13.9.17

Ελλάς – Γαλλία συμμαχία;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Θεσσαλονίκη στολισμένη στα γιορτινά της υποδέχεται Πρωθυπουργό, εν αναμονή Πρωθυπουργό – ούς και εκατοντάδες παρατρεχάμενους τους. Απορία: ξέρουν ότι το τελευταίο 8μηνο έκλεισαν εδώ 14180 βιοτεχνίες, άλλες άπαξ διά παντός ενώ ορισμένες μετανάστευσαν σε Βουλγαρία και Κύπρο λόγω δελεαστικών χαμηλών φόρων και εισφορών. Αυτό το μήνυμα το έλαβαν οι νυν και μέλλοντες εξουσιαστές; Τί και πότε θα ενεργήσουν τα δέοντα για να αναστρέψουν την καταστροφική πορεία του τόπου;

Με την αβάστακτη φορολογία συνδέεται και η παγκόσμια πρωτιά μας στην παραοικονομία = μαύρο χρήμα. Ερχόμαστε πρώτοι με ποσοστό 21,5% του ΑΕΠ = 40 δισ. €. Μας ακολουθεί ο υπόλοιπος Νότος (Ιταλία 19,2%. Ισπανία 17,8%). Σε απόσταση ασφαλείας Γερμανία (10,4%), ΗΠΑ (5,4%) [Πηγή: Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Οικονομικής Έρευνας TUBINGEN/Νέα 31/8/17].

Η πείρα διδάσκει ότι η φοροαποφυγή ανθεί εκεί όπου επιβάλλονται ανάλγητοι φόροι, όπως, κακή ώρα, εδώ. Οι υψηλοί φόροι, η αδιάκοπη απομείωση του εισοδήματος των (ακόμη) εργαζομένων και η ραγδαία έκρηξη της ανεργίας, εξωθούν τον κοσμάκη στη φοροδιαφυγή.

Η ελληνική κοινωνία αξιώνει ένα δημιουργικό, αποτελεσματικό και τίμιο κράτος. Οι κάθε λογής αρμόδιοι δεν τολμούν καν να το υποσχεθούν…

Αφού δεν βάζουν τάξη, εξωθούν συνειδητά την κοινωνία σε αταξία θάλποντας την παράνομη δόμηση. Τώρα νομιμοποιούν 1.019.410, (ιλιγγιώδης αριθμός!). αυθαίρετα τα οποία μετατρέπουν σε φορολογική ύλη, ευελπιστώντας να εισπράξουν περίπου 2 δισ. €.

Οι κλασσικές σπουδές αποτελούν «κτήμα ες αεί» του Ελληνισμού. Οι σύγχρονοι συχνά το απεμπολούμε. Πρόκληση για δημιουργικό προβληματισμό τα διεθνή συνέδρια και τα θερινά μαθήματα πολλών αμερικανικών και ευρωπαϊκών πανεπιστημίων που μας κατέκλυσαν το φετινό καλοκαίρι. Μέγιστον μάθημα για απελευθέρωσή μας από τις μονίμως κλειστοφοβικές πολιτικές μας.

Η μαγεία που αποπνέουν τα (αρχαία) ελληνικά κείμενα αιχμαλωτίζει, έγραψε η ανεκτίμητη Ζακλίν Ντε Ρομιγύ.

«Όλοι συμφωνούν ότι ζούμε σε ένα κόσμο που περνάει κρίσεις (…) πρόκειται για πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές κρίσεις και κρίσεις στην εκπαίδευση». Και πρόσθετε: «Αν οι πολιτικοί άνδρες δεν είναι αδιάβλητοι, αν οι πολίτες αδιαφορούν για το σύνολο, αν οι ίδιοι οι νέοι και μάλιστα από τη σχολική ηλικία επιδίδονται σε βιαιότητες και καταστροφές [bullying] ενώ η μόνη σωτηρία θα ήταν γι’ αυτούς να διαφυλάξουν το κοινό συμφέρον στο οποίο έχουν δικαιωματικά και το δικό τους μερίδιο και στο οποίο θα στηρίξουν το μέλλον τους, τότε υπάρχει σοβαρή ηθική κρίση» (Ο θησαυρός των λησμονημένων γνώσεων, σ. 16 επ.).

Αυτά τα έγραψε η Ρομιγύ το 1998 όταν πια είχε χάσει το φως της, αλλά επιβεβαίωνε την Έλεν Κέλερ επίσης αόμματη που επαναλάμβανε συχνά ότι «ο πιο αξιολύπητος άνθρωπος του κόσμου είναι αυτός που έχει όραση, αλλά δεν έχει όραμα». Οι δύο «αόμματες» έβλεπαν πολύ μακριά. Γιατί είχαν όραμα!

Τα γερμανικά πολυκαταστήματα Lidl διέπραξαν μία άκρως σοβαρή απρέπεια σε βάρος της πολιτιστικής μας ταυτότητας: αφαίρεσαν από διαφημιστική καταχώριση που απεικόνιζε τρούλους Εκκλησιών της Σαντορίνης, τον Σταυρό που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των τρούλων. Η εξήγηση που επιχείρησαν να δώσουν είναι χειρότερη από την βάναυσα προκλητική ενέργειά τους. Δικαιολογήθηκαν ότι απευθύνονται σε πολυφυλετικό και πολυθρησκευτικό καταναλωτικό κοινό!

Η ελληνική κοινωνία έχει ένα καταλυτικό όπλο να τιμωρήσει τους ασχημονούντες: να μποϋκοτάρει τα μαγαζιά τους!

Αλλά και ο πρωθυπουργός μιμήθηκε τους γερμανούς: Στην κορυφή του ιστού της ελληνικής σημαίας, στη συνάντησή του με τον Μακρόν, αντικατέστησαν τον Σταυρό στον ιστό με μια… λόγχη!

Σκάνδαλο κατά της δημοκρατίας χαρακτήρισε το «ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης» ο Πιέρ Μοσκοβισί στην Corriera della Sera (3/9/17). Να δεχτούμε ότι τον γάλλο επίτροπο τον έζωναν οι τύψεις καθώς υπήρξε πιστός υπηρέτης αυτού του προγράμματος – σκανδάλου; Το ανήκουστον όμως είναι ότι «πριν αλέκτορα φωνήσαι» ο Μοσκοβισί απαρνήθηκε εαυτόν και δήλωσε ότι μόνον όταν αποπληρωθούν τα ¾ του χρέους από τα δάνεια των ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης θα γλυτώσει η Ελλάδα από την Επιτροπεία – έστω και αν βγει νωρίτερα από τα μνημόνια! Η Ελλάδα έλαβε 227 δισ. €, επομένως πρέπει να αποπληρώσει 170,25 δισ. € για να απαλλαγεί από την επιτήρηση…Ζήσε μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.

Αναξιόπιστος στον απόλυτο βαθμό!

Ο Εμμανουέλ Μακρόν στους λόγους τουλάχιστον, αρίστευσε στην Πνύκα του κλεινού άστεως. Για τα έργα θα δούμε…

Δείγματα γραφής του:

«- Έχουμε ρήγματα στον κοινωνικό ιστό γιατί χάσαμε τον προσανατολισμό μας. Ένα είδος εμφυλίου πολέμου.

- Να πούμε με ταπεινότητα ότι στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη βασιστήκαμε συχνά σε ψέμματα.

- Αν συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε θα είμαστε η γενιά που αναλαμβάνει την ευθύνη του θανάτου της Ευρώπης.

- Κυριαρχία, Δημοκρατία, Πολιτισμός: αυτές τις τρεις ελπίδες θέλω να προσφέρω τους νέους της Ευρώπης.

- Υπάρχει μια κρυφή Ελλάδα που βρίσκεται στην καρδιά όλων των δυτικών ανθρώπων.

Με ελληνική εκφορά στην εισαγωγή του και επίλογο Σεφέρη δεν ήταν πιστεύουμε μόνο γαλατική αβρότητα ο λόγος του ανδρός. «Όταν γυρεύεις το θαύμα, πρέπει να σπείρεις το αίμα / στις οκτώ γωνιές των ανέμων» έγραψε ο Ποιητής (Les anges sont blancs, Ποιήματα, σ. 182) και επανέλαβε ο Πρόεδρος.

Ο Ποιητής το πίστευε. Ο Εμμανουέλ το πιστεύει, ή κατά την μαντινάδα

«Ο Μανώλης με τα λόγια / χτίζει ανώγια και κατώγια»;

Για κακό-πιστους, ά-πιστους και δύσ-πιστους: Μητροπόλεις, Ναοί, Μοναστήρια, της Εκκλησίας της Ελλάδος (εκτός Κρήτης και Δωδεκανήσου) πληρώνουν φέτος εκατό εκατομμύρια ευρώ για ΕΝΦΙΑ!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Έτσι θα ζήσει γαλήνια κι ωραία / σαν υπουργός της κυβερνήσεως»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι αξιωματούχοι της εξουσίας για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα κατά κανόνα επικαλούνται (και τα «επιρρίπτουν» σ)την τρόικα. Το έπραξε εσχάτως και ο πρωθυπουργός.Όταν ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης του ζήτησε να υλοποιήσει τη δική του περσυνή εξαγγελία για το ακατάσχετο του επιχειρηματικού λογαριασμού, απήντησε ότι θα υποβάλει το θέμα στην «τρόικα προς έγκριση» (sic!).

Ο Παιδείας (πρώην Εθνικής) κ. Γαβρόγλου ξελογιάσθηκε και ξελόγιασε γονείς και μαθητές. Στην αρχή δήλωσε ότι καταργεί τις Πανελλήνιες (χαρά οι αδιάβαστοι). Αργότερα, εκεί που τις καταργούσε, τις διπλασίασε, μια τον Ιανουάριο και δεύτερη τον Ιούνιο. Στη συνέχεια πανικόβλητος από την κατακραυγή γονέων και μαθητών χαρακτήρισε «προαιρετικές» αυτές του Ιανουαρίου!

Αυθεντική δήλωσή του (RealFm 31/5/17): «Εγώ θα έλεγα να πάρουν μέρος στις εξετάσεις του Ιανουαρίου όλοι οι μαθητές. Αν τώρα κάποιοι μαθητές πουν, “εγώ δεν το θέλω και θέλω να πάω κατευθείαν τον Ιούνιο”, θεωρώ ότι θα έχουν το δικαίωμα να το κάνουν»!

Μέχρι στιγμής ο υπουργός Παιδείας ούτε παρητήθη, ούτε τον παραίτησαν! («Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει»! με την αρνητική εκδοχή του… μεγαλείου).

Αν ζούσε ο Σουρής, θα επαναλάμβανε εκείνους τους αμίμητους στίχους:

«Η φύση ξελογιάστηκε,

της έστριψαν οι βίδες,

βγήκανε έξω στη στεριά

οι γόπες κι οι μαρίδες.

Βάζουν φτερά κι υψώνονται

ως τ’ άστρα κι οι γαϊδάροι,

γεννούν αυγά κι οι πετεινοί

και κελαηδούν κι οι γλάροι…».

Εννοείται ότι ο ΥπΠ δεν μπορεί να μετακυλήσει την ευθύνη στην τρόικα ή στο κουαρτέτο. Εδώ δεν εμπλέκονται αυτοί.

Σοφόςδάσκαλος που πονά όσο λίγοι τον μαθητή, ο Σαράντος Καργάκος, εντόπιζε πρόσφατα (Δημοκρατία 3/9/17) την ευρύτατη διάδοση της νόσου Αλτσχάιμερ «εν πολλοίς στην κατάργηση τής παραδοσιακής ορθογραφίας». Τα παιδιά στην Κίνα, μας πληροφορεί, μαθαίνουν 1700 ιδεογράμματα και με αυτά βρίσκονται σε συνεχή άθληση. Συγκλονιστικό το «διά ταύτα» του: «Είναι ζήτημα αν ένας απόφοιτος Λυκείου γνωρίζει κατά μέσο όρο πάνω από 20 χρονολογίες και 10 ημερομηνίες», μας αφήνει άναυδους! «Οεωρακώςμεμαρτύρηκε και αληθινή εστίν αυτού η μαρτυρία» (Ιω. 19, 35).

Στο όλο αλαλούμ των ημερών ταιριάζει απόλυτα το «Στη γέννηση ενός γιου» του ΜπέρτολτΜπρεχτ:

«Άμα γεννιέται ένα παιδί,

όλη φαμίλια του εύχεται έξυπνο να γίνει.

Εγώ που, με την εξυπνάδα μου,

ρήμαξα την ζωή μου,

ελπίζω ο γιος μου

αγράμματος να μείνει και φτωχός στο πνεύμα.

Έτσι, θα ζήσει γαλήνια κι ωραία

σαν Υπουργός της Κυβερνήσεως»

(Ποιήματα, Μετφρ. Μ.Πλωρίτης σ. 70).

Στην επιφυλλίδα του «Ελληνισμός με συνείδηση Σιγκαπούρης» (Καθημερινή 27/8/17) ο Χρήστος Γιανναράς απομυθοποιεί το ιδεολόγημα της «χρηστικής παιδείας» ως αυτοκτονικής λογικής της ελλαδικής παρακμής. Για να καταλήξει στην αναπάντητη ερώτηση – κόλαφο: «Ρωτήθηκε ποτέ ο ελληνικός λαός αν συμφωνεί με τα “πρακτοριλίκια” της “απροκατάλυπτης” ιστοριογραφίας που απεργάζεται μεθοδικά έναν Ελληνισμό με συνείδηση Σιγκαπούρης;». Σωστά δεν ρωτήθηκε, αλλά ενδιαφέρθηκε;

Και ένα «θρίλερ» με το άγαλμα του Γεωργίου Καστριώτη / Σκεντέρμπεη στη Πλατεία των Τιράνων. Φανατισμένοι αλβανοί μουσουλμάνοι, που πανηγύριζαν δική τους γιορτή προημερών, κουκούλωσαν τον ανδριάντα του ήρωα και τον εξαφάνισαν οπτικά, για να εκδικηθούν την επιστροφή του στην Ορθοδοξία και την αντίστασή του στους Οθωμανούς.Δεν τόλμησαννα το κομματιάσουν προς το παρόν.

Ο Καστριώτης, θρύλος για τους ευρωπαϊκούς λαούς του Μεσαίωνα, αντιστάθηκε ηρωικά κατά των τούρκων στα εδάφη της σημερινής Αλβανίας.Αήττητος στην αντίστασή του, αναχαίτιζε για 25 χρόνια 2 σουλτάνους, τον Μουράτ Β’ και τον Μωάμεθ Β’ μετέπειτα Πορθητή. Ανδρώθηκεως όμηρος στη αυλή του Μουράτ Β’ όπου υποχρεώθηκε να γίνει μουσουλμάνος. Τα αδέλφια του πέθαναν δηλητηριασμένα από τον σουλτάνο και ένας τους μόνασε στη μονή Χελανδαρίου του Αγίου Όρους.

Μυθιστορική βιογραφία τούήρωα συνέγραψε ο ΜπέντζαμινΝτισραέλι, περισσότερο γνωστός ως πρωθυπουργός της Αγγλίας και λιγότερο ως συγγραφέας.

Η λεηλάτηση ή αμαύρωση αγαλμάτων είναι εσχάτως της μόδας. Τα αγάλματα προκαλούν τους απαίδευτους, ενώ αναδεικνύονται έγκυροι συνομιλητές των σοβαρών.

Γράφει σχετικά ο Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο στην «Επανάσταση των μαζών», (μετφρ. Ε. Νιάνου): «Αυτούς τους τελευταίους μήνες φέρνοντας τη μοναξιά μου στους δρόμους του Παρισιού, διαπίστωσα ότι στ’ αλήθεια δεν γνώριζα κανέναν στην μεγάλη Πόλη. Κανένα εκτός από τ’ αγάλματα.Καιμη έχοντας κανέναν να μιλήσω συζητούσα μ’ αυτά»!

Να ολοκληρώσουμε τις επισημάνσεις μας με τις σοφές συμβουλές του γέροντοςΕφραίμ του Κατουνακιώτη:

- Όταν θυμώνετε, μην απαντάτε!

- Όταν είστε στεναχωρημένοι, μην αποφασίζετε!

- Όταν είστε χαρούμενοι, μην υπόσχεσθε.

Υ.Γ. Ι.Τραγάκη πάθημα - μάθημα:

Αγνόησε τοάτεγκτον ρήμα Κωνσταντίνου Καραμανλή:

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται και άλλα που λέγονται και δενγίνονται»!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.9.17

Ενωμένοι για την Πατρίδα, να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Λόγος στιβαρός και πεντακάθαρος ο πρόσφατος του Αρχιεπισκόπου: «Να σηκώσουμε τον πήχη πιο ψηλά. Να αφήσουμε τις μικρότητες. Να μη μας απασχολούν οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους, αλλά Εκκλησίας-Έθνους».

Επιβεβλημένο το ξεκαθάρισμα. Το κράτος είναι υπό τον έλεγχο δυνάμεων συμφερόντων πολιτικών, κομματικών και άλλων… δαιμονίων. Το Έθνος είναι ευρύτερη και υψηλότερη έννοια, υπεράνω ελέγχου. Η ταύτιση της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι με το Έθνος και όχι το κράτος, που οφείλει να τη σέβεται και να την προστατεύει.

«Η Ελλαδίτσα μας», συμπληρώνει ο Μακαριώτατος, «περιφρονείται αυτόν τον καιρό, αλλά είναι το καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης και θα το πιέσουν».

Και ολοκληρώνει:

«Εξαρτάται από εμάς να βγούμε από τις δυσκολίες. Με την εμπειρία μου θεωρώ ότι καλούμαστε να είμαστε ενωμένοι και να αγωνιζόμαστε. Καλούμαστε να βρούμε τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες και να είμαστε ενωμένοι για την πατρίδα και όχι για τον εαυτό μας».

Ενωμένοι. «Αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευθεριά» προειδοποιεί ο ποιητής.

Εξόχως ευχάριστη έκπληξη οι συνεντεύξεις ανθρώπων της τέχνης αυτόν τον καιρό: Ωριμότητα, αισθαντικότητα, αφοσίωση στις μεγάλες αξίες του Ελληνισμού.

Πρόσφατη συγκομιδή ο εμβληματικός λόγος του Γιάννη Σμαραγδή:

«Σήμερα το ελληνικό ήθος τσαλαπατήθηκε από εμάς τους ίδιους, γι’ αυτό και φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Έχουμε γίνει δυστυχώς – παλαιόθεν – επαίτες, ευρωμανείς, που ζητάμε τη δόση μας όπως οι τοξικομανείς (…). Η κόλαση που ζούμε δεν θα τελειώσει ούτε σε 30 χρόνια. Και αυτό γιατί οι πολιτικοί μας δεν έχουν καταφέρει να μας κάνουν να ενωθούμε. Για να γίνει αυτό, βέβαια, θα πρέπει να έχουν ενωθεί πρώτα εκείνοι» (Enjoy 27/8/17).

Αλλά ο χορός (του κακού) καλά κρατεί … Από τότε που ο χαρισματικός Γεώργιος Σουρής στιχουργούσε σκωπτικά:

«Ποιος είδε κράτος λιγοστό, / σ’ όλη τη γη μοναδικό, / εκατόν να εξοδεύη / και πενήντα να μαζεύη;»

Σχεδόν δεν άλλαξε τίποτε, αλλά οι τωρινοί ούτε να μαζεύουν μπορούν. Επιβάλλουν μόνο.

Ήδη για 7.4 εκατ. φορολογουμένους ο διαβόητος ΕΝΦΙΑ κάνει τις μέρες αυτές τις καρδιές των ανθρώπων περιβόλι. 629,793 εκατ. ευρώ απανθρωπότερος του περσινού. Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα συνδέεται πάντοτε με το εισόδημα του πολίτη. Ο ΕΝΦΙΑ είναι κεφαλικός φόρος (τουρκιστί χαράτσι) και επιβαρύνει νεκρά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία απαξιώνει. Γι’ αυτό αντιβαίνει ευθέως στο δίκαιο.

Στην καθημερινή ειδησεογραφία η αισιοδοξότερη είδηση συνοψίζεται στο «κρατηθείτε, τα χειρότερα έρχονται»!

Η Υπ. Εργασίας είχε εξαγγείλει 230.000 προσλήψεις. Το 52,14% όμως των προσληφθέντων τους πρώτους 7 μήνες του 2017 είναι με ελαστική εργασία και μερική απασχόληση και ασιατικά, φευ, μεροκάματα!

Πανταχού παρών, αλλ’ ουδέν «πληρών» ο Σόιμπλε διεκδικεί ξαφνικά από τα θύματα της βάναυσης λιτότητάς του, τους Έλληνες, να του στήσουν… ανδριάντα!

Ομοεθνής του όμως, εκείνος ο τρομερός Μπέρτολτ Μπρεχτ σαρκάζοντας ανάλογα συμβάντα με τα νυν ελλαδικά έγραψε:

«Όταν οι κακουργίες πέφτουν σαν βροχή, κανείς πια δεν φωνάζει: Σταματήστε!

Όταν σωρρεύουνται τα εγκλήματα γίνονται αόρατα.

Όταν οι πόνοι γίνονται αβάστακτοι, δεν ακούγονται πια οι κραυγές.

Και οι κραυγές πέφτουν κι’ αυτές σαν καλοκαιρινή βροχή» (Ποιήματα, μετάφρ. Μ.Πλωρίτη, Θεμέλιο, σ. 49).

Έτσι εξηγείται γιατί παρά τα 200 αντιλαϊκά μέτρα της αριστερής διακυβέρνησης, δεν άνοιξε ρουθούνι! (Μοσχοβισί).

Κάποιοι υψηλά ιστάμενοι ξένοι δηλώνουν τη συμπάθειά τους στα βάσανα του λαού μας, δυστυχώς χωρίς έμπρακτη συνέχεια. Παράδειγμα ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ραντ Πολ: «ΗΠΑ και Ελλάδα έχουν υπερβολικά υψηλό χρέος. Ειδικά εδώ, έχετε πραγματικό πρόβλημα, σας έχει καθηλώσει»! (Καθημερινή 27/8/17).

Ο Ανδρέας Παπανδρέου το είχε πει αυτό σε ανύποπτο χρόνο χωρίς δυστυχώς να το επιβάλει: «…είτε το Έθνος θα εξαφανίσει το χρέος, είτε το χρέος θα αφανίσει το Έθνος…» (2/12/93).

Διεθνώς ωστόσο τα πράγματα δεν είναι αισιοδοξότερα: Το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει με λιγότερο από 1% του παγκόσμιου πλούτου. Το πλουσιότερο εξ άλλου 10% νέμεται το 89% αυτού του πλούτου, ενώ το προνομιακότερο 1% απολαμβάνει τον μισό πλούτο της γης!!!

Είναι καταλυτικός ο ρόλος των λεγόμενων ιδεολογικών μηχανισμών κυριαρχίας για την αναπαραγωγή της ανισότητας και την εδραίωση της στυγνής και ωμής αδικίας στις δυτικές κοινωνίες. Πλύση εγκεφάλου σε συνθήκες ελευθερίας ονομάζει ο Νόαμ Τσόμσκι την υποβολή (ή επιβολή) των γραμμών του συστήματος από τα media. Το να διαβάζεις Τσόμσκι είναι κατά τον Ignacio Ramonet (Η αυτοκρατορία της επιτήρησης, σελ. 156) «πράξη διανοητικής αυτοάμυνας». Υπάρχει μια αυτοκρατορία της επιτήρησης από τις 5 δεσπόζουσες ιδιωτικές εταιρίες του Διαδικτύου, την Google, την Apple, το Facebook, την Amazon και την Microsoft. Τα μεγαθήρια αυτά πλουτίζουν δια των προσωπικών μας δεδομένων τα οποία κατά Τσόμσκι παραδίδουν συνεχώς στην NSA, την αμερικανική κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Κρίμα, αλλά δικαιώνεται ο Σουρής:

«Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν, / ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, / οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν / δεν ξέρουμε τί λέγεται ντροπή».



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Στο πηχτό σκοτάδι που πορευόμαστε ψάχνουμε για φως

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Ένα φωσάκι σαν αυτά που συντηρούν οι άγνωστες δυνάμεις μες στον ορυμαγδό της ανθρωπότητας, για να τη σώσουν από μια συλλήβδην καταδίκη της» γράφει ο Ελύτης και αποσαφηνίζει:

«Κάτι που με διαφορετική ποιότητα, ή ένταση απαντούμε στις πιο ετερόκλητες φύσεις, έναν Σολωμό ή έναν Βενιζέλο, έναν Κουντουριώτη ή έναν Θεόφιλο, π.χ. -για να περιοριστούμε στον ελληνικό χώρο. Από τέτοια σπάνια φωτεινά σημεία κρέμεται η κλωστή που μας κρατάει πάνω από την άβυσσο» (Η Μαγεία του Παπαδιαμάντη, σ. 17).

Αθόρυβος, αλλά ουσιαστικός και ευθύβολος, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος σε ανάλογο μήκος κύματος παραπέμπει στις πνευματικές ρίζες του Ελληνισμού ως το αποτελεσματικό αντίδοτο της δυστυχώς συνεχιζόμενης έκπτωσης των εθνικών, ηθικών και πολιτικών αξιών μας:

«Όταν ήμουν παιδί, όλοι οι συγχωριανοί μου ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο, της τιμής, της ανθρωπιάς. Τώρα αυτά είναι ξεχασμένα. Αν συνεχίσει ο κόσμος έτσι, είμαι εντελώς απαισιόδοξος. Το «εγώ» και πολλά άλλα είναι μια φυλακή. Ο Θεός μάς έπλασε ελεύθερους ανθρώπους και μας λέει «διαλέξτε το καλό ή το κακό». Είναι δική μας η επιλογή» (Ορθ. Αλήθεια 23/8/17).

Συμμορία ανηλίκων ονόμασε ο τύπος την σπείρα 13χρονων παιδιών που επιδίδονταν κατά σύστημα σε βανδαλισμούς, κλοπές, διαρρήξεις και πλιάτσικο στο σχολικό συγκρότημα της Ηλιούπολης Αττικής.

Είναι ασφαλώς η πιο προχωρημένη εκδοχή εγκληματικότητας, που όμως ταυτόχρονα αποκαλύπτει τη βαθιά κρίση αξιών από την οποία μαστίζεται η κοινωνία μας. Κρίση της οικογένειας, κρίση του σχολείου. Η μεταμοντέρνες ιδεοληψίες, η μανιακή κατεδάφιση των σταθερών του έθνους, οι «έμφυλες ταυτότητες» και άλλα ηχηρά παρόμοια μάς έφτασαν στο χείλος του γκρεμού.

Έχει σημασία και πώς οικογένεια και σχολείο θα παιδαγωγήσουν τους παρεκτραπέντες με αυστηρότητα βεβαίως αλλά και αγάπη.

Η άλλη μάστιγα, τα ναρκωτικά. Ο ΟΚΑΝΑ λειτουργεί ένα πρόγραμμα «υποκατάστασης» στις φυλακές. Προϋπόθεση ένταξης σ’ αυτό η ανίχνευση οπιούχων στα ούρα του εντασσομένου. Αυτό σημαίνει ότι ο υποψήφιος πρέπει να αναζητήσει την ηρωίνη εντός των φυλακών. Εφ’ ω και η τρέλλα του συστήματος με την φωνή ενός θύματος:

«Ήμουν καθαρός και ξαναμπήκα στη χρήση για να μπω στη μεθαδόνη και να έχω τις ευεργετικές διατάξεις» (Καθημερινή, 20/8/17).

Η παγκοσμιοποίηση συγκέντρωσε αυτή τη χρονιά μια διεθνή κατακραυγή που ανησύχησε τους τραπεζίτες. Φοβήθηκαν ότι θα χάσουν τα μυθώδη κέρδη τους. Συσκέφθηκαν και κατέληξαν ότι «τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης πρέπει να φτάσουν και σε όσους έχουν μείνει πίσω». Όμως παραδέχονται πως «δεν υπάρχει ούτε γρήγορος ούτε εύκολος τρόπος ώστε να βοηθηθούν αυτοί που είδαν τις θέσεις εργασίας τους να φεύγουν στο εξωτερικό ή αυτοί που αντικαταστάθηκαν από λογισμικό ή από ρομπότ» (Jonathan Spicer-Howard Schneider/ Reuters / «Κ» 25/8/17).

«Η Τουρκία απομακρύνεται με γιγάντια βήματα από την Ευρώπη». Είναι η δήλωση Γιούνγκερ. Βέβαια αυτό δεν είναι είδηση. Ποτέ άλλωστε η γείτων δεν ανήκε ούτε, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από τους ηγέτες της, ήθελε ειλικρινώς να ανήκει, να μετασχηματιστεί δηλαδή σε ευρωπαϊκή χώρα. Η Τουρκία θέλει να είναι Τουρκία. Να εισπράττει, να τσεπώνει και να επωφελείται γενικά και ειδικά από την Ευρώπη. Η Δύση ακριβοπληρώνει με αντάλλαγμα τη χρήση τού ορισμένης γεωστρατηγικής αξίας «οικοπέδου» και την προώθηση των προϊόντων της στα 75 εκατομμύρια των Τούρκων καταναλωτών.

Η Τουρκία ποτέ δεν θέλησε να γίνει Ευρώπη. Τώρα θέλει και να εξισλαμίσει την Ευρώπη- αυτό είναι το «όραμα» του Ερντογάν.

Μέσα σε αυτή την ευρω-τουρκική ατμόσφαιρα το 5ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, που πρόκειται να συνέλθει στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο ηχεί ως τραγική ειρωνεία. Για ποια συνεργασία μπορεί να μιλήσει ο «σουλτάνος», ο οποίος έχει κάνει γης Μαδιάμ τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τώρα και τις ευρωτουρκικές;

Ασχημονεί κατά Ελλάδος και Κύπρου. Βρυχάται, ουρλιάζει, χρεμετίζει, γρυλλίζει, σκούζει. Εγράφη ότι ετοιμάζει νέο σκηνικό έντασης με την Ελλάδα. Νέο ή παλαιό, δεν έχει σημασία, αφού είναι διαρκές και συνεχόμενο.

Το πρόβλημα είμαστε εμείς. Όρθιοι επί ποδός, ψυχικά και αντικειμενικά πανέτοιμοι; «Και όσα ημάρτομεν πρότερον νυν αυτά ταύτα προσγενόμενα διδασκαλίαν παρέξει» (Θουκυδίδης ΙΙ, 87). Τα λάθη δηλαδή που διαπράξαμε προηγουμένως να μας γίνουν τώρα πρόσθετο μάθημα!

Την ίδια όμως ώρα ανοίγει τις ροές των (λαθρο)μεταναστών. Η γνωστή ευρωτουρκική συμφωνία είναι απολύτως έωλη. Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως όπλο πίεσης κατά της Ευρώπης και ιδίως της Ελλάδος. Δεν πρόκειται να οδηγήσει στο εδώλιο διακινητές ενταγμένους στις διεθνείς σπείρες οργανωμένου εγκλήματος. Αμφιλεγόμενος και ύποπτος ρόλος των ποικιλώνυμων ΜΚΟ αλλοεθνών και εγχωρίων. Ισχύει πάντως γι’ αυτές κάτι πιο προχωρημένο απ’ ό, τι για τους «Αναμορφωτές» του Καβάφη (Εν Μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ.):

«Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς»!

Οι περισσότερες τουλάχιστον ΜΚΟ απεδείχθησαν από επιεικώς άχρηστες έως πολλαπλώς επικίνδυνες.

Στο έξοχο «Μυρολόγι της φώκιας» τού Παπαδιαμάντη η ηρωίδα του, η γρια- Λούκαινα μυρολογά τελειώνοντας: «Σαν να’χαν ποτέ τελειωμό / τα πάθια και οι καημοί του κόσμου»! Αλήθεια.

Καλό το «πρώτα λύση στο όνομα» και μετά Ευρωατλαντικοί θεσμοί, αλλά έχει ξεκαθαρίσει και ο ίδιος ο κ. Κοτζιάς ότι λύση στο όνομα δεν μπορεί ποτέ να είναι λύση που περιλαμβάνει το Μακεδονία, ή παράγωγα;

Μόνον οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

28.8.17

Το όραμα του Αγίου Κοσμά για την Ελλάδα

Η ιερή παρακαταθήκη του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς το Γένος των Ελλήνων συνοψίζεται στην άρνησή του να παραδώσει την Πόλη στον Πορθητή: «Το δε σοι δούναι την πόλιν ουτ’ εμού, ούτε άλλου τινός των οικούντων εν αυτή. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Η απάντηση αυτή σηματοδότησε την έκτοτε αδιάκοπη αντίσταση του Ελληνισμού κατά του κατακτητή μέχρι την ανάκτηση της ελευθερίας του και την πρόσκτηση της βασικής κρατικής του ολοκλήρωσης. Η απάντηση του Κολοκοτρώνη στην ιδέα του Άγγλου ναυάρχου Άμιλτον ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό και η Αγγλία να μεσιτεύσει, περιέχει την πεμπτουσία της ελληνικής αντίστασης απέναντι στον κατακτητή: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς καπετάν Άμιλτον ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί του και άλλοι καθώς εμείς ζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;» - [Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά]. Έτσι δεν ομίλησε πλέον» (Τερτσέτης, Κολοκοτρώνη Απομνημονεύματα, Α, σ.179).

Ο κατακτητής τις ιδικές του ανάγκες φιλοτιμίαν ποιούμενος παρεχώρησε εξουσίες στονΠατριάρχη για να αποτρέψει την ένωση των Εκκλησιών, ενώ λόγω της εγγενούς διοικητικής ανεπάρκειας των Οθωμανών επέτρεψε την αυτοδιοίκηση των Κοινοτήτων, δύο βασικές δυνατότητες που αξιοποίησε ο υπόδουλος Ελληνισμός.

Χωρίς να απουσιάζουν περιπτώσεις προσωπικής αναξιότητας [«όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;» (Καβάφης)] που ταυτίστηκαν με τα κελεύσματα του κατακτητή η Εκκλησία με τα στελέχη της στάθηκε στο ύψος της, επί κεφαλής της εθνικής αντίστασης.

Η επιστημονική κατάθεση για το ρόλο της Εκκλησίας στα χρόνια της δουλείας ενός διεθνούς κύρους ιστορικού του Νίκου Σβορώνου με την σφραγίδα μάλιστα του μαρξιστή, είναι βαρυσήμαντη:

«Η Εκκλησία παραμένει σ’ όλη την περίοδο από τον 15ο έως το τέλος του 17ου αιώνα ηκατευθυντήρια δύναμη του Έθνους. Επί κεφαλής της εθνικής αντίστασης σ’ όλες τις μορφές της, εργαζόμενη για το σταμάτημα των εξισλαμισμών, συμμετέχοντας σ’ όλες τιςεξεγέρσεις, ακόμη και διευθύνοντάς τες (έχει να δείξει μεγάλο αριθμό νεομαρτύρων, που είναι σύγχρονα και ήρωες της χριστιανικής πίστης και της εθνικής αντίστασης), ρυθμίζει επίσης την πνευματική ζωή» (Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας, Θεμέλιο, σ. 49).

Επώνυμοι και ανώνυμοι εκκλησιαστικοί άνδρες σε όλη την περίοδο της τουρκοκρατίας αναπτύσσουν ένα σταθερό εθνεγερτικό λόγο. Συχνά πύρινο που αναρριπίζει τις καρδιές των ραγιάδων, ενδυναμώνει την ελπίδα για το «ποθούμενον» και το «μελλούμενον» ξεσπά ενίοτε σε επαναστατικά σκιρτήματα. Η σπίθα της ελευθερίας συντηρείται άσβεστη και από τον προφητισμό ο οποίος, παρά τις κατά περίπτωση υπερβολές του κράτησε μαζί με τόσες άλλες ενέργειες ζωντανή την ελπίδα της εθνικής αποκατάστασης.

Φωτιστής, πνευματικός αναγεννητής ο άγιος των σκλάβων. Φλογερός, εμπνευσμένος, διορατικότατος, πρακτικός, χρησιμοποιεί έναν ορμητικό λόγο με τον οποίο πείθει και ξεσηκώνει. Ξεσηκώνει σε μετάνοια προκαλώντας την προσωπική απελευθέρωση των ακροατών του, αλλά καλλιεργεί επίσης την προσδοκία της πολιτικής τους αποκατάστασης.

Όραμά του, που πασχίζει να το εμπεδώσει στις χιλιάδες των ακροατών του το «ποθούμενον». «Το ποθούμενον θα γίνει στην τρίτη γενεά, θα το δουν τα εγγόνια σας» (επαλήθευσή του με τη Μεγάλη Επανάσταση).

Για τους Βόρειους Έλληνες: «Το ποθούμενον θα έρθει όταν θα΄ ρθουν δύο πασχαλιές μαζί» (1912 όπου συνέπεσε Ευαγγελισμός και Πάσχα).

Ο άγιος στη θυελλώδη δράση του λειτουργεί με ένα οξύ πολιτικό αισθητήριο. Επαναστάτης «έλλογος» χρησιμοποιεί μεθόδους και τρόπους αντιμετώπισης των ζητημάτων που υπαγορεύουν κάθε φορά τα ιστορικά δεδομένα. Αρνείται το καθεστώς του κατακτητή, αλλά χρησιμοποιεί στο μέγιστο βαθμό την ευχέρεια που του παρέχει για τον επανευαγγελισμό του λαού του. Πρόκειται για συνύπαρξη και από τα μέσα υπονόμευση της εξουσίας του κατακτητή.

Δεν συμβιώνει με την εξουσία, παραβιώνει μ’ αυτήν χωρίς όμως να συσχηματίζεται με τα έργα της. Ασκεί μια μόνιμη πίεση σε όλους τους τομείς. Μιλά αδιάκοπα και προφητεύει για το «ποθούμενο», την εθνική απελευθέρωση του λαού του. Προβαίνει σε πράξεις ευθείας αντίστασης κατά του καθεστώτος. Αίφνης «εν πληθούση αγορά» ονομάζει δημόσια τον μωαμεθανικό νόμο «γουρουνίσιο». Όχι λίγες φορές υπαινίσσεται δημόσια τον κατακτητή, «είναι αυτός όπου είναι στο κεφάλι μας, χωρίς να ειπώ το όνομά του» με σκληρές αναφορές εναντίον του: «ημείς εγκράτεια, αυτοί απώλεια, ημείς νηστεία, αυτοί πολυφαγία, ημείς παρθενία, αυτοί πορνεία, ημείς δικαιοσύνη, αυτοί αδικοσύνη».

Το όραμα του αγίου για τον Ελληνισμό επικεντρώνεται σε μια ορθόδοξη και ισχυρή Ελλάδα, πατρίδα δικαιοσύνης, αγάπης και ελευθερίας. Η ελευθερία είναι πρωτογενές στοιχείο της Ορθοδοξίας, η οποία αποκλείει την ταύτιση, ή την πρόσδεσή της με οποιοδήποτε πολιτικό καθεστώς.

Ο Πατροκοσμάς πραγματοποίησε 4 μεγάλες περιοδείες σε πόλεις, χωριά και απάτητα βουνά, παντού όπου ζούσαν Έλληνες μέσα σε αφάνταστα δύσκολες συνθήκες.

Δίδαξε με τον κατανοητό του πεντακάθαρο λόγο και προπαντός με το παράδειγμά του. Εδραία πεποίθησή του ότι το σχολείο ανοίγει τις εκκλησίες, το σχολείο ανοίγει τα μοναστήρια. Ίδρυσε 200 δημοτικά όπου καθιστούσε υπεύθυνους για τη λειτουργία τους τους κατοίκους που εξέλεγαν την διοίκησή τους. Και 10 (κατ’ άλλους περισσότερα) Ελληνικά, όπου διδάσκονταν αρχαία ελληνικά.

Συναρπαστικός, πηγαίος, ορμητικός όπου χρειάζονταν, αιχμαλώτιζε τα πλήθη. Κηρύσσοντας και σε περιοχές που επικρατούσε η ξενοφωνία πάσχιζε να την εξοβελίσει, επιβάλλοντας την ελληνοφωνία. Από όπου περνούσε συγκλόνιζε, συμφιλίωνε εχθρούς, μεταμόρφωνε ληστές, επανέφερε στην πίστη αλλαξοπιστήσαντες.

Στις δραματικές κοινωνικές συνθήκες που είχε επιβάλλει ο κατακτητής ο εξισλαμισμός προσφέρονταν ως διέξοδος στο οικονομικοκοινωνικό αδιέξοδο. Και βέβαια όσοι εξισλαμίζονταν, εκτουρκίζονταν, έχαναν την ελληνικότητά τους.

Αγαπητός ήταν ο άγιος και στους αλλοεθνείς και στους αλλοθρήσκους, πλην Εβραίων – τους άλλαξε τα παζάρια που είχαν καθιερώσει τις Κυριακές και τα κατηύθυνε τα Σάββατα. Δεν του το συγχώρησαν:

«Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μισεί. Χίλιοι τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες Εβραίοι θέλουν το θάνατο και ένας όχι» (Αυγουστίνου Καντιώτη, Κοσμάς ο Αιτωλός, σ. 308).

Όπως όλοι οι μεγάλοι Πατέρες ο άγιος μας στηλιτεύει την βία, την αδικία και όλες τις κοινωνικές συνέπειες της αμαρτίας. Δύο και αιώνες μετά, δεν αντιμετωπίζουμε μία εξωτερική στρατιωτική κατοχή αλλά μια βίαιη έξωθεν επιβολή από τους διεθνείς τοκογλύφους που θυμίζει τις επώδυνες εκείνες ημέρες της δράσης του Πατροκοσμά.

Από τις προφητείες του αγίου

Αρ. 61: «Θάρθει πρώτα ένα ψευτορωμαίϊκο. Να μην το πιστέψετε θα φύγει πίσω».

Αρ. 67: «Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά δεν θα προφτάσουν». [Τώρα έχουν προφτάσει… με τα ΕΝΦΙΑ κλπ, κλπ]

Αρ. 68: «Θα βάλουν φόρους στις κότες και στα παράθυρα» (ενθ’ αν., σ.342, 343).

Είναι μήπως η οικονομικοπολιτική κατοχή των τωρινών τροϊκανών ηπιότερη από τους χρόνους εκείνους;

«Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέση δεν ημπορεί να σας τα πάρη, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάττετε, να μη τα χάσετε» (ενθ’ αν. σ. 179).

Να τα φυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού…

Κατά τα λοιπά:

«Βοήθα μας Αη-Γιώργη και συ Άγιε Κοσμά

να πάρουμε την Πόλη και την Αγια-Σοφιά»!



ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ

Στο 16ο Πνευματικό Συμπόσιο της Ιεράς Μονής Κοσμά του Αιτωλού (Αρναίας)

23/8/17 με θέμα: «Το όραμα του Αγίου Κοσμά για την Ελλάδα»

Κόντρα στην απαιδία, την απαιδευσία και την αγλωσσία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο έξοχος ποιητής και στοχαστής Νικηφόρος Βρεττάκος σ’ ένα εκπληκτικό του κείμενο είχε χαρακτηρίσει την δυστυχώς συνεχιζόμενη ως τις μέρες μας «φθορά της γλώσσας μας, φθορά του έθνους» (Εκδ. Φιλιππότη, 1990). Ο ποιητής εντοπίζει την παθογένειά της στην αμβλυμένη εθνική μας συνείδηση, αποτέλεσμα της έκπτωσης των εθνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών που ανέξειξε ο λαός μας στην μακρά ιστορική του διαδρομή.

Η εντός των συνόρων συστηματική εκ των ένδον επίθεση στη γλώσσα και στην ιστορία μας, βρίσκει ευτυχώς, πολλούς ξένους ελληνιστές και ελληνίζοντες, υπερασπιστές της γλώσσας και της ιστορίας μας. Λαμπρό το κείμενο που διακινεί ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, έγκριτος Ιταλός, λόγιος και μεταφραστής Ελλήνων ποιητών. Οι υπογράφοντες εκτιμούν ότι τα πρόσφατα μέτρα της παιδείας οδηγούν «στη συρρίκνωση της έκτασης και του βάθους της πατριδογνωσίας των Ελλήνων μαθητών με αποτέλεσμα να μειώνονται σημαντικά οι δύο πρωταρχικής σημασίας πυλώνες της ελληνικής εθνικής υπόστασης: η Γλώσσα και η Ιστορία».

Και διαμαρτύρονται «για τη συνεχή πολιτική ταπείνωσης αυτής της μοναδικής γλωσσικής και ιστορικής διαχρονίας της Ελλάδας, την οποία ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας (που «έχασε» στον δρόμο και τον «εθνικό» του χαρακτήρα!) με την υιοθέτηση μιας, πιστεύουμε, άκρως διαφθείρουσας και παρεκκλίνουσας «αναμόρφωσης» των προγραμμάτων σπουδών των Αρχαίων και Νέων Ελληνικών και Ιστορίας. Έτσι, η καταρράκωση της οικουμενικής διάστασης της Ελληνικής Γλώσσας και η αλλοίωση / νόθευση, εις βάρος του Ελληνισμού, ιστορικών πραγματικοτήτων πέραν κάθε αμφιβολίας, προσφέρει χείριστη υπηρεσία στην σημερινή σπουδάζουσα νεολαία και τους πολίτες τού αύριο»!

Οι υπογράφοντες ζητούν την δίκαιη επαναφορά των διδασκαλιών που περικόπηκαν και επισημαίνουν ότι: «Η αποδόμηση και αλλοτροίωση που επιχειρείται, της ελληνικής γλωσσικής και ιστορικής παιδείας, συνταγματικά κατοχυρωμένων, χρησιμοποιώντας παράγωγα, ανεκδιήγητου «παγκοσμιοποιημένου» τύπου, «πολυπολιτισμικά» ιδεολογήματα τα οποία δεν συναντάμε σε καμία ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τον εαυτό της και το μέλλον της, επιβάλλεται να παύσουν ώστε να μην υποστεί και αυτή την βαριά υποβάθμιση ο Ελληνικός Λαός, ήδη ευρισκόμενος σήμερα σε σκληρή δοκιμασία επιβίωσης». Χίλια μπράβο τους και άξιος ο μισθός τους!

Βέβαια «Ο λαός των λειψάνων ζη και βασιλεύει

χιλιόψυχος, το πνεύμα και στο χώμα λάμπει». (Κωστής Παλαμάς, που επιμένει στο «αχάλαστο» των πατρίδων).

«Πατρίδες! Αέρας, γη, νερό, φωτιά! Στοιχεία

αχάλαστα και αρχή και τέλος των πλασμάτων» (Πατρίδες).

Ο εχθρός βεβαίως και υπάρχει και βυσσοδομεί με κάθε μέσο εναντίον της εθνικής μας υπόστασης. Η πρόσφατη εκτόξευση σε θέση αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης ασήμαντου θρακογενούς ονόματι Τσαβούσογλου, σηματοδοτεί πολλά. (Ο Κορνήλιος Καστοριάδης έχει αναδείξει το φαινόμενο που ακούει στο όνομα «άνοδος της ασημαντότητας»). Το άτομο διετέλεσε πρόεδρος του εγκαθέτου συλλόγου των (αυτο)αποκαλούμενων «Τούρκων Δυτικής Θράκης», οργάνου της Άγκυρας, υπονομευτικού της κρατικής μας υπόστασης. Προφανώς ο Ερντογάν εξετίμησε το ανθελληνικό μένος του ανδρός, και τον προήγαγε σε αντιπρόεδρο με αρμοδιότητα τους εκτός Τουρκίας Τούρκους. Η περίπτωση πάντως είναι μια ακόμη καμπάνα, καμπανάρα για να αφυπνιστεί επιτέλους το ελληνικό κρατικόimperium απέναντι στην απειλή που συνιστά αυτό που ονομάζεται «Τουρκία εντός των ελληνικών τειχών».

Να μην ξεχνούμε τον πάντων σοφώτατον της πολιτικής Θουκυδίδη, που έλεγε πως προσιδιάζει γενικά στη φύση των ανθρώπων να περιφρονούν όσους υποχωρούν και να θαυμάζουν όσους αντιστέκονται ανυποχώρητα. «Πέφυκε γαρ και άλλως άνθρωπος, το μεν θεραπεύον υπερφρονείν, το δε μη υπείκον θαυμάζειν» (ΙΙΙ, 39, 5).

Σποραδικά μεν, αλλά θετικό γεγονός, ότι αφυπνιστικά για την εθνική ραστώνη κείμενα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δείγμα η μελέτη των Σάββα Ρομπόλη - Β. Μπέτση (Βήμα 20/8/17). Αλιεύουμε αριθμούς - κεραυνούς για τους δείκτες γονιμότητας ανά γυναίκα (σε ηλικία γονιμότητας):

α) 1960-81, 2,3 παιδιά

β) 1982-88, 1,5 ‘’

γ) 1989-99, 1,2 ‘’

δ) 2000-09, 1,5 ‘’

ε) 2010-17, 1,2 ‘’ Δηλαδή χανόμαστε! Εξαφανιζόμαστε…

Με τους τρέχοντες ρυθμούς ο παιδικός πληθυσμός (0 – 14 ετών) στην Ελλάδα από 1,6 εκατ. σήμερα, το 2060 θα πέσει στις 923.000.

Η καταλυτική επικυριαρχία των ανισοτήτων, το υψηλό και αδιόρθωτο επίπεδο ανεργίας, η αδίστακτη αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων και ασφαλώς η, συνήθως αποσιωπώμενη διαρκής απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες ζωής, παρ’ ότι το αποκούμπι στην περίοδο της κρίσης στάθηκε η οικογένεια, είναι οι βασικές αιτίες της σύγχρονης απαιδίας.

Η κρίση, εκτιμούν οι αναλυτές, επηρέασε το 92% των ελληνικών νοικοκυριών. Και τα νέα νοικοκυριά όταν ο 1 ή και οι 2 του ζεύγους είναι άνεργοι χωρίς ορατή προοπτική είναι επόμενο να εξορκίζουν την τεκνογονία.

Στα 3000 χρόνια της ελληνικής ιστορίας είναι η τρίτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι στο φαινόμενο της «απαιδίας» και «ολιγανθρωπίας». Πρώτη στην εποχή υποταγής στη Ρώμη. Δεύτερη στην Άλωση και τρίτη τώρα.

Ο Πολύβιος (Ιστορίαι, 36) εντοπίζει: «Επέσχεν εν τοις καθ’ ημάς καιροίς την Ελλάδαν πάσαν απαιδία και ολιγανθρωπία, δι’ ην αι τε πόλεις εξερημώθησαν και αφορία είναι συνέβαινε». Τα αίτια της τότε απαιδίας: αλαζονεία, φιλοχρηματία, ραθυμία, δεν ταυτίζονται με τα τρέχοντα. Πάντως και τότε και τώρα «ταχέως έλαθεν το κακόν αυξηθέν».

Να αντιδράσουμε σύσσωμοι και σύψυχοι στην απαιδία, την απαιδευσία και την αγλωσσία.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Από πού να κρατηθεί ο Έλληνας;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Η Εκκλησία και η Οικογένεια απέτρεψαν τη ρήξη του κοινωνικού ιστού» στην πολλαπλώς δοκιμαζόμενη Ελλάδα. Το είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θεσμικό αντίβαρο στο αστόχημα του Προέδρου του Κοινοβουλίου. Ο τελευταίος ωστόσο βρήκε θερμό συνήγορο και δη ακαδημαίκόν, ο οποίος συνδαύλισε την πυρά ρίχνοντας και άλλο λάδι. Με το κύρος του ανωτάτου επιστημονικού Ιδρύματος, οία είναι η Ακαδημία διακωμώδησε έτι περαιτέρω το «γηραλέο [άπαγε της βλασφημίας] τρίπτυχο πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» (Βήμα/Νέες Εποχές 20/8/17).

O tempora, o mores!

Φωτισμένοι ομότεχνοι του αρνητή από παράπλευρες στήλες («Βήμα» ένθ’ αν.) αρθρώνουν λόγον αληθείας:

(α) Η Κοίμηση της Θεοτόκου ως πολιτική αλληγορία: «Εμείς όλοι πρέπει να αγρυπνούμε συνεχώς, καθώς σήμερα πολλοί, με τρόπο δόλιο και ανίερο, προσπαθούν να μιάνουν και να «λερώσουν» μια αδύναμη Δημοκρατία. Μέσα στη μεγάλη ήρεμη εικόνα της Κοιμήσεως, ο σπαθοφόρος Λαός πρέπει να μένει άγρυπνος» (Γιώργης Γιατρομανωλάκης).

(β) Αριστεία «άρση της ισότητας»; Σύγχυση εννοιών: «Η ισότητα είναι άλλης τάξεως μέγεθος και υποχρέωση καθ’ εαυτήν κάθε δημοκρατικής Πολιτείας προς τους πολίτες της. Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το αντίπαλον δέος» της αριστείας!» (Γεώργιος Μπαμπινιώτης).

Αποστομωτική όμως απάντηση δίνουν δύο κορυφαίοι καλλιτέχνες

(α) Ο Κώστας Καζάκος

«Από που να κρατηθεί ο Έλληνας για να μη λυγίσει;» ρωτάει η δημοσιογράφος (Enjou 20/8/17 Δημοκρατία).

Και η απάντηση - κεραυνός: «Από αυτά που κρατιόμασταν πάντα οι Έλληνες. Παράδοση, πολιτισμός, οικογένεια, θρησκεία. Είναι το στήριγμα του ηθικού μας. Η τέχνη, για να σας μιλήσω από το δικό μου μετερίζι, ανεβάζει το ηθικό. Αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι ότι το μεγάλο πλήθος του κόσμου δεν ακολουθεί τις τέχνες, εμποδίζεται από το σύστημα. Αυτήν τη στιγμή η παιδεία μας έχει πιάσει πάτο. Όλα ξεκινούν και τελειώνουν στην τηλεόραση και στο γήπεδο. Τα παιδιά μας από το σχολείο βγαίνουν αγράμματα, ανιστόρητα και, το χειρότερο, χωρίς να γνωρίζουν ελληνικά. Πληροφορήθηκα ότι έβγαλαν έως και τον «Επιτάφιο» του Περικλή από τη διδακτέα ύλη. Χρησιμοποιούν 150 λέξεις το πολύ οι νεαροί και οι νεαρές για να εργάζονται σε μια υπηρεσία και για να βγουν στην αγορά για να ψωνίσουν. Αλλά είπα και πιο πριν, η γλώσσα θέλει σκέψη. Μπορεί να έχεις μια ωραία ιδέα αλλά, αν δεν τη διατυπώσεις σε λόγο, είναι μια ανύπαρκτη ιδέα».

Και (β) η μόλις εκδημήσασα Ζωή Λάσκαρη, σεμνή ομολογία πίστεώς της: «Τον Θεό τον έχω μέσα μου. Εμείς είμαστε η Εκκλησία. Δεν υπάρχει η Εκκλησία ως κτίριο. Πιστεύω βαθύτατα, κοινωνώ, έχω πνευματικό εδώ και 35 χρόνια» (Καθημερινή 19/8/17).

Ο απολογισμός των πρόσφατων πυρκαγιών προκαλεί τρόμο και δέος. Βουνό τα αναπάντητα ερωτηματικά. Και η πολιτική τάξη μονίμως σε αταξία, αντί να βρεθεί επί το αυτό, να αναζητήσει τις αιτίες και τα μέσα θεραπείας, επέλεξε την μέθοδο των αλληλοκαταγγελιών. Η υλικοτεχνική μας υποδομή παλαιοντολογική. Τα κανανταίρ δασοπυρόσβεσης εγήρασαν. Αθροίζουν ηλικία 40 ετών και από τα 18 λειτούργησαν μόνο τα 6. Στα μέτωπα Ηλείας και Ζακύνθου διατέθηκε μόνον 1 κανανταίρ και 3 ελικόπτερα. Είναι έκδηλη η απαξίωση της πυροπροστασίας σε επίπεδο πρόληψης. Πρέπει γι’ αυτό να αναγνωριστεί μετά πολλών επαίνων η ηρωϊκή δράση των Πυροσβεστών και των Εθελοντών. Άξιος ο ηθικός μισθός τους!

81.000 στρέμματα έγιναν στάχτη. Αριθμός που συμπληρώνει τον δραματικό απολογισμό (1981-2014) των 500.000 αγροτοδασικών εκτάσεων που καθίστανται κάθε χρόνο παρανάλωμα πυρός = 16.678.407 στρέμματα, συνολικός αριθμός ιλιγγιώδης. Καταστροφή βιβλική. 30 χρόνια θα απαιτηθούν για την επούλωση των πρόσφατων πληγών της Αν. Αττικής!

Δεν είδαμε εμπρηστές να προσάγονται. Διαχέεται όμως ότι υπάρχει τεράστια κόπρος Αυγείου και μέγας κύκλος ατιμώρητων, δικογραφίες για αλλοιώσεις εγγράφων με αντικείμενο δασικές πυρκαγιές και βρώμικα παιχνίδια αδίστακτων συμφερόντων. Θα μας μιλήσει κάποιος υπεύθυνα γι’ αυτά;

Να σοβαρευτούμε επιτέλους. Αφήνοντας κατά μέρος τις κομματικές αντιπαραθέσεις να συσκεφθούν οι πολιτικές ηγεσίες. Και επειδή «τα γενόμενα ουκ απογίγνονται», αλλά αν δεν υπάρξει πρόληψη επαναλαμβάνονται, και σε μείζονα ένταση και έκταση, να εκπονήσουν ένα επιτελικό σχέδιο δράσης για αντιμετώπιση της διαρκούς αυτής απειλής. Η αγορά, η τίμια όμως αγορά, σύγχρονων, ιδίως πτητικών μέσων είναι υπερκατεπείγουσα.

Κάποιοι υπέμνησαν τα δανεικά και αγύριστα των κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, ποσά διόλου ευκαταφρόνητα. Δεν προθυμοποιείται να τα εξοφλήσει κανείς. Ούτε όμως και νοιάζεται να τα αναζητήσει κανείς!.. «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος», όπως λέει ο ποιητής.

Ερώτηση δημοσιογράφου, χωρίς απάντηση και αυτή: Πόσα αεροπλάνα θα είχαμε αποκτήσει, από τα χρήματα που ξοδεύτηκαν στις δραστηριότητες των μπαχαλάκηδων τα τελευταία χρόνια; Ο ερωτών εννοεί προφανώς τις ακαταδίωκτες εγκληματικές πράξεις και το απροσμέτρητο κόστος της καταστροφικής μανίας αυτών των «ευγενών νέων».

Το όλο πρόβλημα φυσικά δεν είναι μόνον ελληνικό. Είναι γενικότερο ευρωπαϊκό. Ιδίως του Ευρωνότου. Γι’ αυτό επιβάλλεται να αναληφθεί πρωτοβουλία στα Κοινοτικά όργανα για μια άμεση και αποτελεσματική ευρωπαϊκή λύση, Ευρωπαϊκή Πυρόσβεση.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Η Ορθοδοξία εκφράζει εσωτερική λαϊκή ενότητα και ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η μέχρι αυτή την ώρα υπόσταση των Σκοπίων, αφού κακή τη μοίρα πρωτοστατούσης της Γερμανίας ανεκηρύχθησαν τον Δεκέμβριο του ’91 ανεξάρτητο κράτος, οφείλεται στην αδρά και πολύπλευρη ελληνική στήριξη, εν πολλοίς ακατανόητη, υπέρ ενός μορφώματος κραυγαλέα εχθρικού που σφετερίζεται τη μισή τουλάχιστον ελληνική ιστορία και διεκδικεί τη μισή τουλάχιστον Ελλάδα. «Έασον αυτό χαίρειν» που έλεγε ο Σωκράτης.

Αιφνιδίως προ ημερών, εν αιθρία, Σκόπια-Βουλγαρία «τα βρήκαν» και ανασυνέδεσαν τις τύχες τους. Ανακοινώθηκε ότι η Βουλγαρία ανέλαβε να στηρίξει το αίτημα των Σκοπίων για ένταξη σε ΝΑΤΟ-ΕΕ εννοείται ερήμην της Ελλάδος ως προς το προκαταρκτικό θέμα της προηγούμενης επίλυσης του ονόματος.

Για το ζήτημα αυτό προέχει ο επανακαθορισμός της ελληνικής στρατηγικής. Οι ξένοι, αλλά και οι σκοπιανοί, γνωρίζουν την ευτυχώς απορριφθείσα επίσημη ελληνική πρόταση «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes». Σε αυτήν ωστόσο ομνύει σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό μας προσωπικό δυστυχώς και σήμερα. Αυτήν ονομάζουν οι πάντες «επίσημη ελληνική θέση».

Κατά περίεργη συγκυρία αυτή η «θέση» αντί να ανακληθεί ως μέγα πολιτικό λάθος εκ μέρους της ηγεσίας μας, (όπως κατ’ επανάληψη επιχειρηματολόγησε ο γράφων), ανετράπη προχθές από την Βουλγαρία στα πλαίσια της πρόσφατης συμφωνίας τους. Ειδικότερα η ΥπΕξ της Βουλγαρίας Ζαχάροβα διεμήνυσε προς σκοπιανούς ότι η χώρα της «δεν πρόκειται να συναινέσει σε όνομα της FYROM που θα περιέχει γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως Βόρεια ή Άνω Μακεδονία, καθώς αυτό μπορεί να υποκρύπτει βλέψεις στη Μακεδονία του Πιρίν».

Ουδέν κακόν (όπως η συμφωνία Σόφιας – Σκοπίων) αμιγές καλού. Το καλόν είναι ότι η ελληνική πολιτική τάξη υποχρεώνεται τώρα, αν θέλει να σοβαρευθεί, να εγκαταλείψει την λεγόμενη «επίσημη θέση» της. Οπότε μη έχοντας άλλη επιλογή οφείλει να επαναφέρει το ζήτημα στην αφετηρία του: «ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία ή παράγωγά του»!

Ο διεθνώς ανεγνωρισμένος σλαβολόγος καθηγητής Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος σε πρόσφατη παρέμβασή του (Καθημερινή 28/7/17) αναφέρεται στην έκδοση στο Βελιγράδι το 1990 έργου που τιτλοφορείται «Οι Γιουγκοσλαβικές χώρες σε παλαιούς γεωγραφικούς χάρτες 16ου, 17ου, 18ου αιώνα» (Jugoslovenske zemlje na starim geografskim kartama 16, 17, 18 vek). Ο τόμος περιέχει 40 μεγάλους χάρτες, αλλά ούτε σε έναν από αυτούς δεν περιλαμβάνονται τα Σκόπια στη Μακεδονία. Μεταξύ Μακεδονίας και Σκοπίων παρεμβάλλονται η Παιονία και η Δαρδανία, ενώ τα Σκόπια ανήκουν στη Δαρδανία. Αν λοιπόν οι σκοπιανοί εξακολουθούν να αναζητούν «αριστοκρατική καταγωγή» ιδού αυτή, στην ιστορικώς μαρτυρούμενη ΔΑΡΔΑΝΙΑ. Η ονομασία αυτή διαλύει και τους νέους φόβους της Βουλγαρίας για επεκτατικές βλέψεις των Σκοπίων στη λεγόμενη «Μακεδονία του Πιρίν».

Ιδού στάδιον λαμπρόν για Νίμιτς, Αμερικανούς, Γερμανούς και άλλους «προστάτες» του βορεινού μορφώματος.

Το ολίσθημα Βούτση και όλων που ολισθαίνουν κατά παρόμοιο τρόπο δεν θα γινόταν αν οι ολισθαίνοντες συμβουλεύονταν τους σοφούς και ταπεινούς αυτής της χώρας. Παράδειγμα τον αξεπέραστο Μακρυγιάννη: «Τούτην την Πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως έκαστος, έχομεν να ζήσωμεν εδώ».

Και συμπεραίνει ο γενναίος αγωνιστής και έξοχος χειριστής της γλώσσας μας: «Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί και την φυλάμεν και όλοι μαζί και να μην λέει ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ», όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει, ή χαλάσει να λέγει «εγώ». Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς»!

Ο Ελύτης με ποιητική έξαρση στο ίδιο μήκος κύματος:

«Βλέπεις, είπες, είναι οι Άλλοι/Και δεν γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα/ και δεν γίνεται μ’ Αυτούς χωρίς, Εσύ…»

Τελικά μη φαντάζονται αυτοί της νυν Αριστεράς ότι είναι «αριστερότεροι» του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη.

Τί λέγει εκείνος; «Η Ορθοδοξία ιδεολογικά – πνευματικά ανταποκρίνεται σε μια νοοτροπία λαϊκή, σε ένα εσωτερικό ψυχικό δεσμό που ο ευρωπαίος κοσμοπολίτης ονομάζει «ανατολίτικο πνεύμα» και ο ξεπεσμένος και έκφυλος Λεβαντίνος περιφρονεί, μα που συγκεντρώνει και εκφράζει εσωτερική λαϊκή ενότητα και εκδηλώνει ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα» (Ριζοσπάστης 9/9/1945).

Conditio sine qua non η αφύπνιση του λαού μας και η διαρκής εγρήγορσή του. Και στοιχειώδης αυτοσυγκράτηση πάντων και πασών σε τρομώδη παραληρήματα όπως ενίων «επισήμων» τις τελευταίες ημέρες.

Ο εξ ανατολων γείτων κατατρύχεται από χίλια προβλήματα, αλλά έχει στρατηγικές προτεραιότητες τις οποίες υπηρετεί με ισλαμική ευλάβεια. Έτσι οι εξαγωγές του ενώ το 1995 ήταν στα 21,5 δισ. δολάρια, το 2016 εκτινάχθηκαν στα 142,5. Η αμυντική του βιομηχανία εξ άλλου εγγίζει τα όρια της αυτάρκειας, έχει και εξαγωγές που, ενώ το 2011 ήταν στα 833.000.000 δολάρια, το 2014 έφτασαν τα 7,6 δισ. δολάρια (τα στοιχεία από Σ. Καλεντερίδη, Δημοκρατία 6/8/17).

Είμαστε ναυτικός λαός και είναι τραγικό ότι η ναυπηγική μας βιομηχανία εγκαταλείφθηκε κάτω του μηδενός.

«Καιρός του ποιήσαι»!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Γεννήστε παιδιά, περισσότερα παιδιά!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τραγική η επωδός των κυβερνώντων προς τους αντιπάλους τους: «και σεις τα ίδια κάνατε!». Σε απλά ελληνικά κλέψατε εσείς, κλέβουμε και εμείς (ο κλέψας του κλέψαντος), διορίζατε εσείς, διορίζουμε και εμείς (=καταπολέμηση της ανεργίας κατά τον πιο επικίνδυνο τρόπο). Ό,τι (αρνητικό) κάνατε ε’ αυτό κάνουμε και μείς!...

Η Τράπεζα Αττικής πούλησε «κόκκινα δάνεια» 1,3 δισ μόλις με 70 εκ. €. Το ανήθικο και ενταυτώ βαθύτατα άδικον του πράγματος έγκειται στο ότι, δεν κλήθηκαν προηγουμένως οι δανειολήπτες να αποπληρώσουν με αυτό το ποσό την οφειλή τους οπότε θα έκλεινε εκεί η υπόθεση, άπαξ διά παντός.Έτσι τώρα αρχίζει η μεγαλύτερή τους τραγωδία. Και η μεν δανείστρια Τράπεζα ικανοποιήθηκε, κατά κάποιο τρόπο, με τα 70 εκ. τα Κοράκια όμως που πλήρωσαν μόλις 70 εκ., διεκδικούν από τους δανειολήπτες 1,3 δισ.=το 20πλάσιο! Τα Κοράκια είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση του Σάϋλωκαυτού του φοβερού και τρομερού αρχιτοκογλύφου που απαθανάτισε ο Σαίξπηρ στον «Έμπορο της Βενετίας». Από εκεί η ρήση «ο διάβολος μπορεί να επικαλείται την Αγία Γραφή για το σκοπό του»! Βέβαια στο σαιξπηρικό δράμα στο τέλος ο πρωταγωνιστής γελοιοποιείται. Είθε να συμβεί το αυτό με τα Κοράκια…

Οι Γερμανοί όταν πρόκειται να πληρώσουν άλλοι, και όχι οι ίδιοι, κάνουν σοφές υποδείξεις. Παράδειγμα πρόσφατο σχόλιο της DieWelt. Υποδεικνύει στους δικούς μας να διαπραγματευθούν την ελληνική ψήφο στο Brexit με αντάλλαγμα τα κλεμμένα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Το δημοσίευμα, συζητήθηκε πολύ στους ευρωπαϊκούς κύκλους, αλλά εδώ μέχρι στιγμής ουδείς αρμόδιος συγκινήθηκε. Ούτε μ’ αυτό, ούτε για το ακόμη σοβαρότερο,το δημογραφικό ζήτημα του Ελληνισμού το οποίο αφορά την ίδια μας την ύπαρξη ως έθνους ανησύχησε κανείς.Ειδικοί επιστήμονες, αναλυτές, ηγέτες γνώμης, ποιμένουσα Εκκλησία. Από τη Γερμανία και αυτή η καμπάνα κινδύνου. Μελέτη του «Ινστιτούτου του Βερολίνου για το Πληθυσμό και την Ανάπτυξη που μόλις δημοσιεύθηκε, εντοπίζει τα ακόλουθα όχι μόνον ανησυχαστικά, αλλά «κίνδυνος-θάνατος»: για το αύριο του Έθνους μας:

- Η Ελλάδα των Μνημονίων (2011-2016) έχασε το 3% του πληθυσμού της.

- Ο πληθυσμός της θα μειωθεί από τα 10,8 εκατομμύρια το 2016 στα 9,9 εκ. έως το 2030 και στα 8,9 εκ. το 2050, = μείωση 18%!

Γνωστού όντος ότι η ανανέωση των γενεών προϋποθέτει δείκτη γονιμότητας 2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, εμείς είμαστε στο ναδίρ με 1,3 παιδιά.

Η άλλη όψη του δημογραφικού είναι το κοινωνικοασφαλιστικό. Ήδη το 21% του πληθυσμού είναι άνω των 65 ετών,η χειρότερη αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους. Το ξένο Ινστιτούτο εισηγείταικίνητρα για την ενίσχυση της γεννητικότητας του πληθυσμού,χωρίς να τα αποσαφηνίζει βέβαια.Ναυπενθυμίσουμε ωστόσο στους Γερμανούς ότι, τα Μνημόνια που μας επέβαλαν, εξοβέλισαν κάθε ενδεδειγμένο μέτρο κοινωνικής πολιτικής. Προφανώςτο γνωρίζει το Ινστιτούτο, γι’ αυτό δεν «δυσκολεύεται» να προτείνει το χείριστον: «Εφόσον η Ελλάδα αδυνατεί να αντιστρέψει τις αρνητικές συνέπειες της υπογεννητικότητας, με ορατό κίνδυνο μια νέα κατάρρευση του Ασφαλιστικού στο μέλλον, τότε η λύση είναι μία: Να … «συμπληρώσει» άμεσα τον πληθυσμό της με μετανάστες»!!!

Πάρτε τους στο γάμο σας, να σας πουν «και του χρόνου»! Μήπως εν κατακλείδι γι’ αυτό το ακροτελεύτιο «δια ταύτα», το ενδιαφέρον του βερολίνειου Ινστιτούτου να ερευνήσει το δημογραφικό μας;

Μην αυταπατώμεθα.Μαςσώζει μόνο ένας πανεθνικός συναγερμός, αλλά αληθινός συναγερμός: Γεννήστε παιδιά, περισσότερα παιδιά! Είναι αδιανόητο ότι στη χώρα 1.000.000 ζεύγη παραγωγικής ηλικίας δεν έχουν ούτε 1 παιδί!

Η ΆγγελαΜέρκελ ανεκοίνωσε την “ετοιμότητα της Ευρώπης” (ποιος την εξουσιοδότησε;) να δεχτεί άλλους 40.000 μετανάστες.

Οι αποδέκτες της πρόσκλησης είναι όμως αναρίθμητες χιλιάδες που ο καθένας τους ευλόγως αυτοκατατάσσεται στους «καλεσμένους» της καγκελαρίου.Όμως εδώ απέτυχε οικτρά η προηγούμενη απόφασή τους για την μετεγκατάσταση των 160.000 προσφύγων – μεταναστών από Ελλάδα και Ιταλία, θα προστεθεί τώρα και ακαθόριστος στην πράξη αριθμός με τους «40.000» της Μέρκελ; Μα, μόλις υποχρεώθηκε ο κ. Μουζάλας να υποδεχθεί άγνωστο αριθμό επαναπροωθουμένων από Γερμανία με βάση το Δουβλίνο II. Θα μας τρελλάνουν τελικά.

Μία παγκόσμια έρευνα της PewGlobalAttitudes (Καθημερινή 18/8/17) δείχνει τον θαυμασμό και την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τη χώρα του. Ενώ διεθνώς το ποσοστό αυτών που εμπιστεύονται τον Ρώσο Πρόεδρο ότι κάνει το σωστό είναι 1 στους 4 (26%), στην Ελλάδα αυτό είναι το διπλάσιο (50%). Εξάλλου στις θετικές γνώμες για τη Ρωσία επικρατεί και πάλι κατά κράτος η Ελλάδα (64%), ενώ οι υπόλοιπες χώρες κυμαίνονται μεταξύ 39% και 15%.

Εννοείται ότι οι διαπιστώσεις αυτές συνιστούν βαρύ όπλο για την εξωτερική μας πολιτική να αξιώσει ευθέως από τους Ρώσους να στηρίξουνπαντίσθένει την Ελλάδα και να παρατήσουν τα «σαλιαρίσματα» με την Άγκυρα.

Τα Σκόπια, και η νέα κυβέρνησή τους παρά τα αντιθέτως ελπιζόμενα, εξακολουθούν την έργω και λόγω ανθελληνική πολιτική του Γκρουέφσκι.

Το πρόβλημα ωστόσο είμαστε εμείς.Οφείλουμενα εγκαταλείψουμε το πολιτικά αφελές και εθνικά επικίνδυνο ιδεολόγημα – «επίσημη θέση» - περί «σύνθετης με γεωγραφικό προσδιορισμό» και την παραπλανητική τσόντα «ergaomnes».Και να επαναφέρουμε το ζήτημαστη φυσική του αφετηρία: Ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγά του. Κάθε άλλη εκδοχή υποκρύπτει παγίδες και αδιάκοπα πυορροούσες πληγές για το μέλλον. Να σταματήσουν πάραυτα κάθε λογής παραχωρήσεις, εκδουλεύσεις, διευκολύνσεις. Για να καταλάβουν οι σκοπιανοί, πρέπει να πονέσουν.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.8.17

Γιορτή της Μεγαλόχαρης, το Δεύτερο Πάσχα των Ελλήνων

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Γιορτή της Μεγαλόχαρης είναι το «Δεύτερο Πάσχα» των Ελλήνων. Την πανηγυρίζει σύμπας ο Ελληνισμός, πιστοί, άπιστοι, ημίπιστοι. Τα ήθη, έθιμα και παραδόσεις μας ζωντανεύουν ανήμερα της Παναγιάς σε κάθε σημείο της ελληνίδος γης όπου εκκλησιές, εξωκκλήσια, προσκυνήματα στο όνομά Της.

Η Παναγία μητέρα του Θεού είναι οργανικά δεμένη, ταυτισμένη με την ελληνική διάρκεια εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Οι αδιάκοποι και συχνά άνισοι αγώνες των Ελλήνων για την ελευθερία τους ανέδειξαν την Θεομήτορα Υπέρμαχο Στρατηγό τους.

«Νενίκηνται της φύσεως οι όροι» (ωδή θ’) αναφωνεί ο ψαλμωδός και προστρέχει και εμπιστεύεται την Μητέρα του Θεού:

«Πάντων θλιβομένων η χαρά, και αδικουμένων προστάτις, και πενομένων τροφή, ξένων τε παράκλησις και βακτηρία τυφλών, ασθενούντων επίσκεψις και ορφανών βοηθός».

Το Ευαγγέλιο δεν είναι ιδεολογία ή θεωρία. Είναι αλήθεια και ζωή. Και η Εκκλησία φανέρωση της Βασιλείας του Θεού στον χωροχρόνο. Αυτά για το πιστό.

Ζούμε σ’ ένα κόσμο τραγικά παράλογο και παράλογα τραγικό, στην έκφραση σύγχρονου θεολόγου (Σ. Φωτίου, Η Εκκλησία στον σύγχρονο κόσμο, σ.17), ο οποίος παραπέμπει στο βαρύ όνομα του μακαριστού Παύλου Ευδοκίμωφ, που επισημαίνει ότι ο κόσμος μας είναι «κόσμος της οικονομίας με το χρηματιστήριο ναό του και τις εστιάδες του διψασμένες για χλιδή, ο πολιτικός κόσμος των φιλοδοξιών και των ακορέστων επιθυμιών, ο κόσμος της ομαδικής νευρώσεως, των τρελλών παθών και του έρωτος που έχασε τον αρχικό του προορισμό» (Η πάλη με τον Θεό, σ.102). Αυτός ο κόσμος, επιλέγει ο Ευδοκίμωφ, κινδυνεύει κάθε στιγμή να αφανιστεί «ως εκλείπει καπνός, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός».

Ούτε 1 ούτε 2, αλλά 19 (αριθμός δεκαεννέα) στόχους έθεσε ο ΟΗΕ «για την εξάλειψη της φτώχειας, την βελτίωση της υγείας, του περιβάλλοντος και της εκπαίδευσης σε όλες τις χώρες έως το 2030». Ο λαός μας έχει εν προκειμένω μια σοφή παροιμία: «Μεγάλα λόγια αν ακούς, να περιμένεις λίγα, χρυσή λεν την χρυσόμυγα και όμως είναι μύγα»!

Η παγκόσμια πραγματικότητα είναι τραγική: πάνω από 250 εκατ. παιδιά, από το 1,6 δισ. του πλανήτη, δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ 400 εκατ. στερούνται τις βασικές γνώσεις.

Τα Η.Ε συγκρότησαν επί τούτο επιτροπή με την χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Ευκαιρίας υπό τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν. Και οι δύο προτάσεις της Επιτροπής είναι ξένες προς τις πραγματικότητες της ζωής. Η μία προβλέπει χρηματοδότηση από τη Φιλανθρωπία, όπερ ανέφικτον και αφελές. Όπως εύστοχα έγγραψε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ «Η φιλανθρωπία είναι μία πράξη σωστή, αλλά δεν πρέπει ο φιλάνθρωπος να αδιαφορεί για τις συνθήκες της οικονομικής αδικίας που κάνουν απαραίτητη τη φιλανθρωπία»(Η Δύναμη της Αγάπης, σ.28). Η άλλη, κάποιο όργανο εποπτευόμενο από την Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτή, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Steven Klees (Project/Syndicate/NEA 8/8/17) είναι προσανατολισμένη στις Αγορές και δίνει λανθασμένες κατευθύνεις για ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Ο καθηγητής αντιπροτείνει α) τήρηση της δέσμευσης των πλουσίων χωρών για διάθεση του 0,7% του ΑΕΠ τους. β) καταπολέμηση της φοροδιαφυγής -φοροαπαλλαγής που επιβαρύνουν την παγκόσμια οικονομία πάνω από 600 δισ. δολ. ετησίως.

Δυστυχώς οι διεθνείς εξουσιαστές εκεί κατήντησαν τον κόσμο. Από άλλους κλέβουν το ψωμί, από άλλους την ελευθερία και από όλους το νόημα της ζωής.

Η χριστιανική ερμηνεία της κοινωνίας είναι προσωποκεντρική. Ξεπερνά και τον κοσμοπολιτισμό και τον εθνικισμό γιατί αυτές οι έννοιες περιχωρούνται στην αλήθεια του Ευαγγελίου!

Η χριστιανική υποδοχή του Ελληνισμού δεν αποτελεί δουλική απορρόφηση εθνικής κληρονομιάς χωρίς αφομοίωση, υποστηρίζει ο κορυφαίος σύγχρονος ορθόδοξος θεολόγος π. Γεώργιος Φλωρόφσκι, «ήταν μάλλον μεταστροφή της Ελληνικής καρδιάς και του πνεύματος» (Χριστιανισμός και πολιτισμός, σ.154). Η Εκκλησία «είναι πάντοτε με τους ταπεινούς και πράους, όχι με τους δυνατούς και υπερηφάνους». Και εμπνέει την πολιτική που είναι συλλογικό όραμα ζωής για την οργάνωση της πόλεως.

Αίφνης εν αιθρία ήρθε η δήλωση του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων: «Η μεταμνημονιακή Ελλάδα δεν μπορεί να είναι τού “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”.

Απάντηση (1): «Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τί ποιούσι»!

Απάντηση (2): «Θου Κύριε φυλακήν το στόματί του και θύραν περιοχής περί τα χείλη του»!

Τα πανέμορφα Κύθηρα, υπέκυψαν στο πυρ το εξώτερον. Ασφαλώς υπάρχουν αρμόδιοι. Ασφαλώς υπάρχουν υπεύθυνοι. Όμως ουδείς πρόκειται να λογοδοτήσει και ως συνήθως, ουδείς να πληρώσει. Η καταστροφή, καταγγέλλουν οι πυροσβέστες, ήταν «αναμενόμενη και θέμα χρόνου» ότι θα συνέβαινε. Άρα ουδέν μέτρον ελήφθη, αφού εκεί υπηρετούν 8 μόνιμοι εξ ων 3 απόντες ως απεσπασμένοι αλλού + 10 πενταετούς + 4 εποχικοί. Τραγωδία χωρίς κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία.





Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αναγκαίο αμερικανικό αντάλλαγμα για Σούδα η εγγύηση της ασφάλειάς μας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η τοποθέτηση δύο ελληνικής καταγωγής Αμερικανών, του Πρίμπους και του Τζιτζίκος σε θέσεις-κλειδιά του Λευκού Οίκου, είχε χαιρετισθεί ως ευοίωνο σημείο για τη θετική από αμερικανικής πλευράς αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων. Συναισθηματικές υπερβολές. Ούτε η τοποθέτησή τους ήταν εγγύηση, ούτε η απομάκρυνσή τους, αποτέλεσμα, ως γνωστόν, της διαταραγμένης προσωπικότητας του Ντόναλντ Τραμπ, σχετίζεται ευθέως με τις όποιες προσεγγίσεις των αμερικανικών κέντρων απέναντι στα μείζονα εθνικά μας θέματα.

Το έχουμε τονίσει πολλές φορές, η Ομογένεια είναι δύναμη. Και οι Ομογενείς, αξιωματούχοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, είναι κορυφαία δύναμη. Όμως δεν είναι Μηχανισμός. Μηχανισμός επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων υπέρ των ελληνικών θέσεων είναι άλλης διάστασης πρωτοβουλία.

Δυστυχώς η ελληνική πολιτεία με όλες τις Κυβερνήσεις ως σήμερα δεν συνειδητοποίησε αυτήν την αμερικανικήν ιδιορρυθμία. Το αμερικανοϊσραηλινό λόμπι είναι λαμπρό δείγμα γραφής και αντιγραφής. Διαθέτει άριστη τεχνογνωσία στο θέμα, με λαμπρά αποτελέσματα υπέρ του Ισραήλ. Από το 1974 έως και την πρόσφατη ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων το λόμπι αυτό υπηρέτησε με το αζημίωτο βεβαίως τα τουρκικά συμφέροντα στην Ουάσιγκτον, εναντίον των ελληνικών.

Η απόφαση στρατηγικής προσέγγισης του Ισραήλ με την Κύπρο και Ελλάδα πρέπει να αξιοποιηθεί και στο κεφάλαιο των ενδοαμερικανικών δράσεων. Οι ελληνικές Κυβερνήσεις περιλαμβανομένης και της παρούσης εκάλυψαν πάντοτε τις στρατηγικές ανάγκες των ΗΠΑ με όλους τους τρόπους και κυρίως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο, την Κρήτη, ακρότατα απαραίτητή τους μετά τα ερντογανικά παρατράγουδα.

Είναι κατεπείγον να συγκροτηθεί στις ΗΠΑ Μηχανισμός του Ελληνισμού για επηρεασμό των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων. Το όποιο κόστος του θα καλυφθεί οπωσδήποτε από την Ομογένεια. Εναρκτήριο λάκτισμα και σταθερή βούληση συνεχής χρειάζεται.

Το Grexit ήταν ανέκαθεν το βαρύ πυροβολικό του Σόιμπλε. Εμείς οι ταπεινοί στην απειλή των Γερμανών αντιπροτείναμε μιαν αντίστροφη ελληνική απειλή για Grexit. Το θέταμε στο όνομα της κοινής λογικής. Του δικού μας λόγου το ασφαλές ήρθε προ ημερών με τη συνέντευξή του στο Politico να επιβεβαιώσει ο Γιουνκέρ: «Εκείνη τη περίοδο, πάλευα σκληρά για τη σταθερότητα του Eurogroup, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα και μάλιστα εναντίον των επιθυμιών του Γερμανού ΥπΟικ. Εάν δεν το είχα κάνει η Ευρωζώνη θα είχε διαλυθεί»! Αυτό ήταν φανερό δια γυμνού οφθαλμού.

Στην Γερμανία αποκαλύπτονται αυτοί που μας κουνούν το δάκτυλο, το «Καρτέλ πολιτικών και αυτοκινητοβιομηχάνων» όπως το ονομάζει ο Spiegel. Εκεί είναι «χωμένοι» όλοι τους, καί η Μέρκελ των Χριστιανοδημοκρατών και η Τσίπρις των Σοσιαλδημοκρατών, και όλο το κακό συναπάντημα. Αντί να αντικαταστήσουν το ντίζελ που δολοφονεί με τις εκπομπές του διοξειδίου του αζώτου, με τους ηλεκτρικούς κινητήρες όπως έπραξαν ήδη Αμερικανοί, Κινέζοι, Σκανδιναυοί, επιμένουν στη χρήση του. Και την νομιμοποιούν, αφού όπως λέει ο Spiegel «τον πρώτο λόγο δεν έχει το κράτος, αλλά οι ίδιοι οι βιομήχανοι».

Ποινές κάθειρξης που επιβάλλονται σε επίορκους πολιτικούς συνοδεύονται κατά κανόνα με το ευεργέτημα της αναστολής. Άλλα πάλι κακουργήματα διαπιστώνονται, αλλά κηρύσσονται παραγεγραμμένα, λόγω του βραχυτάτου χρόνου, εξ’ ορισμού ανεπαρκούς που ατυχέστατα εξακολουθεί να συγκαλύπτει τα αδικήματα των πολιτικών.

Η λύση για την αποκατάσταση και του κύρους τού πολιτικού κόσμου είναι η δικονομική εξομοίωση τού πολιτικού με τον πολίτη. Ο γράφων κατά τις θητείες του στη Βουλή σε κάθε διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης επαναλάμβανε αυτή την πρόταση, αλλά, δυστυχώς δεν «πέρασε» ποτέ. Φρονούμε ότι αρκεί και με απλό νόμο να γίνει. Πολιτική βούληση χρειάζεται, ίση με την ανεμπόδιστη ροή των κρατικών επιδοτήσεων στα κόμματα!

Αυτά εξακολουθούν προκλητικά να γίνονται, γι’ αυτό τα δείγματα του Ευρωβαρόμετρου είναι τόσο κραυγαλέα:

-88% των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύεται την Κυβέρνηση

-86% δεν εμπιστεύεται τη Βουλή.

Το κατά Τσόμσκι «ζαλισμένο κοπάδι» (=ο λαός) έχει πάρει χαμπάρι τους εκλεγμένους του, ότι μονίμως αλληθωρίζουν προς τα πίσω και προς τον εθνομηδενισμό, αλλά αδυνατεί να αντιδράσει δυναμικά, να σταματήσει τον κατήφορο. Οι κυβερνώντες γκρεμίζουν αυτά που ενώνουν τους Έλληνες. Οι αντιπολιτευόμενοι τί κάνουν; μήπως κρατάνε τσίλιες;

Δεν καταλάβαμε τι εννοεί ο ποιητής, εν προκειμένω ο Κύπριος ΥπΕξ που με διορθωτική του β’ δήλωση (φαντασθείτε και πριν απ’ αυτήν), αποσαφήνισε ότι, τα πρώτα έτη του νέου κράτους μετά τη «λύση», τα 5/6 του αναπτυξιακού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού θα πηγαίνουν στην Τ/Κ κοινότητα και μόνο το 1/6 στην Ε/Κ! Στόχος η οικονομική εξίσωση των Κατεχομένων με την Ελεύθερη Κύπρο. Για 43 χρόνια τουρκικής κατοχής τί έκανε ο Αττίλας, μόνο κατέστρεφε, έκλεβε και καταβρόχθιζε ελληνικές περιουσίες; 

Ένα, ένα βγαίνουν στην επιφάνεια μερικά σοβαρότατα θέματα, όπως αυτό της αυτοάμυνας που χαρακτηρίζει κάθε «κανονικό κράτος» όπως σωστά το θέλει ο κ. Κοτζιάς. Αλλά, «κανονικό κράτος» χωρίς στρατό είναι παγκοσμίως πρωτοφανές. Ευελπιστούμε ότι ο χρόνος που μας έδωσε εκ των πραγμάτων η τουρκική αδιαλλαξία θα αξιοποιηθεί εκ μέρους μας προς ίδιον σωφρονισμόν.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Παιδείας παιδέματα και καλή γειτονία εφόσον μας σέβονται

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Σε μια δημοκρατία όπου είναι κατοχυρωμένη η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η περί ασύλου διάταξη καθίσταται εκ των πραγμάτωνπεριττή. Στη πορεία απεδείχθηκαι πολλαπλώς επικίνδυνη καθώς δεν κατοχύρωνε τη χρήση, αλλά τη κατάχρηση. Αποτέλεσμα η μετατροπή εν ονόματι του ασύλου, του ΑΠΘ και όχι μόνον σε άντρο πολλαπλών εγκλημάτων όπως τεκμηρίωσαν φοιτητές και καθηγητές από άτομα ξένα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα. Ηαστυνομία οφείλει να επεμβαίνει οπουδήποτε τελούνται εγκληματικές πράξεις.Καί στα πανεπιστήμιαΤο περισσόν εκ του πονηρού.

Είναι αργά για τους κυβερνώντες να ανακτήσουν τη χαμένη τιμή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επαναστατικότητάς τους. Και οπωσδήποτε δεν θα το πετύχουν με την νεκρανάσταση του κακόφημου ασύλου. Η παρέα που διοικεί σήμερα το ταλαίπωρο Υπουργείο Παιδείας πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό που δίδασκε ο Δημόκριτος ότι: «πάντων κάκιστον η ευπετείηπαιδεύσαι την νεότητα». Δηλαδή το χειρότερο απ’ όλα τα κακά είναι η προχειρότητα με την οποίαν μορφώνεται η νεότητα.

Αυτή η δημοκρίτεια«ευπετείη»αντιδιαστέλλει προς την σοβαρότητα, ιδίως επ’ εσχάτων τους ιθύνοντες της Εκπαίδευσής μας που επινοούν διαρκώς καινά – μάλλον κενά – δαιμόνια, όπως την κλήρωση αντί της υπό διωγμόν αριστείας για τους σημαιοφόρους των σχολείων. Βίων ο Αβδηρίτης, μαθηματικός, συγγενής του Δημοκρίτου, μιλούσε και κείνοςγια άσυλο,όχι αυτό που παλινορθώνει ο κ. Γαβρόγλου.ΟΒίων την «παιδείαν έλεγε ιερόν άσυλον», δηλαδή ιερό καταφύγιο των ανθρώπων – όχι ανίερο των παραβατών.

Χρειαζόταν να νιώσουν στο πετσί τους οι Γερμανοί τον τουρκικό παλιμβαρβαρισμό για να αποφασίσουν, ή να εισηγηθούν στις Βρυξέλλες μέτρα κατά της Άγκυρας, ων πρώτον η διακοπή της Επικαιροποίησης της Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας, αλλά και πρόσθετα, αν χρειασθεί όπως, η διακοπή της προενταξιακής βοήθειας.

Εδώ όμως δένει το μείζον μεταναστευτικό ζήτημα.

Όπου θυμίζεται ότι ο Ερντογάν τον Οκτώβριο του 2015 είχε ζητήσει την Επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης ως αντάλλαγματης κοινής συμφωνίας, για το μεταναστευτικό – προσφυγικό.Εκεί απαιτούσε μεταξύ άλλων την κατάργηση των τελωνειακών δασμών στα εξαγόμενα προς τις χώρες τις ΕΕ αγροτικά και βιομηχανικά του προϊόντα.Πάντως αυτήν την ώρα ο ισλαμιστής αξιώνει επιπλέον των όσων έλαβε, και 3 δισ. € βοήθεια.

Αιωρείται μία νέα εκρηκτική απειλή αφρικανικής προέλευσης με κατεύθυνση κατ’ αρχήν την Ιταλία. Το ενδεχόμενο όμως εξ αιτίαςαυτού του προσανατολισμού της,να αφαιρεθούν κοινοτικοί πόροι από την Ελλάδα για να δοθούν στην Ιταλία, είναι από κάθε άποψη ανατριχιαστικό.Διότιτα ελληνικά νησιά δοκιμάζονται ήδη αγρίως και απειλούνται τώρα εκ νέου από το αφρομεσογειακό κύμα.

Η πρόσβασή τους είναι εύκολη και γρήγορη: Πάμφθηνο εισιτήριο με την TurkishAirlines για Κωνσταντινούπολη και εκείθεν με τους επισήμους δουλεμπόρους στα νησιά μας του Αιγαίου μ’ ένα πήδημα.

Παραμένει ανοιχτή μια πρόταση της Γαλλίας για ίδρυση HotSpots στη Λιβύη. Είναι ευκταίο επί αφρικανικού εδάφους να λυθεί το πρόβλημα. Θα κοστίσει λιγότερο και θα επιβαρύνει λιγότερους.

Η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ (έως και μηδενικά επιτόκια) ελάττωσε το μέσο κόστος δανεισμού της Γερμανίας από 4% το 2007 στο 2% το 2016. Κατά την Bundesbankη Γερμανία (Ομοσπονδιακή και πολιτειακές κυβερνήσεις, δήμοι και λοιποί κρατικοί οργανισμοί)εξοικονόμησε τα τελευταία 10 χρόνια 250 δισ. €!

Τελικά κάποιοι βγάζουν και από τη μύγα ξύγκι.

Στα πρώτα χρόνια του μεταπολέμου ο ΈλληναςGastarbeiter με τον ιδρώτα του προσώπου τους συνέβαλε αποφασιστικά στο γερμανικό οικονομικό θαύμα.Και αφού έκλεισε τον εργασιακό του κύκλο παλιννόστησε στη γλυκειά πατρίδα. Τα 400.000 όμως σπουδαγμένα Ελληνόπουλα που μετανάστευσαν στα χρόνια της Κρίσης, εκτιμάται ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Το επισημαίνουν ήδη οι ξένοι αναλυτές. Εμείςεπί του παρόντος‘αγρόν αγοράζουμε. Χαρακτηριστικό το σχόλιο της BerlinerMorgenpost(1.8.17): «Η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα χάνει τους νεότερους, τους καλύτερους, τους ταλαντούχους. Και, σε αντίθεση με τους παλιούς Έλληνες Gastarbeiter, οι οποίοι έπειτα από λίγα χρόνια, ή δεκαετίες επέστρεφαν στην πατρίδα, οι νέοι Έλληνες μετανάστες θα μείνουν για πάντα στο εξωτερικό»!

Μπράβο στα κορίτσια μας του Χάντμπωλκαι, τους υπευθύνους της Ελληνικής Ομάδας. Έδωσαν μέσα στα Σκόπια ένα υψηλό μάθημα πατριωτισμού και αξιοπρέπειας: Όταν προπονητές και συνοδοί της ΠΓΔΜ δεν άλλαξαν τις μπλούζες τους με το προκλητικό λογότυπο Macedonia, αρνήθηκαν να συνεχίσουν.«Και επειδή η υπερηφάνεια δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος, όπως ίσως νομίζει η ΠΓΔΜ, εμείς θα τους συμπεριφερόμαστε με όρους καλής γειτονίας, μόνο όταν αυτοί θα σέβονται την Ελλάδα», η ελληνική απάντηση.

Επέλεξε τελικά να πολιτευθεί στην πατρίδα του, αντί όπως του είχε «ευχηθεί» ο δικός μας ΥπΕξ να αναλάβει κυβερνητικός εκπρόσωπος του…Ερντογάν. Μιλούμε φυσικά για τον Έσπεν Μπαρθ Άϊντε. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι…

Ο άλλος, επίσης του ΟΗΕ, ο τρισαποτυχημένος Νίμητς, 23 τόσα χρόνια διαμεσολαβητής για το όνομα των Σκοπίων, δηλώνει (φαρδειά καρδιά…) ότι ‘σύντομα θα βρεθεί λύση στο όνομα’!

Έψαχναν πολύ για να τους βρουν αυτούς;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης