κομιτατζήδων, αφού οι κύριοι Κοτζιάς και Τσίπρας δεν δίστασαν να υιοθετήσουν για τα Σκόπια την ονομασία «Μακεδονία τού Ίλιντεν»!...

Στα απόνερα της αδιανόητης «συμφωνίας» μάς προέκυψε η ακατανόητη «Μεικτή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων». Τα σχολικά μας βιβλία δεν περιλαμβάνουν ως γνωστόν ούτε ίχνος επεκτατισμού – αλυτρωτισμού. Σε αντίθεση με τα βιβλία και το σύνολο τού μιντιακού συστήματος των Σκοπίων πού στάζουν δηλητήριο κατά τού Ελληνισμού και καλλιεργούν εμπράγματο επεκτατισμό εναντίον μας, ενώ φλέγονται να προσαρτήσουν ως … πρωτεύουσά τους τη Θεσσαλονίκη μας. Ανακύπτει εξάλλου ένα τεράστιο ζήτημα με τον «προσανατολισμό» των επιλεγέντων. Όλοι τους διαλεγμένοι ένας κι ένας είναι θαυμαστές και υμνογράφοι τού «θαύματος Κοτζιά», της Συμφωνίας των Πρεσπών. Οι «εμπειρογνώμονες» είναι επιφορτισμένοι να εξετάσουν «Ιστορία, Αρχαιολογία, Εκπαιδευτικά εγχειρίδια». «Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί των»!

Άκρως εύστοχη η επισήμανση «Εθνοφοβία και μισελληνισμός» του Κ. Λιάκου («Δημοκρατία» 16/10/18): «Ισλαμοφοβία και ρατσισμός. Σεξισμός, ομοφοβία, αρχαιομανία. Αναχρονισμός, θρησκοληψία, συντηρητισμός. Τρανσφοβία, σωβινισμός. Εθνικισμός, απομονωτισμός». Είναι όλα αυτά τα κοσμητικά με τα οποία οι επικυρίαρχες πολιτικές, δημοσιογραφικές και πνευματικές ελίτ στολίζουν τούς κανονικούς και φυσιολογικούς πολίτες αυτής της χώρας. Για την απόκρουσή τους υποδεικνύεται σύστημα και θάρρος. Ο ευρών, ιδίως το θάρρος, αμειφθήσεται, αλλά…

Επ’ ευκαιρία το γαλλικό Europe1 επεσήμανε για τη χώρα του, αλλά ισχύουν και για τα καθ’ ημάς ένα «εξαιρετικά εμπιστευτικό» (ultra confidentielle) σημείωμα των Mυστικών Υπηρεσιών απευθυνόμενο στον Πρόεδρο τής Γαλλικής Δημοκρατίας. Το σημείωμα εξηγεί ότι «πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα και οι εντάσεις που συνοδεύονται με το γεγονός ότι ορισμένοι μουσουλμάνοι μαθητές στα γαλλικά σχολεία περνούν τις θρησκευτικές τους εντολές υπεράνω τού νόμου, αμφισβητούν τις γνώσεις τού δασκάλου στο όνομα τού Κορανίου, δεν σέβονται πλέον την εξουσία ενός οργάνου τού οποίου την νομιμότητα αμφισβητούν και δημιουργούν μισαλλοδοξία και αυτονομιστική βούληση στο όνομα της πίστης τους μέσα στο ίδρυμα το οποίο υποτίθεται ότι μεταδίδει το πνεύμα των πολιτών».

Ανάλογα συμβαίνουν και παρ’ ημίν. Σιωπηρά και αθόρυβα. Καθώς ο επιχώριος ωχαδερφισμός και η άρχουσα πολυπολιτισμική συνείδηση τα θεωρούν «φυσικά», και δεν τα καταγράφουν. Οπότε ουδείς ανησυχεί…

Αιωνόβιος και αιώνιος έφηβος ο αειθαλής Μανώλης Γλέζος μίλησε και πάλι ευθαρσώς για τα στοιχεία που συνθέτουν το Έθνος. Τόνισε: «Αυτά είναι η γλώσσα του, οι παραδόσεις του – και μέσα στις παραδόσεις βάζω και την Εκκλησία -,η άμεση δημοκρατία και η στάση τού κλήρου. Αυτοί οι παράγοντες έσωσαν το Έθνος» κατέληξε ο Γενναίος.


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

21.10.18

Απίστευτη η ψοφιοσύνη της εξωτερικής μας πολιτικής.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μια προσεκτική φωτογράφιση της πανσπερμίας των πολυώνυμων «μακεδονιζόντων» των Σκοπίων δίνει την ακόλουθη κύρια σύνθεση:
α) Αλβανοί, εκ περιστάσεως «μακεδονίζοντες», ψήφισαν «ναι» κατ’εντολήν Ράμα.
β) Γόνοι ελληνογενών γενιτσάρων. Πρόκειται για τα έκγονα των άλλοτε απαχθέντων παιδιών του παιδομαζώματος. -Το ΚΚΕ το ονόμαζε… «παιδοσώσιμο»- τα απήγαγε από την αγκαλιά των γονέων τους, οι περισσότεροι από τους οποίους ακολούθησαν τον δρόμο των παιδιών τους. Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ, όπου κατέφυγαν οι ηττημένοι του εμφυλίου, ο Τίτο είχε με την ψευδωνυμία της Βαρντάρσκα τον μηχανισμό εθνολογικής μετάλλαξης όλων των εξ Ελλάδος προερχομένων. Η ομάδα αυτή είναι η φανατικότερη ανθελληνική στα σημερινά Σκόπια.
γ) Οι σλάβοι «ψάχνονται» περί του τι τελικά είναι και άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο έχουν ένα βουλγαρικό προσανατολισμό.
Οι γόνοι των γενιτσάρων είναι κατ’εξοχήν αυτοί που καλλιεργούν τον επεκτατισμό και τον ονομάζουν βέβαια αλυτρωτισμό.
Η εντονότατα αρνητική στάση της Ρωσίας στην ένταξη του μορφώματος στο ΝΑΤΟ και επομένως στη Συμφωνία, την ώρα που σύσσωμη η Δύση είχε ξεσαλώσει υπέρ του Ζάεφ, έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί από την εξωτερική μας πολιτική. Αλλά οι ερασιτέχνες που την ασκούν, με εξόχως τυχοδιωκτικό τρόπο, είδαν την περίπτωση των Σκοπίων ως «παράθυρο ευκαιρίας» και έσπευσαν να ικανοποιήσουν πάσαν αξίωση της άλλης πλευράς. Πού καιρός για αναζήτηση συμμαχιών. Αυτό που με γνώμονα την κοινή λογική θα έκανε κάθε νουνεχής, το αγνόησαν επιδεικτικά οι κυβερνώντες φωστήρες. Πολλού γε και δη αντί να προσεταιρισθούν τη Μόσχα απήλασαν ρώσους διπλωμάτες και «πάγωσαν» τις ελληνορωσικές σχέσεις.
Οι πασίγνωστες πλέον συζητήσεις της σκοπιανής ηγεσίας (27/1 και 19/5) μιλούν από μόνες τους για τη δουλικότητα, την ακρισία και την βοερή απουσία οιασδήποτε ελληνικής αντίστασης εις παν το ζητούμενον παρά των σκοπιανών. Είναι απορίας άξιον πως ο Ζάεφ που βρήκε τόσο μαλ(θ)ακούς τους δικούς μας δεν ζήτησε και το άλλο, να του δώσουν και τη … Θεσσαλονίκη ανά εξάμηνο για … πρωτεύουσά τους.
Απολαύστε εδώ την ασύλληπτη ψοφιοσύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μιλάει ο Ν. Δημητρώφ στη σύσκεψη των δικών του (19/5). Αποκαλύπτει ότι στην διαπραγμάτευσή του με τον ημέτερο Κοτζιά (Σούνιο 12/5/18) «η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Καθώς η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ονομάσει τη μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα ως μακεδονική». [Ο Κοτζιάς ορύονταν λίγο πριν ότι η Ελλάδα έχει τάχα αναγνωρίσει «μακεδονική γλώσσα» ήδη από το ….. 1977!]. «Έρχεται η πρόταση για Δημοκρατία της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» με μετάφραση σε όλες τις γλώσσες και υπηκοότητα μακεδονική (…) «Ο Κοτζιάς είπε ότι αυτό τους αρκεί, είναι μια επαρκής διαφοροποίηση ανάμεσα στη δική τους και στη δική μας Μακεδονία (…) «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν» η «δημιουργική λύση στην οποία κατέληξαν οι ειδικοί από τις δύο χώρες στο Σούνιο». Και οι μεν ειδικοί της άλλης χώρας φυσικό να είναι έμπλεοι χαράς για το Ίλιντεν, εμβληματικό σημείο αναφοράς του νεοπανσλαβισμού τους, η άνευ ορίων όμως ηλιθιότητα των δικών μας να το αποδεχθούν, έστω και αν αργότερα έκαναν πίσω, είναι εντελώς ανεξήγητη.
Το δημοψήφισμα στα Σκόπια κατεδάφισε την συμφωνία των Πρεσπών και έκαψε τα σχέδια των Δυτικών που γελοιοποιήθηκαν με τα προδημοψηφισματικά καμώματά τους.
Στα ήδη απόνερα των Πρεσπών παίζονται ακόμα παιχνίδια. Ζάεφ, Δημητρώφ, Τσίπρας, Κοτζιάς, Αμερικανοί, Γερμανοι, Νατοϊκοί και όλο το μοιραίο συναπάντημα επιμένουν ακόμη να νεκραναστήσουν το ντηλ που πνίγηκε στις λάσπες των Πρεσπών. Ευελπιστούμε ότι δεν θα του βγει!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.10.18

Δημογραφικό, απαιτεί σοβαρή πολιτική με γενναία κίνητρα.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στους εφιαλτικούς αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαιώνουν δυστυχώς τη δημογραφική = εθνική μας κατάρρευση.

Δεν έχουμε κανένα δείγμα ότι τα στοιχεία προβλημάτισαν, έστω κατ’ ελάχιστον, τις πολιτικές και πνευματικές μας ελίτ. Πάντως ακόμα και οι αγορές ταρακουνήθηκαν από αυτήν την «εικόνα».

«Η υπογεννητικότητα αποτελεί τραγωδία για την Ελλάδα» εκτιμά ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας. Δεν υπολείφθηκε και η γνωστή μας Moodys: «Οι εκτιμήσεις της χαμηλής ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία αντανακλούν εν μέρει τα δυσμενή δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας καθώς η χώρα έχει υποστεί σημαντικό κύμα μεταναστεύσεων κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

Η κρίση της εκπνέουσας δεκαετίας επέτεινε δραματικά τη συρρίκνωση των γεννήσεων όπως και η αρνητική μετανάστευση, το πολυσυζητούμενο brain -drain, εκροή χωρίς σκέψη επιστροφής, αφού η επίσημη Ελλάς σ’ αυτή τη περίοδο δεν εφήρμοσε κανένα πρόγραμμα επαναπατρισμού και αξιοποίησης όλων αυτών των νέων ανθρώπων. Μεταξύ 2011 – 2017 λιγοστεύσαμε κατά 355.000, και αν συνεχίζουμε με αυτούς τους ρυθμούς απομείωσης, το 2080 θα είμαστε μόλις 7,2 εκατ.

Με την πρέπουσα αγωνία κρούει τους κώδωνες του κινδύνου μετά λόγου γνώσεως πολλής η διακεκριμένη ερευνήτρια Ήρα Έμκε – Πουλοπούλου στο σημαντικότατο πόνημά της «Ο πληθυσμός της Ελλάδος υπό διωγμόν».

Το αριστεροειδές παραμύθι ότι όσο οι Έλληνες δεν γεννούν, τους υποκαθιστούν με την υπεργεννητικότητά τους οι αφροασιάτες (λαθρο)μετανάστες, είναι αφελές και άκρως επικίνδυνο. Αν τα πράγματα εξακολουθήσουν να ρέουν στους ρυθμούς αυτούς, οδηγούμεθα σε μια καταστροφική εθνική αλλοίωση και ευθεία και άμεση ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών. Όσο εμείς παραμένουμε θιασώτες των «ανοικτών συνόρων», ο τούρκος είναι φυσικό να αφήνει αφύλακτα τα χερσαία περάσματα στον Έβρο. Γενική διαπίστωση: κυκλώματα σκοπιανών, βουλγάρων, αλβανών – όλα τα άνθη του κακού – ασκούν το αδρά αμειβόμενο επάγγελμα του διακινητή των παρανόμων εντός Ελλάδος,.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Gérard Collomb τα βρόντηξε προχθές από την κυβέρνησή τους. Στο κείμενο της παραίτησής του χτυπά καμπάνες για το ολοκληρωτικά μη διαχειρήσιμο (totalement ingerrable) της κατάστασης με τη μετανάστευση: ««Κύριε Πρωθυπουργέ, αν έχω ένα μήνυμα να σας μεταδώσω - πήγα σε όλες αυτές τις συνοικίες, από τις βόρειες συνοικίες της Μασσαλίας, στη Μιράιγ της Τουλούζ, σε εκείνες που περιβάλλουν το Παρίσι, Κορμπέιγ, Ωλναί, Σεβράν – είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ υποβαθμισμένη και ο όρος τηςδημοκρατικής ανακατάληψης αποκτά όλο του το περιεχόμενο γιατί σήμερα σε αυτές τις γειτονιές επιβάλλεται ο νόμος του ισχυροτέρου. Τη δημοκρατία αντικατέστησε ο νόμος των διακινητών ναρκωτικών και ριζοσπαστών ισλαμιστών (τζιχαντιστών). Θα πρέπει να αποκαταστήσουμε εκ νέου την ασφάλεια σε αυτές τις συνοικίες. Αλλά πιστεύω ότι πρέπει να τις αλλάξουμε ριζικά. Όταν συνοικίες μετατρέπονται σε γκέτο, φτωχαίνουν, δεν είναι δυνατόν να μην συναντήσουμε δυσκολίες και ως εκ τούτου (...) απαιτείται μια συνολική θεώρηση επειδή ζουν δίπλα-δίπλα και να πω, εγώ φοβάμαι ότι αύριο θα ζουν ο ένας απέναντι στον άλλο και αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα»(…). «Πρέπει να καλωσορίσουμε μερικούς από τους νεοεισερχόμενους αλλά να μην τους εγκαταστήσουμε στις πόλεις για τις οποίες μόλις μίλησα, διαφορετικά η κατάσταση θα γίνει τελείως μη διαχειρίσιμη» (μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Από τα ψιλά των εφημερίδων: «ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. Κανέναν πρόσφυγα από το πρόγραμμα μετεγκατάστασης που προωθεί ο ΟΗΕ δεν θα δεχθεί φέτος η Δανία». Σε άλλο, αντίθετο μήκος κύματος, κινείται η αποκληθείσα «Δανία του Νότου».

Οι Δανοί πάντως διακόπτουν την υποδοχή τών ούτως ή άλλως ελαχίστων εκατοντάδων. Καμία σύγκριση με τις χιλιάδες που εισβάλλουν διά των ανοικτών ελληνικών συνόρων εδώ.

Το «Διά ταύτα» της κυρίας Έμκε – Πουλοπούλου ανοίγει παράθυρο ελπίδας υπό προϋποθέσεις που θα εμπεδώνουν ένα κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον ευνοϊκό για τη δημιουργία οικογενείας, απόκτηση παιδιών, παραμονή των νέων στο τόπο μας:

«Υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα να σταματήσει η κατάρρευση και να επιβραδυνθεί ο ρυθμός γήρανσης, αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή γενναίων κινήτρων για την ενίσχυση της γονιμότητας και τον περιορισμό της αποδημίας. Αλλά όχι έτσι απλά. Υπάρχει άμεση ανάγκη για μια υπεύθυνη, συντονισμένη, σοβαρή δημογραφική πολιτική, που θα έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ευνοϊκού για τη δημιουργία οικογένειας, την απόκτηση παιδιών και την παραμονή των νέων στον τόπο μας. Πρέπει, δε, να γίνει κατανοητό ότι η χρησιμοποίηση μεταναστών και προσφύγων για τη βελτίωση του δημογραφικού προβλήματος, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική και δημογραφική αλλοίωση»(...).

«Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συντονίζει τη στρατηγική για το Δημογραφικό, π.χ. ένα υπουργείο Οικογενειακής Πολιτικής ή ένα Γραφείο Δημογραφικής Πολιτικής της Βουλής. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια πολιτική είναι η ανάπτυξη με ρυθμό τουλάχιστον 2%, ώστε να μπορεί να βοηθήσει και στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».

Και ακροτελεύτιον το ευαγγελικόν: «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»! (Μάρκ.4,9).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.10.18

Ισχύει μια συμφωνία που απορρίπτουν και οι δύο λαοί;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι πολίτες των Σκοπίων κατέφεραν ένα ηχηρότατο βαρύ ράπισμα με την αποχή τους της περασμένης Κυριακής στους περίδοξους «προστάτες» τους. Λυτοί και δεμένοι, ζωντανοί και «κατεψυγμένοι» δυτικοί ηγέτες αποδύθηκαν σε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ της εθνικά απαράδεκτης για μας συμφωνίας των Πρεσπών.

Έπεσαν καταπάνω τους δυνάμεις και υπερδυνάμεις και δεν υπέκυψαν ούτε στο δέλεαρ, ούτε στις πιέσεις. Δεν μας διαφεύγει πάντως ότι οι απέχοντες είναι κατ’ τα άλλα ανθελληνικότεροι των μετασχόντων.

Οι γελοιογράφοι – ασφαλώς όχι όλοι – είναι συχνά σοφότεροι από τους «σοφούς συζητητάς του αιώνος τούτου». Δείγμα ο Κώστας Μητρόπουλος (ΝΕΑ 28/9/18). Βάζει τον Ερντογάν απέναντι στο δικό μας, όπου ο τούρκος του λέει : «Δώσατε μια χαρά τη Βόρεια Μακεδονία! Με το Ανατολικό Αιγαίο, τι ζόρι τραβάτε Αλέξη;». Ο κ. Τσίπρας αποκρίνεται: «Ξεμείναμε Ταγίπ από Λίμνες! Οι Πρέσπες πλέον δεν πλησιάζονται». Οπότε παρεμβαίνει ξαφνικά ο «θριαμβευτής» των Πρεσπών εξοχώτατος ΥπΕξ: «Ψάχνουμε βέβαια»! «Ψάχνονται», δεν ψάχνουν οι δράστες. Ο λαός όμως δεν τους «ψάχνει» πια. Τους ξέρει πολύ καλά…….

Από τις απόρρητες συνομιλίες των ηγετών ΠΓΔΜ (27/1/18 και 19/5/18 – «Καθημερινή» 2/10/18) το συμπέρασμα των συνομιλητών (Ιβανώφ, Ζάεφ, Δημητρώφ κλπ.) είναι σαφές ότι πρέπει να βιαστούν να κλείσουν καθώς αποτελεί «ευνοϊκή συγκυρία ότι στην εξουσία [της Ελλάδος] είναι η Αριστερά»! Θυμηθείτε εδώ τον Ανιέλι: «Υπάρχει μια αριστερά πού μας είναι πιο χρήσιμη από τη δεξιά…Μάς κάνει όλα που δεν μπορεί να μάς κάνει η δεξιά»!

Δέστε και που εντόπισε ο Ιβανώφ την ευνοϊκή συγκυρία: «Ο Τσίπρας είναι θετικότερος από τον Παπανδρέου. Θέλει λύση.Δεν ορκίσθηκε ενώπιον της Εκκλησίας, είναι πιο ελεύθερος»!

Ενώ αποκαλυπτικότατος ο Δημητρώφ μάς πληροφορεί: «Η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Είναι έτοιμη να ονομάσει την μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα μακεδονική/πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας του Ίλιντεν».

Άρα η παράδοση των τιμαλφών μας είχε προσυμφωνηθεί πριν από τις Πρέσπες. Εκεί οι δικοί μας πήγαν «σαν έτοιμοι από καιρό». Αρμόδιοι ξένοι επιστήμονες που γνωρίζουν ιστορία όπως ο Stefan Troebst, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, πολιτιστικής ιστορίας Ανατολικής Ευρώπης με ειδίκευση στην ΠΓΔΜ, θεωρεί «ακατανόητη από ελληνικής σκοπιάς την αποδοχή του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία» για το μόρφωμα των Σκοπίων» και επισημαίνει: «Αν υπάρχει μια βόρεια Μακεδονία, γίνεται η υπόθεση ότι υπάρχει και μια νότια. Αυτό εγείρει το ερώτημα κατά πόσο και οι δύο «πηγαίνουν πακέτο» και πρέπει κατά κάποιον τρόπον να ενωθούν ανάλογα»!!!

Και επειδή οι Έλληνες κολλήσαμε στον αστερισμό του «δεν διεκδικούμε τίποτε», ενώ οι γείτονές μας τούρκοι, βούλγαροι, σκοπιανοί, αλβανοί διεκδικούν από μάς τα πάντα, αντιλαμβάνεσθε ότι ανοίγουμε την όρεξή τους και τον ασκό του Αιόλου.

Οι σκοπιανοί πολίτες με την συντριπτική αποχή τους απονομιμοποίησαν απολύτως την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Ζάεφ και οι διεθνείς προστάτες του έπαιξαν και έχασαν. Οι σχεδιασμοί νεκρανάστασής της, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, εκτιμούμε ότι δεν πρόκειται να την αναστήσουν, δεν πρόκειται να έχουν καλό τέλος.

Δεν μπορεί ποτέ να ισχύσει μια συμφωνία την οποία δεν την θέλουν και οι δύο λαοί.

Βεβαίως «το βασικό μας πρόβλημα είναι», όπως έγραψε πρόσφατα ο γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, «ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία στην οποία ζουν».

Για το ελληνικό πολιτικό προσωπικό στη μέγιστη πλειοψηφία του βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει…….

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Γι’ αυτά πολεμήσαμε»!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κατά το άρθρο 24 παράγραφος 6 του Συντάγματος «τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το κράτος». Είναι εκτός συναλλαγής.

Αλλά μ’ αυτήν την κυβέρνηση όλα επιτρέπονται! Όλα πουλιούνται! Πουλιούνται τρόπος τού λέγειν, στην πώληση υπάρχει και αντίτιμο, εδώ παραχωρούνται δωρεάν. Χαρίζονται. Έτσι απεκαλύφθη τυχαία ότι οι, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, κυβερνώντες παρέδωσαν στο Κατοχικό Ταμείο όλα τα μνημεία, όλους τους ανεκτίμητους διαχρονικούς θησαυρούς του Ελληνισμού.

Για να εκτιμήσουμε τη βαρύτητα του κακουργήματος πάμε λίγο πίσω στην αγωνιζόμενη για την αποτίναξη τουρκικού ζυγού πατρίδα μας.

Ο λόγος στον γενναίο Μακρυγιάννη:
«Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα και ένα βασιλόπουλο, ατόφια, φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν.
Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα’ χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στο Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων. Χίλια τάλλαρα γύρευαν.
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα, αυτά και δέκα χιλιάδες τάλλαρα να σας δώσουν, να μην καταδεχτήτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε!»

Γι’ αυτά πολέμησαν οι πατέρες μας, να μην καταδεχτούμε να βγουν από την πατρίδα μας, όχι να τα παραδώσουμε στα κοράκια της διεθνούς σωματεμπορίας.

Ακυρώστε αμέσως την (ακατ)ανόητη απόφασή σας, εθελόδουλοι.
Δυστυχώς η εθελοδουλεία δεν έχει όρια και τελειωμό. Τελευταίο περιστατικό: η μετονομασία της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, για να εξευμενίσουν και πάλιν και πολλάκις τους γενοκτόνους της Άγκυρας, σε Καταστροφή!...
Οι κατά Στάθην «Λιακοφίληδες» και η αλήστου μνήμης Ρεπούση του «συνωστισμού» κινούν τα δόγματα και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων. Θα επικαλεστούμε και πάλι την επιτακτική ανάγκη ενοποίησης των Γενοκτονιών (Ποντίων, Μικρασιατών, Θρακιωτών) σε Μία, την Γενοκτονία του Ελληνισμού τής καθ’ ημάς Ανατολής.

Όσο περνάει ο καιρός και ο εθνομηδενισμός στην Εκπαίδευση, στα ΜΜΕ, στους θεσμούς, στην κοινωνία, γίνεται καθεστώς, οι αντιστάσεις σμικρύνουν, η επιθετικότητα του εχθρού αποθηριώνεται και είναι ζήτημα χρόνου να υψώσουμε λευκή σημαία. Να παραδοθούμε!

Ωστόσο «Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, / πέρασαν, θα’ ρθούνε, θα περάσουν. / Κριτές θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι και οι νεκροί» (Παλαμάς).

Οι αγέννητοι και οι νεκροί είναι κατ’ εξοχήν άτεγκτοι. Ας διδαχτούμε από τους Δασκάλους του Γένους. Ο Γιώργος Σεφέρης, ο νομπελίστας ποιητής μας (αλήθεια γιατί έχουν στις μέρες μας σιγήσει οι ποιητές μας;) ανήκει στους νεότερους Δασκάλους του Γένους. Εδώ δέχεται το «πείραγμα» από έναν ξένο συνομιλητή του:

«Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;"

Και η πεντακάθαρη και πληρωμένη απόκριση του Ποιητή:
«Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου".

Πόσοι σήμερα στο δημόσιο βίο της χώρας (συμπολίτευση, αντιπολίτευση) αισθάνονται το χρέος να μιλήσουν τη γλώσσα του Σεφέρη;

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης