24.5.17

«Πατρίδα, πατρίδα ήσουνε άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Καθώς βιώνουμε την βάρβαρη καθημερινότητά αναδύεται από μέσα μας ο πονεμένος αναστεναγμός του Μακρυγιάννη: «Πατρίδα, πατρίδα ήσουνε άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν». Για να αναφωνήσει: «Να ΄ρθει ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ΄χω, στραβός θα να είμαι».
            Η επέλαση της εξαθλίωσης συνεχίζει ακάθεκτη: Περικοπές συντάξεων 2,7 δισ. €  + μειώσεις αφορολογήτου 2,050δισ. € + 143 εκ. περικοπές επιδομάτων = 4,924 δισ. €. Αιωρούνται τα λεγόμενα αναπτυξιακά αντίμετρα. Τα βάρη μετακυλίονται στις επόμενεςκυβερνήσεις. Αυτέςόμως θα έχουν άλλοθι ότι τα εισήγαγε η προηγούμενη και το “Survivor” θα συνεχίζεται. Έτσι «τετραγωνίζεται» ο κύκλος…
Α΄ τρίμηνο 2017 συρρίκνωση ΑΕΠ 0,5 %. Από ανάπτυξη καλπάζουμε!..
            Στονορυμαγδό αυτών των εξελίξεων οι οξυμένες ιδεοληψίες των ιθυνόντων της Παιδείας θύουν και απολλύουνστον Μολώχ τηςεθνοαποδόμησης.  Τατμήματα ιστορίας των ΑΕΙ στελεχώθηκαν από «Λιακοφίληδες»(γοητευτικός όρος του Στάθη, εκ του Λιάκος + Φίλης, εμβληματικά ονόματα του εγχώριου εθνομηδενισμού).       Κατ΄ εικόνα και ομοίωσή τους συγκροτήθηκε μια Επιτροπή όπου «συνωστίζονται» οι επιφανέστεροι θεράποντες της εθνοαποδόμησης για να αναθεωρήσουν τη σχολική ιστορία. Τραγωδία χωρίς  κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία!
            Προφανώς η κυβέρνηση δεν συνειδητοποιεί ότι το Έθνος, δέχεται καταιγίδα απειλών πολέμου. Άλλωστε οι αποδομητές κηρύσσουν την ασυνέχεια του Ελληνισμού που γεννήθηκε λένε από την Ελλάδα της Μελούνας το 1830! Στο όνομα ενός ασυνάρτητου αντιεθνικισμού μάχονται την εθνική ταυτότητα και δολοφονούν εν ψυχρώ το πατριωτικό φρόνημα που αποτελεί πάντοτε τον πολλαπλασιαστή της ισχύος μας.
Η τελική ευθύνη ωστόσο ανήκει στον πρώτο τη τάξει, ο οποίος έχει κατεπείγον χρέος να αποκαταστήσει την τάξη, εν επιγνώσει ότι «εξ ιστορίας αναιρεθείσης της αληθείας το καταλειπόμενον αυτής ανωφελές γίγνεται διήγημα»(Πολύβιος, Ιστορίαι Α΄, 14,6).
Προκλητικά αναιδής, ιταμός και προπετής ο νεοοθωμανός. Είχε εκδώσει ληξιαρχική πράξη θανάτου για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προχθές στη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό στο Πεκίνο έκανε ρητορική στροφή 180 μοιρών. Εμφανίστηκε -ο αθεόφοβος- υπέρμαχος της Συνθήκης και εζήτησε  - κρατήστε την ψυχραιμία σας –«πλήρη εφαρμογή» της! Προφανώς υπήγαγε το διεθνές κείμενο σε δική του (παρ)ερμηνεία. Μέχρι τώρα η Τουρκία από εποχής Μουσταφά Κεμάλ μέχρι Μουσταφά Ακιντζί διαστρεβλώνει κατά σύστημα και κατ΄ εξακολούθηση την Λωζάννη και κάθε άλλη διεθνή Συνθήκη.
Περί τού πώς εννοεί ο ισλαμιστής την «πλήρη εφαρμογή» της Λωζάννης το είδαμε και στην ύπουλη παραβίαση και παραμονή επί 20΄ στα χωρικά μας ύδατα δίπλα στο Αγαθονήσι δύο τουρκικών πυραυλακάτων (15/5/17), την επομένη της δήλωσής του.
Νωπός και ο λόγος του ΟμέρΤσελίκ, «το Αγαθονήσι είναι τουρκικό νησί»! Κατά τα λοιπά τι ήθελε το δικό μας ΥπΕξ την ακατανόητη ανακοίνωσή του ότι «υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας». Γιατί, υπάρχουν και δυνάμεις που επιθυμούν την «καλή γειτονία» και δεν το ξέρουμε;
Η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, κατόπιν αιτήσεώς μας μάλιστα, εξέπληξε δικαιολογημένα πολλούς. Όλους που εκτιμούν ότι ο ανοικονόμητος τούρκος χλευάζει και προσβάλλει ασύστολα λόγω και έργω τη διεθνή νομιμότητα και βρίσκεται συνεχώς με το δάκτυλο στη σκανδάλη κατά του Ελληνισμού.Επομένως, αυτή τουλάχιστον τη περίοδο, μια τέτοια συνάντηση δεν είναι παραγωγική αφού είναι εμφανής η έλλειψη διάθεσης για σοβαρή συζήτηση. «Καιρός παντί πράγματι». Και τώρα δεν είναι!
Άλλωστε «ο λύκος από τα μετρημένα τρώει». Και ο «γκρίζος» ζήτησε ξανά η Αγία Σοφία να γίνει τζαμί!
Παρακολουθήσαμε τα «γλυκανάλατα» Τραμπ-Ερντογάν στο Λευκό Οίκο. Ύμνοι και διθύραμβοι του αμερικανού στον «άγνωστο στρατιώτη» της Τουρκίας και τους παγκοσμίως άγνωστους ηρωισμούς του στην … Κορέα. Πληθωριστικές δοξολογίες για τη συμμετοχή του νεοοθωμανού στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Όμως όλος ο κόσμος ξέρει ότι ο Ερντογάν εκπαίδευσε και εξόπλισε τον ISIS, με το αζημίωτο βέβαια.
Primafacie η συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν πήγε « τάτσι, μίτσι, κότσι». Σίγουρα πάντως ο αμερικανός Πρόεδρος δεν ανέστειλε την οπλική βοήθειά του στους Κούρδους της Συρίας (YPG), ούτε του παρέδωσε τον ιμάμη Γκιουλέν. Παραμένει ωστόσο μέχρι στιγμής άγνωστο αν σε αντιστάθμισμα των αρνήσεων του έταξε-κατά παγίαναμερικανικήνσυνήθειαν-όπως το 2004 «την Κύπρο μέσω του σχεδίου Ανάν», τώρα και την Κύπρο και το Αιγαίο…
Παρατραβηγμένη εκδοχή; Όχι.Ανκρίνει κανείς από τα προηγηθέντα και συνυπολογίσει τις μειωμένες αντιστάσεις μας. Από την μεγιστοποίησή τους εξαρτάται η ματαίωση τέτοιων εξελίξεων. «Θεός τοις αργούσι ου παρίσταται» (ο Θεός δεν συμπαρίσταται στους αργόσχολους) μας προειδοποιεί ο Σοφοκλής.
Έχουμε απέναντί μας ένα πληγωμένοθηρίο που αναπληρώνει το ελλείπον από αμέτρητο θράσος,  αλλά βρίσκει αγοραστές…
Παράδειγμα η προ ημερών απαγόρευσή του στους Γερμανούς βουλευτές τήςBundestag να επισκεφτούν τους στρατιώτες τους που σταθμεύουν στο Ιντσιρλίκ. Η σιδηρά κυρία του Βερολίνου αντί να τον βάλει στη θέση του – και έχει τα μέσα – ψάχνει να μετασταθμεύσει τους δικούς της στην Ιορδανία, ή στην Κύπρο. Επομένως ο ισλαμιστής βρίσκει και κάνει…
                                                                                                               



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.5.17

Υποκύπτουν όσοι δεν μπορούν να πουν την «ου συλλαβήν» =ΟΧΙ!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Όπως ανεμένετο μετά τον πρωτοφανή συναγερμό του διεθνούς συστήματος ο εκλεκτός των Ρότσιλντ και πασών των Τραπεζών Εμμανουέλ Μακρόν εξελέγη Πρόεδρος. Λυτοί και δεμένοι εντός και εκτός συνόρων εργάστηκαν, ιδίως κατά το μεσοδιάστημα των δύο γύρων, υπέρ της εκλογής του. Όλες οι φυλές της γηςσυστρατεύθηκαν αναφανδόν γι’ αυτήν τη νίκη. Υπάρχει το εξής εύγλωττο, όχι ευρέως γνωστό, περιστατικό: Κατά τις προηγούμενες εκλογές (2012) ο νικητήςΟλλάντεξεφώνησεπροεδρικό λόγο στο Bercy, όπου δήλωσε και τα εξής ανατρεπτικά: «Ο εχθρός μας δεν έχει ταυτότητα ή πρόσωπο. Εχθρός μας είναι το απρόσωπο χρηματοοικονομικό σύστημα» (Finances).
Την επομένη όμως ο Ολλάντ έστειλε στο Cityτου Λονδίνου ειδικό απεσταλμένο να καθησυχάσει τους τραπεζίτες «ότι δεν τρέχει» τίποτε,διαβεβαιώνοντάς τους ότι «άσχετα προς τα λεχθέντα θα ακολουθηθεί η ίδια ως τότε πολιτική»! (Η επιθυμητή από αυτούς πολιτική Σαρκοζύ).Ποιος ήταν ο ένθεν κακείθεν έμπιστος «αγγελιοφόρος»; Καλώς μαντέψατε, ο τριαντάχρονος τότε,παγκοσμίως άγνωστος, αλλά όπως απεδείχθη πλήρης μέλλοντος,Εμμανουέλ Μακρόν!!!
   Όσοι επομένως τρέφουν αυταπάτες ότι αλλαγή πορείας ή έστω κάτι θετικό θα επανεκκινήσει στην Ευρώπη με την εκλογή Μακρόν, φοβόμαστε ότι θα απογοητευθούν και μάλλον σύντομα.
   Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι ένας στους τρεις Γάλλους απέσχε από τις κάλπες, ενώ στον α΄ γύρο ένας στους δύο απέρριψε τα δύο συστημικά κόμματα, (ο Μακρόν τα ονόμασε απλώς «παραδοσιακά»),δεξιό και σοσιαλιστικό .
   Αυτοί πάντως που ευφράνθηκαν περισσότερο για τη νίκη του δεν είναι τόσο οι Γάλλοι ψηφοφόροι του, όσο οι Γερμανοί οι οποίοι βλέπουν τώρα αδιατάρακτη τη συνέχιση της γερμανικής ηγεμονίας, με ό,τι σημαίνει αυτό για τα θύματα της κανιβαλικής λιτότητας που είναι η αδιαπραγμάτευτη επιλογή των Μέρκελ-Σόιμπλε. Ο ίδιος ο Μακρόν κουβαλάει ένα ιδεολογικοπολιτικό στίγμα κάτι ανάμεσα στον Μπλερ και τον Σρέντερ και πάντως εντός, εκτός και επί τα αυτά της παγκοσμιοποίησης. Οι επικείμενες γερμανικές εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν το σημερινό statusquoτου Βερολίνου. Άρα η αλλαγή προσώπου στη Γαλλία δεν συνεπάγεται αλλαγή πολιτικής στην Ευρωζώνη και στην παλινωδούσα Ευρωένωση.
   Το πρόβλημα είναι ο Νότος και η αγρίως τυραννούμενη και πανταχόθεν βαλλόμενη Ελλάς.
   Ο νέοσουλτάνος λοιδορεί τους ισχυρούς με την γεωστρατηγική του θέση και τα 75 εκατ. των καταναλωτών υπηκόων του. Συνάπτει με τον Πούτιν τη συμφωνία-μαμούθ των 22 δισ. δολαρίων για το πυρηνικό εργοστάσιο του Ακουγιούκαι αγοράζει με δανεικά από τον Πούτιν χρήματα τους S-400, τελευταία λέξη της πυραυλικής τέχνης. Οι ατλαντιστές, όταν η Κύπρος αγόρασε τους S-300, εκίνησανγην και ουρανόν  για να ματαιωθεί η εγκατάστασή τους στην Κύπρο το κατάφεραν πρωθυπουργούντος του κ. Σημίτη. Τώρα ουδείς αμερικανονατοϊκός ή, όπερ το αυτό, Βρετανός διαμαρτύρεται.
Δυτικοί και Ανατολικοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα πρωτοεξυπηρετήσει τον κακοποιό της Άγκυρας. Ο Τούρκος κλιμακώνει ξανά αυτές τις μέρες την επιθετικότητά του στην κυπριακή ΑΟΖ. Εκβιάζει στρατιωτικά να διακοπούν οι σεισμικές έρευνες και οι επικείμενες γεωτρήσεις της γαλλικής Total,της ιταλικής Eniαλλά και της αμερικάνικης EXXONMOBIL.Όλες τους βεβαίως ενεργειακοί κολοσσοί με πίσω τους τεράστια συμφέροντα κρατών και κυβερνήσεων.΄Ιδωμεν!
   Ο καταχθόνιος νεοοθωμανός επιμένει στην άρνησή του να αναγνωρίσει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και μας απειλεί με casusbelliσε περίπτωση σύννομης επέκτασής μας στα 12 ν.μ. Προχωρεί σε γιγαντιαίους εξοπλισμούς για να ανατρέψει την αεροναυτική ισορροπία στο Αιγαίο. Με παράνομες αλλεπάλληλες navtexsδεσμεύει εξαγγέλλοντας ασκήσεις με πραγματικά πυρά, μεγάλα τμήματα της Κυπριακής και Ελλαδικής ΑΟΖ, από το Καστελόριζο (κάρφος εις τους οφθαλμούς του) μέχρι την Κρήτη και ως την Πάφο. Τελευταία απειλεί να προχωρήσει σε γεώτρηση στο οικόπεδο 6 με ίδια μέσα καθώς καμία ξένη εταιρία δεν προσφέρεται να συμπράξει σε μία τόσο ωμή παρανομία.
   Τέτοιες ώρες ο λαός δεν πρέπει να αφήνεται στο σκοτάδι. Να ενημερώνεται και να γρηγορεί. Ο εχθρός είναι ύπουλος και αδίστακτος. Ως και εράνους για την αεροναυτική του προετοιμασία πραγματοποιεί επί ελληνικού εδάφους και μεταξύ Ελλήνων πολιτών. Εμείς όμως διακατεχόμενοι από «νήδυμονύπνον» προσπερνούμε την εσωτερική μας υπονόμευση, ωσάν να μην τρέχει τίποτε.
   Ο ανυπέρβλητος Μακρυγιάννης, ο στρατηγός της καρδιάς μας, μιλώντας στη Λαοσύναξη της Αγίας Ειρήνης, αμέσως μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, είπε ανάμεσα στα άλλα σοφά και τούτες τις διαχρονικές υποθήκες:
   «Η αρετή και ο πατριωτισμός και η φρονιμάδα κάνουν την πατρίδα να υπάρξει και να ευτυχήσει» / Η κακία και η ΄διοτέλεια χάνουν την πατρίδα και την χάνουν και ζημιώνονται όσοι μένουν ζωντανοί»!
   Να ενισχύσουμε το φρόνημάμας, να ξυπνήσουμε τη φιλοπατρία μας και ιδίως των νέων. Να ενδυναμώσουμε την αποτρεπτική ισχύ μας, να διευρύνουμε τα διεθνή ερείσματά μας. Να ξεσηκώσουμε τον πατριωτισμό του Απόδημου Ελληνισμού, ο οποίος έχει ταυτόχρονα και οικονομικές δυνατότητες ασφαλώς μεγαλύτερες από τον επιχώριο, αλλά δεν έχει πλάνο δράσης. Επείγει στρατηγική περί του πρακτέου.
   Η Κυπριακή ηγεσία είναι καιρός να καταλάβει, μετά τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις των προσδοκιών που στήριξε στις λάθος επιλογές και την επί σαθρών θεμελίων «λύση» του ζητήματος, ότι πρέπει να σκληρύνει εφεξής τη στάση της και να αρχίσει να λέει ΟΧΙ. «Ναι»,στηνιστορία, έλεγαν μόνον οι Βάρβαροι γι’ αυτόυπετάσσοντο στους εκ περιστάσεως κατακτητές τους. «Δια το μη δύνασθαι λέγειν την ου συλλαβήν». Επειδή δεν μπορούσαν να πουν «ΟΧΙ». Οι Έλληνες έλεγαν «μολώνλαβέ». Και «ου ποιήσομαι περί πλείονος το ζην της ελευθερίας»


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

9.5.17

Εμείς «δεν διεκδικούμε τίποτε», αλλά οι άλλοι από μας τα πάντα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
           
Το μόνο έργο του Στάλιν που η αποσταλινοποίηση και, μετά την κατάρρευση του Τείχους η Δύση κράτησε άθικτο, άχρι καιρού, είναι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» των Σκοπίων.
            Ήδη μετά και την κωμικοτραγική περιπέτεια εξαρχαϊσμού του μορφώματος που προέκυψε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας βρίσκεται αυτό στα πρόθυρα αποσύνθεσης. Προφανώς εξήντλησε τη χρησιμότητα εξυπηρέτησης των ατλαντικών συμφερόντων. Τον Φεβρουάριο υπήρξε μία prima facie περίεργη δήλωση του προέδρου της Υποεπιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής Dana Rohrabacher. «Η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων», είπε, «τελικά απέτυχε και αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαλυθεί και τα εδάφη του να μοιραστούν…». Μνημόνευσε ονομαστικά τους επίδοξους κληρονόμους: Αλβανία και Βουλγαρία και κάποιους μη κατανομαζομένους άλλους μεριδούχους. Η δήλωση έγινε στο… πόδι, αλλά σίγουρα δεν είναι δουλειά του… ποδαριού. Προϊδεάζει για κάτι που  καταλαμβάνει την Ελλάδα ανυποψίαστη. Μακροχρόνια διακομματική εμμονή μας στο δόγμα «δεν διεκδικούμε τίποτε» μάς οδήγησε να έχουμε παραιτηθεί de facto από κάθε επιβεβλημένη και απολύτως τεκμηριωμένη διεκδίκηση. Και σε ζητήματα που άπτονται του σκληρού πυρήνα της εθνικής μας ασφάλειας. Το τι θα γίνει με τα Σκόπια δεν μπορεί να ενδιαφέρει τον Ράμα, τον Μπορίσοφ και τον Ερντογάν και να μην ενδιαφέρει εμάς. Ο Ερντογάν το παίζει περιφερειάρχης - ανθύπατος, ο Ράμα και ο Μπορίσοφ θέλουν να προστατεύσουν τους ομοεθνείς τους. Και ο καθένας τους επιδιώκει να οικειοποιηθεί, όσο γίνεται, μεγαλύτερο κομμάτι του διαλυόμενου κράτους.
            Εμείς δεν θέλουμε, αν μη τι άλλο, να προστατεύσουμε τους δικούς μας ομοεθνείς; Μήπως, όπως ανοήτως ισχυρίζονται κάποιοι, δεν διαθέτουμε στα Σκόπια ομοεθνείς; Τότε τι απέγιναν όλοι εκείνοι οι γόνοι του βλαχόφωνου Ελληνισμού βορείως των συνόρων μας που παρέμειναν στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Αυτοί είναι τουλάχιστον 300.000 –ακόμη και ο Γκληγκόροφ τους υπολόγιζε σε 200.000.
            Ασφαλώς υπάρχουν. Και κάνουν εκκλήσεις να επιδειχθεί άμεσο και έμπρακτο το ενδιαφέρον της Ελλάδος. Οι εξελίξεις όπως τρέχουν εγκυμονούν σοβαρό πρόβλημα εθνικής ασφαλείας για μας. Είναι εμφανής η ένοπλη παρουσία της Αλβανίας στο Τέτοβο, τα στίφη των Ουτσεκάδων που αλωνίζουν την περιοχή και μαζί με όλους αυτούς η Τουρκία, η οποία παρέχει άφθονη και αδιάκριτη «προστασία» και μέσα θέτοντας υπό έλεγχο ζωτικό χώρο ασφάλειας του Ελληνισμού.
            Αν ο ελληνογενής γενίτσαρος Γκρουέφσκι συνειδητοποιήσει έστω στο παρά 5΄ της προσωπικής και κρατικής του εξαφάνισης ότι ο μόνος ανιδιοτελής γείτων του είναι η Ελλάδα και μόνο σ’ αυτήν μπορεί να στηριχθεί, θα έκανε μία στροφή προς τα εδώ, θα αποτάσσονταν το παραμύθι τού «Μακεδονισμού», θα αναγνώριζε την ιστορική αλήθεια για την αιώνια ελληνικότητα των Μακεδόνων και θα αντλούσε οφέλη.
            Σοβαρότατη ελληνική απουσία καταγράφεται στα διαδραματιζόμενα ιδίως αυτή την περίοδο στην Αλβανία, όπου το πολιτικό σύστημα, και κατεξοχήν ο Ράμα, θύει και απολλύει παν το ελληνικόν. Η Ομογένεια έχει εγκαταλειφθεί ακαθοδήγητη και η πολυδιάσπαση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, ενόψει και των επικείμενων εκλογών, οδηγεί στην έσχατη αποδυνάμωσή του και στην απόλυτη αδυναμία του να αποτρέψει δεινά που μηχανεύεται το καθεστώς, ή να επιβάλει μέτρα προστασίας των ομοεθνών μας. Πρόκειται για τον στοιχειώδη σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πού να καταπιαστούμε και με πιο σύνθετα όπως π.χ. το ξεχασμένο από όλες τις κυβερνήσεις μας, αγρίως ποδοπατούμενο από τους Αλβανούς Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.
            Οι Τούρκοι, έπεισαν τους περιοίκους ομοεθνείς τους να έχουν στις γύρω χώρες ενιαία κομματική έκφραση και μέσω αυτής ελέγχουν όσο μπορούν τις κυβερνήσεις τους.
            Ο Ερντογάν πουλάει Ισλάμ στην Αλβανία, κτίζει τζαμιά, κατασκευάζει μικρά κοινωφελή έργα και έχει μετατρέψει τη γείτονα σε τουρκική επαρχία υφαρπάζοντας ναυστάθμους και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η Ελλάς έχει δαπανήσει και εξακολουθεί να δαπανά για το κράτος και τους πολίτες της Αλβανίας πολλαπλάσια, αλλά για στρατηγικό τους σύμμαχο προτίμησαν τον εχθρό της Ελλάδος. Αυτό δείχνει από μέρους τους αγνωμοσύνη, αλλά από μέρους μας έσχατη πολιτική αφέλεια.
            Ο επιθετικός τουρκικός επεκτατισμός, εσωτερικά σύσσωμος (Ερντογάν και αντιπολίτευση ταυτίζονται στον ανθελληνισμό) προσκτά εσχάτως επιπρόσθετη επιτάχυνση. Στόχος τους ο ενεργειακός πλούτος Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή η ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.
            Η Άγκυρα τερατουργεί στην Κυπριακή ΑΟΖ με το Barbaros, το Ορούτς Ρέις, ενώ εξαγγέλλει ότι ήδη ναυπηγεί γ΄. Και κλιμακώνει την επιθετικότητά της, δεσμεύοντας - καταλαμβάνοντας τεράστιες θαλάσσιες περιοχές με το πρόσχημα ασκήσεων.
            Οι μεγάλοι μας «σύμμαχοι» συνταυτίστηκαν πάντοτε με τους απέναντι. Οι ηγεσίες μας επικαλούμενες εύκολα το επιχείρημα σωφροσύνης κατάπιαν το casus belli του εχθρού, δεν προχώρησαν στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., ούτε διεκήρυξαν, ούτε οριοθέτησαν την ΑΟΖ. Αλλά όπως γράφει ο Θουκυδίδης «περιέστηκεν η δοκούσα ημών πρότερον σωφροσύνη […] νυν αβουλία και ασθένεια φαινομένη» (Α, 32, 4). Αυτό δηλαδή που προηγουμένως λογιζόταν δική μας σωφροσύνη αποδεικνύεται τελικά απερισκεψία και αδυναμία μας!
            Ο εχθρός με απειλές, διπλωματικές πιέσεις, την αδρή αμερικανική στήριξη και ωμό στρατιωτικό εκβιασμό κερδίζει στα σημεία και καλπάζει. Κατασκευάζει πάντοτε τουρκολομπίστες τύπου Άιντα, ο οποίος με πλήρη αγγλοαμερικανική συνδρομή «καπέλωσε» τα δύο κυπριακά συμπολιτευόμενα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ «νεοανανικότερα» του Ανάν.
            Επιβάλλεται να αντισταθούμε. Να αντιστεκόμαστε εσαεί διότι «το μεν είξαι ευθύς ανέλπιστον» (= η υποχώρηση σκοτώνει εξαρχής την ελπίδα) «μετά δε του δρωμένου έτι και στήναι ελπίς ορθώς» (= με την αντίσταση όμως γεννάται ελπίδα να εξελιχθούν κατ’ ευχήν τα πράγματα), [Θουκυδίδης βέβαια Ε΄, 102].




*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.5.17

«Με τον καιρό οι συννεφιές παύγουσι κι οι αντάρες»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στην Κρήτη όπου ως γνωστόν πλεονάζουν οι Μανώληδες, λένε χαριτολογώντας ή λογοπαικτώντας ότι «ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια». Στην Γαλλία κάποιος γάλλος “Μανόλης”, ο Εμμανουέλ Μακρόν, πρώτευσε στον α΄ γύρο  και όπως διαμορφώνονται τα πράγματα οδεύει τροπαιούχος στον τελικό. Ένας κατά τεκμήριο αμερόληπτος ομοεθνής του, ο ThomasPiketty,συγγραφέας του πολυσυζητημένου «Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», κατά δήλωσή του ακομμάτιστος, σχολιάζει: «Ο Μακρόν βοηθήθηκε πολύ από τα ΜΜΕ, αλλά και από τους χρηματοδότες του.Κατάφερεμε αυτόν τον τρόπο να απογαλακτισθεί από την κυβερνητική του θητεία [υπουργός οικονομικών του τρισαποτυχημένου Ολλάντ] και να ενσαρκώσει την ανανέωση».
Ο Μακρόν είναι υπάλληλος. Δεν είναι ηγέτης. Υπάλληλος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τραπεζίτης του οίκου Ρότσιλντ. Καλωσόριστος του γερμανικού διδύμου Μέρκελ – Σόϊμπλε. Η Γαλλία με την ταπεινωτική συνθηκολόγηση Σαρκοζί και την πρόσδεσή της στο άρμα του Βερολίνου στη μοιραία συνάντηση της Ντοβίλ την άνοιξη του 2010 (από κει το λογοπαίγνιο «Μερκοζί») παρητήθη οιασδήποτε ηγετικής πρωτοβουλίας ανάμεσα στις χώρες του Ευρωνότου. Και λόγω της παροιμιώδους νωθρότητας του Ολλάντ που διεδέχθη τον Σαρκοζί συνεχίζει να κινείται ως υποταχτικός της γερμανικής πρωτοκαθεδρίας.
Το πανηγύρι που στήθηκε στο Βερολίνο για την πρωτιά του Μακρόν και την εκτός εκλογικού παιχνιδιού θέσητων Λεπέν – Μελανσόν, δείχνει ότι ο αυριανός Γάλλος πρόεδρος δεν πρόκειται να αναλάβει πρωτοβουλίες τερματισμού της βαρβαρότητας της δημοσιονομικής λιτότητας και του δυσώνυμου Συμφώνου Σταθερότητας.
Ωστόσο μυρίστηκαν και αυτοί που αναθεμάτιζαν ως τώρα τον πατριωτισμό ότι αυτός «πουλάει» και διαγκωνίζονται τώρα ποιος θα τον πρωτοεπικαλεσθεί! Και ο Μακρόν, αν και δεδομένος εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής μετανεοτερικότητας, εν όψει του τελικού γύρου μιλάει για πατριωτισμό! Πάντως σε αντίθεση με τουςαντιπάλους των Λεπέν και Μελανσόν, που περιέλαβαν στα προγράμματά τους σοβαρά μέτρα κοινωνικής πολιτικής, ο Μακρόν το απέφυγε. Και ένα μέτρο φορολογικής ελάφρυνσης το γενίκευσε επί δικαίους και αδίκους, πλουσίους και φτωχούς.
Πάντως οι γαλλικές εκλογές επιβεβαίωσαν τη δράση των υπογείων ρευμάτων της ιστορίας, που σηματοδοτεί μια εθνοκεντρική πλειοψηφία (εκτιμάται ότι στο β΄ γύρο θα καταγραφεί εντονότερα και από το μέγεθος της αποχής), η οποία απορρίπτει το κυρίαρχο μοντέλο του γερμανικού ηγεμονισμού. Η νέα κοινωνική πλειοψηφία αξιώνει μιαν άλλη Ευρώπη, αυτήν των λαών, των εθνών και της αλληλεγγύης.
Κοντολογίς η Ευρώπη του Μακρόν δεν είναι η Ευρώπη που προσδοκούν οι ταλαίπωροι λαοί της ηπείρου, αλλά η απευκταία συνέχεια της σημερινής…
Ακούσαμετο σχετλιαστικόν επιφώνημα του Ντόναλντ Τραμπ: «Η Ελλάδα! Βρίσκονται σε τόσο άθλια κατάσταση εκεί. Είναι φρικτό!». Η θετική συναισθηματική έκρηξη του Προέδρου, θα έχει νόημα αν συνοδευτεί από έργα στήριξης. Εμείς ξέρουμε και αυτός ας μάθει το σοφόν του Δημοκρίτου: «Κίβδηλοι και αγαθοφανέες οι λόγω μεν άπαντα, έργω δε ουδέν έρδοντες»(απ.82). Κάλπηδες δηλαδή και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα και με έργα τίποτε!
Αργήσαμε να καταγγείλουμε τις αθλιότητες του περιβόητου νορβηγού πράκτορα Άϊντα που αλωνίζει στην Κύπρο ως λομπίστα της Τουρκίας και κατά σύστημα υπονομευτή της κυπριακής υπόθεσης. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πρωτογενές  σούπερ – πλεόνασμα 6 δισ. ευρώ! Δεν μας λέγει όμως από πού προήλθε. Φυσικά από την κοχλάζουσα υπερφορολόγηση. Αφαίμαξη πολιτών μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους,«ματωμένοπρωτογενέςπλεόνασμα».
Με στοιχεία του Μαρτίου: Άνεργοι 1.068.293, εξ ων 506.447 μακροχρονίως. Επτά στους δέκα ανήκουν στη παραγωγικότερη ηλικιακή φάση 25 έως 54 ετών, αλλά μόνον ένας στους οκτώ δικαιούται το υποτυπώδες επίδομα ανεργίας.
Στις σύγχρονες κοινωνίες, κοινωνίες της αφθονίας για τους λίγους και στυγνής φτώχειας για τους πολλούς, προκαλεί φρίκη το άκουσμα των αριθμών. Πάρτε ανάσα: Από τις αρχές του 2000 οι εκατομμυριούχοι αυξήθηκαν κατά 155% και οι δισεκατομμυριούχοι κατά 216%! Τα 9,3 τρισ. δολ. των υπερπλουσίων είναι «κρυμμένα» σε φορολογικούς παραδείσους. Αυτά γλιτώνουν φόρους 3,5τρισ. δολ. ετησίως. Ο πλούτος 7,37 τρισ. δολ. ελέγχεται από 2.397 Κροίσους. Σε κατάλογο των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου (28/3/17) εντοπίζουμε τον πρώτο τη τάξει Μπιλ Γκέϊτς, ιδρυτή της Microsoft(85,7 δισ. δολ.). Διαβάζουμε γι’  αυτόν τα εξής άκρως ενδιαφέροντα διά πάντα γονέα και δάσκαλο: Οι Γκέϊτς απαγορεύουν στα παιδιά τους τη χρήση συσκευών τεχνολογίας ατελείωτες ώρες, τα επέτρεψαν κινητό μετά το 14ο  έτος. Τα μικρά το απαιτούσαν από το δημοτικό, επειδή έβλεπαν να έχουν οι συνομήλικοί τους. Μάθημα άριστον για τους δικούς μας παιδαγωγούς και γονείς.
Στο μεταξύ θρηνούμε στους δρόμους της χώρας εκατόμβες συνανθρώπων μας, θυμάτων σε τροχαία εγκλήματα (όχι ατυχήματα).Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης – τι θλιβερό πρωτείο! – στα τροχαία!Μεέμφαση στα δίτροχα,όπου θύματα, ή δράστες νέα παιδιά 18 έως 24 ετών.
Υπάρχει όμως πάντοτε και το αισιόδοξο μήνυμα. Αυτή τη φορά από τον Ερωτόκριτο του Κορνάρου (Γ,1635): «Με τον καιρό οι συννεφιές παύγουσι κι οι αντάρες / κι΄ ευχές μεγάλες γίνονται με τον καιρό οι κατάρες».



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Τράμπα - τραμπαλίζεται» ο Τραμπ

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Αμερικανός πρόεδρος άρχισε να ξεπέφτει κατακόρυφα στη συνείδηση των σκεπτομένων ανθρώπων του κόσμου που είχαν επενδύσει σοβαρές ελπίδες βασισμένοι στις πρώτες διακηρύξεις του. Πιο νωπή γκάφα του το νικητήριο τηλεφώνημά του (το α΄ δυτικού ηγέτη) στον Ερντογάν. Οι άλλοι όλοι που τηλεφώνησαν του οθωμανού είναι οι πρόεδροι Αζερμπαϊτζάν και Τζιμπουτί, και ο ηγέτης της Χαμάς! Ο Λευκός Οίκος μας είπε ότι ο πρόεδρος έχει επίγνωση του διογκούμενου αυταρχισμού του Ερντογάν (μπράβο!), αλλά « η Τουρκία είναι ζωτικής σημασίας σύμμαχος του ΝΑΤΟ στο πεδίο της αντιτρομοκρατικής δράσης»(αίσχος!). Προφανώς τα είδε στον ύπνο του αυτά ο αμερικανός για να ονομάζει σύμμαχο τον βασικό παραστάτη – προστάτη και συνεταίρο του Ισλαμικού Κράτους.
Το επίμαχο τηλεφώνημα αναβίωσε προεκλογική παραδοχή του Τραμπ ότι «τα επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογένειάς του στην Τουρκία εγείρουν σύγκρουση συμφερόντων» [την οποία ήρε τώρα υπέρ της Τουρκίας]. Είναι άλλωστε γνωστόν ότι στενός συνεργάτης του που στο μεταξύ έχρισε Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας, ο Μάικ Φλιν (αλλά μετά την κατακραυγή αναγκάσθηκε να τον αποσύρει)  λειτουργούσε ως ξένος πράκτορας για λογαριασμό τουρκικών συμφερόντων όσο συμβούλευε τον Τραμπ (CNN,19.4.17). Απορία μας: δεν είδαμε, δεν ακούσαμε ποτέ για κάποιον Αμερικανό να δρα υπέρ ελληνικών συμφερόντων. Ενεργούν τόσο έξυπνα και επιτήδεια ώστε να μην τους παίρνει κανείς χαμπάρι, ή απλούστατα δεν δουλεύει κανείς υπέρ ελληνικών συμφερόντων όπερ και αληθές;
Ο τουρκικός ανθελληνικός επεκτατισμός είναι αρχέγονος. Λίγο μόνο καιρό ξαποσταίνει και ξανά επιτίθεται μετά μανίας εναντίον μας. Τις εξουσίες που τυπικά προσκτά με το δημοψήφισμα ο μονοκράτωρ, τις ασκούσε ήδη δι’ υφαρπαγής. Επομένως δεν θα αλλάξουν τις επιλογές του.  Η μεγαλομανία του γεννά την παράνοια των στόχων του.
Η σημερινή Τουρκία είναι το 1/12 της πάλαι ποτέ Οθωμανικής των μέσων του 19ου αι. που της κατέφερε θανάσιμο πλήγμα ο Ελληνισμός με τη Μεγάλη Επανάστασή του. Ο ισλαμιστής φαντασιώνεται τώρα σχιζοφρενικά την αναστήλωση εκείνης της αυτοκρατορίας. Κάποιοι πρέπει να τον προσγειώσουν στη πραγματικότητα. Φαίνεται πάντως ότι αυτοί δεν είναι ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Ρώσοι, που για δικούς τους ο καθένας λόγους τον σιγοντάρουν.
Ο σεμνός και έγκριτος ιστορικός μας Σαράντος Καργάκος αιτιολογεί γιατί μετά το 1922 δεν καταφέραμε να αυξηθούμε παρά μόνο κατά τα Δωδεκάνησα. Το αποδίδει ορθά στο ότι «ρίξαμε το βάρος στους εμφυλίους και όχι στους εθνικούς αγώνες».(Μεσόγειος, η υγρή μοίρα της Ελλάδος και της Κύπρου, σ.132). Ειδικότερα ο εμφύλιος 1944 – 49 μας στοίχισε σε νεκρούς και τραυματίες όσο όλοι οι μετά το 1897 εθνικοί πόλεμοι μαζί!
Να προσθέσουμεκαι τις έξωθεν πολιτικές εξαρτήσεις καθώς συχνά «κανείς δεν έμεινε Γραικός, ο ένας είναι Γάλλος, / εκείνος είναι Μόσκοβος και Άγγλος είναι ο άλλος»(Α. Σούτσος).
ΟDavidPhillips (HaffingtonPost,18/4/17) χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα Ερντογάν κάλπικο επειδή χρησιμοποίησε τακτικές που είναι κοινές στα δικτατορικά καθεστώτα. Ο αρθρογράφος επικαλείται σπανίως ακουόμενες αλήθειες: «Οι παχυλά αμειβόμενοι από την Άγκυρα λομπίστες, αλλά και οι έμμισθοι “ειδήμονες”όπως ο Μάικλ Φλίν και ο ΡούντιΤζουλιάνι, υπογραμμίζουν την ιδιότητα της Τουρκίας ως αναγκαίου συμμάχου, αγνοώντας επιδεικτικά τη στήριξη που προσφέρει η Άγκυρα στο Ισλαμικό Κράτος. Η Τουρκία δεν είναι παρά ένας αβέβαιος σύμμαχος, ενώ οι επιτελείς του Πενταγώνου θα έκαναν καλά να επιλέξουν εναλλακτικές λύσεις στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ. Τέτοιες εναλλακτικές προσφέρουν η Κύπρος, η Ιορδανία, το Κουβέιτ και το ιρακινό Κουρδιστάν. Αν η Ουάσιγκτον σοβαρολογεί όταν λέει ότι επιδιώκει την ήττα του Ι.Κ. στη Συρία, οφείλει να ενισχύσει τους Κούρδους της Συρίας για την ανακατάληψη της Ράκα, υπογράφοντας επίσημη συμφωνία μαζί τους».
Του διέφυγε εντούτοις η σοβαρότερη και καθοριστική βάση: το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου που ονομάζεται Κρήτη , με την αναντικατάστατη Σούδα της! Εδώ όμως είναι πρόδηλη η ευθύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτική, η οποία πρέπει να λειτουργεί επικοινωνιακούς μηχανισμούς που να βομβαρδίζουν συνεχώς με τα αναγκαιότατα και δυσαναπλήρωτα «συν» της Ελλάδος τα διεθνή κέντρα και του ηγέτες γνώμης στο κόσμο.
Ο βορεινός αδιόρθωτος γείτων, εικόνα, ομοίωση και εξάρτημα του Ερντογάν εφέντη, καλαμοκαβαλάρης εκ πεποιθήσεως εκβιάζει τις Βρυξέλλες ότι αν δεν του ανοίξουν διάπλατα την είσοδο στην Ε.Ε, θα ενώσει την Αλβανία με το Κόσσοβο, πράξη πρώτη στη συγκρότηση της ούτω πως καλουμένης Μεγάλης Αλβανίας. Ο απειλών κολυμπάει στη δημόσια διαφθορά, έχει παραδώσει την χώρα του στο οργανωμένο έγκλημα, μετατρέποντάς την κατά τον χαρακτηρισμό της αντιπολίτευσής του σε «δημοκρατία της κάνναβης».
Οι Ευρωπαίοι αντί να του τρίξουν τα δόντια τον χαϊδεύουν και περιμένουν, εις μάτην βεβαίως, να αλλάξει συμπεριφορά και να εκπληρώσει τα ενταξιακά προαπαιτούμενα. Θα περιμένουν πολύ ακόμη αφού στο μεταξύ οι ατλαντικοί δείχνουν να έχουν αποδεχθεί την διάλυση του σκοπιανού μορφώματος, με ό,τι αυτή συνεπάγεται. Απούσα από τα τεκταινόμενα στη πάνω γειτονιά μας, είναι για άλλη μια φορά η Ελλάς, επί μεγίστη ζημία μας ασφαλώς.
Απόλυτο παράδειγμα προς αποφυγήν για τους  πέντε υποψηφίουςτης γαλλικής Προεδρίας η χώρα μας. Ο εξ αυτών μάλιστα Ζαν ΛικΜελανσόνιδεολογικά αμφιθαλής με τον δικό μας μίλησε άκρως απαξιωτικά γι’ αυτόν: «Εγώ δεν κλείνομαι επί 17 ώρες μέσα σε ένα δωμάτιο μαζί με κάποιον που με προσβάλλει! Εγώ εκπροσωπώ τη Γαλλία».Νωρίτερα άλλος ομογάλακτός του, ο Πάμπλο Ιγγλέσιας του Podemos, τον αναθεμάτισε και αυτός. Με τα ίδια πάντως (σωστά) μέτρα και σταθμά που μετρούν τον δικό μαςθα μετρηθούν και αυτοί, αν και οψέποτε ασκήσουν εξουσία…





*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

24.4.17

Ανάγκη πανεθνικής εγρήγορσης και συσπείρωσης

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

   «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» ευφρανθήκαμε λίγο πολύ οι πάντες, «εγκρατείς και ράθυμοι» κατά το επιεικές των εκκλησιαστικών υμνογράφων. Ας ευχηθούμε τώρα εις εαυτούς και αλλήλους το χαριτωμένο παπαδιαμαντικόν: «παν καταθύμιον» (Ο Επιτάφιος και η Ανάστασις εις τα χωρία, Άπαντα Βημ. 15, σ. 92).
   Ας προσγειωθούμε τώρα στην εγχώρια πραγματικότητα. Αμείλικτοι οι αριθμοί. Με δεδομένη την καταβαράθρωση των εισοδημάτων (συντάξεις, μεροκάματα, όπου ακόμη υφίστανται) είναι ζοφερός ο κατάλογος ανατιμήσεων από 3/2016-3/2017:
   Ελαιόλαδο 9,2%, φρούτα, 14,9%, λαχανικά 31,2%, πατάτες 7,1%, πετρέλαιο θέρμανσης 32,9%, φυσικό αέριο 23,7%, βενζίνη 14,9%, αεροπορικά εισιτήρια 23,8%. Ταυτόχρονα η νομοθετημένη ελάχιστη ημερήσια αμοιβή κατρακύλησε στα 26,18€.
   Οι αρμόδιοι πάσης προελεύσεως εξακολουθούν να παρουσιάζουν ρόδινα τα πράγματα ωσάν να ζουν σε άλλη χώρα. Όμως «όποιος τα ψόματα λαλεί, δίχως αντρειά λογάται» (Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος Β΄888). Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι ενός εστί υπέρτατη χρεία: εθνικής συνεννόησης!
   Να συναχθούν επί το αυτό οι αρχηγοί των κομμάτων και με εντιμότητα και καλή πίστη να συζητήσουν και να εκπονήσουν ένα Σχέδιο Εξόδου, το οποίο να το στηρίξουν όλοι! Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί και οι αδελφοί μας Κύπριοι μπήκαν σχεδόν ταυτόχρονα με μας στην κρίση, αλλά βγήκαν γρήγορα απ’ αυτήν και επέτυχαν μια δυναμική επανεκκίνηση των οικονομιών τους. Εμείς παλινδρομούμε και πελαγοδρομούμε. Και μοιραία βουλιάζουμε …
   Η πύρρειος νίκη στο δημοψήφισμα «που ισοδυναμεί με ήττα» (DieWelt, 10/4/17)αφήρεσε από τον εγωπαθή νεοοθωμανό την ευχέρεια να τελέσει ρωμαϊκό θρίαμβο. Του παρέχει εν τούτοις τη δυνατότητα να κάνει το τουρκικό σύνταγμα κατ’ εικόνα και ομοίωσή του: προσωποπαγές, αυταρχικό, απολυταρχικό, καταδυναστευτικό, σατραπικό.
   Η κατά Ελλάδος και Κύπρου στρατιωτικοί εκβιασμοί δεν πρόκειται να ανασταλούν. Δείγμαλάβαμε ήδη στην Κυπριακή ΑΟΖ.
   Το δημοψήφισμα διχάζει, ή σωστότερα, τριχοτομεί την Τουρκία. Η ευημερούσα και μορφωμένη Δύση ψήφισε «όχι». Η φτωχή και αναλφάβητη ενδοχώρα όπου αναβιώνει ένα πρωτόγονο Ισλάμ ψήφισε «ναι». Και οι Κούρδοι το άλλο 1/3 της χώρας είπαν, όπως ήταν φυσικό, «όχι» στεντορεία τη φωνή.
   Η γείτων βιώνει ήδη μία τριχοτόμηση απειλητική για την ενότητά της και πρόξενο πρόσθετης σύγχυσης στη διαταραγμένη συμπεριφορά του μονοκράτορά της.
   Ο τυφλός μισελληνισμός του νεοσουλτάνου σίγουρα δεν του επιτρέπει να εγκύψει στη σοφία του Σόλωνος: «καλόν μεν χωρίον η τυραννίς, ουκ έχει δ’ απόβασιν» (Πλουτάρχου Σόλων 14). Είναι δηλαδή καλό χωριό η τυραννία αλλά δεν έχει από πού να βγει κανείς. Συντρίβεται εγκλωβισμένος!
   Ερώτημα: τιτέξεται η επιούσα στα ελληνοτουρκικά; Είναι βέβαιο ότι το διεθνές κλίμα δεν θα ευνοούσε οπωσδήποτε ένα σουλτανικό στρατιωτικό εγχείρημα κατά Ελλάδος και Κύπρου, αλλά δεν θα κινούσε ούτε το μικρό του δαχτυλάκι για να το αποτρέψει.Παλαιά τους τέχνη. Τουρκική βία και λατινικός δόλος συμπορεύονταν κατά του Ελληνισμού. Μας είχε προειδοποιήσει από τότε (1821) ο λόρδος Βύρων:
«Μην περιμένετε ελευθερίαν από τους Φράγκους.
Έχουν βασιλέα όπου πωλεί και αγοράζει.
Εις τα εντόπια ξίφη, εις τας εντοπίους φάλαγγας
είναι η μόνη ελπίς της ανδρείας.»
Κατά τα άλλα ο απρόβλεπτος και σε κλιμακούμενη νευρική κρίση ισλαμιστής παραμένει οίος είναι. Αλλά εδώ ούτε πανικός, ούτε εφησυχασμός αρμόζουν. Επιβάλλεται εγρήγορση, πανεθνική εγρήγορσηκαι συσπείρωση! «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε» (Ματθ. 26,41).
    Το ζητούμενο είναι να προχωρήσουμε στις δικές μας στρατηγικές συμμαχίες, στρατιωτικές και ενεργειακές.
   Είναι γνωστό ότι το αμερικανικό σύστημα εξουσίας είναι πολυκεντρικό, αλλά ο κυρίαρχος παράγων που ενοποιεί, ή τροποποιεί τις προτάσεις των διαφόρων κέντρων είναι πάντοτε ο Πρόεδρος. Η αποφασιστικότητα και το ξεκαθάρισμα ότι αυτός έχει πάντοτε τον τελευταίο λόγο επαληθεύονται ή διαψεύδονται κάθε φορά στην πράξη. Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε αντισυμβατικά και δυναμικά ξεκαθαρίζοντας ότι τάσσεται κατά της παγκοσμιοκρατίας και υπέρ του εθνικού κράτους και στην εξωτερική πολιτική θα αναζητούσε ένα modusoperandiμε τη Ρωσία.
   Πεντάγωνο, CIA, γραφειοκρατικός αντιρωσισμός ως ανίατη συνέχεια του αντισοβιετισμούανέδυσαν εκ της αναμονής του το βαθύ αμερικανικό κράτος, στο οποίο προφανώς υπέκυψε ο Τραμπ για να βομβαρδίσει τον Άσσαντ με την κατασκευασμένη εύκολη δικαιολογία περί δήθεν χημικών.
   Με τα αρχικώς λεγόμενα του Τραμπ ο κόσμος πίστεψε ότι επίκειται η πλήρης εξομάλυνση των αμερικανορωσικώνσχέσεων και κατ’ ακολουθίαν και των αμερικανοκινεζικών. Όσα μεσολάβησαν δείχνουν μια επικίνδυνη παλινδρόμηση κα εδραιώνουν την αίσθηση ότι χάριν των εμπόρων όπλων βαίνουμε όπισθεν ολοταχώς σε μια νεκρανάσταση του Ψυχρού Πολέμου. Προκαλεί πάντως την κοινή λογική ότι οι Αμερικανοί προειδοποίησαν τους Ρώσους για τους Τόμαχοκ, οι Ρώσοι δεν ενοχλήθηκαν από την επίθεση και επισημαίνεται ότι ρωσική κίνηση αναχαίτισης των επερχομένων αμερικανικών πυραύλων δεν πραγματοποιήθηκε. Οι μεγάλοι «κάπου κάπως» τα βρίσκουν με θυσία των μικρών!
  Στα καθ’ ημάς μετά τους «απασχολήσιμους» του πρώην πρωθυπουργού έχουμε την «υπερασπίσιμη» βάναυση συμφωνία του νυν πρωθυπουργού με τους «θεσμούς». Η «υπερασπίσιμη» για την ιστορία κατακρεουργεί τις συντάξεις, ανασκολοπίζει το αφορολόγητο κα ταχιδρομεί στις ελληνικές καλένδες το χρέος.
Η μελαγχολία εισβάλλει στα σπιτικά των Ελλήνων, αλλά «θαρσείνχρηταχ’ αύριονέσετ’ άμεινον».
   Κλείνουμε με το έξοχο adhocποίημα του Κώστα Μόντη:
«Για τη
Μελαγχολία
Μη φοβόσαστε όταν σας χτυπήσει την πόρτα και δεν ανοίξετε,
θα φύγει. Είν’ εύθικτη ευτυχώς,
είν’ ευτυχώς ασυνήθιστη στα «όχι».



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.4.17

Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μεγάλη ημέρα του Ελληνισμού σήμερα και να ενώσουμε τη φωνή μας με αυτήν του εθνικού μας ποιητή:
«Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστήτε
μέσα στις εκκλησιές τες δαφνοφόρες
 με το φως της χαράς συμμαζωχθήτε
 ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
 ομπροστά στους Αγίους, και φιληθήτε
 φιληθήτε γλυκά χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι».
Για αιώνες, ακόμη και σε δίσεκτους χρόνους στυγνής δουλείας, αυτός ο λαός παρήγε πολιτισμό. Διακονούσε τις μεγάλες  αξίες της ζωής και τρέφονταν απ΄ αυτές εξασφαλίζοντας έτσι τη συνέχειά του. Σήμερα βιώνουμε τον απελπισμό και την απόλυτη παρακμή. Δείγμα αίσχιστο η απίστευτη τηλεθέαση του εισαγόμενου υποπροϊόντος που ακούει στο όνομα Survivor. Κατασκευαστής του, τούρκος ζάπλουτος μεγαλοκαναλάρχης, ο οποίος εισβάλλει κάθε βράδυ στα σαλόνια των Ελλήνων και φυσικά στα tablets τους και κανοναρχεί τις συνειδήσεις τους. Κυριαρχούσα ιδέα του, ο ακραίος ατομικισμός, η απαξίωση του άλλου, η αλληλοεξόντωση, η ποδοπάτηση του αδυνάμου, ο μηδενισμός και ο εκμηδενισμός. Κοινώς σκουπίδια. Μία και μοναδική ΕΛΜΕ, η Γ΄ Θεσσαλονίκης, αντέδρασε. Εύγε της! Εύλογη η έγνοια ενός φορολογουμένου, οι άλλες ΕΛΜΕ δεν είδαν, δεν άκουσαν; Το γεγονός παραπέμπει στο θαύμα της θεραπείας των Δέκα λεπρών, όπου ένας μόνον γύρισε να ευχαριστήσει και η απορία του Κυρίου «ουχί οι δέκα εκκαθαρίσθησαν, οι δε εννέα πού;».
Δυστυχώς φτωχύναμε τραγικά σε σωστούς δασκάλους. Προκλητικό παράδειγμα ο νέος σύμβουλος του υπουργού Παιδείας, κρίμασιν οις οίδε Κύριος πανεπιστημιακός, υποστηρίζει ότι ο Μακρυγιάννης ήταν…τοκογλύφος, η Πηνελόπη Δέλτα και ο Ίων Δραγούμης εθνικιστές, Γενοκτονία των Ποντίων δεν υπήρξε (εθνοκάθαρση την βαφτίζει), Κρυφό σχολειό και Αγία Λαύρα είναι κατά τον πλαστογράφο της ιστορίας μύθοι. . .
Αποϊέρωση και αποεθνοποίηση είναι τα σύγχρονα αυτοάνοσα νοσήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Αναζητείται Ηρακλής για να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου.
Και μετά την Βαλέτα της Μάλτας εμείς θα είμαστε έγκλειστοι στην Εντατική των Τόμσεν - Λαγκάρντ. Αυτοί που καταδικάζουν εμάς σε λοιμοκτονία εισπράττουν, ο Τόμσεν 310.000 δολ. ετησίως και η Λαγκάρντ 550.000 δολ. (όλα αφορολόγητα!). Οι βασανιστές πάντοτε λειτουργούν «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην και χωρίς αιδώ»(Καβάφης).
 Η Κυβέρνηση πανηγύρισε το αποτέλεσμα της Μάλτας, επειδή της κάναν το χατήρι να στείλουν το λογαριασμό (πονηρός ο…βλάχος) στην επόμενη το 2019. Τότε η χώρα θα έχει άλλη κυβέρνηση και αυτοί που την χρεώνουν τώρα, θα κάνουν διαδηλώσεις και καταλήψεις, κατ΄ εκείνων οι οποίοι θα τραβούν τα μαλλιά τους (αν τους έχουν απομείνει) για να βρουν λύση…
Θυμάστε από το 2004 το C 4Ι (αμερικανιστί εκφέρεται σι-φορ-άϊ, ειρωνικά προφέρονταν «συμ-φορ-ά», και όπως απεδείχθη ήταν). Υποτίθεται θα κάλυπτε την ασφάλεια της χώρας στους Ολυμπιακούς  και μετέπειτα. Κόστισε 255,5 εκ. €. Τότε δεν έγινε ούτε δοκιμαστική χρήση του. Σήμερα από τις 270 κάμερές του λειτουργούν μόνο 8. Καταστράφηκαν 120 και οι λοιπές λόγω  αχρησίας απαξιώθηκαν. Στη χώρα τού ακαταδίωκτου ουδείς πρόκειται να λογοδοτήσει.
4 Κυβερνήσεις (Ελλάς, Κύπρος, Ισραήλ και Ιταλία) συναπεφάσισαν τον αγωγό East Med. Με διαδρομή Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, θα φθάνει στην Ιταλία και εκείθεν στην άλλη Ευρώπη, μεταφέροντας 15 δισ. m3  φυσικού αερίου ετησίως. Ο East Med παρακάμπτει εντελώς την Τουρκία και αυτό είναι κατ΄ εξοχήν θετικό. Δεν είναι όμως θετική η δήλωση του ισραηλινού υπουργού Ενέργειας: «Έχουμε αρκετό αέριο για να δημιουργήσουμε δύο αγωγούς(…), άρα ένας αγωγός προς την Τουρκία δεν θα είναι αντίθετος…» Πρόκειται για εντελώς παράλογη τοποθέτηση. Ας ελπίσουμε ότι ο ωμός πραγματισμός και οι δαπάνες στις οποίες θα υποβληθεί το Consortioum με τον  East Med θα αποτρέψουν επιστροφή σε παλαιότερα ισραηλο-τουρκικά ειδύλλια.  
Είχαμε αναθαρρήσει από την προσέγγιση Τραμπ-Πούτιν. Ο αιφνίδιος αμερικανικός βομβαρδισμός με τους 59 Τόμαχοκ, βομβαρδίζει καί τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν προκαλώντας αναπάντητα ερωτηματικά για την επόμενη μέρα των αμερικανορωσικών σχέσεων.
Εφιαλτικός ο απολογισμός του συριακού ολοκαυτώματος: 5 εκ. πρόσφυγες, 6 εκ. σε εσωτερική μετανάστευση, 300.000 νεκροί. Δεν ξεχνάμε το φιάσκο με τα λεγόμενα πυρηνικά του Σαντάμ, όταν ακούμε για τα χημικά του Άσσαντ. Πού τα βρήκε αφού τα είχε παραδώσει ήδη στους Αμερικανούς; Δεν αποτρελλαθήκαμε όπως το απαίσιο πρωτοσέλιδο της (αριστερής υποτίθεται) Liberation. Στην εγκληματολογία όταν αγνοείς την ταυτότητα του δράστη διερευνάς ποιος είχε συμφέρον στη διάπραξη του φονικού. Εδώ είναι βέβαιον ότι ο Άσσαντ, που ήταν τώρα στα καλύτερά του, δεν είχε κανένα συμφέρον.
Οι άρχουσες πάντως ελίτ υιοθέτησαν ακαριαία το επίσημο δόγμα. Αλλά τα πόστα και τα γιοφύρια στις κοινωνίες, όπως λέει ο ΣΤΑΘΗΣ, διαδίκτυο, ΑΕΙ, Τύπος, Τέχνες, «τα έχουν πιάσει χιπεστεράκια, «εκσυχρονιστές», μεταμοντέρνοι, «πολυπολιτισμικοί», ενσωματωμένοι αριστεροί, νεοφιλελεύθεροι, επιδοτούμενοι καλλιτέχνες, ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι, πράκτορες, μια χρυσή ορδή, μια «καλή κοινωνία», σμπίρων και μπιστικών των Δυνατών» (enikos.gr 8/4/17).
Δεν ξέρουμε ποιοι «τραμπαλίζουν» το μυαλό του Τραμπ, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι, άμα θέλουν  αυτός και ο Πούτιν, μπορούν να τερματίσουν την τραγωδία του συριακού λαού. Οποιαδήποτε παράτασή της δεν πρόκειται να βλάψει ατομικά κανέναν Άσσαντ. Αυτός στην χειρότερη περίπτωση θα καλοπεράσει σε κάποια ρωσική ντάτσα. Τους δυστυχισμένους πολίτες της Συρίας θα βυθίσει σε ακόμη μεγαλύτερη συμφορά.
Χριστός Ανέστη!


    


  
           


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

10.4.17

Να βιώσουμε την αναστάσιμη βεβαιότητα της Εκκλησίας μας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μέρες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας πρέπει να βιώνουμε- όσο το καταφέρνουμε- την αναστάσιμη βεβαιότητα της Εκκλησίας μας. Η προσέγγιση αυτής της βεβαιότητας δεν επιτυγχάνεται με τη δύναμη του γινώσκειν, αλλά με τη δύναμη του πιστεύειν. Κατά τον Μέγα Βασίλειο «είδησις της θείας ουσίας η αίσθησις Αυτού της ακαταληψίας».
   Αστείρευτος ο λειτουργικός πλούτος της Ορθοδοξίας και ακριβέστατες οι ευαγγελικές αφηγήσεις, μας κάνουν κοινωνούς του Θείου Δράματος:
   «Ο πλείστος όχλος Κύριε εστρώνυον εν τη οδώ τα ιμάτια αυτών, άλλοι δε έκοπτον κλάδους και εβάσταζον, οι προάγοντες δε και ακολουθούντες έκραζον λέγοντες Ωσαννά, ευλογημένος ο ελθών και πάλιν ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου» (Αίνος της Κυριακής των Βαΐων).
   Αυτός ο αιωνίως ευμετάβλητος όχλος για πότε διολίσθησε στην αντίπερα όχθη ομαδόν και εκραύγαζε «σταυρωθήτω» δεν το περνάει νους.
Ο προδότης ήταν ένας: «Ο μαθητής του διδασκάλου συνεφώνει την τιμήν και τριάκοντα αργυρίοιςπέπρακε (πούλησε) τον Κύριον, φιλήματιδολίωπαραδούς Αυτόν τοις ανόμοις εις θάνατον» (Αντίφωνον της Μ. Πέμπτης).
   Όμως θαρσείνχρη, από τον Γολγοθά θα φθάσουμε στην Ανάσταση- αυτή είναι η φυσική πορεία- και στην ανάσταση αυτής της καθημαγμένης πατρίδας μας, οπότε θα μπορούμε να αναφωνήσουμε με τον υμνωδό: «αύτη η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος, αγαλλιασσώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή».
   Τίμιος με την αλήθεια ο σοφός γέροντας της Σκιάθου μας θυμίζει, «νυν και αεί», στον «Λαμπριάτικο Ψάλτη» του (Άπαντα Βημ. 8, σ. 98):
   « Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικό χρέος του, έκτισε μεγάλη πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγγέλλεται, χάριν πολυτελείας, την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμει δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνονανορθούμενονεπ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάσει εις ύψος και φανεί και αυτός γίγας. Το Ελληνικόν Έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον έχει κα θα έχει διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!
Και η προσωπική του κατάσταση πίστεως:
   «Το επ’ εμοί, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε, ιδίως δε κατά τας πανεκλάμπους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη».
   Τα γνήσια ελληνικά ήθη με τη νόθευση τουιδιωτικού βίου των Ελλήνων που απεργάζονται τα ηλεκτρονικά ιδίως ΜΜΕ είναι πια ζητούμενο. Βεβαίως κατά την ευαγγελική ρήση «ο ζητών ευρίσκει», αλλά προϋποτίθεται να καταστεί κανείς «ζητών».
   Η καθημερινότητα των Ελλήνων γίνεται ολοένα και πιο βάναυση. Οι οικογένειες κόβουν το ψωμί και το γάλα των παιδιών τους, (πτώση κατανάλωσης Μαρτίου -15%). Για την ώρα ο Σόιμπλε δεν τόλμησε να αξιώσει να μας φορολογήσουν τον αέρα και τον ήλιο!:Τον περιποιήθηκε προσφάτως με ελαφράν δόση σαρκασμού ο αντικαγκελάριος ΖίγκμαρΓκάμπριελ από την Bild, δικαιώνοντας και τους επικριτές της χώρας του:
   «Εάν δεν μπορείς να επικροτήσεις τις προσπάθειες του ελληνικού λαού χωρίς να σε μαλώνει ο υπουργός Οικονομικών της CDU(ο Σόιμπλε) τότε είναι σαφές γιατί οι Γερμανοί έχουν μια τόσο κακή φήμη στην ΕΕ»!
Σωστός επίσης ο χαρακτηρισμένος ακραίος Βρεττανός Φάρατζ:
   «Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πιούμε γαλλικό κρασί, να αγοράσουμε γερμανικά αυτοκίνητα ή να φάμε βελγικές σοκολάτες, θα επανέλθουμε στους τελωνειακούς δασμούς» (Brexit).
   Δεν έχει νόημα να παρακολουθεί κανείς την καθημερινή ανθελληνική λογοδιάρροια του Ερντογάν. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς και οι εν αναμονή μεσογειακοί εταίροι μας (Ισραηλινοί και Αιγύπτιοι) να αποδείξουμε στους Αμερικανούς ότι η Τουρκία δεν είναι περιφερειακός τους παίκτης στην περιοχή. Στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ, ούτε όταν οι ΗΠΑ μας πειθανάγκαζαν να αφοπλίσουμε την Κύπρο αποσύροντας την Μεραρχία, ή να την κρατήσουμε άοπλη μη εγκαθιστώντας τους S-300, για να μη πάμε στην ψυχή τε και σώματι αμερικανική στήριξη της εισβολής του Αττίλα και την διαιώνιση έκτοτε της παραμονής του στη Μεγαλόνησο. Το γεωστρατηγικό δήθεν αναντικατάστατο της Τουρκίας είναι ένα παραμύθι για πολιτικά αφελείς.
   Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας παρέχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να γεμίσουμε τις ψυχοπνευματικές μας μπαταρίες και με «ρώμην μετά συνέσεως» να αναστρέψουμε την τρέχουσα (αυτο)καταστροφική πορεία μας. Μπορούμε, αν θελήσουμε, να ανακόψουμε κατολισθήσεις και υποτροπέςκαθιστώντας επιτέλους αποτελεσματικό το απαραδέκτως αναποτελεσματικό κράτος μας. Ο κακόφημος εκσυγχρονισμός σημαίνει εθνομηδενισμός, αλλά ο εύφημος εκσυγχρονισμός θα πει εξελληνισμός. Συμπερασματικά, «ενεργό μετοχή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, εγγυάται ο ελληνοκεντρισμός, όχι ο πιθηκισμός και η ξιπασιά» (Χρ. Γιανναράς).



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Από τον Γολγοθά στην Ανάσταση - και της πατρίδας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων τα μνημονιακά πάθη των Ελλήνων αντανακλούν ως κάποιο βαθμό στα Πάθη του Κυρίου που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας παρεχει τη δυνατότητα της βιωματικής επαναφοράς τους τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδος.

            Τω καιρώ εκείνω  «όχλος  πολύς  ο  ελθών  εις την εορτήν έλαβον τα βαΐα των

φοινίκων και εξήλθον εις απάντησιν  αυτώ και έκραζον Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, βασιλεύς του Ισραήλ»(Ιω.,ιβ,12-13). Λίγο αργότερα ο Πιλάτος «λέγει τοις Ιουδαίοις, ίδε ο βασιλεύς υμών, οι δε εκραύγασαν άρον , άρον σταύρωσον αυτόν»!(Ιω.,ιβ,14,15).
Και στις δύο αντίθετες εκδοχές ο ίδιος λαός. Στην πρώτη σε αυθόρμητη πρωτοβουλία εκ του περισσεύματος της καρδίας του. Στη δεύτερη χειραγωγούμενος από τους Γραμματείς και Φαρισαίους.
Και η φετεινή Μεγάλη εβδομάδα βρίσκει δυστυχώς τη πατρίδα μας πελαγωμένη, σαστισμένη, δέσμια στις συμπληγάδες των αναρίθμητων εβδομάδων των μνημονιακών μας παθών
Προκειμένου να μας καταστήσουν Lebensraum(=ζωτικό χώρο) της ευρωηγεμονεύουσας Γερμανίας, μας οδήγησαν σε υπερχρέωση απογειώνοντας το δημόσιο χρέος μας από 109% του ΑΕΠ το 2009 στο 186% σήμερα. Μας αφήρεσαν το κρατικό imperium κάνοντάς μας χώρα περιορισμένης κυριαρχίας και αποφασίζουν ανθ΄ ημών με την αδρή συνδρομή «προθύμων» ημετέρων.
Η πολτική μας τάξη, έχει εθιστεί σε αδιάκοπες κυβιστήσεις (απλοελληνιστί κωλοτούμπες). Πρόσφατα γελοιογραφία παριστάνει υπουργόν να επιχειρεί τη δική του μαζί με την … καρέκλα του!!!
Οι ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος και η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρά της προσφέρονται για μία ψυχοπνευματική ανανέωση του καθένα μας. Το αναστάσιμο ήθος, επισημαίνει ο Αλβανίας Αναστάσιος, «μεταμορφώνει το σκληρό πρόσωπο της καθημερινότητας»(Νυν πάντα πεπλήρωται Φωτός, σελ.168).
Και συμπληρώνει: «Η Ανάσταση έχει γίνει, έστω και ανεπίγνωστα, πηγή ανανεώσεως του κόσμου. Άνθρωποι που πίστεψαν στον αναστάντα Χριστό μπόρεσαν με τη δύναμή Του να μεταμορφώσουν την έχθρα σε συμφιλίωση, το μίσος σε αγάπη, τον πόνο σε χαρά, την ταπείνωση σε θρίαμβο, την άνευ νοήματος καθημερινότητα σε δημιουργία. Μέσα στην ακτινοβολία της Αναστάσεως, όλοι και όλα μπορούν να μεταμορφώνονται και να πλημμυρίζουν φως»(ένθ΄ αν.).
Οι Έλληνες δεν φημιζόμαστε για αυτοεκτίμηση. Κάποιοι  ξένοι πάντως μας αποκαλύπτουν τις διαχρονικές μας δόξες, ιδίως εκείνες που αφορούν παραθεωρημένες, ή ανοήτως υποτιμημένες ιστορικές μας περιόδους, π.χ. Βυζάντιο. Χαρακτηριστική  η μελέτη του Sylvain Gouguenheim, La gloire des Grecs  που παρουσίασε προ ημερών στη Figaro(16/3/17-μεταφ. Ε. Νιάνιου) ο Paul-Francois Paoli. Το βιβλίο θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί, λέει ο Paoli: Όλα όσα η Δύση οφείλει στο Βυζάντιο! Η Δύση αντιμάχησε με το Βυζάντιο και η Δ΄ Σταυροφορία το 1204 πραγματοποίησε την πρώτη άλωση της Κωνσταντινουπόλεως που προλείανε το έδαφος εκείνης του 1453). Μία από τις στρεβλώσεις που εδραίωσαν οι παραμορφωτικοί φακοί της Δ΄ Σταυροφορίας ήταν η εκτίμηση ότι δήθεν οι Άραβες διέσωσαν τους κλασσικούς μας, ιδίως τον Αριστοτέλη. Ουδέν τούτου αναληθέστερον. «Στο πρώτο ήμισυ του 9ου αιώνα άρχισε στην Κωνσταντινούπολη ένα μεγάλο κίνημα αντιγραφής αρχαίων κειμένων που άγγιζε όλους τους τομείς και φανέρωνε την επανεμφάνιση ενός ενδιαφέροντος για την κλασσική παιδεία (…). Χωρίς αυτό το έργο δεν θα είχαμε σήμερα τα πρωτότυπα κείμενα όχι μόνο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, αλλά και του Θουκυδίδη, του Ηροδότου, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Ευκλείδη, κ.ά.», υποστηρίζει ο Gouguenheim.
Το Βυζάντιο, συμπληρώνει ο γάλλος ερευνητής, «λειτούργησε ως χοάνη στην οποία ο αρχαίος πολιτισμός πέρασε από το κόσκινο του χριστιανικού βλέμματος».
Μέγιστο μάθημα για τους καθ΄ ημάς λειτουργικά αναλφάβητους, ή κατά Παπαδιαμάντην «αχαρακτήριστους Γραικύλους» (Η κάλτσα της Νώενας, Άπαντα Βημ. 12,65).
Η παγκοσμιοκρατία και ο πολιτικοιδεολογικός μοχλός της νεοφιλελευθερισμός, με εργαλείο τους περιβόητους νόμους της αγοράς, δοκιμάζουν άγρια τις σύγχρονες κοινωνίες. Χτυπητό παράδειγμα η παρατεταμένη ελληνική τραγωδία. Πρέπει οι ημέτεροι να συνειδητοποιήσουν ότι η Ελλάδα λόγω γεωστρατηγικής θέσης νομιμοποιείται πλήρως να διαδραματίσει ρόλο διεθνούς παίκτη. Αυτοί οι ρόλοι όμως δεν απονέμονται, αρπάζονται. Και ο προυγούμενος στο χρόνο είναι ισχυρότερος στο δίκαιο, καταπώς έλεγαν οι παλαιοί Ρωμαίοι: «prior tempore, potior jure!
Στρατηγικό κενό προκαλεί για τη Δύση η αλλοπρόσαλη πολιτική Ερντογάν. Η Σούδα είναι εμβληματικό στρατηγικό σημείο αναφοράς.
Αρνητικό είναι η πρεμούρα κάποιων αδιόρθωτων Αμερικανών και Ευρωπαίων  να συντηρήσουν το τάχα αναντικατάστατο της Τουρκίας.
Από την ετοιμότητα, αποφασιστικότητα και εθνική μας ενότητα εξαρτώνται τα πάντα και το να μην λοξοδρομήσουν οι υδρογονάθρακες της Μεσογειακής Λεκάνης προς Τουρκία.
Στην αρχαία Αθήνα μετά την νίκη τους κατά των Περσών είχαν καθιερώσει με νόμο να γιορτάζουν τη «Μάχη των αλεκτρυόνων» (κοκορομαχία), σε ανάμνηση του εξής γεγονότος: όταν ο Θεμιστοκλής ξεκίνησε την εκστρατεία κατά των βαρβάρων, είδε δύο πετεινούς να αλληλομάχονται. Σταμάτησε τη στρατιά μπροστά στο θέαμα και είπε στους στρατιώτες του: βλέπετε αυτά τα πτηνά με πόση δύναμη εμμένουν στη μάχη. «Γινώσκετε δε ότι ούτοι ούτε υπέρ πατρίδος, ούτε πυέρ πατρώων θεών, ούτε υπέρ προγονικών τάφων κακοπαθούσιν, ουδέ υπέρ δόξης ουδέ υπερ ελευθερίας, ουδέ υπέρ παίδων». Αλλά «υπέρ του μη ηττηθήναι εκάτερος μηδέ είξαι τον έτερον  τω ετέρω» (=για να μην νικηθεί ο ένας από τον άλλο και να μην υποχωρήσει ο ένας τον άλλο)[Αιλιανού, Ποικίλη ιστορία]. Γιατί το έκανε ο Θεμιστοκλής; Για να προτρέψει σε ανδρεία («σύνθημα εις αρετήν») και σε παρόμοια έργα τους συμπατρώτες του όλων των εποχών.

  
           

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

E-mail: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

5.4.17

«Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα λόγους αρίστους ασκέουσι»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Στο πανηγύρι της ενωμένης (κατ΄ επιθυμίαν μας) Ευρώπης στη Ρώμη, Γερμανία + δορυφόροι της πήραν την α΄ ταχύτητα. Οι λοιποί, πτωχοί συγγενείς, τα μεγάλα λόγια: «Ασφαλής και προστατευόμενη Ευρώπη», «Ευημερούσα και βιώσιμη», «Κοινωνική Ευρώπη», «Ισχυρότερη Ευρώπη». Τελικά «μία Ένωση που θα μάχεται την ανεργία, τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό». Ποιός στη χάρη μας!
Οι «27» προώθησαν ο καθένας τους και ένα άρτυμα στο κείμενο της Διακήρυξης για να έχουν την ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας της και να ακουστούν στο εθνικό τους ακροατήριο. Καρύκευμα του δικού μας είναι το «Κοινωνική Ευρώπη». Θα μας νουθετούσε όμως ο Δημόκριτος φωνάζοντάς μας από τα βάθη της ιστορίας (470-390 π.Χ.): «Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους αρίστους ασκέουσι». Πολλοί που κάνουν πανάθλιες πράξεις εκφωνούν εντούτοις πανέμορφους λόγους!
Πανέμορφους και στομφώδεις, όπως και αυτός εδώ από τη Διακήρυξη της Ρώμης: «Όραμα που μετουσιώθηκε σε ελπίδα των πολλών(…) και μετά η Ευρώπη έγινε μία»! Ποτέ δεν έγινε μία. Την ήθελε μία ο Ντε Γκώλ «από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια», αλλά ο ευρωατλαντισμός απέκρουσε μετά μανίας τη Ρωσία και μετά την πτώση του Τείχους και στις μέρες μας που την φαντασιώνεται ως τον «προαιώνιο εχθρό του». Δεν είναι πολύ περισσότερο σήμερα «μία», μετά το Brexit και τα υπ΄ ατμόν εθελούσια ή υπό απειλή “Exit”.
Αλλά τι είδους «μία» μπορεί να είναι μια «Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων»;
Τους λαούς δεν τους απομακρύνει από το κοινό ευρωπαϊκό ιδεώδες ο Μπέπε Γκρίλο ή η Μαρίν Λεπέν, αλλά οι απάνθρωπες και άδικες πολιτικές του Διευθυντηρίου.
Οι Έλληνες πληρώνουμε ατελείωτο φόρο αίματος σ’ αυτές τις πολιτικές. Μας εμπαίζουν, ζητούν να μας πιούν και την τελευταία ρανίδα του αίματός μας. Μήνες τώρα «αξιολόγηση» ακούμε και αξιολόγηση δεν βλέπουμε. Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι …
Το μνημονιακό τσουνάμι κατέστρεψε και εξακολουθεί  να ρημάζει την κοινωνία μας. Η αγοραστική της δύναμη από το 94% του μ.ο. της Ε.Ε το 2009 κατέρρευσε το 2015 στο 68%, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 57δισ. €. Οι πάσης φύσεως επιβαρύνσεις στα ακίνητα  επταπλασιάστηκαν. Νέο σημείο των καιρών: 54.422 αποποιήσεις κληρονομίας μόνο το 2016!
Η πρωταρχική και κύρια ευθύνη είναι των «προηγουμένων» που εγκαθίδρυσαν, ή ανέχθηκαν ένα καθεστώς πελατοκρατίας, κομματοκρατίας, αναξιοκρατίας και κλεπτοκρατίας με διαβρωμένους τους πρωτογενείς θεσμούς της δημοκρατίας, συνδικάτα, συνεταιρισμούς, αυτοδιοίκηση. Δανεική καταναλωτική ευημερία καταβαράθρωσε την πραγματική οκονομία. «Οι επόμενοι» αποδεικνύονται πολιτικά ανεπαρκείς και προσκολλημένοι στα προπατορικά ιδεολογήματα της λεγόμενης Αριστεράς. Μιλούν για τακτικό συμβιβασμό για να αποφύγουν λένε τη στρατηγική ήττα…Ζήσε μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι…
Όταν όμως φτάνει κανείς στο σημείο να μην παράγει σχεδόν τίποτε και να εισάγει τα πάντα, αυτό δεν είναι τακτικός συμβιβασμός. Η παγκοσμιοποιημένη αγορά κατέλυσε την προστασία της εθνικής παραγωγής και ανέτρεψε την βασική αρχή της κοινοτικής προτίμησης. Ενός κακού μύρια έπονται, ων πρώτον η στυγνή εσωτερική υποτίμηση λόγω ευρώ.
Και απ΄ το πουθενά μάς προέκυψε ξαφνικά ο ασήμαντος Γερούνδιος, πολιτικό ενεργούμενο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Λέει  «ξοδεύουμε τα χρήματα στο… αλκοόλ και τις…γυναίκες»! Το πολιτικό μας προσωπικό, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων αντέδρασε  βαρυεστημένα στην προσβολή του Ολλανδού. Οι περισσότεροι χρησιμοποίησαν ορολογία που θύμιζε την… «θεματική των έμφυλων ταυτοτήτων» που εσχάτως είναι της  μόδας.
Και εν τω μέσω της νυκτός, μας προέκυψε και ο πρώην πρωθυπουργός μας. Εκτίμηση: Ο χρόνος δεν κατέστησε σοφότερο τον Κ. Σημίτη. Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής εξωράϊσε το όνειδος των Ιμίων και πρόβαλε ως παράδειγμα προς μίμηση την εξωτερική του πολιτική, του ενδοτισμού.
Ξεχνώντας τις «γκρίζες ζώνες» (Ίμια), τα «ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Μαδρίτη), την διεύρυνση των διαφορών πέραν της αποκλειστικά μέχρι τότε υφαλοκρηπίδας (Ελσίνκι) έσπευσε να αποδεχθεί ότι «και από την ελληνική πλευρά προβάλλονται ισχυρισμοί οι οποίοι οδηγούν σε εντάσεις με την Τουρκία»(sic!). 
Σε μια εποχή που ο νεοοθωμανός έχει γίνει διεθνώς ρεζίλι, δηλώνοντας ιδιοκτήτης απάσης της ελληνικής επικρατείας (πλην…Κολωνακίου), ο κ. Σημίτης συμψηφίζει τα τρομώδη παραληρήματα του νεοσουλτάνου με την «ακροποδητί» σιωπή της πατρίδας του! Κύριε ελέησον!
Δεν είπε λέξη για τον αφελληνισμό της ελληνικής ταυτότητας, με την υποχρεωτική απάλειψη του θρησκεύματος. Χαρακτήρισε τη διαφθορά «κοινωνικό φαινόμενο», κάτι όπως λέμε σαν παιδική αρρώστια για να καταλήξει ότι «η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν γίνεται με καταγγελίες». Πώς γίνεται, με την δια της αιδήμονος σιωπής συγκάλυψή της;
Για τις μίζες των συνεργατών του, στα εξοπλιστικά, ούτε λέξη. Ούτε άλλωστε ρωτήθηκε από το team της πολιτικής ορθότητας που τον «ανέκρινε». Και την ώρα που απειλούμεθα λόγω και έργω από τον νεοοθωμανό, αυτός το βιολί του: «Πρόσφατα είπαμε ότι πρέπει να αγοράσουμε πιο προωθημένα αεροπλάνα, πόσο κοστίζουν, τι κάνουν. Πόσο επηρεάζουν τον προϋπολογισμό. Τη στιγμή που θα έπρεπε να διακόψουμε ή να περιορίσουμε τις δαπάνες στη χώρα». Και να την αφήσουμε άοπλη…Ε, όχι!





*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης