21.10.18

Απίστευτη η ψοφιοσύνη της εξωτερικής μας πολιτικής.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μια προσεκτική φωτογράφιση της πανσπερμίας των πολυώνυμων «μακεδονιζόντων» των Σκοπίων δίνει την ακόλουθη κύρια σύνθεση:
α) Αλβανοί, εκ περιστάσεως «μακεδονίζοντες», ψήφισαν «ναι» κατ’εντολήν Ράμα.
β) Γόνοι ελληνογενών γενιτσάρων. Πρόκειται για τα έκγονα των άλλοτε απαχθέντων παιδιών του παιδομαζώματος. -Το ΚΚΕ το ονόμαζε… «παιδοσώσιμο»- τα απήγαγε από την αγκαλιά των γονέων τους, οι περισσότεροι από τους οποίους ακολούθησαν τον δρόμο των παιδιών τους. Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ, όπου κατέφυγαν οι ηττημένοι του εμφυλίου, ο Τίτο είχε με την ψευδωνυμία της Βαρντάρσκα τον μηχανισμό εθνολογικής μετάλλαξης όλων των εξ Ελλάδος προερχομένων. Η ομάδα αυτή είναι η φανατικότερη ανθελληνική στα σημερινά Σκόπια.
γ) Οι σλάβοι «ψάχνονται» περί του τι τελικά είναι και άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο έχουν ένα βουλγαρικό προσανατολισμό.
Οι γόνοι των γενιτσάρων είναι κατ’εξοχήν αυτοί που καλλιεργούν τον επεκτατισμό και τον ονομάζουν βέβαια αλυτρωτισμό.
Η εντονότατα αρνητική στάση της Ρωσίας στην ένταξη του μορφώματος στο ΝΑΤΟ και επομένως στη Συμφωνία, την ώρα που σύσσωμη η Δύση είχε ξεσαλώσει υπέρ του Ζάεφ, έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί από την εξωτερική μας πολιτική. Αλλά οι ερασιτέχνες που την ασκούν, με εξόχως τυχοδιωκτικό τρόπο, είδαν την περίπτωση των Σκοπίων ως «παράθυρο ευκαιρίας» και έσπευσαν να ικανοποιήσουν πάσαν αξίωση της άλλης πλευράς. Πού καιρός για αναζήτηση συμμαχιών. Αυτό που με γνώμονα την κοινή λογική θα έκανε κάθε νουνεχής, το αγνόησαν επιδεικτικά οι κυβερνώντες φωστήρες. Πολλού γε και δη αντί να προσεταιρισθούν τη Μόσχα απήλασαν ρώσους διπλωμάτες και «πάγωσαν» τις ελληνορωσικές σχέσεις.
Οι πασίγνωστες πλέον συζητήσεις της σκοπιανής ηγεσίας (27/1 και 19/5) μιλούν από μόνες τους για τη δουλικότητα, την ακρισία και την βοερή απουσία οιασδήποτε ελληνικής αντίστασης εις παν το ζητούμενον παρά των σκοπιανών. Είναι απορίας άξιον πως ο Ζάεφ που βρήκε τόσο μαλ(θ)ακούς τους δικούς μας δεν ζήτησε και το άλλο, να του δώσουν και τη … Θεσσαλονίκη ανά εξάμηνο για … πρωτεύουσά τους.
Απολαύστε εδώ την ασύλληπτη ψοφιοσύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μιλάει ο Ν. Δημητρώφ στη σύσκεψη των δικών του (19/5). Αποκαλύπτει ότι στην διαπραγμάτευσή του με τον ημέτερο Κοτζιά (Σούνιο 12/5/18) «η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Καθώς η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ονομάσει τη μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα ως μακεδονική». [Ο Κοτζιάς ορύονταν λίγο πριν ότι η Ελλάδα έχει τάχα αναγνωρίσει «μακεδονική γλώσσα» ήδη από το ….. 1977!]. «Έρχεται η πρόταση για Δημοκρατία της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» με μετάφραση σε όλες τις γλώσσες και υπηκοότητα μακεδονική (…) «Ο Κοτζιάς είπε ότι αυτό τους αρκεί, είναι μια επαρκής διαφοροποίηση ανάμεσα στη δική τους και στη δική μας Μακεδονία (…) «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν» η «δημιουργική λύση στην οποία κατέληξαν οι ειδικοί από τις δύο χώρες στο Σούνιο». Και οι μεν ειδικοί της άλλης χώρας φυσικό να είναι έμπλεοι χαράς για το Ίλιντεν, εμβληματικό σημείο αναφοράς του νεοπανσλαβισμού τους, η άνευ ορίων όμως ηλιθιότητα των δικών μας να το αποδεχθούν, έστω και αν αργότερα έκαναν πίσω, είναι εντελώς ανεξήγητη.
Το δημοψήφισμα στα Σκόπια κατεδάφισε την συμφωνία των Πρεσπών και έκαψε τα σχέδια των Δυτικών που γελοιοποιήθηκαν με τα προδημοψηφισματικά καμώματά τους.
Στα ήδη απόνερα των Πρεσπών παίζονται ακόμα παιχνίδια. Ζάεφ, Δημητρώφ, Τσίπρας, Κοτζιάς, Αμερικανοί, Γερμανοι, Νατοϊκοί και όλο το μοιραίο συναπάντημα επιμένουν ακόμη να νεκραναστήσουν το ντηλ που πνίγηκε στις λάσπες των Πρεσπών. Ευελπιστούμε ότι δεν θα του βγει!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.10.18

Δημογραφικό, απαιτεί σοβαρή πολιτική με γενναία κίνητρα.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στους εφιαλτικούς αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαιώνουν δυστυχώς τη δημογραφική = εθνική μας κατάρρευση.

Δεν έχουμε κανένα δείγμα ότι τα στοιχεία προβλημάτισαν, έστω κατ’ ελάχιστον, τις πολιτικές και πνευματικές μας ελίτ. Πάντως ακόμα και οι αγορές ταρακουνήθηκαν από αυτήν την «εικόνα».

«Η υπογεννητικότητα αποτελεί τραγωδία για την Ελλάδα» εκτιμά ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας. Δεν υπολείφθηκε και η γνωστή μας Moodys: «Οι εκτιμήσεις της χαμηλής ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία αντανακλούν εν μέρει τα δυσμενή δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας καθώς η χώρα έχει υποστεί σημαντικό κύμα μεταναστεύσεων κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

Η κρίση της εκπνέουσας δεκαετίας επέτεινε δραματικά τη συρρίκνωση των γεννήσεων όπως και η αρνητική μετανάστευση, το πολυσυζητούμενο brain -drain, εκροή χωρίς σκέψη επιστροφής, αφού η επίσημη Ελλάς σ’ αυτή τη περίοδο δεν εφήρμοσε κανένα πρόγραμμα επαναπατρισμού και αξιοποίησης όλων αυτών των νέων ανθρώπων. Μεταξύ 2011 – 2017 λιγοστεύσαμε κατά 355.000, και αν συνεχίζουμε με αυτούς τους ρυθμούς απομείωσης, το 2080 θα είμαστε μόλις 7,2 εκατ.

Με την πρέπουσα αγωνία κρούει τους κώδωνες του κινδύνου μετά λόγου γνώσεως πολλής η διακεκριμένη ερευνήτρια Ήρα Έμκε – Πουλοπούλου στο σημαντικότατο πόνημά της «Ο πληθυσμός της Ελλάδος υπό διωγμόν».

Το αριστεροειδές παραμύθι ότι όσο οι Έλληνες δεν γεννούν, τους υποκαθιστούν με την υπεργεννητικότητά τους οι αφροασιάτες (λαθρο)μετανάστες, είναι αφελές και άκρως επικίνδυνο. Αν τα πράγματα εξακολουθήσουν να ρέουν στους ρυθμούς αυτούς, οδηγούμεθα σε μια καταστροφική εθνική αλλοίωση και ευθεία και άμεση ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών. Όσο εμείς παραμένουμε θιασώτες των «ανοικτών συνόρων», ο τούρκος είναι φυσικό να αφήνει αφύλακτα τα χερσαία περάσματα στον Έβρο. Γενική διαπίστωση: κυκλώματα σκοπιανών, βουλγάρων, αλβανών – όλα τα άνθη του κακού – ασκούν το αδρά αμειβόμενο επάγγελμα του διακινητή των παρανόμων εντός Ελλάδος,.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Gérard Collomb τα βρόντηξε προχθές από την κυβέρνησή τους. Στο κείμενο της παραίτησής του χτυπά καμπάνες για το ολοκληρωτικά μη διαχειρήσιμο (totalement ingerrable) της κατάστασης με τη μετανάστευση: ««Κύριε Πρωθυπουργέ, αν έχω ένα μήνυμα να σας μεταδώσω - πήγα σε όλες αυτές τις συνοικίες, από τις βόρειες συνοικίες της Μασσαλίας, στη Μιράιγ της Τουλούζ, σε εκείνες που περιβάλλουν το Παρίσι, Κορμπέιγ, Ωλναί, Σεβράν – είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ υποβαθμισμένη και ο όρος τηςδημοκρατικής ανακατάληψης αποκτά όλο του το περιεχόμενο γιατί σήμερα σε αυτές τις γειτονιές επιβάλλεται ο νόμος του ισχυροτέρου. Τη δημοκρατία αντικατέστησε ο νόμος των διακινητών ναρκωτικών και ριζοσπαστών ισλαμιστών (τζιχαντιστών). Θα πρέπει να αποκαταστήσουμε εκ νέου την ασφάλεια σε αυτές τις συνοικίες. Αλλά πιστεύω ότι πρέπει να τις αλλάξουμε ριζικά. Όταν συνοικίες μετατρέπονται σε γκέτο, φτωχαίνουν, δεν είναι δυνατόν να μην συναντήσουμε δυσκολίες και ως εκ τούτου (...) απαιτείται μια συνολική θεώρηση επειδή ζουν δίπλα-δίπλα και να πω, εγώ φοβάμαι ότι αύριο θα ζουν ο ένας απέναντι στον άλλο και αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα»(…). «Πρέπει να καλωσορίσουμε μερικούς από τους νεοεισερχόμενους αλλά να μην τους εγκαταστήσουμε στις πόλεις για τις οποίες μόλις μίλησα, διαφορετικά η κατάσταση θα γίνει τελείως μη διαχειρίσιμη» (μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Από τα ψιλά των εφημερίδων: «ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. Κανέναν πρόσφυγα από το πρόγραμμα μετεγκατάστασης που προωθεί ο ΟΗΕ δεν θα δεχθεί φέτος η Δανία». Σε άλλο, αντίθετο μήκος κύματος, κινείται η αποκληθείσα «Δανία του Νότου».

Οι Δανοί πάντως διακόπτουν την υποδοχή τών ούτως ή άλλως ελαχίστων εκατοντάδων. Καμία σύγκριση με τις χιλιάδες που εισβάλλουν διά των ανοικτών ελληνικών συνόρων εδώ.

Το «Διά ταύτα» της κυρίας Έμκε – Πουλοπούλου ανοίγει παράθυρο ελπίδας υπό προϋποθέσεις που θα εμπεδώνουν ένα κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον ευνοϊκό για τη δημιουργία οικογενείας, απόκτηση παιδιών, παραμονή των νέων στο τόπο μας:

«Υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα να σταματήσει η κατάρρευση και να επιβραδυνθεί ο ρυθμός γήρανσης, αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή γενναίων κινήτρων για την ενίσχυση της γονιμότητας και τον περιορισμό της αποδημίας. Αλλά όχι έτσι απλά. Υπάρχει άμεση ανάγκη για μια υπεύθυνη, συντονισμένη, σοβαρή δημογραφική πολιτική, που θα έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ευνοϊκού για τη δημιουργία οικογένειας, την απόκτηση παιδιών και την παραμονή των νέων στον τόπο μας. Πρέπει, δε, να γίνει κατανοητό ότι η χρησιμοποίηση μεταναστών και προσφύγων για τη βελτίωση του δημογραφικού προβλήματος, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική και δημογραφική αλλοίωση»(...).

«Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συντονίζει τη στρατηγική για το Δημογραφικό, π.χ. ένα υπουργείο Οικογενειακής Πολιτικής ή ένα Γραφείο Δημογραφικής Πολιτικής της Βουλής. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια πολιτική είναι η ανάπτυξη με ρυθμό τουλάχιστον 2%, ώστε να μπορεί να βοηθήσει και στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».

Και ακροτελεύτιον το ευαγγελικόν: «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»! (Μάρκ.4,9).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.10.18

Ισχύει μια συμφωνία που απορρίπτουν και οι δύο λαοί;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι πολίτες των Σκοπίων κατέφεραν ένα ηχηρότατο βαρύ ράπισμα με την αποχή τους της περασμένης Κυριακής στους περίδοξους «προστάτες» τους. Λυτοί και δεμένοι, ζωντανοί και «κατεψυγμένοι» δυτικοί ηγέτες αποδύθηκαν σε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ της εθνικά απαράδεκτης για μας συμφωνίας των Πρεσπών.

Έπεσαν καταπάνω τους δυνάμεις και υπερδυνάμεις και δεν υπέκυψαν ούτε στο δέλεαρ, ούτε στις πιέσεις. Δεν μας διαφεύγει πάντως ότι οι απέχοντες είναι κατ’ τα άλλα ανθελληνικότεροι των μετασχόντων.

Οι γελοιογράφοι – ασφαλώς όχι όλοι – είναι συχνά σοφότεροι από τους «σοφούς συζητητάς του αιώνος τούτου». Δείγμα ο Κώστας Μητρόπουλος (ΝΕΑ 28/9/18). Βάζει τον Ερντογάν απέναντι στο δικό μας, όπου ο τούρκος του λέει : «Δώσατε μια χαρά τη Βόρεια Μακεδονία! Με το Ανατολικό Αιγαίο, τι ζόρι τραβάτε Αλέξη;». Ο κ. Τσίπρας αποκρίνεται: «Ξεμείναμε Ταγίπ από Λίμνες! Οι Πρέσπες πλέον δεν πλησιάζονται». Οπότε παρεμβαίνει ξαφνικά ο «θριαμβευτής» των Πρεσπών εξοχώτατος ΥπΕξ: «Ψάχνουμε βέβαια»! «Ψάχνονται», δεν ψάχνουν οι δράστες. Ο λαός όμως δεν τους «ψάχνει» πια. Τους ξέρει πολύ καλά…….

Από τις απόρρητες συνομιλίες των ηγετών ΠΓΔΜ (27/1/18 και 19/5/18 – «Καθημερινή» 2/10/18) το συμπέρασμα των συνομιλητών (Ιβανώφ, Ζάεφ, Δημητρώφ κλπ.) είναι σαφές ότι πρέπει να βιαστούν να κλείσουν καθώς αποτελεί «ευνοϊκή συγκυρία ότι στην εξουσία [της Ελλάδος] είναι η Αριστερά»! Θυμηθείτε εδώ τον Ανιέλι: «Υπάρχει μια αριστερά πού μας είναι πιο χρήσιμη από τη δεξιά…Μάς κάνει όλα που δεν μπορεί να μάς κάνει η δεξιά»!

Δέστε και που εντόπισε ο Ιβανώφ την ευνοϊκή συγκυρία: «Ο Τσίπρας είναι θετικότερος από τον Παπανδρέου. Θέλει λύση.Δεν ορκίσθηκε ενώπιον της Εκκλησίας, είναι πιο ελεύθερος»!

Ενώ αποκαλυπτικότατος ο Δημητρώφ μάς πληροφορεί: «Η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Είναι έτοιμη να ονομάσει την μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα μακεδονική/πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας του Ίλιντεν».

Άρα η παράδοση των τιμαλφών μας είχε προσυμφωνηθεί πριν από τις Πρέσπες. Εκεί οι δικοί μας πήγαν «σαν έτοιμοι από καιρό». Αρμόδιοι ξένοι επιστήμονες που γνωρίζουν ιστορία όπως ο Stefan Troebst, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, πολιτιστικής ιστορίας Ανατολικής Ευρώπης με ειδίκευση στην ΠΓΔΜ, θεωρεί «ακατανόητη από ελληνικής σκοπιάς την αποδοχή του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία» για το μόρφωμα των Σκοπίων» και επισημαίνει: «Αν υπάρχει μια βόρεια Μακεδονία, γίνεται η υπόθεση ότι υπάρχει και μια νότια. Αυτό εγείρει το ερώτημα κατά πόσο και οι δύο «πηγαίνουν πακέτο» και πρέπει κατά κάποιον τρόπον να ενωθούν ανάλογα»!!!

Και επειδή οι Έλληνες κολλήσαμε στον αστερισμό του «δεν διεκδικούμε τίποτε», ενώ οι γείτονές μας τούρκοι, βούλγαροι, σκοπιανοί, αλβανοί διεκδικούν από μάς τα πάντα, αντιλαμβάνεσθε ότι ανοίγουμε την όρεξή τους και τον ασκό του Αιόλου.

Οι σκοπιανοί πολίτες με την συντριπτική αποχή τους απονομιμοποίησαν απολύτως την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Ζάεφ και οι διεθνείς προστάτες του έπαιξαν και έχασαν. Οι σχεδιασμοί νεκρανάστασής της, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, εκτιμούμε ότι δεν πρόκειται να την αναστήσουν, δεν πρόκειται να έχουν καλό τέλος.

Δεν μπορεί ποτέ να ισχύσει μια συμφωνία την οποία δεν την θέλουν και οι δύο λαοί.

Βεβαίως «το βασικό μας πρόβλημα είναι», όπως έγραψε πρόσφατα ο γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, «ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία στην οποία ζουν».

Για το ελληνικό πολιτικό προσωπικό στη μέγιστη πλειοψηφία του βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει…….

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Γι’ αυτά πολεμήσαμε»!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κατά το άρθρο 24 παράγραφος 6 του Συντάγματος «τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το κράτος». Είναι εκτός συναλλαγής.

Αλλά μ’ αυτήν την κυβέρνηση όλα επιτρέπονται! Όλα πουλιούνται! Πουλιούνται τρόπος τού λέγειν, στην πώληση υπάρχει και αντίτιμο, εδώ παραχωρούνται δωρεάν. Χαρίζονται. Έτσι απεκαλύφθη τυχαία ότι οι, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, κυβερνώντες παρέδωσαν στο Κατοχικό Ταμείο όλα τα μνημεία, όλους τους ανεκτίμητους διαχρονικούς θησαυρούς του Ελληνισμού.

Για να εκτιμήσουμε τη βαρύτητα του κακουργήματος πάμε λίγο πίσω στην αγωνιζόμενη για την αποτίναξη τουρκικού ζυγού πατρίδα μας.

Ο λόγος στον γενναίο Μακρυγιάννη:
«Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα και ένα βασιλόπουλο, ατόφια, φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν.
Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα’ χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στο Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων. Χίλια τάλλαρα γύρευαν.
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα, αυτά και δέκα χιλιάδες τάλλαρα να σας δώσουν, να μην καταδεχτήτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε!»

Γι’ αυτά πολέμησαν οι πατέρες μας, να μην καταδεχτούμε να βγουν από την πατρίδα μας, όχι να τα παραδώσουμε στα κοράκια της διεθνούς σωματεμπορίας.

Ακυρώστε αμέσως την (ακατ)ανόητη απόφασή σας, εθελόδουλοι.
Δυστυχώς η εθελοδουλεία δεν έχει όρια και τελειωμό. Τελευταίο περιστατικό: η μετονομασία της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, για να εξευμενίσουν και πάλιν και πολλάκις τους γενοκτόνους της Άγκυρας, σε Καταστροφή!...
Οι κατά Στάθην «Λιακοφίληδες» και η αλήστου μνήμης Ρεπούση του «συνωστισμού» κινούν τα δόγματα και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων. Θα επικαλεστούμε και πάλι την επιτακτική ανάγκη ενοποίησης των Γενοκτονιών (Ποντίων, Μικρασιατών, Θρακιωτών) σε Μία, την Γενοκτονία του Ελληνισμού τής καθ’ ημάς Ανατολής.

Όσο περνάει ο καιρός και ο εθνομηδενισμός στην Εκπαίδευση, στα ΜΜΕ, στους θεσμούς, στην κοινωνία, γίνεται καθεστώς, οι αντιστάσεις σμικρύνουν, η επιθετικότητα του εχθρού αποθηριώνεται και είναι ζήτημα χρόνου να υψώσουμε λευκή σημαία. Να παραδοθούμε!

Ωστόσο «Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, / πέρασαν, θα’ ρθούνε, θα περάσουν. / Κριτές θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι και οι νεκροί» (Παλαμάς).

Οι αγέννητοι και οι νεκροί είναι κατ’ εξοχήν άτεγκτοι. Ας διδαχτούμε από τους Δασκάλους του Γένους. Ο Γιώργος Σεφέρης, ο νομπελίστας ποιητής μας (αλήθεια γιατί έχουν στις μέρες μας σιγήσει οι ποιητές μας;) ανήκει στους νεότερους Δασκάλους του Γένους. Εδώ δέχεται το «πείραγμα» από έναν ξένο συνομιλητή του:

«Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;"

Και η πεντακάθαρη και πληρωμένη απόκριση του Ποιητή:
«Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου".

Πόσοι σήμερα στο δημόσιο βίο της χώρας (συμπολίτευση, αντιπολίτευση) αισθάνονται το χρέος να μιλήσουν τη γλώσσα του Σεφέρη;

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

1.10.18

«Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι…θριαμβευτές των Πρεσπών σκοπιανοί ασκούν σήμερα υπέρτατο δημοκρατικό δικαίωμά τους τη συμμετοχή τους σε Δημοψήφισμα. Το ότι οι αλβανοσλάβοι γείτονες καλούνται στις κάλπες να εγκρίνουν, ή να απορρίψουν τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ τιμά την ηγεσία τους. Ενώ συνιστά ντροπή για τις δικές μας πολιτικές ηγεσίες, την συμπολίτευση που το «στρίβει διά του αρραβώνος» και την αντιπολίτευση που διστάζει ακόμη να υψώσει σημαία της το Δημοψήφισμα!
Στο μεταξύ ο Ζάεφ κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο εξοκείλλει, παρεκτρέπεται, αποχαλινώνεται, στον ψευδομακεδονισμό του. Έχοντας δίπλα του πάνδημη σχεδόν την ηγεσία της Δύσεως (ακόμη και τους κατεψυγμένους τύπου Μπους) κομπάζει ότι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» του είναι μία, ενώ των άλλων είναι Βόρεια Ελλάδα και Δυτική Βουλγαρία. Επαίρεται ότι «Πενς και Μακρόν επιβεβαίωσαν ότι έχουμε ένα κράτος, έναν “μακεδονικό ” λαό και μία “μακεδονική” γλώσσα που αναγνωρίζεται από όλο τον κόσμο»!
Η ούτως ή άλλως ετεροβαρής και εθνικά προδοτική συνθήκη των Πρεσπών παρουσιάζεται με προκλητική αναίδεια από τον Ζάεφ και τα φερέφωνά του. Οι ημέτεροι πρωτεργάτες της τηρούν αιδήμονα σιγήν και έναντι του αυθάδους σκοπιανού, αλλά και έναντι των «χαζοχαρούμενων» δυτικών αρχηγών κρατών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.
Πού είναι η εξωτερική μας πολιτική; Να ενημερώσει τους ξένους, να αποτρέψει μοιραία ολισθήματά τους, να τους πει την αλήθεια, να τους επαναφέρει στην τάξη και εν πάση περιπτώσει να προστατέψει τα ελληνικά κεκτημένα. Υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός και κάποιος οδικός χάρτης που να υπηρετεί τους θεμελιώδεις εθνικούς μας στόχους; Υψώνονται ανοιχτά μέτωπα, πέραν του μόνιμου τουρκικού, μπάχαλο γίνεται με το σκοπιανό, ενώ ανοίγει με τσάμικο το αλβανικό. Το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής δεν συνήλθε εδώ και 14 μήνες. 
Ένα μόνιμο Συμβούλιο εθνικής Ασφαλείας είναι ακόμη ευχή ανεκπλήρωτη. Λείπει ένα σοβαρό όργανο θεσμικό, το οποίο να παράγει αφ’ ενός και να παρακολουθεί και να ελέγχει εφ’ ετέρου την παραγόμενη εξωτερική πολιτική. Προτείνεται ήδη με νομοσχέδιο κάτι ανάλογο. Να ολοκληρωθεί το συντομότερο. Αλλιώς θα συνεχίσουν να αυτοσχεδιάζουν οι Κοτζιάδες.
Η Μόρια προκαλεί αποτροπιασμό. Αλλά μεγαλύτερο αποτροπιασμό πρέπει να προκαλούν τα ανοικτά σύνορα. Και ακόμη περισσότερο αυτός ο αποτροπιασμός πρέπει να αντανακλά στους μεγαλόσχημους του πλανήτη, που αντί να εγγυώνται θεσμούς και δημοκρατίες και ανάπτυξη στις χώρες προέλευσης των δυστυχών (λαθρο)μεταναστών θάλπουν δι’ ίδια συμφέροντα τον αυτοξεριζωμό τους και αφήνουν να λεηλατηθούν οι πατρίδες τους.
Ξιφουλκεί κατά παντός ελληνικού ο ψευδομουφτής της Ξάνθης κραδαίνοντας τις 18.000 ψήφους της μειονότητας - φανταζόμενος ότι και τους έχει στο τσεπάκι του:
«Εμείς πλέον σε αυτή τη κοινότητα μάθαμε να κινούμαστε από κοινού. Ως Ξάνθη σε περίπτωση που θέλουμε, μπορούμε να κατευθύνουμε περίπου 18.000 ψήφους στο κόμμα που θέλουμε (…) Εμείς ως μειονότητα με τους ψήφους μας δώσαμε μεγάλη στήριξη στον κ. Τσίπρα. Δεν θέλουμε αυτή η στήριξη να επιστρέψει ως χαστούκι».
Και η … απαραίτητη απειλή:
«Αφού το ελληνικό κράτος θέλει αντίδραση, θα έρθει ο καιρός της αντίδρασης»!!!
Τελικά όταν δεν αντιδρά το κράτος στις έκνομες αθλιότητες κάποιων, αντιδρά το … παρακράτος των ψευδομουφτήδων.
Η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες. Για την ώρα με διάφορα τρικ φουσκώνει το πλεόνασμα σε υπερπλεόνασμα. Πώς; Αναστέλλει τις δημόσιες επενδύσεις, καθυστερεί τα επιδόματα, παγώνει τις επιστροφές φόρων. Ταχυδακτυλουργικές μέθοδοι…
Ο Ρωμαίος μιμογράφος Δέκιμος Λαβέριος (106-43 π.Χ.) έκανε μια διαχρονικής αξίας έκκληση στους συμπολίτες του άκρως επίκαιρη διά τα καθ΄ ημάς: «Porro Quirites, libertatem perdimus!»(Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!).
Χρειαζόμαστε πολύ τέτοια αφυπνιστικά μηνύματα -καμπανάκια. Παρακολουθούμε την ανάλυση τού Thomas Franc. Τα είπε αγγλιστί στους συμπατριώτες του αμερικανούς και τα επανέλαβε γαλλιστί για τους ευρωπαίους με τον εύγλωττο τίτλο Pourquoi les riches votent a gauche = Γιατί οι πλούσιοι ψηφίζουν Αριστερά? Αυτή η επισήμανση ταιριάζει απόλυτα σε εμάς.
Εύστοχο σχόλιο του μεταφραστή: «Ο σύγχρονος στρατευμένος αριστερός βρίσκεται στους αντίποδες του βυζαντινού στρατευμένου: Εκείνος εντασσόμενος στη Διοικούσα Εκκλησία ή στον μοναχισμό μοίραζε την περιουσία του στους φτωχούς. Ετούτος, δημιούργημα των «Φώτων», λατρεύει τον εαυτό του και κρύβει τη σκληροκαρδία του ανάγοντας το πρόβλημα της φτώχειας αποκλειστικά σε υπόθεση του κράτους. Έτσι μπορεί να θησαυρίζει, να έχει καταθέσεις στο εξωτερικό, να επενδύει σε “αρπακτικά” όπως η Black Rock κ.τ.τ…».
Ο συγγραφέας «ανακρίνεται» από δημοσιογράφους τής Figaro. Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής:
Ερώτηση:«Είναι η νεοφιλελεύθερη αριστερά που ευθύνεται για τη θεαματική αύξηση των λαϊκιστικών κομμάτων;»
Απάντηση: «Ξεκάθαρα έχουν εγκαταλείψει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Όταν ο Μπιλ Κλίντον το έκανε για πρώτη φορά, θεωρήθηκε μια ιδιοφυής απόφαση, ένα είδος φωτισμένου φιλελευθερισμού για τον 21ο αιώνα. Οι Δημοκρατικοί έχουν ταυτιστεί με τους δημιουργικούς τομείς όπως η Wall Street και η Silicon Valley, με τους νικητές της κοινωνίας. Οι Clinton & Co εφεύραν την αριστερά των πλουσίων. Και το έκαναν με βάση το λαμπρό δόγμα ότι τα μέλη των εργατικών τάξεων δεν είχαν να πάνε “πουθενά αλλού”, κανέναν άλλο να ψηφίσουν. Το έργο των δεξιών λαϊκιστών είναι να προσφέρουν στους ανθρώπους αυτούς έναν άλλο χώρο για να πάνε».(Ο σχολιασμός και η μετάφραση του παραθέματος τού Ε. Νιάνιου).
«Καιρός τού ποιήσαι»!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

25.9.18

Κόντρα στους προβατόσχημους εμπόρους της εσωτερικής & διεθνούς δυστυχίας

του Στέλιου Παπαθεμελή* 

Να σταθούμε λίγο στην πρόσφατη δήλωση τού Δαλάϊ Λάμα που έγινε στην Στοκχόλμη για τους πρόσφυγες: «Η Ευρώπη ανήκει στους Ευρωπαίους. Δεχθείτε τους πρόσφυγες των οποίων απειλείται αληθινά η ζωή τους. Βοηθήστε τους, εκπαιδεύστε τους (…) Η Δύση να φέρεται ανθρώπινα στους ικέτες. Αλλά οι ικέτες να επιστρέφουν στις πατρίδες τους και να αναπτύξουν τη δική τους χώρα». 

Η τοποθέτηση αυτή αφαιρεί κάθε προσωπείο απ’ τους πλεονάζοντες και κατά κανόνα ακριβοπληρωμένους προβατόσχημους εμπόρους της διεθνούς δυστυχίας. Είναι οι περιβόητες ΜΚΟ με ιθύνοντα νουν τον διεθνή «φιλάνθρωπο» Τζωρτζ Σόρος. 

Ο ειρημένος εξοστρακίσθηκε από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ουγγαρία, λόγω αποδεδειγμένων εκνόμων δράσεων της οργάνωσής του Open Society. Σε μια έξαρση της αντιδικίας του με τον πρωθυπουργό της χώρας του βάλθηκε να τον ταπεινώσει. Χρησιμοποίησε τις γνωστές προσβάσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο πειθήνιο ενεργοποίησε τη διαδικασία του άρθρου 7 κατά της Ουγγαρίας. Με ψήφους 448 υπέρ και μόνο 197 κατά, ξεκίνησε μια αγνώστου διάρκειας διαδικασία που ενδέχεται να οδηγήσει σε ακύρωση του δικαιώματος ψήφου από την Ουγγαρία. 

Στον Όρμπαν δόθηκαν μόλις 6 λεπτά ομιλίας, ενώ ευκαίρως – ακαίρως σε άλλους δίνεται πολλαπλάσιος χρόνος. 

Τα παπαγαλάκια του ευρωμηδενισμού πανηγύρισαν πάντως διότι κατ’ αυτούς «η Ευρώπη της δημοκρατίας, της ελευθερίας, του κράτους δικαίου έδωσε ένα πρώτο μάθημα στον Ούγγρο απόστολο του ανελευθερισμού». 

Ο Όρμπαν είναι εκλεγμένος κυβερνήτης της χώρας του με υψηλό ποσοστό 49% . Πράξεις και παραλείψεις του ασφαλώς και υπόκεινται σε κριτική. Ο γράφων επέκρινε δριμύτατα τη στήριξη που έσπευσε να παράσχει πρόσφατα στον ψευδομακεδονισμό τού Ζάεφ. Επικρίνεται η στάση του επίσης απέναντι στα ΜΜΕ και τους δικαστές της Ουγγαρίας. 

Εδώ έχουμε επιδοτούμενο ισλαμοεποικισμό. Επιδοτούμε με 400 € μηνιαίως κάθε ενήλικα λαθρομετανάστη και με 250 € κάθε παιδί του… 

Και βιώνουμε επίσης ένα εφιαλτικό πρόβλημα δημογραφικής συρρίκνωσης. Όπως μας προειδοποιούν οι αμείλικτοι αριθμοί, φθάσαμε να μετρούμε σε απόλυτους αριθμούς 130.000 θανάτους ετησίως και μόνον 90.000 γεννήσεις. Ξέχωρα όμως το άλλο δράμα: αποδημούν τα παιδιά μας λόγω της ανικανότητος των ηγεσιών μας να τούς εξασφαλίσουν συνθήκες αξιοπρεπούς εργασίας και υποκαθίστανται από αφροασιάτες μουσουλμάνους. Οι τελευταίοι, εκτός απειροελαχίστων εξαιρέσεων, δεν είναι πρόσφυγες αλλά κοινοί λαθρομετανάστες. Αυτοί όλοι πρέπει να οδηγηθούν στις πατρίδες τους που εγκατέλειψαν. Είναι, όπως δήλωσε ο Δαλάϊ Λάμα, κατ’ εξοχήν χρήσιμοι εκεί. Εδώ είναι «άχθος αρούρης» κατά τον Όμηρο. 

Μία σοβαρή κυβέρνηση, αν και οψέποτε αποκτήσουμε στην Ελλάδα, πρέπει κατ’ απόλυτη προτεραιότητα να καταπιασθεί με την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. 

Τίποτε το εξιδιασμένο δεν μπορεί να εντοπίσει κανείς στο λόγο του Ούγγρου πρωθυπουργού στο Στρασβούργο: 

«Έχουμε και θα έχουμε συζητήσεις. 

Έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις για τον χριστιανικό χαρακτήρα της Ευρώπης, το ρόλο των εθνών και των εθνικών πολιτισμών. 

Βλέπουμε διαφορετικά την αρχή και την αποστολή της οικογένειας και η αντίθεση μας είναι μετωπική στο ζήτημα της μετανάστευσης. 

Αν θέλουμε πραγματικά την ενότητα στην ποικιλομορφία μας, τότε οι διαφορές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως πρόσχημα για τον στιγματισμό μιας χώρας και τον αποκλεισμό της από τη λήψη κοινών αποφάσεων». (Πηγή: https://lesobservateurs.ch/2018/09/12/viktor-orban-denonce-le-chantage-de-lue-discours-complet/-Μτφρ. Ε.Νιάνιος). 

Στον αντίποδα των όσων έγιναν στο Ευρωκοινοβούλιο, ο λόγος του Προέδρου της Δημοκρατίας στο 6ο Συμπόσιο «Athens Democracy Forum» (17.9.18) με θέμα την διάρθρωση των πολιτικών και των θεσμικών αντηρίδων της δημοκρατίας με την επικυριαρχία τού «οικονομικού» επί τού «θεσμικού» και των ακραίων εκφάνσεων του νεοφιλελευθερισμού. 

Αντιθέτως προς το γενικό συμφέρον, το Δημόσιο Συμφέρον εκπορεύεται όχι από την κοινωνία των πολιτών, αλλ’ από την πολιτική κοινωνία. 

Και μόνον η ετυμολογική του καταγωγή – πέρα, δηλαδή και έξω από την όλη θεσμική και πολιτική διαδρομή του, από την αφετηρία του ως σήμερα – αποτελεί αψευδή μαρτυρία περί αυτού. Και τούτο διότι, με βάση την ετυμολογία, το Δημόσιο Συμφέρον δεν εκπορεύεται τόσο από το εν γένει κοινωνικό σύνολο, αλλ’ από τον «δήμο». Δηλαδή από την οργανωμένη θεσμικώς, και υπό δημοκρατικούς όρους, κρατική εξουσία. 

Στο καθεστώς νομοθέτησης υπό Μνημόνια αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας ο εθνικός νομοθέτης, καταλήγει ο Πρόεδρος, «χάνει ακόμη και βασικά στοιχεία της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που του αναγνωρίζει το Σύνταγμα κατά την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας, με τη μετατροπή και τη μετάλλαξη της ευχέρειας αυτής σε δέσμια αρμοδιότητα επίτευξης αμιγώς δημοσιονομικών στόχων μέσω κανόνων δικαίου». 

Η Handelsblatt (17/9/18) θυμίζει την περίπτωση τού επικεφαλής τού ΔΝΤ (2008-2015) Ολιβιέ Μπανσάρ, λάβρου υπέρ των ακραίων περικοπών, την μεταμέλειά του (έκθεση Μπανσάρ-Ντάνιελ Λι,2013). Και καταλήγει: «Η κρίση στις ιδιαίτερα πληγείσες χώρες του Νότου θα ήταν συντομότερη και λιγότερο βαθιά, αν οι Βρυξέλλες και η Φρανκφούρτη είχαν ακούσει νωρίτερα τα επιχειρήματά τους». 

Στερνή τους γνώση, να την είχαν πρώτα. Αλλά ούτε τώρα δείχνουν να την απέκτησαν... 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

24.9.18

Θα επιτρέψουμε «να γίνει σκουπίδι η μάνα μας Μακεδονία»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το 1992-93 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απεπειράθη να προβλέψει ότι το όνομα Μακεδονία «σε ένα, ή το πολύ σε δέκα χρόνια θα ξεχασθεί». Η πραγματικότητα τον διέψευσε παταγωδώς, καθώς 25 χρόνια μετά δείχνει να διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι. Ο Κυριάκος ωστόσο ήταν σαφής το Σάββατο στην Δ.Ε.Θ. όταν δήλωνε ότι «δεν πρόκειται να κυρώσει την εθνικά επιζήμια Συμφωνία των Πρεσπών, ούτε τώρα ως αντιπολίτευση, ούτε στην επόμενη Βουλή ως κυβέρνηση». Αν και ελλειπτική αυτή η διατύπωση, ξεσήκωσε από τις καρέκλες τους το ακροατήριό του στο Βελλίδειο, που τον καταχειροκρότησε όρθιο για αρκετά λεπτά. Οι ψηφοφόροι είναι αγνοί, οι πολιτικές ηγεσίες αποδεικνύονται συχνά κίβδηλες…

«Πριν αλέκτορα φωνήσαι», όμως, στη συνέντευξή του της Κυριακής (16/9) τα είπε «μητσοτακικά»: Συμφωνεί με τη σύνθετη ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», διευκρίνισε όμως ότι δεν συμφωνεί με τη «μακεδονική γλώσσα και εθνότητα». 

Κάποιοι στη Ν.Δ. που καταλαβαίνουν να κάνουν ένα φροντιστήριο στον αρχηγό τους. Θα τον προστατεύσουν και αυτόν και την πατρίδα από λάθη μοιραία, βαρύτερα των εγκλημάτων.

Αν τους χαρίσεις το όνομα και το πάρουν με το κόλπο της «σύνθετης», την επομένη το συνθετικό θα έχει εξαφανισθεί και θα μείνει μόνο το «Μακεδονία». Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων, το ζούμε με τις «Πρέσπες». Κάθε μέρα και πιο εμπρηστικά και ο Ζάεφ και ο πάσα ένας ηγετίσκος της Δύσεως, όλοι τους, χρησιμοποιούν το σκέτο «Μακεδονία».

Παραδέχεται ο πρόεδρος της Ν.Δ. ότι: «η σύνθετη ονομασία ενοχλεί, αλλά είμαι ρεαλιστής». Ρεαλιστής ωστόσο δεν είναι αυτός που γνωρίζει και αναγνωρίζει τις οδυνηρές συνέπειες των επιλογών του και παρά ταύτα εμμένει σ’αυτές, αλλά εκείνος που αρνείται να υποκύψει.

Αλιεύουμε και μιαν ακροτελεύτια, αλληλογρονθοκοπούμενη φράση: «Την επόμενη ημέρα η μεγάλη μάχη θα πρέπει να είναι η ταυτότητα και η γλώσσα. Το όνομα θα ξεχασθεί πολύ γρήγορα».

Εδώ αντιγράφει τον πατέρα του. Αλλά στο «δια ταύτα» καταλήγει: «Αφού υπάρχει η μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, πολύ σύντομα θα λέγονται Μακεδονία»! Άρα οφείλει να περάσει στην αντεπίθεση. Όπερ έδει δείξαι!

Όλη η ιστορία των Πρεσπών είναι μια τρύπα στο νερό για την Ελλάδα και ένα ξεπούλημα ιερών και οσίων του Ελληνισμού.

Η κυβέρνηση, μας παρέδωσε αμαχητί και η αντιπολίτευση δηλώνει εξ ορισμού ανίκανη να μας προστατεύσει. Δεν θα κυρώσει, μας λέει, ο Κυριάκος την «εθνικά επιζήμια» συμφωνία, ούτε τώρα, ούτε μετά, αλλά αν την κυρώσουν οι αντίπαλοί του, αυτός μετά δεν θα την ακυρώσει!

Στην κοινή λογική, στην αριστοτελική λογική, αυτός ο τρόπος σκέπτεσθαι λέγεται παραλογισμός.

Η ηγεσία της Ν.Δ. πρέπει να επανεξετάσει την απόφασή της. Και οι μεν ξένοι όψιμοι ή παλαιότεροι φίλοι των Σκοπίων δεν γνωρίζουν ιστορία, ούτε και νοιάζονται για την αλήθεια, εμείς όμως; Οι βουλευτές μας πως θα κυρώσουν με την ψήφο τους αυτό το έκτρωμα, το οποίο ξεχειλίζει δουλείες και υποθήκες σε βάρος του Ελληνισμού «νυν και αεί και εις τους αιώνας»;

Θα επιτρέψουμε «να γίνει σκουπίδι η μάνα [μας] Μακεδονία»; (Καβάφης, Η μάχη της Μαγνησίας, Α’, σ.36).

Παρελαύνουν αράδα οι Δυτικοί «σωτήρες» των Σκοπίων. Προχθές ο αμερικανός ΥΕθΑ Μάτις, κατέληξε με την ίδια επωδό για τη Ρωσία που επιχειρεί να παρέμβει στο δημοψήφισμα [ενώ οι ΗΠΑ αθώα περιστερά, δεν παρεμβαίνουν]. Αλλά ο Ζάεφ «άδειασε» τον αμερικανό: «Δεν υπάρχουν στοιχεία για ενδεχόμενη παρέμβαση της Μόσχας και η Ρωσία είναι φίλη της Μακεδονίας»! Κόκκαλο ο Μάτις…

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

20.9.18

Όροι Μνημονίων και Πρεσπών επονείδιστοι. Επιβάλλονται μόνον μετά από στρατιωτική ήττα

Του Στέλιου Παπαθεμελή* 

Και στο Καστελόριζο το 2010 με ΓΑΠ και στην Ιθάκη (2018) με Τσίπρα «η επιπολαιότητα (ή το θράσος ) τρομάζει: Λανσάρεται η συνθηκολόγηση σαν θρίαμβος, η ντροπή σαν περηφάνια, η κοινωνική δεινοπάθηση σαν στρατηγικό κατόρθωμα»(Χρ. Γιανναράς,Καθημερινή,2/9/18). 

Προηγήθηκαν τα περιώνυμα Μνημόνια με τους απίθανους όρους τους: 

«Οι όροι των Μνημονίων ήταν όροι επονείδιστοι που δεν επιβλήθηκαν σε καμιά άλλη χώρα και που κανονικά υπογράφονται μόνο μετά από μια στρατιωτική ήττα»(Μίκης Θεοδωράκης,Βήμα,2/9/18). 

Δεν ενήργησαν «ευσχημόνως και κατά τάξιν» ορισμένα τουλάχιστον όργανα της τάξεως στη Θεσσαλονίκη. Αστυνομικοί με αντιασφυξιογόνες μάσκες δρώντες εκ του ασφαλούς αντιπαρατάχθηκαν απέναντι σε νομοταγείς Πολίτες, οικογένειες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένους ως να επρόκειτο για εγκληματίες. Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί οφείλουν να λογοδοτήσουν και να υποστούν τις δέουσες κυρώσεις. 

Απτόητος ο ΥπΕξ. Ν. Κοτζιάς αφού «έλυσε» το σκοπιανό, είναι πανέτοιμος – αν και καθυστέρησε λίγο, να «λύσει» τώρα το αλβανικό. Με τον ίδιο τρόπο: την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδος. Το απεκάλυψε προχθές στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων. Συζητάει, είπε, μία δέσμη 10 θεμάτων, μεταξύ των οποίων και την «οριοθέτηση των συνόρων». Δεν είναι καλά ο άνθρωπος…γιατί το άλλο ότι όρισε τα εγκαίνια του Ελληνικού Προξενείου στη Σμύρνη παραμονή του κακουργήματος των Σεπτεμβριανών του 1955. Τι σοφόν; Αδίστακτοι «Μουσταφάδες» έβαλαν τα μαχητικά τους να υπερίπτανται από το «σημείο» την ώρα που Κοτζιάς-Τσαβούσογλου εγκαινίαζαν το Προξενείο. Ελληνική αντίδραση: ανεβλήθη για το …μέλλον! 

Από την εποχή Σημίτη με το κυρίαρχο δόγμα του «η εποχή των πολέμων έχει τελειώσει» άρχισε διευρυνόμενο επικινδύνως το χάσμα της εθνικοαμυντικής μας ισορροπίας με τον εξ ανατολών προαιώνιο εχθρό μας, ο οποίος όμως ανήγαγε την στρατιωτική θωράκισή τους σε υπέρτατη προτεραιότητα. 

Δεν τον παίρνει και δεν τον«βολεύει» τον Ερντογάν η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Καιεπικεντρώνει εσχάτως τον στόχο του στην τελωνειακή αναβάθμιση των σχέσεων Άγκυρας – Βρυξελλών και σε κατάργηση της βίζας. Οι ημέτεροι δυστυχώς εγκρίνουν και επαυξάνουν τα τουρκικά αιτήματα που γενόμενα αποδεκτά ισχυροποιούν αφάνταστα τις θέσεις του εχθρού χωρίς κανένα αντιστάθμισμα. Παράδειγμα: με μόνη την τελωνειακή αναβάθμιση οι εμπορικές ανταλλαγές Ευρώπης - Τουρκίαςαπό 150 δισ. € γίνονται αμέσως 300 δισ. € ετησίως! Προς άμεση βλάβη ανταγωνιστικών ελληνικών προϊόντων. 

Η Μέρκελ όπως και ο κ.Τσίπρας είναι αναφανδόν υπέρ των ανοικτών συνόρων. Αλλά ήδη εξ αιτίας τους έχουμε φορτωθεί κάπου 1.000.000 αφροασιάτες μουσουλμάνους λαθρομετανάστες. Θα συμφωνείτε νομίζουμε ότι δεν αντέχουμε και άλλους! 



Η Σάρα Βάνγκενκνεχτ, η νέα αρχηγός της ενοποιημένης Αριστεράς στη Γερμανία (Συμμαχία Linke, Πράσινων,SPD), υποστηρίζει: «Είμαστε υπέρ του δικαιώματος ασύλου και το υπερασπιζόμαστε. Πρέπει να υπάρχουν ανοικτά σύνορα για τους διωκόμενους. Αλλά το άνοιγμα των συνόρων για όλους δεν είναι ρεαλιστικό. Η απώλεια ελέγχου, η οποία έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 2015, άλλαξε τη χώρα αυτή και όχι προς το καλύτερο. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί ξανά(...) Η θέση μου είναι ότι περισσότερη μετανάστευση σημαίνει όλο και περισσότερος ανταγωνισμός για θέσεις εργασίας, ειδικά στον τομέα των χαμηλών μισθών. Ούτε κάνουμε τον κόσμο δικαιότερο με την προώθηση της μετανάστευσης. Αντίθετα, φτωχαίνει ακόμη περισσότερο τις φτωχές χώρες». 

Και καταλήγει: 

«Είμαι πεπεισμένη ότι οι διωκόμενοι άνθρωποι χρειάζονται προστασία – αλλά το πρόβλημα της παγκόσμιας φτώχειας δεν μπορεί να λυθεί με τη μετανάστευση χωρίς σύνορα. Αντίθετα, πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία και η Ευρώπη να μην συνεχίσουν να καταστρέφουν τις προοπτικές της ζωής στις φτωχές χώρες. Οι άνθρωποι χρειάζονται μια προοπτική στην πατρίδα τους»(Πηγή:https://www.france24.com/fr/20180904-sahra-wagenknecht-Tα αποσπάσματα μτφρ. ο Ε. Νιάνιος). 

Στην άτυπη Σύνοδο Υπουργών Αμύνης της Ε.Ε. ο αυστριακός ΥΕθΑMarioKunasekπαρουσίασε σχέδιο βάσει του οποίου Ευρωπαίοι στρατιώτες θα μπορούσαν να συνδράμουν τους συνοριοφύλακες, λειτουργώντας ως ενισχυτική δύναμη τηςFrontex. 

Επί του παρόντος «ομιλεί μη ακουόμενος»... 

Αν και ο Γαβρόγλου κατήργησε τα Λατινικά, μας αρέσει μια ρήση τού Κικέρωνα (στον α’ κατά Κατιλίναλόγον): «Sitdeniquescriptum in fronteuniuscuiusquequid de republicasentiat» (=Επί τέλους ας χαραχθεί στο μέτωπο του καθενός τι σκέπτεται για την πολιτεία). 

Σχετλιαστική έκρηξη του Νίκου Γκάτσου: 

«Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος // αυτός ο κόσμος είναι σάπιος!»(Οι Ρήτορες,1979). 

Θυμίζει κάπως το γνωστό νόμο τούMurphy :«Ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει». Σε ό,τι μας αφοράαρνούμεθα τον νόμο τούΜέρφι. 

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Οι ξένοι μάς πούλησαν, δυστυχώς με την … άδειά μας!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Έχει δίκαιο το «ΠΑΡΟΝ» να βροντοφωνάζει ότι «μας πούλησαν οι …… σύμμαχοί μας για τα Σκόπια….». Πασαρέλα δυτικών ηγετών (Στόλτενμπεργκ, Μέρκελ, Τραμπ - εξάκις στα ένοχα χείλη του πρόφερε το ψευδώνυμο «Μακεδονία»). Τι φαντάζονται οι ανήμποροι, ότι τετραγώνισαν τον κύκλο και ζητωκραυγάζουν ηλιθίως για το κατόρθωμά τους;

Μας πούλησαν ναι, αλλά εμείς, η επίσημη Ελλάς, ενδοτική κυβέρνηση και χλιαρή έως συμπράττουσα αντιπολίτευση δώσαμε το σύνθημα και υπαγορεύσαμε τον τόνο στους ξένους, από την στιγμή που εκχωρήσαμε στις Πρέσπες στους αλβανοσλάβους των Σκοπίων το αδιαπραγμάτευτον όνομα Μακεδονία με όλα του: ταυτότητα, γλώσσα, εθνότητα. Το κατάντημα της αμφισβητούμενης πλέον καγκελαρίου να σέρνεται ως τα Σκόπια για να στηρίξει αυτό το από όλες τις απόψεις ασήμαντο ψευδώνυμο μόρφωμα, δεν έχει προηγούμενο. 

Και όμως η χώρα μας μπορεί να διαδραματίσει, και είμαστε οι μόνοι σήμερα που μπορούμε να το πετύχουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.

Οι δεκάδες χιλιάδες των πολιτών ύψωσαν ένα στεντόρειο ΟΧΙ το περασμένο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη κόντρα στην εκ του αποτελέσματος προδοτική συμφωνία των Πρεσπών. Τερατώδης η ιδέα αυτών που έπνιξαν με αλόγιστη χρήση χημικών ανύποπτους πολίτες, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά που διαδήλωναν ειρηνικά.

Ο κ. Τσίπρας ικανοποίησε όλες, μα όλες τις στρατηγικές αξιώσεις των ΗΠΑ. Ο συνδαιτυμών του πρωθυπουργού μας στη ΔΕΘ αμερικανός υπουργός Εμπορίου Γουίλμπεργκ Ρος υπήρξε αποκαλυπτικότατος. Αφού μας ευχαρίστησε γιατί του προσφέρουμε τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Νεωρίου και το λιμάνι της Αλεξανδρουπόλεως, μετά το αβύθιστο αεροπλανοφόρο που λέγεται Σούδα, κατέληξε: «Η ελληνική κυβέρνηση είναι φίλη και σύμμαχος και θα την υποστηρίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε γιατί τηρεί τις υποσχέσεις της»!

Η νεοφώτιστη αμερικανόφρων κυβέρνησή μας φέρεται ότι υιοθέτησε και την απίστευτη νεοφανή θεωρία περί εθελούσιας αλλαγής συνόρων αρχής γενομένης από την εκπονούμενη συμμαχία Σερβίας-Κοσσόβου. 

Η μόνη κίνηση πάντως που μπορεί να αποπλύνει το εθνικό έγκλημα των Πρεσπών είναι η άμεση προκήρυξη Δημοψηφίσματος. Η εν αμαρτίαις πρόφαση του κ. Τσίπρα ότι δεν θα προκηρύξει δημοψήφισμα για το όνομα τρίτης χώρας δεν αντέχει στη λογική. Ένα ελληνικό δημοψήφισμα δεν αφορά το πώς θα ονομάζονται ή όχι τα Σκόπια, αλλά ότι το όνομα της γείτονος δεν μπορεί να είναι υπεξαίρεση ελληνικών αδιαπραγμάτευτων ιστορικών τίτλων.

Οι σκοπιανοί δεν υπεξαιρούν «ψιλόν» όνομα, αλλά καρπώνονται ολόκληρη την επικαρπία: ταυτότητα, εθνότητα και γλώσσα, ίσον προσβάλλουν την εθνική κυριαρχία της Ελλάδος. 

Η υπογραφή των Πρεσπών, όπως άλλωστε οι υπογραφές των Μνημονίων, θα δικαιολογούνταν μόνον μετά από στρατιωτική ήττα. Άρα όλες είναι καθ’ολοκληρίαν διάτρητες και άκυρες.

Βιώνουμε μια περίοδο δομικής κρίσης της Δημοκρατίας.

«Ανεξάρτητες Αρχές, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κεντρικές Τράπεζες, lobbies ατομικών δικαιωμάτων, πολυεθνικές, εμπειρογνώμονες και τεχνοκράτες φαλκιδεύουν τη λαϊκή κυριαρχία ακόμα και σε χώρες σύμβολα της Δημοκρατίας. Ο καθηγητής Γιάσα Μανκ στο βιβλίο του «Ο Λαός κατά της Δημοκρατίας» υποστηρίζει ότι οι δυνάμεις που υπονομεύουν τη Δημοκρατία «είναι βαθειές, πολλαπλές και θα αποδειχτούν ασυγκράτητες» προκαλώντας, όπως αποδεικνύει με αριθμούς, την ευρύτατη απογοήτευση, των νέων ιδίως, από το δημοκρατικό πολίτευμα και την αυξανόμενη προτίμησή τους προς αυταρχικά καθεστώτα. Και οι λαϊκιστές – δεξιοί αλλά και αριστεροί – ελλοχεύουν!» (Μετάφραση Ε. Νιάνιος από το Le Nouveau Magasine Litteraire).

Είναι ζήτημα στο οποίο πρέπει να σκύψουμε με σοβαρότητα και γρήγορα…


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Προς Τσαβούσογλου: Μολών λαβέ!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η συνέντευξη-ποταμός του τούρκου ΥπΕξ Τσαβούσογλου (ΝΕΑ 1-2/9/18) κυριαρχείται από ωμές και βάναυσες απειλές κατά της εθνικής μας κυριαρχίας και υποστάσεως και εξίσου της Κύπρου.

Ο εξαίρετος διπλωμάτης μακαριστός Μιχάλης Δούντας χαρακτήριζε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις: σχέσεις συγκρουσιακής συνύπαρξης. Και αυτό επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά από την συνέντευξη Τσαβούσογλου.

Μια τέτοια όμως αποτίμηση υποχρεώνει τον Ελληνισμό σε ανάλογη προσαρμογή της στάσης του. Οι απειλές είναι ευθείες. Στοχεύουν στην εθνική μας υπόσταση και τα ζωτικά συμφέροντά μας. Και δεν αφήνουν περιθώρια για να τις αντιπαρέλθουμε ή να αναβάλουμε τις αποφάσεις μας. Οφείλουμε ψύχραιμα να θέσουμε «τας χείρας εις τον τύπον των ήλων», να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα και να αναλάβουμε εμπράκτως τις ευθύνες απέναντι στο εθνικό μας μέλλον.

Αυτονόητη και εμπρέπουσα φυσικά απάντηση είναι το «μολών λαβέ» του Λεωνίδα. Ιστορικά πρόκειται για λόγο-πράξη, όχι για λόγια κενά περιεχομένου.

Ένας τέτοιος αξιόπιστος λόγος προϋποθέτει ψυχολογία εθνικής εγρήγορσης με πρωτείο αποτρεπτικής ισχύος. Διαθέτοντας αυτά τα χρόνια κατά βάση κατευναστικές ηγεσίες δοκιμάσαμε όλους τους τρόπους κατευνασμού του εχθρού. Ο τούρκος «ουκ ηβουλήθη συνιέναι».

Στον θουκυδίδειο κώδικα «ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες» (Α, 140, 5). Εάν δηλαδή υποχωρήσετε σε μιαν αξίωση των αντιπάλων, αμέσως μετά θα σας ζητήσουν κάτι άλλο μεγαλύτερο, καθώς τους δώσατε το μήνυμα ότι από φόβο υποχωρήσατε. Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους, θα τους δώσετε να καταλάβουν ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσος προς ίσον. «Απισχυρισάμενοι δε, σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ιδού ο χρυσούς κανών των διακρατικών σχέσεων.

Το έχει αποσαφηνίσει και ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: «Το πειστικώτερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις».

Στην προκειμένη περίπτωση οι αριθμοί είναι εις βάρος μας και επομένως η αναμέτρηση είναι αναμέτρηση ποιότητας με πρώτο στοιχείο την αντίσταση της ψυχής του Έλληνα.

Αποτελεσματική και αποτρεπτική δυνατότητα εγγυάται η σύγχρονη τεχνολογία πλαισιωμένη από συσχετισμούς πολιτικοστρατιωτικής ισχύος. 

Ο γράφων ήδη από την δεκαετία του ’80 με ομιλίες του εντός και εκτός Βουλής και κείμενά του υποστηρίζει την ανάγκη «ισραηλοποίησης» της Ελλάδος με την έννοια της δημιουργικής προσαρμογής στο εθνικοαμυντικό μοντέλο της χώρας αυτής. Δυστυχώς απευθυνόμεθα εις ώτα μη ακουόντων.

Όσο βαθαίνει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα, τόσο γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά καθιστάμεθα αναντικατάστατοι για τις ΗΠΑ. Οφείλουν γι’αυτό πάραυτα οι αμερικανοί να γυρίσουν σελίδα.

Δηλώσεις όπως η προχθεσινή του αμερικανού Υφ.Εξ. Μίτσελ προκαλούν αποτροπιασμό στους Έλληνες: «Η αμερικανική διπλωματία διεδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδος-Μακεδονίας για το ονοματολογικό».

Πώς να «μαζέψει» ο κ. Τσίπρας τους Αμερικανούς, αφού οι δικοί του «320» επανέρχονται, χωρίς αιδώ, δριμύτεροι στην αξίωσή τους να παραδώσουμε στους σκοπιανούς και ό,τι από βιασύνη παραλείψαμε, ή δεν «προκάναμε» να το πράξουμε στις Πρέσπες;

Δεν καταλαβαίνουν οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς ότι έγιναν ρεντίκολο τού Ζάεφ;

Όποιος δεν διεκδικεί, διεκδικείται…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Όπως έλεγαν οι αρχαίοι «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον». Τίποτα δεν μπορείτελικά να κρυφτεί. Και τα WikiLeaksξεσκέπασαν πέρα για πέρα το φιάσκο των Πρεσπών. Οι Κοτζιάδες δεν διαπραγματεύτηκαν προφανώς τίποτα. Υπέγραψαν αγαλλομένωποδί το σχέδιο που τούς είχαν ετοιμάσει ήδη από το 2008 οι αμερικανοί. Μας το επιβεβαίωσε προ ημερών ο ΥφΕξ Μίτσελ, με την «υπερήφανη» δήλωσή του ότι «η αμερικανική διπλωματία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδος – Μακεδονίας. [Όπου σε αμερικανογερμανικά κείμενα βλέπετε «Μακεδονία», διαβάζετε Ψευδομακεδονία..

Τώρα, το αποκαλυπτόμενο τηλεγράφημα (29/7/2008) της ΤζίλιανΜιλοβάνοβιτς, πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Σκόπια, τα συνομολογεί με την τότε κυβέρνηση Γκρουέφσκι όλα.

o Όνομα:Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

o Επίπεδο εφαρμογής: Σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς αλλά και διμερώς από οποιαδήποτε χώρα δεν θέλει να χρησιμοποιεί τη συνταγματική ονομασία. Η Μακεδονία χρησιμοποιεί το συνταγματικό της όνομα όταν αναφέρεται στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, μέσα ενημέρωσης κ.λ.π.

o Ταυτότητα: Ηγλώσσα και η εθνικότητα θα μπορούσαν να ονομάζονται “μακεδονική”, κάτι που θα έπρεπε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς (…)

Και τελικό σημείωμα της αμερικανίδας:

«Η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα συνέχιζαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική»!...

Άρα μ’ όλο του το «δίκαιο» ο ελληνογενής γενίτσαρος σκοπιανός ΥπΕξΔημητρώφ κομπορρημονεί από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου: ευχέρεια που του χάρισε η υπογραφή Τσίπρα – Κοτζιά ότι «είναι μακεδόνας,η γλώσσα του και η ταυτότητά του είναι μακεδονική» και άλλα ηχηρά παρόμοια που έγιναν αληθινά με την υπογραφή των Πρεσπών.Ταιριάζει εδώ το πικρό χιούμορ του Στάθη: «Εις ό,τι αφορά όσα λέει ο κ.Δημητρώφ«είναι δίκαια και έγιναν πράξη»[Τσίπρας], ενώ εις ό,τι αφορά όσα λέγαμε εμείς ήταν μπούρδες και έγιναν Σόρος»!(4/9/18).

Τίποτε δεν διαπραγματεύτηκαν οι Κοτζιάδες. Αποδέχτηκαν ότι τους σέρβιραν. Δώρισαν όνομα, ιθαγένεια, ταυτότητα, εθνότητα, γλώσσα στους σλάβους των Σκοπίων κι αυτό το συνονθύλευμα «από κάθε καρυδιάς καρύδι», όπως ομολογούσε ο Τίτο, θα μονοπωλεί εφεξής το αδιαπραγμάτευτο όνομά μας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Δεν υπάρχει αιδώς και δεν υπάρχουν «Αργείοι» για να την νιώσουν. Μέχρις ότου η Ελλάς αποκτήσει κάποτε κυβέρνηση με … αρσενικά γεννητικά όργανα!...

Οι Έλληνες προσδοκούσαν ότι ο κ. Μητσοτάκης που είναι, υποτίθεται, στον αντίποδα των επιλογών των νυν κυβερνώντων, θα μας διαβεβαίωνε ότι ερχόμενος στην εξουσία θα Ακυρώσει την προδοτική συνθήκη των Πρεσπών που η επίσημη Ελλάς υπέγραψε χωρίς προς Θεού να έχουμε ηττηθεί στρατιωτικά, αφού μόνον μια στρατιωτική ήττα θα δικαιολογούσε παρόμοια υπογραφή. Κρίμα γιατί ο Κυριάκος επανέλαβε ψοφοδεώς ότι «δεν θα κυρώσει τη συμφωνία» που εντωμεταξύ όμως θα έχει κυρώσει ο Τσίπρας και κάποιος όμιλος “προθύμων”λόγω βουλευτικής καρέκλας. Αλλά δεν θα την ακυρώσει ο Κυριάκος…

Η τίμια γραφίδα τού Μιχάλη Ιγνατίου επανέρχεται στο διπλό έγκλημα στη Κύπρο (Πραξικόπημα-Αττίλας) και ξεσκεπάζει τον βρώμικο ρόλο του αμερικανούΥπΕξ Χένρι Κίσινγκερ.

Ο Χάρτης 9 και το Μνημόνια Σόνενφελντ, όλα με εντολή Κίσινγκερ διασωθέντα («ForEyesOnly») έγγραφα, αποδεικνύουν την άμεση εμπλοκή του τρισάθλιουτότεΥπΕξ στη Κυπριακή τραγωδία.

Βρώμικος αμερικανικός ρόλος στη Κύπρο. Βρώμικος στη Μακεδονία. Αναρωτιόμαστε πού και πότε οι υψηλοί μας σύμμαχοι έπαιξαν απέναντί μας ρόλο καθαρό;

Κοσκινίζουμε για παράδειγμα τη συνέντευξη του αμερικανού πρέσβη Τζέφρεϊ Πάϊατ (Καθημερινή 2/9/18). Ψάχνουμε να εντοπίσουμε κάποια θετικά υπέρ της Ελλάδος σημεία της πολιτικής της υπερδύναμης. Άδικος κόπος. Απερίγραπτη η χαρά του ξένου διπλωμάτη για «την εφαρμογή της συμφωνίας των Πρεσπών και όλα όσα σημαίνει για την οικονομική σχέση με όλους τους βόρειους γείτονές σας και τον ρόλο που η Ελλάδα παίζει ενθαρρύνοντας τη διαρκή ευρωατλαντική προοπτική των δυτικών Βαλκανίων»! Από την πύλη έρχομαι και στη κορφή καν’ έλα…

Για την διαρκώς μεγεθυνόμενη ενεργό απειλή τού εξ ανατολών «συμμάχου» ο πρέσβης στον ίδιο χαρούμενο χαβά με τα Δυτικά Βαλκάνια τονίζει: «Είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα και η ΗΠΑ μοιράζονται πολύ παρόμοια συμφέροντα ως προς την Τουρκία».

Αναγνωρίζει πάντως ότι «μια σταθερή Ελλάδα βοηθάει και στη προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων για την ευρύτερη περιφερειακή σταθερότητα».

Το ερώτημα είναι γιατί η επίσημη Αμερική εξακολουθεί να μην παίρνει στα σοβαρά την εθνικοαμυντική θωράκιση της αναντικατάστατης συμμάχου της Ελλάδος σαν να παίζει μαζί μας «τράμπα, τραμπαλίζομαι». Η απάντηση στην απορία από ένα ψύχραιμο συνομιλητή είναι αυθόρμητη: Δεν μάς παίρνουν στα σοβαρά, γιατί προφανώς δεν τούς μιλούμε σοβαρά. Δεν διεκδικούμε. Και όποιος δεν διεκδικεί, διεκδικείται!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Και μεις κολακευόμαστε, οι βλάκες!...»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι» λέει ο λαός μας. Βαρειά, αλλά μεγάλη αλήθεια. Ψάχνουμε με το φανάρι του Διογένη τον έλληνα λόγο, των πνευματικών μας ανθρώπων, ακαδημαϊκών, συγγραφέων, ποιητών για τα μείζονα εθνικά μας θέματα: Κυπριακό, σκοπιανό, Αιγαίο, Θράκη. Πλην απειροελαχίστων εξαιρέσεων «μηδέν εις το πηλίκον»!

Ο Σαράντος Καργάκος μάς θύμισε πρόσφατα μια καταχωνιασμένη στη λήθη σελίδα του σκοπιανού από τις «ΑΝΑΠΟΛΗΣΕΙΣ» του μακαριστού ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου (σ. 131-133).

Λόγος στιβαρός, εκ του περισσεύματος της καρδίας και της καθαρότητος του νου του Δεσποτόπουλου. Ταυτόχρονα λόγος επιστημονικός και ιστορικά ατράνταχτος.

Λόγος – πράξη και δράση στη ΓΣ της Διεθνούς Ενώσεως Ακαδημιών στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο 1998. Θέμα: η εισδοχή νέων μελών εν οις η σκοπιανή Ακαδημία κατά την επίσημη ανακοίνωση «Ακαδημία της Μακεδονίας».

Δεσποτόπουλος, προς τον Βέλγο πρόεδρο της Διεθνούς: «Η ονομασία Μακεδονία τού περί τα Σκόπια κράτους είναι κίβδηλη, προϊόν απάτης». Πρόεδρος: «Παρακαλώ να μην αναμιγνύουμε την πολιτική με την επιστήμη». Δεσποτόπουλος: «Ήλθα να σας αποτρέψω από διάπραξη αδικήματος διεθνούς δικαίου και την προσβολή της ιστορίας μας». Πρόεδρος: «Επί δεκαετίες ονομάζονται Μακεδονία».Δεσποτόπουλος επικαλείται διαχρονικό κανόνα του ρωμαϊκού δικαίου: «Quod ab initio vitiosum est non protest tractu temporisconvalescere» (=Αυτό που εξαρχής είναι κακό, δεν είναι δυνατόν με την πάροδο του χρόνου να γίνει καλό).

Ενίσταται χωρίς να πρωτοτυπεί ο συνέκδημος του Δεσποτόπουλου έτερος ακαδημαϊκός: «Ματαιοπονείς γιατί όλα είναι προαποφασισμένα και δεν πρέπει να συμπεριφερόμεθα προς το Προεδρείο με φορτικότητα, αγενώς». Η στάση τού μη κατονομαζομένου ακαδημαϊκού είναι η πάγια στάση των διανοοουμένων μας, της ελίτ, του πολιτικού μας προσωπικού.

Η αγωνιστικότητα του Δεσποτόπουλου δικαιώθηκε στη Διεθνή Ένωση. Έχασε όμως στο οικείο γήπεδο της Ακαδημίας Αθηνών, η οποία εκδίδει μονίμως ψοφοδεή ψηφίσματα ανάξια της αποστολής της, εν οις και το από 28/3/2008 προς στήριξη της γνωστής πρότασης Ντόρας Μπακογιάννη – Κώστα Καραμανλή («σύνθετη με γεωγραφικό προσδιορισμό») αφετηρία για τον «θρίαμβο» του κ. Κοτζιά που βούλιαξε στις λάσπες των Πρεσπών.

Σπανίζουν ή είναι αθέατα τα παραδείγματα ακτιβιστών λογίων του αναστήματος Κ. Δεσποτόπουλου, που δεν «τοποθετούνταν» απλώς αλλά στόχευε το αποτέλεσμα και συχνότατα το πετύχαινε!

Ξαναδιαβάζοντας το «Μαρτύρων και Ηρώων αίμα» του Ίωνος Δραγούμη σκεπτόμαστε:

«Τί κερδίσαμε από την απραξία μας;» διερωτάται ο Ίδας. «Την εμπιστοσύνη των Τούρκων [τώρα των Αμερικανογερμανών] και την έγκριση της Ευρώπης».

(…) «Η Ευρώπη μάς δίνει πιστοποιητικά καλής διαγωγής για να καθόμαστε φρόνιμα και να την αφήνουμε και αυτήν ήσυχη και ελεύθερη να κάνη τους σκοπούς τους δικούς της και μεις κολακευόμαστε, οι βλάκες» (σ.39).

Τελικά «τι χρησιμεύει ένα κράτος Ελληνικό, που αντί κάθε άλλη εξωτερική πολιτική διορίζει προξένους στην Ανατολή και πρέσβεις στη Δύση και τους ξεπροβοδίζει με τη μονάκριβη ευχή και οδηγία: “Προσέχετε να μη γεννάτε, ζητήματα”…».

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης