26.4.18

Να αγωνισθούμε «χαλεπόν αίσχος αποσώμενοι»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μετά το δημόσιο «ξεφωνητό» Ζάεφ ότι οι σκοπιανοί δεν δέχονται ονομασία, μία (μέσα-έξω), erga omnes και ανάλογη τροποποίηση συντάγματός τους (αυτό είναι το φύλλον συκής που αξιώνει ακόμα η ελληνική πλευρά για να κουκουλώσει το ζήτημα), θα περίμενε κανείς ότι οι ημέτεροι έλαβαν το μήνυμα: Τελεία και παύλα! Επομένως έκλεινε υπαιτιότητι των Σκοπίων ο κύκλος των λεγόμενων διαπραγματεύσεων

Παρά ταύτα η ελληνική πλευρά επιδεικνύοντας ιώβειο υπομονή, ή απέραντη αφέλεια σχεδίασε 3 νέες συναντήσεις. Η μια σήμερα στη Βιέννη, παρουσία και του τρισαποτυχημένου Νίμιτς, η άλλη στις 4-5 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη (την οποία ως γνωστόν ορέγονται οι γείτονες ως…. ιστορική τους πρωτεύουσα) και μία τρίτη στις 12 Μαΐου στο Σούνιο. Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου! Δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος στην κυβέρνηση να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο;

Στα χρόνια του Σόλωνος (640 - 559 π.Χ.) δημιουργήθηκε μία έντονη και ασταμάτητη αντιπαλότητα μεταξύ Αθηναίων και Μεγαρέων. Οι Μεγαρείς είχαν καταλάβει τη Σαλαμίνα που ανήκε στους Αθηναίους, γεγονός που είχε βαρύ συναισθηματικό κόστος για τους τελευταίους οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να απαγορεύσουν κάθε προτροπή επανάκτησης της νήσου επί ποινή θανάτου. Ο σοφός συνέταξε την ομώνυμη ελεγεία “Σαλαμίς” την οποία απήγγειλε ο ίδιος στην αγορά παριστάνοντας τον …τρελλό. Οι στίχοι ξεσήκωσαν τους Αθηναίους ιδίως την νεολαία, οι οποίοι σε λίγο απελευθέρωσαν την Σαλαμίνα.

Η επαναστατική ελεγεία, της οποίας διασώζονται ελάχιστοι στίχοι, ονομάζει αυτούς που ανέχονται την υποδούλωση της Σαλαμίνας “Σαλαμιναφέτες” = Σαλαμινοπροδότες και καταλήγει με την ακροτελεύτια έκκληση: “Ίσμεν ες Σαλαμίνα, μαχησόμενοι περι νήσου/ ιμερτής, χαλεπόν τ'αίσχος αποσώμενοι” (=εμπρός πάμε αγωνιζόμενοι προς Σαλαμίνα/ για ν’ αποπλύνουμε το χαλεπόν αίσχος της υποδούλωσής της).

Να εφαρμόσουμε την σολώνεια αγωνιστική προτροπή για την «ιμερτή» (=αγαπημένη) μας Μακεδονία αδιαφορώντας για τους “Μακεδοναφέτες” (κατά το Σαλαμιναφέτες) και αποτρέποντας κάθε “χαλεπόν αίσχος”.



Θα τρελλαθούμε τελικά με τις συνεχώς πολλαπλασιαζόμενες ροές Αφγανών, Πακιστανών, Βορειοαφρικανών που προωθούν πλουτίζοντας ασύδοτα οι τούρκοι δουλέμποροι. Οι πιστοί του Ταγίπ και του Αλλάχ βαράνε μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κερδίζουν άφθονο χρήμα, αφού οι μεταφερόμενοι εξαναγκάζονται να τους χρυσώνουν για τη μετακίνησή τους. Εξυπηρετούν όμως πρώτα και κύρια τα στρατηγικά σχέδια του "σεϊχουλισλάμη", ο οποίος θέλει να εξισλαμίσει την Ευρώπη και φυσικά πρώτα την Ελλάδα.

Ο βρετανός πολιτικός αναλυτής Douglas Murray εκυκλοφόρησε ένα βιβλίο εσχάτως που για πέντε μήνες βρέθηκε στα 10 πιο ευπώλητα. Λέει αλήθειες που καίνε:

«Οι Ευρωπαϊκές ελίτ απεχθάνονται τον πολιτισμό της Ευρώπης, την ιστορία της, θεωρούν τη μετανάστευση μουσουλμάνων απαραίτητη, εξαίρουν τη διαφορετικότητα και χωρίς να ρωτούν τους λαούς τους τους θέτουν προ τετελεσμένου γεγονότος. Σοβαρές παραβάσεις του Ποινικού Κώδικα εκ μέρους μεταναστών (π.χ. βιασμοί στην Αγγλία και τη Γερμανία) αποκρύπτονται ή υποτιμώνται». Στη συνέχεια ο σ. αναρωτιέται κατά πόσο μπορεί να επιβιώσει ο ευρωπαϊκός πολιτισμός χωρίς τις χριστιανικές του ρίζες, τη στιγμή μάλιστα που οι εκκλησίες της έχουν μετατραπεί σε ΜΚΟ με ένα λόγο και δράση παραλλαγή των "πιστεύω" της Αριστεράς για τη μετανάστευση μουσουλμάνων και την ευημερία των λαών… 

Και καταλήγει: «Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση έχει θανάσιμες συνέπειες για μία Ευρώπη σε διάλυση» (μετφρ. Ε. Νιάνιος). Και πολλαπλάσια θανάσιμες ασφαλώς για μία Ελλάδα σε διάλυση.....

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι μία χώρα "ανοιχτών συνόρων" όταν όλοι στην Ευρώπη έχουν κλείσει τα δικά τους. Και είναι εκτός πάσης λογικής η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ με την οποία κάθε ξένος που φτάνει στα σύνορά μας και συμπληρώνει αίτηση παροχής ασύλου παίρνει ταυτόχρονα ελευθέρας να πάει οπουδήποτε στη χώρα. Η απόφαση αυτή φαίνεται ανησύχησε ακόμη και την κυβέρνηση και αρμόδιος υπουργός ανήγγειλε, αν ορθώς απεδόθησαν τα λεγόμενά του, άμεση "ακύρωση" της.

Κατά τα λοιπά οι ιδεοληπτικοί της εξουσίας δίνουν τον “τόνο”. Π.χ. Βουλευτής τους σχολιάζει ως ακολούθως την προχθεσινή επίθεση αναρχικών στη Γαλλική Πρεσβεία:

«Δεν νομίζω ότι κάνουν εξωτερική πολιτική. Είναι μια πολιτική ομάδα που κάνει ακτιβισμό. Αν αυτό βοηθά τις Ελληνογαλλικές σχέσεις, δεν τις βοηθάει. Το πετάω μπογιές όμως είναι κλασσική περίπτωση ακτιβισμού. Αν συμφωνώ; Δεν συμφωνώ γιατί νομίζω ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να επιδιώξουμε καλές σχέσεις με την Γαλλία. Αν χαλάσουν οι σχέσεις μας από αυτό; Ούτε μια στο εκατομμύριο»!!!

Η απόφαση του Ερντογάν να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, έγραψε προχθές ο Spiegel (23/4/18), είναι «ένδειξη αδυναμίας και όχι ισχύος». Γιατί απλούστατα ο τούρκος «δεν καλεί τους πολίτες για να ενισχύσει τη θέση του, αλλά για να αποφύγει τη διάβρωση της εξουσίας του».

Στις σχέσεις του με την Ελλάδα ανοίγει ένα ιδιαιτέρως κρίσιμο δίμηνο απρόβλεπτων εξελίξεων που θα εξαρτώνται εν πολλοίς από τις καθημερινές δημοσκοπήσεις. Στο βαθμό που οι αριθμοί θα τον δείχνουν να υπολείπεται του στόχου, θα περιέρχεται σε κατάσταση εσωτερικών εκρήξεων και θα εκτρέπεται σε ανθελληνικά αμόκ.

Η λεγόμενη “Λύκαινα”, η Μεράλ Ακσενέρ, είναι, αν ξεπεράσει τα “εκλογικά εμπόδια”, ο εφιάλτης του. “Θεσσαλονικιά” όπως την λένε, δημοκρατικών τάσεων, αλλά σκληρή εθνικίστρια. Τελικά δεν υπάρχει κόμμα ή πολιτικός στη γείτονα που να μην πλειοδοτεί σε διεκδικήσεις κατά Ελλάδος-Κύπρου. Οι πάντες αποβλέπουν στη φινλανδοποίηση της Ελλάδος.

Αμερικανοί + ΝΑΤΟ ένιψαν τας χείρας των για την ελληνοτουρκική διένεξη παραπέμποντάς μας “να τα βρούμε”. Ουσιαστικότερος ο Μακρόν δεσμεύτηκε σε έμπρακτη στήριξη. Ελπίζουμε αυτή να μην εξαντληθεί στο leasing (καθόλου φθηνό βέβαια) των δυο φρεγατών.

Δυστυχώς, αλλά αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, «δεν είν’ εύκολες οι θύρες / όταν η χρεία τες κουρταλή» (Σολωμός).

Η γενναία απάντηση του εξαίρετου Κώστα Μόντη στους «Αττίλες» αξίζει όσο όλος ο κόσμος:

«Κι αυτή η σελήνη η ματωμένη και μισή / που μας την κουβαλήσατε! / Αλήθεια πες τε μου μετρήσατε / πόσοι άλλοι πέρασαν από το νησί / πριν από σας πανίσχυροι κ’ επιφανείς / κι’ ούτε δείγμα καν δεν έμεινε κανείς;».

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Ίσως δεν είναι πολλοί./ Όμως υπάρχουν στο κόσμο καλοί…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ενώ ο πολύς Stoltenbergέπλεκε και πάλιν και πολλάκις το αηδές εγκώμιο της Τουρκίας στην κοινή συνέντευξή του με τον τούρκο ΥπΕξΜεβλούτ Τσαβούσογλου, ο ισλάμης τον άφησε σύξυλο, όταν παίρνοντας τον λόγο δήλωσε αναιδέστατα και προκλητικότατα:

«Οι σχέσεις μας με την Ρωσία δεν είναι τόσο αδύναμες, ώστε να τις διαρρήξει ο Γάλλος Πρόεδρος. Έχουμε ισχυρούς δεσμούς με την Ρωσία».(…)

«Οι σχέσεις μας με την Ρωσία δεν είναι εναλλακτικές των σχέσεών μας με το ΝΑΤΟ, τη Γαλλία ή τις ΗΠΑ»! 

Αυτά και εις απάντηση του Γάλλου Προέδρου που διακατεχόμενος από ψευδαισθήσεις ανεκοίνωνε νωρίτερα ότι τα πλήγματα ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας στη Συρία “χώρισαν τους Τούρκους από τους Ρώσους αφού οι τούρκοι κατεδίκασαν [υποτίθεται] τα χημικά όπλα”.Πάρτε το χαμπάρι Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικανοί, Γερμανοί, οι Τούρκοι σάς δουλεύουν ψιλό γαζί…

Εκ Γερμανίας αυτή τη φορά η αλήθεια (DerSpiegel 16.4.18): 

«Ο βομβαρδισμός της Συρίας από την τριπλή συμμαχία ήταν μάταιος, λανθασμένος και ψευδεπίγραφος. Μάταιος γιατί δεν θα αλλάξει τίποτα στην πορεία τού πολέμου. Λανθασμένος γιατί αποδυναμώνει το διεθνές δίκαιο, αντί να το ενισχύει. Και ψευδεπίγραφος γιατί αποσπά την προσοχή από τις ευθύνες της Δύσης. Χωρίς τις ΗΠΑ, χωρίς τη Δύση, αυτός ο πόλεμος θα είχε τελειώσει προ πολλού».

Αντ’ αυτού άνοιξαν διάπλατα οι ασκοί του Αιόλου…

Ούτωςή άλλως αδιανόητος ο ελληνοσκοπιανόςσυμβιβασμός, κρεμόταν από μια κλωστή. Την έκοψε οριζοντίως και καθέτως ο Ζάεφ.Αλλάη επίσημη Ελλάς, σαστισμένη από το συμβάν, ελπίζει ακόμη να ανασυνδέσει τα ασύνδετα (Πρβλ. δηλώσεις του κ. Κοτζιά).

Οι ημέτεροι «ουκ ηβουλήθησανσυνιέναι»…

Ο Γάλλος γεωστρατηγιστήςAlexandredelValle γράφει μιαν εξαιρετικά αφυπνιστική ανάλυση για το ΝΑΤΟ, στο οποίο καταλογίζει ότι βλέπει με το «πνεύμα του Μονάχου» [Τσάμπερλαιν – Νταλαντιέ] τις τουρκικές απειλές κατά Ελλάδος – Κύπρου και Κούρδων της Συρίας (http://www.Atlantico.fr./Μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Σταχυολούμε:

α) «Λογικά, αν οι Ευρωπαίοι και οι Δυτικοί ηγέτες είχαν λίγη πολιτική αξιοπρέπεια και γεωπολιτιστική συνειδητοποίηση, οι πολύ σοβαρές απειλές που εκτοξεύονται για εβδομάδες, ιδίως εναντίον δύο χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας, μία από τις οποίες είναι μέλος του ΝΑΤΟ, θα έπρεπε να έχουν προκαλέσει κατακραυγή από τις ευρωπαϊκές καγκελαρίες. Τουλάχιστον οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να είχαν ψηφίσει εμπορικές και πολιτικές κυρώσεις κατά της Άγκυρας (που ποτέ δεν διστάζουν να κάνουν εναντίον των Ρώσων, των Σέρβων κ.λπ.). να ανακαλέσουν τους πρεσβευτές τους και ζητήσουν συγνώμη για επανειλημμένες προκλήσεις εναντίον δύο χωρών της ΕΕ».

β) «Αυτό είναι ένα σοβαρό λάθος εκ μέρους της Ευρώπης, διότι κάθε φορά παραβλέπουμε τις κακοήθειες, τις απειλές και τους εκβιασμούς του Τούρκου νεοσουλτάνου (όπως και με τη συμφωνία για τη μετανάστευση μεταξύ Άγκυρας Βρυξελλών, που μας κοστίζουν 7 δισ. €), ο κ. Ερντογάν είναι πάντα πιο περιφρονητικός απέναντι σε αυτή την δειλή Ευρώπη, την περιγελά ανοιχτά στις ομιλίες του για την «παρακμή» της, την «αδυναμία» της και τη «σαπίλα» της!»

γ) «Ποια μεγάλη εφημερίδα ή ευρωπαίος ηγέτης κατήγγειλε την επικινδυνότητα και τη βαρύτητα της στρατηγικής πρότασης του Ερντογάν, του ΑΚΡ και των εθνικιστικών και ισλαμιστικών πολιτικών κομμάτων της Τουρκίας που δεν παύουν να διεκδικούν ελληνικά νησιά; Ποιος αντέδρασε έντονα και με τρόπο ανάλογο στις δηλώσεις των ιθυνόντων της Άγκυρας που έχουν και πρόσφατα δηλώσει ότι ο τουρκικός στρατός ‘’δεν θα απομακρυνθεί ποτέ από την Κύπρο’’; Ποιος έστω εξέφρασε τη λύπη του για τις πρόσφατες πολεμικές απειλές και την αποστολή πολεμικού στόλου για να εμποδίσει το γεωτρύπανο της ιταλικής ENI και να εκφοβίσει την Κύπρο και άλλες εταιρίες να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κύπρου και ανοιχτά της Αμμοχώστου τα οποία διεκδικεί παράνομα η Τουρκία»;

δ) «Και ενώ το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένουν άφωνοι μπροστά την επιθετικότητα και τις απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου και των Κούρδων, το ΝΑΤΟ δεν δίστασε να εγγυηθεί και πάλι την ασφάλεια της Τουρκίας. Αυτό σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ, το οποίο δεν είναι αλληλέγγυο στη Ελλάδα και το οποίο το 1974 επέτρεψε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, εγκρίνει τον τουρκικό επεκτατισμό».

ε)«Ενώ στο Κόσοβο το ΝΑΤΟ κατέστρεψε τη Γιουγκοσλαβία και τη Σερβία για να δημιουργήσει ένα μαφιόζικο και ισλαμικό κράτος και στη Συρία στηρίζει μια διεθνή συμμαχία η οποία βοηθά και εξοπλίζει σουνίτες ισλαμιστές αντάρτες οπαδούς της σαρία. Αυτό το ΝΑΤΟ απειλεί με πόλεμο τη Ρωσία η οποία παραβιάζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας αλλά επιτρέπει στη Τουρκία να παραβιάζει την ακεραιότητα του Ιράκ, της Συρίας, της Ελλάδας, και της Κύπρου»!

Δώσαμε τον λόγο στον AlexandredelValleγιατί το αξίζει για την ευθυκρισία και την τόλμη του. Και το «διαταύτα» της γενναίας πένας του:

«Ένα από τα δύο συμβαίνει: ή η Τουρκία δεν μπορεί να ανήκει στους κόλπους του ΝΑΤΟ ή οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν καμμιά σχέση με αυτή την οργάνωση η οποία δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα της ηπειρωτικής Ευρώπης και του δυτικού πολιτισμού».

Τελικά, «Υπάρχουν στον κόσμο καλοί / ίσως δεν είναι πολλοί. Όμως υπάρχουν στον κόσμο καλοί»(Στέφανος Μπολέτσης).

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Καθαρίστε από την πνευματική πανούκλα την Ελλάδα»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Δεν αποκλείεται οι σκοπιανοί να μας σώσουν από την προγραμματισμένη αυτοκτονία μας στο σκοπιανό. Ενδεικτική της εξέλιξης η προχθεσινή δήλωση Ζάεφ με την οποία απέρριψε το “erga omnes” της ονομασίας που θα συμφωνηθεί. Θα χρησιμοποιείται, είπε, μόνο σε διεθνές επίπεδο – προφανώς εννοεί μόνο στον ΟΗΕ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ! Και ξεκαθάρισε ότι δεν αλλάζει το σύνταγμά τους!

Η ψυχρολουσία των δικών μας και πρωτίστως του μεγαλορρήμονος ΥπΕξ δεν έχει προηγούμενο. Ελπίζουμε μετά από αυτό το φιάσκο να βάλουν οι ημέτεροι τελεία και παύλα στις δυσώνυμες «διαπραγματεύσεις» με το βορεινό αλβανοσλαβικό μόρφωμα.

Και στο άλλο βορεινό μέτωπο πάμε από θρίαμβο σε …θρίαμβο. Δεν πρόλαβε ο αλβανός ΥπΕξ Μπουσάτι να επικαλεσθεί ως δείγμα σεβασμού της βορειοηπειρωτικής κοινότητας την μετάδοση του δελτίου ειδήσεων στην ελληνική και αυτή κατηργήθη από τον σταθμό της Κορυτσάς!

Προπετής και «αβερνίκωτος» ο Γεν. Γραμ. του ΝΑΤΟ Stoltenberg πηγαίνοντας στην Άγκυρα παρέστησε τον Πόντιο Πιλάτο. Οι ελληνοτουρκικές «διενέξεις» όπως ψευδονόμασε την αδίστακτη τουρκική επιθετικότητα εναντίον μας δεν είναι θέμα του ΝΑΤΟ και πρέπει να διευθετηθούν ανάμεσα στη Τουρκία και την Ελλάδα. Και ο απίστευτος νατοϊκός εκθείασε το τηλεφώνημα Γιλντιρίμ προς Τσίπρα, εξ αφορμής του θλιβερού περιστατικού του θανάτου του αεροπόρου μας στο Αιγαίο, όπου οι πανάθλιοι μας υποχρεώνουν σε αδιάκοπες άκρως επικίνδυνες αναχαιτίσεις με τις διαρκείς παραβιάσεις τους. Άρα είναι τουλάχιστον ηθικοί αυτουργοί του συμβάντος. Αλλά ο ο αθεόφοβος Στόλτενμπεργκ ζήτησε από τους νατοϊκούς συμμάχους να παράσχουν «μεγαλύτερη στήριξη στην Τουρκία»!

Πώς μπορεί με τέτοιες ηγεσίες ο κόσμος να πάει μπροστά, να γίνει καλύτερος; Κάποιοι μιλούν για σχετική αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο τις τελευταίες μέρες. Και ενώ ο αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ ευκαίρως, ακαίρως επαναλαμβάνει ότι θα υπάρξει θερμό επεισόδιο, ο ρώσος συνάδελφός του στην Αθήνα Αντρέι Μάσλωφ «δεν βλέπει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο». Μήπως όμως ήταν ολότελα συμπτωματική η όποια ύφεση της τουρκικής προκλητικότητας, καθώς νέα ρητορική έξαρση από Γιλντιρίμ και παρατρεχάμενούς του προέκυψε εξ αφορμής αδιευκρίνητου περιστατικού για την σημαία στη νησίδα «Ανθρωποφάς;

Αυτό πάντως που όφειλαν να πράξουν οι αμερικανοί και οι νατοϊκοί σύμμαχοι το έκανε ίσως ο «εχθρός» τους. Άξιος ο μισθός του!

Διαβάζουμε τις ακατάσχετες φλυαρίες ξένων διπλωματών που μας ψέγουν διότι κατ’ αυτούς μία δυτική χώρα όπως η Ελλάδα που διεκδικεί περιφερειακό ρόλο και συμμετοχή στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων δεν μπορεί, λένε, να αλληθωρίζει ταυτόχρονα προς τη Ρωσία. Απάντηση η Ελλάδα είναι αείποτε ο πιστότερος σύμμαχος της Δύσεως και αυτό είναι αυταπόδεικτο από τις θυσίες στις οποίες έχει υποβληθεί ο λαός της για το «χατήρι» της Δύσεως. Αν όμως η Δύση φαντάζεται ότι θα κατευνάσει τον τούρκο αναλώμασι της Ελλάδος και της Κύπρου, αυτό είναι παράλογο να της ζητηθεί και ηλίθιο να το δεχθεί. Είμαστε στο επίκεντρο γεωπολιτικών ανακατατάξεων που συντελούνται ραγδαία γύρω μας. Και όπως τα προηγούμενα χρόνια μείναμε έξω από τη σύγκρουση των υπερδυνάμεων, πρέπει να περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού αυτή τη σχετική αυτονομία μας όσο και αν αυτό είναι δύσκολο. Να επικαιροποιήσουμε και συστηματοποιήσουμε τις συμμαχίες μας και να αναβαθμίσουμε την εθνικοαμυντική μας ικανότητα. Το πολιτικό προσωπικό ασχέτως ατομικών του αδυναμιών πρέπει να αναζητήσει τους αρίστους και τους γενναίους στους οποίους πρέπει να εμπιστευθεί τομείς επειγουσών και απαραιτήτων δράσεων.

Αυτή η επινόηση των χημικών της Συρίας μάς εμβάλλει σε πολλές υποψίες. Η επίκληση χημικών που κατείχε δήθεν ο Σαντάμ Χουσεϊν, κατηγορία καθ’ ολοκληρίαν ψευδής, χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα της αμερικανοβρεττανικής επέμβασης στο Ιράκ.

Αργότερα το ίδιο παραμύθι στήθηκε για την Λιβύη και τον Καντάφι. Ο Καντάφι εκτελέστηκε και η Λιβύη παραδόθηκε στο χάος όπου εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι βυθισμένη.

Στην αρχή της κρίσης στη Συρία, όταν πρωταγωνιστούσαν Σαουδάραβες, Καταριανοί και Τούρκοι για να σύρουν τις ΗΠΑ στο παιχνίδι, κατήγγειλαν τον Άσσαντ ότι διαθέτει χημικά. Αυτά, όποια μάλλον ασήμαντα ο Σύρος πρόεδρος τα παρέδωσε και απεσοβήθη προσώρας τότε η νατοϊκή επέμβαση. Τα πράγματα περιεπλάκησαν ξανά με τους νέους συσχετισμούς. Ο τούρκος το παίζει «ενδιάμεσος», είναι και με τον Πούτιν (Ιράν + Χεζμπολάχ) και με τους Αμερικανούς (οι οποίοι όμως ενισχύουν τους Κούρδους). Εδώ ξαναγυρίσαμε στο πρόβλημα των χημικών, ως αιτία, ή αφορμή, της αμερικανονατοϊκής επίθεσης, τα οποία ωστόσο δεν αποδεικνύονται.

Είθε να πρυτανεύσει η εναπομένουσα (;) κοινή λογική. Ο Πλάτων έλεγε: «Εις φρονών μυρίων μη φρονούντων κρείττων εστίν» (=Ένας φρόνιμος είναι ανώτερος από μυρίους άφρονες) «Και τούτον άρχειν δει, τους δ’ άρχεσθαι» (=Και αυτός πρέπει να κυβερνά, ενώ εκείνοι να άρχονται).

Τίμιος με την αλήθεια ο Στάθης (13.4.2018) ξεσπαθώνει:

« Οι δύο κρίσεις που βυσσοδομούν, η μία μέσα στη χώρα και η άλλη γύρω απ’ τη χώρα, μάλιστα διττή, αποδεικνύουν (και υποδεικνύουν) ότι η Ελλάδα χρειάζεται διαφορετικά μεγέθη στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, μεγέθη πολύ σημαντικότερα από τιςκλίκες των ανδρεικέλων που εναλλάσσονται ως γκαουλάιτερ άλλων στο Πραιτόριο του προτεκτοράτου».

Καθαρός, που δεν χάριζε κανενός κάστανα, ο Φώτης Κόντογλου, τον δανείζομαι από τον φίλο Δημήτρη Νατσιό:

«Καθαρίστε από την πνευματική πανούκλα την δυστυχισμένη την Ελλάδα, για να μπορέσουνε να δουλέψουνε οι άξιοι δουλευταράδες. Τα σκουλήκια, για να σώσουνε την τιποτένια ύπαρξή τους, δεν αφήνουνε καμμιά ψυχή άξια να ορθοποδήσει, από συμφέρον κι από φθόνο. Όλοι οι πνευματικοί σαλταδόροι έχουνε πιάσει τα πόστα. Και είναι δεμένοι μεταξύ τους, όπως είναι οι κάμπιες κολλημένες η μια πάνω στην άλλη. Μόλις τις χωρίσει κανένας ψοφάνε. Έτσι πρέπει να γίνει και με τις ανθρωποκάμπιες που μαραζώνουνε το ολόδροσο πνευματικό δέντρο της φυλής μας».

Από το στόμα του και στου Θεού τ’ αυτί…

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ετοιμότητα = ικανότητα αποφασιστικού πρώτου πλήγματος

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η οριστική ρήξη Ισραήλ – Τουρκίας απελευθερώνει το Ισραήλ για την συνεργασία του με την Ελλάδα και καθιστά την εμβάθυνση της σχέσης των δύο χωρών μας φυσιολογική μετεξέλιξη και την ανάδειξή της σε συμμαχία. Η εμπλοκή Τελ-Αβίβ με ΗΠΑ κατά Ιράν στη Συρία κατά Τουρκίας (άγνωστο τι θα συμβεί με την εμπλοκή Τραμπ – Πούτιν) είναι ενδεικτική των σημερινών προσανατολισμών του Ισραήλ. Το αδύνατο σημείο μιας τέτοιας συμμαχίας είναι οι πρόσφατες δράσεις τού Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων που συγκέντρωσαν την διεθνή αποδοκιμασία.

Πάντως οι Ισραηλινοί αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση για τον Ελληνισμό σε ορισμένες πρωτοβουλίες όπως εκείνες που αφορούν τον εντοπισμό και την κινητοποίηση των ανά τον κόσμο ομοθρήσκων και ομοεθνών τους, ακόμη και λησμονημένων ομάδων που οι πρόγονοί τους αλλαξοπίστησαν.

Στις 27/3/18 τριμελής επιτροπή(BenjaminIshShalam+ ο πολιτικός φιλόσοφος OfirHalvry + ο πρ. υπουργός ZviHauser) παρέδωσε στη Κυβέρνηση έκθεση που εισηγείται λεπτομερείς δράσεις για την επίτευξη του στόχου.

«Μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια – λένε – ανθρώπων που μπορούν να δημιουργήσουν ομόκεντρους κύκλους σχέσεων, συνδέσεων και υποστήριξης για τον εβραϊκό λαό και το κράτος του Ισραήλ» δηλώνει ο Γεν. Δ/ντής του Υπουργείου Διασποράς και Εκπαίδευσης (Πηγή:Al-Monitor/SLpress.gr). 

Ιδού στάδιονλαμπρόν για τις υπνώτουσσες ελλαδικές ελίτ, την Κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, την Ακαδημία, τα Πανεπιστήμιά μας.

Το Ισραήλ ασφαλώς παράγει πολιτική.Έχειεθνικό δόγμα. Εμείς στερούμεθα εθνικού δόγματος, δεν παράγουμε πολιτική ενώ διαθέτουμε έναν ανθούντα Ελληνισμό της Διασποράς, πιο πατριώτη από εμάς εδώ τους σκουριασμένους επιχωρίους, δεν τον καθοδηγούμε.Δενγνωρίζει αν και πού τον χρειαζόμαστε. Υπάρχει όμως χάρη στην εκ των ενόντωναυτοοργάνωσή του. Όχιεξαιτίας κινήσεων και κινητοποιήσεων του ελληνικού κράτους. 

Τι έχουμε κάνει π.χ. για τους Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας (MagnaGraecia); Πόσες υποτροφίες δώσαμε, πόσες πολιτιστικές ανταλλαγές προωθήσαμε; Τι πρόγραμμα τόνωσης του ελληνικού φρονήματος εκπονήσαμε για τον αμερικανικό και αυστραλιανό Ελληνισμό;

Τι κάνουμε για να ενδυναμώσουμε τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό; Τι σκεπτόμαστε για τον Ελληνισμό των Σκοπίων, για τους κρυπτοέλληνες και τους κρυπτοχριστιανούς του Πόντου; 

Μην πείτε ότι οι απορίες μας εισάγουν καινά δαιμόνια, διότι θα είναι «καινά» μόνον αν απευθύνονται σε … κενές κεφαλές ιθυνόντων.

Ο θριαμβευτής των πρόσφατων εκλογών στην Ουγγαρία Βίκτωρ Όρμπαν ανεκοίνωσε την απόφασή του να δώσει τέλος στις ύποπτες δραστηριότητες τού ουγγρικής άλλωστε καταγωγής «φιλανθρώπου» και μεγαλοεπενδυτήΤζωρτSoros (stopSoros!) και τις ποικιλώνυμες υπόπτως δρώσες ΜΚΟ τους. 

Εννοείται ότι δεν χρειάζεται να είσαι ομοϊδεάτης τού Όρμπαν για να καταλάβεις ότι πρέπει και σ’ αυτή τη χώρα καιρός να μπει ένα τέλος στα έργα και τις ημέρες των χρηματοδοτούμενων από τα σκοτεινά κονδύλια Soros και ασυδότως δρώσες ΜΚΟ.

Εμείς εξακολουθούμε να αιωρούμαστε, ή όπερ το αυτό να σερνόμαστε ως χώρα λόγω της ανυπαρξίας μιας μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής-αποδεκτής όπως υποδείκνυε εδώ και 20 χρόνια ο φωτισμένος Παναγιώτης Κονδύλης (Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, Θεμέλιο σ.181 επ.) από τον κύριο κορμό του πολιτικού κόσμου και επεξεργασμένης με την σύμπραξη πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών και επιστημόνων.

Η αποστασιοποίηση της νεοοθωμανικής Τουρκίας από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και η ταύτισή της με το Ισλάμ, που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει παγκοσμίως, την απομονώνουν από την Δύση. Η διαρκώς αυξανόμενη τυφλή επιθετικότητάτης εναντίον μας μάς εξαναγκάζει, εφ’ όσον απορρίπτουμε την εκδοχή να καταντήσουμε βιλαέτι της, να δράσουμε αμελλητί κινητοποιώντας όλες τις φανερές και τις λανθάνουσες δυνάμεις της ελληνικής ψυχής.

Όπως σοφά επεσήμανε πάλι ο Κονδύλης, ο ελλαδικός πολιτικός κόσμος «στο σύνολό του δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάγιο και αθόρυβο θεσμικό πλαίσιο, ικανό να εξουδετερώνει κατά το δυνατό τους πειρασμούς της κομματικής εκμετάλλευσης των εθνικών θεμάτων»(ένθ. αν. σ. 181).

Τα αναμασήματα του ξενόφερτου ειρηνισμού και οικουμενισμού που κυριαρχούν στο πολιτικό ορίζοντα της χώρας βλάπτουν τη χώρα. Όμως η εθνική στρατηγική «δεν είναι ούτε “δεξιά”, ούτε “αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης»(ένθ. αν. σ.184).

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να είναι μέσο αποτροπής (=ματαίωσης) και κατά περίπτωση πολέμου. Υπενθυμίζουμε το θουκυδίδειον:«Εἰδέναιδὲχρὴότι ἀνάγκηπολεμεῖν, ἢνδὲἑκούσιοιμᾶλλονδεχώμεθα, ἧσσονἐγκεισομένουςτοὺςἐναντίουςἕξομεν»(Α,144)=Θα χρειαστεί ίσως να πολεμήσουμε και όσο πιο πρόθυμα το αποδεχόμαστε, τόσο λιγότερο αποφασισμένους θα βρούμε τους αντιπάλους μας. Δηλαδή θα ματαιώσουμε τον πόλεμο.

Τελικά, κατά Κονδύλην, αρτιότητα [=ετοιμότητα] δεν σημαίνει να ξοδεύεις και να κατέχεις όσα ο αντίπαλος. Σημαίνει «την ικανότητα ενός αποφασιστικού πρώτου πλήγματος, έστω και από τη θέση του ασθενεστέρου»(ένθ. αν. σ.187).


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.4.18

“Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί”

του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Ευφρόσυνο το πασχαλινό μήνυμα:
“Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια” ψάλλει με πλησμονή χαράς ο εκκλησιαστικός υμνωδός. Λαμπρή ονομάζει καίρια ο λαός μας το Πάσχα. Και ο εθνικός μας ποιητής εντοπίζει:
«αργοφυσούσε
τόσο γλυκά στο πρόσωπο τ'αέρι,
που λες και λέει μες της καρδιάς τα φύλλα
γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα»  
                                                 (Σολωμός)

            Και θαρρείς πως οι ποιητές ανταγωνίζονται:
‘’Το μέγα θαύμα σήμερα την πλάση όλη μαγεύει,
ρυθμός αγάπης τις καρδιές σαν όνειρο χαϊδεύει.
Χριστός Ανέστη! αντιλαλεί παντού σαν άγια αλήθεια
κι αχτίδα ελπίδας χύνεται σε πονεμένα στήθια.’’
     (Ι.Πολέμης)
            Μας καλούν οι πάντες και μαζί τους η ανοιξιάτικη φύση να βιώσουμε την σταυραναστάσιμη χαρά. Και έχουμε όλοι δικαίωμα στη χαρά της Αναστάσεως.
            Πρέπει και μπορούμε να υπερνικήσουμε τους φόβους, τα άγχη, τις απειλές.
            Έχουμε αίσθηση των πραγματικοτήτων. Υπάρχουμε σε έναν κόσμο αδικίας, τρέλλας, αδιαφορίας και παρακμής. Αυτός ο κόσμος, όπως τον κατάντησαν παρηκμασμένοι ηγέτες και αρνητές του λυτρωτικού μηνύματος της Αναστάσεως, είναι ξένος προς το ευαγγελικό όραμα μιας κοινωνίας αγάπης, δικαιοσύνης και ελευθερίας.
            “Η Ανάσταση”, βεβαιώνει ο Αλβανίας Αναστάσιος, “έχει γίνει, έστω και ανεπίγνωστα, πηγή ανανεώσεως του κόσμου. Άνθρωποι που πίστεψαν στον αναστάντα Χριστό μπόρεσαν με τη δύναμή Του να μεταμορφώσουν την έχθρα σε συμφιλίωση, το μίσος σε αγάπη, τον πόνο σε χαρά, την ταπείνωση σε θρίαμβο, την άνευ νοήματος καθημερινότητα σε δημιουργία”. Και συμπληρώνει:
«Μέσα στην ακτινοβολία της Αναστάσεως, όλοι και όλα μπορούν να μεταμορφώνονται και να πλημμυρίζουν φως» (Νύν πάντα πεπλήρωται φωτός, σ.168).
Ξανά στην εθνική μας καθημερινότητα:
Ο «σεϊχουλισλάμης» εισέβαλε πασχαλιάτικα με τις ορδές του στην Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι. Εθελότυφλος εκ πεποιθήσεως, ενώ την χρησιμοποίησε ως μουσείο, εξόκειλε αναθεματίζοντας τον Κεμάλ που την παρέλαβε τζαμί και την μετέτρεψε σε μουσείο.
Η τύφλα του δεν του επιτρέπει να δει την χιλιόχρονη εκθαμβωτική ιστορία του ιουστινιάνειου μεγαλουργήματος που απαθανάτισε το δημώδες άσμα των χρόνων της Αλώσεως:
«Ούλες οι μέρες του Θεού καλές κι ευλογημένες /
σαν την ημέρα της Λαμπρής άλλη καμιά δεν είναι. /
Απού σημαίνουν οι γι-εκκλησιές, τα μέγα μοναστήρια. /
Σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι, /
με τετρακόσια σήμαντρα, με δεκαοκτώ καμπάνες».
            Ο πρωθυπουργός του «πολυχρονεμένου» Γιλντιρίμ, με επιλεκτική μνήμη κι αυτός, θυμίζει το 1922 οπότε η Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής, κακούργημα ηττημένων μυαλών και διεστραμμένων ψυχών, το οποίο, καθώς και το ομόλογο κατά Αρμενίων, η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει και να ζητήσει επιτέλους συγνώμη!
            Εμείς ξέρουμε τι και γιατί έγινε στο 1922. Είμαστε όμως αποφασισμένοι να μην επαναλάβουμε τα λάθη εκείνα ων πρώτον ο εθνικός διχασμός; Αυτοί ξέρουν γιατί διέπραξαν τα κακουργήματα τότε και αμετανόητοι σχεδιάζουν να τα επαναλάβουν σήμερα.
            Και επειδή ο εχθρός ανασκαλεύει μνήμες να του θυμίσουμε μερικά χτυπητά ονόματα  που του ανακατεύουν τ'άντερα , όπως: Κολοκοτρώνης, Κανάρης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος, Μιαούλης, Μακρυγιάννης, Νικηταράς ο τουρκοφάγος κ.ά.π.
            Η Βάρνα δεν είναι τελικά η ‘’Βιέννη’’, όπου θα σταματούσαν ξανά οι ορδές των ισλαμιστών, αλλά μάλλον το Βατερλώ της Ευρωένωσης από τον σουλτάνο. Τους θώπευσε, τους δούλεψε και επιστρέφοντας στη βάση του τους έφτυσε κατάμουτρα...
            Όμως αυτοί επιμένουν να κρατούν σε ισχύ την επικίνδυνη Οδηγία για το λεγόμενο προσφυγικό. Εκτός από ελάχιστες εκατοντάδες πραγματικούς πρόσφυγες, τα 4.000.000 των υπόλοιπων ξένων, που ο τούρκος βαφτίζει πρόσφυγες, είναι λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι που επιστρατεύονται από διάφορες αφροασιατικές χώρες. Στόχος του σουλτάνου ο εξισλαμισμός της Ευρώπης με πρώτο πλάνο την Ελλάδα. Οι ιεροφάντες της Νέας Τάξης βολεύονται άριστα με τις διαδικασίες αυτές, γιατί εχθρός τους είναι το έθνος και το εθνικό κράτος, ενώ εργαλεία αποδόμησής του  ο εθνομηδενισμός, η λαθρομετανάστευση και η περιβόητη πολυπολιτισμική εκπαίδευση.
            Δείγμα του αυτοαφοπλισμού των ευρωπαϊκών κοινωνιών επεσήμανε πρόσφατα η Βρετανή ακαδημαϊκός Joanna William . Απεκάλυψε σε μελέτη της ότι “μέχρι 1.000 παιδιά, συμπεριλαμβανομένων και 11 ετών, φέρονται να έχουν πέσει θύματα επιθέσεων και βιασμών, μερικές φορές μαζικών, από τη δεκαετία τού 1980 στο Telford, πόλη 170.000 κατοίκων της κεντρικής Αγγλίας. Η αστυνομία δεν κατάφερε να διαλύσει το δίκτυο των παιδεραστών. Οι αρχές δεν κατάρτισαν φακέλους των δραστών-μελών  των ασιατικών κοινοτήτων, για το φόβο του «ρατσισμού»”. Και τα ΜΜΕ σιώπησαν αιδημόνως για να μην… παρεξηγηθούν!
Αλλά το ακροτελεύτιον μήνυμα επικαίρως μας το δίνει ο Κολοκοτρώνης:
«Αφού χαλώντας η Κωνσταντινούπολις επυκνώθη ολούθε το σκοτάδι της δουλείας συνέβη εις την ελληνικήν φυλήν ό,τι συμβαίνει την νύχτα εις τον κόσμο που η ώρα η πλέον σκοτεινή, η πλέον θαμπή της νυχτός είναι η ώρα που σιμώνει το φως της ημέρας». Αμήν!
Χριστός Ανέστη!

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

13.3.18

Εμείς ξέρουμε τι και γιατί συνέβη στον Σαγγάριο.



Αυτός ξέρει ότι το θανατηφόρο πλήγμα

στην Οθωμανική αυτοκρατορία

το προκάλεσε η Ελληνική Επανάσταση;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Αυτοθαυμαζόμενος ολοένα και περισσότερο ως νέος … πορθητής ο Ρετζέπ Ταγίπ, «με υπεροψίαν και μέθην», όπως ο Δαρείος του ομώνυμου καβαφικού ποιήματος, «όχι όμως – μάλλον / σαν κατανόηση της ματαιότητας των μεγαλείων» (απ’ αυτά δεν έχει ιδέα ο περί ου) ξέρασε όλον τον κοπρώδη εσωτερικό του κόσμο εναντίον μας και μας απείλησε με «χαιρετισμό» γκρίζου λύκου: «Ας μάθουν πολύ καλά πώς γλίτωσαν να γίνουν παστά ψάρια στον Σαγγάριο και πώς έφυγαν από εδώ πέφτοντας στη θάλασσα».

Στο Σαγγάριο ξέρουμε τι και γιατί μας συνέβη. Πληρώσαμε τον φόρο αίματος του Εθνικού μας Διχασμού. Αυτός όμως ξέρει από ποιους δέχτηκε τα θανατηφόρα πλήγματα η πάλαι ποτέ ισχυρότερη αυτοκρατορία της Ευρασίας, η Οθωμανική, που είχε έκταση 18 εκατομμύρια τ. χλμ., για να καταντήσει το σημερινό κενόδοξο ομοίωμά της το οποίο μετράει μόλις 700 χιλιάδες τ. χλμ. Αυτό κυβερνά η ακατάσχετη δοξομανία του. Αργά ή γρήγορα πάντως το «εγώ» του θα θρυμματισθεί όπως εκείνο του Μεντερές…

Στα καθ’ ημάς:

Ψηλαφούμε τα πρώτα δείγματα της ανώμαλης προσγείωσης των πολιτικών μας στην ωμή πραγματικότητα που στήνει γύρω μας ο κατά τα άλλα σύμμαχός μας στο ΝΑΤΟ, και όχι μόνο, «σεϊχουλισλάμης».

Εποχή προκλητικά παρακμιακή. Ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων. Συρόμενες πίσω από τα γεγονότα που στήνει ο εχθρός. Δεν παράγουν οι ίδιες γεγονότα. Έπονται – σέρνονται χωρίς όραμα και εθνική αποφασιστικότητα. Αγωνία μας να ξεφυτρώσει κάποιος, τιμωρός στην έκφραση του Βιργιλίου, «εκ των οστέων ημών έκδικος». Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένος των Ελλήνων τα ιερά.

Ξεχειλίζει η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας η οποία δεν είναι πλέον ρητορική. Και δεν είναι μόνον τακτική. Αλλά κραυγαλέα στρατηγική. Από την κυπριακή ΑΟΖ και ως τη Θράκη επιχειρούν να επιβάλλουν στρατιωτικά τετελεσμένα.

Εξεδίωξαν κλωτσηδόν την ΕΝΙ από το οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ. Αλλά η εμφάνιση, επιτέλους τώρα του 6ου Στόλου είναι εγγύηση ότι δεν θα υπάρξει «δις εξαμαρτείν». Επομένως δεν θα επαναληφθεί το ίδιο με την EXXON Mobil.

Ο τούρκος έχει λάβει τις αποφάσεις του α) Θέλει να επεκταθεί εδαφικά, σε βάρος του Ελληνισμού πρωτίστως. β) Εποφθαλμιά τον ενεργειακό πλούτο Ελλάδος – Κύπρου. γ) Διαχειριζόμενος τη λαθρομετανάστευση της μείζονος περιοχής κρατάει ένα γεωπολιτικό εργαλείο, έτοιμος να το ενεργοποιήσει κατά της Ελλάδος.

Επείγουν:

· Ένας πανεθνικός συναγερμός, ικανός να συνεγείρει τον απανταχού της γης Ελληνισμό, ο οποίος να κληθεί να συμπαρασταθεί με όλους τους τρόπους που ο ίδιος γνωρίζει και μαζί με τους επιχωρίους να συνεισφέρουν άλλοι εκ του περισσεύματος και άλλοι εκ του υστερήματός τους (έτσι έπραξαν στις κρίσιμες ώρες της ιστορίας) για ένα άμεσο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

· Ενδυνάμωση του φρονήματος των Ελλήνων. Ο Ξενοφών δίδασκε ότι «ούτε πλήθος εστιν, ούτε ισχύς η εν τω πολέμω τας νίκας ποιούσα. Αλλ’ οπότεροι αν συν τοις θεοίς ταις ψυχαίς ερρωμενέστεροι ίωσιν επί τους πολεμίους, τούτους ως επιπολύ οι εναντίοι ου δέχονται» (Κύρου Ανάβασις Γ, 1, 42). Δηλαδή, ούτε το πλήθος, ούτε η υλικοτεχνική υποδομή είναι αυτά που φέρνουν τη νίκη στον πόλεμο. Αλλά οι εχθροί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν κυρίως όσους με ψυχική δύναμη και την επίκληση του θείου ορμούν εναντίον τους.

Όσο για την ηγεσία και τον στρατηγό. Κατά τον Πλούταρχο (Ει πολιτευτέον πρεσβυτέρω 788 d), αυτοί πρέπει να βλέπουν συγχρόνως και μπροστά και πίσω, «άμα πρόσω και οπίσω οράν»!

Πάντα ταύτα προϋποθέτουν αποκήρυξη της αυτοκτονικής κατευναστικής πολιτικής και υιοθέτηση μιας πολιτικής αποτρεπτικής ισχύος.

Επίκειται μία περίεργη σύνοδος ΕΕ-Τουρκίας στις 26/3 στη Βάρνα. Φυσικά και δεν έχει νόημα. Ευελπιστούμε να ματαιωθεί. Εξ άλλου μετά την απόρριψη από την Άγκυρα του «Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή» που πρότεινε ο Γκουτιέρες και τον Γ’ Αττίλα στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι πλέον αδιανόητες οι λεγόμενες διακοινοτικές.

Διαρρέεται παρέμβαση των ΗΠΑ σε μια ad hoc συνάντηση με πρόσκληση Τίλερσον των Κοτζιά και Τσαβούσογλου. Πιθανολογείται ότι το προσωρινό παυσίπονο της Άγκυρας θα κοστολογηθεί σε ανταλλάγματα ελληνικών υποχωρήσεων. Προς Θεού!

Οι Αμερικανοί πασχίζουν να ματαιώσουν την όποια ρωσική διείσδυση στην περιοχή. Και η Ρωσία να εμποδίσει την αμερικανική. Το ομόδοξον «ξανθόν γένος» έχει βρει ένα modus vivendi και operandi με τον ιστορικά εξ ορισμού αβέβαιο, βραχυχρόνιο και πάντοτε ασταθή εταίρο, την Τουρκία, αλλά οι διεθνείς παίκτες έτσι συμπεριφέρονται. Ωστόσο εκεί που έχουν προχωρήσει οι ρωσοτουρκικές σχέσεις είναι αφελές για τις ΗΠΑ να περιμένουν παλιννόστηση της Τουρκίας σε ορατό τουλάχιστον χρόνο στην αγκαλιά τους.

Είναι βέβαιον ότι το ήθος αποτελεί ολότελα ξένη και άγνωστη έννοια στις διακρατικές σχέσεις των μεγάλων. Δεν το έχουν για τίποτε να μας πουλήσουν στον τούρκο για να τον εξευμενίσουν. Ανταλλάγματα προφανώς αναπαλλοτρίωτα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα του Ελληνισμού. Δεν είναι δικά τους άλλωστε για να τα πονέσουν. Βεβαίως αν αυτά ήταν ισραηλινά, δεν θα διανοούνταν η αμερικανική κυβέρνηση, ούτε καν να σκεφτεί παρόμοια πράξη…

Υπερκινητικός ο πρέσβης κ. Πάιατ, μιμείται μεθόδους και συμπεριφορές Πιουριφόι άλλων εποχών, για τις οποίες οι Έλληνες δεν διατηρούμε τις αγαθότερες μνήμες.

Είναι θετικό το γεγονός ότι αρθρογράφοι επισημαίνουν τον βαρυσήμαντο ρόλο που μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει η ανά τον κόσμο Ελληνική Διασπορά. Έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει το έγκλημα της μη αξιοποίησής της. Με μια «μυστική σχέση» με την πατρίδα οι συμπατριώτες μας του Εξωτερικού που βιώνουν αθόρυβα αλλά ουσιαστικά, είναι έτοιμοι να κάνουν θυσίες για να επαληθεύσουν τον πατριωτισμό τους. Η επίσημη Ελλάς με εξαίρεση μεμονωμένες και εκ των πραγμάτων χωρίς δυστυχώς συνέχεια προσπάθειες ορισμένων πολιτικών δεν αισθάνθηκε την ανάγκη μιας συστηματικής και με διάρκεια οργάνωσης του Μείζονος εκτός συνόρων Ελληνισμού. Τους χρειαζόμαστε. Δεν περισσεύει κανείς. Χρειαζόμαστε τις γνώσεις τους και τις προσβάσεις τους στις κοινωνίες και στις εξουσίες των χωρών που σταδιοδρομούν. Χρειαζόμαστε την βοήθειά τους.

Καιροί ου μενετοί…



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Όπου και να σας βρίσκει το κακό, μνημονεύετε Σολωμό και Παπαδιαμάντη

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Βαρειά» ελλαδικά και διεθνή ονόματα στο πολυδιαφημισμένο Forum των Δελφών. Συμπέρασμα: δυστυχώς μηδέν εις το πηλίκον! Ή όπως το απέδωσε με λόγο ελληνικό , χαριτωμένο και δηκτικό ο Στάθης (πρασσεινάλογα 6/3/18): «ένα γκαλά δημοσίων σχέσεων, κοινοτοπιών, στερεοτύπων, κενολογιών, ακκισμών, ντιλς, λόμπινγκ από ανθρώπους που γέμιζαν τα κουστούμια τους. Το είναι και το φαίνεσθαι μιας παραζαλισμένης χώρας, σε καθεστώς εντολής, χωρίς στόχους και στρατηγική (…) Κυριλέ μεγαλοστομίες και ψαγμένες ρηχότητες»!

Αφότου ο μυθικός Φοίβος έπαψε να έχει στους Δελφούς «παγάν λαλέουσαν» και «απέσβετο το λάλον ύδωρ» τον υποκαθιστούν, φαντάζονται, διάφοροι εντολοδόχοι του διεθνούς συστήματος. Εκ μέρους των δυναστών μας οι Ρέγκλιγκ και Κοστέλλο συσκότισαν τον επιμόνως διαδιδόμενο μύθο της «Εξόδου» μας από τα Μνημόνια με την δηλητηριώδη δήλωσή τους ότι «τα διαδέχεται η Εποπτεία». Προφανώς…καλλιτεχνικό ψευδώνυμο των Μνημονίων!

Είμαστε στη δίνη μιας ασταμάτητης πολλαπλής κρίσης. Αλλά οι πολιτικές μας ελίτ - Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση - δεν μαζεύονται επί το αυτό να συσκεφτούν περί του πρακτέου. Να επιστρατεύσουν σοφούς συμπατριώτες μας που κοσμούν ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα και έχουν διεθνώς ανεγνωρισμένη ειδίκευση στο αντικείμενο της διαχείρισης κρίσεων. Η λεγόμενη οικονομική κρίση με τις παραφυάδες της θα αφήσει τα σημεία της, αλλά θα περάσει. Η έξαλλη όμως επιθετικότητα του τούρκου είναι διαφορετικών διαστάσεων. Αυτός είναι ο διαχρονικός εχθρός του Ελληνισμού και εμπνέεται από ένα αβυσσαλέο μίσος κατά παντός ελληνικού. Για να μην τρέφουμε αυταπάτες μάς προσγειώνει ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος επισημαίνοντάς μας ότι «Το πειστικότερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις». Ο εχθρός σε υπολογίζει, όχι επειδή έχεις δίκαιο, αλλά αν και εφόσον έχεις δύναμη και δείχνεις αποφασισμένος να την χρησιμοποιήσεις.

Έγινε γνωστή η παρουσία αυξημένης αμερικανικής ναυτικής δύναμης στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ, ανάμεσα Ισραήλ και Ν. Κύπρου. Αυτό στα πλαίσια άσκησης εκκένωσης πληθυσμού που θα διαρκέσει ως τις 18/3. Η γεώτρηση στο κυπριακό οικόπεδο 10 από την αμερικανική EXXON MOBIL είναι από 11/3 – 20/4. Ελπίζουμε η ναυτική κάλυψη της αμερικανικών συμφερόντων ΕΧΧΟΝ θα είναι ως το τέλος της γεώτρησης και όχι μόνον. Αυτό επιβεβαιώνει πάντως για άλλη μια φορά τον λόρδο Πάλμερστον που αποφαινόταν ήδη το 1854 ότι «στις διακρατικές σχέσεις δεν υπάρχουν διαρκείς φιλίες, αλλά μόνον διαρκή συμφέροντα»! 

Οι Ιταλοί, ακυβέρνητοι, δεν τόλμησαν να προστατεύσουν προ εβδομάδων την ΕΝΙ. Οι Αμερικανοί αποφασιστικότεροι, επί του παρόντος τουλάχιστον, προστατεύουν την ΕΧΧΟΝ. Ίδωμεν…

Σοβαρά, ψύχραιμα και χωρίς απώλεια χρόνου επιβάλλεται μία διεθνής κινητοποίησή μας η οποία να σπάσει τον τσαμπουκά του σουλτάνου. Ο τούρκος προκαλεί και προσβάλλει πολλούς και πολλάκις. Υπάρχουν χώρες που έχουν προκληθεί από τον βάρβαρο όσο, ή περίπου όσο και εμείς. Αυτές είναι έτοιμοι σύμμαχοί μας. Υπάρχουν άλλες που, αν και δεν υπέστησαν οι ίδιες την βαναυσότητά του, αισθάνονται αποστροφή για την συμπεριφορά του και αυτές είναι δυνάμει σύμμαχοί μας. Αλλά πρέπει οι κάθε λογής αρμόδιοι να το «τρέξουν».

Όσοι στοιχειωδώς παρακολουθούν την «επίσημη» Ελλάδα να διαχειρίζεται αυτά τα θέματα ψηλαφούν με αγωνία τις μακροχρόνιες ασθένειες του θεσμικού της μηχανισμού στα κεφάλαια: στρατηγικός σχεδιασμός, διαχείριση κρίσεων, πολιτική ασφάλειας με παράκαμψη των επαγγελματιών, τις εμφανείς ανεπάρκειες «εξωτικών φυτεμένων» και κατά συρροήν λάθη και κενά.

Είναι διάχυτη η αίσθηση στους γνωρίζοντες την περιοχή ότι τα παιδιά μας στον Έβρο έπεσαν σε τουρκική ενέδρα. Τώρα ο ισλαμιστής «εργαλειοποιεί» κατά τις συνήθειές του το περιστατικό.

Εδώ οι πανάθλιοι έχουν το θράσος να ισχυρίζονται ότι τα Ίμια είναι… τουρκικά, ενώ σε επίσημο Χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας, τους ήδη το 1969 αναγνωρίζουν ότι τα Ίμια είναι ελληνικά! Στον ίδιο χάρτη τους αποτυπώνονται τίμια και τα όρια ανάμεσα στα χωρικά ύδατα Ελλάδος και Τουρκίας (Map 7: Turkish Geographic Service, Map No 18, 1969)

Και ενώ μας ζώνουν ολούθε οι εχθροί το ΥπΕσ προωθεί σχέδιο-express για απονομή ιθαγένειας σε 800.000 αλλοεθνείς και εν πολλοίς αλλοθρήσκους, δηλαδή μηδεμίαν σχέση έχοντες με τον ελληνικό πολιτισμό!

Δεν κοιτάμε τα χάλια μας. Το 2017 οι αποποιήσεις κληρονομίας από 65.000 που ήταν το 2016 εκτινάχτηκαν στις 150.000. Γιατί; Γιατί αδυνατούν οι άμεσοι κληρονόμοι να επωμιστούν τα πάσης φύσεως ογκώδη φορολογικά βάρη. 

Μας εξάπτει το «Άξιον εστί» του Ελύτη: 

«Δεν αντέχω

και τα σταυροδρόμια που ήξερα έγιναν αδιέξοδα.

Σελδζούκοι ροπαλοφόροι καραδοκούν.

Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν.

Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς

κοπροκρατούν το μέλλον.

Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί

όπου και να θολώνει ο νους σας

μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό

και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα»(Ποίηση, Ίκαρος σ.157)


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Ω παίδες Ελλήνων ίτε…νυν υπέρ πάντων αγών»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στην Κύπρο έχουμε ήδη Γ΄ Αττίλα και στο Αιγαίο αρχή εκτελέσεως στρατιωτικών τετελεσμένων. Αυτά είναι γεγονότα που θέτουν κράτος – έθνος Ελλήνων επί ποδός πολέμου. Αντιδρούν οι καθ’ έξιν ειρηνολόγοι. Αλλά αυτοί αρνούνται να καταλάβουν εκείνο που έλεγαν οι Ρωμαίοι: «si vis pacem, para bellum»=αν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο. Πρόκειται για τον μόνο αποτελεσματικό τρόπο αποτροπής του πολέμου. Το «διάλογος ή πόλεμος» είναι ψευδοδίλλημα. Το ορθό δίλημμα είναι πάντοτε «αποτροπή ή πόλεμος». Όσοι δηλώνουν εναντίον του πολέμου και δεν αντιπαρατάσσουν την αποτροπή, κορϊδεύουν.

Η Τουρκία εντείνει ολοένα και περισσότερο την εμπράγματη επιθετικότητά της, γεγονός που σηματοδοτεί ειλημμένη απόφασή της να προκαλέσει θερμό επεισόδιο. Στόχος της η διχοτόμηση του Αιγαίου και κατ’ επέκταση της Μεσογείου με όριο τον 25ο Μεσημβρινό. Οι ελλαδικές ηγεσίες, με κατά περίπτωση εξαιρέσεις, δεν έπραξαν το «δέον» για να ανακόψουν τον μετακεμαλικό και στη συνέχεια νεοοθωμανικο επεκτατισμό. 

Αττίλας 1 + 2, Ίμια ’96, («γκρίζες ζώνες»), Μαδρίτη ’97, («ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο»), Ελσίνκι («διεύρυνση διαφορών» πέραν της νομικής για την υφαλοκρηπίδα και υπαγωγή τους στη Χάγη) κ.ά.

Για λόγους που σχετίζονται με την ενδυνάμωση του φρονήματος Λαού και Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να περάσουμε τάχιστα από το αυτοκτονικό «δεν διεκδικούμε τίποτε» στο «Διεκδικούμε ό,τι μας ανήκει».

Η χώρα με το εκτεταμένο νησιωτικό της σύμπλεγμα διαθέτει στρατηγικά πλεονεκτήματα και πολλαπλασιαστές ισχύος. Επείγουν γι’ αυτό δύο τινά, η αναστήλωση και γιγάντωση του φρονήματος Λαού και στρατού και η επικαιροποίηση της εθνικοαμυντικής θωράκισης της χώρας. 

Όταν ο «σεϊχουλισλάμης» απειλεί τους Αμερικανούς με «οθωμανικό χαστούκι» και μείς δεν εκμεταλλευόμαστε αυτήν την ακραία προσβολή του αμερικανικού φιλότιμου, σημαίνει ότι έχουμε «ηττημένα μυαλά».

Διεθνώς κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες με ειδίκευση στο πρακτέο πρέπει να κληθούν τάχιστα να στελεχώσουν ειδικές ομάδες εργασίας. Η Ελλάδα με τη Σούδα και όχι μόνον είναι το αβύθιστο αεροπλανοφόρο και ο σταθερότερος και σημαντικότερος σήμερα σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ν. Α. Μεσόγειο.

Η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα οφείλει να αντλήσει διδάγματα από την μακρά αποτελεσματική λειτουργία του αμερικανοεβραϊκού λόμπι το οποίο μετά την διάλυση της τουρκοισραηλινής συμμαχίας είναι ανοιχτό σε μια συνεργασία με τον Ελληνισμό! Λιγότερο εντυπωσιακό, αλλά σφόδρα ακτιβιστικό και εντόνως αντιτουρκικό το αρμενικό λόμπι. Εργάζεται ήδη για τη ματαίωση της πώλησης των «αόρατων» F-35 στην Τουρκία από τις ΗΠΑ. Πρέπει αυτό να είναι στόχος απόλυτης προτεραιότητας για μας για να διασώσουμε την βασική αεροναυτική μας ισορροπία στο Αιγαίο. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να κάνουμε κάτι σοβαρό και μετρήσιμο γι’ αυτό. Κυβέρνηση και Βουλή οφείλουν να κινηθούν δραστικά και μπορούν, αν απαλλαγούν από τα κομματικά γρανάζια να προχωρήσουμε σε αξιοποίηση κάθε δυνατότητας που αποδυναμώνει τον εχθρό και ενισχύει τον Ελληνισμό.

Η Τουρκία στοχεύει να μπει στο ενεργειακό παιχνίδι τής Ανατολικής Μεσογείου μέσω Κυπριακής και Ελλαδικής ΑΟΖ. Με την απειλή στρατιωτικής βίας πειθανάγκασε ήδη σε αποχώρηση το γεωτρύπανο της ιταλικής ENI από το οικόπεδο 3. Δυστυχώς η Ιταλία το έπαιξε “ευγενής” και δεν έστειλε πολεμικές φρεγάτες να προστατεύσουν την γεώτρηση. 

Το Βερολίνο δεν μας αγαπά - ουδέποτε άλλωστε, μάς αγάπησε. Στέλνει τώρα ωκεανογραφικό για έρευνες νοτίως της Κρήτης στην ελληνική ΑΟΖ και ζητάει άδεια από τους … Τούρκους! Αυτοί έσπευσαν ήδη να εκδώσουν παράνομη NAVTEX για έλεγχό της από την κυπριακή ΑΟΖ μέχρι την Κρήτη! Κομπάζει επί τούτο η «Μιλλιέτ» γράφοντας για «άδεια από την Τουρκία που θα τρελλάνει Ελλάδα και Κύπρο»(!) 

Η Μέρκελ χαμογελούσε, μάλλον ειρωνικά, προχθές του δικού μας στις Βρυξέλλες. Ουραγός στο βρώμικο παιχνίδι της Άγκυρας που επιδιώκει μέσω Ελλάδος και Κύπρου να καρπωθεί ανύπαρκτα δικαιώματα στα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής και να ματαιώσει τον προγραμματισμένο αγωγό East Med επειδή ευτυχώς αυτός δεν περνά από την Τουρκία. 

Η αντιπολίτευση του σουλτάνου είναι ανθελληνικότερη του ανθέλληνα, Ερντογάν καθώς ο μεν Κιλιντζάρογλου τον καταγγέλλει «γιατί ακόμη δεν απελευθέρωσε τα 18 παρανόμως κατεχόμενα από τους Έλληνες τουρκικά νησιά», ενώ οι “Γκρίζοι Λύκοι” συμμαχούν μαζί του εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2019 κάνοντάς τον (δι) εκδικητικότερο απ’ όσο είναι…

Η εξωτερική μας πολιτική διολίσθησε τα τελευταία χρόνια σε κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθηση υποχωρήσεις από πάγιες θέσεις μας. Δεχθήκαμε αντί διεθνούς Διάσκεψης για το Κυπριακό, την τουρκοειδή Πενταμερή στην οποία αναγνωρίσαμε εκ νέου την Τουρκία, χώρα Εισβολής, Κατοχής και έκνομου Εποικισμού στην Κύπρο, εγγυήτρια δύναμή της και υποβιβάσαμε την διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία σε … Κοινότητα! Συζητούμε με τους Τούρκους μιαν εσωτερική δομή κράτους παγκοσμίως άγνωστη, όπου η μειοψηφία τού 18% θα είναι ισοδύναμη με την πλειοψηφία τού 82%, δομή η οποία εν τοις πράγμασι είναι αδιανόητο να λειτουργήσει, προκαλώντας εξ αυτού και μόνον του λόγου πρόσχημα νέας τουρκικής εισβολής.

Να κηρύξουμε πανεθνικό συναγερμό για τη σωτηρία της πατρίδας μας ανεβάζοντας το αγωνιστικό φρόνημα του λαού μας. 

«Ω παίδες Ελλήνων ίτε / ελευθερούτε πατρίδ’, 

ελευθερούτε δε / παίδας, γυναίκας, 

θεών τε πατρώων έδη / θήκας τε προγόνων, 

νυν υπέρ πάντων αγών».

(Αισχύλος, Πέρσαι, 402).


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Μας έχουν ζώσει ολόγυρα οι εχθροί», αλλά ενωμένοι θα τους νικήσουμε!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Αναιδέστατη και προκλητικότατη απέναντι στην Ελλάδα η ακατονόμαστη καγκελάριος. Υπεδέχθη στο Βερολίνο τον σκοπιανό Ζάεφ ως … Μεγαλέξανδρο. Τον εβάφτισε «Μακεδόνα» και τη χώρα του «Μακεδονία». Και για να το εμπεδώσει όλος ο πλανήτης επανέλαβε 10 φορές (αριθμός δέκα) στην προσλαλιά της τον όρο «Μακεδονία»!

Κατά τραγική ειρωνεία και κακή τύχη της γερμανίδας λίγο πριν αυτή υποδυθεί το ρόλο της νονάς ο ίδιος ο «αναδεκτός» της αυτοπροσδιορίζονταν ως εξής με δήλωσή του στο Τίκβες (19/2/18):

«Και εγώ είμαι Ορθόδοξος αλβανικής καταγωγής, τόσο από τη γιαγιά μου όσο και από τον παπού μου που ήταν Ιλλυριοί στη Στρώμνιτσα, που αποδέχτηκαν την Ορθόδοξη πίστη. Με την πάροδο του χρόνου, οι Σλάβοι, δια της βίας κυρίως, μας αφομοιώσανε και μας επέβαλαν τη σλαβική γλώσσα. Αλλά όλα αυτά ανήκουν στην ιστορία» (Πηγή: fmimages.net) <<< https://www.echedoros-a.gr/2018/02/blog-post_813.html

Ο σκοπιανός ξεκαθάρισε ποιας εθνικότητας είναι και ποια η γλώσσα του. Επομένως ο … μακεδονικός διθύραμβος της Μέρκελ μόνο θυμηδία προκαλεί στους νουν έχοντας.

Στην ελλαδική πλευρά του μετώπου οι ημέτεροι, μέχρι στιγμής, προχωρούν απτόητοι και ακάθεκτοι στην παράδοση του ονόματος διαγράφοντας κατά την σχετική υπόδειξη του γερμανού υφυπουργού Ροθ και τα τελευταία προσχήματα (= κόκκινες γραμμές) που στην αρχή πιπίλιζαν. Δυστυχώς η κυβέρνηση υποκύπτει σε έναν προσβλητικό της αλήθειας και των συμφερόντων μας γερμανικό εκβιασμό. Προκαταβάλλει το αντίτιμο κάποιας ασήμαντης ελάφρυνσης του χρέους και ορισμένων διευθετήσεων για την θρυλούμενη έξοδο από το γ’ μνημόνιο. Πάντα ταύτα ίσως εκλογικώς χρήσιμα στον κ. Τσίπρα, αλλά εθνικώς απαξιωτικά.

Τέτοιες ώρες η προσφυγή μας στις ηρωϊκές συμπεριφορές των προγόνων μας σ’ ανάλογες περιπτώσεις μάς δείχνουν το δρόμο.

Η σκηνή από την φραγκοκρατούμενη Λευκάδα τού 1357. Ο Ελληνισμός πλήρωσε και αλλοίμονο, εξακολουθεί να πληρώνει διαρκή φόρο αίματος σε Φραγκοκρατία και Τουρκοκρατία. Ο παληός πολέμαρχος Φωτεινός πυροβολεί τα σκυλιά του φράγκου αυθέντη του Γκρατσιάνου Τζώρτζη επειδή του χαλάνε τα σπαρτά. Τον συλλαμβάνουν οι φύλακες του άρχοντα και τον δέρνουν αλύπητα. Το εθνικό φιλότιμο του γέρου πληγώνεται και αρνείται να ζητήσει συγνώμη. Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο ποιητικό του αριστούργημα «Φωτεινός» παραθέτει:

Ο φράγκος αφέντης προς το θύμα του:

«Συμμάζωξε τη γλώσσα σου τη φιδινή, χωριάτη,/μη μου ξανάφτεις τη χολή. Γονάτισε μπροστά μου/και ζήτησε συγχώρεση για τα λαγωνικά μου…/Δε θες, αντάρτη, δεν ακούς; …»

Και η αντρίκεια απόκριση του Φωτεινού:

«Καλύτερα το βρόχο (=θηλιά)/παρά τα γόνατα στη γη …Άρα… κατάρα το’χω …/θα’ φηναν λάκκωμα βαθύ, και θα’ τουν μέγα κρίμα/τιμή να θάψω κι όνομα μέσα σ’ αυτό το μνήμα»!

Μετά το επεισόδιο αυτό και την τιμωρία του ο γεροΦωτεινός, καίτοι 70χρονος, ετοίμασε την επανάσταση…

Το γεγονός ότι συνήλθε άρον, άρον το ΚΥΣΕΑ μόλις επανέκαμψε ο Πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες είναι δείγμα ότι ο κ. Τσίπρας έλαβε και απ’ εκεί το μήνυμα ότι οι Τούρκοι δεν μπλοφάρουν, αλλά ετοιμάζονται να μας επιτεθούν.

Αυτό επιβάλλει ένα πανεθνικό συναγερμό πάντων και πασών.

Άμεσοι στόχοι:

α) Αναστήλωση Φρονήματος

Πολιτικές και πνευματικές ελίτ, Εθναρχούσα (ναι, Εθναρχούσα) Εκκλησία, γέροι, νέοι, παιδιά να αναστηλώσουμε πρωτίστως το εθνικό μας φρόνημα, που υπήρξε αείποτε ο πολλαπλασιαστής της ισχύος μας.

β) Επικαιροποίηση της αμυντικής θωράκισής μας με άμεσα και γρήγορα άλματα που πρέπει να ολοκληρωθούν ΧΘΕΣ! Στη τρέχουσα βαρβαρική 8ετία οι φτωχοί στηρίζουν τους φτωχότερους. Και στον κίνδυνο της πατρίδας θα συμβεί ασφαλώς το ίδιο. Αλλά υπάρχουν και οι έχοντες και κατέχοντες και συνήθως ελάχιστα, ή μηδέν καταβάλλοντες. Το έθνος έχει παράδοση μεγάλων Ευεργετών που σε κρίσιμες ώρες διέθεσαν το βιος τους ολόκληρο για τη σωτηρία της πατρίδας. Αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση για μεγαλοεφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες και όλους τους τα πρώτα στην οικονομία φέροντας. Σε παρόμοιες κρίσιμες στιγμές οι δράσεις του μείζονος Ελληνισμού της Διασποράς υπήρξαν αξιοθαύμαστες. Οι Ομογενείς μας ιδίως των ΗΠΑ διαθέτουν χρήμα με το οποίο μπορεί να εκσυγχρονιστεί ο αεροναυτικός στόλος της χώρας και διαθέτουν πολιτικό κύρος στην Υπερδύναμη τόσο που μπορεί να δραστηριοποιήσει ακόμη και τον ιδιόρρυθμο Τραμπ.

Η Novartis είναι ένα όντως σοβαρότατο θέμα δημόσιας διαφθοράς. Αλλά δεν είναι της παρούσης ώρας. Και πάντως δεν είναι οι πολιτικοί αντίπαλοι που να «δικάσουν» τους αντιπάλους τους. Είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης.

Η υπόθεση πάντως θυμίζει την διαμάχη των Ελλήνων στρατηγών πριν την Ναυμαχία της Σαλαμίνος όπως την περιγράφει ο Ηρόδοτος (Η, 78,79):

«Αλλά οι στρατηγοί που ήταν στη Σαλαμίνα άλλαζαν λόγια βαριά ανάμεσά τους. Κι ακόμα δεν αντιλήφθηκαν ότι τους περικύκλωναν με τα καράβια τους οι βάρβαροι (…). Την ώρα που λογόφερναν αυτοί πέρασε από την Αίγινα στη Σαλαμίνα ο Αριστείδης, (…) που το δημοκρατικό πλήθος τον είχε τιμωρήσει με εξοστρακισμό. Όμως εγώ, συγκεντρώνοντας πληροφορίες για τη συμπεριφορά του, σχημάτισα τη γνώμη πως αναδείχτηκε ο πρώτος στην αρετή και ο δικαιότατος ανάμεσα στους Αθηναίους. Αυτός ο άνδρας στάθηκε έξω απ’ τον χώρο όπου συνεδρίαζαν και έλεγε να του φωνάξουν τον Θεμιστοκλή. Δεν ήταν βέβαια φίλος του, κάθε άλλο. Ήταν ο πιο μεγάλος εχθρός του. Όμως καθώς οι συμφορές που τους βρήκαν τότε ήταν μεγάλες, έριξε στη λήθη τις διαφορές τους και τον καλούσε να βγει έξω θέλοντας να συναντηθούν (…) Μόλις βγήκε έξω ο Θεμιστοκλής ο Αριστείδης του μίλησε έτσι: ‘‘Ημέας στασιάζειν χρεών εστι εν τε τω άλλω καιρώ και δη και εν τώδε περί του οκότερος ημέων πλέω αγαθά την πατρίδα εργάσεται’’ (=Εμείς έχουμε χρέος να συγκρουόμαστε και σε κάθε άλλη κρίσιμη ώρα και προπάντων τώρα για το ποιος από τους δυο μας θα προσφέρει πολυτιμότερες υπηρεσίες στην πατρίδα). (..) Έχω λοιπόν να σου πω ότι είτε πολλά είτε λίγα έχετε να πείτε με τους Πελοππονησίους για την αποχώρηση του στόλου από δω, το ίδιο κάνει. Γιατί εγώ σου λέω ως αυτόπτης πως, όσο και αν το θέλουν οι Κορίνθιοι – ας είναι και ο ίδιος ο Ευρυβιάδης - , δεν θα μπορέσουν να φύγουν από εδώ με τα καράβια τους, γιατί μας έχουν ζώσει ολόγυρα οι εχθροί.Αλλά πήγαινε μέσα και δώσε τους αυτό το μήνυμα».

Κύριε Τσίπρα «μας έχουν ζώσει ολόγυρα οι εχθροί» πήγαινε μέσα και δώσε (στους συναδέλφους σου και σ’ όλους τους Έλληνες) αυτό το μήνυμα. Να αφυπνισθούν και να δράσουν όλοι ενωμένοι. Και θα νικήσουμε!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Μην ελπίζετε εις ξένους και υιούς νενοθευμένους»

του Στέλιου Παπαθεμελή

Όσα έχουν, τις τελευταίες ιδίως μέρες, συμβεί στο μέτωπο με την Τουρκία, αποτελούν, εκτός πάσης αμφιβολίας, αρχή εκτελέσεως στρατιωτικών τετελεσμένων. Κάθε διαφορετική προσέγγιση αποτελεί επικίνδυνη αυταπάτη.

Το σύνολο του πολιτικού μας προσωπικού, αν δεν το έπραξε ακόμη, οφείλει να σπεύσει άνευ υπαιτίου βραδύτητος στην αναγνώριση της νέας πραγματικότητας που συνίσταται στο γεγονός ότι ο παγκάκιστος γείτων μάς προκαλεί σε στρατιωτική αναμέτρηση εάν δεν του παραδώσουμε «γην και ύδωρ» της πατρίδος μας.

Τα μαθήματα περί του πρακτέου μάς τα παραδίδει ο μοναδικός κορυφαίος στην ειδικότητα που χρειαζόμαστε, ο Θουκυδίδης.

«Ειδέναι δε χρη ότι ανάγκη πολεμείν. Ήν δε εκούσιοι μάλλον δεχώμεθα, ήσσον εγκεισομένους τους εναντίους έξομεν» (Ι, 144) (=Πρέπει όμως να ξέρετε ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος και ότι όσο πιο πρόθυμοι τον αποδεχόμαστε, τόσο λιγότερο αποφασισμένους θα βρούμε τους εχθρούς μας).

Είμεθα παλαιά μέλη μιας ισχυρής στρατιωτικής συμμαχίας, του ΝΑΤΟ, η οποία παρά το άρθρο 5 που προβλέπει ενεργοποίησή του, μόνον αν η επίθεση προέρχεται από μη μέλος (επειδή προφανώς οι ιδρυτές του θεωρούσαν αδιανόητη εξ ορισμού την επίθεση από μέλος κατά μέλους), έχει δύο φορές χρέος κατά διορθωτικήν ερμηνεία να τιθασσεύσει κάθε μέλος της που ενεργεί κόντρα στους κανόνες της και αδικοπραγεί απρόκλητα κατά άλλου μέλους, επαναφέροντάς το στην τάξη. Και αν αυτό δεν συμμορφώνεται, να το αποβάλει. Ο αυτοπεριορισμός της συμμαχίας σε στάση Ποντίου Πιλάτου και ίσων αποστάσεων έχει αποδειχθεί εν τοις πράγμασι ότι αποθρασύνει τον επιτιθέμενο και τον ενθαρρύνει στην ολοκλήρωση του εγκλήματός του.

Και ανήκουμε επίσης σε μια πολιτική ένωση, την ΕΕ, και την Ευρωζώνη. Είμαστε τα ανατολικά της σύνορα – που οφείλει να τα προστατεύσει οποθενδήποτε και αν βάλλονται αυτά.

Μέχρι στιγμής Νατοϊκοί και Ευρωπαίοι εποίησαν την νήσσαν. Περιορίσθηκαν οι Ευρωενωσιακοί σε ρητορική καταδίκη της επίθεσης, οι δε αμερικανονατοϊκοί, ακόμη και στα λόγια τους, τα «σαλάτωσαν» κυριολεκτικά. Ήταν ένα μάτσο χάλια. Όμως οι καταστατικές τους αρχές (ΝΑΤΟ-ΕΕ) τους υποχρεώνουν σε άμεση δράση κατά του επιτιθεμένου.

Οι κύριοι Τσίπρας και Μητσοτάκης και πάντες οι λοιποί να κινηθούν από κοινού και να αξιώσουν ΝΑΤΟ και ΕΕ, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, οι οποίοι άλλωστε καθυβρίζονται ευκαίρως - ακαίρως από τον «σεϊχουλισλάμην», να αντι-δράσουν. Να αποτρέψουν την περαιτέρω όξυνση και να επιβάλουν τον σεβασμό των ελλαδοκυπριακών συνόρων, δηλαδή των δικών τους συνόρων.

Αλλά ο Ανώνυμος Έλλην, ο συγγραφέας της «Ελληνικής Νομαρχίας», είχε προσγειώσει τους προγόνους μας της Μεγάλης Επανάστασης οι οποίοι με τον αγώνα τους κατάφεραν θανάσιμο βαρύτατο τραύμα στην έως τότε κραταιά Οθωμανική Αυτοκρατορία, την ισχυρότερη της Ευρασίας, η οποία δε συνήλθε ποτέ έκτοτε. Το σημερινό νεοοθωμανικό κακέκτυπό της είναι ατελής προσομοίωσή της.

Το επεχείρησαν όταν πια συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούν να περιμένουν από άλλους να τους ελευθερώσουν, αλλά πρέπει οι ίδιοι να πολεμήσουν.

Εξαιρετικά επίκαιρος πράγματι ο Ανώνυμος Έλλην:

«Ίσως, τέλος πάντων, προσμένετε να μας δώσει την ελευθερίαν κανένας από τους αλλογενείς δυνάστας; Ω Θεέ μου! Έως πότε, ω Έλληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως; Διατί να μην στρέψομεν και μιαν φοράν τους οφθαλμούς μας εις τα απελθόντα, δια να καταλάβομεν ευκολότερα και τα μέλλοντα; Ποιος αγνοεί, ότι ο κύριος στοχασμός των αλλογενών δυνάστων είναι εις το να προσπαθήσουν να κάμουν το ίδιόν των όφελος με την ζημίαν των άλλων;» (1806).

Ευθύβολος ο Ρήγας Βελεστινλής: «Μην ελπίζετε εις ξένους / και υιούς νενοθευμένους / αλλά μόνον στην ανδρείαν / των Ελλήνων την καρδίαν».

Και ξεκάθαρος ο Στρατηγός Μακρυγιάννης: «Η τύχη μάς έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος και παλαιόθεν όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας, μένει και μαγιά».

Αυτή η «μαγιά» που μένει μας σώζει στις δύσκολες ώρες, όπως αυτές που περνούμε τώρα. Οι ξένοι δεν μετράει τι λένε, (μολονότι και στα λόγια είναι φειδωλές οι Βρυξέλλες και απαράδεκτοι οι υπερατλαντικοί), μετράει τι κάνουν, επί σκηνής ή παρασκηνιακά.

Η χώρα σέρνεται, τα τελευταία ιδίως χρόνια πίσω από το άρμα ενός αυτοκτονικού δόγματος «δεν διεκδικούμε τίποτε». Ενίοτε προσέθεταν ορισμένοι και το «δεν παραχωρούμε τίποτε». Πρόκειται ασφαλώς γι’ αυτό που στην διεθνοπολιτική επιστήμη ονομάζεται κατευνασμός. Υποχωρεί μια κυβέρνηση από πάγιες εθνικές θέσεις προκειμένου να «κλείσει» μια διακρατική εκκρεμότητα. Ο Τσώρτσιλ, ο οποίος ανέτρεψε την κατευναστική πολιτική του Τσάμπερλαιν (Βρετανού) και Νταλαντιέ (Γάλλου), είχε δώσει τον ορισμό του κατευνασμού ως εξής: «Κατευνασμός σημαίνει να ταΐζεις τον κροκόδειλο με την ελπίδα να σε φάει τελευταίο».

Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνηση δεν είναι αυτή που ανακάλυψε την πεπατημένη του κατευνασμού. Την βρήκε. Αλλά έκτοτε την περπατά πηλαλώντας και υπερηφάνως!

Ο Ζάεφ μάς είπε ότι συμφώνησε ήδη σε 3 βασικά στοιχεία και υπολείπονται άλλα 4. Περιττή η ενημέρωση, αρκεί η επίσημη ελληνική πρόταση με την οποία παραχωρείται το όνομα Μακεδονία. Τα υπόλοιπα είναι καρυκεύματα. Το ψαχνό είναι το όνομα. Από τη στιγμή που παραχωρείται, τελείωσε το ζήτημα. Από αυτό παράγονται όλα τα άλλα, επεκτατισμός, ταυτότητα, γλώσσα, έθνος. Στο μεταξύ ο Ζάεφ απεκάλυψε σε αυστριακά ΜΜΕ ότι «ουδέποτε η Ελλάδα έθεσε θέμα ταυτότητας». Τελικά μάς δουλεύουν!

Όσα διημείφθησαν μεταξύ Ζάεφ, Ερντογάν και Γιλντιρίμ κατά την προ ημερών επίσκεψη του πρώτου στην Άγκυρα, όπου ο σκοπιανός απεδέχθη την πλήρη κηδεμονία του από τον σουλτάνο, έπρεπε να έχουν προβληματίσει έντονα τον πρωθυπουργό και τον κ. Κοτζιά. Τα Σκόπια – απεκαλύφθη αυτό πανηγυρικότατα στην Άγκυρα – είναι απόλυτο εξάρτημα, «Φιλιππινέζα» του Ερντογάν, και η ιδέα του κ. Τσίπρα ότι κλείνει τάχα το μέτωπο του Βορρά για ν’ αντιμετωπίσει απερίσπαστος το άλλο της Ανατολής, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Σκόπια και Τουρκία είναι συγκοινωνούντα αγγεία. Εμείς έχουμε πρόβλημα περικύκλωσης, με την Αλβανία βεβαίως τα πρώτα φέρουσαν και τα Σκόπια ως «συμπλήρωμα».

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο η Βουλγαρία. Τελευταία πάντως κίνησή της που ανατρέπει κυριολεκτικά την διαπραγμάτευση Τσίπρα-Κοτζιά είναι η δήλωση του Προέδρου της Ρούμεν Ράντεφ προς τον σκοπιανό ομόλογό του ότι «η Βουλγαρία δεν δέχεται ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό». Αναρωτιόμαστε μήπως τελικά ακυρώσει τον ενδοτισμό των δικών μας η βουλγαρική αδιαλλαξία;