7.1.17

«Καιρόν γνώθι» διότι «καιρός παντί πράγματι»

                                                                                        του Στ. Παπαθεμελή*
Διάπυρος ευχή ο πολιτικός κόσμος της χώρας, που συναντάται τη Δευτέρα σε επίπεδο κορυφής, να αρθεί στο απαιτούμενο ύψος εθνικής συνεννόησης και σύγκλισης. Αυτό θα είναι καταλυτικό μήνυμα προς νεοοθωμανούς και δυτικούς τουρκολάγνους: Ότι «κατά μεν το ισχυρόν Έλληνας ομοφρονέοντας (…) χαλεπά είναι περιγίγνεσθαι και άπασιν ανθρώποισιν»(Ηρόδοτος Θ΄, 2)=Όσο οι Έλληνες συνεχίζουν … να ομονοούν μεταξύ τους είναι δύσκολο να τους νικήσουν, ακόμη και αν συνενωθούν όλοι οι άνθρωποι μαζί, αποφαίνεται ο πατέρας της Ιστορίας!
Η παρούσα αποικιακή κατάσταση της χώρας, που με τα μνημόνια έχει στερηθεί εν πολλοίς την εθνικής της κυριαρχίας, επιβάλλει ως απόλυτη προτεραιότητα να κερδίσουμε χρόνο που θα μας επιτρέψει να αντιμετωπίσουμε τα μείζονα εθνικά μας θέματα από θέση ανακτηθησόμενης (αν δράσουμε σοβαρά και γρήγορα) ισχύος.
Πέραν από το ελλαδικόν εμπερίστατον, η διεθνής συγκυρία είναι εξαιρετικά αρνητική
α) Ο Ομπάμα φεύγει σε λίγες μέρες  και αφού δεν έλυσε κανένα διεθνές πρόβλημα, του κόλλησε η ιδέα στο λυκόφως της προεδρίας του να κλείσει το Κυπριακό με νεοοθωμανικούς όρους που εξυπηρετούν ταυτόχρονα και την αμερικανική πολιτική
β) Σε αντίθεση με τους παλλικαρισμούς του προκατόχου του να απελάσει 35 Ρώσους διπλωμάτες από τις ΗΠΑ, ο Ντοναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος (ο χρόνος θα δείξει) να εξομαλύνει τις αμερικανορωσικές σχέσεις, εκδοχή που αν πραγματοποιηθεί, θα βαρύνει υπέρ των ελληνικών συντελεστών ισχύος. Εξάλλου οι ρωσοτουρκικές σχέσεις ιστορικά υπήρξαν πάντοτε σχέσεις λυκοφιλίας. Παρά ταύτα ο ενεργειακός άξονας Τουρκίας – Ρωσίας έχει ανησυχήσει τους Δυτικούς.
γ) Τα αλλεπάλληλα τρομοκρατικά χτυπήματα στη γείτονα αποδεικνύουν μια βαριά κρίση ασφάλειας και επερχόμενη εσωτερική αστάθεια. Στο κεφάλαιο αυτό η Ελλάδα με τη σταθερότητα και τη γεωπολιτική της θέση ασφαλώς πλεονεκτεί και πολλαπλασιάζει τη χρησιμότητά της.
δ) όλες οι γειτνιάζουσες με τη Τουρκία χώρες (Ιράν, Ισραήλ, Αίγυπτος) απεύχονται εμμανώς οιανδήποτε εκδοχή μεγέθυνσης,  ή αναβάθμισής της.
Στη Γενεύη προαναγγέλλεται η ψευδώνυμη «Επανένωση» της Κύπρου με αυτοκτονία της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποκατάστασή της από ένα νόθο τερατούργημα. Σ΄ αυτό η θεμελιώδης αρχαιόθεν και παγκοσμίως κρατούσα δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας («των πλειόνων η ψήφος κρατείτω») καταργείται και αντ΄ αυτής το 82% της ελληνικής πλειοψηφίας εξισώνεται με το 18% της τουρκικής μειοψηφίας που εξοπλίζεται με πανίσχυρο Veto επί παντός σοβαρού θέματος. (Αυτό δοκιμάστηκε με τη Ζυρίχη και το δις εξαμαρτείν με τη Γενεύη, ουκ ανδρών σοφών…
Προς τις πολιτικές ηγεσίες Ελλάδος – Κύπρου θα βροντοφωνάξουμε για πολλοστή φορά το «καιρόν γνώθι»(=να καταλαβαίνεις την κατάλληλη στιγμή) του σοφού Πιττακού και το των Παροιμιών (3,1) «καιρός παντί πράγματι»Τώρα δεν είναι καιρός. Αγοράστε χρόνον.
*

Μήπως τελικά κακώς επικρίνεται η κυβέρνηση για … απραξία; Ορίστε τώρα όποιοι θέλουν να χωρίσουν αντί να ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια νέο σύστημα πρωτοφανούς ταχύτητας, νεοελλληνιστί fast track, όπου οι βουλόμενοι προσέρχονται αντί του Δικαστηρίου ενώπιον συμβολαιογράφου οποίος εκδίδει αυθωρεί και αδαπάνως το διαζύγιον. O tempora, o mores! (ώ καιροί ώ ήθη) όπως θα αναφωνούσε και ο πολύς Κικέρων.
Η ελληνογλωσία και η Ορθοδοξία, μας θυμίζει με την πρόσφατη μελέτη της (¨Πόσο ελληνικό είναι το Βυζάντιο, πόσο Βυζαντινοί οι Νεοέλληνες¨/Gutenberg) η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, είναι τα οργανικά στοιχεία της ταυτότητάς μας. Στην Ορθόδοξη Παράδοση ο γάμος είναι «μυστήριον μέγα»(Απ. Παύλος, Εφεσ. 5,32) και κατά τον Μοδεστίνο «ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία». Εφ΄ ω και η αρχή του αδιαλύτου του γάμου(κανόνας) και ο χωρισμός μόνον ως εξαίρεση. Της αξίας αυτής μία έξωθεν (CoFACE) νωπή επαλήθευση: «Με τόσο υψηλά ποσοστά ανεργίας και ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας η οικογένεια ήταν το μόνο δίχτυ ασφαλείας που προφύλασσε  από την απελπισία». Οι αναμορφωτές του οικογενειακού δικαίου διευκολύνουν την διάλυση της οικογένειας, της κοινωνίας, του κράτους, του Έθνους.
*
Μας προϊδεάζουν πολύ άσχημα οι οικονομικοί αριθμοί. Κάποτε ευημερούσαν αυτοί και δυστυχούσαν οι άνθρωποι. Τώρα δυστυχούν αμφότεροι. Το κράτος θα εισπράξει φέτος 47 δισ από φόρους και 24 δισ από ασφαλιστικές εισφορές. Εργασιακός και συνταξιουχικός μεσαίωνας. Πέρασαν τους πολίτες, από την καταναλωτική μονομανία που τους είχαν εθίσει την εποχή των (δανεικών) παχιών αγελάδων, στην «εφιαλτική ανελπιστία»(Γιανναράς).
*
Την στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών την ελέγχει ο σουλτάνος και την ρυθμίζει κατά το δοκούν. Τον Δεκέμβριο μάς έστειλε 1075. Εξ  ων πρόσφυγες μόνο 131 Σύριοι. Οι υπόλοιποι 944 είναι λαθρομετανάστες, Αλγερινοί, Κογκολέχζοι, Μπαγκλαντεσιανοί, Ζαμπιανοί και κάποιοι ακόμη από Νεπάλ Βενεζουέλα, Αϊτή, Χιλή!!! Διεθνές κύκλωμα δουλεμπόρων τους μεταφέρει με πάμφθηνα αεροπορικά εισιτήρια στη Τουρκία και από εκεί τους αναλαμβάνουν οι επιχώριοι και τους προωθούν στην Ελλάδα, τη τελευταία χώρα που διατηρεί ακόμα ανοιχτά σύνορα!
Μήπως ήγγικεν η ώρα, ο δεδηλωμένος θαυμαστής του Τσε Αλέξης Τσίπρας να ακούσει τον συμπολεμιστή του Τσε Ρεζίς Ντεμπρέ στο έξοχο δοκίμιό του Eloge des frontieres, Εγκώμιον των συνόρων (σ.21),  εκεί θα ιδεί την πρωτοποριακή συμβουλή του διάσημου μουσουργού Βέρντι: «Tomate all Antico sara un progresso = Γυρίστε στους παλιούς καιρούς αυτό θα είναι πρόοδος!
Απομείναμε οι μόνοι στην ευρύτερη περιοχή χωρίς εθνικό δόγμα. «Καιρός του ποιήσαι» δόγμα εθνικής επιβίωσης. Αλλά προϋποτίθεται όραμα στις ηγεσίες, απαύγασμα ελληνικών αξιών ζωής.
*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης


Ηλεκτ. ταχ. : stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com

25.12.16



Αγαπητοί μας θερμές ευχές

για υγείαν  «κατ΄ άμφω», σωματική και πνευματική,
επί γης ειρήνη (πρωτίστως της ελληνίδος γης) και εν ανθρώποις ευδοκία (=καλή θέληση).

Κάθε ευλογία του Θεού στο Νέον Έτος.
                                                                          
                                                                     Σ. Παπαθεμελής
                                                                     (οικογενειακώς)






«Ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο αστήρ…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε το υπερφυές θαύμα των Χριστουγέννων,υπερβαίνοντας τον βαρέως  τραυματισμένο καταναλωτισμό ο οποίος και εν ημέραις δόξης του υπήρξε μέγα εμπόδιο, τη «νύχτα γεμάτη θαύματα / νύχτα σπαρμένη μάγια». Την Ἀγια Νύχτα. Τω καιρώ εκείνω «ο Πατήρ ευδόκησεν , ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα» ψάλλει έμπλεως χαράς ο υμνογράφος. Και συμπληρώνει: «Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι και η κτίσις αγάλλεται». 
          Προσδοκία και εκπλήρωση σωτηρίας.
«Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός» μας καλεί ξανά ο υμνωδός. Όχι βέβαια στη χλιδή των βασιλικών, - ή προεδρικών – ανακτόρων, αλλά στο ταπεινότερο σημείο της πόλης, έναν σταύλο.  Άστεγος σ΄ ένα αφιλόξενο παγερό τόπο. Εκεί η Παναγία «εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν εν φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»(Λουκ. 2,7).
Αυτή η άκρα ταπείνωση συμπυκνώνει το μυστήριο της Θείας Γέννησης. Καίρια η επισήμανση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: «ο εφ΄ άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς αεί γεννάται». Ο Χριστός γεννιέται συνεχώς. Αλλά για ποιους; «Τοις θέλουσιν», γι΄ αυτούς που θέλουν, που προσδοκούν.
          Έκτοτε, 2016 χρόνια οι άνθρωποι, αλλά πρωτίστως οι κάθε λογής ηγεσίες τους, μολονότι «το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον , ηγάπησαν το σκότος μάλλον, ή το φως» ( Ιωάν. 3,19). Γιατί; «Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» ( ένθ. αν.).
          Οι Έλληνες έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να ξεπεράσουν την κρίση, την κάθε κρίση, ενεργοποιώντας  την ψυχή του Έθνους. Μιλώντας ο Ελύτης (Αυτοπροσωπογραφία, σ.21 επ.)γι΄αυτό που ονομάζει «το άδικο που κατάτρεχε την Ελλάδα» επισημαίνει ότι η μοίρα της «ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα (…) στους  ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας»[πρώτο εύρημα]. Και «η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση [το δεύτερο εύρημα], να δώσω δηλ. σ΄αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας». Άξιον εστί!
          Τις μέρες του αγίου Δωδεκαημέρου είναι πολλές οι εκκλησιαστικές λειτουργίες…
          Ακράδαντη η διαπίστωση του μακαριστού Στήβεν Ράνσιμαν,πολύφημου Βυζαντινολόγου:
          «Στα επόμενα εκατό χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Πιστεύω ότι προσφέρει την πνευματική πραγματικότητα που οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν».
          Είναι ολοκληρωτική σχεδόν η απο-ιέρωση της δυτικής Χριστιανοσύνης.
Αλλά δεν υστερούμε σε εκκοσμίκευση και εμείς της καθ΄ ημάς Ανατολής, αφού μας εξαναγκάζουν να αλληλοπεριχωρούμεθα στο «παγκόσμιο χωριό». Ευτυχώς βαστάει ο πνευματικός πυρήνας μας, τα μοναστήρια μας και όσοι αντέχουν να διασώζουν την αυθεντικότητα του μηνύματος της ενανθρώπησης του Θεού.
          Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, εγχώριο και διεθνή, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να βιώσεις τα λόγια του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «αργείτω τα γηράσαντα και ανθείτω τα νέα»!
          Ο Regis Debray, συμπολεμιστής του Τσε Γκεβάρα και σύμβουλος του Μιττεράν μας εκπλήσει πάντοτε με τα μελετήματά του. Αυτή τη φορά με το «Vie et mort de l’image» που ο Ε. Νιάνιος μεταγλωττίζει εύστοχα σε «Εγκώμιον των αγίων Εικόνων», όπου καταγράφονται αλήθειες που συν-κλονίζουν:
          - «Η χριστιανική εικόνα έλεγε: ο Θεός σας είμαι παρών. Η μεταχριαστιανική εικόνα: το παρόν είμαι ο Θεός σας».
          - «Οφείλουμε να δεχθούμε την πραγματικότητα ενός άλλου παραδόξου: την ηλεκτρονική κοινωνία ως πρωτόγονη κοινωνία»
          -   Ο άγιος Νικηφόρος , Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που εξορίσθηκε από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄«έβλεπε στην Εικονομαχία αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ολοκληρωτικό πειρασμό, συνδεδεμένο με περιφρόνηση προς την θεία υπόθεση της σωτηρίας». Ο Ρεζίς Ντεμπρέ τα λέει όλα αυτά!  
          Οι ασημαντότητες που κυβερνούν σήμερα τις Ευρωπαϊκές χώρες είναι ατλαντικά ενεργούμενα. Οι αντιρωσσικές εμονές τους απηχούν τις επιλογές της απερχόμενης αμερικανικής διοίκησης και καθηλώνουν την Ευρώπη σε διαρκή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, εκτός αν οι προσωπικές επιλογές του Τραμπ επιβεβαιώσουν στροφή 180 μοιρών στο αμερικανορωσσικό πεδίο, οπότε θα ισχύσει το όραμα του Ντε Γκωλ «για μια Ευρώπη απ΄ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».
Για τα καθ΄ ημάς επίκειται η ναρκοθετημένη Πολύ-Πενταμερής Διάσκεψη της Γενεύης της 12ηςΙανουαρίου. Αναβιώνουν οι εφιαλτικές μνήμες της Τριμερούς του Λονδίνου (1955) που το φιάσκο της γέννησε τα φρικαλέα Σεπτεμβριανά του ΄55!
Το 2004 η Κύπρος είχε τον Τάσσο τού «Όχι», και το ΑΚΕΛ τού «Όχι» (παρά το προσωπικό «ναι» τού Χριστόφια). Τώρα η Κύπρος έχει τα «ναι» Αναστασιάδη+ΑΚΕΛ. Ο Ερντογάν με ή χωρίς την προτεραιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης είναι ο Ερντογάν. Αδίστακτος, γαστρίδουλος (για ξένα εδάφη), επιθετικός. Ούτε κατά διάνοια πρόκειται στην παρούσα συγκυρία να συνδιαλλαγεί προβαίνοντας σε παραχωρήσεις(do ut des, μόνον des!).
Αυτός είναι αυτός που είναι. Εμείς γιατί σερνόμαστε πίσω από τις επιλογές του, χωρίς ένα σοβαρό αυτονόητο Εθνικό Σχέδιο;


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κυπριακό και μείζονα εθνικά:καμία συμφωνία, αγοράστε χρόνο!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό  μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.
Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.
Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».
Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;
«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να  διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό)  μένος  των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).
Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του.  Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!
Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.
Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ,  επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!
Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.
Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.
«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.
Όλα πάντως προυποθέτουν ταχεία ανάκτηση του εθνικού φρονήματος. Το «φρονείν και πράττειν ελληνικά» του Ζαμπέλιου.
Στο μεταξύ τα Διευθυντήρια ΔΝΤ-Βερολίνου-Βρυξελλών παρά και την δημόσια διαμάχη τους (σε ξένον αχυρώνα…) καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων. Συστημική κρίση, αχαρτογράφητα νερά, αστάθμιτοι παράγοντες. Σε 587δισ € ανέρχεται το κόστος της κρίσης όπου κάθε νοκοκυριό  έχασε 67.703 €. Δραματική μείωση της κατανάλωσης και αντίστοιχη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης μεταξύ άλλων τα αποτελέσματα.
Σημείο-κλειδί το στοίχημα των επενδύσεων. Θα αντέξουμε, αλλά να σοβαρευθούμε και δεν αποδεικνύει σοβαρότητα π.χ. η πρόταση βουλευτή να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα της προσβολής του εθνικού μας συμβόλου!
Στο μεταξύ σε επίπεδο ανθρωπίνου λόγου και πολιτικής συμβαίνουν διεθνώς σημεία και τέρατα. Όπως θα έλεγε ο αξεπέραστος Σουρής «η φύση ξελογιάστηκε, της έστριψαν οι βίδες»: Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές ψήφισε νόμο με τον οποίο η αντίθεση στις εκτρώσεις συνιστά το νεοφανές αδίκημα της «ψηφιακής παρενόχλησης»!
Ratio legis: τρεις καθολικοί ιστότοποι καλούσαν τις γυναίκες να «σκεφθούν ψυχραιμότερα πριν αποφασίσουν την άμβλωση». Τους φίμωσαν με νόμο!
Το φρούτο θα μεταφυτευθεί τάχιστα και εδώ για να μην υστερήσουμε σε «προοδευτικότητα» = γελοιότητα. Η σοβαρότητα, η σοφία «πλούτου κτήμα τιμιώτερον» κατά τον Μένανδρο, αυτή κυρίως μας λείπει…


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.12.16

Αποτρέπει τον πόλεμο μόνο όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κόντρα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη διεθνή νομιμότητα και την κοινή λογική, μια παρέα, ανεπαρκέστατων γραφειοκρατών – υπαλλήλων της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας υποβάλλουν εδώ και 7 χρόνια την ελληνική κοινωνία σε μια υποτίθεται θεραπευτική αγωγή που έχει σαφή τα χαρακτηριστικά αργού θανάτου.
Η γερμανική Ευρώπη κλυδωνίζεται, αλλά επιμένει. Η αγρίως δοκιμαζόμενη χώρα μας και οι παροιμιώδεις ως τώρα αντοχές του λαού μας στα βασανιστήρια τρίτου βαθμού, που τον έχουν υποβάλει οι δανειστές και η γραφειοκρατία Βερολίνου-Βρυξελλών, δεν έχει προηγούμενο. Αλλ΄ ως εδώ και μη παρέκει .
Προχθές ωστόσο ένας συνετός και ρεαλιστικός στόχος της Κομισιόν για μια δημοσιονομική στήριξη της τάξεως των 50 δισ.ευρώ απερρίφθη από το Eurogroup λόγω γερμανικού «nein».
Είμαστε στόχος μιας ασύμμετρης επιβουλής , η οποία δεν αποσκοπεί μόνον στην δημοσιονομική εξαθλίωση και δι΄ αυτής τον εξανδραποδισμό του λαού μας, αλλά προωθεί την συστηματική αποδόμηση της ιστορικής μνήμης του και της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητάς του.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα, παρά τις «γεγονυϊα τη φωνή» συγκεκριμένες ευθείες απειλές του Ερντογάν κατά της εθνικής μας ακεραιότητας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιηθεί ακόμη από το πολιτικό μας προσωπικό. Για παράδειγμα η Ν.Δ. μόλις και  μετά βίας ψέλλισε κάποιες πρώτες φράσεις στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σταϊνμάγερ, όπου ο πρώτος εξέφρασε ανησυχίες για τον αναθεωρητισμό που διατυπώνεται σε ανώτατο επίπεδο από την Άγκυρα,  «γεγονός που εγείρει ερωτήματα προς τις αληθινές προθέσεις της Τουρκίας»! Άλλα κόμματα δεν έχουν κάνει την παραμικρή νύξη.Δηλαδή αμφιβάλλουν ακόμη για τις πραγματικές προθέσεις των τούρκων κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων!
Επικρατεί εδώ μία υπεραισιόδοξη ανάγνωση των τουρκικών δρωμένων που οδηγεί σε παρερμηνεία τους.
Ο ισλαμιστής απλώνει τα «σύνορα της καρδιάς του» σε όλον τον Ελληνισμό : Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο  κι  ως  τη  Θεσσαλονίκη. Εξαιρεί περιέργως το ….Κολωνάκι!
Φυσικά θέλει τις μεγάλες πετρελαιοπηγές (Κιρκούκ, Μοσούλη), αλλά και τους Κυπριακούς  υδρογονάνθακες και το Αιγαίο και τα νησιά μας. Βουλιμικός και ανικανοποίητος.
 Να απαλλαγούμε τάχιστα από τις αυταπάτες και να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της εναντίον μας απειλής. Δεν μπορούμε να παίζουμε εν ου παικτοίς.
Το κεφάλαιο του οπλικού εκσυγρονισμού και της ισορροπίας ισχύος σε μέσα απέναντι στον εχθρό βαραίνει την Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Όλοι από κοινού οφείλουν να σπεύσουν σε αναζήτηση μέσων και συμμάχων. Χωρίς τον ανάλογο εξοπλισμό θα σερνόμαστε έρμαια της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.
Το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι σήμερα σφόδρα πιθανό. Για να αποτραπεί αυτός πρώτιστη προυπόθεση είναι να είμαστε αποφασισμένοι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε. Φυσικά  με ανάλογη προετοιμασία ηγεσίας και λαού.
Διαβάστε α) τον πρωτομάρτυρα της ελληνικής ελευθερίας, τον Ρήγα Βελεστινλή :[Ο Τούρκος] «ποτέ μην φοβηθείτε πως είναι δυνατός // καρδιοχτυπά και τρέμει σαν τον λαγό κι αυτός» (Θούριος). β) Τον ποιητή της ελευθερίας Ανδρέα Κάλβο : «Ω Έλληνες, ω θείαι // ψυχαί  που εις τους μεγάλους // κινδύνους φανερώνετε // ακάμαντον ενέργειαν // και υψηλήν φύσιν!» ( Ηφαίστια 125).

Και αντί πολλών:
α) τους Πέρσες του Αισχύλου
β) τον Θουκυδίδη ( μετάφραση κατά προτίμηση Ελευθερίου Βενιζέλου )
γ) από τους συγχρόνους μας τον μακαρίτη Παναγιώτη Κονδύλη:Θεωρία του πολέμου .(Επίμετρο σ.381επ)
Κατά Κονδύλην στην τωρινή συγκυρία έχει «προέχουσα σημασία να κερδηθεί χρόνος, χωρίς να απωλεσθεί έδαφος». Φωτογράφιζε τότε (1997) την εικόνα του πολιτικού μας προσωπικού: «Οι μετριότητες, υπομετριότητες, ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους - ίσως καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση όπου θα βρεθουν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν ένα πόλεμο…»(ένθ. αν., σ. 410). Έκτοτε η εικόνα χειροτέρεψε….
Δυστυχώς πριν αλέκτορα φωνήσαι επιβεβαιώθηκε: Υπόθεση S-300 για Κύπρο. Τούρκοι, αγγλοαμερικάνοι και εγχώριοι υποτακτικοί τους έχουν φρυάξει απαιτώντας ματαίωση εγκατάστασης των πυραύλων στη Μεγαλόνησο.
27 Νοεμβρίου 1998. Συνάντηση Σημίτη -  Κληρίδη στην Αθήνα.
»- Κληρίδης: Στην Αθήνα οι εφημερίδες γράφουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε οι πύραυλοι να μεταφερθούν στην Κρήτη (…)  
Το 1968, μια άλλη ελληνική Κυβέρνηση, μη δημοκρατική, απέσυρε τη μεραρχία από την Κύπρο και την άφησε γυμνή. Το 1974, μια άλλη Κυβέρνηση, δημοκρατική, εγκατέλειψε την Κύπρο ανυπεράσπιστη στο δεύτερο Αττίλα (…)
- Σημίτης: Τι θα συμβεί αν οι Τούρκοι στείλουν αεροπλάνα για υπερπτήσεις πάνω από την Λευκωσία;
- Κληρίδης: Θα τους καταγγείλουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
- Σημίτης: Δεν θα επηρεαστεί ο τουρισμός σας;
- Κληρίδης:Θα το αντέξουμε!
- Σημίτης: και αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε κάποιας μορφής χερσαία επίθεση για να καταλάβουν εδάφη, τι θα γίνει;
- Κληρίδης: Τότε θα γίνει πόλεμος!
            Ο Σημίτης έμεινε προς στιγμή άφωνος και στη συνέχεια ψέλλισε δύο φορές: «Πόλεμος; Πόλεμος;»…(Το υλικό από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Κ. Χατζηκωστή «Έξι προεδρικά πορτραίτα», Εκδ. Γερμανός).
Οπότε οι πύραυλοι αντί να θωρακίσουν την άμυνα της Κύπρου, ενταφιάστηκαν στην Κρήτη και η Κύπρος [που φαίνεται ακόμη «είναι μακρυά»] είναι έρμαιο του Αττίλα, του Άϊντε, της Νούλαντ και όλων των «παιδιών»...
O temporao mores!

4.12.16

«Ύβρις φυτεύει τύραννον»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η αποχαλίνωση του ισλαμιστή έχει σπάσει προ πολλού το φράγμα της ύβρεως. Δικαιώνει όμως έτσι τον χορό τού Οιδίποδα Τυράννου τού Σοφοκλέους που φωνάζει ότι: «ύβρις φυτεύει τύραννον»(στ.871). Η αλαζονεία αν χορτάσει άσκοπα από πολλά που είναι άδικα και επιβλαβή, σαν ανεβεί στην πιο ψηλή κορφή [όπως κακή ώρα ο γείτονας], συνήθως γκρεμοτσακίζεται απότομα στην καταστροφή όπου δεν μπορεί να πατήσει σταθερά  («εί πολλών υπερπλησθή μάταν…απότομον ώρουσεν εις ανάγκαν ένθ’ ου ποδί χρησίμω χρήται»)(στ.875).
Ο ανερυθρίαστος τυραννίσκος προκαλεί την μοίρα του, που δεν μπορεί εν τέλει να είναι διαφορετική από αυτήν του Μεντερές ή του Τσαουσέσκου!
Είναι λάθος το τηλεφώνημα Τσίπρα προς Ερντογάν για συνάντησή τους. Υπό τις παρούσες συνθήκες, που τις περιπλέκει κάθε μέρα περισσότερο ο ισλαμιστής, και κυρίως μετά την διακωμώδηση εκ μέρους του, του τηλεφωνήματος του πρωθυπουργού, πρέπει να ανακληθεί κάθε σκέψη για άμεση συνάντηση.
Το Έθνος έχει υπέρ ποτέ άλλοτε απόλυτη ανάγκη να αποδειχθεί αρραγές. Στο ελλαδικό μέτωπο η πλεονάζουσα μικροπολιτική, ή η βιασύνη κάποιων να καθίσουν στην ηλεκτρική πάντως καρέκλα της εξουσίας, τορπιλίζει κάθε ανάγκη ενότητας στα μείζονα θέματα. Αλλά - άπαγε της βλασφημίας! - και στο μέτωπο των δύο εθνικών μας πυλώνων επωάζεται κρίση διότι η εμμονή του εθνικού κέντρου να φύγει και ο τελευταίος κατοχικός στρατιώτης και να καταστεί σεβαστόν το ασύμφυλον για μια ευρωπαϊκή χώρα να υπάρξει εγγυήτρια χώρα (=δυνάμει κατοχική) χάλασε τα σχέδια  του κ. Αναστασιάδη, ο οποίος επιρρίπτει την ευθύνη του ναυαγίου των διακοινοτικών όχι στον δράστη αδηφάγο σουλτάνο, αλλά στην Ελλάδα που υπέδειξε τα αυτονόητα.
Στη φάση αυτή επιβάλλεται ενεργός αναμονή. Καθώς στις ΗΠΑ υπάρχει ιδιότυπη «μεσοβασιλεία», ενώ στο Βερολίνο ψάχνονται πως θα κατευνάσουν, αναλώμασιν άλλων ασφαλώς, τον αφηνιασμένο τούρκο που απειλεί να τους στείλει 3.000.000 αφροασιάτες. Σε μας θα τους ξεφορτώσει βέβαια… 
Το μεσοδιάστημα της προεδρικής διαδοχής στην Ουάσιγκτον χαρακτηρίζεται από κενά εξουσίας - συνέχειας. Η άμεση προσέγγιση - δέσμευση των προσβάσεων που προσφέρουν ελληνικής καταγωγής ή ελληνικής επιρροής  πρόσωπα της νέας αντμινιστρέισον είναι επιτακτική. Να σπεύσουμε «εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».
Ισραήλ-Τουρκία «τα βρήκαν». Αυτοί οι δύο μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε. Αποτέλεσμα θα είχε να δεσμεύσει κανείς το Ισραήλ σε περιόδους ρήξης του. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε επίμονα και συστηματικά.
Οι Αμερικανοί ιθύνοντες δουλεύουν για την οικοδόμηση της «τουρκικής διαδρομής» του φυσικού αερίου. Ο αποχωρών αντιπρόεδρος Μπάϊντεν αρχιτεκτονεί, ενώ ο γνωστός φιλότουρκος πρώην υφυπουργός Ματ Μπράϊζα που, αφού υπηρέτησε τα τουρκικά συμφέροντα από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, συνεχίζει να το κάνει τώρα απευθείας ως σύμβουλος τουρκικών εταιρειών μάχεται για την ανασύνδεση Άγκυρας-Τελ Αβίβ. 
Η κοινή αγγλοαμερικανική παρέμβαση στο Κυπριακό, έχει προφανή ιδιοτελή ελατήρια α) την νομή των υδρογονανθράκων και την ρύθμιση της διαδρομής τους (μέσω Τουρκίας και όχι Ελλάδος), β) την αποτροπή οιασδήποτε ρωσικής εμπλοκής στο ζήτημα που θα διατάραζε το φαγοπότι τους. Είναι βέβαιον ότι εταίροι και σύμμαχοι ερήμην ημών πασχίζουν να εξευμενίσουν τον βουλιμικό νεοοθωμανό. Αν αποφασίσουμε κάποτε να είμαστε όντως παρόντες και να αξιώσουμε οι λεγόμενοι «σύμμαχοι» να είναι αληθινοί σύμμαχοι, τότε θα έχουμε κερδίσει το ήμισυ του παντός. Το άλλο ήμισυ είναι μια εργώδης προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Και τα δύο «ημίση»πρέπει να συνυπάρξουν με αναστήλωση και ενδυνάμωση στην διαπασών του φρονήματός μας, ιδίως αυτού της Νεολαίας.
Η ανασυγκρότηση Ενόπλων μας Δυνάμεων και η αναζωογόνηση συμμαχιών μας είναι υπερκατεπείγοντες όροι επιβίωσής μας.
 Να υπενθυμίζουμε στους Αμερικανούς ότι για τις στρατιωτικές παρουσίες τους στην ευρύτερη περιοχή μας η Άγκυρα τους έβγαλε απαγορευτικό. Ενώ όλες, μα όλες τις πραγματοποίησαν με Κρήτη και Κύπρο. Και να αξιώσουμε άμεση και σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για την αποκατάσταση της διαταραγμένης ισορροπίας στο Αιγαίο, γεγονός που εγκυμονεί εκτός των άλλων έσχατο κίνδυνο ανατροπής της σταθερότητας και της ειρήνης στη περιοχή.
Ο λαϊκισμός ή εθνολαϊκισμός είχε ξεχαστεί στα σκονισμένα ράφια της ιστορίας και ξαφνικά η νίκη του Τραμπ τον κατέστησε επίκαιρο. Λαϊκιστής σήμερα ονομάζεται από τα διεθνή κατεστημένα μέσα πας τις ο οποίος διακηρύσσει πίστη σε Εκκλησία, πατρίδα, εθνική ταυτότητα, διακατέχεται από αξιακές αναφορές, κριτικάρει την χρηματιστική ολιγαρχία και κερδοσκοπία, την εικονική οικονομία έστω και αν τάσσεται υπέρ του παραγωγικού καπιταλισμού.
Ο αυξανόμενης αποδοχής Γάλλος προεδρικός υποψήφιος Φιγιόν έχει προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια π.χ. της «προοδευτικής»Liberation, η οποία μιλάει για «Δεξιά της εθνικής ταυτότητας και των χριστιανικών αξιών», επειδή ο υποψήφιος τόλμησε «να ζητήσει «να ξαναγραφούν τα προγράμματα της ιστορίας ως εθνικό αφήγημα για να αποκτήσουν ξανά οι Γάλλοι μαθητές εμπιστοσύνη στη Πατρίδα». Αντιτάχτηκε στο γάμο των ομοφιλοφύλων και δέχεται την υιοθεσία μόνο από ετερόφυλα ζεύγη, ενώ τάσσεται υπέρ μιας «Ευρώπης των εθνών, η οποία να αποτελεί εργαλείο και όχι θρησκεία». 

Υ.Γ.: Κ. Ζουράρι, αδελφικός ασπασμός και προσ-ευχή: «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου»…(Ψαλμός πη΄).

                                                                                                                                                
                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

28.11.16

Τελικά «ελεύθερον το εύψυχον»!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο πεφυσιωμένος ασκός και υπέροφρυς νεοσουλτάνος ναρκισσεύεται βλέποντας τη φάτσα του στο καθρέπτη. Αποκτά ύφος Μωάμεθ Πορθητή και κομπάζει κάθε τόσο ότι θα αναθεωρήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης «για να εξασφαλίσει κάτι καλύτερο(…) για να οδηγήσει τη Τουρκία πιο πέρα»!
Η εδώ αρμόδιοι αντιπαρήλθαν την πρόκληση ως … κωφάλαλοι.
Η μετά το λεγόμενο πραξικόπημα επιβολή τυραννικού καθεστώτος έχει φιμώσει εκεί κάθε αντίλογο. Οι αντίπαλοι βρίσκονται όλοι στις φυλακές.
Απαξάπαντες ωστόσο οι διεθνείς εταίροι και σύμμαχοι τηρούν απόλυτη σιγή ιχθύος ως να μην τους αφορούν τα τεκταινόμενα και επαπειλούμενα. Να μην αφορούν το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε, τον ΟΗΕ, την ειρήνη και την σταθερότητα.
Ότι δεν πρόκειται για λεκτικά ξεσαλώματα, αλλά για εμπράγματες απειλές, είναι ηλίου φαεινότερο από το αμόκ επανεξοπλισμού που συνοδεύει τις απειλές: Παρήγγειλε 100 μαχητικά F35, (την ίδια στιγμή οι τροϊκανοί μάς πιέζουν να περικόψουμε 400.000.000 ευρώ από τις αμυντικές μας δαπάνες). Το νέο εξοπλιστικό ράλι της Άγκυρας εκσυγχρονίζει πολεμικό Ναυτικό, κυβερνοάμυνα και στρατό ξηράς (511.000=ο πολυαριθμότερος της Ευρώπης).
Αλλά ο ευγενής Ομπάμα, που θάμπωσε πολλούς εδώ με τις αναφορές του στον Περικλή (που εμείς εξοβελίσαμε από τα σχολεία) και την αρχαιοελληνική γραμματεία, καίτοι προκαλούμενος, δεν είπε λέξη για τα «ξεράσματα» του Ερντογάν περί Λωζάννης, τα Σκόπια και την αγρίως δοκιμαζομένη Κύπρο. Αγνόησε και την ερώτηση του έγκριτου  Μ. Ιγνατίου «πώς θα μπορούσατε να πείσετε τον πρόεδρο της Τουρκίας να δώσει τέλος στην Κατοχή της Κύπρου;».
Και επειδή ο αμερικανός σιώπησε, ο τούρκος προχώρησε τορπιλλίζοντας τον καρκινοβατούντα διακοινοτικό διάλογο (όπου έχει εκδαπανήσει πολύ χρόνο η τοποτηρήτρια του Ομπάμα Β. Νούλαντ). Όσο ο διάλογος αφορούσε κεφάλαια ελληνικών παραχωρήσεων, συντηρούνταν, όταν έφθασε στο εδαφικό διεκόπη βιαίως. Στο μεταξύ Ομπάμα – Μέρκελ συνυπογράφουν άρθρο «για μη αναστρέψιμη δυναμική της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης»!
«Φυσικά θα διατηρήσω τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία. Η Γερμανία έχει κάθε συμφέρον. [Δεν αμφιβάλλουμε] να συνεργαστεί με ένα συνετό [;] τρόπο με την Τουρκία» (δήλωση Μέρκελ). Υπό τα δεδομένα αυτά τι νόημα έχει η επικείμενη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν; 
Εθνο-λαϊκιστής είναι η νέα ρετσινιά που κατασκευάστηκε για να στιγματίσει κάθε ένα που εκφράζεται εναντίον του μισάνθρωπου νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοκρατικού συστήματος που αιματοκύλησε Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία και προϊόντα του είναι ISIS, Ταλιμπάν, Αδελφοί Μουσουλμάνοι κ.λ.π.
Ο Ματέο Ρέντσι, που παίζει τα ρέστα του με το επικείμενο δημοψήφισμα, ξεσπάθωσε, έστω βραδυφλεγώς απαντώντας στις εμμονικές περί δημοσιονομικής πειθαρχίας δηλώσεις Σόϊμπλε: «Η Ε.Ε να ελέγχει εφεξής και τον γερμανικό προϋπολογισμό(…). Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας δημιουργεί προβλήματα σε όλη την Ευρώπη. Δεν πρέπει να συμβεί ό,τι με το μεταναστευτικό. Μας άφησαν [Ιταλία και Ελλάδα] μόνους και οικοδομούν τείχη»…
Η εθνικοαμυντική (επανα)θωράκιση της Ελλάδος εν όψει της διαμορφούμενης  εκρηκτικής και παντελώς ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς του ισλαμιστή γείτονα επιβάλλει την άμεση επανενεργοποίηση του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου-(Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος). Ίσχυσε για βραχύ διάστημα, 1994, ΄95 και ανετράπη με την απομάκρυνση Αρσένη από το ΥΠΕΘΑ το 1996. Ο εν τω μεταξύ επικυριαρχήσας «υπαρκτός εκσυγχρονισμός» το ακύρωσε και μαζί μια αποφασιστική στρατιωτική θωράκιση της Μεγαλονήσου, τους S300, που αντί να εγκατασταθούν στη Κύπρο, από την οποία αγοράστηκαν, αποθηκεύτηκαν = αχρηστεύτηκαν στη Κρήτη. Ιστορία για γέλια και για κλάματα!
Ο πολιτικός κόσμος και η ελίτ της χώρας δεν δείχνουν ωστόσο να συνειδητοποιούν τη σοβαρότητα της τουρκικής απειλής. Ούτε ανησυχούν, ούτε προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο. Καταλαβαίνουμε τις μνημονιακές δοκιμασίες του λαού μας και την  έσχατη ένδεια στην οποία τον περιήγαγαν. Όμως, όπως συνέβη στους Βαλκανικούς πολέμους και το 1940-΄41, εκ του υστερήματός τους οι Έλληνες έδωσαν το παν και προπαντός τη ψυχή τους. 
Μακάρι να ισχύσει και για μας αυτό που ο Περικλής στον Επιτάφιό του (Θουκυδίδης 11,39) σεμνύνεται να διακηρύσσει: «πιστεύοντες ου ταις παρασκευαίς το πλέον και απάταις, ή  τω αφ΄ ημών αυτών ες τα έργα ευψύχω».(=Στηριζόμαστε όχι τόσο στις ετοιμασίες και τα απατηλά τεχνάσματα, όσο στο θάρρος μας την ώρα της δράσης). Εφ ΄ ω και το συμπέρασμα του σοφού ιστορικού «ελεύθερον το εύψυχον»!
Το πρόβλημα είναι, όπως εύστοχα παρατηρεί ο ΣΤΑΘΗΣ (Ενικός 23/11/16) τι θα συμβεί «με μια εθνική αστική τάξη, υποτελή στους ξένους κυριάρχους και μια Αριστερά ενσωματωμένη στην παγκοσμιοποίηση». Ο εχθρός πάντως που μπορεί να καταλάβει έδαφος, αλλά δεν μπορεί να εξανδραποδίσει λαό, αποτυγχάνει…
Και όπως τραγούδησε η αξεπέραστη Βέμπο:
«Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά/οι σύμμαχοι στη μοιρασιά/
κάνε κουράγιο Ελλάδα μου/ να μη μας αρρωστήσεις/
γιατί το θέλει ο Θεός να ζήσεις και θα ζήσεις»(Μ.Τραϊφόρος)
Μας εξέπληξε με τις αλήθειες που άρθρωσε ο Αρχιεπίσκοπος του Καρντέρμπορυ. Ο αγγλικανός ιερωμένος μίλησε προχθές στο Καθολικό Ινστιτούτο των Παρισίων για «μετατροπή της Ελλάδος στη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία ως προϊόν συμπαιγνίας κερδοσκόπων-τραπεζιτών και γραφειοκρατίας των Βρυξελλών με τη διεφθαρμένη πολιτική ελίτ που κυβερνούσε τότε (2002) την Ελλάδα». Να τ΄ ακούσουν οι «εκσυγχρονιστές» του καιρού εκείνου μήπως μετανοήσουν…

12.11.16

Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Τα αμερικανικά αποτελέσματα είναι μια πρώτη ήττα των δημοσκόπων και μιντιαρχών οι οποίοι μονίμως κατασκευάζουν προγραμματισμένους πολίτες, εκλογικά σώματα και ελεγχόμενες ηγεσίες. Η κρίσιμη μάζα των ψηφοφόρων αρνήθηκε να χειραγωγηθεί από το πανίσχυρο παγκοσμιοκρατικό στρατηγείο.
Είναι πάντως πρόωρο να μιλήσουμε για αλλαγή σελίδας στην πορεία του κόσμου. Ο νεοεκλεγείς δεν είναι συστημικός. Αλλά οι ΗΠΑ είναι κράτος με «βαθύ κράτος» και πολυκεντρική δομή εξουσίας. Από τα διάφορα κέντρα ο Λευκός Οίκος είναι ένα και όχι κατ΄ ανάγκη το ισχυρότερο.
Ό,τι η ηγεσία μας όφειλε να πράξει και δεν έπραξε, ας εξαπολυθεί να το πράξει τώρα. Να ενημερώσει και να αξιώσει στήριξη. «Ο αιτών λαμβάνει, ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» λέει το Ευαγγέλιο.
Ο Τραμπ προεκλογικά παρέπεμψε το ελληνικό πρόβλημα στη Γερμανία, δηλαδή στο στόμα του λύκου. Να παλέψουμε να το ξανασκεφθεί. Μεθαύριο μάς έρχεται ο Ομπάμα, αποψιλωμένος βέβαια κύρους μετά το εκλογικό αποτέλεσμα και τη θορυβώδη προεκλογική ταύτισή του με την αντίπαλο του νικητή, αλλά Πρόεδρος. Τα περί συνηγορίας του στο ζήτημα του χρέους θα προσκρούσουν στο … «τείχος του Βερολίνου», το κομμάτι που δεν … έπεσε (=Σόϊμπλε)….
Διαρρέεται όμως επιμόνως ότι θα πιέσει προς αποδοχή του νεοανανικού σχεδίου για την Κύπρο. Αν ο Ελληνισμός υποκύψει, θα καταστεί τελεσιδίκως γεωπολιτικός όμηρος της Τουρκίας.
Πρέπει άρα ο ερχόμενος να προειδοποιηθεί ότι δεν συζητούμε παρόμοιο θέμα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να του μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας και της εθνικής αξιοπρέπειας. Η τόλμη να λες όσα συμφέρουν στη πατρίδα σου είναι γνώρισμα ψυχής δυνατής και φρόνησης έλεγε ο εκ των 7 σοφών Βίας ο Πριηνεύς: «το λέγειν δύνασθαι τα συμφέροντα τη πατρίδι, ψυχής ίδιον και φρονήσεως».
Το Κ.Κ.Ε. διαφοροποιήθηκε από το αδελφό ΑΚΕΛ της Μεγαλονήσου απορρίπτοντας ως διχοτομική την περιβόητη «διζωνική-δικοινοτική».
Η Ν.Δ. δεν βρήκε ακόμη το κουράγιο να πράξει το αυτό για το κυβερνών αυτάδελφό της ΔΗΣΥ.
Η διεθνής Κοινότητα θα κατανοήσει και θα αποδεχθεί μια πρώτη επιτέλους αντίδραση της Ελλάδος στη πρόσφατη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας, την διακοπή πάσης ενεργείας σχετιζομένης με την ανέγερση του υπερτιμημένου τζαμιού.
Ο υπερφίαλος ισλαμιστής της Άγκυρας κομπορρημονεί: «δεν με νοιάζει, αν θα με πουν δικτάτορα οι Ευρωπαίοι»! Ο ολιστικός εκτροχιασμός του οφείλεται στην απάθεια του ευρωαμερικανικού παράγοντα, ο οποίος εξακολουθεί να τον χαϊδεύει παρά τα πολλαπλασιαζόμενα εγκλήματά του κατά γειτόνων και του ίδιου του λαού του.
Πανταχόθεν ανεξέλεγκτος γίνεται ολοένα επικινδυνότερος. Δεν υπόκειται σε καμιά αναστολή, μήτε από Αμερικανούς, μήτε από Ρώσους, μήτε από συνεργάτες. Τους σωφρονέστερους από αυτούς τους απεμάκρυνε προ πολλού.
Ο Αίσωπος έλεγε «ή λάλει ως φρονείς, ή φρόνει ως λαλείς»(=ή μίλα όπως σκέπτεσαι ή σκέψου όπως μιλάς). Ο βουλιμικός νεοοθωμανός κάνει και τα δύο συγχρόνως! Μιλάει όπως σκέπτεται και σκέπτεται όπως μιλάει. Συνδυασμός καταστροφής. Δυστυχώς όχι αυτοκαταστροφής του. Με την έννοια αυτή όσα τρελλά εκστομίζει περί Λωζάννης, Αιγαίου, νησιών, Θεσσαλονίκης, Κύπρου κλπ τα περνά σε φάση εκτέλεσης.
Δεν το λέει το Κοράνιο, το λέει ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη (στ.1350): «Μεγάλοι λόγοι, μεγάλας πληγάς των υπεραύχων αποτείσαντες, γήρα το φρονείν εδίδαξαν»(=Οι ξιπασμένοι αφού τιμωρηθούν για τα μεγάλα λόγια τους, μαθαίνουν πολύ αργά να έχουν φρόνηση). Αλλά ο χαλίφης του ισλαμοτουρκικού μεγαλοϊδεατισμού δεν αρκείται στα λόγια. Σαλπάρει ασυγκράτητος σε πολεμικά έργα, εξοπλιστικό
πρόγραμμα γίγας. Παραγγέλλει 24 F35 μαχητικά 5ης γενιάς, Stelth με εξοντωτική δύναμη πυρός και αόρατα όπου επιτίθενται συν νέες ναυτικές μονάδες μεγίστων δυνατοτήτων. Παράλληλα η τουρκική Τ.V. ενσπείρει το μίσος κατά Ελλήνων ανεβάζοντας προπαγανδιστικό σήριαλ με πρωταγωνιστή τον «Σουλεϊμάν» που δαιμονοποιεί τους Έλληνες ψευδολογώντας ότι προέβησαν σε οργανωμένες σφαγές τούρκων στη φάση της μικρασιατικής Εκστρατείας.
Αν όλα αυτά δεν συνιστούν εργώδη προετοιμασία για κυοφορημένη εναντίον μας επίθεση, τότε τι είναι;
Η αεροναυτική εχθρική προπαρασκευή μάς βρίσκει μάλλον ανυποψίαστους και πάντως άπραγους. Αφύπνιση, συναγερμός, εγρήγορση. Να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος. Ζήτημα ζωής ή θανάτου του Έθνους ο άμεσος εκσυγχρονισμός της εθνικοαμυντικής θωράκισής μας. Όσοι ανευθυνοϋπεύθυνοι βαυκαλίζονται με το παραμύθι ότι ο σουλτάνος ονειρεύεται ξυπνητός και παραμιλάει για το εσωτερικό του ακροατήριο, αυτοπαγιδεύονται. Κηρύσσουν εφησυχασμό αντί συναγερμού που επιβάλλεται υπερκατεπειγόντως. Ο ισλαμιστής υπερεξοπλίζεται και χάνοντας στα ανατολικά του μέτωπα και στο εσωτερικό θα αναζητήσει διέξοδο στα νοτιοδυτικά του…
Σύμμαχός του ο απίθανος Ράμα, που επιδίδεται σε συστηματικό ξερριζωμό των Βορειοηπειρωτών και κάνει την Αλβανία τουρκική αποικία. Χωρίς πραγματικά ελληνικά αντίμετρα (άγνωστη λέξη εδώ) που να τον κάνουν να πονέσει, αποκλείεται να συνετιστεί.
Σοβαρός και ουσιαστικός για το γεωπολιτικό μας πρόβλημα ο Σεργκέι Λαβρόφ. Ελπίζουμε η αλλαγή φρουράς στην Ουάσιγκτον να επαναπροσδιορίσει τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις και μια ορισμένη στρατηγική μας συμμαχία με τη Μόσχα να καταστεί «ανεκτή».
Στις ελβετικές Άλπεις παίζεται ξανά η μοίρα της Κύπρου. Επιβάλλεται ανδρεία ελλαδική αντιστήριξη στην ευάλωτη λόγω προπατορικού ανανισμού ηγεσία της Kύπρου για να αντέξει στις αφόρητες αγγλοαμερικανικές πιέσεις. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να δράσουν από κοινού και τάχιστα.


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

29.10.16

“ Ένας Έλλην δύναται / ένας άντρας γενναίος…”

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Το σύστημα επιδιώκει, κατά…σύστημα, να υποβαθμίζει τη σημασία των εθνικών επετείων και τη μέθεξη του λαού σ΄ αυτές. Γιορτάζουμε τις μέρες αυτές τη νικηφόρα προέλαση του Ελληνισμού και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μας ανήμερα του Πολιούχου της Αγίου Δημητρίου το 1912. Και επίσης το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στο ιταμό τελεσίγραφο του Μουσολίνι στις 28 Οκτωβρίου 1940 και στις 6 Απριλίου 1941 του Αδόλφου Χίτλερ. Τότε  μεγαλούργησε η εθνική ομοψυχία και το αρραγές του εσωτερικού μετώπου. Θυσίες, ηρωισμοί, κατορθώματα επιβεβαίωσαν τη διαχρονική συνέχεια του  Έθνους μας και την αδιάσπαστη διάρκειά του.
Ανδρέας Κάλβος, ο θείος ποιητής των Ελλήνων εγκωμιάζει τους καρπούς της ενότητάς τους – όταν αυτή επαληθεύεται στις πραγματικότητες της ζωής:

«Ώ Έλληνες, ώ θείαι / ψυχαί, ΄που εις τους μεγάλους / κινδύνους φανερώνετε / ακάμαντον ενέργειαν – και υψηλήν φύσιν!»
Για να διερωτηθεί όμως αμέσως μετά:
«Πώς, πώς της ταλαιπώρου / πατρίδος δεν πασχίζετε / ΄να σώσητε τον στέφανον / από τα χέρια ανόσια / ληστών τοσούτων;» Πλεονάζουν πάντοτε οι ληστές εναντίον μας. Και στη συνέχεια πάλι ξανά ζητεί να αυτοεπιβεβαιωθεί η δύναμη των Ελλήνων με λυδία λίθο την γενναιότητά τους:
«Είναι πολλά τα πλήθη των / και φοβερά εις την όψιν, / αλλ΄ ένας Έλλην δύναται, / ένας άνδρας γενναίος / ΄να τα σκορπίση.»(Ηφαίστια, Ωδή Γ΄)

Πολιτική τάξη και σύμπασα η κοινωνία προσπέρασαν και αυτή την φορά το τετελεσμένο της επαναβεβήλωσης - επανισλαμοποίησης της Αγίας Σοφίας. Προσβάλλει τα εσώψυχα της Ορθοδοξίας και οφείλαμε να έχουμε ξεσηκωθεί και ξεσηκώσει τους πάντες. Τις ανά τον κόσμον Ορθόδοξες Εκκλησίες πρωτίστως. Τα διεθνή εκκλησιαστικά κέντρα των λοιπών Ομολογιών, τις ξένες κυβερνήσεις και τούς απανταχού της γης ανθρώπους καλής θελήσεως (όχι βεβαίως τις κακόφημες ΜΚΟ). Ο νεοοθωμανός έχει εξοκείλει ολότελα. Παραμιλάει άλλοτε ωμά και άλλοτε με υπονοούμενα, αλλά ευκόλως εννοούμενα, όπως προχθές «ξέρετε τι και πού εννοώ»! Εννοεί ασφαλώς τη Θεσσαλονίκη που όμως απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός με την νικηφόρα προέλασή του κατατροπώνοντας τον τουρκικό στρατό παρότι τον είχε οργανώσει άριστα ο γερμανός στρατάρχης Λίμαν φον Σάντερς. Επ΄ ευκαιρία ας «ηρεμήσει» ο σουλτάνος, ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και το λεγόμενο «σπίτι» του δεν είναι το πραγματικό, αλλά συγγενικό…Αυτά λένε οι ειδότες. Ο Ερντογάν κρώζει σαν κοράκι και βρυχάται ως ποντικός προσθέτοντας καθημερινά και ένα καινούργιο παραλήρημα αναθεωρητισμού, το οποίο ωστόσο δεν συνιστά τακτικόν ελιγμό όπως ορισμένοι εφησυχαστές επιχειρούν να μας πείσουν, αλλά στρατηγική επιλογή του.
Το σήριαλ με τη Λωζάννη είναι το άκρον άωτον του παραλόγου. Ο ταραχοποιός γνωρίζει πάντως άριστα ότι όταν το 1923 υπεγράφη η Συνθήκη οι πολιτικοί του πρόγονοι υπέγραψαν ως νικητές και εμείς ως ηττημένοι. Αν κάποιος επομένως δικαιούται να ζητήσει αναθεώρηση είμαστε εμείς και όχι οι τούρκοι.
Παρά ταύτα γίνεται κάθε μέρα θρασύτερος και προκλητικότερος κλιμακώνοντας την κρίση που δημιουργεί ο ίδιος. Λένε ότι μιλάει όπως σκέφτεται. Αλλά σκέφτεται όπως, όπως… Ο Ιάμβλιχος (250-326μ.Χ) προειδοποιούσε: «ομοίως επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ, δύναμιν». Είναι δηλαδή εξίσου επικίνδυνο να δώσεις σε μανιακό μαχαίρι και σε μοχθηρό δύναμη. Στον περί ου δένουν δυστυχώς αμφότερα…
Στην Αθήνα έρχεται ο Ομπάμα. Μικρό ή κανένα καλάθι. Ο πλανητάρχης μπορούσε να είχε κλείσει το αιματηρό μέτωπο της Συρίας, μπορούσε και όφειλε να τα βρει με τον Πούτιν παρακάμπτοντας την αρρωστημένη ρωσοφοβία του περίγυρου του. Αλλά έρχεται τώρα σε μια Ελλάδα εξαθλιωμένη από την γερμανική επιβολή λιτότητας και σε μια Ευρώπη με βαθιά κρίση συνοχής. Οργιάζει πάντως η παραφιλολογία περί διευθετήσεως χρέους. Μακάρι να γίνει κάτι.
Εκεί ωστόσο που δεν εξαρτάται από άλλους (Βερολίνο, Βρυξέλλες κ.λ.π.) και είναι αποκλειστικής και απόλυτης αρμοδιότητας του Αμερικάνου είναι ο οπλικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδος. Έχοντας οι ΗΠΑ σύμμαχο μιαν αμφιλεγόμενη και άκρως επισφαλή σήμερα Τουρκία έχουν χίλιους λόγους να καλύψουν εθνικοαμυντικά την πιο πιστή τους σύμμαχο στην περιοχή, την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ρίξει όλο βάρος της εδώ και θα έχει αποτέλεσμα αν κινηθεί σταθερά και αποτελεσματικά. Χρειάζεται μιαν ενδοαμερικανική υποστήριξη. Παρότι αργά, οι ισχυροί της Ομογένειας μπορούν να την εξασφαλίσουν,  αν κάποια αφυπνιζόμενη Ελλάς τους κεντρίσει…
Και να αξιώσει από τον επισκέπτη να ανακρούσει πρύμνα στις αφόρητες πιέσεις που  απεργάζονται την τουρκική ομηρία της Κύπρου. Μπάιντεν , Νούλαντ και όλα τα «καλά παιδιά» να πάψουν να δουλεύουν για τους τούρκους.
Θυμίζουμε ότι το υπαρξιακό πρόβλημά μας δεν είναι το οικονομικό.  Οι οικονομίες καταρρέουν και συχνά αναγεννώνται εκ της τέφρας. Το υπαρξιακό πρόβλημά μας είναι η ακεραιότητα των δύο κρατικών πυλώνων μας.
Καταλυτικό όπλο μας η ψυχή των Ελλήνων. η πνευματική της θωράκιση, οι ρίζες της. Αυτές πασχίζουν να ξερριζώσουν κάποιοι «προοδευτικοί» της αριστεράς και κοσμοπολίτες της δεξιάς.
«Ένα Έθνος είναι μια κοινότητα μνήμης. Οι άνθρωποι που χάνουν την μνήμη τους , χάνουν και την εθνική τους υπόσταση. Ο πολυπολιτισμός είναι στην ουσία του αντιευρωπαϊκός πολιτισμός»(Samuel Huntington, Ποιοι είμαστε;).
                            

                                                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

22.10.16

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:
 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!
Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.
Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!
Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα. Ακολουθεί το δόγμα Σημίτη «η εποχή των πολέμων έχει τελειώσει». Γι΄ αυτό αντιπαρήλθαμε άφωνοι Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι και όλες τις έκτοτε προκλήσεις, λεκτικές και εμπράγματες του εχθρού.
Υπάρχει η ισχύς του δικαίου αλλά και το αντίστροφο, το δίκαιο της ισχύος. Στις διακρατικές σχέσεις της σήμερον παρά τις περί του αντιθέτου επίμονες διακηρύξεις, επικρατεί ατυχώς το δεύτερο.  Κυνική η απάντηση της αθηναϊκής ηγεμονίας στους Μηλίους που επικαλούνται το δίκαιο της πόλεως «δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται δυνατά οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσι»(Θουκυδίδης Ε,89). ΄Η κατά την μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου: «Το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει όπου υπάρχει ίση δύναμις προς επιβολήν αυτού(…) ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι  του επιβάλλει η αδυναμία του».
Ο σουλτάνος ονειρεύεται ξυπνητός, αλλά μη υποκείμενος σε λογική και διαχειριζόμενος μιαν ογκώδη στρατιωτική μηχανή, ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκτροχιασθεί στα αίσχιστα εναντίον μας. Οι τελευταίες δηλώσεις του είναι ενδεικτικές των αποτρόπαιων σχεδίων του: «Η Τουρκία πλέον δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει. Το status quo κατά κάποιον τρόπο θα αλλάξει. Ή θα κινηθούμε με άλματα προς τα εμπρός και θα κερδίσουμε, ή θα καταδικαστούμε να χάσουμε εδάφη». Και το  διά ταύτα του: «Εγώ είμαι αποφασισμένος να κάνω άλμα προς τα εμπρός»! Δηλαδή ο εφέντης θέλει να κάνει τα γύρω του γης Μαδιάμ, όσο εξαρτάται βέβαια από αυτόν.
Νωρίτερα ο βουλιμικός ισλαμιστής με επιστολή του στον ΟΗΕ ονομάτιζε «τουρκικές» την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ  Ελλάδος – Κύπρου. Με την ίδια «λογική» εισέβαλε και κατέχει 1.000μ2  χιλιόμετρα στη Συρία. Πρόσχημα η εξάρθρωση του ISIS το οποίον ο ίδιος εκπαίδευσε, εξόπλισε, χρηματοδότησε. Είναι έτοιμος να μπει στην Μοσούλη παρά την αντίθεση των αμερικανών τους οποίους δεν υπολογίζει. Φυσικά, αφού ανοήτως αυτοί εξακολουθούν να τον υπολογίζουν.
Η Δύση «ευχαριστιέται» το μαστίγιο του Ερντογάν. Εσχάτως σε ανάλογο πειρασμό υπέκυψε και η Ανατολή. Ο συνήθως μετρημένος Πούτιν εναγκαλίζεται τον τούρκο στο όνομα στρατηγικών συμφερόντων, που κρίνονται πάντοτε ισχυρότερα των ηθικών.
Είμαστε αντιμέτωποι σε γεωπολιτικά τετελεσμένα. Εξαιρετικώς επείγων είναι ο εκσυγχρονισμός της εθνικοαμυντικής μας θωράκισης. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν αμελλητί να τον αναγάγουν σε απόλυτη προτεραιότητα.
Οι Αμερικανοί όσο μαζοχισμό και αν επιστρατεύουν για να παραβλέπουν καμώματα και προσβολές του Ερντογάν, θα έχουν ασφαλώς κάποια όρια. Μια σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεών μας έπρεπε πεισμόνως να έχει ήδη ζητηθεί, ή έστω τώρα.
Επείγει ένας πανεθνικός συναγερμός να αφυπνιστούν τα διεθνή κέντρα, μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο ο αφηνιασμένος ισλαμιστής στο όνομα των «συνόρων της καρδιάς του» να κάνει γυαλιά-καρφιά την σταθερότητα της περιοχής. Ο τυχοδιωκτισμός του αν δεν τεθεί άμεσα υπό αυστηρό έλεγχο θα διασαλεύσει την σύνολη περιφερειακή τάξη.
Στην Θράκη ερημοδικούμε και ας είναι στους άμεσους στόχους του εχθρού ο οποίος δι΄ εξαγοράς έχει αναδείξει τους μειονοτικούς σε στρατηγικό μετερίζι του και διαβρώνει συνεχώς τον ευάλωτο σε επιπόλαιες κομματικές προσεγγίσεις χώρο. Ο εθνικά ευπαθέστερος νομός έχει και τους τρεις βουλευτές του μουσουλμάνους, Αγκυρο…βολημένους! Τρανταχτά σημεία της άκρως επικίνδυνης απουσίας του κράτους από την τουρκοβαλλόμενη περιοχή στην έγκυρη ανάλυση του Μ. Κοττάκη (Δημοκρατία, 19/10/10) που ξεσκεπάζει την ανθελληνική δράση της γερμανοκίνητης Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Μειονοτήτων και τις καθόλου αθώες πρωτοβουλίες του ελληνώνυμου ΕΛΙΑΜΕΠ διαιτωμένου από το ελληνικό ΥΠΕΞ και τον Soros. Το τελευταίο, προλαβαίνοντας τον σουλτάνο, οργάνωσε πρόσφατα συνέδριο στη Θράκη με θέμα την… «αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης»!
Είμαστε επί ξυρού ακμής. Μας σώζει εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα……..     
    

  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.10.16

Το πρόβλημα δυστυχώς – ευτυχώς είμαστε Εμείς

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Άριστον το αισώπειον του Αρχιεπισκόπου: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν». Απέφυγε ο Μακαριώτατος την δηκτικότερη βυζαντινή παροιμία: «Άνθρωπε ενεπρήσθη σου ο οίκος – Ουδέν δεινόν ˙ εγώ γαρ κατέχω την κλείν»(= άνθρωπε καίγεται το σπίτι σου -  Τίποτε κακό, έχω όμως το κλειδί)!

Βαλλόμεθα πανταχόθεν, και βαττολογούμε για δευτερεύοντα. «Υφίσταται ευρύτερος σχεδιασμός ώστε οι επόμενες γενιές Ελλήνων πολιτών να αποτελούνται από μία σχετική πλειοψηφία  ελληνογενούς πληθυσμού με ασθενή ταυτότητα και ένα άθροισμα εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων για τις οποίες θα ακολουθείται η πολιτική της μη ομαλής αφομοιώσεώς τους από την ελληνική κοινωνία;»(Αρχιεπίσκοπος προς τους πολιτικούς αρχηγούς).

Αυτή είναι η «φυσική» συνέχεια από τα έργα και της ημέρες του υπαρκτού (νεοταξικού) εκσυγχρονισμού. Τότε η εθνοαποδόμηση επεβλήθη και τέθηκαν υπό έλεγχο όλα τα κέντρα επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Σήμερα συλλέγουμε - και πολλαπλασιάζουμε - τους καρπούς εκείνης της σποράς.

Και ξαφνικά (;) ο αμήχανος και πολυμήχανος ισλαμιστής αρπάχτηκε από την Συνθήκη της Λωζάννης και αμφισβητώντας την ισχύ της  αποπειράται να θεμελιώσει τίτλους κυριαρχίας σε ολόκληρη τη νησιωτική Ελλάδα. Ορισμένοι επιχώριοι αναλυτές δίνουν αντιστρόφως ανάλογη βαρύτητα στις στοχεύσεις του επηρμένου νεοσουλτάνου επιμένοντας ότι στόχευε στο εσωτερικό του ακροατήριο αποβλέποντας να απομυθοποιήσει τον Κεμάλ και τα έκγονάτου. Μερικώς σωστό. Το βέβαιο είναι ότι επεδίωκε με ένα σμπάρο δύο τριγώνια. Και σ’ ό,τι αφορά τους κεμαλιστές ας (το ξε)καθαρίσουν εκείνοι οι οποίοι έσπευσαν ήδη να του ανταποδώσουν τα ίσα.

Η Λωζάννη ήρθε ως κάθαρση μετά την μεγάλη Μικρασιατική τραγωδία μας. Παρά την βιβλική καταστροφή του Ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής, οι αντοχές μας δεν κάμφθηκαν. Χαρακτηριστική η εναρκτήρια αποστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Λωζάννη: «Ευρίσκομαι εδώ διά να διαπραγματευθώ ως εμπόλεμος και όχι ως ηττημένος»!

Εντός σχεδόν μηδενικού χρόνου συγκροτήθηκε η Στρατιά του Έβρου. 110.000 Ελληνόπουλα πύκνωσαν τις μονάδες της, αποφασισμένα: «την Ελλάδα από το αυτί να την αρπάξουν και να την σώσουν, θέλει, δεν θέλει».(Ν. Πλαστήρας)

Ο έγκριτος ιστορικός Douglas Dakin μας καταλογίζει την βαρύτατη ευθύνη γιατί είμαστε το μόνο έθνος της Βαλκανικής που δεν απελευθερώσαμε την «Ιερή Πόλη» μας, την Κωνσταντινούπολη. Και είχαμε κατά τον ιστορικό (Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923,ΜΙΕΤ,σ.390) δύο φορές την δυνατότητα να το πετύχουμε. Την πρώτη τον Ιούλιο του 1922, ένα μήνα πριν την Καταστροφή, αν είχαμε εξαπολύσει από την Ανατολική Θράκη επίθεση κατά των γραμμών της Τσατάλτζας, αντί να στέλνουμε «τεράστιες δυνάμεις εναντίον της Άγκυρας που την κατείχαν τα στρατεύματα του Κεμάλ». Και δεύτερη φορά, τον Μάϊο του 1923, διαρκούσης της Διασκέψεως της Λωζάννης. Τότε οι Έλληνες «μπορούσαν να έχουν επιτεθεί με τις ανασυνταγμένες δυνάμεις τους κατά του στρατού του Κεμάλ που ήταν διαιρημένος σε φατρίες και σε κατάσταση διάλυσης». Αλλά δυστυχώς «και στις δύο περιπτώσεις φάνηκαν διστακτικοί, και κατέληξαν να δεχθούν τους όρους της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιταλίας»(ένθ΄ αν.σ.390), δηλαδή τη Λωζάννη. Άρα είμαστε εμείς που δικαιούμεθα να αξιώσουμε αναθεώρηση της Συνθήκης,  όχι οι τούρκοι.

Ο Ερντογάν κατηγορεί τους εκπροσώπους τους στη Λωζάννη ότι «δεν εκμεταλλεύτηκαν τη Συνθήκη». Προφανώς δεν διάβασε τα Απομνημονεύματα του υπαρχηγού της αντιπροσωπείας τους Νουρ Μπέη. Είχε θέσει υπόψη μας κρίσιμα κεφάλαιά τους ο κορυφαίος τουρκολόγος μακαριστός Νεοκλής Σαρρής.

Συγκρατούμε: Ο Ισμέτ αποχωρεί από την Συνδιάσκεψη λόγω αρνήσεως της Ελλάδος να δώσει αποζημιώσεις για την Εκστρατεία. Ισμέτ-Νουρ συζητούν περί του πρακτέου. Ο υπαρχηγός ενημερώνει ότι, αν δεν επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις, οι Έλληνες που έχουν στο μεταξύ ανασυγκροτήσει τον στρατό τους, θα εισβάλουν στην Ανατολική Θράκη και θα καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη. Σχόλιο του Ισμέτ: «Τότε εμείς δεν θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην Τουρκία γιατί θα μας κρεμάσουν». Εφ΄ ω επέστρεψαν στην … Διάσκεψη. Έτσι γεννήθηκε η ομώνυμη Συνθήκη.

Σε αντίθεση με μας που λόγω Λωζάννης υπαγάγαμε σε ευθανασία τα εθνικά μας όνειρα, την Μεγάλη Ιδέα, αλλά και τις μικρότερες, ο τουρκικός επεκτατισμός γιγαντούμενος και αδιάντροπα τροφοδοτούμενος από συμμάχους και εταίρους, προσβάλλει έργω την ακεραιότητά μας.

Λόγω της νεκρής ευρωαλληλεγγύης το Βερολίνο σιγοντάρει τον νεοοθωμανό στο μουγκρητό του για αναθεώρηση της Λωζάννης, ή στήνει τον ομογάλακτό του Επίτροπο Χαν να κατασκευάζει «Τσάμικο» και φυτρώνοντας όπου δεν τους σπέρνεις μάς στέλνουν τοποτηρητή για την ονομασία των Σκοπίων!

Στην Κύπρο ο αμερικανοκατευθυνόμενος Άιντε απεργάζεται, μετά την απίστευτη δέσμευση Μπάιντεν προς Ερντογάν, παραμονή του Αττίλα για άλλα δώδεκα χρόνια. Του περιβάλλοντος Κλίντον επίδοξος αξιωματούχος ο ελληνογενής ναύαρχος Τζέημς Σταυρίδης επιδίδεται από το Foreign Policy σε φιλοτουρκικά «άρρητ΄ αθέμιτα» αποδεικνυόμενος «τουρκότερος» των τούρκων.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι οι «Άλλοι» αλλά δυστυχώς – ευτυχώς Εμείς. Γίνονται σημεία και τέρατα στα γεωπολιτικά μας αλλά σύσσωμη η πολιτική ηγεσία δεν αρθρώνει λέξη για εθνικοαμυντική θωράκιση και εξωτερική πολιτική. Ο νεοοθωμανός, προειδοποιεί, απειλεί, προσβάλλει, επιτίθεται, οι ημέτεροι χαμπάρι…

Επιμύθιον: Ο χαρακτηρισμός της εβδομάδος: «Γνήσιος γιαλαντζή αριστερός». Τον έδωσε ο σεβασμιώτατος Σιατίστης για τον ρέκτη… υπουργό Παιδείας, που μεταξύ άλλων όρισε να μαθαίνουν τα ελληνόπουλα της Γ΄ Δημοτικού «τα 99 ωραιότατα ονόματα για τον Αλλάχ των μουσουλμάνων». Αφερίμ!...





  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης