31.10.17

Για την Ομογένεια το ξυπνητήρι βρίσκεται στην Αθήνα…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Αθάνατη Βέμπο προκαλείς πάντοτε ρίγη συγκίνησης με τις ηρωϊκές ραψωδίες σου και προσγειώνεις στην αείποτε ωμή διακρατική πραγματικότητα:

«Ποιος το περίμενε στ’ αλήθεια/να βγουν ψευτιές και παραμύθια/και να ξεχάσουν τώρα πια/τα λόγια εκείνα τους/που μας τα λέγαν κάθε βράδυ/απ’ τα Λονδίνα τους».

Και η επωδός για τους πάντοτε επίορκους «συμμάχους»:

«Μα δεν πειράζει, δεν πειράζει/δεν θα το βάλουμε μαράζι/ και δεν θα κλάψουμε/που πάλι μας ξεχάσατε/ γιατί δεν είν’ πρώτη/που μας τη σκάσατε»!

Βεβαίως και δεν θα το βάλουμε μαράζι, αλλά μας παραπειράζει όσο ιδίως επαναλαμβάνεται απ’ αυτούς που προσπορίζονται από μας δωρεάν τεράστια οφέλη. Π.χ. Αμερικάνοι που στην καλύτερη περίπτωση τηρούν ίσες αποστάσεις απέναντι στον εγκληματία (ισλαμιστή Ερντογάν) και τα θύματά του (Ελλάδα-Κύπρο).

Κυριαρχεί τις μέρες αυτές λόγος – αντίλογος για όσα ειπώθηκαν ή δεν ειπώθηκαν, έγιναν ή δεν έγιναν στην πρόσφατη πρωθυπουργική επίσκεψη. Είμαστε με τους νικητές και στον Α’ και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά μας μεταχειρίζονται ως ηττημένους. Οικονομικά και πολιτικά η ισχυρότερη χώρα στα Βαλκάνια και «κανακεύουν» τους άλλους, που αποθρασύνουν μέχρι σημείου το καθεστώς Ράμα να κυκλοφορεί, υποτροπιάζον για πολλοστή φορά «Γεωγραφικό Άτλαντα της Αλβανίας και των εδαφών της», όπου περιλαμβάνει ως αλβανικά εδάφη Ήπειρο, Δυτική Μακεδονία, Καστοριά, Φλώρινα, Γρεβενά κ.λ.π. Δεν είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία πρόκληση του καθεστώτος Ράμα όσο εμείς θα αρκούμαστε σε άνευ αποτελέσματος λεκτικές διαμαρτυρίες. Χρειάζονται αντίμετρα τα οποία να πονούν! Το περισσόν εκ του αφελούς!

Χωρίς πάντως ευρω-αμερικανική στήριξη (δεν αρκεί καθόλου εκείνη του Ερντογάν) και ελλαδική ανοχή το θράσος του Ράμα θα ήταν πανικός του.

Στην Ουάσινγκτον δεν ακούστηκε κιχ. Ούτε ένας λόγος «παρηγορητικός» για τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Δεν βλέπουν τις προκλήσεις του ισλαμιστή στο Αιγαίο και στην Κύπρο; Ούτε λέξη και για το βορεινό υβρίδιο των Σκοπίων. 

Από πού και ως πού οι Η.Π.Α. ταυτιζόμενες με τον εχθρό μας δεν αναγνωρίζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο των 10 ν.μ. και άρα θεωρούν σύννομες τις παραβιάσεις του και την λεηλασία του Αιγαίου; Δεν μπορούσε κατά την εκεί παραμονή Τσίπρα, ή πάντως το ταχύτερον να υπάρξει μια στρογγυλή τράπεζα όπου με όρους εντιμότητας και καλής θελήσεως Έλληνες και Αμερικανοί θα ξεκαθάριζαν άπαξ δια παντός αυτά τα θέματα;

Οι Αμερικανοί γνωρίζουν καταλεπτώς τις έκνομες δράσεις της γείτονος. Για να δράσουν όμως διαφορετικά χρειάζεται να αφυπνισθεί ο κοιμώμενος γίγας, η Ελληνοαμερικανική Ομογένεια. Αλλά ο διεγέρτης (=ξυπνητήρι) βρίσκεται άπραγος στην Αθήνα!!!

Βιώνουμε εποχή παλιμβαρβαρισμού. Προ ημερών ομάδα σημαντικών Ευρωπαίων διανοουμένων (Roger Scruton, Ryszard Legutko, Robert Spaemann, Rémi Brague κ.ά.) υπέγραψαν την «Δήλωση των Παρισίων». Ζητούν με αυτήν «μία Ευρώπη βασισμένη στις χριστιανικές ρίζες της». «Οι προστάτες της ψευδούς Ευρώπης-γράφουν – είναι μαγεμένοι από τις δεισιδαιμονίες της αναπόφευκτης προόδου. Πιστεύουν ότι η Ιστορία είναι στο πλευρό τους και αυτή η πίστη, τους καθιστά αλαζόνες και ανίκανους να αναγνωρίσουν τα ελαττώματα του μετα-εθνικού, μετα-πολιτιστικού κόσμου που κατασκευάζουν. Αγνοούν, ακόμη και αρνούνται τις χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, φροντίζουν να μην προσβάλλουν μουσουλμάνους, τους οποίους φαντάζονται ότι θα υιοθετήσουν χαρούμενα τη κοσμική και πολυπολιτισμική τους προοπτική»! (Η επισήμανση του Π. Σαββίδη από τις ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ).

Κάτι για τους ημέτερους ημιμαθείς εθνομηδενιστές: F.-X. Bellamy σε συζήτηση με τον Jacques Julliard (Figaro 20/10/17, μεταφ. Ε. Νιάνιου): «Δεν υπάρχει δήμος (demos) παρά επειδή υπάρχει ένα Έθνος (ethnos)… Χωρίς κοινό πολιτισμό, χωρίς κοινή γλώσσα… δεν υπάρχει Δήμος. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια κρίση της συγκρότησης του Δήμου…»

Ο Εμμανουέλε Γκράτσι, ο Ιταλός πρέσβης που τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 επέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά το τελεσίγραφο του Μουσσολίνι, έγραψε στο βιβλίο του: «Η αρχή του τέλους, η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» (Εστία):

«Μια μεγάλη χώρα (η δική του), αφού εγγυήθηκε αυθόρμητα σε μια μικρότερη χώρα (την Ελλάδα) ότι θα σεβασθεί τα σύνορά της και ότι δε θα αναλάβει την πρωτοβουλία στρατιωτικών μέτρων σε βάρος της, αφού της παρέσχε άφθονες, χωρίς καν να της ζητηθούν, της επιτεθεί, από καθαρό κατακτητικό πνεύμα και πνεύμα βίαιης επιβολής, επικαλούμενη για να δικαιολογήσει την επίθεσή της μηδαμινές και ψευδέστατες προφάσεις». Η Ελλάδα, «διατηρώντας όλες τις δυνάμεις μέχρις εσχάτων, χαλυβδώνοντας όπλα και καρδιές σε μια αρραγή ενότητα, αντιστέκεται νικηφόρα στην επίθεση και καταφέρει στη μεγάλη χώρα βαρύτατες απώλειες αίματος, υλικές, εδαφικές και γοήτρου και δεν υποκύπτει παρά μόνον όταν μια άλλη χώρα, ακόμη μεγαλύτερη από την πρώτη, της επιτίθεται από τα νώτα και τη συνθλίβει».

Και καταλήγει: «Αλλά η σημασία της ιταλοελληνικής συρράξεως είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα ένδοξο κεφάλαιο στην εθνική εποποιία ενός μικρού λαού. Για τις δυνάμεις που εξαπέλυσαν στον κόσμο τη βιβλική μάστιγα του πολέμου, κυνηγώντας ένα όνειρο μεγαλομανίας και στηριζόμενες στην ανικανότητα αντιστάσεως των αντιπάλων τους, η ιταλοελληνική σύρραξη εσήμανε την αρχή του τέλους για τον Άξονα».

Πεντακάθαρες κουβέντες, διαρκούς αξίας.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου / κι όσο μπορείς κρατήσου»

Του
Στέλιου Παπαθεμελή*

Το πρωθυπουργικό ταξίδι στην Ουάσιγκτον δεν συνοδεύτηκε από κανένα θαύμα.Ούτεάλλωστε αναμένονταν κάτι τέτοιο. Ας ελπίσουμε ωστόσο,ότι ξεκαθάρισε μια θολή και αμφιλεγόμενη κατάσταση ένθεν κακείθεν.

Η Αμερική είχε και έχει την δύναμη να τιθασσεύσει την συνεχώς κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα. Δεν το έπραξε δυστυχώς με κανέναν από τους τελευταίους τουλάχιστον προέδρους της. Γι’ αυτό οδηγηθήκαμε σε λογικά ανώφελους πλην αναγκαίους εξοπλισμούς, στην ουσία σ’ ένα εξαντλητικό παιχνίδι οπλικής ανταγωνιστικότητας με τους εξανατολών «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ, προκειμένου να συντηρούμε στοιχειωδώς την απαιτούμενη ισορροπία ισχύος.

Η πικρία του ελληνικού λαού και η εξ αυτής δηλητηρίαση των αισθημάτων του απέναντι μιας Ουάσιγκτον πουέβαζεως τώρα (δεν ξέρουμε τι θα πράξει από τούδε και εφεξής) στο ίδιο σακί τον δράστη μετο θύμα, τον χασάπη με το σφάγιον, είναι ανείπωτη.

Η Ευρώπη την οποία εναλλακτικά επέλεξαν οι ηγεσίες μας παρά τα σοβαρά αρχικά της βήματακαι τον θετικό αξιολογικό της κώδικα υπέκυψε στην παγκοσμιοκρατία και τα ωμά συμφέροντα των ολιγαρχιών της και σέρνεται έκτοτε όπου φυσσάει ο άνεμος.

Επικρίνεται η ελληνική κυβέρνηση για το υψηλό κόστος 2,4 δισ.€ που επωμίσθηκε για τον εκσυγχρονισμό των F-16. Oεκσυγχρονισμός των αεροσκαφών ήταν ασφαλώς υπέρ ποτέ αναγκαίος. Το κόστος είναι μια άλλη ιστορία που έχει σχέση με το κατά πόσον ο αμερικανικός παράγων προτάσσει την φιλία, τη συμμαχία και τις άλλες παραμέτρους ενεργών σχέσεων, ιδίως όταν οι ανάγκες του είναι αδήριτες μετά τον εκτροχιασμό της Τουρκίας, έναντι των πάσης φύσεως μπίζνες και οικονομικών συμφερόντων.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται ένα δηλητηριώδες κεφάλαιο των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ένια των οποίων περιήλθαν από καιρό, στηδικαιοδοσία της δικαιοσύνηςαλλά σέρνονται. Πρόκειται για τα περιβόητα εξοπλιστικά πάρτι των περασμένων δεκαετιών. Θα ήταν αίσχιστο να επαναληφθούν στις μέρες μας, ενώ δεν περιποιεί τιμή σε κανένα δημόσιο παράγοντα η μακρόχρονη μέχρι παραγραφής αποτελμάτωση των υποθέσεων που επιτέλους έχουν φθάσει στο κατώφλι της δικαιοσύνης.

Η ιστορία με τα F-16 δεν αφήνει αφελείς δοξασίες.

Ωστόσο οι τρέχουσες εθνικοαμυντικέςανάγκες του απρόβλεπτου Τραμπ φρονούμε αν κάποτε αποφασίσουμε να οργανώσουμε ενδοαμερικανικό Μηχανισμό ο οποίος να αναδείξει και να κινητοποιήσει όλα τα μέσα πίεσης ελληνικής επιρροής θα υπάρξει μια βαθύτατα διαφορετική εικόνα.

Το λιγότερο που υποχρεούται να πράξει η Ουάσιγκτον στα πλαίσια της νέας ελληνοαμερικανικής «σελίδας» είναι να θέσει υπό πλήρη έλεγχο, (στην ουσία υπό απαγόρευση), την ακόρεστη ισλαμοτουρκική επιθετικότητα κατά Ελλάδος-Κύπρου.

Επί υπαρκτού εκσυγχρονισμού (1996-2003) ο καημός ήταν να μπούμε στην ΟΝΕ, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν σοβαρές προϋποθέσεις και λόγοι.Εκείνοι μας χρειαζόντουσαν, μετά την άρνηση της Βρετανίας, και ψάχναν «φουκαράδες» που με ψευδή στατιστικά στοιχεία τους ενεφάνιζαν ως «πλούσιους» και άξιους να μπουν. Φυσικά με το αζημίωτο των καλούντων, που μας φόρτωσαν τότε υποβρύχια που γέρνουν, ελικόπτερα που δεν πετούν,ελαττωματικά τεθωρακισμένα, φρεγάτεςκ.λ.π. Ο «εκσυγχρονισμός» κατέφυγε στον δανεισμό των γαλλογερμανικών τραπεζών και τα επίχειρα εκείνης της επιπόλαιας ιστορίας τα πληρώνουμε στη νιοστήν με την υποταγή μας στο απαισίας μνήμης Μνημονιακό καθεστώς.

Εμπρέπουσα η καταγγελία του Έλληνα ΥπΕξ κατά της Κυβέρνησης του (τουρκ)αλβανούΡάμα για «εφαρμογή πολιτικής ξερριζωμού της ιστορικής παρουσίας του Ελληνισμού στην περιοχή της Χειμάρρας». Ο Ράμα διασυνδέει το οργανωμένο έγκλημα που οργιάζει στη χώρα του γνωστή ως Κολομβία της Ευρώπης, με την σύλληψη του αρχηγού του κυκλώματος, συγγενούς κορυφαίου πρώην υπουργού τουκ.λ.π.

Στη Θεσσαλονίκη παρακολουθούμε με έκδηλες απορίες και ανησυχίες τα πανάκριβα υπερπολυτελή αυτοκίνητα με αλβανικές πινακίδες που διατρέχουν τους κεντρικούς δρόμους μας.

Πάντως όσο εύστοχες και αν είναι οι καταγγελίες δεν παράγουν αποτελέσματα. Απαιτούνται αντίμετρα.Σοβαράκαι άμεσα αντίμετρα. Μέχρι όμως να αποφασίσει η Αθήνα, οι Αλβανοί θα έχουν κατεδαφίσει κάθε ελληνικό στην Χειμάρρα και όπου αλλού τους βολεύει…

Στο μεταξύ ο (αυτό)αποκαλούμενος φιλάνθρωπος Τζωρτζ Σόρος έκανε λένε μια γιγαντιαία δωρεά 18 δισ. δολ. στο Ίδρυμα του OpenSociety.Δηλαδήστον εαυτό του. Σίγουρα όχι από φιλανθρωπία, αλλά για να γλιτώσει τους φόρους!Hλεγόμενη «Ανοιχτή Κοινωνία»τουΣόρος είναι το στρατηγείο το οποίο απεργάζεται την πνευματική και φυσική υποδούλωση των κοινωνιών. Τώρα δεν θα πληρώνει πια κανένα φόρο για το «θεάρεστο» έργο της…

Στα Σκόπια ο γενίτσαρος Γκρουέφσκυ συνετρίβη εκλογικά και πολιτικά. Να ευχηθούμε η διάδοχη κατάσταση να συνειδητοποιήσει ότι ο κωμικοτραγικός «μακεδονισμός» του αντιπάλου της αποτελεί παρελθόν όπως και ο ίδιος του!

Και μια καινούργια μέρα μπορεί πράγματι να ξεκινήσει, όμως με λογική και με σύνεση από μέρους της άλλης πλευράς η οποία πρέπει να ομολογήσει ότι δεν μπορεί να έχουν σχέση οι σλάβοι, που ήρθαν στην περιοχή τον 7αι. μ.Χ., με τον Φίλιππο, τον Μεγαλέξανδρο, τον Αριστοτέλη και τους επιγόνους τους.

Ο σλάβος των Σκοπίων που επιμένει να αυτοονομάζεται Μακεδόνας ή πρέπει να απαλλαγεί απ’ αυτήν την αυταπάτη ή έχει πρόβλημα Επανελλήνισης. Μακεδόνες μη Έλληνες ουδέποτε υπήρξαν στην ιστορία παρά ως υποπροϊόντα της σταλινοτιτοικής κατασκευής. «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»(Αντισθένης).

Μέρες των δύο εθνικών μας επετείων, απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης αλλά και της 28ης Οκτωβρίου να θυμηθούμε την τραγουδίστρια της Νίκης Σοφία Βέμπο:
«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου
κι όσο μπορείς κρατήσου
και στα παληά παπούτσια σου
γράφε όσα λεν οι εχθροί σου
Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά
οι Σύμμαχοι στη μοιρασιά.
Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου 
να μην αρρωστήσης
γιατί το θέλει ο Θεός
να ζήσης και θα ζήσης».



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Μην ελπίζετε εις ξένους / και υιούς νενοθευμένους»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Καλά, πολλά και μεγάλα λόγια από την επίσημη Αμερική περίσσεψαν στις πρόσφατες ελληνοαμερικανικές συναντήσεις στην Ουάσιγκτον. Ο χρόνος θα δείξει εάν θαυπάρξουν κάποια θετικά εμπράγματα αποτελέσματα. Στο μείζον ζήτημα της εθνικής μας ασφάλειας πάντως εν όψει της ωμής τουρκικής απειλής δεν ακούσαμε τίποτε. Θα χορηγηθεί πλεονάζον στρατιωτικό υλικό; Αναμένουμε να υπάρξει εμπάργκο στην τουρκική παραγγελία και αντίστοιχα αμερικανική δέσμευση για παραχώρηση F-35 στην Ελλάδα; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Αντ’ αυτών αμερικανικό κερδοσκοπικόdeal 2,4 δισ. ευρώγια εκσυγχρονισμό τώνF-16 [επιχειρήθηκε να μειωθεί το νούμερο] που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός. Αντίτιμοανέξοδες διακηρύξεις συμπάθειας και στήριξης όπως: «Η Ελλάδα αποτελεί πόλο σταθερότητας και στρατηγικό σύμμαχο των ΗΠΑ στην ΝΑ Μεσόγειο»! Καλά κρασιά! Τελικά πήγαμε για μαλλί και επιστρέφουμε κουρεμένοι…

Θυμόμαστε τον θαυμασμό του Προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ για την αντοχή των Ελλήνων στη τετράχρονη τριπλή Κατοχή ’41-’44 : «Όταν πολλοί άνθρωποι είχαν απωλέσει σχεδόν κάθε ελπίδα για την Νίκη, ο Ελληνικός Λαός ετόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητον εις τους Γερμανούς, αντιτάσσων εναντίον των απανθρώπων μηχανημάτων του πολέμου μόνον το ιδικόν τουυπερήφανον πνεύμα της Ελευθερίας. Τέσσερα έτη δουλείας είναι χρόνος μακρός, όταν πρέπει κανείς να πεινά και να αποθνήσκη, να βλέπη γυναικόπαιδα να σφάζωνται, να βλέπη τα χωριά να μεταβάλλωνται σε ερείπια και στάχτη…».

Και κατέληγε:

«Αλλά ο χρόνος αυτός δεν εστάθη αρκετός διά να σβήση τη λαμπερή φλόγα της ελληνικής κληρονομίας, η οποία διά μέσου των αιώνων εδίδαξε την αξιοπρέπεια εις τον άνθρωπον».

Ένας από τους ασυγκράτητους υμνητές του ηρωισμού των Ελλήνων,στα χρόνια του μεγάλου πολέμου, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, λησμόνησε γρήγορα όσα διθυραμβικά έλεγε τότε:«Η Αγγλία οφείλει πολλά εις την Ελλάδα. Μέσα εις τα πλείστα παραδείγματα ηρωισμού, που εσημειώθησαν κατά την διάρκεια του τελευταίου πολέμου, σπανίως θα ανεύρη πράξεις ευγενέστερες από εκείνες που επετελέσθησαν εις την Ελλάδα προς υπεράσπισιν των αρχών της Ελευθερίας…». Τα ξέχασε εντελώς και έπραξε ό,τι χειρότερο για Ελλάδα-Κύπρο.

Το «’21», ο Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908), το «’12», το «’40» με την Αντίσταση, ο αντιαποικιακός αγώνας των Κυπρίων(1955-59) ήταν οι μεγάλες στιγμές του νεότερου Ελληνισμού. Επιβεβαιώνουν την Μεγαλουργία της ελληνικής ιστορίας. Ενώ η αντοχή του Βόρειουακρίτα του, του Μακεδονικού Ελληνισμού, που πάλεψε διμέτωπο αγώνα και εναντίον του εξισλαμισμού – εκτουρκισμού του και εναντίον του εκσλαβισμού του και υπήρξε το αιώνιο πρόφραγμα του Ελληνισμού: «ότι γαρ αείποτ’ αν εν μεγάλοιςκινδύνοις κατά τους Έλληνας ει μη Μακεδόνας είχομενπρόφραγμα»(= στις κρίσιμες ώρες ο Ελληνισμός δεν θα σωζόταν εάν δεν είχε πρόφραγμα τους Μακεδόνες»(Πολύβιος).

Το προσκλητήριο εκείνο το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του ’40 από τον εθνικό μας ποιητή, Κωστή Παλαμά: «Αυτόν τον λόγο θα σας πω/δεν έχω άλλον κανένα/μεθύστε με τ’ αθάνατο/κρασί του ’21» αναρρίπισε τις καρδιές των παιδιών της Ελλάδος. Όπως τα συγκλόνιζεστη συνέχεια η τραγουδίστρια της Νίκης, η αξεπέραστη Σοφία Βέμπο:

«Ελληνίδες του Ζαλόγγου/και της πόλης και του λόγγου/και Πλακιώτισσες/όσο κι αν πικρά πονούμε/υπερήφανα ας πούμε/σαν Σουλιώτισσες./Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,/που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά,/παιδιά στη γλυκιά Παναγιά/προσευχόμαστε όλες να ΄ρθετε ξανά»!

Εντυπωσιακή για τον μεγαλειώδη αγώνα των παιδιών μας η ομολογία του Αδόλφου Χίτλερ(4/5/41) στο Reichstag: «Η ιστορική δικαιοσύνη μάς υποχρεώνει, απ’ όλους τους αντιπάλους που αντιμετωπίσαμε, να αναγνωρίσουμε ότι ο Έλλην στρατιώτης ιδίως επολέμησε με ύψιστονηρωϊσμόν και αυτοθυσίαν. Εσυνθηκολόγησε μόνον όταν η εξακολούθηση της αντίστασης δεν ήταν πλέον δυνατή και δεν είχε κανέναν λόγον».

Ο επικυρίαρχοςεθνομηδενισμός, που ελέγχει ΜΜΕ, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπουργεία, ηγεσίες κομμάτων ασχέτως αποχρώσεων, δεν μπορεί να συλλάβει την μαρτυρία του Ποιητή: «Μνήμη του λαού μου / σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω»(Ελύτης). Ο Άθως συνοψίζει τα ιερά και τα όσια της φυλής. Η Πίνδος τον ηρωισμό και το αδούλωτο φρόνημα του λαού μας.

Αφού έλυσαν όλα τα προβλήματα τρελλαίνουν τα παιδιά μας με τις έμφυλες ταυτότητες και τις αλλαγές φύλου. Εκάς οι βέβηλοι!

Ο Τραμπ το ΄παιξε γενναιόδωρος στα λόγια, μοίρασε χαμόγελα και α(νεκ)πλήρωτες ευχές για ρύθμιση του χρέους (οι ΗΠΑ είναι ως γνωστόν το μέγα αφεντικό του ΔΝΤ και κάνουν ό,τι θέλουν) και έστρεψεαμέσως την κουβέντα στις μπίζνες (συνηθισμένη αμερικανική πρακτική) και κατ’ ευθείαν στο ψαχνό αναβάθμισης των F-16έναντι 2,4 δισ. ευρώ. Θα δουλέψουν οι αμερικανοί εργαζόμενοι ελληνικά λεφτά. Δενφαίνεται να πήραμε τίποτε. Το «αριστερό» πρωθυπουργό επι«δέξιες» συμφωνίες.

Τί έγινε αλήθεια με την ιδέα ενός σταθερού Μηχανισμού επηρεασμού των αμερικανικών Κέντρων; Τί έγινε με την συστράτευση στις ελληνικές θέσεις του αμερικανοεβραϊκού λόμπι; Τί έγινε για χίλια δυο μεγάλα θέματα;

Τελικά: «Μην ελπίζετε εις ξένους / και υιούς νενοθευμένους / αλλά μόνον στην ανδρείαν / των Ελλήνων την καρδίαν»(Ρήγας).

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.10.17

Ώχου!

Ώχου! Τρομάρα με κρατεί,
ζάλην μεγάλην έχω!
Κοιμούμενος ή ξυπνητός
αν είμαι, δεν κατέχω!

Αναφωνώ με τον Κρητικό ποιητή για το έκτρωμα που ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή. Σε αυτήν πέταξαν το μπαλάκι, και αυτή με διάφορα μισόλογα και πολλήν υποκρισία και τελικά, με ευθύνη όλων! Όλων! Και αυτών που μισοαπέφυγαν και όσοι δεν εμπόδισαν τους άλλους και όσοι δεν βρήκαν την τίμια γενναιότητα να παραιτηθούν μπροστά στην τεράστια ευθύνη! Στη Βουλή πήγε το μπαλάκι, και αυτή με πολλή βολή (=βόλεμα) το πέταξε (Άκουσον! Άκουσον!) στα ίδια τα θύματα, στα ανώριμα, όσο πιο ανώριμα, αθώα κι ανήξερα παιδιά! Όσο πιο κάτω στην ηλικία! Μου θύμισαν την μέθοδο των Τούρκων να γκρεμίζουν τους Ελληνικούς ναούς στην επικράτειά τους. Το είδα με τα μάτια μου στην Ίμβρο, στον ι. ναό του Αγίου Νικολάου στην παραλία της πρωτεύουσας – «Παναγία»: Όταν βρέθηκα εκεί και τον επισκέφτηκα ήταν πια ετοιμόρροπος: Η μέθοδος: Άρχισαν να τραβούν – αφαιρούν πέτρες από χαμηλά, τη βάση. Όσο δημιουργούνταν κενά, τρύπες, τόσο πιο γρήγορα κλονίστηκε όλο το οικοδόμημα και κατέρρευσε. Από χαμηλά λοιπόν. Τις μικρές ηλικίες. Που θα πάρουν εύκολα λανθασμένες, άγουρες αποφάσεις. Τα πιο πάνω θα γκρεμιστούν εύκολα! Στα σοβαρά προβλήματα στις αρχές, στις αξίες, στις Αλήθειες στο οικοδόμημα του Έθνους.

Αναρωτιέμαι αν θα τελειώσει εδώ το περιβόητο μπούλινγκ ή αν τώρα αρχίζει. Με τόσο ανόητες, πρόχειρες, αστήρικτες αποφάσεις. Να καθορίσει το φύλο του μόνο ένα παιδί! Με τη σύγχυση στην οποία μπορεί να βρίσκεται για χίλιους λόγους – μόδα, βιώματα άγρια, νοσηρά που μπορεί να είχε από μικρό στην οικογένεια, έστω μια σπάνια εκτροπή της φύσης. Μόνο του, όταν η επιστήμη είναι ξεκάθαρη. Γιατί χωρίς τη βοήθειά της (που θα έπρεπε να οργανώσει ανυπόκριτα η πολιτεία): όταν κορυφαίοι του είδους έχουν διατυπώσει ξεκάθαρες απόψεις; «Τέταρτος μήνας εμβρυακής ηλικίας προσδιορισμός από τη φύση του φύλου (άρρεν – θήλυ) και σύγχρονη ανεξίτηλη δια παντός καταγραφή στον εγκέφαλο». Οι ανημέρωτοι γονείς είναι ανεπαρκείς. Η ενημερωμένη πολιτεία μπορεί τόσο εύκολα να «τραβάει τις πέτρες από κάτω» υπηρετώντας – ποιος ξέρει πόσο ανείπωτους σκοπούς, με θύματα το πιο αθώο μέρος της κοινωνίας – τα παιδιά;

Δήθεν υπερασπιζόμενοι τα Δίκαιά τους! Πότε θα πουν τι θέλουν τα μονόχρονα παιδιά, όταν θα τα υιοθετούν δύο πατεράδες, ποιος θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά τους; Ή τα 15χρονα όταν συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητά τους; Πώς (με το ψέμα) κερδίζεται η ευτυχία; Ή μήπως με την άγνοια, την επιπολαιότητα, τις αμετάκλητες αποφάσεις – η τελική καταστροφή;

Τόσο κανείς στη Βουλή δεν αγαπάει την Ελλάδα; Ούτε τα μικρά παιδιά της; Υποδειγματικά η Εκκλησία δήλωσε «τους αρρώστους τους αγαπάμε. Την αρρώστια πρέπει να τη θεραπεύσουμε».

Χωρίς διάθεση και ίχνος ειρωνείας, παρά μόνο με πόνο ψυχής και τρόμο μπροστά σεαναπόφευκτες εφιαλτικές εικόνες θα προσπαθήσω να τις παραστήσω με αδέξιους στίχους (Μακάρι να ήμουν Λασκαράτος)

ΠΕΛΑΡΓΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Σύγχρονοι Διάλογοι
Παιδί – Μπαμπάς
Παιδί:                  Μπαμπά, άκουσα ότι τώρα πια δεν θα παντρεύονται ένας μπαμπάς και μία μαμά, αλλά δύο μπαμπάδες και δύο μαμάδες. Είναι αλήθεια;
Μπαμπάς:            Μάλλον παιδί μου!
Παιδί:                  Και παιδιά; Δεν θα έχουν;
Μπαμπάς:            Πώς, θα έχουν παιδί μου!
Παιδί:                  Πώς θα έχουν, μπαμπά;
Μπαμπάς:             Θα υιοθετούν, παιδί μου!
Παιδί:                  Και πού θα τα βρίσκουν, μπαμπά;
Μπαμπάς:            Θα τα φέρνει ο πελαργός, παιδί μου!
Παιδί:                  Δηλαδή ποιος πελαργός μπαμπά;   Αφού μου είπες μια φορά πως δεν υπάρχει πελαργός!
Μπαμπάς:            Πώς υπάρχει! Ο Τσίπρας,  παιδί μου!
Παιδί:                  Και πού θα τα βρίσκει ο …Τσ… ο πελαργός, τα παιδιά;
Μπαμπάς:            Στο Πακιστάν, στο Αφγανιστάν, στον Τουρκιστάν, στους Ζουλού! 
Παιδί:                  Έχουν πολλά αυτοί, μπαμπά;
Μπαμπάς:            Ου! Ου! Παιδιά να θέλεις!
Παιδί:                  Τους καθυστερημένους!
Μπαμπάς:            Αυτοί δεν είναι καθυστερημένοι! Εμείς είμαστε, παιδί μου! Και καθυστερημένοι, και ηλίθιοι! Και βλάκες!..
Παιδί:                  Μπαμπά! Ξέρεις τι μου φαίνεται;
Μπαμπάς:            Τί παιδί μου;
Παιδί:                  Πως …είσαι ρατσιτσής! Βρίζεις! Και μάλιστα τους Έλληνες και τον Τσίπρα! Παλιορατσιστή!

12.10.17

Υπογεννητικότητα, κίνδυνος - θάνατος

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο γράφων στα 33 χρόνια της κοινοβουλευτικής θητείας του έχει μιλήσει αναρίθμητες φορές για το δημογραφικό , εντός και εκτός Βουλής και στα socialmedia

Η απογοήτευσή μου είναι ότι υπήρξα «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Έγκαιρες και έγκυρες διαγνώσεις και περιέργωςσυναινέσεις δεν έλειψαν τα τελευταία χρόνια. Αλλά...

Μέτρα δεν ακολούθησαν, δυστυχώς, τη διάγνωση, ενώ ορισμένα από αυτά έχουν μηδενικό ή ασήμαντο προϋπολογισμό. Στα θετικά, αλλά αναξιοποίητα, η συνταγματική πρόβλεψη §5 άρθρο 21 Συντ. : «ο σχεδιασμός και η εφαρμογή της δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους» και το σχετικό πόρισμα της Βουλής (1992).

Η υπογεννητικότητα με την άλλη όψη της, τη ραγδαία γήρανση του πληθυσμού είναι ήδη βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια του έθνους. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και εφιαλτικοί. Το δημογραφικό εκφράζει τον βιολογικό δυναμισμό, ή αντίστροφα τον μαρασμό του έθνους. Εν τέλει τη στάση μας απέναντι της ιστορίας. Προσδιορίζει τις αντοχές και το μέλλον μας.

Στα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου είμασταν το 3% της οικουμένης. Το 1928 συρρικνωθήκαμε στο 3‰. Το 1971 πέσαμε στο 2‰. Σήμερα είμαστε δεν είμαστε το 1‰. Αύριο άγνωστο…

«Απαιδία και ολιγανθρωπία» ονομάζει ο Πολύβιος το φαινόμενο που μας έπληξε για πρώτη φορά τις παραμονές της υποταγής μας στη Ρώμη. Το υπέστημεν εκ νέου στα χρόνια της Αλώσεως και το ζούμε ξανά τώρα.

Είναι εξαιρετικά κρίσιμες οι επισημάνσεις του Πολυβίου (Ιστορίαι 36). Απαιδία και ολιγανθρωπία ερήμωσαν τις πόλεις και άφησαν άγονη την ύπαιθρο αν και δεν μεσολάβησαν πόλεμοι, ούτε θανατηφόρες αρρώστιες. «Της αιτίας προφανώς υπαρχούσης και της διορθώσεως εν ημίν κειμένης»(= Αιτία του κακού και θεραπεία μέσα μας). Κατά τον ιστορικό, από αλαζονεία και φιλοχρηματία δεν γεννούσαν, δεν παντρεύονταν, οπότε «ταχέως έλαθε το κακόν αυξηθέν». Τώρα το κακό τερατουργείται.

Η εικόνα μας σε αριθμούς.

Το 1980 έχουμε 148.634 γεννήσεις και μόνο 87.282 θανάτους. Το 2014 καταρρέουμε στις 92.448 γεννήσεις (οι 12.731 είναι αλλοδαπών). Έχουμε όμως 113.740 θανάτους. Είμαστε μείον 21.308.

Το Ινστιτούτο του Βερολίνου για τον Πληθυσμό και Ανάπτυξη μάς πληροφορεί ότι με τους καθοδικούς ρυθμούς μας από 10,8 εκ. το 2016, το 2030 θα είμαστε 9,9 εκ. και 2050 8,9 εκ. Οι Σουηδοί μάς κατεβάζουν για 2100 μόλις (άπαγε της βλασφημίας) στα 2 εκ.!!! = είδος υπό εξαφάνιση...

Ο κορυφαίος δημοσιογράφος AlfredSauvyέγραφε ότι «το δημογραφικό εκδικείται αυτούς που το αγνοούν». Εμείς επιμένουμε να το αγνοούμε. 1.000.000 ζεύγη στην Ελλάδα είναι χωρίς κανένα παιδί.

Τα αίτια της υπογεννητικότητας τυπικά εντοπίζονται στις:

α)παθογένειες του ζεύγους, ιδίως τη γυναίκα.

β)εκτρώσεις, κατά προσέγγιση 150.000 ετησίως.

γ)ηθελημένη αποφυγή τεκνοποιίας (αντισύλληψη).δ)στα τροχαία δυστυχήματα. Καταγράφουμε επιδείνωση στους δείκτες θανάτου από τροχαία.

Το 2016 εμείς αυξήσανε 2%, ενώ στην Ε.Ε μείωσαν 2%. Μετρούμε 75 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκους, στην Ε.Ε 50.

Εδώ συνεργεί τα μέγιστα η ασυδοσία της νύχτας, καθώς το «σύστημα» απέρριψε μετά πατάγου την προσπάθεια ελέγχου της με την νομοθετική παρέμβαση τού 1994, αν και την είχαν ψηφίσει όλα τα κόμματα. Τελικά κατά το λαϊκόν άσμα «τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια».

Μολονότι η ελληνική οικογένεια απέδειξε βασικές αντοχές όλη την περίοδο της κρίσης, οι αντιλήψεις σε αξίες ζωής έχουν αλλάξει δραματικά. Ο καταναλωτισμός, η εθνοαποδόμιση και η όλη επέλαση του μεταμοντερνισμού προκάλεσαν αλλοιώσεις και επέφεραν ένα μετασχηματισμό. Η κοινωνία δεν αντιστέκεται πια.

Η 8χρονη κρίση προκάλεσε πλημμυρίδα εξόδου 400.000 επιστημόνων για αναζήτηση του επιούσιου. Οι αφροασιάτες τους οποίους μάς υποδεικνύει το Ινστιτούτο του Βερολίνου για υποκατάσταση της υπογεννητικότητάς μας είναι τραγική ειρωνεία. Σήμερα εργαζόμενης ηλικίας είναι 6,9 εκ. , το 2060 θα είναι 4,450 εκ. , το 2080 μόλις 3,926 εκ. Το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα θα έχει τιναχθεί στον αέρα.

Στη Γερμανία μειώνεται κατά 500.000 ετησίως ο πληθυσμός, ενώ αυξάνεται αντίστοιχα 500.000 ο γαλλικός πληθυσμός και αυτό άρχισε να προκαλεί ανησυχίες στους Γερμανούς.

Κατά τον Αριστοτέλη (Πολιτικά II, 3,4) ο νομοθέτης πρέπει όταν νομοθετεί να αποβλέπει στη φύση της χώρας και τους ανθρώπους, αλλά «και προς τους γειτνιώντας τόπους, εί δειτην πόλιν ζην βίονπολιτικόν». Να βλέπουμε τον εξ ανατολών κάκιστο γείτονα. Από τα 13,6 εκ. το 1927 και τα 6,2 δικά μας, σήμερα αυτοί είναι 75 εκ. με πληθυσμό ακμαίο και νεανικό, ενώ εμείς, ούτε κολλήσαμε στα 10 εκ. και με γηρασμένο πληθυσμό. Ποιοι θα υπερασπιστούν αυτή τη πατρίδα;

Το εκπαιδευτικό και μιντιακό σύστημά μας χαρακτηρίζεται από ακτιβιστικόεθνομηδενισμό. Οι πρόσφατες παρεμβάσεις στα ευαίσθητα κεφάλαια της παιδείας προκαλούν τους «νουν έχοντας».

Πόσες καμπάνες πρέπει να ηχήσουν για να αφυπνιστεί το ένστικτο αυτο- συντηρήσεώς μας;

Εμπρέπουσα η ύστατη έκκληση της Ιεραρχίας προς το σύνολο του πολιτικού κόσμου: «Να αρθεί στο ύψος της ευθύνης και της αποστολής του και πέρα από πολιτικά ιδεολογήματα, προκαταλήψεις και την επίκληση του ανεξέλεγκτου δικαιωματισμού, να αποσύρει το νομοσχέδιο, να δείξει ανάλογο ενδιαφέρον για την επίλυση των σοβαρότερων προβλημάτων που μαστίζουν την κοινωνία, το έθνος μας και το λαό και αντί να ενισχύει την ένταση, τον διχασμό και τον παραλογισμό να συμβάλει στη πνευματική ανόρθωση των πολιτών μας».

Ακροτελεύτιο ερώτημα:

«Πότε θα ανθίσουν τούτοι οι τόποι, / πότε θα ΄ρθούνε καινούργιοι ανθρώποι, / να συνοδεύσουνε τη βλακεία / στη τελευταία της κατοικία;»

(Ν. Γκάτσος)



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Βιώνουμε έναν πολιτισμό που απορρίπτει την υπερβατικότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Σόϊμπλε εγκαταλείπει τη θέση από την οποία μάς έψησε το ψάρι στα χείλη. Και ανακύπτει το καβαφικόν ερώτημα:

«Και τώρα τί θα γένουμε χωρίς βαρβάρους / Οι άνθρωποι αυτοί ήσανμια κάποια λύσις». Η πεζή απάντηση είναι ότι «χωρίς βαρβάρους» δεν θα μας αφήσουν. Άλλωστε υπάρχουν ακόμη βαρβαρότεροί τους…

Είναι καλοδεχούμενες oiαναλύσεις, και προτάσεις διακεκριμένων Ελλήνων που υπηρετούν σε ΑΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα του εξωτερικού, αλλά και εδώ, που συνοψίζονται στην εκτίμηση ότι «oι θεσμοί της Ελλάδας πρέπει να αναμορφωθούν εις βάθος και σε κάποιες περιπτώσεις να επανασχεδιαστούν από το μηδέν». Είναι πολυάριθμοι οι Έλληνες πανεπιστημιακοί που υπηρετούν σε ξένα πανεπιστήμια. Στα διασημότερα αμερικανικά είναι 149. Το δυστύχημα είναι ότι όλοι αυτή η τεράστια δεξαμενή κορυφαίων αρίστων μένει κατά το πλείστον αποκομμένη από την Ελλάδα. Η ευθύνη δεν είναι των επιστημόνων, αλλά των επιχωρίων γραφειοκρατών.

Αυτή είναι η μια όψη του ελληνικού προβλήματος. Η άλλη, που την αντιπαρέρχονται οι πολλοί, είναι η πολιτιστική μας αποδόμηση, η αποσύνθεση της πνευματικής ταυτότητάς μας. Ένας άλλου είδους «άθεος» σε σχέση με τους δικούς μας, ο Γάλλος φιλόσοφος MichelOnffray, εξ αφορμής της έκδοσης του βιβλίου του Mirroirdunihilisme (=Καθρέπτης του μηδενισμού), δήλωσε (Figaro 30/09/17, μετφ. Ε. Νιάνιου): «Ένας πολιτισμός είναι δυνατός μόνο με μια πνευματικότητα που τον στηρίζει και η οποία -πνευματικότητα-απορρέει από μια θρησκεία. Αυτό ισχύει από τότε που υπάρχει ο κόσμος. Αυτό μαρτυρεί η ιστορία.

Επίσης μαρτυρεί ότι δεν υπήρχε πολιτισμός βασισμένος στον αθεϊσμό και στον υλισμό, και οι δύο είναι σημάδια, ακόμη και συμπτώματα της αποσύνθεσης ενός πολιτισμού-το ξέρω διότι είμαι αθεϊστής και υλιστής…Δεν συνδέονται οι άνθρωποι χωρίς τη βοήθεια του ιερού».

Και καταλήγει: «Η θρησκεία δεν συνδέει τους ανθρώπους μεταξύ τους στο επίπεδο της ενδοκοσμικότητας, αλλά με το ιερό, στο επίπεδο της υπερβατικότητας. Δεν είναι ένας δεσμός μεταξύ ανθρώπων, αλλά των ανθρώπων με ό,τι τους υπερβαίνει. Τώρα βρισκόμαστε σε έναν πολιτισμό που απέρριψε κάθε υπερβατικότητα».

Διαυγέστατη η πνευματική μαρτυρία συγχρόνου μας αγίου, του αγίου Παϊσίου. Την αφηγείται ο ίδιος: « «Μια φορά με επισκέφτηκε ένας χίπης. Ήταν ντυμένος με κάτι πολύχρωμα, παράξενα ρούχα, φορούσε χαϊμαλιά και κοσμήματα και ζητούσε να με δει. Οι μοναχές [της Σουρωτής]ανησύχησαν, ήρθαν και με ρώτησαν και είπα, ας περάσει.

Μόλις κάθησε απέναντί μου είδα την ψυχή του. Είχε καλή ψυχή, αλλά πληγωμένη και γι’ αυτό επαναστατημένη. Μίλησα με αγάπη κι εκείνος συγκινήθηκε. Γέροντα, μου λέει, κανείς μέχρι σήμερα δεν μου μίλησε έτσι. Είπα το όνομά του κι εκείνος παραξενεύτηκε πώς το γνώριζα. Ε, του λέω, ο Θεός φανέρωσε και το όνομά σου και ότι ταξίδεψες μέχρι την Ινδία και γνώρισες εκεί τους γκουρού και τους ακολούθησες. Απόρησε πιο πολύ. Του είπα και άλλα πράγματα για τον εαυτό του κι έφυγε ευχαριστημένος.

Την άλλη εβδομάδα, νάσου και καταφθάνει ο ίδιος με μία παρέα χίπηδες. Μπήκαν όλοι μαζί στο κελί μου και κάθησαν γύρω μου. Ήταν μαζί τους και μία κοπέλα. Τους συμπάθησα πολύ. Ήταν καλές ψυχές, αλλά πληγωμένες. Δεν τους μίλησα για Χριστό γιατί είδα ότι δεν ήταν έτοιμοι να ακούσουν. Τους μίλησα στη γλώσσα τους, για πράγματα που τους ενδιέφεραν. Όταν τελειώσαμε και σηκώθηκαν να φύγουν μου είπαν: «Γέροντα, θέλουμε μία χάρη. Να μας επιτρέψεις να σου φιλήσουμε τα πόδια». Εγώ ντράπηκα αλλά τους το επέτρεψα…».

Και η συνέχεια: «Έπειτα από καιρό με επισκέφτηκε η κοπέλα, η χίπισσα, μόνη της. Την έλεγαν Μαρία. Είδα ότι η Μαρία ήταν πιο προχωρημένη στην ψυχή από τους φίλους της και της πρωτομίλησα για τον Χριστό. Δέχτηκε τα λόγια μου. Ήρθε και άλλες φορές, έχει πάρει καλό δρόμο. Είπε μάλιστα η Μαρία στους φίλους της: «βρε παλιόπαιδα, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα γνώριζα το Χριστό, μέσα από μία χίπικη παρέα».

Ο Πούτιν δυστυχώς και για τον ίδιο τα έδωσε όλα στον ισλαμιστή της Άγκυρας. Υπέγραψε τους S-400, και συζητεί την πώληση βαλλιστικών πυραύλων. Προχωρεί ο τουρκικός πυρηνικός εφιάλτης καθώς υλοποιείται η ρωσοτουρκική συμφωνία για εγκατάσταση στη σεισμογενή περιοχή Ακούγιουρωσικών πυρηνικών αντιδραστήρων ισχύος 4.800μεγαβάτ.

Το κωμικοτραγικό είναι ότι ο αντίποδας του Ρώσου,αμερικανός Πρόεδροςβλέπει τον Ερντογάν ως «αξιόπιστο σύμμαχο των ΗΠΑ και ως πρότυπο για τη σχέση Ισλάμ – Δημοκρατίας»! Να τον χαίρεται! Η βλακεία είναι τελικά αήττητη!

Στα καθ’ ημάς, για ποια μεγάλη πολιτική να κουβεντιάσουμε, για γεωπολιτική και ενεργειακή στρατηγική, εδώ αδυνατούμε να δώσουμε σε δύο υποζύγια άχυρο. Παράδειγμα: σε 50 μήνες και σε 82 νομοθετήματα έγιναν ισάριθμες τροποποιήσεις της φορολογικής μας νομοθεσίας! Από σταθερότητα σχίζουμε να μην μας βασκάνουν…

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Οι αντιδράσεις μας στην επέλαση της αποδόμησης ολίγιστες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μόλις η αντιπολίτευση απεφάσισε να μη στηρίζει εφεξής νομοσχέδια που δεν ψηφίζονται και από τον β’ κυβερνητικό εταίρο, οι ΑΝΕΛ έσπευσαν να καλύψουν το κενό.Όχιθα έβαζαν πλερέζες και θα θρηνούσαν ….. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι για ρυθμίσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της Παράδοσης του Γένους (πίστη και πατρίδα) οι διαφορές ανάμεσα στην κυβερνώσα αριστερά και την αντιπολιτευόμενη δεξιά είναι μηδενικές. Συνήθως περιορίζονται σε αποκλίσεις προσώπων.

Κραυγαλέο παράδειγμα το νομοθετικό έκτρωμα για την αλλαγή ταυτότητας φύλου ακόμη και για 15χρονα πλάσματα, με απλή δήλωση του παιδιού που δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα αλλά κρίνεται εντούτοις ικανό να αποφασίσει το φύλο του. Όμως ο Θεός, (ή για αυτούς που τον αρνούνται, η φύση) «άρσεν και θήλυ εποίησεναυτούς».

Αλλά το έκτρωμα ξεσκέπασε όλο το σοβαροφανές πολιτικό προσωπικό που μετά την εξομοίωση των ΑΝΕΛ επανήλθε στα έδρανα. ΠΑΣΟΚ + Ποτάμι + οι περισσότεροι της ΝΔ δήλωσαν ότι υπερψηφίζουν το τερατούργημα.

Κατά ετάχθησαν: Λεβέντης,Ακροδεξιάκαι το ΚΚΕ με αξιοσημείωτη παρέμβαση του εκπροσώπου του. Τα κύρια σημεία της: «Το νομοσχέδιο αναπαράγει τον αντιεπιστημονικό διαχωρισμό μεταξύ του βιολογικού και του κοινωνικού φύλου. Και το περιεχόμενό του στηρίζεται και αιτιολογείται με βάση την αστική αντίληψη περί ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων»(….). Τοφύλο προσδιορίζεται αντικειμενικά. Και αυτό δεν σχετίζεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό».

Ο σπουδαίος Ευάγγελος Παπανούτσος σχολίασε κάποτε ότι στα 2000 χρόνια χριστιανικής ιστορίας: «τιμούμε το όνομα του Χριστού-αλλά οι ισχυροί εξακολουθούν να σφάζουν, οι αδύνατοι να μισούν, οι πλούσιοι να χορταίνουν, οι φτωχοί να πεινούν, οι μωροί να πληθαίνουν, οι σοφοί να παραληρούν. Και όλοι να κυλούν ανενόχλητοι στους τροχούς των…» (Ο Νόμος και η Αρετή, σ. 284).

Συνεχίζουμε, να «κυλούμε ανενόχλητα στους τροχούς μας». Γι’ αυτό οι αντιδράσεις στην επέλαση της αποδόμησης είναι ολίγιστες και αναποτελεσματικές. Η Ποιμένουσα Εκκλησία, τί περιμένει για να δράσει;

Οι Γερμανοί παρά την πύρρειο νίκη της Μέρκελ, τη συντριβή του Σουλτς και την κατακόρυφη άνοδο της ακροδεξιάς θα τα βρουν μεταξύ τους. Γερμανοί είναι. Με την άλλη Ευρώπη που βυθισμένη στην απόγνωση και την αγωνία η οποία τους θεωρεί και παραίτιους της κακοτυχίας τους, πως θα τα βρουν;

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι η πρόσφατη ομιλία του Μακρόν στη Σορβόννη είχε δυναμισμό και όραμα για την κουρασμένη Ευρώπη. Εξ αριστερών δέχτηκε καταιγισμό πυρώνγια την πρότασή φοροαπαλλαγής μέχρι τα 5 δισ. ευρώ στους «έχοντες». Αναπαλλάξει όμως τους έχοντες, τα βάρη θα μετατοπισθούνστα συνήθη υποζύγια και τότε πράγματι αυτό που του καταλογίζει η Liberation, «Herosdesriches»=ήρωας των πλουσίων θα αποδειχθεί αληθινό!

Για τα σωστά που είπε: έκλεψε την παράσταση: «Η Ευρώπη όπως την ξέρουμε είναι πολύ αδύναμη, πολύ αργή, και αναποτελεσματική. Αλλά μόνο η Ευρώπη μπορεί να μας δώσει τα μέσα να δράσουμε στην παγκόσμια σκηνή» (…). «Στην αρχή της επόμενης δεκαετίας, η Ευρώπη πρέπει να έχει κοινή στρατιωτική δύναμη κοινό προϋπολογισμό άμυνας και κοινά δόγματα δράσης»(…). «Ενίσχυση των συνόρων και προστασία της κυριαρχίας των κρατών μελών από ανεξέλεγκτα κύματα μεταναστευτικών ροών. Επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου, δημιουργία ενός κεντρικού γραφείου ασύλου στο οποίο θα φυλάσσονται αρχεία. Βοήθεια στις χώρες από όπου έρχονται μετανάστες και πρόσφυγες για να μπορέσουν να σταθεροποιήσουν τις οικονομίες τους». Και για την ΚΑΠ (εμείς την έχουμε πληρώσει με ολοκληρωτική καταστροφή «να καταστεί η Κοινή Αγροτική πολιτική πιο ευέλικτη και λιγότερο γραφειοκρατική».

Ο ΠιέρΜοσκοβισί μάς έχει εκπλήξει με τιςμεταμορφώσεις του. Τώρα μας λέει ότι «το καλοκαίρι του 2018 ‘εφ όσον η Ελλάδα αναλάβει τις ευθύνες της»(χρησμός) θα γίνουμε «κανονική χώρα». Αφούμας έκαναν μεταμοντέρνα αποικία χρέους.

Πολύ μεγάλα τα λόγια του για να τα πιστέψουμε: «Εμείς οι Εταίροι της Ελλάδος θα πρέπει να συνεχίσουμε βοηθώντας τη χώρα, ολοκληρώνοντας την εκταμίευση των δόσεων, βοηθώντας για αναπτυξιακά προγράμματα ώστε το ερχόμενο καλοκαίρι να έχουμε μια Ελλάδα που θα βγεί από το πρόγραμμα που θα περάσει σε μια επόμενη φάση που θα μπορέσει να ωφεληθεί από μέτρα για το χρέος και που βρίσκει την εμπιστοσύνη των αγορών και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον που έχει ήδη αρχίζει να αλλάζει»(27/9/17).

Όσοι στη πολιτική διακατέχονταν από το complex της ψευδώνυμης ελληνοτουρκικής φιλίας διαψεύσθηκαν παταγωδώς. Ο ΓΑΠ είναι ένας από αυτούς. Και παραμένει αμετανόητος. Μόλις ο άλλοτε ο Κύπριος ΥπΕξ Νίκος Ρολάνδης απεκάλυψε (Ιστότοποςmignatiou.gr) ότι, ενώ Κύπρος και Αίγυπτος είχαν το 2003 συμφωνήσει στην οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ με βάση την «μέση γραμμή», που σημαίνει οριογραμή ως εκεί που αρχίζει η ελληνική, συνυπολογίζοντας το Καστελόριζο, αναγνωρίζονταν δηλαδή ΑΟΖΚαστελορίζου, παρενέβη ο ΓΑΠ ως ΥπΕξτου κ. Σημίτη και ζήτησε μετακίνηση της οριογραμμήςανατολικά κατά 8 ν.μ «για να μην προκληθούν αντιδράσεις από την Τουρκία»! Και επειδή κατά την ελληνική παροιμία «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε την γνώμη του άλλαξε, ούτε την κεφαλή του», ο ΓΑΠ προχθές με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έσπευσε να παραχωρήσει βήμα στη Ν. Υόρκηστον κατοχικό ηγέτη του ψευδοκράτους Μουσταφά Ακιντζί, αναβαθμίζοντάς τον σε αρχηγό κράτους και αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς το ψευδοκράτος.

Θεέ μου φύλαξέ μας από τους φίλους μας (και τους άλλους δικούς μας). Τους εχθρούς μας τους ξέρουμε…

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Να αντιμαχόμαστε κατά μέτωπο την άδικη δύναμη

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Εισάγουμε το 74% των προϊόντων που καταναλώνουμε! Παράγουμε μόνο το 26%! Και αυτό δεν αφορά μόνο βιομηχανικά προϊόντα. Το ίδιο ισχύει για τα αγροτικά. Τα λέει μετά λόγου γνώσεως η πρόσφατη μελέτη ΠΣΕ-ΕΒΕΑ. Είμαστε αξιοθρήνητοι γιατί εξάγουμε φθηνά ακατέργαστα και εισάγουμε ακριβά τυποποιημένα. Το ελληνικό παρθένο και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, εξάγεται στη μισή τιμή από αυτήν που το αγοράζει στη λιανική τιμή, τυποποιημένο επανεισαγόμενο ο Έλλην καταναλωτής. Περί τίνος πρόκειται; Οι Ιταλοί το τυποποιούν και καρπώνονται την υπεραξία. Από την πλευρά τους οι Έλληνες εξαγωγείς επιμένουν ότι με ορισμένες εφικτές μεταρρυθμίσεις οι εξαγωγές μας μπορούν να αυξηθούν κατά 16 δισ. ευρώ. Ουδείς τους ακούει…

Τελικά είμαστε η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ που αυξήσαμε τους φόρους σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του διεθνούς Οργανισμού. Γεγονός που αναπόφευκτα υποβαθμίζει την ανταγωνιστικότητά μας. Οιεγχώριοιαποδεικνύονται φορομπήχτες, οι εξωχώριοι επιβάλλουν υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα ως το 2023 που μας αλυσσοδένουν, εκτός αν σπάσουμε τις αλυσσίδες. Όμως «θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»(Κάλβος).

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, αυτοσαρκαζόμενος, αποδίδει «εις ξένονγηράσαντα παρ’ ημίν» την εξής περί Ελλάδος και Ελλήνων διδαχήν: «Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας»(Άπαντα Ε, σ.365).

Η Αίγυπτος μπορεί κατά Ροΐδην να είχε πληγή «τας οφθαλμίας», αλλά υπό τον Σίσι δεν θέλει στα πόδια της επ’ ουδενί λόγω την Άγκυρα.Γι’αυτό ευνοεί την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα. Αλλά αργεί. Αργεί επικινδύνως, ενώ η Ελλάδα τελεί σε αθώα αναμονή. Κάτι κάντε να ταρακουνηθεί ο Αιγύπτιος… «Τω κρούοντιανοιχθήσεται»(Λουκ. 11,10).

Εξ άλλου το Ισραήλ έχει σοβαρούς και αμετάκλητους λόγους να είναι απέναντι στον Ερντογάν: α) Απορρίπτει τον κραυγαλέο ηγεμονισμό του στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και δεν τον θέλει συμπαίκτη. β) απεχθάνεται την ισλαμιστική ταυτότητά του. γ) βλέπει στο υπό εκκόλαψη κουρδικό κράτος δυνητικό στρατηγικό του εταίρο.

Ξένοι, μεταξύ των οποίων και Γερμανοί, οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι το πλεόνασμα της Γερμανίας είναι αποτέλεσμα μιας διαστροφικής εμμονής με την δημοσιονομική πειθαρχία, που δεν έχει περιορίσει μόνο τη ζήτηση στη Γερμανία, αλλά επέβαλε και μια δεκαετία λιτότητας στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μια δεκαετία ήδη.Η συνέχειά τηςέπεται …

Ο Αντρέ Μαλρώ στα «Μετα-απομνημονεύματά» του, μας παραπέμπει στον ΜαχάτμαΓκάντι που δηλώνει: «Έχω να πολεμήσω τρεις εχθρούς, τους Εγγλέζους [αποικιοκράτες], τους Ινδούς [αυτούς που δεν τον καταλάβαιναν] και τον εαυτό μου»[τον κίνδυνο να απογοητευτεί και να τα βροντήξει]. Όμως δεν υπέκυψε σε κανέναν από τους τρεις. Προχώρησε όρθιος και απροσκύνητος. Και νίκησε!

Όσο περισώζονταν η πίτα (= η κυβέρνηση) ολόκληρη και ο σκύλος (=οι ΑΝΕΛ) ήταν χορτάτος, κανένα πρόβλημα στη συγκυβέρνηση. Και οι ΑΝΕΛ αγέρωχοι πλειοδοτούσαν σε πατριωτισμό και Ορθοδοξία! Τώρα που η αντιπολίτευση ομοθυμαδόν αποφάσισε να μην ψηφίζει νομοθετήματα, όταν οι συγκυβερνώντες ΑΝΕΛ απέχουν, οι τελευταίοι στην προτεραιότητά τους να διασώσουν την πίτα και να παραμείνουν χορτάτοιπροσανατολίσθηκαν να ψηφίσουν και την κερκόπορτα Κοντονή για την λεγόμενη «Τουρκική Ένωση»Ξάνθης και την αλλαγή φύλου επί τη δηλώσει εφ’ απλού χάρτου και άνευ χαρτοσήμου. Τί θα δουν ακόμη τα μάτια μας σ’ αυτόν τον τόπο όπου άλλοτε ανθούσε η φαιδρά πορτοκαλέα;

Τα 50 σαπιοκάραβα – δεξαμενόπλοια, κατ’ εικόνα και ομοίωση αυτού της «Αγίας Ζώνης II» στο Σαρωνικό, που δεν τα ασφαλίζει κανείς λόγω της παλαιότητάς τους, κυκλοφορούν με ληγμένα (όπως το Lassea) ή πλαστά πιστοποιητικά αξιοπλοΐας και καθιστούν τον κόλπο της πρωτεύουσας απέραντο ναρκοπέδιο.

Το κακό ανά πάσα στιγμή μπορεί να δευτερώσει, τριτώσει κ.λ.π. Στο μέλλον καμία εξήγηση δεν θα είναι αξιόπιστη, ακόμη κι αν τότε οι πολιτικά και ποινικά υπεύθυνοι καθίσουν στο εδώλιο και καταδικαστούν στις ποινές που τους αξίζουν.

Το βρώμικο κύκλωμα δεν έχει τελειωμό. Στο επίμαχο δεξαμενόπλοιο έχει επιβληθεί από το Τελωνείο Πειραιώς πρόστιμο 420.000 ευρώ για πράξη λαθρεμπορίας τον Σεπτέμβριο του 2016, η οποία «κουκουλώθηκε» από την γραφειοκρατία και ουδέποτε εισπράχθηκε. Όπως βεβαίως δεν πρόκειται να εισπραχθούν τα 420 εκατ. των δανείων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Και πολλοί άλλοι, αν δανείζονταν όπως αυτοί, θα μπορούσαν να στήσουν κόμματα, αλλά δεν διέπραξαν αυτήν την ατιμία.

Πνευματική ενδυνάμωση γεννά στον απογοητευμένο σύγχρονο Έλληνα η έκκληση του Β. Ουγκώ: «Να προσπαθούμε, να αντιστεκόμαστε, να επιμένουμε, να μην το βάζουμε κάτω, να είμαστε πιστοί στον εαυτό μας, να αντιπαλεύουμε σώμα με σώμα τη μοίρα, να εκπλήσσουμε την καταστροφή με την αφοβία που δείχνουμε μπρος της, να αντιμαχόμαστε κατά μέτωπο την άδικη δύναμη και να λοιδορούμε την κούφια νίκη, να στεκόμαστε ακλόνητοι, να βαστάμε ταμπούρι. Από τέτοιο παράδειγμα έχουν οι λαοί ανάγκη, τέτοιο φως πρέπει να τους ηλεκτρίζει»(Οι Άθλιοι, τ.III, βιβλ. α΄, 805, Καστανιώτης).



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Γεννηθήτω κράτος!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές είναι άγνωστα, αλλά οπωσδήποτε σε βαθμό βεβαιότητας, προβλέψιμα τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών. Η Μέρκελ μετά από 3 τετραετίες κερδίζει και την τέταρτη. Νίκη – ρεκόρ στην ιστορία του ευρωπαϊκού Κοινοβουλευτισμού. Δύο βασικές επιλογές της έπληξαν και εξακολουθούν να πλήττουν καίρια την Ελλάδα, η ακραία λιτότητα με εμπνευστή και εκτελεστή τον Σόιμπλε και η πολιτική των ανοικτών συνόρων. Η γερμανική πάντως Ευρώπη δεν είναι στα «πάνω» της. Βρίσκεται σε πολλαπλά αδιέξοδα. Χρειάζεται ηράκλεια προσπάθεια για να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος και να απαγκιστρωθεί από βλαπτικές επιλογές του προσφάτου παρελθόντος.

Εύστοχο το σχετικό σχόλιο τής Monde (20/9/17):

«Είναι πραγματικά έτοιμη η Γερμανία να αναλάβει το ρόλο της σε διεθνείς υποθέσεις; Κρίνοντας από την προεκλογική εκστρατεία, δικαιούται κανείς να αμφιβάλλει. Πέρα από το μέλλον του αυτοκινήτου και τις σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας, μάταια θα αναζητήσει κανείς ένα θέμα που ξεσηκώνει πραγματική αντιπαράθεση στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία. Τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι ανησυχούν για τον πυρηνικό ακτιβισμό της Βόρειας Κορέας, τις ιδιοτροπίες Τραμπ και τις τρομοκρατικές επιθέσεις, τα γερμανικά πολιτικά κόμματα παρουσιάζουν στη χώρα τους μια επαρχιώτικη όψη».

Έχει άμεση σχέση με τα «ανοιχτά σύνορα» τής καγκελαρίου (εννοείται τα δικά μας και όχι τα γερμανικά) η διαπίστωση ότι στη Σάμο όσοι κάτοικοι τόσοι και οι μετανάστες και στο εκεί Ηot spotβρέθηκαν 11 σιδηρόβεργες, 5 μαχαίρια διαφόρων τύπων, 4 καδρόνια, 2 λοστοί, 2 κατσαβίδια, μία αυτοσχέδια λάμα, 1 κοπίδι, 1 φτυάρι, 1 σκαλιστήρι και ένα τμήμα σχοινιού. Αγωνιώδη έκκληση στην Κυβέρνηση απευθύνει ο Μητροπολίτης Ευσέβιος.

Ο ισλαμιστής από απέναντι ξεφορτώνει και εκβιάζει, εμάς πρωτίστως, διότι το αυτί της Μέρκελ δεν νομίζουμε ότι θα ιδρώσει από τα συμβαίνοντα στο Αιγαίο.

Ο Χακάν Τσαβούσογλου είναι αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης καταγόμενος από την Ελληνική Θράκη. Καθυβρίζει χύδην τον Ελληνισμό. Καλλιεργεί τον αλυτρωτισμό, ενεργεί υπονομευτικά κατά της εθνικής μας κυριαρχίας. Δεν αποκλείεται (αυτό να το ερευνήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες) να διατηρεί ακόμη την ελληνική ιθαγένεια. Επ’ ευκαιρία για όλον αυτό τον συρφερτό των τουρκοπρακτόρων η πρώτη κίνηση που όφειλε να κάνει η Ελλάδα χθες, είναι η αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας.

Ο τούρκος μηχανεύεται πάσης φύσεως επεμβάσεις στα εσωτερικά μας. Τώρα θέλει να υπαγάγει τους μουσουλμάνους της Θράκης (που θα δηλώνουν στο τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής ότι είναι «ομογενείς» = τούρκοι) στο τουρκικό σύστημα υγείας, με διακόμισή τους με ελικόπτερα στα τουρκικά νοσοκομεία!

Δεν γνωρίζουμε καμία ως τώρα αποφασιστική αντίδρασή μας. Τί περιμένουμε;

Επειδή βαλλόμεθα πανταχόθεν, παρακολουθούμε επαρκώς τις έκνομες δραστηριότητες των αυτοσχέδιων τζαμιών και αυτόκλητων ιμάμηδων που κινούνται σε κλίμα χαλιφάτου;

Ο σκοπιανός ΥπΕξ Ν. Ντιμιτρόφ σε συνέντευξή του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung (20/9/17) αποδοκιμάζει τα αγάλματα και την ονοματομανία Γκρουέφσκι, αλλά όταν φτάνει στην ουσία του προβλήματος, το όνομα Μακεδονία, εκεί τα «μασσάει» και οπισθοδρομεί δηλώνοντας ότι: «είμαστε Μακεδόνες ως συνέπεια μιας ιστορικής διαδικασίας η οποία δεν είναι διαπραγματεύσιμη»!

Για ποιαν «ιστορική διαδικασία» μιλάτε κύριε; Την ανιστόρητη σταλινοτιτοϊκή επιλογή; Στη συνέχεια ο Ντιμιτρόφ προσπαθεί να τα μπουρδουκλώσει λέγοντας: «Δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε οι αποκλειστικοί Μακεδόνες. Αισθάνομαι Μακεδόνας, αλλά δεν έχω τίποτα αντίθετο και με έναν Έλληνα από τη Θεσσαλονίκη που αισθάνεται το ίδιο Μακεδόνας, είτε με τη γεωγραφική είτε με τη πολιτισμική σημασία»!!!

Ελπίζουμε ότι δεν θα βρεθούν εδώ κάποιοι πολιτικά αφελείς που θα αισθανθούν ικανοποίηση για την γενναιοδωρία του σκοπιανού να τους επιτρέψει να λέγονται και αυτοί Μακεδόνες!

Άλλη παράμετρος που παραβλέπεται επιδεικτικά από τις ελληνικές αρχές είναι τα καζίνα των Σκοπίων. Οι Έλληνες αποφέρουν στα Σκόπια δια των καζίνων 60 εκ. ευρώ ετησίως με επισκέψεις 550.000 Βορειοελλαδιτών. Τώρα επεκτείνουν τη δράση τους και στην Αθήνα (κίνητρο μετακίνηση με λεωφορείο από την Αθήνα + διαμονή 4 νύχτες μόνο με 75 ευρώ). Εμείς εξακολουθούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα…

Με το ναυάγιο του πλοίου «Αγία Ζώνη ΙΙ» άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι του αμαρτωλού κυκλώματος λαθρεμπορίας καυσίμων. Π.χ. το «Lassea» χρησιμοποιήθηκε για την απορρύπανση, αλλά βρέθηκε το ίδιο «ρυπωμένο» με παράνομες ποσότητες 45 τόννων πετρελαίου στις δεξαμενές του και λήξαντα τα πιστοποιητικά αξιοπλοϊας του.

Η πρόσληψη τού «Lassea» για την απάντληση του μαζούτ τής «Αγίας Ζώνης ΙΙ» θυμίζει το λύκο που τον έβαλαν να φυλάει τα πρόβατα. Πλοίαρχος και α’ μηχανικός του παραπέμφθηκαν μόνο για απλό πλημμέλημα. Στο μεταξύ το λαθρεμπόριο των υγρών καυσίμων «ανθεί και φέρει κι άλλο», αφού η πολιτεία δεν σοβαρεύτηκε ποτέ να καταγράψει τους αποθηκευτικούς χώρους μέσω των οποίων πραγματοποιείται η παράνομη διακίνηση. Μόνο από αυτή την παράλειψη το κράτος ζημιώνεται 300 εκ. ευρώ, ποσό ίσο με την περικοπή του ΕΚΑΣ απ’ την φτωχολογιά.

Το ναυάγιο μας προκαλεί να διερευνήσουμε σε βάθος το κύκλωμα λαθρεμπορίας καυσίμων, το οποίο ασυδοτεί καλυπτόμενο από την θερμή φροντίδα της διαπλοκής.

Το κράτος απεδείχθη για άλλη μία φορά «λίγο» έως ανύπαρκτο. Γεννηθήτω κράτος!

Πρόεδρου της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ναγίνουμε το κορυφαίο Διεθνές Κέντρο Κλασικών και Πατερικών Σπουδών

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Ελλάδα πληγώνεται αυτή την περίοδο από την ιδιαζόντως ανησυχαστική διαρροή εγκεφάλων. Τα καλύτερα μυαλά της χώρας, αναγκάζονται να την εγκαταλείψουν. Αδυνατούννα βρουν εργασία στην πατρίδα τους και παίρνουν των ομματιών τους για τους δρόμους της εξορίας.

Από στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης προκύπτει ότι 250000 επιστήμονές μας εργάζονται στο εξωτερικό, με ή χωρίς πρόθεση παλιννόστησης αδιάφορο, το σίγουρο χωρίς προοπτική, αφού το 35% των ανέργων μας είναι πτυχιούχοι. Τα Α.Ε.Ι. μας χορηγούν 2000 διδακτορικά το χρόνο, τελικώς αζήτητα στην προβληματική οικονομία μας.

Παράγουμε γνώση και δασκάλους της γνώσης. Αποδεικνυόμαστε ωστόσο τελείως ακατάλληλοι να «πουλήσουμε» αυτήν μας την παραγωγή. Το κάνουν πολλές χώρες και πολλαπλασιάζουν το εθνικό τους εισόδημα. Περιφρονούμε την προσέλκυση ξένων να σπουδάσουν στην Ελλάδα. Δεν επιχειρήσαμε καν να αναδείξουμε την Ελλάδα χώρα του Ομήρου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, ως κορυφαίο Κέντρο Κλασσικών Σπουδών. Και εξίσου Πατερικών Ερευνών με τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας “κατά – δικούς” μας. Ταπαιδιά μας για να ειδικευτούν στις κλασσικές σπουδές πάνε Οξφόρδη, Σορβόνη, Χάρβαντ. Και για τα Πατερικά μάλλον …Βατικανό!

Είναι σημαντικές οι επιδόσεις των Ελλήνων ερευνητών και ως προς την ποσότητα των δημοσιεύσεών τους και τον αντίκτυπό τους (ετεροαναφορές) συγκριτικά με τους συναδέλφους τους των χωρών Ε.Ε. και ΟΟΣΑ. Υψηλή είναι και η συμμετοχή Ελλήνων σε ανταγωνιστικά προγράμματα.

Παράταύτα η φυγή, φυγή, δεκαπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια. Μεγάλο εξάλλου το πρόβλημα της ετεροαπασχόλησης και υποαπασχόλησης. Κρίσιμο οι Έλληνες επιχειρηματίες να συνειδητοποιήσουν τη σημασία τής εδώ παραγόμενης γνώσης για πρόσκτηση, ή διατήρηση του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος.

Οι αρχαίοι έλεγαν «εις ουδέν η μάθησις αν μη νους παρή» σε τίποτε δεν ωφελούν οι γνώσεις, αν δεν υπάρχει γνώση. Ο λαός αυτόνπου έχει γνώσεις, τον λέει πολύξερο. Αλλά αυτόν που έχει γνώση γνωστικό, νοήμονα, μυαλωμένο, σοφό!

Οι πράγματι καλές ελληνοιταλικές σχέσεις δεν δικαιολογούν τη συνεχή αναβλητικότητα τωνΙταλών για την υπογραφή της Συμφωνίας οριοθέτησης τηςΑΟΖ.Η κυβέρνηση της καλής γείτονος και οι συμπαθείς ψαράδες της πρέπει να αποδεχθούν ότι μόνο οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Προς αυτούς: «ο ποιείς, ποίησοντάχιον» (Ιω. 13, 27), προς τους ημετέρους: να γίνουν επιτακτικότεροι.

Ο ζάπλουτος λόγω παραγωγής ινδικής κάνναβης και εμπορίας ηρωίνης (τουρκ)αλβανός, φερέφωνο του «σουλτάνου» έγινετο χαϊδεμένο παιδί του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Εντελώς άκριτα η Στρατιωτική Επιτροπή της Συμμαχίας συνήλθε πρόσφατα στα Τίρανα, όπου επιδότησε με κύρος και εωσφορικόν εγωϊσμό τον Ράμα, που κόμπαζε με ιδιαίτερο στόμφο ότι «μόνο με την Ελλάδα έχει πρόβλημα»!

Η αλβανική μαφία αλωνίζει στην Ελλάδα.Εμπορεύεταικαι διακινεί την αυτόχθονη παραγωγή της κάνναβης και την ηρωίνη από Τουρκία και Αφγανιστάν, ενώ συνδέεται ήδη και με το καρτέλ της κοκαΐνης της Λατινικής Αμερικής. Σωρεία και ποικιλία εγκλημάτων: κλοπές οχημάτων, traffickingγυναικών, ένοπλες ληστείες. Σε 5,5 δισ. ευρώ ετησίως υπολογίζεται ο τζίρος των αλβανών μαφιόζων, εξ ων τα 2 δισ. πάνε σε δωροδοκίες Αλβανών και Ευρωπαίων αξιωματούχων σε Βρυξέλλες και Αλβανία.

Την ίδια ώρα το καθεστώς ενεργοποιεί σχέδιο εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Χειμάρρας.Εποικίζει μεθοδικά τις παραλίες με μουσουλμανικούς πληθυσμούς, βορείους και Κοσσοβάρους, για να νοθεύσει τον δημογραφικό χάρτη της Β. Ηπείρου (σχέδιο Τουρκίας + Σαουδικής Αραβίας). Δημεύει Ορθόδοξες εκκλησιαστικές περιουσίες. Δεν δίστασε να κατεδαφίσει τον Άγιο Αθανάσιο Δρυμάδων.

Εκδηλώθηκε ενδιαφέρον των πρέσβεων ΗΠΑ – ΕΕ. Θαφανεί τις επόμενες μέρες κατά πόσον το διάβημά τους προς Ράμα να μη προχωρήσει σε απαλλοτριώσεις και κατεδαφίσεις ελληνικών ιδιοκτησιών έπιασε τόπο.

Μιας και ο λόγος περί διαφθοράς, η Κριστίν Λαγκάρντ σε ομιλία της στο Ινστιτούτο Brookings μας ενημέρωσε προχθές ότι ο ετήσιος όγκος των δωροδοκιών ανέρχεται σε 2 τρισ. δολ. και επεσήμανε ότι «η συστηματική διαφθορά θέτει σε κίνδυνο την ικανότητα των κρατών να δημιουργούν ανάπτυξη και να βγάζουν τον πληθυσμό από τη φτώχεια». Στο τέλος όμως διαβεβαίωσε τους διεφθαρμένους του κόσμου ότι «δεν διατρέχουν άμεσο κίνδυνο, διότι η διαφθορά είναι κρυφή και οποιαδήποτε πολιτική θα χρειασθεί χρόνια για να αποδώσει» (sic!)

Απεσύρθη(προς το παρόν τουλάχιστον) ύπουλη τροπολογία – κερκόπορτα με την οποία ανατρέπονταν αμετάκλητες αποφάσεις του Αρείου Πάγου που απέρριπταν αίτημα της αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» να αναγνωρισθεί ως σωματείο. Ο Άρειος Πάγος έχει ορθότατα αποφανθεί ότι κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία υπερισχύει ρυθμίσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στην Ελληνική Θράκη δεν υπάρχει τουρκική εθνική, αλλά θρησκευτικές μουσουλμανικές μειονότητες. Απεφάνθη επίσης ότι με την απαγόρευση δεν παραβιάζεται το Σύνταγμα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας θεμιτή την διάλυση του τουρκοσωματείου«για την προάσπιση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, καθώς και για τη διασφάλιση της ειρηνικής συμβίωσης του χριστιανικού και μουσουλμανικού πληθυσμού της Δυτικής Θράκης».

Τελεία και παύλα!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Μάθημα ιστορίας και υψηλής στρατηγικής

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στεκόμαστε στο ακριβό μάθημα ιστορίας και υψηλής στρατηγικής που αποτέλεσαν οι προσλαλιές του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας προς τον Γάλλο ομόλογό του.

«Εν ανθηρώέλληνι λόγω» και με λακωνική πυκνότητα ο κ. Παυλόπουλος επεσήμανε: «Ως προς τα ελληνικά σύνορα, με έμφαση σε εκείνα του Αιγαίου, η Συνθήκη της Λωζάννης, σύμφωνα με την πεμπτουσία του Διεθνούς Δικαίου, πρέπει να γίνεται απ’ όλους πλήρως σεβαστή. Κάθε αμφισβήτησή της, άμεση ή έμμεση, είναι αδιανόητη και αυτονοήτως απορριπτέα. Πολλώ μάλλον όταν οδηγεί, μέσω της αμφισβήτησης των συνόρων της Ελλάδας, και στην αμφισβήτηση των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Με ορολογία οικεία στον συνομιλητή του ξεκαθάρισε για την Κύπρο ότι κατοχικά στρατεύματα και αναχρονιστικές εγγυήσεις τρίτων είναι αντίθετα προς κάθε έννοια Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου.

Ο Εμμανουελ Μακρόν παρεδέχθη ταπεινά ότι στην σημερινή Ευρώπη η δημοκρατία και η εμπιστοσύνη απειλούνται και υπεραμύνθηκε μιας Ευρώπης ως μοναδικής εναλλακτικής λύσηςγια την αντιμετώπιση των υπερεθνικών προκλήσεων της κλιματικής αλλαγής, του προσφυγικού και της οικονομικής κρίσης.

Η δική μας εμπειρία ωστόσο ως προς μια πραγματική συνδρομή της Ευρώπης στη λύση του ελληνικού προβλήματος είναι απογοητευτική.

Κάποιοι εδώ ετοίμασαν μεγάλο καλάθι για να «χωρέσει» τις προσδοκίες τους από την επίσκεψη του Γάλλου. 

Δεν τρέφουμε αυταπάτες, η Ε.Ε στον βαθμό που θα παραμείνει προσκολλημένη στην παγκοσμιοκρατία, το νεοφιλελευθερισμό και ρυθμιστής της θα είναι οι αγορές, θα συνεχίσει την πεπατημένη. Και θα απογοητεύει τους λαούς.

Τα βαθύτερα αίτια της ευρωκρίσης εντοπίζονται στο γεγονός ότι: «με το δημοκρατικό έλλειμμα και την εκ των πραγμάτων κατάλυση της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών και την αναγωγή της αγοράς σε καθοριστική αναφορά, διευρύνονται οι διαφορές μεταξύ των χωρών-μελών και προάγεται η ηγεμονία των ισχυροτέρων»(Περικλής Νεάρχου, Παρόν, 10/9/17).

Η Ελένη Θεοχάρους, η άξια Κυπρία πολιτικός, σ’ ένα ξέσπασμα εθνικών αληθειών που εισδύουν στον πυρήνα του κυπριακού προβλήματος, χωρίς να χαρίζεται στις πολιτικές ηγεσίες της Μεγαλονήσου, τολμάει και τα βάζει και με το λαό εγκαλώντας τον ότι «έχει εν πολλοίς παραδοθεί. Ξεχνάει. Δεν ανθίσταται». Δανείζεται από τον Έρασμο τον τίτλο «Μωρίας εγκώμιον», ονομάζει τα πράγματα με το αληθινό τους όνομα. Και λέει αλήθειες που καίνε:

«Σχεδόν κάθε αντίσταση εξέλιπεν ή είναι σπασμωδικήκαι οι “γνωστικοί” τη χαρακτηρίζουν γραφική, ανόητη, υστερόβουλη. Με καθολική συνέργεια διαλύθηκε η Εθνική Φρουράκαι εμφανίζεται ως μέγα επίτευγμα η μείωση της στρατιωτικής θητείαςλες και ζούμε σε ένα κρατίδιο της Γερμανίας, ασφαλείς και προστατευόμενοι. Η φυγοστρατία καλπάζεικαι μας λένε ότι την έχουν μειώσει, τα οπλικά συστήματα περιέρχονται σε αχρηστία λόγω μη συντήρησηςκαι φθοράς, στα φυλάκια βάζουμε σκιάχτρα»(Ο Φιλελεύθερος, 10/9/17).

Η Ευρωβουλευτής κάνει φύλλο, φτερό την κυοφορούμενη «λύση». Αφυπνίζει συνειδήσεις κρούοντας εκκωφαντικούς κώδωνες κινδύνων που προκύπτουν από τις «κατοχυρωμένεςνέες υποχωρήσεις μας, ενώ οι τούρκοι παραμένουν στις πάγιες αδιάλλακτες θέσεις τους».

Από το «Λες και ήταν χθες» του ευρηματικού Ελευθέριου Σκιαδάδανειζόμαστε την επιστολή του Πιέρ ντε Κουμπερντέν στον ναύαρχο Κουντουριώτη.Εκεί ο Γάλλος ευγενής και ανανεωτής των Ολυμπιακών αγώνων συστρατεύεται στον αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου μας.

Το είχε πράξει νωρίτερα για την απελευθέρωση της Κρήτης και δηλώνει τώρα «ό,τι έκανα τότε, θα επεθύμουν να το κάμω και πάλιν υπέρ της μεγάλης ελληνικής νήσου. Τα τριάντα και πλέον έτη, τα οποία παρήλθον έκτοτε δεν εμείωσανουδ’ επ’ ελάχιστον τας πεποιθήσεις που με ενέπνεον τότε. Ελπίζω να ζήσω αρκετά διά να ιδώ την Κύπρον – και ταςυποδούλους ακόμα αδελφάς της – αποδιδομένας εις την μοναδικήνπραγματικήν των πατρίδα». (Αθησαύριστη επιστολή: Ελεύθερον Βήμα, 12/11/1931).

Ομολογία πίστεως, σεμνή, αλλά μείζονος σημασίας εν όψει της ταυτότητας του ομολογούντος που είναι ο χαρισματικός μουσουργός μας Μίκης Θεοδωράκης (Ορθόδοξη Αλήθεια, 8/9/17).

Ξεχωρίζουμε: 

α) «Οι τρεις βασικές αρχές του χριστιανισμού, η αγάπη, η αλληλεγγύη και η θυσία, υπήρξαν και είναι τα θεμέλια της πορείας μου».

β) «Η Ορθοδοξία, μαζί με την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, συνέτειναν ώστε το ελληνικό Έθνος να γίνει μία γροθιά απέναντι στην οθωμανική κατοχή, ώστε να διατηρηθεί ακέραιο, να νικήσει και να επιζήσει».

γ) «Από το ’21 έως σήμερα δεν κατορθώσαμε να κερδίσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία. Παραμένουμε ακόμη και σήμερα, ύστερα από πολλούς αιώνες αγώνων, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι …».

δ) «Παραμένω πάντοτε χριστιανός, λάτρης της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού».

Κάπου στη συνέντευξή του ο Μίκης δηλώνει «ουτοπικός κομμουνιστής». Μην ψάχνει αλλού, το κοινωνικό ιδεώδες του Ευαγγελίου είναι αριστερότερα από τον κάθε λογής κοινωνικόν αριστερισμό. Είναι μετα-κομμουνιστικό, μετα-σοσιαλιστικό, μετα-καπιταλιστικό και μετα-μεταμοντέρνο!

Εμείς που απολαμβάνουμε τους στοχασμούς του θεωρούμε ότι ένας διάλογος του με κάποιον σοφό αγιορείτη Γέροντα - υπάρχουν αρκετοί – θα πλούτιζε τη σκέψη του, θα διευθετούσε ορισμένες εν-στάσεις του και θα δυνάμωνε τη βούλησή του για ιστορική αποτελεσματικότητα. 

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης