21.2.17

Μας πάνε από το εθνικό κράτος στο κράτος των αγορών



Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Η προχθεσινή Έκθεση της Κομισιόν για τις προοπτικές της οκονομίας μαςθυμίζει τον αρχαίο χρησμό «ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω,» όπου το νόημά του διαφοροποιείται διαμετρικά αναλόγως πού θα τοποθετηθεί το κόμμα, πριν ή μετά το «ου»: «Οι δημοσιονομικοί στόχοι τού 2018 μπορούν να επιτευχθούν χωρίς πρόσθετα μέτρα». Ως εδώ καλά. Αλλά αμέσως μετά ζητάει, όπως και το ΔΝΤ, πρόσθετα μέτρα «για περαιτέρω διασφάλιση των στόχων»(!). Αυτά από μία αγρίως δοκιμαζομένη οικονομία όπου άνω των 4.000.000 πολιτών δεν μπορούν να λάβουν φορολογική ενημερότητα και άνω τού 1.000.000 στερούνται ασφαλιστικής ενημερότητας. Σε 95,29 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές τουςστην Εφορία, ενώ το σύνολο των χρεών επιχειρήσεων και νοικοκυριών φτάνει τα 240 δισ. ευρώ.

Δίκαιη η έκρηξη του Paul Krugman στην Handelsblatt (10/2/17): «Είναι τρελλό να ζητάς από την Ελλάδα πρωτογενές πλαιόνασμα 3,5%». Πρότασή του, προφανώς εις ώτα μη ακουόντων, «η Γερμανία να εξαγγείλει επενδυτικό πρόγραμμα και αναστολή της λιτότητας»!..Κατακεραύνωσε την πολιτκή Σόιμπλε και ο αντικαγγελάριος Γκάμπριελ.

Τίμιος με την αλήθεια ο Ολλανδός δημοσιογράφος Geert Mak καταλήγει: «Υπό την πίεση της Γερμανίας και της Ολλανδίας επιτρέπεται μόνον ένα φάρμακο, το οποίο επιπλέον είναι αντίθετο προς όλες τις κλασικές αντιλήψεις της μακροοικονμίας: λιτότητα, περικοπές και τιμωρία(…). Μοιάζει με νοσοκομείο όπου επιτρέπεται η εφαρμογή μιας μόνο θεραπείας είτε ο ασθενής πάσχει από την καρδιά του, είτε έχει σπάσει κάποιο κόκκαλο, επιτρέπεται μόνο η αφαίμαξη(Τι γίνεται με την Ευρώπη, σ. 127 επ.).

Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι εισήλθαμε σε φάση μετατόπισης, από το εθνικό κράτος στο κράτος των αγορών με άξονα περιστροφής όχι τον πολίτη, αλλά τις αγορές που τυφλά υπηρετεί. Εκεί μας έχουν, προς το παρόν, δεμένους…

Στο Κυπριακό «για να διασωθεί η διαδικασία», όπως ομολογεί ο κ. Αναστασιάδης - όχι βέβαια για να λυθεί το πρόβλημα, σερνόμαστε, ελλαδικής αντιστάσεως μη υπαρχούσης στη Γενεύη 2, όπου τώρα προστίθεται και νέο τουρκικό αίτημα για τις 4 ελευθερίες των τούρκων της Τουρκίας όπερ ισοδυναμεί με ένταξή τους στην Ε.Ε. από την … καπνοδόχο!

Παρακολουθούμε επιτέλους, κινητικότητα στον εθνοαμυντικό μας χώρο. Επιβεβλημένος από καιρό ο εκσυγχρονισμός των F16. Μετά την μαζική όμως τουρκική παραγγελία των F35 δεν αρκεί. Η Άγκυρα θα παραλάβει τα πρώτα το 2018. Εμείς ακόμη δεν τα παραγγείλαμε. Δυοίν θάτερον, ή οι Αμερικανοί να καθυστερήσουν την παράδοση στους τούρκους, ή να δώσουν ταυτόχρονα και σε μας. Τρίτη εκδοχή (που απεύχονται οι ατλαντιστές) να καταφύγουμε στα ρωσσικά αντίστοιχα, το Σουχόι, και τα S-400. Δεν μπορούμε πάντως να μείνουμε απαθείς…

Οπωσδήποτε ωστόσο «άνδρες πόλις και ού τείχη και νήες ανδρών κεναί»(Θουκυδίδης Z,77,7)=η πόλη είναι οι άνθρωποι, και όχι τα τείχη και τα αδειανά από ανθρώπους καράβια.



Έχουμε οξύτατο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Άρα οφείλουμε τα μάτια τετρακόσια, όταν πρόκειται για γαλαντομίες προς ξένους που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα της ασφάλειάς μας.

Η χορήγηση υπηκοότητας σε αλλοεθνείς είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Σταγονόμετρο και προηγούμενος ενδελεχής έλεγχος του βαθμού ωριμότητας του υποψηφίου που πρέπει να έχει οικειωθεί το «φρονείν και πράττειν ελληνικά».

Το πολιτικό μας προσωπικό δεν έλαβε κανένα μήνυμα. Ψήφισε την περασμένη εβδομάδα διάταξη με την οποία πολιτογραφούνται αυτομάτως Έλληνες παιδιά αλλοδαπών που φοιτούν εδώ 6 τάξεις Δημοτικού συν 3 Γυμνασίου, ή 3 Γυμνασίου συν 3 Λυκείου. Η ομόθυμη υποταγή όλου του αλβανικού πολιτικού φάσματος στα κελεύσματα της Άγκυρας δεν μας αφύπνισε. Αντιπαρήλθαμε αδιάφοροι την επώαση εκεί ενός ενεργού ανθελληνικού αλυτρωτισμού, προορισμένου και για εξαγωγή στην εδώ αλβανική κοινότητα όπως συνέβη. Αυστηρότητα για να προλάβουμε τα χειρότερα

Ανατρεπτική η δήλωση του προέδρου της Υποεπιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής Ντάνι Ρορεμπέικερ, παλαιού λογογράφου τού Ρέηγκαν: «Η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων τελικά απέτυχε και αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαλυθεί και τα εδάφη του να μοιραστούν …».

Αν η δήλωση δεν απηχεί προσωπικές απόψεις, τότε σηματοδοτεί πολλά και πάντως αποτελεί δίκαιο ράπισμα της ελλαδικής πολιτικής τάξης η οποία στο σύνολό της την προσπέρασε ασχολίαστη, επειδή της θύμισε οικεία κακά…Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση εξεχώρησαν από το 2007 το αδιαπραγμάτευτο όνομα Μακεδονία στους Σλάβους των Σκοπίων, με το περιτύλιγμα της πρόταξης ενός (υποτίθεται) γεωγραφικού προσδιορισμού. Θα πάρουν κάποιοι την πρωτοβουλία ανάκλησης της πολιτικά αφελούς και εθνικά επικίνδυνης αυτής πρότασης;

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, αυτοπροσδιορίζεται ως «επιτελικός, επιστημονικός φορέας του Υπουργείου Παιδείας». Αν κρίνει όμως κανείς από τα πρόσωπα που το πλαισιώνουν, υμνητές της Τουρκίας, ακτιβιστές φιλοσκοπιανοί και όλο το ομογάλακτο κακό συναπάντημα («Δημοκρατία»13-2-17) καταλαβαίνει τι σημαίνει η πολυδιαφημισμένη «Θεματική Εβδομάδα», όπου οι μαθητές των Γυμνασίων θα υποστούν τα «έμφυλα μαθήματα» σεξολογίας. Δυσώνυμες ΜΚΟ ακαθόριστης προέλευσης και ύποπτων προθέσεων, συνήθως παχυλά αμειβόμενες, ανέλαβαν το διδακτικό έργο! Με άλλη αφορμή εύστοχα ο φίλος Σαράντος Καργάκος υπενθυμίζει την ρήση του Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Οι φασίστες του μέλλοντος θα λέγονται αντιφασίστες»!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης













Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

13.2.17

Δίκαιη λύση προϋποθέτει αποτρεπτική ισχύ επιβολής



του Στέλιου Παπαθεμελή*



Για την Γενεύη Νο1 Ερντογάν, Γκιλντιρίμ, Τσαβούσογλου και όλο το κακό συναπάντημα της γείτονος, περιλαμβανομένων και των εναπομεινάντων, εκτός φυλακής στρατηγών της υπήρξαν ωμοί και κατηγορηματικοί στην αξίωσή τους να διατηρηθεί εσαεί ο Αττίλας και οι δυσώνυμες εγγυήσεις τους με στόχο τον γεωπολιτικό έλεγχο ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Θα ανέμενε κανείς ότι τούτων ούτως εχόντων καμία ελληνική ηγεσία Κύπρου-Ελλάδος δεν θα διενοείτο λίγες εβδομάδες μετά το φιάσκο της Γενεύης 1, να προσέλθει σε άλλη Γενεύη 2 χωρίς να αλλάξει τίποτε που να αποδεικνύει διαφοροποίηση στάσεως της Τουρκίας. Τουναντίον μάλιστα πυκνώνουν σε καθημερινή βάση οι έργω προσβολές της ελληνικής κυριαρχίας με μπαράζ παραβάσεων, παραβιάσεων και υπερπτήσεων.

Οι επισπεύδοντες (ξένος παράγων, αποτυχημένοι γραφειοκράτες, τούρκοι) επείγονται να κλείσουν το ζήτημα πριν η νέα αμερικανική αντμινιστρέϊσιον ενδεχομένως θελήσει να αναλάβει πρωτοβουλίες διαφορετικές από την απελθούσα.

Με πρωτοβουλία του Κυπρίου προέδρου σερνόμαστε σε νέα διάσκεψη που είναι νομοτελειακά δεδομένο να αποτύχει, βλάπτοντας ταυτόχρονα Ελλάδα και Κύπρο. Εύπιστος σε υποσχέσεις μεγαλοσχήμων ρυμουλκήθηκε από τον Μπάϊντεν το 2014 και τον Κέρι, το 2015-16. Ποιος τον ξεσηκώνει αυτή τη στιγμή; δεν ξέρουμε. Παίρνει πάντως στο λαιμό του και ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Η Αθήνα όφειλε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να εμποδίσει τη σύγκληση της νέας Πενταμερούς (κατ΄ ευφημισμόν Πολυμερούς) αφού είναι αδύνατο να προσδοκά κάτι θετικό. Κυπριακός και ελλαδικός Ελληνισμός έχουμε πολυτρόπως υποχωρήσει. Ως εδώ και μη παρέκει! Επειδή «πέφυκε γαρ το ανθρώπειον δια παντός άρχειν του είκοντος, φυλάττεσθαι δε το επιόν»(Θουκυδίδης IV,61), (= Είναι ίδιον του ανθρώπου να εξουσιάζει πάντοτε όποιον δεν αντιστέκεται και να αμύνεται σε όποιον του επιτίθεται).

Και επειδή σερνόμαστε 43 χρόνια σε ατελεύτητους διαλόγους με τον εισβολέα, να συνειδητοποιήσουμε επί τέλους ότι ο τούρκος δεν πρόκειται να συμφωνήσει, και αν το κάνει , δεν πρόκειται να τηρήσει τη συμφωνία. «Το πειστικότερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα», έλεγε ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, «είναι η δύναμις». Στη Λωζάννη στα 1923 διαθέταμε πραγματική δύναμη παρά τη προηγηθείσα Καταστροφή, τα 110.000 ένοπλα Ελληνόπουλα της Στρατιάς του Έβρου. Αυτούς φοβήθηκε ο Ισμέτ Ινονού και ξαναγύρισε στη Διάσκεψη (μαρτυρία του υπαρχηγού του Νουρ Μπέη). Μας έχει ασκηθεί από ιστορικούς σοβαρή κριτική γιατί δεν αξιοποιήσαμε όσο θα μπορούσαμε εκείνη τη δύναμή μας. Ο Douglas Dakin π.χ. μας χρεώνει ότι είμαστε το μόνο έθνος της Βαλκανικής που δεν απελευθέρωσε την ιερή του πρωτεύουσα. Κατά τον Βρετανό ιστορικό θα το μπορούσαμε δύο φορές, πρώτη τον Ιούλιο του 1922, όταν από τον Έβρο ως την Κωνσταντινούπολη και σε ολόκληρη τη βορειοδυτική Μικρασία δεν υπήρχε ούτε ένας τούρκος στρατιώτης. Η δεύτερη τον Απρίλιο του 1923 όταν οι δυνάμεις του Κεμάλ καίτοι νικήτριες ήταν μεταξύ τους μαλλιά κουβάρια.







Δίκαιη λύση του Κυπριακού θα υπάρξει μόνον όταν ο Ελληνισμός υπερβεί την εξοπλιστική απραξία και αποκτήσει αποτρεπτική ισχύ, ικανή να καταφέρει δυνατό ανταποδοτικό πλήγμα στον εχθρό. Η πολιτική της Τουρκίας συνίσταται στην απειλή, την επίδειξη ή και τη χρήση στρατιωτικής βίας. Επείγει ένα ολοκληρωμένο αναθεωρημένο ελληνικό δόγμα εθνικής ασφάλειας. Η όποια ανατροπή οπλικής ισορροπίας πρέπει να αντιμετωπισθεί άνευ υπαιτίου βραδύτητος για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του εθνικοαμυντικού μας σχεδιασμού. Αποτρέπει τον πόλεμο μόνον όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει. Μαζί και πριν από τις επιχειρησιακές δυνατότητές μας πρέπει να υψωθεί το φρόνημα του λαού και ιδίως των νέων μας. Διότι τελικά ισχύει αυτό του Ευριπίδη «αεί γαρ άνδρα σκαιόν, ισχυρόν φύσει ήσσον δέδοικα τ’ ασθενούς τε και σοφού»(=φοβούμαι πάντοτε λιγότερο τον δυνατό που η φύση του ΄δωσε λίγο μυαλό, από τον αδύναμο, αλλά σοφό).

Πάντως σε ό,τι αφορά την όποια υλικοτεχνική υπεροχή του εχθρού είναι σήμερα διεθνώς διάχυτη η εκτίμηση ότι οι εκκαθαρίσεις Ερντογάν στο στράτευμα, η αποστράτευση καλά εκπαιδευμένων και ο αποδεκατισμός της ηγεσίας τους έχουν αποδυναμώσει καίρια την όποια ένοπλη ικανότητα του τουρκικού στρατού.

Οι διαβόητες ΜΚΟ των αυτοαποκαλούμενων «αλληλέγγυων» (αμερικανικής εμπνεύσεως ΝGO για υπεξαίρεση κρατικής εξουσίας) έγιναν κράτος εν κράτει. Διαχειρίζονται κοινοτικά και εθνικά κονδύλια ασυνήθους ύψους και χειραγωγούν κατά το δοκούν πρόσφυγες(όσοι είναι) και (λαθρο)μετανάστες που έχει προωθήσει εδώ ο νεοοθωμανός. Τα διαδραματισθέντα προχθές στο Κέντρο Φιλοξενίας Ελληνικού με προπηλακιζόμενο τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, στον οποίο απαγόρευσαν τελικά την είσοδο στο χώρο, είναι ενδεικτικά του αλαλούμ που προκαλεί η εμμονική παραίτηση από τις εξουσίες του κράτους και η ρητή ή σιωπηρή εκχώρησή τους στους «πρόθυμους» των ΜΚΟ. Το συμβάν ας ευχηθούμε να είναι διδακτικό όχι μόνο για τον παθόντα, αλλά για ολόκληρη τη κυβέρνηση. «Προβουλεύεσθαι κρείσσον προ των πράξεων ή μετανοείν», όπως συμβούλευε ο Δημόκριτος, να σκέφτεσαι πριν κάνεις κάτι, για να μην χρειαστεί να μετανιώσεις μετά.

Οι παλιότεροι θυμούνται το τηλεγράφημα του τούρκου ναυάρχου στο αρχηγείο του «Μάλτα γιοκ»! Να όμως που η Μάλτα «υπάρχει» και με ύφος υπερδυνάμεως «βάφτισε» προ ημερών τα Σκόπια Μακεδονία! Τα ελληνικά αντίμετρα έπρεπε να είναι άμεσα για να πονέσουν τους παραχαράκτες της ιστορίας μας: Κανένα πλοίο ελληνικών συμφερόντων στο νηολόγιο της Μάλτας! Κατάπιαμε και αυτή την πρόκληση άψητη;





*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης





Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

7.2.17

Ίμια 2017: οξύτατη προειδοποίηση



του Στ. Παπαθεμελή*



Ο αίσχιστος γείτων μας θύμισε με το πιο εκκωφαντικό και χυδαίο τρόπο τα «οικεία κακά» μας του Ιανουαρίου του 1996. Τότε που «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» του παραδώσαμε με την επίνευση των «αιωνίων φίλων» μας Αμερικανών τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Πρωθυπουργός εθνικά ανυποψίαστος και στον αντίποδα της πραγματικότητας, αφού διεκήρυσσε ευκαίρως ακαίρως ότι «η εποχή των πολέμων έχει πια τελειώσει», σαν έτοιμος από καιρό έδωσε ό,τι του ζήτησαν. Μετά ευχαρίστησε δημόσια τον μεσολαβητή…

Μιλώντας ο γράφων εκείνες τις κρίσιμες ώρες στη Βουλή που συνεδρίαζε για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης Σημίτη μνημόνευσα την καίρια συμβουλή που έδωσε στον Ελευθέριο Βενιζέλο ο φωτισμένος Κωνσταντινουπολίτης Άγγελος Ιωαννίδης που τον συνόδευε στη Λωζάννη. Την απέδωσα με όση «κομψότητα» μπορούσα να επιστρατεύσω:

«Οι Τούρκοι είναι ένας περίεργος λαός. Αν τους επιδείξεις τα εμπρόσθια, θα σου προσφέρουν τα οπίσθια. Αν αντίθετα τους δείξεις τα οπίσθια, θα σου επιτεθούν με τα εμπρόσθια».

Ο Βενιζέλος έλαβε το μήνυμα και στην α΄ συνεδρίαση της Διάσκεψης ξεκαθάρισε: «Ευρίσκομαι εδώ δια να διαπραγματευθώ ως εμπόλεμος και όχι ως ηττημένος!»

Ο πρωθυπουργός του Ιανουαρίου του ΄96 προφανώς δεν το έλαβε, και απ΄ ό,τι δείχνουν οι έκτοτε συγγραφές του, ούτε τώρα «ηβουλήθη συνιέναι»…

Το οξύ ερώτημα είναι αν η πολιτική τάξη έχει συνειδητοποιήσει την προχθεσινή προειδοποίηση των Ιμίων και το δέον για την εθνικοαμυντική ετοιμότητά μας και την ψυχική ιδίως των νέων.

Οι Αλβανοί μάς εκδικούνται επειδή τους γλυτώσαμε από την φτώχεια και την ανεργία. Μας ανταποδίδουν αντί του μάνα χολήν, αντί του ύδατος όξος. Αν η πληροφορία ότι στον ελληνικό στρατό υπηρετούν σήμερα περίπου 15.000 αλβανάκια αληθεύει, μετά τα τελευταία συμβάντα, πρέπει να υπάρξουν γενναίες αποφάσεις.

Σε κάθε περίπτωση κάθε παρόμοια συμπεριφορά πρέπει να αντιμετωπίζεται με ακαριαία ακύρωση της ελληνοποίησης και απέλαση του δράστη.

Η Τερέζα Μέϊ πήγε από την Ουάσιγκτον κατ΄ ευθείαν στην Άγκυρα όπου συζήτησε λένε με τον επηρμένο ισλαμιστή και για το Κυπριακό. Είναι γνωστές οι ανθελληνικές θέσεις της Βρετανίας για την Κύπρο και εικάζουμε τι διημείφθη μεταξύ τους. Κορύφωση τα deals που υπέγραψαν, εν οις η συμφωνία των 125.000.000 δολ. για την συμπαραγωγή νέας γενεάς τουρκικών μαχητικών! Το ακούσαμε; Εμείς καθεύδουμε…

Ο Τραμπ ανθρώπινα δείχνει sui generis, αλλά πολιτικά με τις κινήσεις του ξέρει καλά τι κάνει. Οι δαίμονες της παγκοσμιοποίησης βλέπουν να τρίζει το οικοδόμημά τους κι επιχειρούν επί ματαίω να δαιμονοποιήσουν τον προστατευτισμό που εισάγουν οι αποφάσεις του νέου προέδρου για να ανακόψουν την οικονομική κατάρρευση, την αποβιομηχάνιση, την ανεργία και τα άλλα άνθη του κακού που απειλούν τη χώρα του. Εξίσου και μας.

Θέλει να βάλει τέλος και στην πολιτική ανοιχτών συνόρων. Η Ελλάς την πληρώνει ως τώρα πολύ ακριβά. Ο σουλτάνος βρυχάται, ουρλιάζει, γρυλλίζει, γαυγίζει, χλιμιντρίζει κ.τ.τ. και απειλεί να μας «βουλιάξει» αδειάζοντας τις μικρασιατικές ακτές από τους δυστυχείς που συσσώρευσαν εκεί οι δουλέμποροί του. Ο Τραμπ παρέκαμψε επιδεικτικά τη Γερμανία. Η παγκοσμιοποίηση ευνόησε σκανδαλωδώς τους Τεύτονες. Με την «υποταγή» της Γαλλίας και την ανάδειξη του ευρώ σε ψευδώνυμο του μάρκου τους κατέστησε ηγεμόνες της Ευρώπης. Η αδιέξοδη λιτότητά τους καταστρέφει το ευρώ και πλουτίζει την Γερμανία. Πρόκληση: με μόλις 580 εκ. ευρώ, τιμή σκοτωμού, οικειοποιούνται με τους Καναδούς το Αεροδρόμιο Αθηνών ως το 2046!

Κάποιοι οδύρονται για το προγραμμένο πια τέλος της παγκοσμιοκρατίας. Αποτρόπαιο κατόρθωμά της: το πλουσιότερο 10% του πλανήτη ελέγχει το 89% του παγκοσμίου πλούτου (από αυτό το 1% λυμαίνεται το 1/2 του συνολικού πλούτου). Το φτωχότερο 50% των πολιτών του κόσμου απομένει να επιβιώσει με μόλις το 1% του εναπομένοντος πλανητικού πλούτου.

Ακραίος κυνισμός του Μαρσέλ Φράτσερ, διευθυντή του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών: «Οι μεταρρυθμίσεις και το πρόγραμμα είναι μονόδρομος, ακόμη και αν οι άνθρωποι, και προπαντός αυτοί που είναι οικονομικά αδύναμοι, υποστούν στερήσεις»[sic].

Διεθνώς η παγκοσμιοποίηση εξαφάνισε τη μεσαία τάξη, ραχοκοκαλιά των κοινωνιών. Από το 50% των Ελλήνων που ανήκε σ΄ αυτήν την ώρα της ένταξής μας, σήμερα μόλις το 20% είναι μεσαία τάξη. 200.000 ελληνικά νοικοκυριά είναι φτωχά.

Κατά τον Αριστοτέλη (Πολιτικά IV, 1295β,34), ο Φωκυλίδης (6ος αι. π.Χ.) θαύμαζε τους «μέσους». «Πολλά μέσοισιν άριστα» και εύχονταν να ανήκει σ΄ αυτούς, «μέσος θέλω εν πόλει είναι». Κατά τον Σταγειρίτη η πολιτική κοινωνία που αποτελείται από πολίτες της μέσης τάξης είναι άριστη. Έχουν σωστό πολιτικό βίο οι πόλεις όπου η μέση τάξη είναι μεγάλη και ισχυρότερη («πολύ το μέσον και κρείττον») σε σχέση με τις δύο άλλες ή τουλάχιστον με μιαν. Διότι συμμαχώντας με μιαν πετυχαίνει ισορροπία δυνάμεων («ποιεί ροπήν και κωλύει γίγνεσθαι τας εναντίας υπερβολάς». Ο Μακεδών φιλόσοφος είναι λέει «ευτυχία μεγίστη» οι πολιτεύομενοι να έχουν μέσου μεγέθους και επαρκή περιουσίαν («ουσίαν μέσην και ικανήν»). Γιατί όπου άλλοι έχουν υπερβολικά πολλά και άλλοι τίποτε εκεί έχουμε άκρατη ολιγαρχία, ή τυραννίδα εξ αιτίας των ακροτήτων.

Στο «δια ταύτα» η εθνική συνεννόηση θα καταστήσει ακαταμάχητη την Πατρίδα, έναντι δανειστών, Βερολίνου, Τούρκων κ.λ.π.

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης





Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

1.2.17

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ





Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σας προσκαλούν εγκάρδια στην εκδήλωση με θέμα:

Ο Ελληνισμός μπροστά στην κλιμακούμενη τουρκική απειλή

Το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου και ώρα 6.30μμ στην αίθουσα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Εθνικής Αμύνης 1 (δίπλα στη Στρατ.Λέσχη)

Εισηγούνται οι: Μαρίνος Σιζόπουλος, Πρόεδρος ΕΔΕΚ (Κύπρου)
Γιάννης Μάζης, Καθηγητής Γεωπολιτικής Παν. Αθηνών
Συνοψίζει ο: Στέλιος Παπαθεμελής
Συντονίζει ο: δημοσιογράφος Παντελής Σαββίδης

Όπως κάθε χρόνο θα κόψουμε την καθιερωμένη βασιλόπιτα.

Ερμού 55 - Τ.Κ. 546 23 - Τηλ. 2310.268333-Fax 2310.262830-Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

Χρειαζόμαστε το αποφασιστικό θάρρος μιας σφαιρικής στρατηγικής μεταρρύθμισης.



του Στ. Παπαθεμελή*



Σε μία από τις ενημερωτικές συνεδριάσεις στο υπουργείο Άμυνας της αρμόδιαςΚοινοβουλευτικής Επιτροπής, ο γράφων, μέλος αυτής της Επιτροπής, ενίστατο στην εκφρασθείσα πρόθεση του τότε ΥΕθΑ να μειώσει περαιτέρω την ήδη μειωμένη στρατιωτική θητεία. Υπενθύμιζε ότι στρατεύονταν ακόμη τα παιδιά των 150.000 ετησίων γεννήσεων, αλλά σε λίγο θα κατρακυλούσαμε στις 130-120.000 κλπ. Σήμερα φθάσαμε τις 91.847! Πρόσθετα ότι στους νέους αριθμούς προσμετρώνται ήδη περίπου 10.000 γεννήσεις παιδιών αλλοδαπών. Εμβρόντητη τότε η ομήγυρη άκουσε τον υπουργό να …αποστομώνει τον ενιστάμενο με το βαρύγδουπο αντεπιχείρημα «θα στρατεύονται και τα αλβανάκια, τι σας πειράζει αυτό;». Ε, λοιπόν, πριν αλέκτορα φωνήσαι, στρατεύτηκαν ήδη και τα αλβανάκια. Και ορκίστηκαν να υπερασπιστούν την τιμή και τα σύνορα της Ελλάδος. Και το έπραξαν είδαμε πώς!

Το περιστατικό στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων Μεσολογγίου δεν είναι τυχαίο, ούτε θα παραμείνει μοναδικό. Όσοι παρακολουθούν τον ασίγαστο ανθελληνισμό του Ράμα και την διαρκή υποδαύλιση δράσεων υπονομευτικών της σταθερότητας της περιοχής μας, καθώς και την απόλυτη εξάρτησή του από τον Ερντογάν να προετοιμαστούν για τα χειρότερα. Εκτός εάν αντιδράσουμε αμεσότατα και αποτελεσματικά.

Αργούμε επικινδύνως να συνειδητοποιήσουμε τα τεχνάσματα του αλβανικού αλυτρωτισμού, να εντοπίσουμε τα εντός Ελλάδος πλοκάμια του και υποτιμούμε τον αδίστακτο ρόλο του εξ Αγκύρας προστάτη και καθοδηγητή του.

Τα σχέδια περί Μεγάλης (ή Φυσικής) Αλβανίας στρέφονται ευθέως κατά της εθνικής μας υποστάσεως. Και η ματαίωσή τους πρέπει παντί σθένει να επιτευχθεί. Άλλωστε η νυν τουλάχιστον ηγεσία της λειτουργεί ως τυφλός εκτελεστής του τουρκικού επεκτατισμού στα βορειοδυτικά μας.

Οι ελληνοποιήσεις είναι ένα κεφάλαιο που χειριστήκαμε χωρίς την επιβαλλόμενη σοβαρότητα και βρίσκουμε τις συνέπειές του ήδη μπροστά μας.

Οι ιεροφάντες του υπαρκτού εκσυγχρονισμού και οι τούτοις όμοιοι συντηρητικοί που τους διεδέχθησαν επιχειρηματολογούσαν κακοποιώντας τη γνωστή ρήση του Ισοκράτη . Οι επιπόλαιες ελληνοποιήσεις δεν πρόκειται εξ άλλου να λύσουν το οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Αυτό οφείλουν και υποχρεούνται να το λύσουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με τις γεννήσεις. Δύο τουλάχιστον παιδιά ανά ζεύγος.

Η Ελλάδα προσκτά δύναμη ως επίκεντρο - άξονας συνοχής του απανταχού της γης οικουμενικού Ελληνισμού. Η ελληνικότητα ως τρόπος του βίου και πρόταση πολιτισμού είναι αυτή που πρέπει να ενιαιοποιήσει τον εντός και εκτός ελλαδικών συνόρων Ελληνισμό.

Όπως εύστοχα επεσήμανε πρόσφατα ο Χρήστος Γιανναράς («Καθημερινή»22.1.17) «καθένας που γεννήθηκε Έλληνας (με μητρική γλώσσα και συνείδηση ελληνική) οπουδήποτε της γης να αναγνωριστεί αυτοδικαίως ενεργός πολίτης [της Ελλάδος] απαράλλακτα όπως κάθε Εβραίος το θρήσκευμα μπορεί να είναι πολίτης του κράτους του Ισραήλ»

Τα παπαγαλάκια της σφοδρά δοκιμαζομένης παγκοσμιοκρατίας παραδέχονται τα χάλια του συστήματος που υπερασπίζονται (εργοστάσια που κλείνουν, πολυεθνικές που δεν πληρώνουν φόρους, ο Μπάφετ αποκάλυψε ότι πληρώνει τον ίδιο φόρο με τον τελευταίο υπάλληλό του!) εξακολουθούν παρά ταύτα να υπεραμύνονται των αφεντικών τους. Κατά τους συστημικούς κονδυλοφόρους η ύπαρξη του Brexit και οΤραμπ εκμεταλλεύτηκαν την δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου επιρρίπτοντας τις ευθύνες στις απάτριδες ελίτ [μα είναι ευπατρίδες οι ελίτ;] που σύμφωνα με το δήθεν εθνολαϊκιστικό αφήγημα – θέλουν ανοικτά σύνορα ώστε να εξάγουν κεφάλαια και να εισάγουν φθηνή εργασία από αναπτυσσόμενες χώρες…

Ερώτηση κρίσεως: Αν όμως η αγανάκτηση είναι δικαιολογημένη, όπως παραδέχονται τα παπαγαλάκια, τότε γιατί το αφήγημά της είναι τάχα εθνολαϊκιστικό;

Οι ως τώρα κυρίαρχες δυνάμεις της αδράνειας φοβούνται και αντιμάχονται τις αλλαγές. Η Caroline Galacteros, διευθύντρια του Γραφείου Στρατηγικών Μελετών Planeting (le Figaro politique/12.1.17, τα αποσπάσματα σε μετάφραση Ε. Νιάνιου), αποκαλύπτει το ναρκοπέδιο που έστησαν μετά τη νίκη Τραμπ για να τον εμποδίσουν «να ενοχλήσει κολοσσιαία κέντρα εξουσίας και συμφερόντων τα οποία απειλούνται από τον πραγματισμό του».

Η Galacteros πιστεύει ότι ο Τραμπ θα αναδιατάξει θετικά την αμερικανική εξωτερική πολιτική και άμυνα (από την πέννα της και στου Θεού τ΄ αυτί …).

Η αναλύτρια ασχολείται με τα χάλια της Γαλλίας – με τα ελλαδικά δεν καταπιάστηκε, αλλά λόγω συγγενείας ιστορικής και νομικής αιτίας αμφότεροι κινούμαστε «σε πλήρη ταυτοτική και πολιτική ταλάντωση». Το «δια ταύτα» της αρθρογράφου είναι αφυπνιστικό και για μας: «Μόνο το αποφασιστικό θάρρος μιας σφαιρικής στρατηγικής μεταρρύθμισης προς κάθε κατεύθυνση, επώδυνης αλλά ζωτικής, θα μας βγάλει από αυτές τις κινούμενες άμμους. Τελικά, ένα όραμα. Η ισχύς και η επιρροή τρέφονται από τη συνοχή, την εξουσία, την κυριαρχία και την ακεραιότητα: σίγουρα αυτή των συνόρων αλλά και αυτή της απόφασης».

Μπορεί ο Τραμπ να ενοχλεί Αμερικανούς και Ευρωπαίους (της γερμανικής Ευρώπης) για λόγους αισθητικής και διαφορετικής προσέγγισης των πραγματικοτήτων της ζωής, αλλά αν καταφέρει να αντισταθμίσει την αλόγιστη υπεροψία και την εκχειλίζουσα πολιτική ορθότητα των αμερικανικών και των ευρωπαϊκών ελίτ, η συνεισφορά του θα είναι σημαντική. «Αρχή άνδρα δείκνυσι», όπως αποφαινόταν ο ημέτερος Βίας ο Πριηνεύς. Αν δεν καταφέρει έστω τα ολίγιστα, αλλά ουσιωδέστατα που προσδοκούν οι ταλαίπωροι του πλανήτη θα είναι η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης. Απευκταίον!







*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης





Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

23.1.17

Αναζητούνται ηγέτες με ικανότητα και όραμα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ωμός, αλλά τίμιος ο Τραμπ με την γερμανική Ευρώπη. Χωρίς εξωραϊσμούς προανήγγειλε το αναπόφευκτο τέλος του σημερινού παρηκμασμένου σχήματός της: «Κοιτάς την Ευρωπαϊκή Ενωση και είναι η Γερμανία. Γι’αυτό σκέφτηκα ότι ήταν έξυπνο εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει. (…) Θεωρώ ότι θα αποχωρήσουν κι άλλοι …».
Καταλόγισε στην σιδηρά καγκελάριο «καταστροφικό λάθος» το δόγμα των ανοικτών συνόρων για το μεταναστευτικό. Η Μέρκελ, βέβαια, φρόντισε εξ αρχής να μετακυλήσει το βάρος κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα ξεθάβοντας το απαίσιο Δουβλίνο ΙΙ. Τέλος, προς βαθεία θλίψη των εθνομηδενιστών ο Τραμπ τάχθηκε υπέρ της εθνικής ταυτότητας.
Μπαίνουμε σε φάση δομικών μεταβολών μετά από μία μακρά περίοδο ακινησίας. Οι μεγαλόσχημοι τού Νταβός είναι μάλλον από τους πρώτους που το κατάλαβαν. Το δήλωσε ο οικοδεσπότης του, Κλάους Σβαμπ: «Οι ηγέτες πρέπει να ανταποκρίνονται στα αιτήματα των ανθρώπων που τους εμπιστεύθηκαν για να διοικήσουν και ταυτόχρονα να δώσουν όραμα για να προχωρήσουν μπροστά. Μόνον έτσι ο κόσμος μπορεί να φανταστεί ένα καλύτερο μέλλον». Ωραία λόγια, αλλά με πόσο αντίκρισμα;
Οι κυβερνώσες ελίτ δεν διδάσκονται από την όξυνση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων, στα αίτια και την αντιμετώπιση των οποίων οφείλουν επιτέλους να αφιερωθούν, και ψάχνουν τρόπους χειραγώγησης της κοινής γνώμης για να κλείσουν τον δρόμο σε ηγέτες που όλους συλλήβδην στιγματίζουν ως … λαϊκιστές. Σε λίγο αν θέλεις να απαξιώσεις κάποιον, του κολλάς τη ρετσινιά του λαϊκιστή.
Το Νταβός λειτουργεί εδώ και σαράντα χρόνια σαν το Μαντείο της Παγκοσμιοποίησης, από το οποίο εκπέμπεται μονίμως ο ίδιος χρησμός υπέρ της νεοφιλελεύθερης χρηματιστικής οικονομίας. Τώρα που η τελευταία «σέρνεται» και βάλλεται σοβαρά, σίγουρα οι ιεροφάντες της θα αναζητήσουν νέα ορολογία, αλλά πάντοτε στις ίδιες σταθερές ράγες ων πρώτη η ελεύθερη αγορά. Οι οκτώ πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη (Γκέιτς, Ορτέγκα, Μπάφετ, Σλιμ, Μπέζος, Ζάκενμπεργκ, Έλισον, Μπλούμπεργκ) που ιδιοποιούνται τον μισό πλούτο του κόσμου (έρευνα Oxfam) ανήκουν στους μόνιμους συνδαιτυμόνες του Νταβός. Δημιουργήματα ασύδοτων φοροδιαφυγών και φοροαπαλλαγών, προστατεύονται από ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που οι ίδιοι χρηματοδοτούν. Οι λαοί ακούνε την ίδια υποκριτική επωδό «ζείτε πάνω από τις δυνατότητές σας»!
Όσο προκαλεί ο έξαλλος πλούτος των θαμώνων του Νταβός άλλο τόσο πρέπει να προκαλέσει αρνητικά η παρούσα εικόνα της ελληνικής οικονομίας σε σχέση με το ανθρώπινο δυναμικό της. Τελευταία στατιστικά στοιχεία:
Απασχολούμενοι όλοι κι όλοι
3.688.381
Μη ενεργός πληθυσμός
3.245.508
Άνεργοι
1.102.335
Συνταξιούχοι
2.450.000
Ο εστί μεθερμηνευόμενον σε κάθε εγαζόμενο αντιστοιχεί ένας συνταξιούχος, ή άνεργος. Θα είχε άραγε κάτι να μας πει γι’αυτό το δράμα του λαού μας η «ανταποκριτική και υπεύθυνη διακυβέρνηση» του Νταβός, όπως την ευαγγελίζεται ο Κλάους Σβαμπ, ο οποίος κατά τα άλλα χρησιμοποίησε προχθές ευάρεστες αναφορές όπως: «Η πραγματική διακυβέρνηση σε ένα σύνθετο, αβέβαιο και αγχωτικό κόσμο απαιτεί ηγέτες με ικανότητες να κουμαντάρουν το καράβι τόσο με το ραντάρ όσο και με την πυξίδα. Πρέπει να αντιλαμβάνονται τα σημάδια που φθάνουν από ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Και πρέπει να έχουν τη βούληση να κάνουν τις απαραίτητες διορθώσεις στην πορεία, δίχως όμως να χάνουν τον Βορρά, που εν προκειμένω είναι ένα ισχυρό όραμα βασισμένο σε αυθεντικές αξίες».
Ιλαροτραγωδία το πόρισμα της πλειοψηφίας της Βουλής μας για τα (θαλασσο)δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ. Στο «επειδή» διαπιστώνει «τρίγωνο διαπλοκής πολιτικών-μμε-τραπεζών, κραυγαλέες περιπτώσεις παραβάσεων τραπεζικών κανονισμών, δανειακές συμβάσεις βρίθουσες από παραβάσεις κανόνων, τυπικών νόμων, τραπεζικών κανονισμών, κοινής λογικής κλπ. Στο «διά ταύτα», όμως, απαλλάσσει τους πάντες πάσης ποινικής ευθύνης. Τους καταλογίζει βέβαια την αόρατη «πολιτική ευθύνη»! Παραλείπει να μας ενημερώσει ότι ο λογαριασμός δεν θα παραμείνει ανεξόφλητος. Θα πληρωθεί εντόκως από τον ανυποψίαστο και μηδεμία σχέση έχοντα ατυχή Ελληνα φορολογούμενο.
Πολιτικό και μιντιακό σύστημα απέσχαν συστηματικά, με ελάχιστες εξαιρέσεις που διατύπωσαν έναν ώριμο κριτικό λόγο, απέσχαν από κάθε σχολιασμό για τα διαδραματισθέντα στη Γενεύη. Η εθνική υπόθεση και το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας υπέστησαν βαρύ τραύμα. Υπό σοβαρές προύποθέσεις ιάσιμο. Αλλά ως εδώ και μη παρέκει. Και αν επί μήνες ο διάλογος Αναστασιάδη-Ακιντζή συντήρησε κάποιες ελπίδες για μία βιώσιμη λύση, το όλο σκηνικό του Άιντε το συνέθλιψε βγαίνοντας από το τζαμί (12/1/17) ο Ταγίπ Ερντογάν. Τα «απόνερα» της Διάσκεψης, που συνεχίζεται, είναι χωρίς νόημα. Συντηρούν απλώς τα προσχήματα μιας παταγώδους αποτυχίας.
Ο Ελληνισμός πρέπει να επανεξετάσει εκ βαθέων το υπαρκτικό του πρόβλημα. Λύση, αλλά σε καμία περίπτωση οποιαδήποτε λύση. Αν χαθεί η Κύπρος, θα χαθούμε όλοι μαζί της. Και πριν τη Γενεύη ήταν σαφές ότι Αττίλας και λύση είναι ασύμβατες έννοιες. Υπάρχοντος του Αττίλα δεν νοείται συζήτηση για λύση. Είναι αδιανόητη.
Στο μεταξύ το βορεινό υιοθετημένο του Ερντογάν απεργάζεται τη συστηματική εξαφάνιση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, καθώς δεν εγείρεται καμία σοβαρή ελλαδική αντίδραση. Το διεφθαρμένο αλβανικό καθεστώς, σφετερίζεται ελληνικές ιδιοκτησίες, χρησιμοποιεί τον υπόκοσμό του (αφθονεί αυτός) για λεηλασία ναών και ελληνικών σπιτιών, τα οποία είναι έρμαια της μαφίας οργανωμένου εγκλήματος.
Το κακό σταματά με αντίμετρα όχι με διπλωματικά διαβήματα.








  * Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.1.17

«Ακρισία και ταραχή έτι πλείων ή πρόσθεν»

του Στ. Παπαθεμελή*

φοβούμεθα ότι με το αναπόφευκτο ναυάγιο της Γενεύης, στην Κύπρο και πιθανότατα και εδώ θα επικρατήσει όπως τότε με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου που περιγράφει ο Ξενοφών στα «Ελληνικά» του (7-5, 26-27): «ακρισία και ταραχή έτι πλείων ή πρόσθεν»(=Σύγχυση και ταραχή μεγαλύτερη απ΄ ό,τι νωρίτερα). [Οι γραμμές αυτές γράφονται πριν αποσαφηνιστεί η τύχη της Γενεύης]
Πάντως η ακόρεστη βουλιμία και η άτεγκτη και ολοκληρωτική αδιαλλαξία κυρίως αυτή των νεοοθωμανών μας προφύλαξε από τις κύριες τουλάχιστον παγίδες της Γενεύης.
Επίκαιροι οι στίχοι του Σεφέρη:
«Κύριε, βοήθα να θυμόμαστε / πώς έγινε τούτο το φονικό,
την αρπαγή, το δόλο, την ιδιοτέλεια / το στέγνωμα της αγάπης
Κύριε βόηθα να τα ξεριζώσουμε».
                                                                          (Σαλαμίνα της Κύπρος)
Στην Αθήνα πρυτάνευσε τις προηγούμενες μέρες μια αξιοσημείωτη ωριμότητα – ενότητα στο ζήτημα της απομάκρυνσης του κατοχικού στρατού και της κατάργησης των εγγυήσεων - θετικό δείγμα γραφής για μια συνολική εκ βαθέων επανατοποθέτηση του Κυπριακού ως προβλήματος Εισβολής - Κατοχής – Εποικισμού και στα πλαίσιά της να επαναπροσδιοριστεί το ζητούμενο που δεν μπορεί να είναι το αλλόκοτο «διζωνική, δικοινοτική» με δύο κράτη, στο οποίο συμβιβάζεται η πολιτική μας τάξη, αλλά ένα ενιαίο κράτος που θα λειτουργεί στα αυστηρά πλαίσια του ευρωπαϊκού κεκτημένου και της διεθνούς νομιμότητας. Το τουρκοειδές έκτρωμα που προσφέρθηκε ως «λύση», για να παραφράσουμε κάπως τον Γκάτσο, «βρέστε κάπου ένα Καιάδα και γκρεμοτσακίστε το»!
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση χρωστούν ωστόσο να ξαναδούν de profundis  το θέμα της διακυβέρνησης της Μεγαλονήσου και να απορρίψουν a priori κάθε σχήμα εξουσίας στο οποίο δε θα ισχύει η βασική δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας.
Η επισήμανση ότι με την επιδιωκόμενη τουρκοαγγλοαμερικανικής έμπνευσης «λύση» μπαίνει η Τουρκία από την πίσω πόρτα στην Ευρώπη τους, να είναι η στερνή γνώση Βερολίνου-Βρυξελλών και η αιτία να ανακρούσουν πρύμνα.
Τελικά αν, ο μη γένοιτο, λειτουργήσει η Γενεύη, όλα τα κρίσιμα θέματα παραμένουν ανοικτά. Η  Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα εκπροσωπείται και η διάσκεψη είναι 5μερής  και όχι πολυμελής. Πέρασαν δηλαδή όλα της Τουρκίας. Εμείς πως αντιδρούμε;
 «Στην Κύπρο την αέρινη,
στη Μακαρία τη γη,
στ΄ ωραίο πολύπαθο κορμί,
η αγνή ψυχή δεν έσβησε,
Και ζει, Και ζει, Και ζει!»
                                                     (Κ. Παλαμάς, Η Πολιτεία και η Μοναξιά)
Να αποδείξουμε επιτέλους ότι δεν είμαστε δεδομένοι, αλλά διαπραγματεύσιμοι.
Η εφτάχρονη κρίση και τα μνημόνιά της δεν επέβαλαν μόνο την βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά επέτειναν ταυτόχρονα την δημογραφική κατάρρευσή της. Οι αριθμοί είναι ήδη εφιαλτικοί και αμείλικτοι και δεν επιδέχονται την πολυτέλεια μιας καταστροφικής «λύσης».
Το 2015 έχουμε έτος – ρεκόρ θανάτων που υπερβαίνουν κατά 29.368 τις γεννήσεις. Η χώρα έφτασε από 150.000 γεννήσεις ετησίως τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες σε μια ακάθεκτη πτώση γονιμότητας για να συρρικνωθεί το 2015 στις μόλις 91.847 γεννήσεις αλλά 121212 θανάτους. Όταν ο δείκτης ανανέωσης των γενεών και επομένως στοιχειώδους εθνικής επιβίωσης είναι 2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, εμείς κατρακυλήσαμε στο 1,3. Είμαστε στο 1,3 με τις γεννήσεις των αλλοδαπών (=0,2). Χωρίς αυτές ο πραγματικός αριθμός είναι 1,1!
Η εικόνα επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο με το δείκτη γήρανσης (αναλογία γερόντων από 65 ετών και άνω) με τα παιδιά  (0 έως 14 ετών). Είναι ηλικιωμένοι 147,2=για κάθε 100 παιδιά μέχρι 14 ετών.
Η απομάκρυνση της οικογένειας από τις παραδοσιακές αξίες του Ελληνισμού μας έφτασε στο σημείο 1.000.000 ζεύγη (αριθμός 1 εκατομμύριο) να μην έχουν κανένα παιδί. Οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης είναι 114.000. Αλλά οι (λαθρο)μεταναστευτικές ροές της τελευταίας επταετίας έφεραν εδώ ως το 2015, 610.000 αφροασιάτες μουσουλμάνους. Είναι προφανής ο κίνδυνος πληθυσμιακής αλλοίωσής μας, πέραν του οξύτατου προβλήματος ασφαλείας μας.
Ελίτ και πολιτικός κόσμος δεν δείχνουν να συνειδητοποιούν την δραματική σοβαρότητα του προβλήματος. Η υπογεννητικότητα συζητείται στους ευρωπαϊκούς κύκλους για τις επιπτώσεις της στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Σε μας πέραν αυτού είναι απειλή για την εθνική μας υπόσταση. Απαραίτητα γενναία μέτρα δημογραφικής στήριξης. Μέτρα όχι ημίμετρα. Αλλά χρειάζεται πρωτίστως αλλαγή νοοτροπίας. Εκκλησία και Πολιτεία να συνεργαστούν σε μία εργώδη προσπάθεια να πειστούν τα νέα ζεύγη να τεκνοποιήσουν. Πρόκειται ασφαλώς για ηράκλειο άθλο. Αλλά χωρίς αυτόν χανόμαστε.
Ο Joseph Stiglitz  τα λέει έξω από τα δόντια για την κρίση της δημοκρατίας στις μέρες μας: «Η ένταση των ανισοτήτων, το άδικο πολιτικό σύστημα και η αμερικανική κυβέρνηση που έλεγε ότι νοιάζεται για τους ανθρώπους ενώ ευνοούσε τις ελίτ δημιούργησαν ιδεώδεις συνθήκες, τις οποίες εκμεταλλεύτηκε ένας υποψήφιος όπως ο Τραμπ. Παρά το γεγονός ότι είναι πλούσιος, ο Τραμπ δεν είναι μέλος της παραδοσιακής ελίτ και αυτό έκανε πιστευτές τις υποσχέσεις του για “ πραγματική”  αλλαγή. Δεν αναμένεται όμως να αλλάξει κάτι υπό τον Τραμπ, ο οποίος θα υπερασπίσει τις θέσεις των Ρεπουμπλικανών για τη φορολογία».(ΝΕΑ 6-8/1/17).
Χωρίς κρατούμενα απέναντί μας ο κατά τα λοιπά φίλος μας Πιέρ Μοσκοβισί μάς  υπενθύμισε το «προπατορικό» αμάρτημά μας: «Αποδεχθήκαμε να μπει στην Ευρωζώνη μια οικονομία, ελάχιστα ανταγωνιστική και ένα κράτος βαριά υπερχρεωμένο με στοιχεία τα οποία ήταν παραποιημένα»!(Έργα και ημέρες Κ. Σημίτη).
Ναι αλλά πρόκειται για προϊόν συμπαιγνίας Σημίτη – Βερολίνου -  Βρυξελλών. Και  μέχρι στιγμής το λογαριασμό τον πληρώνει μόνον ένας, ο ελληνικός λαός.

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

7.1.17

«Καιρόν γνώθι» διότι «καιρός παντί πράγματι»

                                                                                        του Στ. Παπαθεμελή*
Διάπυρος ευχή ο πολιτικός κόσμος της χώρας, που συναντάται τη Δευτέρα σε επίπεδο κορυφής, να αρθεί στο απαιτούμενο ύψος εθνικής συνεννόησης και σύγκλισης. Αυτό θα είναι καταλυτικό μήνυμα προς νεοοθωμανούς και δυτικούς τουρκολάγνους: Ότι «κατά μεν το ισχυρόν Έλληνας ομοφρονέοντας (…) χαλεπά είναι περιγίγνεσθαι και άπασιν ανθρώποισιν»(Ηρόδοτος Θ΄, 2)=Όσο οι Έλληνες συνεχίζουν … να ομονοούν μεταξύ τους είναι δύσκολο να τους νικήσουν, ακόμη και αν συνενωθούν όλοι οι άνθρωποι μαζί, αποφαίνεται ο πατέρας της Ιστορίας!
Η παρούσα αποικιακή κατάσταση της χώρας, που με τα μνημόνια έχει στερηθεί εν πολλοίς την εθνικής της κυριαρχίας, επιβάλλει ως απόλυτη προτεραιότητα να κερδίσουμε χρόνο που θα μας επιτρέψει να αντιμετωπίσουμε τα μείζονα εθνικά μας θέματα από θέση ανακτηθησόμενης (αν δράσουμε σοβαρά και γρήγορα) ισχύος.
Πέραν από το ελλαδικόν εμπερίστατον, η διεθνής συγκυρία είναι εξαιρετικά αρνητική
α) Ο Ομπάμα φεύγει σε λίγες μέρες  και αφού δεν έλυσε κανένα διεθνές πρόβλημα, του κόλλησε η ιδέα στο λυκόφως της προεδρίας του να κλείσει το Κυπριακό με νεοοθωμανικούς όρους που εξυπηρετούν ταυτόχρονα και την αμερικανική πολιτική
β) Σε αντίθεση με τους παλλικαρισμούς του προκατόχου του να απελάσει 35 Ρώσους διπλωμάτες από τις ΗΠΑ, ο Ντοναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος (ο χρόνος θα δείξει) να εξομαλύνει τις αμερικανορωσικές σχέσεις, εκδοχή που αν πραγματοποιηθεί, θα βαρύνει υπέρ των ελληνικών συντελεστών ισχύος. Εξάλλου οι ρωσοτουρκικές σχέσεις ιστορικά υπήρξαν πάντοτε σχέσεις λυκοφιλίας. Παρά ταύτα ο ενεργειακός άξονας Τουρκίας – Ρωσίας έχει ανησυχήσει τους Δυτικούς.
γ) Τα αλλεπάλληλα τρομοκρατικά χτυπήματα στη γείτονα αποδεικνύουν μια βαριά κρίση ασφάλειας και επερχόμενη εσωτερική αστάθεια. Στο κεφάλαιο αυτό η Ελλάδα με τη σταθερότητα και τη γεωπολιτική της θέση ασφαλώς πλεονεκτεί και πολλαπλασιάζει τη χρησιμότητά της.
δ) όλες οι γειτνιάζουσες με τη Τουρκία χώρες (Ιράν, Ισραήλ, Αίγυπτος) απεύχονται εμμανώς οιανδήποτε εκδοχή μεγέθυνσης,  ή αναβάθμισής της.
Στη Γενεύη προαναγγέλλεται η ψευδώνυμη «Επανένωση» της Κύπρου με αυτοκτονία της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποκατάστασή της από ένα νόθο τερατούργημα. Σ΄ αυτό η θεμελιώδης αρχαιόθεν και παγκοσμίως κρατούσα δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας («των πλειόνων η ψήφος κρατείτω») καταργείται και αντ΄ αυτής το 82% της ελληνικής πλειοψηφίας εξισώνεται με το 18% της τουρκικής μειοψηφίας που εξοπλίζεται με πανίσχυρο Veto επί παντός σοβαρού θέματος. (Αυτό δοκιμάστηκε με τη Ζυρίχη και το δις εξαμαρτείν με τη Γενεύη, ουκ ανδρών σοφών…
Προς τις πολιτικές ηγεσίες Ελλάδος – Κύπρου θα βροντοφωνάξουμε για πολλοστή φορά το «καιρόν γνώθι»(=να καταλαβαίνεις την κατάλληλη στιγμή) του σοφού Πιττακού και το των Παροιμιών (3,1) «καιρός παντί πράγματι»Τώρα δεν είναι καιρός. Αγοράστε χρόνον.
*

Μήπως τελικά κακώς επικρίνεται η κυβέρνηση για … απραξία; Ορίστε τώρα όποιοι θέλουν να χωρίσουν αντί να ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια νέο σύστημα πρωτοφανούς ταχύτητας, νεοελλληνιστί fast track, όπου οι βουλόμενοι προσέρχονται αντί του Δικαστηρίου ενώπιον συμβολαιογράφου οποίος εκδίδει αυθωρεί και αδαπάνως το διαζύγιον. O tempora, o mores! (ώ καιροί ώ ήθη) όπως θα αναφωνούσε και ο πολύς Κικέρων.
Η ελληνογλωσία και η Ορθοδοξία, μας θυμίζει με την πρόσφατη μελέτη της (¨Πόσο ελληνικό είναι το Βυζάντιο, πόσο Βυζαντινοί οι Νεοέλληνες¨/Gutenberg) η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, είναι τα οργανικά στοιχεία της ταυτότητάς μας. Στην Ορθόδοξη Παράδοση ο γάμος είναι «μυστήριον μέγα»(Απ. Παύλος, Εφεσ. 5,32) και κατά τον Μοδεστίνο «ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία». Εφ΄ ω και η αρχή του αδιαλύτου του γάμου(κανόνας) και ο χωρισμός μόνον ως εξαίρεση. Της αξίας αυτής μία έξωθεν (CoFACE) νωπή επαλήθευση: «Με τόσο υψηλά ποσοστά ανεργίας και ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας η οικογένεια ήταν το μόνο δίχτυ ασφαλείας που προφύλασσε  από την απελπισία». Οι αναμορφωτές του οικογενειακού δικαίου διευκολύνουν την διάλυση της οικογένειας, της κοινωνίας, του κράτους, του Έθνους.
*
Μας προϊδεάζουν πολύ άσχημα οι οικονομικοί αριθμοί. Κάποτε ευημερούσαν αυτοί και δυστυχούσαν οι άνθρωποι. Τώρα δυστυχούν αμφότεροι. Το κράτος θα εισπράξει φέτος 47 δισ από φόρους και 24 δισ από ασφαλιστικές εισφορές. Εργασιακός και συνταξιουχικός μεσαίωνας. Πέρασαν τους πολίτες, από την καταναλωτική μονομανία που τους είχαν εθίσει την εποχή των (δανεικών) παχιών αγελάδων, στην «εφιαλτική ανελπιστία»(Γιανναράς).
*
Την στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών την ελέγχει ο σουλτάνος και την ρυθμίζει κατά το δοκούν. Τον Δεκέμβριο μάς έστειλε 1075. Εξ  ων πρόσφυγες μόνο 131 Σύριοι. Οι υπόλοιποι 944 είναι λαθρομετανάστες, Αλγερινοί, Κογκολέχζοι, Μπαγκλαντεσιανοί, Ζαμπιανοί και κάποιοι ακόμη από Νεπάλ Βενεζουέλα, Αϊτή, Χιλή!!! Διεθνές κύκλωμα δουλεμπόρων τους μεταφέρει με πάμφθηνα αεροπορικά εισιτήρια στη Τουρκία και από εκεί τους αναλαμβάνουν οι επιχώριοι και τους προωθούν στην Ελλάδα, τη τελευταία χώρα που διατηρεί ακόμα ανοιχτά σύνορα!
Μήπως ήγγικεν η ώρα, ο δεδηλωμένος θαυμαστής του Τσε Αλέξης Τσίπρας να ακούσει τον συμπολεμιστή του Τσε Ρεζίς Ντεμπρέ στο έξοχο δοκίμιό του Eloge des frontieres, Εγκώμιον των συνόρων (σ.21),  εκεί θα ιδεί την πρωτοποριακή συμβουλή του διάσημου μουσουργού Βέρντι: «Tomate all Antico sara un progresso = Γυρίστε στους παλιούς καιρούς αυτό θα είναι πρόοδος!
Απομείναμε οι μόνοι στην ευρύτερη περιοχή χωρίς εθνικό δόγμα. «Καιρός του ποιήσαι» δόγμα εθνικής επιβίωσης. Αλλά προϋποτίθεται όραμα στις ηγεσίες, απαύγασμα ελληνικών αξιών ζωής.
*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης


Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

25.12.16



Αγαπητοί μας θερμές ευχές

για υγείαν  «κατ΄ άμφω», σωματική και πνευματική,
επί γης ειρήνη (πρωτίστως της ελληνίδος γης) και εν ανθρώποις ευδοκία (=καλή θέληση).

Κάθε ευλογία του Θεού στο Νέον Έτος.
                                                                          
                                                                     Σ. Παπαθεμελής
                                                                     (οικογενειακώς)






«Ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο αστήρ…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε το υπερφυές θαύμα των Χριστουγέννων,υπερβαίνοντας τον βαρέως  τραυματισμένο καταναλωτισμό ο οποίος και εν ημέραις δόξης του υπήρξε μέγα εμπόδιο, τη «νύχτα γεμάτη θαύματα / νύχτα σπαρμένη μάγια». Την Ἀγια Νύχτα. Τω καιρώ εκείνω «ο Πατήρ ευδόκησεν , ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα» ψάλλει έμπλεως χαράς ο υμνογράφος. Και συμπληρώνει: «Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι και η κτίσις αγάλλεται». 
          Προσδοκία και εκπλήρωση σωτηρίας.
«Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός» μας καλεί ξανά ο υμνωδός. Όχι βέβαια στη χλιδή των βασιλικών, - ή προεδρικών – ανακτόρων, αλλά στο ταπεινότερο σημείο της πόλης, έναν σταύλο.  Άστεγος σ΄ ένα αφιλόξενο παγερό τόπο. Εκεί η Παναγία «εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν εν φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»(Λουκ. 2,7).
Αυτή η άκρα ταπείνωση συμπυκνώνει το μυστήριο της Θείας Γέννησης. Καίρια η επισήμανση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: «ο εφ΄ άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς αεί γεννάται». Ο Χριστός γεννιέται συνεχώς. Αλλά για ποιους; «Τοις θέλουσιν», γι΄ αυτούς που θέλουν, που προσδοκούν.
          Έκτοτε, 2016 χρόνια οι άνθρωποι, αλλά πρωτίστως οι κάθε λογής ηγεσίες τους, μολονότι «το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον , ηγάπησαν το σκότος μάλλον, ή το φως» ( Ιωάν. 3,19). Γιατί; «Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» ( ένθ. αν.).
          Οι Έλληνες έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να ξεπεράσουν την κρίση, την κάθε κρίση, ενεργοποιώντας  την ψυχή του Έθνους. Μιλώντας ο Ελύτης (Αυτοπροσωπογραφία, σ.21 επ.)γι΄αυτό που ονομάζει «το άδικο που κατάτρεχε την Ελλάδα» επισημαίνει ότι η μοίρα της «ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα (…) στους  ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας»[πρώτο εύρημα]. Και «η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση [το δεύτερο εύρημα], να δώσω δηλ. σ΄αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας». Άξιον εστί!
          Τις μέρες του αγίου Δωδεκαημέρου είναι πολλές οι εκκλησιαστικές λειτουργίες…
          Ακράδαντη η διαπίστωση του μακαριστού Στήβεν Ράνσιμαν,πολύφημου Βυζαντινολόγου:
          «Στα επόμενα εκατό χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Πιστεύω ότι προσφέρει την πνευματική πραγματικότητα που οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν».
          Είναι ολοκληρωτική σχεδόν η απο-ιέρωση της δυτικής Χριστιανοσύνης.
Αλλά δεν υστερούμε σε εκκοσμίκευση και εμείς της καθ΄ ημάς Ανατολής, αφού μας εξαναγκάζουν να αλληλοπεριχωρούμεθα στο «παγκόσμιο χωριό». Ευτυχώς βαστάει ο πνευματικός πυρήνας μας, τα μοναστήρια μας και όσοι αντέχουν να διασώζουν την αυθεντικότητα του μηνύματος της ενανθρώπησης του Θεού.
          Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, εγχώριο και διεθνή, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να βιώσεις τα λόγια του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «αργείτω τα γηράσαντα και ανθείτω τα νέα»!
          Ο Regis Debray, συμπολεμιστής του Τσε Γκεβάρα και σύμβουλος του Μιττεράν μας εκπλήσει πάντοτε με τα μελετήματά του. Αυτή τη φορά με το «Vie et mort de l’image» που ο Ε. Νιάνιος μεταγλωττίζει εύστοχα σε «Εγκώμιον των αγίων Εικόνων», όπου καταγράφονται αλήθειες που συν-κλονίζουν:
          - «Η χριστιανική εικόνα έλεγε: ο Θεός σας είμαι παρών. Η μεταχριαστιανική εικόνα: το παρόν είμαι ο Θεός σας».
          - «Οφείλουμε να δεχθούμε την πραγματικότητα ενός άλλου παραδόξου: την ηλεκτρονική κοινωνία ως πρωτόγονη κοινωνία»
          -   Ο άγιος Νικηφόρος , Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που εξορίσθηκε από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄«έβλεπε στην Εικονομαχία αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ολοκληρωτικό πειρασμό, συνδεδεμένο με περιφρόνηση προς την θεία υπόθεση της σωτηρίας». Ο Ρεζίς Ντεμπρέ τα λέει όλα αυτά!  
          Οι ασημαντότητες που κυβερνούν σήμερα τις Ευρωπαϊκές χώρες είναι ατλαντικά ενεργούμενα. Οι αντιρωσσικές εμονές τους απηχούν τις επιλογές της απερχόμενης αμερικανικής διοίκησης και καθηλώνουν την Ευρώπη σε διαρκή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, εκτός αν οι προσωπικές επιλογές του Τραμπ επιβεβαιώσουν στροφή 180 μοιρών στο αμερικανορωσσικό πεδίο, οπότε θα ισχύσει το όραμα του Ντε Γκωλ «για μια Ευρώπη απ΄ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».
Για τα καθ΄ ημάς επίκειται η ναρκοθετημένη Πολύ-Πενταμερής Διάσκεψη της Γενεύης της 12ηςΙανουαρίου. Αναβιώνουν οι εφιαλτικές μνήμες της Τριμερούς του Λονδίνου (1955) που το φιάσκο της γέννησε τα φρικαλέα Σεπτεμβριανά του ΄55!
Το 2004 η Κύπρος είχε τον Τάσσο τού «Όχι», και το ΑΚΕΛ τού «Όχι» (παρά το προσωπικό «ναι» τού Χριστόφια). Τώρα η Κύπρος έχει τα «ναι» Αναστασιάδη+ΑΚΕΛ. Ο Ερντογάν με ή χωρίς την προτεραιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης είναι ο Ερντογάν. Αδίστακτος, γαστρίδουλος (για ξένα εδάφη), επιθετικός. Ούτε κατά διάνοια πρόκειται στην παρούσα συγκυρία να συνδιαλλαγεί προβαίνοντας σε παραχωρήσεις(do ut des, μόνον des!).
Αυτός είναι αυτός που είναι. Εμείς γιατί σερνόμαστε πίσω από τις επιλογές του, χωρίς ένα σοβαρό αυτονόητο Εθνικό Σχέδιο;


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κυπριακό και μείζονα εθνικά:καμία συμφωνία, αγοράστε χρόνο!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό  μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.
Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.
Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».
Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;
«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να  διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό)  μένος  των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).
Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του.  Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!
Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.
Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ,  επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!
Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.
Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.
«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.
Όλα πάντως προυποθέτουν ταχεία ανάκτηση του εθνικού φρονήματος. Το «φρονείν και πράττειν ελληνικά» του Ζαμπέλιου.
Στο μεταξύ τα Διευθυντήρια ΔΝΤ-Βερολίνου-Βρυξελλών παρά και την δημόσια διαμάχη τους (σε ξένον αχυρώνα…) καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων. Συστημική κρίση, αχαρτογράφητα νερά, αστάθμιτοι παράγοντες. Σε 587δισ € ανέρχεται το κόστος της κρίσης όπου κάθε νοκοκυριό  έχασε 67.703 €. Δραματική μείωση της κατανάλωσης και αντίστοιχη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης μεταξύ άλλων τα αποτελέσματα.
Σημείο-κλειδί το στοίχημα των επενδύσεων. Θα αντέξουμε, αλλά να σοβαρευθούμε και δεν αποδεικνύει σοβαρότητα π.χ. η πρόταση βουλευτή να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα της προσβολής του εθνικού μας συμβόλου!
Στο μεταξύ σε επίπεδο ανθρωπίνου λόγου και πολιτικής συμβαίνουν διεθνώς σημεία και τέρατα. Όπως θα έλεγε ο αξεπέραστος Σουρής «η φύση ξελογιάστηκε, της έστριψαν οι βίδες»: Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές ψήφισε νόμο με τον οποίο η αντίθεση στις εκτρώσεις συνιστά το νεοφανές αδίκημα της «ψηφιακής παρενόχλησης»!
Ratio legis: τρεις καθολικοί ιστότοποι καλούσαν τις γυναίκες να «σκεφθούν ψυχραιμότερα πριν αποφασίσουν την άμβλωση». Τους φίμωσαν με νόμο!
Το φρούτο θα μεταφυτευθεί τάχιστα και εδώ για να μην υστερήσουμε σε «προοδευτικότητα» = γελοιότητα. Η σοβαρότητα, η σοφία «πλούτου κτήμα τιμιώτερον» κατά τον Μένανδρο, αυτή κυρίως μας λείπει…


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.12.16

Αποτρέπει τον πόλεμο μόνο όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κόντρα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη διεθνή νομιμότητα και την κοινή λογική, μια παρέα, ανεπαρκέστατων γραφειοκρατών – υπαλλήλων της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας υποβάλλουν εδώ και 7 χρόνια την ελληνική κοινωνία σε μια υποτίθεται θεραπευτική αγωγή που έχει σαφή τα χαρακτηριστικά αργού θανάτου.
Η γερμανική Ευρώπη κλυδωνίζεται, αλλά επιμένει. Η αγρίως δοκιμαζόμενη χώρα μας και οι παροιμιώδεις ως τώρα αντοχές του λαού μας στα βασανιστήρια τρίτου βαθμού, που τον έχουν υποβάλει οι δανειστές και η γραφειοκρατία Βερολίνου-Βρυξελλών, δεν έχει προηγούμενο. Αλλ΄ ως εδώ και μη παρέκει .
Προχθές ωστόσο ένας συνετός και ρεαλιστικός στόχος της Κομισιόν για μια δημοσιονομική στήριξη της τάξεως των 50 δισ.ευρώ απερρίφθη από το Eurogroup λόγω γερμανικού «nein».
Είμαστε στόχος μιας ασύμμετρης επιβουλής , η οποία δεν αποσκοπεί μόνον στην δημοσιονομική εξαθλίωση και δι΄ αυτής τον εξανδραποδισμό του λαού μας, αλλά προωθεί την συστηματική αποδόμηση της ιστορικής μνήμης του και της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητάς του.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα, παρά τις «γεγονυϊα τη φωνή» συγκεκριμένες ευθείες απειλές του Ερντογάν κατά της εθνικής μας ακεραιότητας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιηθεί ακόμη από το πολιτικό μας προσωπικό. Για παράδειγμα η Ν.Δ. μόλις και  μετά βίας ψέλλισε κάποιες πρώτες φράσεις στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σταϊνμάγερ, όπου ο πρώτος εξέφρασε ανησυχίες για τον αναθεωρητισμό που διατυπώνεται σε ανώτατο επίπεδο από την Άγκυρα,  «γεγονός που εγείρει ερωτήματα προς τις αληθινές προθέσεις της Τουρκίας»! Άλλα κόμματα δεν έχουν κάνει την παραμικρή νύξη.Δηλαδή αμφιβάλλουν ακόμη για τις πραγματικές προθέσεις των τούρκων κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων!
Επικρατεί εδώ μία υπεραισιόδοξη ανάγνωση των τουρκικών δρωμένων που οδηγεί σε παρερμηνεία τους.
Ο ισλαμιστής απλώνει τα «σύνορα της καρδιάς του» σε όλον τον Ελληνισμό : Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο  κι  ως  τη  Θεσσαλονίκη. Εξαιρεί περιέργως το ….Κολωνάκι!
Φυσικά θέλει τις μεγάλες πετρελαιοπηγές (Κιρκούκ, Μοσούλη), αλλά και τους Κυπριακούς  υδρογονάνθακες και το Αιγαίο και τα νησιά μας. Βουλιμικός και ανικανοποίητος.
 Να απαλλαγούμε τάχιστα από τις αυταπάτες και να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της εναντίον μας απειλής. Δεν μπορούμε να παίζουμε εν ου παικτοίς.
Το κεφάλαιο του οπλικού εκσυγρονισμού και της ισορροπίας ισχύος σε μέσα απέναντι στον εχθρό βαραίνει την Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Όλοι από κοινού οφείλουν να σπεύσουν σε αναζήτηση μέσων και συμμάχων. Χωρίς τον ανάλογο εξοπλισμό θα σερνόμαστε έρμαια της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.
Το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι σήμερα σφόδρα πιθανό. Για να αποτραπεί αυτός πρώτιστη προυπόθεση είναι να είμαστε αποφασισμένοι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε. Φυσικά  με ανάλογη προετοιμασία ηγεσίας και λαού.
Διαβάστε α) τον πρωτομάρτυρα της ελληνικής ελευθερίας, τον Ρήγα Βελεστινλή :[Ο Τούρκος] «ποτέ μην φοβηθείτε πως είναι δυνατός // καρδιοχτυπά και τρέμει σαν τον λαγό κι αυτός» (Θούριος). β) Τον ποιητή της ελευθερίας Ανδρέα Κάλβο : «Ω Έλληνες, ω θείαι // ψυχαί  που εις τους μεγάλους // κινδύνους φανερώνετε // ακάμαντον ενέργειαν // και υψηλήν φύσιν!» ( Ηφαίστια 125).

Και αντί πολλών:
α) τους Πέρσες του Αισχύλου
β) τον Θουκυδίδη ( μετάφραση κατά προτίμηση Ελευθερίου Βενιζέλου )
γ) από τους συγχρόνους μας τον μακαρίτη Παναγιώτη Κονδύλη:Θεωρία του πολέμου .(Επίμετρο σ.381επ)
Κατά Κονδύλην στην τωρινή συγκυρία έχει «προέχουσα σημασία να κερδηθεί χρόνος, χωρίς να απωλεσθεί έδαφος». Φωτογράφιζε τότε (1997) την εικόνα του πολιτικού μας προσωπικού: «Οι μετριότητες, υπομετριότητες, ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους - ίσως καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση όπου θα βρεθουν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν ένα πόλεμο…»(ένθ. αν., σ. 410). Έκτοτε η εικόνα χειροτέρεψε….
Δυστυχώς πριν αλέκτορα φωνήσαι επιβεβαιώθηκε: Υπόθεση S-300 για Κύπρο. Τούρκοι, αγγλοαμερικάνοι και εγχώριοι υποτακτικοί τους έχουν φρυάξει απαιτώντας ματαίωση εγκατάστασης των πυραύλων στη Μεγαλόνησο.
27 Νοεμβρίου 1998. Συνάντηση Σημίτη -  Κληρίδη στην Αθήνα.
»- Κληρίδης: Στην Αθήνα οι εφημερίδες γράφουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε οι πύραυλοι να μεταφερθούν στην Κρήτη (…)  
Το 1968, μια άλλη ελληνική Κυβέρνηση, μη δημοκρατική, απέσυρε τη μεραρχία από την Κύπρο και την άφησε γυμνή. Το 1974, μια άλλη Κυβέρνηση, δημοκρατική, εγκατέλειψε την Κύπρο ανυπεράσπιστη στο δεύτερο Αττίλα (…)
- Σημίτης: Τι θα συμβεί αν οι Τούρκοι στείλουν αεροπλάνα για υπερπτήσεις πάνω από την Λευκωσία;
- Κληρίδης: Θα τους καταγγείλουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
- Σημίτης: Δεν θα επηρεαστεί ο τουρισμός σας;
- Κληρίδης:Θα το αντέξουμε!
- Σημίτης: και αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε κάποιας μορφής χερσαία επίθεση για να καταλάβουν εδάφη, τι θα γίνει;
- Κληρίδης: Τότε θα γίνει πόλεμος!
            Ο Σημίτης έμεινε προς στιγμή άφωνος και στη συνέχεια ψέλλισε δύο φορές: «Πόλεμος; Πόλεμος;»…(Το υλικό από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Κ. Χατζηκωστή «Έξι προεδρικά πορτραίτα», Εκδ. Γερμανός).
Οπότε οι πύραυλοι αντί να θωρακίσουν την άμυνα της Κύπρου, ενταφιάστηκαν στην Κρήτη και η Κύπρος [που φαίνεται ακόμη «είναι μακρυά»] είναι έρμαιο του Αττίλα, του Άϊντε, της Νούλαντ και όλων των «παιδιών»...
O temporao mores!