23.9.16

Μπορούμε να γίνουμε από θεατές τουλάχιστον περιφερειακοί παίκτες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι διακρατικές συμμαχίες εδράζονται στην σύμπτωση συμφερόντων. Ειδικότερα οι μικροί έχουν τη στήριξη των μεγάλων στο βαθμό που τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με εκείνων.
Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση του ελλαδοκυπριακού χώρου είναι εκτός πάσης αμφιβολίας αναντικατάστατη για τα συμφέροντα της Δύσεως, ιδίως των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ωστόσο τον ιδιοποιούνται ασυδότως άνευ ανταλλάγματος. Είναι μονίμως με τους Τούρκους. Παρότι εκείνοι τούς ψήνουν διαρκώς το ψάρι στα χείλη.
Προχθές οι Αμερικανοί δώρισαν στους Ισραηλινούς 38 δισ. δολ.! Αλλά το Ισραήλ είναι παίκτης και η Ελλάς απλός θεατής. Μέχρι πότε θα μένουμε στις κερκίδες και οι ανταγωνιστές μας θα αλωνίζουν στο γήπεδο; Άπειρα καλόλογα άκουσε ο κ. Τσίπρας στην Αμερική. Εν τη παλάμη;
Το Ισραήλ όμως διαθέτει στις ΗΠΑ το πανίσχυρο αμερικανοεβραϊκό λόμπι, ενώ εμείς το ανίσχυρο ελληνοαμερικανικό.
Πικρή αλήθεια. Αλλά η ευθύνη βαρύνει τις ελλαδικές ελίτ και πολιτικές ηγεσίες. Το Τελ Αβίβ δημιούργησε, ελέγχει και κατευθύνει σε απόλυτο βαθμό το δημιούργημά του στις ΗΠΑ. Η Αθήνα τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα. Αρέσκεται ενίοτε να αναφέρεται στη μεγάλη Ομογένειά μας, αλλά δεν συγκρότησε ποτέ σοβαρό λόμπι. Δεν καθοδήγησε, δεν συνειδητοποίησε πόσο εμπροσθοβαρή δύναμη αποτελεί παρόμοιο όργανο για τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Μας βαρύνει απουσία στρατηγικής σκέψης. Ενίοτε ψελλίζουμε περί πολυδιάστατης γεωπολιτικής στρατηγικής. Κάτι γενναίο ξεκινούμε ορισμένες φορές να κάνουμε, (όπως Μάρτιος ’87). Αλλά
«Ειν΄ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομάτι κατορθώνουμε˙ κομάτι
παίρνουμ΄ επάνω μας˙ κι΄ αρχίζουμε
να ΄χουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά».
Τελικά οι “Τρώες” του Αλεξανδρινού μάς φωτογραφίζουν…
Αν ήμασταν σοβαρό κράτος θα αρπάζαμε την εγκύκλιο τού Μεσογαίας Νικολάου προς τους μαθητές της επαρχίας του και θα την κάμναμε ανάγνωσμα όλων των Ελληνοπαίδων. Να μάθουν τα Ελληνόπουλα ότι η πατρίδα τους γέννησε σοφούς, ήρωες και αγίους. Ότι αυτό το χρωστάμε γιατί στον τόπο υπήρχε μία σπάνια παιδεία, που στηρίχθηκε «στην αρετή, στην αριστεία και στην πίστη». Αλλά σήμερα «η αρετή θεωρείται ανοησία, η αριστεία ρατσισμός και η πίστη σκοταδισμός», (όπως επαναλαμβάνεται καθημερινά από επίσημα χείλη). Και η έκκληση του ιεράρχη: «Καιρός να βγούμε από το ασφυκτικό για την ὐπαρξή μας μνημόνιο και να επανεκκινήσουμε την παιδεία μας στις παλιές της βάσεις, με νέο όμως ενθουσιασμό».
Δίκαιο και ευθύβολο, παρά το βραδυφλεγές, το ξέσπασμα του Μακαριωτάτου και η πρό(σ)κλησή του στον πρωθυπουργό «Να αναβάλει κάθε πρωτοβουλία ενός ή μερικών ανθρώπων [που ξηλώνουν την ιστορία και κατεδαφίζουν τις σταθερές του Έθνους] και σε μια βάση Εκκλησίας και Πολιτείας να συνεργασθούμε σοβαρά επιτέλους σ’ ένα τόπο που ακούγονται μόνο λόγια».
Το κακό παράγινε…

Ισχυρότατη αποδοκιμασία της κατάργησης των Αρχαίων Ελληνικών διετύπωσε η FIEC(Διεθνής Ομοσπονδία Κλασσικών Σπουδών, πρόεδρος Φ. Μοντανάρι):
«Τα μέτρα επιφέρουν βαρύ πλήγμα στην Κλασσική Παιδεία. Εάν τελικά εφαρμοσθούν στην Ελλάδα, την γενέτειρα του Κλασσικού Πολιτισμού, θα αποδυναμώσουν σημαντικά τις ικανότητες των νεώτερων γενεών στην προφορική και γραπτή επικοινωνία, στην σαφήνειατης έκφρασης και στην κριτική σκέψη».
Αυτά, όταν στην Γαλλία, με την πρόσφατη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, το 92% των Γυμνασίων επέλεξαν τη διδασκαλία των αρχαίων γλωσσών(Ελληνικά, Λατινικά).
Σοφό το κείμενο του Σαράντου Καργάκου «Γιατί τα Αρχαία Ελληνικά»(Εστία 14/9/16) και η αναφορά στην «εξομολόγηση» του Ευάγγελου Παπανούτσου προς εκείνον, σε άλλη ευκαιρία και στον γράφοντα: «Κόψαμε το κλαδί στο οποίο καθόμαστε»!
Εξαιρετικά διδακτικά τα ευρήματα της έρευνας του γαλλικού Ινστιτούτου  IFOP (Journal deDimanche, 18/9/16) με αντικείμενο την καθημερινότητα των Γάλλων μουσουλμάνων:
-                           Το 29% των μετριοπαθών γαλλομουσουλμάνων θεωρεί σημαντικότερη τη σαρία από τους νόμους της δημοκρατίας.
-                           Άνω του 50% των μη μουσουλμάνων Γάλλων, αλλά και ανάλογο ποσοστό των ιδίων των μουσουλμάνων αποκρούει την ενσωμάτωση (πολυπολιτισμικό μοντέλο).
-                           Το 7,5% των γαλλομουσουλμάνων δεν έχει κανέναν από τους γονείς του μουσουλμάνο. Είναι νεοπροσήλυτοι, τέκνα της ουδετερόθρησκης γαλλικής εκπαίδευσης. Τέλειοι γενίτσαροι.
Ενδεικτικό των ανησυχιών που προκαλεί το Ισλάμ στην μέχρι πρότινος υπνώττουσα Γαλλία είναι άρθρο του καθηγητή Pierre Vermeren (Figaro,29/7/16) που εντοπίζει ότι πολλά τζαμιά στη Γαλλία έλαβαν όνομα που απηχεί την ιδέα κατάκτησης από το  Ισλάμ…
Στο μεταξύ συρρικνωνόμαστε ασταμάτητα. Οι αριθμοί είναι εφιαλτικοί (Καθημερινή, 18/9/16).  Με τους σημερινούς ρυθμούς υπογεννητικότητας το 2050 ερημώνει η χώρα (εκτός αν, μη γένοιτο, ο Soros την εποικίσει με αφροασιάτες μουσουλμάνους!). Τότε θα είμαστε κάπου 8,3 εκατ. αντί 10 σήμερα, οι άνω των 65 ετών θα είναι το 33% από 21, ο ενεργός πληθυσμός από 4,7 εκατομ. θα περιοριστεί στα 3,5. Το 1955 είχαμε 155.422 γεννήσεις και 57.508 θανάτους, το 2011 93.429 γεννήσεις (και δεν είναι όλα Ελληνόπουλα ) και 114.088 θανάτους. Εξουσίες και ελίτ «αγρόν αγοράζουν».
Από πάνω και τα φληναφήματα της  Λαγκάρντ που επαγγέλλεται ότι τάχα η παγκοσμιοποίηση από δω και πέρα «θα δουλεύει για όλους», όχι μόνον για το 1%. Αλλά η κυρία του ΔΝΤ  μάς δουλεύει όλους…



             *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.9.16

Μεγάλα λόγια αν ακούς, να περιμένεις λίγα…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κάθε Σεπτέμβριο από το βήμα της ΔΕΘ οι πολιτικοί της χώρας υποκύπτουν στον πειρασμό του ανταγωνισμού ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.
Οι πολίτες εθισμένοι στην πρακτική αυτή δέχονται να εξαπατώνται εν γνώσει και επιγνώσει τους. Γνωρίζουν πολύ καλά τη λαϊκή σοφία: «μεγάλα λόγια αν ακούς/να περιμένεις λίγα/ Χρυσή λεν τη χρυσόμυγα/και όμως είναι μύγα». Αλλά αρέσκονται να τα ακούν. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι δεν απαιτούν λογοδοσία. Και το «πανηγύρι» επαναλαμβάνεται στο διηνεκές. Άλλης διάστασης είναι η πολιτική ικανότητα, όπως την όριζε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Το να προλέγεις τι θα συμβεί αύριο, μεθαύριο, τον επόμενο μήνα, το προσεχές έτος και να έχεις την επιδεξιότητα μετά να εξηγείς γιατί αυτό δεν συνέβη»! Εδώ κυριαρχεί μια απίστευτη ευπιστία όπως αυτή που ανάγκασε τον εθνικό μας ποιητή να αναφωνήσει:
«Δυστυχισμένε μου λαέ,// καλέ κι ηγαπημένε
πάντοτε ευκολόπιστε//και πάντα προδομένε»!
Καλή ως ιδέα η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος των Αθηνών. Η όποια σημασία της ωστόσο θα φανεί από τη συνέχεια. Προς το παρόν γενικόλογες ωραιολογίες για κοινωνική Ευρώπη,  απασχόληση, ανάπτυξη. Για τον αποπληθωρισμό και τα ελλείμματα του Νότου τον πολλαπλασιασμό των αναγκεμένων του, την εκρηκτική  ανεργία κουβέντα. Και μη μου άπτου για τα πλεονάσματα και την πληθώρα νέων θέσεων στο Βορρά. Πως  λοιπόν να μην πολλαπλασιάζεται  ο ευρωσκεπτικισμός και η νοσταλγία του εθνικού κράτους;
Ανίατη η ελλαδική γραφειοκρατία. Επιμένει να εμποδίζει τις ροές εγκεκριμένου ευρωπαϊκού χρήματος;
α) Πακέτο Γιούνκερ, πλην της Creta Farm τα υπόλοιπα 42 έργα 5,4 δισ  ευρώ είναι στην αναμονή.
β) ΕΣΠΑ 2014-2020 από τα 20 δισ  απορροφήθηκε μόνο το 2,4%.
γ) Μνημόνιο 3. κόλλησαν στην αφετηρία τους 34,2 δισ για την περίοδο 2016-2018
Θυμάστε το περιλάλητο swap του 2001; Είναι αυτό που πρόσθεσε στο χρέος 21δισ ευρώ (υποχρεωθήκαμε να τα αποπληρώσουμε 2010-2014). Για την «δουλειά» η Goldman Sachsεισέπραξε 600 εκατομ. Οι δράστες πάντως του κακουργήματος κυκλοφορούν ελεύθεροι, περήφανοι και φιλοδοξούν να μας … ξανασώσουν!
Φυσικά και δεν είναι βιώσιμο το χρέος μας. Και μείς θέλουμε όπως ο πρωθυπουργός να  είμαστε «κοντά από ποτέ στη ρύθμισή του», αλλά…Μας το έκοψε το ΔΝΤ παραπέμποντάς μας «μετά τις γερμανικές εκλογές» (=μεταμοντέρνο Τείχος Βερολίνου). Θα περιμέναμε την ΕΚΤ να αγοράσει ελληνικά ομόλογα, να μπούμε στη λίστα ποσοτικής χαλάρωσης. Όμως και εκεί: «Μοναχή τον δρόμο επήρες//εξανάλθες μοναχή//, δεν είν΄ εύκολες οι θύρες//εάν η χρεία τες κουρταλή».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται:
«Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια//αλλ΄ ανάσασιν καμιά.//
Άλλος σου έταξε βοήθεια//και σε γέλασε φρικτά»(Σολωμός πάντα).
Από τον Μουσταφά Ακιντζί μαθαίνουμε ότι τον Οκτώβριο μας πάνε σε Πενταμερή. Ο τούρκος επισπεύδει και ο διεθνής παράγων βιάζεται να μπουζουριάσει άρον άρον τον Ελληνισμό, παραδίδοντάς τον όμηρο στην Άγκυρα. Τηλεφώνησε, λένε, και ο Μπάιντεν του Αναστασιάδη «να τελειώνουμε τον Οκτώβριο»(sic)!
Υπενθυμίζουμε την αλήστου μνήμης Τριμερή του Λονδίνου (1955), αρχή  του τέλους της Κυπριακής Ελευθερίας. Η Βρετανία είχε περιέλθει σε αδιέξοδο και δολοπλοκώντας πασχίζει να βάλει σφήνα στο Κυπριακό την Τουρκία, η οποία είχε πωλήσει την Κύπρο στην Αγγλία και δια της Συνθήκης της Λωζάνης ως εκ περισσού παρητήθη πάσης αξιώσεώς της επί της Μεγαλονήσου. Μηχανεύεται την Τριμερή του Λονδίνου (Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία). Η Αθήνα της εποχής (δυστυχώς και παντός καιρού) καταπίνει το δόλωμα  και αποδέχεται ασμένως. Ο αρχιτέκτων του σχεδίου τότε Βρετανός ΥπΕξ και κατόπιν πρωθυπουργός Μακ Μίλλαν κατεπλάγη με την ελληνική αποδοχή:
«Όταν εις το Λονδίνον έφθασε η είδηση της συμμετοχής της Ελλάδος ουδείς ηδύνατο να πιστεύσει την αλήθεια αυτής της ειδήσεως»!!!
Στα Απομνημονεύματά του μάλιστα μας καταχέριασε ως ακολούθως:
«Αποτέλεσε για μένα ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι ο Βασιλιάς Παύλος έσπευσε να μου στείλει προσωπικό μήνυμα, με το οποίο χαιρετούσε με ικανοποίηση την τολμηρή και διορατική πρωτοβουλία της Μ. Βρετανίας. Με εξέπληξε ιδιαίτερα το ότι ο Έλληνας ΥπΕξ. Στέφανος Στεφανόπουλος δέχθηκε τη Βρετανική πρόταση, χωρίς να θέσει οποιουσδήποτε όρους και χωρίς να διατυπώσει επιφυλάξεις, λέγοντας μάλιστα ότι οι Έλληνες θα χαιρόντουσαν να συναντηθούν με τους τούρκους φίλους των»( Ν. Κρανιδιώτη: Δύσκολα Χρόνια, Κύπρος 1950-1960, σ.95).
Πάνε την Κύπρο στο σφαγείο της νομιμοποίησης των τετελεσμένων. Την υπάγουν στον απόλυτο γεωπολιτικό έλεγχο της Τουρκίας με την φόρμουλα της καταραμένης «διζωνικής-δικοινοτικής».
Ο Ομπάμα που επί 8 χρόνια προσπέρασε αδιάφορος το Κυπριακό, ωσάν να μην υπήρχε, αιφνιδίως κατελήφθη από περίεργη πρεμούρα. Βιάζεται να δώσει «λύση» αγγλοαμερικανικού πατρόν, φυσικά πάντοτε φιλοτουρκικής έμπνευσης. Αμερικανοβρετανικά στρατηγικά συμφέροντα σε απόλυτη σύμπτωση με τα τουρκικά.
Ξεκίνησε μια εκστρατεία εξωραϊσμού της προτεινόμενης «λύσης» και συγκάλυψης των στρατηγικών μειονεκτημάτων της (καταλύεται βάναυσα η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας) και  εκφοβισμού του Κυπριακού λαού. Εφ όλης της ύλης επιδιαιτητεύει η απίθανη αμερικανίδα  Β. Νούλαντ.
Οι παρακολουθούντες εκ του πλησίον τα γιγνόμενα  ανησυχούν και διότι από το Εθνικό Κέντρο δεν πρόκειται να εγερθούν ενστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των άλλων εγγενών δυσχερειών στον πυρήνα του παρόντος σχήματος εξουσίας πλειοψηφούν οι Ανανιστές  του Συνασπισμού του 2004 …
Γι αυτό, όπως και τότε, τώρα όμως χωρίς Τάσο, η τύχη της Κύπρου αφιερώνεται  στον πατριωτισμό των Κυπρίων.

             *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Το σχολείο φάντασμα και άλλα δαιμόνια

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Τροπαιούχους του άδειου λόγου» ονομάζει ο Σεφέρης τους ποικιλώνυμους αναμορφωτές της παιδείας που ανυποψίαστοι ότι αυτή σημαίνει παραγωγή πολιτισμού, σχεδιάζουν κάθε φορά και μια νέα «αρχιτεκτονική της εκπαίδευσης». Στην Ελλάδα κάθε καινούργιος υπουργός Παιδείας, συχνά και στην ίδια κυβέρνηση, στήνει την δική του μεταρρύθμιση. Ο ποιητής μάς λέει πως η μόρφωση που αναφέρει ο Μακρυγιάννης, είναι «το κοινό κτήμα, η φυσική παρουσία μιας φυλής, παραδομένη για αιώνες και χιλιετίες από γενιά σε γενιά, από ευαισθησία σε ευαισθησία, κατατρεγμένη και πάντα ζωντανή, αγνοημένη και πάντα παρούσα-είναι το κοινό κτήμα της μεγάλης λαϊκής παράδοσης του Γένους»(Δοκιμές γ’, Α’ 228 επ. ).
         Πόσοι από αυτούς που καταγίνονται με το σημερινό σχολείο, πολιτικό προσωπικό,  καθ΄ ύλην αρμόδιοι, εκπαιδευτικοί λειτουργοί οιστρηλατούνται από παρόμοια έμπνευση;
         Γι΄ αυτό και (δια)μορφώνουν καταναλωτές και όχι πολίτες. Η διαφορά είναι συγκλονιστική. Μετά, σου λένε, ο λαϊκισμός ροκανίζει τη χώρα. Έτσι, κυριαρχεί η χρησιμοθηρική ιδεολογία της ευκολίας. Οι  σταθερές του έθνους βάλλονται πανταχόθεν.
         Η εθνική συνεννόηση είναι ευκταία και διαρκώς ζητούμενη όταν αποβλέπει στο καλό του τόπου.
Συνάντηση πρωθυπουργού-αρχηγού αντιπολίτευσης. Μητσοτάκης: «Να συμφωνήσω εγώ στο να συμπεριληφθεί το άρθρο 3  στην αναθεώρηση και εσύ το άρθρο 16. Όποιος κερδίσει στις εκλογές την πλειοψηφία, να έχει την πρωτοβουλία αλλαγής τους»!!
         Τα στοχοποιηθέντα άρθρα αναφέρονται, ως γνωστόν, το 3 στις αδιάρρηκτες (ως τώρα) σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας, ενώ το 16 ορίζει τους σκοπούς της Παιδείας: μεταξύ των οποίων, «την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης». Ο ένας  πασχίζει να χωρίσει το κράτος από την Εκκλησία, επιβάλλοντας το ουδετερόθρησκο κράτος και το ουδετερόθρησκο σχολείο. Ενώ ο άλλος  κόπτεται να μεταρρυθμίσει το 16 § 5 για να κατοχυρώσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Φυσικά «ου φροντίς Ιπποκλείδη», ότι ενδεχόμενη υλοποίηση της συμφωνίας συνεπάγεται αποκοπή μας από τις ρίζες από όπου αντλούμε δύναμη, αρδεύουμε την ψυχή και τροφοδοτούμε τη συνείδηση της ιστορικής μας περηφάνειας.
         Αυτά τα «κουδουνίσματα και κορδακισμοί»(Σεφέρης) κυριαρχούν παρ΄ ημίν, όταν σε χώρες αποθέωσης του ουδετερόθρησκου κράτους, αναπτύσσεται ο αντίθετος προβληματισμός. Παθόντες  και μαθόντες.
         Μόλις κυκλοφόρησε στη Γαλλία ένα ειδωλοκλαστικό μελέτημα, το L’  Ecole fantome(Το Σχολείο φάντασμα) του Robert Redeker (εκδ. Desclee de Brouwer). Ο σ. επισημαίνει εμφαντικά: Το σύγχρονο νεωτερικό σχολείο αρνείται να εκπληρώσει τις παραδοσιακές λειτουργίες του Σχολείου. Έχει ένα ασυνείδητο σχέδιο να κατασκευάσει μη κληρονόμους, νέες γενιές εκτός εδάφους (δηλ. εκτός ιστορίας), ένα νέο τύπο ανθρώπου. Στην  πραγματικότητα ένα ζόμπι. Αρνείται να του μεταδώσει αυτό που λέγαμε άλλοτε ο πολιτισμός (la culture). Προβάλλει τους «πολιτισμούς» [=πολυπολιτισμικότητα] για να εμποδίσει την πρόσβαση στον πολιτισμό, επιμένει οRedeker.
Και το επιμύθιό του: «Επειδή δεν ξέρουμε πλέον τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι η ανθρώπινη ζωή, ούτε τι είναι ο ανθρώπινος θάνατος, γι΄ αυτό δεν ξέρουμε πλέον τι είναι το σχολείο, τι είναι η Παιδεία». Αυτά εις Παρισίους. Πάσα ομοιότης με τα καθ΄ ημάς είναι απλώς συμπωματική!..
         Στη γειτονιά μας τώρα, ο Ερντογάν βρυχάται και κερδίζει. Αφού οι καθυβριζόμενοι τον προσκυνούν. Προχθές ο Μπάϊντεν σύρθηκε στην Άγκυρα έμφοβος για να τον βεβαιώσει ότι «η υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα είναι απόλυτη και αταλάντευτη». Χαρακτήρισε δε το αποτυχημένο πραξικόπημα «επίθεση εναντίον του λαού της Τουρκίας», αδιαφορώντας ότι ο λιβανιζόμενος άδειασε τις φυλακές από τους ποινικούς για να στοιβάξει εκεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, ως τώρα 50.000 στρατιωτικοί, ακαδημαϊκοί, δημόσιοι υπάλληλοι κ.λ.π. Τους  ταπεινώνει, τους εξευτελίζει, τους βασανίζει. Το ότι βέβαια ο τούρκος παίζει σε πολλαπλά ταμπλώ είναι μια ιστορία που θα παιχθεί εν τοις πράγμασι. Κατά τα άλλα ο φαρισαϊσμός και ο κυνισμός είναι δομικά στοιχεία των διακρατικών σχέσεων. -Ο Μπάϊντεν προειδοποίησε τους Κούρδους της Συρίας, συμμάχους των ΗΠΑ, ότι θα χάσουν την αμερικανική υποστήριξη αν δεν αποσυρθούν ανατολικά του Ευφράτη. Δώρο στην Άγκυρα!
         Κύπρος και Αιγαίο συναποτελούν τα βαρυσήμαντα  γεωπολιτικά ερείσματα του Ελληνισμού. Αυτά εποφθαλμιά με αδηφάγο μίσος η Άγκυρα.  Οι νέες πραγματικότητες επιβάλλουν επαναχάραξη της στρατηγικής μας. Με Ισραήλ και Αίγυπτο έγινε ένα σοβαρό ξεκίνημα. Να προχωρήσει. Φιλία με τους τούρκους ούτε υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Αυτοί προσφέρουν λυκοφιλία.
       Στην Κύπρο οι ημέτεροι συντηρούν ένα έωλο κλίμα αισιοδοξίας. Αττίλας, εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις είναι στον αέρα. Να αποτρέψουμε σφόδρα πιθανή διολίσθηση σε Τριμερή, Πενταμερή κ.τ.τ., όπου μας εξωθεί ο διεθνής παράγων.
       Και κάποτε να αποφασίσουμε να κάνουμε χρήση των δυνατοτήτων μας. Είμαστε οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές στην Αλβανία και η κυβέρνησή της ασκεί την πιο ανθελληνική και φιλοτουρκική πολιτική. Το πρόβλημα είμαστε εμείς που τα ανεχόμαστε.
       Και η συμβουλή του Πιττακού: Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν επιτρέπεται στους κακούς να άρχουν («τοις πονηροίς ουκ έξεστιν άρχειν») και στους καλούς να μην άρχουν («και τοις αγαθοίς ουκ έξεστι μη άρχειν»).

                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

13.9.16

«Δεν υπάρχει λαός της αριστεράς, ή λαός της δεξιάς. Υπάρχει μόνον ένας λαός»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Υπάρχει μία μπουρζουαζία της αριστεράς και μία μπουρζουαζία της δεξιάς. Δεν υπάρχει λαός της αριστεράς, ή λαός της δεξιάς. Υπάρχει μόνον ένας λαός».
Ο λόγος είναι του Ζωρζ Μπερνανός (1888-1948), συμμαθητή του Ντε Γκώλ, κορυφαίου γάλλου συγγραφέα και πολιτικού στοχαστή, (από «Τα μεγάλα Κοιμητήρια κάτω από το σεληνόφως»). Προσφέρεται για μεταπτυχιακή άσκηση προβληματιζόμενων αριστερών και δεξιών. Και επειδή η αλήθεια ελευθερώνει (Ιωαν. 8.32), το γεγονός ότι «υπάρχει μόνον ένας λαός», στην περίπτωσή μας ο ελληνικός, πρέπει να ακυρώνει κάθε διχαστική εκδοχή. Πρέπει η συνοχή και ο δυναμισμός του να προστατεύεται ως κόρη οφθαλμού.
Οι θιασώτες της νεωτερικής πολυπολιτισμικότητας  είναι άγευστοι από τον ζωντανό πνευματικό πλούτο της Ορθόδοξης οντολογίας, ανθρωπολογίας και κοσμολογίας. Τα καχεκτικά «Θρησκευτικούλια» είναι του χεριού τους και τα διαχειρίζονται κατά πώς τους βολεύει.
Τα, μάλλον αδοκίμως ονομαζόμενα, Θρησκευτικά  είναι βίβλος αγωγής των ελληνοπαίδων, καλλιέργειας της βιωματικής σχέσης τους με την Ορθόδοξη Εκκλησία, και ανάδειξής τους σε «καλούς καγαθούς» πολίτες.
Αν οι «αναμορφωτές» μας διάβαζαν τον ανεκτίμητο Γιώργο Θεοτοκά, θα μάθαιναν ότι: Η Ορθοδοξία «είναι συνυφασμένη αξεδιάλυτα με τα ήθη του [ελληνικού λαού] και τον ομαδικό χαρακτήρα, με το κλίμα και το άρωμα του τόπου, τα τοπία του, με την οικογενειακή του ζωή και με τα γνωρίσματα των εποχών της χρονιάς(…). Αυτή η θαλπωρή, αυτά τα ζεστά πνευματικά κύματα που μεταδίδονται ακατάπαυστα, σ΄ όλη την Ελλάδα από τους ορθοδόξους ναούς και από τις βυζαντινές τους ακολουθίες αποτελούν στοιχείο συνεκτικό εκ των ων ουκ άνευ της ελληνικής ζωής. Για τούτο και δεν μπορεί να νοηθεί στην Ελλάδα χωρισμός Εκκλησίας και Πολιτείας»!(Πνευματική Πορεία, Φέξης,σελ.152). Νομίζουμε τελεία και παύλα δια τους νουν έχοντας.
Οι διαπλεκόμενοι καναλάρχες, που επί χρόνια λίγο πολύ διορίζουν και παύουν κυβερνήσεις, σύρθηκαν σχεδόν ικέτες σε μια ταπεινωτική για το ύφος τους διαδικασία. Τα πάντα ωστόσο θα κριθούν αν την επομένη θα έχουμε ποιότητα εκπομπών και τιμιότητα σχέσεων. Αν δηλαδή θα μπει τέλος στην αιμομικτική σχέση χρήματος-πολιτικής, ή θα μείνουμε στα ίδια. Εκρεμμεί το ΣτΕ. Αλλά αυτό «κατάπιε» τα μνημόνια, τις άδειες δε θα καταπιεί;
Κατά τα λοιπά η Λερναία Ύδρα των μνημονίων, εφάμιλλη του μυθολογικού τέρατος, διψά για όλο και περισσότερο αίμα. Ακόρεστη και βουλιμιώδης: ΕΝΦΙΑ, Επικουρικές, ΦΠΑ…
«Μας ηύραν χρόνια δίσεκτα/στενά καταραμένα. (…) Η Πολιτεία λωλάθηκε κι απόπαιδα τα κάνει/το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη»! (Κ. Παλαμάς).
Ο ποιητής ακτινογραφεί προφητικά έναν αιώνα πριν, και την παρούσα πραγματικότητα.
Η αδρανούσα λόγω σκοπίμων τουρκογενών δυσχερειών και ευρωπαϊκής ολιγωρίας Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας δεν επέτρεψε την επαναπροώθηση των παράνομων μεταναστών στην Τουρκία, ενώ η απροθυμία των Ευρωπαίων απέτρεψε την μετεγκατάσταση των προσφύγων εντός της ΕΕ. Αλλά από κατήγοροι αιφνιδίως βρισκόμαστε κατηγορούμενοι…
Ο γερμανός υπουργός Ντε Μεζιέρ μάλιστα νεκρανάστησε το φάντασμα τού Δουβλίνου ΙΙ. Πρόκειται για την τρομερή εκείνη ευρωπαϊκή ρύθμιση που συνυπέγραψε η Ελλάς άνευ αντιρρήσεων, πρωθυπουργεύοντος του Κωνσταντίνου Σημίτη, σύμφωνα με την οποία ο παρανόμως εισερχόμενος σε χώρες της ΕΕ δεν απελαύνεται στη χώρα προέλευσής του, ούτε στην εκτός ΕΕ χώρα μέσω της οποίας εισήλθε(π.χ. Τουρκία) αλλά στην πρώτη χώρα της ΕΕ που μπήκε(ανάγνωθι Ελλάδα). Τον μπαμπούλα αυτόν μας επισείει το Βερολίνο και ευθυγραμμίστηκαν ήδη ακαριαία και οι Βρυξέλλες.
Οι εταίροι εθελοτυφλούν και εγκληματούν κατά της Ελλάδος. Θωπεύουν την Τουρκία που στρατολογεί τους πάσης προέλευσης λαθρομετανάστες για να τους χρησιμοποιήσει για γεωπολιτικό όπλο.
Δεν μας αφήνουν τελικά να… αγιάσουμε. «Όπου ο Θεός έχει Εκκλησία, εκεί ο διάβολος στήνει παρεκκλήσι», λέει ο Σαίξπηρ…
 Η καθημερινότητα ταλανίζει αγρίως και απορροφά ολοκληρωτικά κυβερνώντες και κυβερνωμένους σε σημείο που όλοι να προσπερνούν ασύμμετρους κινδύνους που τροφοδοτούνται καθημερινά από την απροκάλυπτα εχθρική τουρκική δραστηριότητα σε βάρος Ελλάδος-Κύπρου. Ο Ερντογάν έχει το πράσινο φως συναίνεσης ή τουλάχιστον ανοχής από Ουάσιγκτον και Μόσχα για δράσεις (όπως η χερσαία επίθεση στη Συρία ) που τον βγάζουν από τα αδιέξοδά του και υποθάλπουν την σύνολη επιθετικότητά του.
Εταίροι, σύμμαχοι και «όλα τα παιδιά» πασχίζουν να υπαγάγουν την Κύπρο στον νεοοθωμανικό γεωπολιτικό έλεγχο. Εκμεταλλεύονται τις αυταπάτες της Κυπριακής ηγεσίας και την αδράνεια των Αθηνών. Με την αδρή συνδρομή της αμερικανίδας υφυπουργού Β. Νούλαντ εντατικοποιούνται οι συνομιλίες όπου προτάχθηκαν όλα τα θέματα τουρκικού ενδιαφέροντος, ενώ πνίγονται στις λεπτομέρειες τα μείζονα και ουσιώδη: Ενιαία κυριαρχία, ενιαία ιθαγένεια και ενιαία διεθνής εκπροσώπηση.
Ευχάριστος αιφνιδιασμός το ηχηρό ψήφισμα των Χειμαρριωτών που καταγγέλλει την αλβανική κυβέρνηση ότι ενθαρρύνει ανθρώπους με πολιτική και οικονομική δύναμη, καθώς και μέλη συμμοριών του οργανωμένου εγκλήματος  και της μαφίας, να καταπατούν και να κλέβουν συστηματικά τις εκεί ελληνικές περιουσίες. Ταρακουνήθηκε  το ΥπΕξ;

             *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

1.9.16

“Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου κι όσο μπορείς κρατήσου…”

του Στ. Παπαθεμελή*


            Το καίριο ερώτημα που πλανάται πάντοτε είναι ποιος κυβερνά τον κόσμο και βέβαια αυτόν τον τόπο. Η απάντηση είναι οι αγορές με τα ανά χώρα ενεργούμενά τους. Αυτές διαθέτουν τα συστήματα παραγωγής κρίσεων που βυθίζουν τους λαούς στην απόλυτη φτώχεια με φοροληστρικά μνημόνια και τα τούτοις όμοια.
            Οι κυβερνήσεις, κάποιες λιγότερο, άλλες περισσότερο και άλλες ολοκληρωτικά, εκτελούν τις εντολές των αγορών «τοις κείνων ρήμασι» πειθόμενες. Αν παρεκκλίνουν, αντικαθίστανται συχνά με «δημοκρατικές διαδικασίες»!
            Οι αγορές προτιμούν το σκότος παρά το φως. Επειδή «πας ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού» (Ιω. 3,20).
            Ηθικά αρέσκονται στο βούρκο, όπως τα χοιρίδια. Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στο βούρκο παρά στο καθαρό νερό. «Ύες βορβόρω ήδονται μάλλον, ή ύδατι καθαρώ» (Ηράκλειτος).
            Είναι διάχυτη η δυσοσμία από τις ΜΚΟ Open Society Foundations του διεθνούς αρχιτοκογλύφου Soros που αυτοπροσδιορίζεται «φιλάνθρωπος». Εις πλήρη απόδειξη των αναμείξεών του στα εσωτερικά και την εξωτερική μας πολιτική οι 2.500 φάκελοι χάρη στην ομάδα DC Leaks. Ένα πρώτο δείγμα από 26 προγράμματα χρηματοδότησης, μεταξύ άλλων και του Gay Pride
Η αλλοίωση της εθνικής ταυτότητός μας ανήκει στους υψηλούς στόχους του «ευαγούς» ιδρύματος, κατά τα άλλα προστάτη παντός ανθελληνικού.
            Να μας αλλάξουν την ταυτότητα, αυτός είναι ο ύπουλος στόχος τους. Εκεί βρίσκεται η πηγή της συνοχής και της ισχύος ενός λαού. Στη νοηματοδότηση του βίου του από τις αξίες του πολιτισμού του και το υπερβατικό του ιδεώδες. Η καταστροφή της ελληνικής ετερότητας, του ελληνικού τρόπου τούς απασχολεί επιμόνως. Η ελληνικότητα είναι τρόπος. «Τρόπος σκέψης και έκφρασης λογικής και γλώσσας. Είναι επιλογή προτεραιοτήτων, κριτήρια επιλογής» (Γιανναράς, Η Ευρώπη γεννήθηκε από το «Σχίσμα», σ.270). Αυτό είναι κάρφος εις τους οφθαλμούς τους[P1] .
            Οι πέντε Ολυμπιονίκες μας του Ρίο, καμάρι της πατρίδας, προετοιμάσθηκαν μέσα σε απίστευτα δυσμενείς όρους εδώ. Νίκησε το πείσμα και η πίστη τους. Η χώρα πορεύεται μέσα από ανάλογες συνθήκες. Μπορεί και δικαιούται να κερδίσει το μετάλλιο της εξόδου από την Κρίση. Προϋπόθεση, η κάθε λογής ηγεσία της να εμπνευσθεί από το πνεύμα των Ολυμπιονικών μας.
            Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στους «Στρωματείς» παραπέμπει στον Γοργία (483-376 π.Χ.): «Και το αγώνισμα ημών διττών αρετών δείται, τόλμης και σοφίας. Τόλμης μεν το κίνδυνον υπομείναι, σοφίας δε το αίνιγμα γνώναι». Στο αγώνισμά μας απαραίτητες δύο αρετές, τόλμη και γνώση. Τόλμη να αποδέχεσαι τον κίνδυνο και γνώση να αναγνωρίζεις το κρυμμένο νόημα (Η αρχαία Σοφιστική, εκδ. Γνώση, σ. 213). Αλλά εδώ ψαχνόμαστε ακόμη για το έλασσον, την διαχειριστική επάρκεια.
            Οι αμύντορες του τεμένους των Αθηνών επικαλούνται ότι έτσι τίθεται υπό κρατικό έλεγχο ό,τι συγκαλύπτεται υπό την μουσουλμανική λατρεία. Ο ισχυρισμός είναι αφελής διότι:
α. Οι μουσουλμάνοι στην πρωτεύουσα είναι πολλαπλάσιοι της χωρητικότητας του τζαμιού 350 θέσεων. Είναι 350Χ1000 και …..
β. Ανήκουν σε διαφορετικές, αλληλοσπαρασσόμενες «ομολογίες», σουνίτες, σιΐτες, αλεβίτες, αλεουΐτες κλπ. Σε ποιους θα πρωτοδοθεί;
γ. Οι γερμανικές αρχές καταγγέλλουν ανοιχτά τους ιμάμηδες των εκεί 900 τζαμιών ότι δεν επιτελούν θρησκευτικό έργο, αλλά πολιτική προπαγάνδα και σχεδιάζουν μέτρα περιστολής τους.
            Με αποδέκτη το χειμαζόμενο κομματικό ακροατήριο, ο Γ.Γ. Δικαιοσύνης προέβη σε πρωτοφανή ενέργεια ζητώντας από τον Εισαγγελέα να ασκήσει δίωξη κατά του Μητροπολίτη Χίου για όσα πασίδηλα και αυτονόητα, δήλωσε στα πλαίσια των καθηκόντων του ο Ποιμενάρχης. Αλλ’ο υπερευαίσθητος Γ.Γ. (και ο Εισαγγελέας Ρατσισμού) δεν «άκουσαν» τον ψευδομουφτή Ξάνθης, Μέτε, να ξερνάει: «Οι Εβραίοι πρέπει να γίνουν σαπούνι και ο Χίτλερ κάποια μέρα θα δικαιωνόταν για την επιλογή του να τους εξολοθρεύσει»! Ο Μέτε παραμένει στο απυρόβλητο.
            Οι δυνάστες ούτε καταργούν, ούτε χαλαρώνουν τις αλυσίδες της καταδυνάστευσής μας. Όπως απεκάλυψε ο Spiegel, εν όψει επιδείνωσης του μεταναστευτικού εκβιάζουν τη συνεργασία της Ελλάδος «ακόμη και με άσκηση οικονομικών πιέσεων»!
            Η απειλή του μεταναστευτικού στριφογυρίζει στις αυλές μας[P2] .
            Οι Ευρωπαίοι δεν θα ενδώσουν στο τελεσίγραφο του Ερντογάν για τη βίζα. Αυτός, με το νταϊλίκι του και τα αδιέξοδά του, θα πραγματοποιήσει την απειλή του: δια των δουλεμπόρων του θα αδειάσει τις μικρασιατικές ακτές από τους «φιλοξενουμένους» του. Στην Ελλάδα βεβαίως, βεβαίως!
            Η Ελλάδα οφείλει να υπερασπισθεί τα σύνορά της, όπως κάθε χώρα υπερασπίζεται τα δικά της. Δεν υπάρχουν «ανοιχτά σύνορα» πουθενά. Και να αξιώσει με απόλυτη κατηγορηματικότητα οι εταίροι να αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης τους[P3] .
Το Αιγαίο είναι τα σύνορα της Δύσης. Το ΝΑΤΟ, να υπερασπισθεί μαζί με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις το Αιγαίο ολόκληρο, από την Αλεξανδρούπολη ως το Καστελόριζο, φυσικά περιλαμβανομένης και της Δωδεκανήσου.
            Η συνεισφορά και οι αγώνες του λαού μας ξεχνιούνται εύκολα από τους «μεγάλους».
            Το τραγούδησε η ανεπανάληπτη Σοφία Βέμπο:
«Σε κάθε χιονισμένη ράχη,
σαν πολεμούσαμε μονάχοι,
όλοι λαγούς με πετραχήλια μας ετάζανε
και μες στα μάτια με λατρεία μας κοιτάζανε.

Μα ξεχαστήκαν όλα εκείνα,
η Πίνδος και η Τρεμπεσίνα,
ίσως μια μέρα εμάς που τόσο αίμα εχύσαμε,
να μας καθίσουν στο σκαμνί, γιατί νικήσαμε».
(Ποίηση Μ. Τραϊφόρου)
Αυτό επιμένουν να κάνουν. Έλεος!



*Πρόεδρος   Δημοκρατικής Αναγέννησης

Προς Βρυξέλλες: Σοβαρευτείτε με αντίμετρα οικονομικού αποκλεισμού της Τουρκίας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μάς συνέχει ο απόηχος του δεκαπενταυγουστιάτικου ρεμβασμού. Οι καλές ειδήσεις είναι τα δύο χρυσά + 1 αργυρό των παιδιών στους Ολυμπιακούς. Μας έκαναν υπερήφανους όλους. Και κάποιους «αρμόδιους» που δεν το δικαιούνται.
         Πού θα πάει, θα το παλέψουμε. Και όπως μας βεβαιώνει το δημώδες ποντιακό άσμα: «Οι Έλληνε γερούν κι ανθούν και φέρουν πάλιν άλλα»!(“Το μοιρολόγι του Ήλιου”).
         Περνούμε μια περίοδο γενικευμένης αποϊέρωσης. Η διάσταση του ιερού έχει εξοβελιστεί από την ζωή των κοινωνιών. Το σχολείο ως χωροχρόνος παιδαγωγίας ακυρώθηκε. Η οικογένεια δεν εποπτεύει τα παιδιά της. Διά του εφησυχασμού τα παρέδωσε στη δικαιοδοσία του λεγόμενου «μεγάλου παιδαγωγού» που ακούει στο μαγικό όνομα Διαδίκτυο. Αξίζει η αποκαλυπτικότατη έρευνα της Λένας Παπαδημητρίου Generation Porn (ΒΗΜΑgazino,7/8/16). Νιώθεις, έναν γόνιμο πανικό. Μεγαλώνει στην Ελλάδα η πρώτη γενιά εφήβων με απεριόριστη πρόσβαση σε 800.000.000 Porn sites. Δαντικό το σχόλιο του Economist: «Οι έφηβοι σήμερα έχουν δει μεγαλύτερη ποικιλία σεξουαλικών πράξεων απ΄ ό,τι είχε στη διάθεσή του σ΄ όλη του τη ζωή και ο πιο ακόλαστος μογγόλος αυτοκράτορας»! Απασφαλισμένη βόμβα. Τα ιατρικά κέντρα και όσοι γονείς οσφραίνονται έχουν χειροπιαστό το έγκλημα, όμως ακόμη χωρίς τιμωρία!
         Το Διαδίκτυο έχει το προνόμιο της απόλυτης ελευθερίας. Άνευ όρων και ορίων. Λειτουργεί χωρίς κανόνες και χωρίς κυρώσεις. Τα αποτελέσματα άρχισαν είδη να γίνονται ορατά στους νουν έχοντες και δια γυμνού οφθαλμού. Αδρανής  οικογένεια, αδιάφορο έως εχθρικό εκπαιδευτικό σύστημα. Δέστε τα σχολικά Αναγνωστικά ανυποψίαστα για τις αξίες της ζωής.
Τιμητική εξαίρεση οι καίριες παρεμβάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας που θυμίζουν τον οφειλόμενο από κάθε Έλληνα σεβασμό, ιδίως αξιωματούχο σε Εκκλησία - Πατρίδα. Η Κυβέρνηση νομίζει προφανώς ότι  έλυσε όλα τα προβλήματα και ψάχνεται να βρει κάποιο… άλυτο. Εφ΄ ώ και εξήγγειλε την αποποινικοποίηση της… βλασφημίας! Κάποιοι ζούνε εκτός πραγματικότητας. Αντιπαρέρχονται όσα τρομερά συμβαίνουν στην ευρύτερη γειτονιά μας (Γαλλία, Γερμανία κλπ.) και εννοούν να αφοπλίσουν το δικαιϊκό μας σύστημα αντί να αναζητήσουν τρόπους ενίσχυσής του, πχ την θέσπιση αυστηρότερων ρυθμίσεων για τις περιπτώσεις χλευασμού και έργω προσβολής των ιερών και των οσίων κατά το προηγούμενο τού ν.4000 περί τεντυμποϊσμού. Η Εκκλησία συγχωρεί, αλλά η Πολιτεία οφείλει να τιμωρεί για να προλάβει τα χειρότερα.
         Την ώρα πάντως που εμείς υψώνουμε δαπάναις μας τζαμί στην Αθήνα, ο Ερντογάν, αφού μετέτρεψε ξανά σε τζαμιά τις Αγίες Σοφίες Τραπεζούντας και Νικαίας και βεβήλωσε την Μεγάλη Αγία Σοφία, απαγόρευσε την Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας με το πρόσχημα ότι τάχα στο ναό «γίνονται εργασίες». Αλλά αυτό και αληθές υποτιθέμενο δεν θα εμπόδιζε τη Λειτουργία που ούτως ή άλλως τελείται στον αύλειο χώρο. Σημειώστε ότι οι πιστοί για να μπουν εκεί πληρώνουν εισιτήριο στους χοτζάδες!
Πολλά γράφονται για το ειδύλλιο Πούτιν – Ερντογάν. Ο ρώσος είναι διεθνής παίκτης. Ο  τούρκος το “παίζει” απλώς. Η Δύση εχθρεύεται τη Ρωσία περισσότερο απ΄ ό,τι  εχθρεύονταν χθες την ΕΣΣΔ. Τα κέντρα της, ιδίως τα αμερικανικά, έχουν ένα απίστευτο σύμπλεγμα ανοχής της Άγκυρας και μεγέθυνσης  του ρόλου της. Κυνικός υπολογισμός: μεγάλη αγορά, πολύς στρατός, προνομιούχα θέση. Αν υπονοούν το Ιντσερλίκ, η Άγκυρα το αρνήθηκε στις ΗΠΑ, στο πόλεμο του Ιράκ και ξανά τώρα κατά του ISIS. Της το ζητεί και θα το δώσει στον Πούτιν.
Μετέωρη η συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας για το προσφυγικό με βαρύ ευρωπαϊκό τίμημα την κατάργηση της βίζας για τα 75.000.000 τούρκους. Χωρίς φυσικά ο ισλαμοοθωμανός να εκπληρώσει τις δικές του υποχρεώσεις. Εκβιάζει τελεσιγραφικά κατάργηση βίζας ως τον Οκτώβριο  απειλώντας να βουλιάξει με τα 3.000.000 πρόσφυγες-μετανάστες την Ευρώπη. Την Ελλάδα σίγουρα.
Βαλκάνιοι, Αυστρία, Βίζενγκραντ έχουν κλειστά σύνορα. Εμείς θα πληρώσουμε, Εμάς θα βουλιάξουν. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν βιάζονται να αποφασίσουν περί του πρακτέου. Να αξιώσουμε να το πράξουν αμελλητί  με μόνη αποτελεσματική απόφαση: αντίμετρα οικονομικού αποκλεισμού της Τουρκίας. Τα χάδια  είναι απρόσφορα μέσα.
Ο απειλών είναι ακόρεστα βουλιμικός. Δεν ορρωδεί προ ουδενός. Δεν διαθέτει αίσθηση κινδύνου. Είναι εσχάτη αφέλεια να αναμένεται από μέρους του σεβασμός συμπεφωνημένων.  Το παραμύθι του “ηπίου” Ισλάμ τελείωσε. Τώρα έγινε χαλίφης…
Η Δύση δε θα βρει καλύτερο γεωπολιτικό σύμμαχο στην Ανατολική Μεσόγειο από το δίδυμο Ελλάδος – Κύπρου. Ας το καταλάβει επιτέλους. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Η περίοδος τού «δούναι» για τον Ελληνισμό χωρίς «λαβείν» πρέπει να λήξει. «Εν τη παλάμη και ούτω βοήσομεν»!
Στα εγκλήματα της Δύσεως και η αιματηρή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ο επίλογος γράφηκε προχθές: Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης αθώωσε τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, δέκα χρόνια μετά το θάνατο του ανδρός στις φυλακές αυτών που τελικά τον απάλλαξαν. Τον δαιμονοποίησαν. Τα παπαγαλάκια τους τον στόλιζαν με τα φρικιαστικότερα κοσμητικά: δολοφόνος, χασάπης, γενοκτόνος για να μας πούνε τώρα ότι δεν ήταν θύτης, αλλά θύμα (δικό τους βέβαια). Αιδώς και τίσις, αλλά πού και πότε;


                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

12.8.16

Παναγία βόηθα!…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

     Οι γιορτές αποτελούν την πεμπτουσία του ελληνικού πολιτισμού «Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος» (Δημόκριτος). Ζωή δηλαδή χωρίς γιορτές και πανηγύρεις μοιάζει με μακρινό δρόμο χωρίς πανδοχείο για ξεκούραση.
      Η Γιορτή της Μεγαλόχαρης, γιορτή ζωής και αφθαρσίας είναι το «δεύτερο Πάσχα» των Ελλήνων. Ο ελληνικός κόσμος λάτρεψε την Μητέρα του Χριστού. Την ύμνησε, την ζωγράφισε, της ανήγειρε επιβλητικούς ναούς και ταπεινά εξωκκλήσια. Ταυτίστηκε μαζί της.  Είναι για το λαό μας: Πάντων χαρά, (Παντοχαρά), Ρόδον το  αμάραντον, Αγνείας θησαύρισμα, Ουρανών υψηλοτέρα!
Και χίλια τόσα χρόνια επί των απορρώγων βράχων του Άθωνος, στο «Περιβόλι της Παναγίας», μονάζουν «ηγορασμένοι από της γης» πατέρες, αδιαλείπτως προσευχόμενοι.
      Η Μεγαλόχαρη «εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπε». Είναι διαρκώς και πανταχού παρούσα στη ζωή του καθενός που καταφεύγει στη χάρη Της. Και κατ’ εξοχήν παρούσα στους υπέρ ελευθερίας και σωτηρίας αγώνες του Ελληνικού Έθνους. Εκεί στάθηκε ολοφάνερα η Υπέρμαχος Στρατηγός του. Και εκείνο της ανταπέδωσε τα νικητήρια επειδή κράτησε το κράτος απροσμάχητον.
Απ’ εκείνην «νενίκηνται (=έχουν ηττηθεί) της φύσεως οι όροι».
Να πώς απαθανάτισε την πίστη του στο πρόσωπό της Υπερμάχου ο Γιώργος Σεφέρης:
«Ω Παναγιά, που σαν παρακαλώ /συλλογιέμαι τη μάνα μου/ Ω Παναγιά  λυπήσου τον τρελό/τον βραχνό/ τον πυκνό/ τον πόνο που μου τρώει τα σπλάχνα» προσεύχεται ο Ποιητής. «Ω Παναγιά μου, είσαι καλή/ προ σε η ψυχή μου η αμαρτωλή/γυρνά και απογυρνά να ξαποστάσει ».
      Το «Πάσχα του Καλοκαιριού» είναι μια όαση ανάπαυλας και αναψυχής για τους ψυχοσωματικά βασανισμένους της καθημερινότητας, «Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου».  [Ρεμβάζω = αφήνω τη σκέψη και τη φαντασία μου ελεύθερη, ονειροπολώ].
Συγκλονιστικό το ομώνυμο διήγημα του Παπαδιαμάντη (11, σ.203 επ.)
Όταν πάντως ο «φιλέρημος γέρων» της Σκιάθου υπερβαίνει το τέχνημα του λόγου και στοχάζεται πολιτικά εντοπίζει τις ρίζες και της παρούσας τραγωδίας μας η οποία χειραγωγείται από την ασύδοτη δράση της τοκογλυφίας, - τώρα της διεθνούς- τότε της εγχώριας. Ο ήρωας του διηγήματος είναι μεγαλοκτηματίας, αλλά κάποτε χρειάσθηκε να λάβει μικρό δάνειο και απευθύνθηκε σε επιτόπιο τοκογλύφο.
«Οι τοιούτοι ήσαν άνθρωποι φερτοί απ’ έξω». Οι εντόπιοι όταν χρειάσθηκαν χρήματα άρχισαν να υποθηκεύουν τα κτήματα. Μετά μια γενιά «τα χρήματα επέστρεψαν εις τους δανειστάς, συνπαραλαβόντας μεθ' εαυτών και τα κτήματα»!
Και τα χρήματα, και τα κτήματα! Αυτό το ρεφραίν το ζούμε ως χώρα στην νιοστή! Με αδίστακτες μεθοδεύσεις της διεθνούς τοκογλυφίας και των ιθαγενών οργάνων της, μεταξύ άλλων πληρώνουμε  και την εγκληματική διόγκωση, το 2009, του ελλείμματος (Συνέργεια Eurostat - ΕΛΣΤΑΤ, Κομισιόν, ΕΚΤ). Ζημία Ελλάδος 210 δισ!
Στοχάζεται ο σοφός Σκιαθίτης:
«Εγέννα ή όχι η γη, εκαρποφόρουν ή όχι τα δένδρα, ο τόκος δεν έπαυε. Τα κεφάλαια «έτικτον». Έπαυσε να τίκτη η γόνιμος (όπως λέγει ο Άγιος Βασίλειος), αφού τα άγονα ήρχισαν κ’ εξηκολούθουν να τίκτουν... (Ενθ.αν. σ.210).
Σε ανάλογο μήκος κύματος η απάντηση του ινδιάνου φυλάρχου Σιάτλ στον αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Πήρς (1853-57) ο οποίος αξίωσε απ΄ τους ιθαγενείς να του πουλήσουν τη γη τους:
«Ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης το ένα με το άλλο δεν κάνουν γι’ αυτόν διαφορά γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα  και παίρνει από τη γη όλα όσα του χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός του (…..). Ο Θεός είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε»(…). Ένα ξέρουμε, ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Όμως ακόμα κι ο λευκός [όπως και οι δυνάστες μας] δεν γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα».
      Τους δυνάστες μας τους ξέρουμε καλά. Τον λαό μας, «τον παν, τον φέρνουν, πίσω-μπρος / του τρώνε και το λίγο βιός / κι από το στόμα τη μπουκιά / πάνω στην ώρα τη γλυκιά / του τηνε  παίρνουμε κι αυτή/. Χαρά στους πούναι δυνατοί /(…). Γι’ αυτούς δεν έχει εγώ και εσύ (…). Γι’ αυτούς δεν έχει χόρταση»(Ελύτης, ο Ήλιος, ο ηλιάτορας).
      Στο γεωπολιτικό μέτωπο με γενεσιουργό αιτία όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία κυοφορούνται στρατηγικές ανατροπές. Φοβόμαστε ότι οι ημέτεροι εφησυχάζουν με την ιδέα της (προς ώρα) αποδυνάμωσης της γείτονος. Στην πραγματικότητα έχουμε μιαν τελείως ανεξέλεγκτη κατάσταση με βάση το ψυχογράφημα του σουλτάνου. Αν αυτός  εκδικούμενος  ΗΠΑ-Ευρώπη απασφαλίσει το προσφυγικό, δεν θα πληρώσει, ούτε η Μέρκελ, ούτε η Χίλαρι, αλλά η Ελλαδίτσα μας.
      Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου σφόδρα πιθανού ενδεχομένου  απαιτεί σοβαρή προετοιμασία με πρώτη κίνηση την απαλλαγή των ιθυνόντων από εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες.
      Οι επιλογές Ερντογάν δημιουργούν στρατηγικό και  γεωπολιτικό κενό. Η Ελλάς μπορεί άριστα να το καλύψει προσφέροντας άμεση εναλλακτική λύση, γεωπολιτική και ενεργειακή. Αυτό βεβαίως επιβάλλει γρήγορες δυναμικές πρωτοβουλίες. Θα τους ψάξουμε δεν θα περιμένουμε να μας ψάξουν αυτοί.
Το άρθρο του μυστικοσυμβούλου του Ερντογάν  Ibrahim Karagul (Δημοκρατία, 8/8/16) επιβεβαιώνει αισθήματα και προθέσεις έναντι ΗΠΑ-Ε.Ε. Όποιος το κατάλαβε, κατάλαβε!

      Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην Πανήγυρή μας.
«Στη θλίψη και στη δυστυχία
στις δύσκολες στιγμές του πόνου
όλοι σε Σε το βλέμμα υψώνουν
κι’ όλοι φωνάζουν  «Παναγία!» (Γ. Βερίτης)
Παναγία βόηθα !...

                                                                       *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

ΔΝΤ: παραδοχή εγκλήματος χωρίς έμπρακτη μετάνοια



Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μία έκθεση  - κόλαφος του ΔΝΤ, η συνέντευξη του νομπελίστα Stiglitz και το άρθρο του Spiegel θέτουν τας χείρας εις τους τύπους των ήλων της ελληνικής τραγωδίας.
Το ΔΝΤ ομολογεί λανθασμένους υπολογισμούς: συρρίκνωση ΑΕΠ από 5,5% στο 17%, έκρηξη ανεργίας από 15% στο 25%. Πολλαπλασιαστής από 0,5 στο 2,5, κακή εκτίμηση εξαγωγών, υπερεκτίμηση δυνητικού ΑΕΠ. Εντέλει θεαματικά αποτυχημένες προβλέψεις, κατά συρροήν αστοχίες.
Παραδέχεται ότι η «στρατηγική του προγράμματος ήταν επισφαλής». Άρα πρόκειται για ηθελημένα, σκόπιμα, λάθη με τα οποία έσπρωξαν  ένα λαό στον λάκκο των λεόντων. Ήθελαν να τον «φρονηματίσουν» κατά το ναζιστικό πρότυπο: Arbeit macht frei. Εδώ η λιτότητα απελευθερώνει…
Ομολογημένο έγκλημα με αυτουργούς και αναγκαίους συνεργούς: ΔΝΤ, Κομισιόν, ΕΚΤ και εί τις άλλος.
Τα γεγονότα πλήρως αποδεδειγμένα στοιχειοθετούν την αντικειμενική υπόσταση κακουργήματος.
 Έγκλημα, εγκληματίας, Χάγη. Αρκεί να υπάρξει και το ισοσθενές με εκείνο του χωρικού του Πότσδαμ που όταν ο πανίσχυρος Φρειδερίκος επιχείρησε να σφετεριστεί το χωράφι του ανέκραξε το ιστορικό:«Υπάρχουν Δικαστές στο Βερολίνο»! Και … στη Χάγη. Όπου προσφάτως εξέδωσαν επί προσφυγής Φιλιππίνων κατά Κίνας σημαντική απόφαση απτόμενη των ελληνοτουρκικών διαφορών, ευνοϊκή για τα εθνικά μας συμφέροντα.                         
 Αντί πολλών ο Joseph Stiglitz επανέλαβε προχθές στους N.Y.Times ότι το «λεγόμενο πακέτο διάσωσης σχεδιάστηκε για να σωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες και όχι η Ελλάδα.  Και ωφέλησε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όχι την Ελλάδα». Για τους ευρωπαίους ηγέτες, κατώτερους των περιστάσεων αποφαίνεται: «Δεν έχουν λάβει ακόμη το μάθημα της κρίσης».
Ο  νομπελίστας σε άρθρο του εξ αφορμής του γ΄ μνημονίου (N.Y.Times 27/7/2015) μας προσομοιάζει ως πρόβατον επί σφαγήν και γράφει: «Αυτό δεν έχει λογική, ούτε για την Ελλάδα, ούτε για τους πιστωτές της». Πεπεισμένος ότι χρειαζόμαστε αναδιάρθρωση χρέους, καλύτερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις  και λογικότερους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα, απευθύνεται σοφά εις ώτα ασόφων για να καταλήξει: «Η  τρόϊκα όμως θα κάνει αυτό που κάνει τα τελευταία 5 χρόνια.  Θα επιρρίψει τις ευθύνες στο θύμα»!
Ο έγκριτος αναλυτής αφηγείται τις εφιαλτικές εμπειρίες του ως επί κεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας στη δεκαετία του ’90 από τις καταστροφικές δράσεις του ΔΝΤ σε Ινδονησία και Αργεντινή για να συμπεράνει ότι η «λιτότητα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την τρέχουσα ύφεση της Ελλάδος».
Κάνει φύλλο φτερό το “πακέτο διάσωσης” και εκτιμά: «Πιστεύω οι πολιτικές που επιβάλλονται δεν θα λειτουργήσουν, πως θα έχουν ως αποτέλεσμα μια ύφεση χωρίς τέλος, απαράδεκτα επίπεδα ανεργίας και αενάως αυξανόμενη ανισότητα».
Καλοδεχούμενη απροσδόκητη συνηγορία του Spiegel (29.7.16). Επικρίνει για μεροληψία τον Σόϊμπλε που προκάλεσε την άρση των κυρώσεων κατά Ισπανίας  και Πορτογαλίας ενώ απορρίπτει κάθε επιείκεια έναντί μας. Μιλάει για δύο μέτρα και δύο σταθμά, υπενθυμίζοντας την κυνική απάντηση του Γιούνκερ «γίνονται ανεκτά τα ελλείμματα της Γαλλίας επειδή είναι Γαλλία»!
Το ΔΝΤ «γεγονυία τη φωνή» ομολόγησε τα λάθη του (τα εγχώρια παπαγαλάκια πανικόβλητα προσπάθησαν να μειώσουν  την… έντασή της). Αλλά   μετάνοια μη έμπρακτη δεν αξίζει. Στην Ορθόδοξη Παράδοση μετάνοια σημαίνει: Εξομολόγηση (ας πούμε έγινε). Συντριβή (δεν φάνηκε) και κυρίως Επανόρθωση (μηδέν)!
Μάλιστα κατόπιν εντολής της τρόικας επεξετάθη νομοθετικά το ακαταδίωκτο της διοίκησης του Υπερταμείου και στους Εμπειρογνώμονες, τα μέλη του Σώματος των Εμπειρογνωμόνων, των γνωμοδοτικών οργάνων της Εταιρείας και των άμεσα θυγατρικών της. Όλοι αυτοί απαλλάσσονται από αστικές και ποινικές ευθύνες!!!
Σημείο των καιρών η ιεροσυλία στον Μητροπολιτικό Ναό της Θεσσαλονίκης. Κορύφωση αλληλουχίας συμβάντων που προσβάλλουν το βαθύτερο «είναι» του Ελληνισμού. Επιζήσαμε ως έθνος στην ιστορία χάρις στην πίστη μας, στις παραδόσεις μας και την ιστορία μας. Τώρα κάποιοι «μπερδεμένοι» πασχίζουν να μας καταστήσουν ουδετερόθρησκους. Κούνια που τους κούναγε!
Χρέος μας να διασφαλίσουμε την παρακαταθήκη του πρωταγωνιστή της ελληνικής ελευθερίας  Γέρου του Μοριά: «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος».(Απομνημονεύματα, Α΄-εκδ. Βαλέτας-σ.282).
Η δικαιοσύνη αθώωσε τους δράστες της βεβήλωσης. Ουδέν το παράδοξον. Αν όμως διέπρατταν το ίδιο αδίκημα σε τζαμί θα το επλήρωναν επί τόπου, παραχρήμα και με το αίμα τους. Εδώ ζούμε στη χώρα του ακαταδίωκτου και της ατιμωρησίας…
Αποστολικών διαστάσεων η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για τους δράστες: «Είστε η αποτυχία μας. Η αποτυχία μας ως κοινωνίας, ως σχολείου, ως οικογένειας, ως δημοκρατίας». Και το παραλειφθέν ως ευκόλως εννοούμενο «…και ως ποιμένουσας Εκκλησίας». Σε ανάλογο κλίμα οι δηλώσεις του Μητροπολίτη Ανθίμου.
Υ.Γ. Ιδεοληψιών το ανάγνωσμα:
Σία Αναγνωστοπούλου: «Προτιμώ τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στη Γαλλία στη Γερμανία και αλλού στην Ευρώπη. Ξαφνικά μας πειράξανε οι καταλήψεις»!
Γ. Κυρίτσης: «Να κανονικοποιήσουμε [sic!] τις καταλήψεις»!
Ν. Σαντορινιός: «Μπήκε το ζήτημα για τους αναρχικούς στην Εκκλησία(…) το ερώτημα είναι αν θα βάζουμε εκκλησιαστικά ζητήματα στην πολιτική»!
Από μας ουδέν σχόλιον…


                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης