20.6.18

Η Συμφωνία «πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας» Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μίκης, ο Έλλην που καιρό τώρα αρθρώνει λόγον αληθείας εντιμότητας και αγώνων υπέρ βωμών και εστιών τα είπε χωρίς περιστροφές και κρατούμενα για την περιβόητη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ: 

«Η χώρα μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του Λαού μας (…). 

Συνάμα ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. 

Μετά από αυτό το μεγάλο «ΝΑΙ» του κ. Τσίπρα, εκείνο που πονάει πιο πολύ δεν είναι μόνο οι κίνδυνοι που ξανοίγονται μπροστά μας αλλά προ παντός η μεγάλη Ντροπή που θα μας στιγματίζει για πάντα»! 

Το ζήτημα είναι εξόχως σοβαρό για να αντέξει σε αυτοσχεδιασμούς και ψευδοπροοδευτικέςιδεοληψίες. 

Ο κ. Τσίπρας προχώρησε, υπό ιδίαν ευθύνην, ανεύθυνα, εν γνώσει τού γεγονότος ότι ο ελληνικός Λαός είναι σταθερά εκ διαμέτρου αντίθετος σε παρόμοιες συμφωνίες,και επιβεβαιώνει και ανανεώνει την αντίθεσή του από το 1992 και έκτοτε κατ’ επανάληψη. Σε χρόνους δίσεκτους και μήνες οργισμένους επέμεινε να υψώνει το ΟΧΙ του με ογκωδέστατα Συλλαλητήρια τα οποία χρείας δοθείσης θα επαναληφθούν και θα είναι πρωτοφανή σε ένταση και συμμετοχή. 

Τα Σκόπια με μόνη την υπογραφή τού κ. Τσίπρα μπαίνουν στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. με εξανδραποδισμό της Ελλάδος, ενώ θα μπορούσαν τιμίως και ευσυνειδήτως εφόσον τόσο διακαώς το επιθυμούσαν - όχι φυσικά τα Σκόπια – τα αφεντικά τους αμερικανοί και γερμανοί, να τα εντάξουν - συνδέσουν σε ΝΑΤΟ – Ε.Ε. χωρίς να ταπεινώσουν την Ελλάδα. Δυστυχώς οι ισχυροί γνωρίζουν και ταπεινώνουν χώρες που οι ηγεσίες τους (κυβερνώσες και αντιπολιτευόμενες) είναι πρόθυμες στο υποχωρείν και παραχωρείν. 

Δεν πείθει ο επικεφαλής των ΑΝΕΛ ότι είναι ειλικρινής η δήλωσή του πως δεν αποδέχεται τον όρο «Μακεδονία» όταν η Κυβέρνηση την οποία στηρίζει με τους βουλευτές του καιμετέχει, παραχωρεί το «Μακεδονία» και συνάπτει «Ενδιάμεση Συμφωνία» γι’ αυτό. Ματαίωση αυτού του ανοσιουργήματος είναι εφικτή όχι φυσικά με την κύρωση -ψήφιση της συγκεκριμένης συμφωνίας, αφού η Ενδιάμεση κατάτα θέσμια δεν θα έρθει ποτέ προς κύρωση, αλλά με αποτροπή της υπογραφής της που επιτυγχάνεται μόνον με την άρση της εμπιστοσύνης προς τη Κυβέρνηση, από τους ΑΝΕΛ. 

Δια της εις άτοπον απαγωγής μετά την αυτοαχρήστευση των ΑΝΕΛ η τελευταία γραμμή άμυνας της πατρίδας πέφτει στους ώμους του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η Κυβέρνηση δεν παραδίδει μόνον το όνομα, αλλά δεδομένου ότι από αυτό παράγονται κρίσιμα μεγέθη: ταυτότητα, εθνότητα, γλώσσα τα παραδίδει όλα συλλήβδην. Κλειδί είναι το όνομα. Και αφής παρεδόθη το κλειδί, όλα παραδόθηκαν. 

Γνωρίζουμε τις λιγοστές θεσμικές αρμοδιότητες του Προέδρου, αλλά το ζήτημα που έχει προκύψει είναι μείζον εθνικό και η διαφωνία τού ανωτάτου άρχοντος με τον πρωθυπουργό του πρέπει να ενεργοποιηθεί στην πράξη. Αν σ’ αυτή την περίπτωση ο πρωθυπουργός δεν κάνει πίσω η σωτηρία της πατρίδος περνά εξ ολοκλήρου στα χέρια του Προέδρου:Saluspatriaesupremalexesto. 

Ο λεγόμενος αλυτρωτισμός είναι βαθιά χαραγμένος στο DNA των σκοπιανών από την κούνια τους. Με τα παιδικά τους άσματα ευνουχίζονται με ένανεκχειλίζοντα ανθελληνισμό. Σύψυχο το εκπαιδευτικό και το μιντιακό σύστημα του κρατιδίου υπηρετεί αυτόν τον στόχο για να αναδείξει τον κακόφημο «μακεδονισμό». 

Την επομένη της υπογραφής Τσίπρα θα δούμε σημεία και τέρατα και θα τρίβουμε τα μάτια μας. Θα αντιμετωπίσουμε οργανωμένες επιθέσεις σε διεθνή fora για δήθεν καταχρηστική χρησιμοποίηση του όρου Μακεδονία – μακεδονικός. Και καθώς αυτοίείναι ονομασία χώρας (τώρα πια εγκεκριμένη από μάς) και εμείς επαρχίας, θα κερδίζουν αυτοί και θα χάνουμε εμείς. Δεν κάνουμε υποθέσεις εργασίας.Έχονταςτην κάκιστη εμπειρία των τουρκικών δραστηριοτήτων στη Θράκη θα δούμε να επεκτείνονται αυτές στη Μακεδονία μας ως ψευδώνυμες «μακεδονικές». 

Στον τύπο παρελαύνουν γνωστά ονόματα αναλυτών που κρίνουν αρνητικά την «λύση» αλλά είναι εμφανής και η αγωνία τους να εξάρουν και κάτι θετικό «τραβηγμένο» έστω από τα μαλλιά… 

Ζούμε στην εποχή των fakenews και της fakehistory. Κυριαρχεί το δόγμα του απίθανου Soros «τί Έλληνες τί σκοπιανοί, όλοι ίδιοι είμαστε» και του υπαλλήλου του τρισαποτυχημένου Μάθιου Νίμιτς που χρειάσθηκε 25 χρόνια για να «αποδώσει» η διαμεσολάβησή του συνεργούντος μετά μανίας του κ. Κοτζιά. 

Όσο πάντως οι κάθε λογής ηγεσίες και ιδίως οι πολιτικές αποδεικνύονται ολόγιστες για να επωμισθούν την αντίσταση του Λαού ο Λαός να προσανατολίζεται να αναλάβει αυτοπροσώπως τα ηνία. Μπορεί! 

Λαός ενωμένος, ποτέ ηττημένος με κύριο αίτημα, Δημοψήφισμα! 



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κατάντημα, σπεύδουμε ικέτες εμείς αντί να έρχονται οι σκοπιανοί.

του Στ. Παπαθεμελή*

Εκλιπαρούμε τελικά τους σκοπιανούς να δεχθούν το όνομά μας. Αντί να έρχονται ικέτες αυτοί πάμε εμείς. Και τώρα μας κάνουν και τους…. δύσκολους! Εκνευρισμός επικρατεί στου Μαξίμου, λένε οι ειδήσεις, εν αναμονή του τηλεφωνήματος Ζάεφ το οποίο όλο έρχεται και όλο αναβάλλεται για την επομένη…. Α να επιτέλους έφτασε! Ο Ζάεφ τα βρήκε με τους δικούς του. Με μας δεν είχε, δεν έχει, κανένα πρόβλημα… Ό,τι ζήτησε του το χαρίσαμε τρέχοντας. Χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Τέλειο έγκλημα σε βαθμό εσχάτης προδοσίας! 

Κοτζιάς-Τσίπρας ωστόσο απευθύνονται στους Έλληνες με τα επιχειρήματα Ζάεφ-Δημητρώφ. Οι τελευταίοι όμως έχουν εμπλακεί αιφνιδίως με την αντιπολίτευσή τους (το κόμμα των γενιτσάρων του Γκρούγιου (Γκρουέφσκυ) και οι δικοί μας αδημονούν, έτοιμοι προφανώς και για άλλες, αν χρειαστεί παραχωρήσεις.

Χρόνια τώρα σπανίως συμπίπτουμε σε εκτιμήσεις με τον Ι.Κ. Πρετεντέρη. Όμως εδώ (ΝΕΑ 7/6/18) του βγάζουμε το καπέλο: «Το υπουργείο Εξωτερικών διαπραγματεύεται με τη σχεδόν καταφανή βεβαιότητα ότι η άλλη πλευρά έχει δίκιο, ότι έχει στερηθεί το δίκιο της τόσα χρόνια και ότι οι συνομιλίες είναι μια ευκαιρία να της αποδοθεί δικαιοσύνη. Θέλει να κλείσει το πρόβλημα. Όχι να το λύσει. Διευκρίνιση. Το παραπάνω υπουργείο Εξωτερικών δεν είναι των Σκοπίων. Αλλά της Ελλάδας. (…) Τι ακριβώς διαπραγματεύεσαι όταν υιοθετείς εκ προοιμίου τα επιχειρήματα του άλλου; Τι σόι διαπραγμάτευση είναι αυτή που παραχωρείς χωρίς αντάλλαγμα ή που δίνεις πριν πάρεις; (…) Εξ όσων γνωρίζω ο υπουργός Εξωτερικών έχει κυρίως διακριθεί ως οπαδός του Χόνεκερ, θαυμαστής του Γιαρουζέλσκι και σύμβουλος του ΓΑΠ στο υπουργείο Εξωτερικών – μεταξύ μας έχω δει καλύτερα βιογραφικά…».

Προβληματίζει πάντως το βαθύ έρεβος σύγχυσης στο οποίο κινούνται και ορισμένοι κατά τα λοιπά προσεκτικοί αναλυτές (πρβλ Κ. Ιορδανίδης, Καθημερινή 7/6/18).

Τα Συλλαλητήρια στις 24 πόλεις ήταν συγκλονιστικά για τους «νούν έχοντας». Οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς ωστόσο τον χαβά τους. Περιμένουν εναγωνίως το τηλεφώνημα του Ζάεφ!

Οι εθελοτυφλούντες και οι καλοπροαίρετοι από αυτούς δεν θέλουν να αντιληφθούν την εργαλειοποίηση του ονόματος Μακεδονία από τον Τίτο και νωρίτερα από το τότε διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα που έβλεπαν σ’αυτό την γέφυρα καθόδου τους στα θερμά νερά του Αιγαίου. Εργαλείο διεκδίκησης εδαφών!

Ο κατ’εξοχήν ειδικός γλωσσολόγος καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης ξεκαθάρισε ότι «είναι άλλο πράγμα η αναγνώριση μιας γλώσσας με ξένο όνομα, της βουλγαροσερβικής των Σκοπίων ως «μακεδονικής»! Και άλλο να δεχθείς τη μεταγραφή από ένα αλφάβητο (το σλαβικό κυριλλικό) σ’ένα άλλο (το λατινικό) όπως συνέβη στη Διάσκεψη του 1977» (ΝΕΑ 6/6/18). Ο υπ.Εξ. για τον οποίο το μάθημα του γλωσσολόγου κατάλαβε τι του λέει;

Ντελίριο στα όρια ψυχικής τύφλωσης οι νέες δηλώσεις του Ερντογάν. «Ω της παραφροσύνης και της ελληνοκτονίας»! Καταγγέλλει την συμφωνία επανεισδοχής την οποία εν τούτοις ουδέποτε σεβάσθηκε και ήταν ως εκ τούτου ανενεργός. Απειλεί να αδειάσει στην Ελλάδα τα εκατομμύρια των αφροασιατών που στρατολογούν οι διακινητές του. Και ο ακατανόμαστος καθώς βουλιάζει η δική του οικονομία καλεί τους ξένους οίκους να υποβαθμίσουν την ελληνική. Αμετανόητοι «οι φίλοι» μας οι αμερικάνοι ετοιμάζονται να του δώσουν τα F35, ενώ γνωρίζουν ότι είναι ενεργή η συμφωνία του με τον Πούτιν για τους S-400.

Αποκαλυπτικότατα όσα γράφει στο άρθρο της η τουρκάλα δημοσιογράφος Αϊντίννταμπάς (Δημοκρατία 8/6/18) για το δούναι-λαβείν Πομπέο-Τσαβούσογλου. Η Άγκυρα παίρνει α) την Ιεράπολη, β) πέφτει μαλακά η Halkan Bank (υπόθεση Ζαράμπ), γ) απελευθερώνεται ο ιερέας Άντριου Μπράνσον προφυλακισμένος εδώ και καιρό με κατασκευασμένο κατηγορητήριο. «Τα βρήκαν» οι δύο πλευρές στο ανατολίτικο παζάρι. Όλα μέλι γάλα. Ο εκβιασμός του Σουλτάνου έπιασε. Τόση πολιτική αφέλεια από την υπερδύναμη;

Σέρνονται τα ευρωπαϊκά θέματα. Για κίνδυνο αφανισμού της Ευρώπης μιλάει η Figaro (6/6/18) ελλείψει ρεαλιστικών απαντήσεων: «…Η παράνομη μετανάστευση προκαλεί πανικό στα κράτη-μέλη και θρέφει την οργή των λαών απέναντι στους πολιτικούς τους εκπροσώπους. Οι Ιταλοί απέρριψαν αυτή την Ευρώπη που εθελοτυφλεί, αναδεικνύοντας αντισυστημική κυβέρνηση. Προηγουμένως, οι Βρετανοί έκλεισαν την πόρτα της Ευρώπης για τους ίδιους λόγους…».

Ο αρθογράφος προτείνει να τεθούν όροι στη συνεργασία μας με τις χώρες προέλευσης των μεταναστών και καλεί τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να «ανακτήσουν τον έλεγχο των συνόρων τους»! Έκκληση στα ώτα μη ακουόντων.

Επιπολαιότητες η «απαράδεκτη Ευρωπαϊκή Οδηγία» για τη μετανάστευση.

Σύσσωμη και σύψυχη η τουρκική ηγεσία, Ερντογάν-Ιντζέ-Ακσενέρ κλπ. κλπ. έχει ξεσαλώσει κυριολεκτικά σ’ένα αδίστακτο ανταγωνισμό ανθελληνισμού. Μάχονται ποιος θα ξεστομίσει τα χειρότερα. Το συμφέρον του λαού τους ωστόσο είναι να κλείσουν τα στόματά τους, να ηρεμήσουν και να λύσουν κανένα από τα τρομακτικά προβλήματα που τους περιζώνουν, και κάνουν συνεχώς τους φτωχούς της Τουρκίας φτωχότερους.-

* Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Εθνίκια» και αντ – «εθνίκια»

Του Στέλιου Παπαθεμελή* 

«Ναυάγιο των διαπραγματεύσεων» Τσίπρα – Ζάεφ, ή προσχεδιασμένο κόλπο για διευκόλυνση των σκοπιανών;Είναιτο αμείλικτο ερώτημα που αιωρείται. Για την ώρα αναπάντητο. Η δικοί μας πάντως ανησύχησαν από την παράταση της εκκρεμότητας που προκάλεσαν οι άλλοι.Όμως επιμένουν στο ρήμα του Κικέρωνα: pactasuntservanda– οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται…[εννοούν από μας βέβαια…]. 

Αγωνιώδης η προσπάθεια το βράδυ της περασμένης Δευτέρας του Υπ.Εξ να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, να νομιμοποιήσει τα ανομιμοποίητα και να ενοχοποιήσει αναδρομικά τους αντιπάλους του. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να σκέφτηκαν όπως αυτός, αλλά δεν ενήργησαν όπως αυτός, είτε γιατί το ξανασκέφθηκαν, είτε γιατί ο εχθρός λειτούργησε έτσι που δεν τους βγήκε… Ουδείς πάντως εξ αυτών υπέγραψε. Ο μόνος που επιμένει να υπογράψουμε με νύχια και με δόντια και επείγεται είναι ο πρωθυπουργός μας. 

Δεν έχει σημασία ποιες απίθανες χώρες αναγνωρίζουν ήδη, ή πρόκειται να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, βαρύτητα και κύρος έχει μόνον αν τα ονομάσουμε Εμείς. 

Η εκ μέρους της Ελλάδος, ο μη γένοιτο, αποδοχή της «μακεδονικότητας» των Σκοπίων απομειώνει όπως εύστοχα έγραψε ο Κ. Γρίβας την ελληνικότητα. Με το όνομα αυτότα Σκόπια σφετερίζονται, οικειοποιούνται, νοσφίζονται, διαρπάζουν, λωποδυτούν, ιεροσυλούν, πειρατεύουν, ληστεύουν ελληνική περιουσία. 

Ο Τίτο πραγματοποίησε την κλοπή του ονόματος. Στη συνέχεια το εργαλειοποίησε και δαπανώντας ιλιγγιώδη ποσά πότισε τις γενεές που ακολούθησαν με το παραμύθι της απ’ ευθείας γραμμής σχέσης τους με τον Μακεδόνα στρατηλάτη. Αυτό από τα γεννοφάσκελα των σκοπιανόπουλων. 

Ο Ζάεφ, ως κατά δήλωσή του Αλβανός, ίσως δεν έχει δηλητηριαστεί σε απόλυτο βαθμό από αυτό το υδροκυάνιο. 

Κι όμως αν επιδείξουν σύνεση, ο πρώτος πρόεδρος τους Κύρο Γκλιγκόρωφ τους έδωσε τη λύση: «Είμαστε σλάβοι. Έχουμε έρθει στα Βαλκάνια τον 6ο – 7ο αιώνα. Έχουμε εγκατασταθεί στα εδάφη που ονομάζονται Μακεδονία και από τότε κατοικούμε σ’ αυτά. Δεν γνωρίζω κατά πόσο στις φλέβες μας συνεχίζει να ρέει κάποια στάλα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων, αλλά ακόμα και έτσι δεν είναι αυτό που δικαιολογεί την ταυτότητα του λαού μας»(Απομνημονεύματα σ.259). 

Όμως η καπήλευση και ιδιοποίηση της μακεδονικής Ιστορίας και ταυτότητας δηλαδή της μισής τουλάχιστον ελληνικής Ιστορίας και ολόκληρης της ταυτότητας μας πλήττει καίρια τον σκληρό πυρήνα του Ελληνισμού. 

Δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβαστική ονομασία. Ούτε φυσικά την χρειάζονται οι ελληνοσκοπιανές σχέσεις, οι οποίες δεν είχαν ως τώρα κανένα, μα κανένα πρόβλημα. Δεν παραλείψαμε ποτέ να τους παραχωρούμε τον πνεύμονα αναπνοής τους, το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, να τους ενισχύουμε ποικιλοτρόπως και να είμαστε οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές τους. 

Από τη στιγμή όμως που το ζήτημα αυτό θα «επιλυθεί» με μια ονομασία που θα περιλαμβάνει παράγωγο του όρου Μακεδονία τότε«οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες. Αυτό βέβαια δεν δείχνει να εντυπωσιάζει τις ελληνικές ελίτ, οι οποίες συνεχίζουν να προωθούν μια καρικατούρα υψηλής στρατηγικής, μέρος της οποίας είναι η περιφρόνηση της εθνικής ταυτότητα»(Κ.Γρίβας 5/6/18). 

Που και που και σε συστημικά έντυπα «ξεφεύγουν» σωστές επισημάνσεις, όπως: 

«Ο Έλληναςπολίτης νιώθει ταπεινωμένος ύστερα από τόσα χρόνια κρίσης και κηδεμονίας. Νιώθει ότι του έχουν κλέψει την αξιοπρέπειά του και δεν μπορεί να χωνέψει ότι τώρα τον αναγκάζουν να την καταπιεί απέναντι σε έναν αδύναμο και μικρό γείτονα. Είναι κάτι σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι»(Α. Παπαχελάς, Καθημερινή 3/6/18). 

Είχαμε επαινέσει τον Όρμπαν της Ουγγαρίας γιατί υποχρέωσε άρον, άρον τον Soros να τα μαζέψει από κει και να φύγει. Πρέπει δυστυχώς να τον αποδοκιμάσουμε εντονότατα σήμερα για το μαγνητοσκοπημένο μήνυμα συμπαράστασής του στη διαδήλωση τού VMROστα Σκόπια. 

Σ’ ένα τρομώδεςdelirium ο πρωθυπουργικός «σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού» Ν. Καρανίκας (να τον χαίρεται ο προϊστάμενός του!) ονομάτισε όσους αξιώνουν να μην χαρισθεί στους σλάβους των Σκοπίων το όνομα της Μακεδονίας «αμόρφωτα εθνίκια που ουρλιάζουν για τον Μεγαλέξανδρο». Απολαύστε σύνταξη, ορθογραφία και…ελληνική γλώσσα: «Μα είναι φοβερό. Έγιναν και οι συγχωριανοί μου εθνικια ενώ είναι όλοι μα όλοι και όλες μετανάστες ,πρόσφυγες. Μικρασιάτες, πόντιοι που ουρλιάζουν για την Μακεδονία ενώ δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου. Μια ζωή θάλασσα και λίμνη μέχρι πριν 100 χρόνια που η αποξήρανση της λίμνης δημιούργησε την περιοχη …Και έχουν για μύθο τον Μεγα Αλέξανδρο να στέκεται στην περιοχή για να συνομιλήσει με κατοίκους….Προφανώς εννοεί ο μύθος τα ψάρια, γιατί μόνο τέτοια υπήρχαν όταν ζούσε και ο ίδιος, στην περιοχή. Και βγαίνουν τα αμόρφωτο εθνίκια και επικαλούνται τον Μέγα Αλέξανδρο.Έλεος». 

Έλεος! Να απαλλαγεί ο τόπος από τέτοια…αντ-εθνίκια! 


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ελληνοσκοπιανό ειδύλλιο, επιτέλους τέλος ή ;

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Σήμερα το απόγευμα προειδοποιητικά Συλλαλητήρια στις Βορειοελλαδικές πρωτεύουσες. Θα είμαστε όλοι εκεί!

Στο ελληνοσκοπιανό ειδύλλιο, το οποίο όπως μας πληροφορούσαν μετά μανίας τα κρατικά και μαζί τους όλα τα συστημικά mediaβρίσκονταν στην φάση της ολοκλήρωσής του κατέρρευσε παταγωδώς, προς βαθειά κατάθλιψη των Ελλαδιτών που το «καμάρωναν». Ο λόγος, όχι ότι οι ημέτεροι απέκτησαν ξαφνικά αίσθηση ιστορίας και κατενόησαν ότι αυτό που πήγαιναν να κάνουν την κακοποιούσε αγρίως, αποδεικνύοντάς τους ανιστόρητους. Αιτία ότι το σκοπιανό πολιτικό σύστημα έγινε μαλλιά κουβάρια εξ αφορμής συζήτησης για κάποιες λεπτομέρειες που οι αντίπαλοι του Ζάεφ θεώρησαν ότι αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα του ακατονόμαστου «μακεδονισμού» τους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γλυτώσαμε τα χειρότερα εξαιτίας ενεργειών των εχθρών μας. Θυμηθείτε την θηριώδη αδιαλλαξία του Ντενκτάς που εξαιτίας της διασώθηκε συχνά η υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Άγκελα Μέρκελ έχει αναλάβει εργολαβικά την υπόθεση των Σκοπίων. Στόχος της είναι να μετατρέψει το αλβανοσλαβικό μόρφωμα σε γερμανικό προτεκτοράτο. Όλα είχαν συμφωνηθεί αλλά η δουλειά χάλασε στις λεπτομέρειες, αν και σε εκείνες είχαν κατά τον ευφάνταστο κ. Κοτζιά καταλήξει. Ο Ιβανόφ βγήκε πρώτος διαφωνώντας για το erga omnes το οποίον ειρήσθω είναι erga Greciam εναντίον της Ελλάδος. Ωστόσο ο Ζάεφ παρότι άλλα περίμενε ο κ. Τσίπρας από αυτόν, σε προχθεσινή συνέντευξή του μίλησε για «τέταρτο Ήλιντεν» βεβαιώνοντας τους συμπολίτες του ότι «γλώσσα, ταυτότητα, εθνότητα έχουν διασφαλισθεί, δηλαδή παραμένουν μακεδονικές».

Ελπίζουμε χωρίς να είμαστε βέβαιοι να μην αληθεύουν οι διαρροές σύμφωνα με τις οποίες θα επιδειχθεί «κατανόηση» στους Σκοπιανούς με άρση του ελληνικού veto σε ΝΑΤΟ-Ε.Ε. με αντίτιμο την υπόσχεσή τους να αναθεωρήσουν το σύνταγμά τους σε 18 μήνες οπότε θα έχουν καταλήξει σε νέα ονομασία για την οποία θα ταιριάζει το erga omnes! Κοντολογίς πρόκειται περί ιστορίας για αγρίους. Να ευχηθούμε το φιάσκο των ελληνοσκοπιανών διαπραγματεύσεων να συνετίσει τους ασύνετους διαχειριστές τους. Παρόλα αυτά Βερολίνο και Ουάσιγκτον εντείνουν τις πιέσεις. Αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν. Το ερώτημα είναι οι δικοί μας τι κάνουν;

Αν και κάπως «βολεύτηκε» η ιταλική κρίση τα ευρωπαϊκά προβλήματα που ξεγύμνωσε προκαλούν. Έγραψε η Liberation (31/5/2018: «Όπως οι λαγοί μπροστά στα φώτα των αυτοκινήτων, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρακολουθούν την αποσύνθεση του οικονομικού ικριώματος που οικοδόμησαν. (…) Η ιταλική κρίση προσέφερε σε κάθε εχθρό της Ένωσης το ιδανικό επιχείρημα: οι Βρυξέλλες και οι αγορές εναντίον των λαών. Η καταστροφική εμμονή της Ε.Ε. στη δημοσιονομική ορθοδοξία μετέτρεψε την Ευρώπη σε εχθρό των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων»!

Το έχουμε νιώσει στο μεδούλι μας. Μας κοροϊδεύουν με το περιβόητο πλεόνασμα 2,28 δις. ευρώ του πρώτου τετραμήνου του 2018. Προϊόν βάρβαρης αφαίμαξης, υπερφορολόγησης, περιορισμού του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων μη εξόφλησης των νοσοκομείων κλπ.

«Η Ευρώπη λειτουργεί ως χορτοφάγος σε έναν κόσμο σαρκοφάγων», λέει τώρα, εκτός εξουσίας πια ο πρώην αντικαγκελάριος Γκάμπριελ. Στερνή του γνώση να την είχε πρώτα!

Ο Σαράντος Καργάκος επεσήμανε (Δημοκρατία 3/6/2018) την δειλία που χαρακτηρίζει ριψάσπιδες αρχαιολόγους και ιστορικούς που μετέχουν σε διεθνή συνέδρια. Από φοβία μήπως χαρακτηρισθούν εθνικιστές, ή δεν ξανακληθούν στα συνέδρια δεν αντιδρούν σε σκοπιανόφρονες ξένους συναδέλφους τους που ονομάζουν τα Σκόπια «Μακεδονία». Έχει απόλυτο δικιο ο έγκριτος διανοητής όταν συμπεραίνει ότι ο επιστημονικός μας κόσμος «έχει βουλιάξει ένα μέτρο κάτω από την αποστολή του»!

Πώς περιέγραφε τον ιστορικό ο Λουκιανός (Β’ αι. μ.Χ.) και πώς τον αναγνωρίζουμε εμείς σήμερα («Πώς δεί ιστορίαν συγγράφειν» 54,62). Τον ήθελε να είναι : «άφοβος, αδέκαστος, ελεύθερος, παρησίας και αληθείας φίλος (…) Τα σύκα σύκα και την σκάφην σκάφην ονομάσων» (= Άφοβος, αμερόληπτος, ελεύθερος, φίλος της αλήθειας και της ειλικρίνειας που ονομάζει τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη). «Ού μίσει, ουδέ φιλία τι νέμων, ουδέ φειδόμενος, ή ελεών, ή αισχυνόμενος, ή δυσωπούμενος» (= Χωρίς μήτε στην έχθρα μήτε στην φιλία να χαρίζεται, χωρίς να λυπάται ή να συμπονεί ή να ντρέπεται ή να συγχωρεί κανέναν). «Αλλά τι πέπρακτε λέγων» (=να λέει αυτό που έγινε).

Είναι (ακατ)ανόητη η άδεια που έδωσε η κυβέρνηση στον τούρκο υποψήφιο πρόεδρο Ιντζέ να μιλήσει στη Θράκη μας όπου κατοικούν μόνον Έλληνες πολίτες και δεν ψηφίζουν. Ο επισκέπτης μοίρασε αδίστακτα τον ανθελληνισμό του. Προχειρότητες και ανευθυνότητες διοικούντων.-


* Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Ἥδε ἡ ἡμέρατοῖςἝλλησι μεγάλων κακῶνἄρξει»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Ταύτη η ημέρα θα είναι για τους Έλληνες αρχή μεγάλων συμφορών»! Το είπε απευθυνόμενος προς τους Αθηναίουςoαπεσταλμένος του βασιλέα τωνΛακεδαιμονίων Αρχιδάμου, Μελήσιππος (Θουκυδίδης ΙΙ.Ι2,2). 

Και αυτή η μέρα που ενδίδοντας στη Γερμανία [το είπε κομψά ο Υπ.Εξ της ΜέρκελΧάϊκοΜάας] «όπου μας ζητήθηκε επιδράσαμε προς την μία ή την άλλη πλευρά παραγωγικά, εξισορροπητικά»!]Παραδώσαμε το όνομά μας στους σφετεριστές του νομιμοποιώντας τους θα είναι αρχή δεινών.

Με δακτυλοδεικτούμενες εξαιρέσεις οι πολιτικές μας ηγεσίες και το προσωπικό τους ενέδωσαν και παρέδωσαν το όνομα. Ψάχνονται για δικαιολογίες-προφάσεις εν αμαρτίαις.

Πριν πάντως βάλουν την υπογραφή τους (ή την ψήφο τους) στην (άπαγε της βλασφημίας) παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας μας, αξίζει να αυτοϋποβληθούν σ’ ένα καθαρτήριο προβληματισμό πάνω στην «Σατραπεία» του Καβάφη:

«Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις
(η μέρα που αφέθηκες κ' ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και σύ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι' άλλα κλαίει».
Άλλα ζητεί κατά βάθος η ψυχή τους γι’ άλλα κλαίει, 
αλλά την “εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες / 
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες”!

Ο Ερντογάν σκηνοθέτησε αηδιαστικό video με θέμα την Άλωση της Πόλης το οποίο «έπαιξε» ανήμερα. Η ανόητη προαγγελία του «αριστουργήματος»:«η φετινή επέτειος θα εορτασθεί στο πνεύμα της ανακατάληψης και της αναβίωσης με τις κατακτήσεις [ποιες «κατακτήσεις»και παρλαπίπες ;] του προέδρου μας, ΡετζέπΤαγίπ Ερντογάν».

Μας απειλούν με τον τουρκικό πύραυλο Bora για τον οποίο ισχυρίζονται ότι έχει βεληνεκές 280 χ.λ.μ. και άρα μπορούν να μας χτυπήσουν από τις ακτές του Αιγαίου «χωρίς να ρισκάρουν τη ζωή κανενός στρατιώτη τους». Ελπίζωότι οι δικοί μας έχουν την πρέπουσα απάντηση.

Όπως σοφά εγράφη, οι φασίστες είναι δύο ειδών: οι φασίστες και οι …αντιφασίστες! Εξίσου σαφές και σοφόν είναι το άλλο , ότι το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό των πολυεθνικών και των τραπεζών κατανέμεται στο «σύστημα» και το «αντισύστημα».

Κατά Στάθην: «Όταν κορέννυται το πρώτο, λειτουργεί το δεύτερο. Και όταν το δεύτερο πάει να ξεφύγει, το πρώτο το μαζεύει»(29/5/18).

Παρακολουθείστε λίγο τους παράλληλους βίους Ελλάδος – Ιταλίας. Μόλις οι Ιταλοί εξέλεξαν μια πλειοψηφία μη αρεστή στο παγκοσμιοκρατικό σύστημα φρύαξαν οι αγορές και οι πολιτικοί τους υφιστάμενοι. Ο ευρωσκεπτικιστής Πάολο Σαβόνα επελέγη από τον εντολοδόχο πρωθυπουργό για υπουργός Οικονομικών. Επειδή ο άνθρωπος είχε πει μεταξύ άλλων ότι: «το ευρώ είναι ένας ζουρλομανδύας και η Γερμανία δεν έχει αλλάξει την άποψη της για τη θέση της στην Ευρώπη από την εποχή του Γ’ Ράιχ», ο πρόεδρος Ματαρέλα τον διέγραψε από τον κατάλογο των υπουργών κάνοντας χρήση μιας ιδιότυπης διάταξης που υπάρχει στο σύνταγμά τους. Τελικά ο Ματαρέλα αρνείται να ορκίσει την εκλεγμένη Κυβέρνηση τού Τζουζιέπε Κόντε και δίνει εντολή στον εξωκοινοβουλευτικό Κάρλο Κοταρέλι αποκαλούμενο «Ψαλιδοχέρη», άνθρωπο τού ΔΝΤ, τού Soros και των ΜΚΟ.

Μαςκυβερνούν οι άνθρωποι του «Followthemoney» (=Ακολουθείστε τα χρήματα) δηλ. γίνετε υπηρέτες τού «συστήματος»+ «αντισυστήματος» στα μονοπάτια της διαφθοράς!.

Εμείς στην Ελλάδα βιώνουμε ένα ειδικό καθεστώς ομηρείας το οποίο με τις νέες κυβερνητικές ρυθμίσεις παρατείνεται εσαεί.

Μην πούμε τώρα και για την (λάθρο)μεταναστευτική ομηρεία μας. Οι Γερμανοί που μας «αγαπούν»εξοπλίζουν [τουλάχιστον Αμερικανοί το ξανασυζητούν]τους Τούρκους με υπερσύγχρονα υποβρύχια (όχι σαν εκείνα που γέρνουν που πούλησαν σε μας…).

Η Ελλάδα είναι ο παράδεισος των λαθρομεταναστών. Όλοι οι ελευθέρως εισερχόμενοι στη χώρα μας δηλώνουν πρόσφυγες. Όμως πλην απειροελαχίστων που προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες οι υπόλοιποι είναι «φυτευτοί» από τους τούρκους δουλεμπόρους αφροασιάτεςμουσουλμάνοι. Οι ούτω πώς εισερχόμενοι, για 3 χρόνια (3 τρόπος του λέγειν) έχουν προνόμια στέγης και επιδόματος!

Κατά καιρούς έχουν προταθεί πρακτικές προτάσεις δραστικού περιορισμού του κακού (Πρβλ. π.χ. Ν. Μαριάς, Κυριακάτικη Kontra13/5/18) και πάντως το κράτος αν αποφασίσει μπορεί να επιτύχει.

Επειδή κατά Ησίοδον «αεργίηδέ τ' όνειδος» ο πρώην υπουργός Βαρουφάκης, επί το λαϊκότερον…Μπαρουφάκης, σοφίσθηκε «συνεκμετάλλευση στο Αιγαίομε τους τούρκους»(sic!).

«Θοῦ, Κύριε, φυλακὴντῷστόµατί του καὶθύρανπεριοχῆςπερὶτὰ χείλη του»!


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αντισταθείτε στην αποφασισμένη εθνική ήττα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

29 Μαίου 1453.  Βαρύ πένθος αλλά και αφετηρία διαρκούς Αντίστασης και Αντεπίθεσης του Ελληνισμού.
«Θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη/
Θλίψις απαραμύθητος έπεσε τοις Ρωμαίοις /
(…) Πήραν την Πόλη, πήραν’την, πήραν τη Σαλονίκη / Πήραν και την Αγιά Σοφιά το Μέγα Μοναστήρι (…)
Σώπα Κυρία Δέσποινα, μη κλαίης μη δακρύζης / πάλε με χρόνους με καιρούς, πάλε δικά Σου είναι»!
Κοτζιάς έφα: «Τα βρήκαμε με το σκοπιανό ομόλογό μου και απομένει η έγκριση των δύο πρωθυπουργών»! Τα βρήκαν, ή τους βρήκαν κορόϊδα, άβουλους και ανήμπορους, αφού το γερμανικό ΥπΕξ διέταξε: «Η γερμανική κυβέρνηση καλεί [=διατάζει] τις κυβερνήσεις της Αθήνας και των Σκοπίων να επιλύσουν και τα τελευταία ζητήματα που μένουν ανοικτά»… Σε απλά ελληνικά η Μέρκελ εντέλλεται και εμείς ξεπουλάμε την τιμή μας! Ωστόσο ο κ. Κοτζιάς άλλα μας διαβεβαίωνε προχθές για τον ισχυρότερο εταίρο μας, μετά το τελευταίο του ταξίδι στις Η.Π.Α. (όλο ταξίδια ο άνθρωπος…): «Η αποδοχή [από τους αμερικανούς] του ρόλου της Ελλάδος στην περιοχή είναι μεγαλύτερη από ποτέ άλλοτε». Στους θεμελιώδεις κανόνες της εξωτερικής πολιτικής όμως ένας τέτοιος ρόλος πληρώνεται σε ράβδους χρυσού! Εμείς τον προσφέρουμε δωρεάν;
Μετά την ουσιαστική απώλεια της Τουρκίας για τις Η.Π.Α. η γεωστρατηγική και γεωπολιτική βαρύτητα της Ελλάδος έχει πολλαπλασιαστεί. Η κυβέρνησή μας δεν το υποψιάζεται και φυσικά δεν το αξιοποιεί. Aλλιώς δεν θα παραχωρούσε δωρεάν στους αλβανοσλάβους των Σκοπίων ό,τι πολυτιμότερο έχει το Έθνος.
Αρχάγγελος της Ρωμιοσύνης για άλλη μια φορά ο Μίκης. Προειδοποιεί Τσίπρα, Μητσοτάκη κλπ που διαφωνούν σε πλείστα αλλά ομοφωνούν στη παράδοση του ονόματος τα εξής: «Το γεγονός ότι υπάρχουν χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία», παραβλέποντας ότι έτσι γελοιοποιούνται μπροστά στην Ιστορία, δεν νομίζω ότι μας αφορά, αφού η δική  μας απόφαση και μόνο είναι που θα νομιμοποιήσει ιστορικά και θα κρίνει τελεσίδικα το θέμα αυτό.
Γιατί μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να δώσουμε ή να μη δώσουμε το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να οικειοποιούνται στο μέλλον μέσω του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ένα αναπόσπαστο από κάθε άποψη, ιστορική και πολιτισμική, τμήμα του Ελληνισμού. Για να το πω πιο απλά, ώστε να γίνω κατανοητός, χρειάζεται η βούλα της Ελλάδας για να θεωρηθούν γνήσιοι Μακεδόνες και όχι χάρτινοι και νόθοι, όπως είναι σήμερα»(…).
«Οι περίφημες “παραχωρήσεις” του κ. Ζάεφ, όπως και τα σχετικά με τη σύνθετη ονομασία, είναι σκέτο κουτόχορτο, κουτοπονηριές που θα μπορούσαν να απευθύνονται μόνο σε λαό ηλιθίων και γονατισμένων. Για μας είναι ντροπή ακόμα και να αναφερθούμε σε αυτά».
Ο Αλέξης μας «μάλωσε» προχθές στη Θεσσαλονίκη: «Δεν πάμε να δώσουμε όπως μου λένε κάποιοι ανόητοι, πάμε να πάρουμε αυτό που έδωσαν άλλοι (…) Λέγονται 70 χρόνια Μακεδονία».
Στο ίδιο μήκος κύματος ανήμερα της Πεντηκοστής ο Κυριάκος απήντησε όπως στον γνωστό χρησμό του Μαντείου: «ΗΞΕΙΣ ΑΦΙΞΕΙΣ ΟΥ(Κ) ΕΝ ΠΟΛΕΜΩ ΘΝΗΞΕΙΣ. Αμφότερες οι δηλώσεις είναι κακοποιήσεις της Ιστορίας. Εγκληματική παραχάραξή της διεπράχθη πριν 70 χρόνια από τον Τίτο παραινούντος του Στάλιν με την μετονομασία της Vardarska  σε Μακεδονία. Η διαλυμένη από τον πόλεμο, την τριπλήΚατοχή και τον τραγικό Εμφύλιο Ελλάδα αντέστη όσον ηδύνατο εκείνες τις ώρες αξιώνοντας την άρση της πλαστογραφίας. Στο μεταξύ ο Τίτο από χαϊδεμένο παιδί του Στάλιν μεταπήδησε το 1949 στο στρατόπεδο της Δύσεως οπότε οι υψηλοί μας σύμμαχοι ενέτειναν τις πιέσεις τους προς την Ελλάδα να μην ζορίζει τον νεοχαϊδεμένο τους. Ο Τίτο οργίαζε δαπανώντας ιλιγγιώδη ποσά σε μία διεθνή αλλά και εσωτερική προπαγάνδα «μακεδονισμού». Η επίσημη Ελλάς αρκούνταν στη στερεότυπη δήλωση: «Δεν συζητούμε το ανύπαρκτο λεγόμενο Μακεδονικό» το οποίο εν τούτοις παρά έγινε υπαρκτό και επικίνδυνο.
Η με «ευλογίες» της Γερμανίας (Γκένσερ) διάλυση της Γιουγκοσλαβίας απελευθέρωσε τυφλές δυνάμεις εν οις και την ψευδώνυμη επαρχία των Σκοπίων η οποία πλέον από εσωτερική αθέατη ονομασία έλαβε υπόσταση κράτους. Όπερ εξηγεί πλήρως γιατί τόσες χώρες ονομάζουν τα Σκόπια χωρίς να προβληματίζονται «Μακεδονία». Άλλωστε καμιά αντίθετη ελλαδική προειδοποίηση δεν έλαβαν όλα αυτά τα χρόνια οι ξένες κυβερνήσεις.
Ο Τσίπρας παραδίδεται, ο Μητσοτάκης «σέρνεται», ο πολιτικός κόσμος συνολικά είναι στα χάλια του. Όμως του παρέχεται τώρα μία ευκαιρία να ανακτήσει την αυτοπεποίθεση και την αποφασιστικότητά του αντιτάσσοντας ένα ηγετικό  ΟΧΙ στη παράδοση της Μακεδονίας. Ωστόσο η αποστροφή του λαού προς τις παρούσες ηγεσίες των κομμάτων είναι καθολική και η σμίκρυνση της διαφοράς ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μόλις στο 4,7% χτυπά πένθιμες καμπάνες.  (Δημοσκόπηση ALCO):
Στην ερώτηση «Έχετε θετική ή αρνητική γνώμη για τους πολιτικούς αρχηγούς;» οι απαντήσεις ήταν:
·        Τσίπρας:     αρνητική        55%,            θετική 25%
·        Μητσοτάκης:                    59%                        28%
·        Μιχαλολιάκος:                 84%                          7%
·        Γεννηματά:                      59%                         22%
·        Κουτσούμπας:                 63%                         21%
·        Θεοδωράκης                   66%                         18%
·        Καμμένος:                      72%                          12%
·        Λεβέντης                        72%                          13%

Όπερ έδει δείξαι…

                                   Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

28.5.18

Το δάκρυ για τη Μακεδονία

του Στέλιου Παπαθεμελή*

H φωτογραφία που επιλέξαμε είναι ομιλούσα (28-4-1992). Απεικονίζει την κοφτερή και καυτή δήλωση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική»! Βγαλμένη εκ του περισσεύματος της καρδίας του πολιτικού ανδρός η δήλωση εκείνη επισφραγίζεται με το δάκρυ το οποίο κατεγράφη ως ιστορικό. Κορύφωση της ατράνταχτης πεποίθησής του ότι ουδείς δικαιούται να εκχωρήσει τα όσια και τα ιερά του Ελληνισμού και μάλιστα «αγγαλλομένω ποδί» στους κατ’επάγγελμα παραχαράκτες της ιστορίας μας. Έχοντας ο πρόεδρος βιώσει παιδιόθεν την επιβουλή γειτόνων που λεηλατούσαν τότε την Μακεδονία, είναι ένα δάκρυ επιβεβαίωσης της ακλόνητης πίστης του ότι η Μακεδονία δεν εκποιείται, δεν τεμαχίζεται και η ιστορία της είναι άρρηκτα δεμένη, δηλαδή ταυτίζεται συνολικά και απόλυτα με τον αιώνιο Ελληνισμό. Νωρίτερα στις 13-4-1992 οι πολιτικοί αρχηγοί υπό την προεδρία του διαμόρφωσαν και διακήρυξαν «urbi et orbi» την εθνική θέση: «ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα».

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας απεδέχθη την εθνική θέση της Ελλάδος ορίζοντας ότι «η ονομασία των Σκοπίων δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία» (26-27/6/1992)

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ταυτίστηκε με την άποψη του προέδρου της Δημοκρατίας δεσμευόμενος ότι: «δεν πρόκειται να δεχθώ σε καμία περίπτωση ονομασία που να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα».

Σήμερα το δάκρυ εκείνο του Κων. Καραμανλή έρχεται ως τιμωρός των επιγόνων και των κομματικά ομοϊδεατών, αλλά και του συνόλου του πολιτικού κόσμου της χώρας.

Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Μητσοτάκης δεν έκρυψε ποτέ την αντίθετη άποψή του. Την εξέφρασε μάλιστα προώρως με την επιστολή του προς τους ομολόγους του ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Λισαβόνας: «Μπορούμε να πούμε στα Σκόπια ότι θα τους αναγνωρίσουμε οποιοδήποτε όνομα επιλέξουν το οποίο δεν θα περιλαμβάνει το Μακεδονία, αλλά θα έχουν την ελευθερία να αυτοαποκαλούνται με όποιο όνομα επιθυμούν» (23-6-1992). Ήθελε πάντοτε να το «κλείσει», αλλά όπως δήλωσε αργότερα τον εμπόδισε ο Καραμανλής. Η νόθευση της εθνικής θέσης του 1992 οδήγησε στη σημερινή Βαβυλωνία θέσεων και απόψεων. Σημείο αναφοράς η «καταραμένη» σύνθετη στην οποία προστίθεται το λατινικό καρύκευμα «erga omnes», το οποίο εν τοις πράγμασι λειτουργεί erga Greciam, εναντίον της Ελλάδος. Ισχυρίζονται ότι επειδή δεν μπορούν να κλείσουν το μέτωπο της Aνατολής πασχίζουν να κλείσουν πάση θυσία τα μέτωπα του Βορρά. Ήδη έχει γίνει μπάχαλο με την Αλβανία και θα ακολουθήσει το μπάχαλο των Σκοπίων….

Το σκοπιανό λειτουργεί και ως λυδία λίθος της εξωτερικής μας πολιτικής: Παλινωδίες, αντιφάσεις, ανεπάρκειες αλλά και σπάνια φωτεινά διαλείμματα. Αλήθεια πόσο ευένδοτοι και εύκαμπτοι αποδεικνυόμαστε, κατ’εξοχήν μάλιστα σήμερα απέναντι σε έναν σπαστικό αλλά επικίνδυνο μικρογείτονα ο οποίος αζημίως δι’αυτόν μας χλευάζει και μας ταπεινώνει καθημερινά. Έγραφε η πεντακάθαρη ψυχή του Ίωνος Δραγούμη τότε, στις απαρχές του Μακεδονικού Αγώνα: «Η Ευρώπη μας δίνει πιστοποιητικό καλής διαγωγής για να καθόμαστε φρόνιμα και να την αφήνουμε και αυτήν ήσυχη και ελεύθερη να κάνει τους σκοπούς τους δικούς της και εμείς κολακευόμαστε οι βλάκες»! (Μαρτύρων και Ηρώων αίμα σ. 39).

Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μέρκελ, Μέϊ, Πενς και ξανά Μέρκελ συγχαίρουν και προτρέπουν, στην πραγματικότητα εκβιάζουν τον κ. Τσίπρα να τα δώσει όλα. Θα παρασυρθεί από τις Σειρήνες τους; Όμως το όνομα είναι το μείζον. Αυτό γεννά τον επεκτατισμό των γειτόνων. Και αυτό αποκλείει η αληθινή εθνική θέση της 13-4-1992 “όχι Μακεδονία ή παράγωγο”.

Δυστυχώς στα πολιτικά μας κόμματα και όχι μόνον στο κυβερνών διαμορφώθηκαν περίεργες αποκλίσεις οι οποίες ακυρώνουν την εθνική μας στρατηγική. Οι σκοπιανοί ανένδοτοι και εμείς πολυενδοτικοί. Από έκπτωση σε έκπτωση και από μετατόπιση σε μετατόπιση της «κόκκινης οριογραμής» την φτάσαμε στα μέτρα τους. Πηλαλούμε από συνάντηση σε συνάντηση, από χώρα σε χώρα, (βλ. Κοτζιάς και Σία) να τους ανταμώσουμε για να τους αποδείξουμε πόσο πρόθυμοι είμαστε να τους δώσουμε το πολυτιμότερο που έχουμε, το όνομά μας. Δεν ακούμε το καμπανάκι του ποιητή: «Το όνομά μας είναι η ψυχή μας»; (Ελύτης)

Δυστυχώς καταντήσαμε σ’αυτό που γράφει ο Πλάτων στον Μενέξενό του (ΧΙΙΙ, 242 D): «Ημείς αυτοί ημάς αυτούς και ενικήσαμεν και ηττήθημεν» (= Εμείς οι ίδιοι και νικήσαμε τον εαυτό μας, όμως και ηττηθήκαμε).

Ο Μαργαρίτης Δήμτσας στα επικά χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα επέγραφε το κλασσικό του δίτομο έργο : «Η Μακεδονία εν λίθοις φθεγγομένοις και μνημείοις σωζομένοις». Ισχύει ασφαλώς για την ελληνικότητας της Μακεδονίας μας το ευαγγελικό: «Ἐὰν ἡμεῖς σιωπήσωμεν, οἱ λίθοι κεκράξονται»!

Σήμερα το δάκρυ της φωτογραφίας έρχεται ως τιμωρός εκείνων, κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων οι οποίοι θα ξεχάσουν την υποθήκη του Μακεδόνα ηγέτη. Τιμωρός αυστηρός και δίκαιος. Και αν δεν φτάνει το δάκρυ του Προέδρου να τιμωρήσει τους επιόρκους επιστρατεύουμε και την Αινειάδα του Βιργιλίου: «Ἀναφανῆναι τις ἐκ τῶν ὀστέων ἡμῶν ἔκδικος» (= να μας προκύψει κάποιος τιμωρός απ’τα κόκκαλα βγαλμένος των Ελλήνων τα ιερά…..).

Και θα ολοκληρώσουμε, με τον Ίωνα Δραγούμη: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώση. Θα μας σώση από τη βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώση από τη μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώση από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώση. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε!» (Μαρτύρων και Ηρώων αίμα σ. 5)


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε μονάχοι»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Έχουν παραδώσειτο όνομα Μακεδονία και ψάχνουν ένα κάποιο «φυλλαράκι συκής» για να καλύψουν το σημείο της «ντροπής». Τα Σκόπια στο μεταξύ ποδοπατούν και εξαφανίζουν τις λεγόμενες κόκκινες γραμμές μας. Ξανά το βουλγαροσκοπιανό «Ήλιντεν» που προκάλεσε το μακελειό σε βάρος του βορείου μακεδονικού Ελληνισμού στα 1903 και σηματοδότησε ευτυχώς και την βίαιη αφύπνισή μας τότε. 

Επειδή όπως γνωμάτευε ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος «το πειστικώτερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις» είναι ώρα να επιδείξει και να αποδείξει προς τους συνομιλητές τουο κ. Τσίπρας την δύναμη του Ελληνισμού. Αν κιοτέψει και δεν το πράξει συνεχίζοντας να διαπραγματεύεται τα αδιαπραγμάτευτα, οι Έλληνες με τα παλλαϊκά Συλλαλητήρια που ετοιμάζουν για τις επόμενες μέρες θα αποδείξουν την δύναμή τους σ’ εκείνον και στους ξένους.

Η έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τη πλεονάζουσα ανομία στα ελληνικά ΑΕΙ σοκάρει κυριολεκτικά. Εκφοβισμοί, βανδαλισμοί, σωματική και λεκτική βία, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, 358 κρούσματα+ 2 νεκροί σε 19 ΑΕΙ την παρελθούσα επταετία είναι ο θλιβερός απολογισμός. Αν οι αρμόδιοι αντιληφθούν ότι άσυλο δεν σημαίνει ασύδοτο καταφύγιο εγκληματιών, αλλά εγγύηση της ελευθερίας του λόγου, θα το καταφέρουν, ασφαλώς με υπεράνθρωπες προσπάθειες ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας. 

Απαράδεκτη και απολύτως καταδικαστέα η επίθεση κατά του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, όσο κι αν «άρρητ’ αθέμιτα» είναι τα κατά καιρούς επιμόνως επαναλαμβανόμενα από τον θεσμικά πρώτο πολίτη της Συμβασιλεύουσας. 

Εκ Βερολίνου αλήθειες δια στόματος του πρώην αντικαγκελαρίουΓιόσκα Φίσερ: «Με το να θέλεις να μετατρέψεις τους Έλληνες σε Πρώσους προτεστάντες, με το να τους δείχνεις με το δάχτυλο και να στέλνεις γραφειοκράτες από την Βαυαρία για να αναμορφώσουν την διοίκηση, δεν επιτυγχάνεις τίποτα. Είναι ένα τεράστιο λάθος και ισχύει για όλη την Ευρώπη»!

Αυτά και άλλα δεινά έχει συσσωρεύσει ο μερκελικός ηγεμονισμός στην Ελλάδα και στην Ευρώπη,HerrDr. Fisser!

Ο βρετανός δημοσιογράφος DouglasMurray, στο βιβλίο του «Η περίεργη αυτοκτονία της Ευρώπης» θυμάται αυτό το ανέκδοτο: «Είμαστε στο 2015 και η Γερμανίδα καγκελάριος ΆνγκελαΜέρκελ προσπαθεί να καταπνίξει τις συζητήσεις που προκύπτουν από την τρελλή ιδέα της να καλωσορίσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο μουσουλμάνους πρόσφυγες που εγκατέλειψαν περιφερειακές συγκρούσεις ή ενδημική δυστυχία. Ο Murray λέει: «Η Μέρκελ ζήτησε από τον ιδρυτή τού FecebookMarkZuckerbergαν μπορούσε να εμποδίσει τους ευρωπαίους πολίτες να επικρίνουν τη μεταναστευτική πολιτική της στο Fecebook, θα το δεις;», ρώτησε. Τη διαβεβαίωσε ότι ναι (…)». Και ο Murrayκαταλήγει: «Είναι συναρπαστικό να δούμε πόσο λογοκριθήκαμε, ενώ ανοίγαμε τα σύνορά μας»(Figaro 7/5/18, μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Τα 50χρονα του Γαλλικού Μάη του ’68 αναρρίπισαν αναμνήσεις. γράφηκαν ύμνοι και διθύραμβοι για τα περίφημα «απαγορεύεται το απαγορεύεται», «απολαύστε χωρίς όρια» κ.τ.τ. Αλλά ασκήθηκε και σοβαρή κριτική όπως αυτή του Ρενέ Ντε Καστελνώ: «Τους ήξερα όλους, τους Κον-Μπεντίτ, τους Γκουπίλ, τους Γλύκσμαν, τους Κεσλέρ, τους Ζεσμάρ, τους Ζουλύ, τους Πλενέλ, και πολλούς άλλους [τουλάχιστον δύο, οι Ζουλύ και Πλενέλ στελέχωσαν μέσα ενημέρωσης παγκόσμιας αναφοράς και είναι και σήμερα διαμορφωτές της κοινής γνώμης]. Τουςάκουσα όλους αυτούς που κοκορεύονται σήμερα, κακόμοιροι υπηρέτες του νεοφιλελευθερισμού, μαχητικοί νεοσυντηρητικοί, τυφλοί υποστηρικτές της αμερικανικής πειρατείας στη Μέση Ανατολή… Και μη μου πείτε ότι έχουν αλλάξει. Τέτοιοι ήταν πάντα, με τον ισχυρό, ασκώντας το δοκιμασμένο δίπορτο: πρώτα προβοκάτσια και μετά προδοσία (με εξαίρεση των ΑλαίνΚριβίν). Το χειρότερο είναι ότι όλοι τους είναι φιλοπόλεμοικαι συνήθως ζητούν με μεγαλόστομες κραυγές το βομβαρδισμό και την σφαγή πολιτών [Κάτι ξέρουμε και στην Ελλάδα για το ποιοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, υποστήριζαν τους βομβαρδισμούς τού ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας, πριν λίγα χρόνια]. Πολλές εικόνες των διαδηλώσεων του ’68 επανεμφανίζονται σήμερα και σας καλώ να κάνετε ένα μικρό διασκεδαστικό παιχνίδι. Προσπαθείστε να αναγνωρίσετε ανάμεσα σε αυτούς που βροντοφώναζαν, ποιοι λιβάνιζαν την «Πολιτιστική επανάσταση», ποιοι σας έδιναν καθημερινά μαθήματα Μαρξισμού-Λενινισμού, και ποιοι στη συνέχεια τα “κονόμησαν”(ReneDeCastelneau, vududroit.com,12-4-18, μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Στα καθ’ ημάς, σφαγή συντάξεων, αύξηση ΕΝΦΙΑ, δραστική απομείωση αφορολόγητου, νέα μέτρα λιτότητας, νέο μεσοπρόθεσμο και φυσικά ασφυκτική Εποπτεία (λογοτεχνικό ψευδώνυμο των Μνημονίων) είναι η συνέχεια της τραγωδίας μας. και ασφαλώς καμία και ουδαμόθεν δέσμευση για το χρέος.

Όπως γράφει φωτισμένος φίλος Δάσκαλος ο Δημήτρης Νατσιός: «Ξεβαφτιστήκαμε και ξεμυρωθήκαμε για να γίνουμε…Ευρωπαίοι και…να οι προκοπές μας!!»

Ο Κολοκοτρώνης μάς προσγειώνει: “ Ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε μονάχοι και δεν έχουμε καμίαν ελπίδα από τους ξένους”[Τσίπρα, Κοτζιά τ’ ακούτε;].

Και μια υπόμνηση ουσίας δια χειρός Γιάννη Ρίτσου:

«Και πάντα απ’ τον Θεό μας / 
μια κλωστή μονάχα μας χωρίζει /
και τύφλωση και θάνατο /
σημαίνει αν θα την κόψεις». Μην την κόψουμε!


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αντισταθείτε! Παράδοση του ονόματος = παράδοση της Μακεδονίας.


Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Έλλην πρωθυπουργός εισπράττει ήδη σωρηδόν συγχαρητήρια για τους ενδοτισμούς του έναντι των Σκοπίων. Τη μια η Μέρκελ και η Μαίη τον εγκωμιάζουν για την «ετοιμότητά» του να υπογράψει «η Ελλάδα και η …Μακεδονία» όπως είπαν οι κυρίες (άπαγε της βλασφημίας)!

Την άλλη του τηλεφωνεί ο αμερικανός αντιπρόεδρος Πενς επιβραβεύοντάς τον για τα ως τώρα άλματά του στο ζήτημα ενθαρρύνοντάς τον να τα …ολοκληρώσει!

Τι να σκεφθεί κανείς: «Αλέξη προχώρα σε θέλει όλη η χώρα και προπαντός η Αμερική»!

Ο κ. Τσίπρας έχει απειροελάχιστο χρόνο να ξανασκεφθεί σοβαρά και εκ βαθέων το ζήτημα και να μην προβεί σ’ αυτό το τραγικό πολιτικό ολίσθημα όπως με πόνο και αγωνία του επισημαίνουν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις και η Επιτροπή Αγώνα των πρόσφατων Συλλαλητηρίων.

Οι ατέλειωτες συζητήσεις Κοτζιά-Δημητρόφ-Νίμιτς-Τσίπρα-Ζάεφ δεν πρέπει να αποτέλεσαν πλύση εγκεφάλου του Έλληνα πρωθυπουργού ώστε να παραδώσει ιδιοχείρως το ατίμητο όνομα της Μακεδονίας στους Σλάβους των Σκοπίων από τους οποίους δεν παίρνει εντέλει ούτε «πινάκιον φακής».

Εν πρώτοις υπήρξαν εγκληματικά λάθη χειρισμού ότι εξαρχής δεν ετέθη από μέρους μας το αδιαπραγμάτευτο του ονόματος Μακεδονία. Παρά το Fyrom του Ο.Η.Ε. Μέρκελ, Μαίη, Πενς, κλπ αποκαλούν το μόρφωμα «Μακεδονία». Τί φαντάζεστε αύριο θα χρησιμοποιούν αυτό που θα συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας και θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία; Φυσικά θα χρησιμοποιούν το σκέτο Μακεδονία. Ο στόχος των σκοπιανών και των προστατών τους είναι να επικρέμεται μία απειλή συρρίκνωσης της Ελλάδος την οποία σε δεδομένη στιγμή μπορούν να χρησιμοποιήσουν προς εκβιασμό μας εχθροί και «φίλοι». Και το κρίσιμο σημείο είναι ότι το γνήσιο Μακεδονία το χρησιμοποιούμε εμείς για εσωτερική περιφέρεια, ενώ το ψευδώνυμο το χρησιμοποιούν αυτοί για ονομασία κράτους. Η πρακτική διαφορά είναι καταλυτική εις βάρος μας. και αυτό αποτελεί τον κύριο λόγο για τον οποίο δεν πρέπει να ανεχθούμε την εκ μέρους τους χρήση του όρου «Μακεδονία» υφ’ οιανδήποτε εκδοχή.

Η αντίδραση των Ελλήνων πολιτών αν η κυβέρνηση προχωρήσει σε παραχώρηση και δεν επιστρέψει στην φυσική αφετηρία, την όντως εθνική θέση «ούτε Μακεδονία ούτε παράγωγα» της 13/4/1992 (Κωνσταντίνος Καραμανλής + Ανδρέας Παπανδρέου) θα είναι συντριπτική. 

Προφανώς η κυβέρνηση ως αυτή την ώρα δεν έχει συνειδητοποιήσει το αμέτρητο βάραθρο της επιλογής της. Τα δύο μεγαλειώδη και συγκλονιστικά Συλλαλητήρια ήταν ένα πρώτο δείγμα αντίστασης. Αυτά που θα επακολουθήσουν θα είναι πολλαπλασίων διαστάσεων σε συμμετοχή και σε εθνική αποφασιστικότητα. Τότε ήταν προειδοποιητικά, τώρα θα είναι προληπτικά, ή κατ’ ανάγκην κατασταλτικά με ό,τι σημαίνει αυτό.

Το σκοπιανό πρέπει να ενώνει τον απανταχού της γης Ελληνισμό. Εξαιτίας όμως των ατυχών μέχρι στιγμής κυβερνητικών χειρισμών οι πολυειδώς ασήμαντοι γείτονες και οι ύπουλοι κηδεμόνες τους επιχειρούν να μας διαιρέσουν. Προς Θεού!

Εγκρίνουμε και επαυξάνουμε το «δια ταύτα» της Ανοιχτής Επιστολής στον Πρωθυπουργό, των Παμμακεδονικών Ενώσεων και της Επιτροπής Αγώνα των Συλλαλητηρίων:

«Ο λαός που κατέβηκε στα συλλαλητήρια, δεν είναι ο κομματικός συρφετός που πάει βόλτα στην κομματική φιέστα, με πληρωμένα τα ναύλα του από το κόμμα. Ο λαός που κατέβηκε στα συλλαλητήρια από το υστέρημά του, είναι αποφασισμένος να ακουστεί και να επιβάλλει την βούλησή του στην κυβέρνησή του, ως ο εκ του Συντάγματος εντολέας που εντέλλεται την απόφασή του στους εντολοδόχους του. (…) Μη βάλετε μπουρλότο στα ξερά χόρτα. Σας ικετεύουμε…»

Προς στιγμή ο Ζάεφ πέταξε μια πεπονόφλουδα (την απέρριψε ακόμη και το αντίπαλο κόμμα του) αλλά λίγο έλλειψε να τη πατήσει ο κ. Τσίπρας. 

«Ήλι-ντεν». Είναι η επέτειος που οι κομιταζήδες κάνουν την ψευδοεπανάστασή τους (20/7/1903) προκαλώντας την αντίδραση του σουλτάνου ο οποίος πολιόρκησε και κατέστρεψε το ελληνικώτατο Κρούσοβο. Το αίμα εκείνο ξύπνησε ευτυχώς την «μικράν και έντιμον Ελλάδα». Έτσι ξεκίνησε το έπος του Μακεδονικού Αγώνα. Τελικά «ουδέν κακόν αμιγές καλού».

Δεν είναι μόνον το Ήλιντεν του Vmero και η ανεξήγητη πρεμούρα (τρόπος του λέγειν, διάβαζε αξίωση Ουάσιγκτον Βερολίνου…) να χαρίσουμε το όνομα. Είναι και η αγωνία μας να βάλουμε άρον-άρον Σκόπια και Αλβανία στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς. Όμως αυτοί είναι ήδη αδελφοποιητοί με τον Ερντογάν άρα δυναμώνουμε το εναντίον μας μέτωπο. Αγνοούμε επιδεικτικά τη σοφία των προγόνων μας: «Όπου μη εξικνείται η λεοντή εκεί προσραπτέον και την αλωπεκήν» όπου δηλαδή δεν επαρκεί η υλική ισχύς εκεί να χρησιμοποιούνται και τα πολιτικοδιπλωματικά τεχνάσματα.-


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Οι 300της Βουλής χρεώνονται την ανατροπή τυχόν υπογραφής

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Κυβέρνηση φτάνει – έφτασε σε συμφωνία με τα Σκόπια. Ως μη όφειλε. Έφτασε ποδοπατώντας όλες τις διακηρυγμένες ως τώρα γραμμές της, κόκκινες, κίτρινες και ολόκληρης της ίριδας. Στην αρχή διέρρευσε ότι θ υπογράψουν «διεθνή συμφωνία – πλαίσιο» με εγγύηση ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ (νάχαμε να λέγαμε…). Οι γείτονες όμως θα λάβουν προένταξη σε ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Στα δύο χρόνια που θα ακολουθήσουν υποτίθεται ότι θα ικανοποιήσουν την ελληνική πλευρά με την νέα ονομασία, άγνωστο ποια και πόσο νέα, στην οποία πάντοτε θα μένει κορώνα το «Μακεδονία» μαζί και ένα ψιλολόϊ με το πολυθρύλητο, άνευ αντικρίσματος,ergaomnes. Μην ψάχνετε τώρα για αλυτρωτισμούς, επεκτατισμούς κ.τ.τ.

Δια τους ειδότας (στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνονται ορισμένοι συνταγματολόγοι) αυτή η διεθνής συμφωνία είναι leximperfecta (ατελής νόμος, δηλ. η παραβίασή του δεν συνεπάγεται καμία κύρωση). Εφ’ ω και επιφωνεί κανείς μαζί με το Κικέρωνα“otemporaomores” (ώ καιροίώ ήθη). 

Επίκειται μία Σύνοδος Λονδίνου (9-10/7). Πρόκειται για το νόθο κατασκεύασμα της Μέρκελ (2014) για τα Δυτικά Βαλκάνια, όπου εκλήθησαν άσχετες με την περιοχή χώρες, Γαλλία, Αυστρία, Ιταλία, αλλά η καγκελάριος «ξέχασε» να καλέσει την Ελλάδα, ηγέτιδα φύσει και θέσει των Βαλκανίων. Η νέα «λύση» τώρα ονομάζεται «Ενδιάμεση Συμφωνία». Άπαγε της βλασφημίας, γιατί η δυστυχώς ισχύουσα ακόμη λόγω ελλαδικής εξηλιθίωσης προηγούμενη,είναι κουρελού εξ αιτίας των συνεχών σκοπιανικών παραβιάσεών της. Πρόκειται για μια εξαπάτηση της Ελλάδος αν δεχθεί την υποταγή της αυτή και είναι ισοδύναμη με ήττα της σε πόλεμο. Ποιά; Η Ελλάδα που πολέμησε και κατανίκησε τον Μουσολίνι και αντιστάθηκε ηρωικά στον Χίτλερ. Ευελπιστούμε ότι την ύστατη στιγμή «εις εαυτόν ερχόμενος» ο κ. Τσίπρας θα απορρίψει τα άσματα των φιλοσκοπιανών Σειρήνων και δεν θα υπογράψει.

Αν ωστόσο υποκύψει, την ανατροπή του γεγονότος χρεώνονται οι 300 της Βουλής. Όλων των κομμάτων οι οποίοι δεν πρέπει να ξεχνούν ότι «την προδοσίαν πολλοί ηγάπησαν, αλλά τον προδότην ουδείς». Φυσικά, αν ο μη γένοιτο πάνε σε υπογραφή πρέπει να βρουν τουλάχιστον ένα απόθεμα εντιμότητας και να παραπέμψουν το ζήτημα στο Λαό με Δημοψήφισμα.

Δυστυχώς στην ελληνική αγορά, όπως εύστοχα σημειώνει ο Στάθης (12.5.18) «οι χαρακτηρισμοί είναι περισσότεροι από τους πολίτες. Αντισημίτης, ισλαμοφοβικός,λαϊκιστής, ρατσιστής, ομοφοβικός, φονταμενταλιστής, μπορεί να ανακηρυχθεί ο κάθε ενοχλητικός από οποιουσδήποτε γελοίους».

Στην Κύπρο ο αγώνας και η αγωνία του Ελληνισμού είναι να αποτραπεί κάθε ενδεχόμενο διέλευσης (παράλληλης ή αποκλειστικής) του αγωγού αερίου από Τουρκία και να γίνει πραγματικότητα μια ώρα αρχήτερα ο EastMed.Αλλά ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ κάνοντας πλάτες του Ακιντζίκαι του Ερντογάν αξιώνει να περάσει ο αγωγός απ’ την Τουρκία! Μωραίνει Κύριος…

Οι ανά τον κόσμο εραστές της περιλάλητης πολιτικής ορθότητας (που συνιστά κατά συνθήκην ψεύδος) κατατάσσουν τον πρόεδρο της Ουγγαρίας Όρμπαν στους «ακραίους». Πέστε μου τίμια τι ακραίο εντοπίζετε στο παρακάτω απόσπασμα δημόσιας ομιλίας του ανδρός: (15/3/18):



«Οι Βρυξέλλες δεν υπερασπίζονται την Ευρώπη. Θέλουν σε μερικές δεκαετίες, με δική μας ελεύθερη βούληση, να δώσουμε τη χώρα μας σε άλλους: αλλοδαπούς από άλλα μέρη του κόσμου που δεν μιλούν τη γλώσσα μας, δεν σέβονται τον πολιτισμό μας, τους νόμους μας και τους τρόπους ζωής μας και θέλουν να αντικαταστήσουν τους δικούς μας με τους δικούς τους. Εκείνοι που δεν σταματούν τη μετανάστευση στα σύνορά τους εξαφανίζονται (…). Διώξαμε τον σουλτάνο και τους γενιτσάρους του, διώξαμε τον αυτοκράτορα των Αψβούργων και τους στρατιώτες του, τους Σοβιετικούς και τους συντρόφους τους, και τώρα θα διώξουμε και τον Soros και τα δίκτυά του και του ζητούμε να επιστρέψει στην Αμερική»! [ Τά μάζεψε κι έφυγε άρον, άρον για Βερολίνο].

Συγκρίνετε τώρα τη διαφορά θέσεων από τον μετανεωτερικόΕμ. Μακρόν ο οποίος σε ομιλία του, μάλιστα σε καθολικούς επισκόπους (10/4/18) είπε τα εξής αλλόκοτα: «ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΡΙΖΕΣ, γιατί αυτές μπορεί να έχουν πεθάνει για τα καλά» (cenesontpaslesracinessquiimportent, carellespeuventaussibienetremortes). Και ολοκλήρωσε: «Aυτό που ενδιαφέρει είναι η ικμάδα και είμαι πεπεισμένος ότι η καθολική ικμάδα θα συνεχίσει σήμερα και πάντα να ζωογονεί το έθνος μας».

Πιθανόν από τακτ προς το αξίωμά του οι καθολικοί επίσκοποι συνομιλητές του δεν τον αποστόμωσαν με την Παραβολή του Σπορέως: Και οι σπόροι που έπεσαν «επί τα πετρώδη, όπου ουκ είχε γηνπολλήν (…) και διά το μη έχειν ρίζανεξηράνθη»(Ματθ. 13,6). Χωρίς ρίζες ξεραίνονται τα πάντα κύριε Μακρόν!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Βρυξέλλες – Βερολίνο δεν υπερασπίζονται την Ευρώπη



Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Επίμονο ζητούμενο, κατ’ εξοχήν σε περιόδους κρίσης όπως η παρούσα, είναι η διακομματική συνεννόηση στα μείζονα θέματα. Διακομματική συναίνεση για ό,τι είναι αληθινό, άρα εθνικό κατά τον Σολωμό.

Διακομματική συναίνεση για ό,τι κακό, άσχημο, άπρεπο, ευτελές, αρνητικό είναι έκπτωση, κατάπτωση, οπισθοδρόμηση.

Με την ψήφο ηχηρών ονομάτων της αντιπολίτευσης, επί το ποιητικότερον «κυμβάλων αλαλαζόντων», υπερψηφίστηκε το νομοθετικό εξάμβλωμα περί της αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.

Οι μεταμοντέρνοι του παγκοσμιοκρατικού συστήματος παλεύουν με νύχια και με δόντια χρησιμοποιώντας κάθε τρόπο για να διαλύσουν το ανθεκτικότερο κύτταρο των κοινωνιών, την οικογένεια. Δεν θα τα καταφέρουν, όσο και αν λιγοστεύουν οι αντιστάσεις της κοινωνίας. Η Εκκλησία η οποία σε ηθικά εμπόλεμες καταστάσεις τάσσεται στην πρώτη γραμμή μάχης είπε μεν τον πρέποντα λόγον αποστρεφόμενη την «επιλογή της Πολιτείας να στερήσει από ορισμένα παιδιά το δικαίωμα της ανάπτυξής τους μέσα σε φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον με πρότυπα πατρότητας και μητρότητας» αλλά οι ιεράρχες οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι το πλήρωμα της Εκκλησίας, βάλλεται πανταχόθεν. Εκτροχιάστηκαν τα πάντα και οι πνευματικοί ταγοί δεν έχουν την πολυτέλεια για έναν «ήρεμον και ησύχιον βίον». Οφείλουν να δράσουν «πολεμικά». Οι απόλεμες ανακοινώσεις, όσο σωστές και αν είναι, δεν ωφελούν σε τίποτε αν οι ταγοί δεν ζωσθούν τα πνευματικά τους άρματα.

Το κοινό Συνέδριο που οργάνωσαν πρόσφατα στην Ουάσιγκτον το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας και η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή με αντικείμενο την Τριμερή Διακρατική Συνεργασία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ είναι μια σημαντική πρόοδος για τον ουσιαστικό επηρεασμό των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων.

Το αμερικανοεβραϊκό λόμπυ είχε μέχρι πρότινος και επί έτη μακρά εργασθεί αόκνως υπέρ των τουρκικών συμφερόντων από τα οποία ασφαλώς και έχει αποστασιοποιηθεί λόγω των εξελίξεων των τουρκοισραηλινών σχέσεων. Είναι ώρα να αξιοποιήσουμε όλη την τεχνογνωσία του και την συνδρομή του προς κοινόν όφελος.

Οι ανά τον κόσμο εραστές της περιλάλητης πολιτικής ορθότητας (που συνιστά κατά συνθήκην ψεύδος) κατατάσσουν τον πρόεδρο της Ουγγαρίας Όρμπαν στους «ακραίους». Πέστε μου τίμια τι ακραίο εντοπίζετε στο παρακάτω απόσπασμα δημόσιας ομιλίας του ανδρός: (15/3/18):

«Οι Βρυξέλλες δεν υπερασπίζονται την Ευρώπη. Θέλουν σε μερικές δεκαετίες, με δική μας ελεύθερη βούληση, να δώσουμε τη χώρα μας σε άλλους: αλλοδαπούς από άλλα μέρη του κόσμου που δεν μιλούν τη γλώσσα μας, δεν σέβονται τον πολιτισμό μας, τους νόμους μας και τους τρόπους ζωής μας και θέλουν να αντικαταστήσουν τους δικούς μας με τους δικούς τους. Εκείνοι που δεν σταματούν τη μετανάστευση στα σύνορά τους εξαφανίζονται (…). Διώξαμε τον σουλτάνο και τους γενιτσάρους του, διώξαμε τον αυτοκράτορα των Αψβούργων και τους στρατιώτες του, τους Σοβιετικούς και τους συντρόφους τους, και τώρα θα διώξουμε και τον Σόρος και τα δίκτυά του και τον ζητούμε να επιστρέψει στην Αμερική»!

Και συγκρίνετε τη διαφορά θέσεων από τον μετανεωτερικό Εμ. Μακρόν ο οποίος σε ομιλία του, μάλιστα σε καθολικούς επισκόπους (10/4/18) είπε τα εξής αλλόκοτα: «ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΡΙΖΕΣ, γιατί αυτές μπορεί να έχουν πεθάνει για τα καλά» (ce ne sont pas les raciness qui importent,car elles peuvent aussi bien etre mortes). Και συνέχισε: «Aυτό που ενδιαφέρει είναι η ικμάδα και είμαι πεπεισμένος ότι η καθολική ικμάδα θα συνεχίσει σήμερα και πάντα να ζωογονεί το έθνος μας».

Κάποιος να τον νουθετήσει ότι χωρίς ρίζες καμία ικμάδα δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε καθολική, ούτε ορθόδοξη, ούτε ουδέτερη.

Τα 50 χρόνια του Μάη του ‘68 αναθυμήθηκαν αυτές τις μέρες πολιτικολογούντες λογογράφοι. Ειπώθηκαν διθύραμβοι για τα περίφημα «απαγορεύεται το απαγορεύεται», «απολαύστε χωρίς όρια» κ.τ.τ. Αλλά ασκήθηκε και σοβαρή κριτική όπως αυτή του Ρενέ ντε Καστελνώ:

«… Τους ήξερα όλους, τους Κον-Μπεντίτ, τους Γκουπίλ, τους Γλυκσμάν, τους Κεσλέρ, τους Ζεσμάρ, τους Ζουλύ, τους Πλενέλ, και πολλούς άλλους [τουλάχιστον δύο, οι Ζουλύ και Πλενέλ στελέχωσαν μέσα ενημέρωσης παγκόσμιας αναφοράς και είναι και σήμερα διαμορφωτές της κοινής γνώμης]. Τους άκουσα όλους αυτούς που κοκορεύονται σήμερα, κακόμοιροι υπηρέτες του νεοφιλελευθερισμού, μαχητικοί νεοσυντηρητικοί, τυφλοί υποστηρικτές της αμερικανικής πειρατείας στη Μέση Ανατολή… Και μη μου πείτε ότι έχουν αλλάξει. Τέτοιοι ήταν πάντα, με τον ισχυρό, ασκώντας το δοκιμασμένο δίπορτο: πρώτα προβοκάτσια και μετά προδοσία (με εξαίρεση των Αλαίν Κριβίν). Το χειρότερο είναι ότι όλοι τους είναι φιλοπόλεμοι και συνήθως ζητούν με μεγαλόστομες κραυγές το βομβαρδισμό και τη σφαγή πολιτών [Κάτι ξέρουμε και στην Ελλάδα για το ποιοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, υποστήριζαν τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας, πριν λίγα χρόνια ]. Πολλές εικόνες των διαδηλώσεων του 68 επανεμφανίζονται σήμερα και σας καλώ να κάνετε ένα μικρό διασκεδαστικό παιχνίδι. Προσπαθήστε να αναγνωρίσετε ανάμεσα σε αυτούς που βροντοφώναζαν, ποιοι λιβάνιζαν την «Πολιτιστική Επανάσταση», ποιοι σας έδιναν καθημερινά μαθήματα Μαρξισμού-Λενινισμού, και ποιοί στη συνέχεια τα ‘’κονόμησαν’’. (Ρενέ ντε Καστελνώ, vududroit.com, 12-4-18) [Τα παραθέματα, μεταφ. Ε. Νιάνιος]. 

Τα νεαρά Βελγόπουλα της Γάνδης επαναστάτησαν στο άκουσμα της απόφασης ότι καταργείται το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών. Η Κυβέρνησή τους αναγκάσθηκε να πάρει πίσω την επίμαχη απόφαση. Έτσι οι Βέλγοι μαθητές θα συνεχίσουν να σπουδάζουν τους Κλασσικούς μας, ενώ εμείς από καιρό τους έχουμε κλειδώσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Από τη Γάνδη μάθημα και κόλαφος κατά των ιθυνόντων της Παιδείας μας.

Οι ειδήσεις λένε ότι επίκειται συνάντηση Τσίπρα – Ζάεφ για να στέψουν από κοινού τη «λύση» του σκοπιανού. Αν αυτό αληθεύει θα πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου κατά κράτος ήττα του Ελληνισμού, χωρίς πόλεμο και από ένα ποσοτικά και ποιοτικά ασύντακτο μόρφωμα το οποίο θα λάβει έτσι αβρόχοις ποσί με μόνη τη συνδρομή των πρεσβειών ΗΠΑ – Γερμανίας τον αδιαπραγμάτευτο ελληνικό τίτλο Μακεδονία – Μακεδόνες.

Θα θυμίσουμε ότι όλος ο κόσμος να τους βαφτίσει Μακεδονία δεν θα γίνουν ποτέ Μακεδονία – Μακεδόνες παρά αν μπει ελληνική υπογραφή.

Δικαιολογημένο το προχθεσινό ξέσπασμα των Παμμακεδονικών Ενώσεων του Εξωτερικού που απευθυνόμενες στον έλληνα ΥπΕξ τον καλούν με εκ βαθέων κραυγή: «Σταματήστε να μας εξευτελίζετε». Και του υποδεικνύουν σοφά ότι: «Πρέπει να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις σ’ αυτό το σημείο και να σταματήσετε να εξευτελίζετε την αξιοπρέπεια των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο, με την υποχωρητικότητα και την εμμονή σας να χαρίσετε το όνομα “Μακεδονία” στους σλάβους των Σκοπίων».

Να γνωρίζουν πάντως όλοι ότι ο Λαός δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια…

Και μια υπόμνηση ουσίας διά χειρός Γιάννη Ρίτσου:

«Και πάντα απ’ τον Θεό μας /
μια κλωστή μονάχα μας χωρίζει /
και τύφλωση και θάνατο /
σημαίνει αν θα την κόψεις». Θα την κόψουν;


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Η Γερμανία, χωρίς τύψεις, δίνει πολεμικά υποβρύχια στον τούρκο δικτάτορα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η πρόσφατη σύνοδος Κορυφής Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ επιβεβαίωσε την θέληση των τριών να συσφίξουν περαιτέρω την αρξάμενη συνεργασία τους, στον ενεργειακό οπωσδήποτε, αλλά και σε άλλες δράσεις.

Έχει σημασία ότι αποκλείσθηκε και αύθις ο εναλλακτικός αγωγός προς Τουρκία, χωρίς ωστόσο να καταστεί αμετάκλητος ο EastMed.

Παρότι ο Ερντογάν τους έχει «φτύσει», οι Ισραηλινοί ως διεθνείς παίκτες ευελπιστούν να τα «ξαναβρούν». Αμ δε…

Στο μεταξύ οι ιστορικά άφιλοι απέναντι στον Ελληνισμό Γερμανοί (άλλο ο θαυμασμός προηγούμενων γενιών τους στα ελληνοκλασικά γράμματα. [Πού είσαι Γκαίτε να τους δεις εσύ που τους δίδασκες: α) «Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τους ανθρώπους είναι η Ελλάς για την ανθρωπότητα». β) «Μισώ κάθε αγυρτεία σαν την αμαρτία, αλλά περισσότερο την πολιτική αγυρτεία, που οδηγεί στην αθλιότητα και την καταστροφή εκατομμυρίων λαού»]).

Από την μνημονιακή συμφορά που φροντίδι και ενεργεία κατ’ εξοχήν της Γερμανίας επλήγη ο ελληνικός λαός, το Βερολίνο κέρδισε τουλάχιστον 50 δισ. €. Οι Φαρισαίοι υποκριταί αδηφάγοι δεν ικανοποιήθηκαν μ’ αυτό και μολονότι η καγκελάριος έχει, προφανώς για τα μάτια του κόσμου, καταγγείλει ως δικτάτορα τον ισλαμιστή της Άγκυρας, χωρίς καμία τύψη τον εφοδιάζει τώρα με 6 υποβρύχια τουρκογερμανικής συμπαραγωγής. Όπως μετέδωσε (8/5/18) το γερμανικό πρακτορείο ARD «σε αυτή την περιοχή της έντασης παραδίδει η γερμανική επιχείρηση ΤΚΜSυποβρύχια στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Έξι υποβρύχια συμπαραγωγής με τουρκική επιχείρηση».

Η εκπρόσωπος του αριστερού Linkeκατήγγειλε (υπάρχει και ορθοτομούσα τόνλόγον της αληθείας αριστερά…) «τα υποβρύχια που εξάγονται από την Γερμανία (…) είναι σχεδόν τέλεια επιθετικά όπλα για την τουρκική πολιτική στη Μεσόγειο». Εμάς μάς «φέσωσαν» παλαιότερα τα περιβόητα «υποβρύχια που γέρνουν».

Η παρ’ ημίν κυβερνώσα αριστερά έχει αμέριστη την εμπιστοσύνη των αλλοεθνών πατρώνων της Αμερικανών, Γερμανών και πάντων των υπολοίπων.

Οι ξένες πρωτεύουσες δεν ενοχλούνται από την εσωτερική κακοδιαχείριση του κράτους εφόσον εξυπηρετούνται όλα τα χατίρια τους. Επομένως δεν πρόκειται να συγκινηθούν από τους αθρόους κομματικούς διορισμούς, τις συστηματικές ακυρώσεις προστίμων και εν γένει απ’ ό,τι ονομάζεται κομματικό κράτος. Εφ’ ω και αυτό λαμβάνει εσχάτως τρομακτικές διαστάσεις.

ΜετοκόλποτούGoldenVisaProgrammeτούρκοι επιχειρηματίες αγόρασαν το τελευταίο 18μηνο διακόσια πενήντα ακίνητα εξασφαλίζοντας έτσι άδεια παραμονής και ελευθερίες Σέγκεν!

Η αντιεγκληματική πολιτική μιας χώρας προσδιορίζεται από το επίπεδο πολιτισμού της και τις αξίες που υπηρετεί. 

Ο Πλάτων στον Γοργία του (28,475Ε) αποφαίνεται ότι είναι δυστυχής ο εγκληματίας, αυτός που κάνει την αδικία, ή είναι άδικος από την φύση του («ο αδικών τε και ο άδικος πάντως μεν άθλιος»), δυστυχέστερος όμως είναι όταν διαφεύγει τη δικαιοσύνη και γλιτώνει απ’ την τιμωρία («αθλιότεροςμέντοι εάν μη διδώ δίκην, μηδέτυγχάνη τιμωρίας αδικών»). 

Με τον νόμο 4322/2015 και με το αφελές, αντιεπιστημονικό και εξωπραγματικό ιδεολόγημα αποσυμφόρησης των φυλακών απελύθησαν κρατούμενοι που εξέτισαν το 1/10 για ποινές μέχρι 3 ετών, το 1/5 για ποινές μέχρι 5 ετών, τα 2/5 για ποινές μέχρι 10 ετών και ποινές άνω των 10 ετών με τη συμπλήρωση του 1/3. Με τις χαριστικές αυτές ρυθμίσεις απελύθηκαν από τις φυλακές στα τρία χρόνια ισχύος του νόμου 12.593 και το 2017 4.027, όπου συναριθμούνται 41 κατάδικοι για ανθρωποκτονίες, 320 για ληστείες και 630 για παράνομη διακίνηση μεταναστών.

Με την έξοδο από τις φυλακές κακοποιών αδιακρίτως επικινδυνότητας, το οργανωμένο έγκλημα έμεινε και εξακολουθεί να μένει ατιμώρητον.

Τελικά οι δικαστές δεν έχουν λόγο να δικάζουν, αφού η πολιτεία δεν σέβεται τις αποφάσεις τους, οι διωκτικές αρχές δεν έχουν λόγο να μάχονται το έγκλημα, αφού πολιτεία ακυρώνει defacto τις διώξεις και από την άλλη αντί να προαγάγει την επανένταξη των κρατουμένων τους ξαναστέλνει να συνεχίσουν την κακοποιό τους δράση και αυτό τελικώς κάνουν, αφού περάσουν και το προχωρημένο σεμινάριο των φυλακών.

Χρέος της πολιτείας δεν είναι να καταστρέψει τον εγκληματία, αλλά να τον επαναφέρει «εις επίγνωσιν αληθείας» (Α’ Τιμόθ. 2,4). Δυστυχώς όμως οι φυλακές κατάντησαν φροντιστήρια ανώτατης εκπαίδευσης του εγκλήματος. Και αυτό είναι το μείζον έγκλημα.

Είναι έκδηλες οι κραυγές αγωνίας σοβαρών στελεχών της Δικαιοσύνης, οι οποίοι επισημαίνουν με πόνον ψυχής ότι ο νομοθετικός εκμηδενισμός των ποινών που επιβάλλουν τα δικαστήρια, εκτός του άκρως προβληματικού της συνταγματικής συμβατότητας, συνιστά κραυγαλέα ατιμωρησία. Ατιμωρησία που πρωτίστως γνωρίζουν και αξιοποιούν οι κακοποιοί (Γρ. Πεπόνης, Εισαγ. Εφετών, Καθημερινή 6/5/18).

Στους 4.077 αποφυλακισθέντες του ν. Παρασκευόπουλου το 2017, 41 αφορούν ανθρωποκτονίες και 320 ληστείες. Και εδώ λειτουργεί ο νόμος ανακύκλωσης των εγκληματιών. Συμφέροντα διαπλεκομένων και ιδεοληψίες ιθυνόντων μετατρέπουν τους ποινικούς νόμους σε legesimperfectae, ατελείς νόμους που η παραβίασή τους δεν συνεπάγεται καμία κύρωση, τελικά μη νόμους..!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης