4.12.16

«Ύβρις φυτεύει τύραννον»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η αποχαλίνωση του ισλαμιστή έχει σπάσει προ πολλού το φράγμα της ύβρεως. Δικαιώνει όμως έτσι τον χορό τού Οιδίποδα Τυράννου τού Σοφοκλέους που φωνάζει ότι: «ύβρις φυτεύει τύραννον»(στ.871). Η αλαζονεία αν χορτάσει άσκοπα από πολλά που είναι άδικα και επιβλαβή, σαν ανεβεί στην πιο ψηλή κορφή [όπως κακή ώρα ο γείτονας], συνήθως γκρεμοτσακίζεται απότομα στην καταστροφή όπου δεν μπορεί να πατήσει σταθερά  («εί πολλών υπερπλησθή μάταν…απότομον ώρουσεν εις ανάγκαν ένθ’ ου ποδί χρησίμω χρήται»)(στ.875).
Ο ανερυθρίαστος τυραννίσκος προκαλεί την μοίρα του, που δεν μπορεί εν τέλει να είναι διαφορετική από αυτήν του Μεντερές ή του Τσαουσέσκου!
Είναι λάθος το τηλεφώνημα Τσίπρα προς Ερντογάν για συνάντησή τους. Υπό τις παρούσες συνθήκες, που τις περιπλέκει κάθε μέρα περισσότερο ο ισλαμιστής, και κυρίως μετά την διακωμώδηση εκ μέρους του, του τηλεφωνήματος του πρωθυπουργού, πρέπει να ανακληθεί κάθε σκέψη για άμεση συνάντηση.
Το Έθνος έχει υπέρ ποτέ άλλοτε απόλυτη ανάγκη να αποδειχθεί αρραγές. Στο ελλαδικό μέτωπο η πλεονάζουσα μικροπολιτική, ή η βιασύνη κάποιων να καθίσουν στην ηλεκτρική πάντως καρέκλα της εξουσίας, τορπιλίζει κάθε ανάγκη ενότητας στα μείζονα θέματα. Αλλά - άπαγε της βλασφημίας! - και στο μέτωπο των δύο εθνικών μας πυλώνων επωάζεται κρίση διότι η εμμονή του εθνικού κέντρου να φύγει και ο τελευταίος κατοχικός στρατιώτης και να καταστεί σεβαστόν το ασύμφυλον για μια ευρωπαϊκή χώρα να υπάρξει εγγυήτρια χώρα (=δυνάμει κατοχική) χάλασε τα σχέδια  του κ. Αναστασιάδη, ο οποίος επιρρίπτει την ευθύνη του ναυαγίου των διακοινοτικών όχι στον δράστη αδηφάγο σουλτάνο, αλλά στην Ελλάδα που υπέδειξε τα αυτονόητα.
Στη φάση αυτή επιβάλλεται ενεργός αναμονή. Καθώς στις ΗΠΑ υπάρχει ιδιότυπη «μεσοβασιλεία», ενώ στο Βερολίνο ψάχνονται πως θα κατευνάσουν, αναλώμασιν άλλων ασφαλώς, τον αφηνιασμένο τούρκο που απειλεί να τους στείλει 3.000.000 αφροασιάτες. Σε μας θα τους ξεφορτώσει βέβαια… 
Το μεσοδιάστημα της προεδρικής διαδοχής στην Ουάσιγκτον χαρακτηρίζεται από κενά εξουσίας - συνέχειας. Η άμεση προσέγγιση - δέσμευση των προσβάσεων που προσφέρουν ελληνικής καταγωγής ή ελληνικής επιρροής  πρόσωπα της νέας αντμινιστρέισον είναι επιτακτική. Να σπεύσουμε «εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».
Ισραήλ-Τουρκία «τα βρήκαν». Αυτοί οι δύο μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε. Αποτέλεσμα θα είχε να δεσμεύσει κανείς το Ισραήλ σε περιόδους ρήξης του. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε επίμονα και συστηματικά.
Οι Αμερικανοί ιθύνοντες δουλεύουν για την οικοδόμηση της «τουρκικής διαδρομής» του φυσικού αερίου. Ο αποχωρών αντιπρόεδρος Μπάϊντεν αρχιτεκτονεί, ενώ ο γνωστός φιλότουρκος πρώην υφυπουργός Ματ Μπράϊζα που, αφού υπηρέτησε τα τουρκικά συμφέροντα από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, συνεχίζει να το κάνει τώρα απευθείας ως σύμβουλος τουρκικών εταιρειών μάχεται για την ανασύνδεση Άγκυρας-Τελ Αβίβ. 
Η κοινή αγγλοαμερικανική παρέμβαση στο Κυπριακό, έχει προφανή ιδιοτελή ελατήρια α) την νομή των υδρογονανθράκων και την ρύθμιση της διαδρομής τους (μέσω Τουρκίας και όχι Ελλάδος), β) την αποτροπή οιασδήποτε ρωσικής εμπλοκής στο ζήτημα που θα διατάραζε το φαγοπότι τους. Είναι βέβαιον ότι εταίροι και σύμμαχοι ερήμην ημών πασχίζουν να εξευμενίσουν τον βουλιμικό νεοοθωμανό. Αν αποφασίσουμε κάποτε να είμαστε όντως παρόντες και να αξιώσουμε οι λεγόμενοι «σύμμαχοι» να είναι αληθινοί σύμμαχοι, τότε θα έχουμε κερδίσει το ήμισυ του παντός. Το άλλο ήμισυ είναι μια εργώδης προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Και τα δύο «ημίση»πρέπει να συνυπάρξουν με αναστήλωση και ενδυνάμωση στην διαπασών του φρονήματός μας, ιδίως αυτού της Νεολαίας.
Η ανασυγκρότηση Ενόπλων μας Δυνάμεων και η αναζωογόνηση συμμαχιών μας είναι υπερκατεπείγοντες όροι επιβίωσής μας.
 Να υπενθυμίζουμε στους Αμερικανούς ότι για τις στρατιωτικές παρουσίες τους στην ευρύτερη περιοχή μας η Άγκυρα τους έβγαλε απαγορευτικό. Ενώ όλες, μα όλες τις πραγματοποίησαν με Κρήτη και Κύπρο. Και να αξιώσουμε άμεση και σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για την αποκατάσταση της διαταραγμένης ισορροπίας στο Αιγαίο, γεγονός που εγκυμονεί εκτός των άλλων έσχατο κίνδυνο ανατροπής της σταθερότητας και της ειρήνης στη περιοχή.
Ο λαϊκισμός ή εθνολαϊκισμός είχε ξεχαστεί στα σκονισμένα ράφια της ιστορίας και ξαφνικά η νίκη του Τραμπ τον κατέστησε επίκαιρο. Λαϊκιστής σήμερα ονομάζεται από τα διεθνή κατεστημένα μέσα πας τις ο οποίος διακηρύσσει πίστη σε Εκκλησία, πατρίδα, εθνική ταυτότητα, διακατέχεται από αξιακές αναφορές, κριτικάρει την χρηματιστική ολιγαρχία και κερδοσκοπία, την εικονική οικονομία έστω και αν τάσσεται υπέρ του παραγωγικού καπιταλισμού.
Ο αυξανόμενης αποδοχής Γάλλος προεδρικός υποψήφιος Φιγιόν έχει προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια π.χ. της «προοδευτικής»Liberation, η οποία μιλάει για «Δεξιά της εθνικής ταυτότητας και των χριστιανικών αξιών», επειδή ο υποψήφιος τόλμησε «να ζητήσει «να ξαναγραφούν τα προγράμματα της ιστορίας ως εθνικό αφήγημα για να αποκτήσουν ξανά οι Γάλλοι μαθητές εμπιστοσύνη στη Πατρίδα». Αντιτάχτηκε στο γάμο των ομοφιλοφύλων και δέχεται την υιοθεσία μόνο από ετερόφυλα ζεύγη, ενώ τάσσεται υπέρ μιας «Ευρώπης των εθνών, η οποία να αποτελεί εργαλείο και όχι θρησκεία». 

Υ.Γ.: Κ. Ζουράρι, αδελφικός ασπασμός και προσ-ευχή: «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου»…(Ψαλμός πη΄).

                                                                                                                                                
                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

28.11.16

Τελικά «ελεύθερον το εύψυχον»!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο πεφυσιωμένος ασκός και υπέροφρυς νεοσουλτάνος ναρκισσεύεται βλέποντας τη φάτσα του στο καθρέπτη. Αποκτά ύφος Μωάμεθ Πορθητή και κομπάζει κάθε τόσο ότι θα αναθεωρήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης «για να εξασφαλίσει κάτι καλύτερο(…) για να οδηγήσει τη Τουρκία πιο πέρα»!
Η εδώ αρμόδιοι αντιπαρήλθαν την πρόκληση ως … κωφάλαλοι.
Η μετά το λεγόμενο πραξικόπημα επιβολή τυραννικού καθεστώτος έχει φιμώσει εκεί κάθε αντίλογο. Οι αντίπαλοι βρίσκονται όλοι στις φυλακές.
Απαξάπαντες ωστόσο οι διεθνείς εταίροι και σύμμαχοι τηρούν απόλυτη σιγή ιχθύος ως να μην τους αφορούν τα τεκταινόμενα και επαπειλούμενα. Να μην αφορούν το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε, τον ΟΗΕ, την ειρήνη και την σταθερότητα.
Ότι δεν πρόκειται για λεκτικά ξεσαλώματα, αλλά για εμπράγματες απειλές, είναι ηλίου φαεινότερο από το αμόκ επανεξοπλισμού που συνοδεύει τις απειλές: Παρήγγειλε 100 μαχητικά F35, (την ίδια στιγμή οι τροϊκανοί μάς πιέζουν να περικόψουμε 400.000.000 ευρώ από τις αμυντικές μας δαπάνες). Το νέο εξοπλιστικό ράλι της Άγκυρας εκσυγχρονίζει πολεμικό Ναυτικό, κυβερνοάμυνα και στρατό ξηράς (511.000=ο πολυαριθμότερος της Ευρώπης).
Αλλά ο ευγενής Ομπάμα, που θάμπωσε πολλούς εδώ με τις αναφορές του στον Περικλή (που εμείς εξοβελίσαμε από τα σχολεία) και την αρχαιοελληνική γραμματεία, καίτοι προκαλούμενος, δεν είπε λέξη για τα «ξεράσματα» του Ερντογάν περί Λωζάννης, τα Σκόπια και την αγρίως δοκιμαζομένη Κύπρο. Αγνόησε και την ερώτηση του έγκριτου  Μ. Ιγνατίου «πώς θα μπορούσατε να πείσετε τον πρόεδρο της Τουρκίας να δώσει τέλος στην Κατοχή της Κύπρου;».
Και επειδή ο αμερικανός σιώπησε, ο τούρκος προχώρησε τορπιλλίζοντας τον καρκινοβατούντα διακοινοτικό διάλογο (όπου έχει εκδαπανήσει πολύ χρόνο η τοποτηρήτρια του Ομπάμα Β. Νούλαντ). Όσο ο διάλογος αφορούσε κεφάλαια ελληνικών παραχωρήσεων, συντηρούνταν, όταν έφθασε στο εδαφικό διεκόπη βιαίως. Στο μεταξύ Ομπάμα – Μέρκελ συνυπογράφουν άρθρο «για μη αναστρέψιμη δυναμική της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης»!
«Φυσικά θα διατηρήσω τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία. Η Γερμανία έχει κάθε συμφέρον. [Δεν αμφιβάλλουμε] να συνεργαστεί με ένα συνετό [;] τρόπο με την Τουρκία» (δήλωση Μέρκελ). Υπό τα δεδομένα αυτά τι νόημα έχει η επικείμενη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν; 
Εθνο-λαϊκιστής είναι η νέα ρετσινιά που κατασκευάστηκε για να στιγματίσει κάθε ένα που εκφράζεται εναντίον του μισάνθρωπου νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοκρατικού συστήματος που αιματοκύλησε Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία και προϊόντα του είναι ISIS, Ταλιμπάν, Αδελφοί Μουσουλμάνοι κ.λ.π.
Ο Ματέο Ρέντσι, που παίζει τα ρέστα του με το επικείμενο δημοψήφισμα, ξεσπάθωσε, έστω βραδυφλεγώς απαντώντας στις εμμονικές περί δημοσιονομικής πειθαρχίας δηλώσεις Σόϊμπλε: «Η Ε.Ε να ελέγχει εφεξής και τον γερμανικό προϋπολογισμό(…). Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας δημιουργεί προβλήματα σε όλη την Ευρώπη. Δεν πρέπει να συμβεί ό,τι με το μεταναστευτικό. Μας άφησαν [Ιταλία και Ελλάδα] μόνους και οικοδομούν τείχη»…
Η εθνικοαμυντική (επανα)θωράκιση της Ελλάδος εν όψει της διαμορφούμενης  εκρηκτικής και παντελώς ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς του ισλαμιστή γείτονα επιβάλλει την άμεση επανενεργοποίηση του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου-(Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος). Ίσχυσε για βραχύ διάστημα, 1994, ΄95 και ανετράπη με την απομάκρυνση Αρσένη από το ΥΠΕΘΑ το 1996. Ο εν τω μεταξύ επικυριαρχήσας «υπαρκτός εκσυγχρονισμός» το ακύρωσε και μαζί μια αποφασιστική στρατιωτική θωράκιση της Μεγαλονήσου, τους S300, που αντί να εγκατασταθούν στη Κύπρο, από την οποία αγοράστηκαν, αποθηκεύτηκαν = αχρηστεύτηκαν στη Κρήτη. Ιστορία για γέλια και για κλάματα!
Ο πολιτικός κόσμος και η ελίτ της χώρας δεν δείχνουν ωστόσο να συνειδητοποιούν τη σοβαρότητα της τουρκικής απειλής. Ούτε ανησυχούν, ούτε προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο. Καταλαβαίνουμε τις μνημονιακές δοκιμασίες του λαού μας και την  έσχατη ένδεια στην οποία τον περιήγαγαν. Όμως, όπως συνέβη στους Βαλκανικούς πολέμους και το 1940-΄41, εκ του υστερήματός τους οι Έλληνες έδωσαν το παν και προπαντός τη ψυχή τους. 
Μακάρι να ισχύσει και για μας αυτό που ο Περικλής στον Επιτάφιό του (Θουκυδίδης 11,39) σεμνύνεται να διακηρύσσει: «πιστεύοντες ου ταις παρασκευαίς το πλέον και απάταις, ή  τω αφ΄ ημών αυτών ες τα έργα ευψύχω».(=Στηριζόμαστε όχι τόσο στις ετοιμασίες και τα απατηλά τεχνάσματα, όσο στο θάρρος μας την ώρα της δράσης). Εφ ΄ ω και το συμπέρασμα του σοφού ιστορικού «ελεύθερον το εύψυχον»!
Το πρόβλημα είναι, όπως εύστοχα παρατηρεί ο ΣΤΑΘΗΣ (Ενικός 23/11/16) τι θα συμβεί «με μια εθνική αστική τάξη, υποτελή στους ξένους κυριάρχους και μια Αριστερά ενσωματωμένη στην παγκοσμιοποίηση». Ο εχθρός πάντως που μπορεί να καταλάβει έδαφος, αλλά δεν μπορεί να εξανδραποδίσει λαό, αποτυγχάνει…
Και όπως τραγούδησε η αξεπέραστη Βέμπο:
«Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά/οι σύμμαχοι στη μοιρασιά/
κάνε κουράγιο Ελλάδα μου/ να μη μας αρρωστήσεις/
γιατί το θέλει ο Θεός να ζήσεις και θα ζήσεις»(Μ.Τραϊφόρος)
Μας εξέπληξε με τις αλήθειες που άρθρωσε ο Αρχιεπίσκοπος του Καρντέρμπορυ. Ο αγγλικανός ιερωμένος μίλησε προχθές στο Καθολικό Ινστιτούτο των Παρισίων για «μετατροπή της Ελλάδος στη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία ως προϊόν συμπαιγνίας κερδοσκόπων-τραπεζιτών και γραφειοκρατίας των Βρυξελλών με τη διεφθαρμένη πολιτική ελίτ που κυβερνούσε τότε (2002) την Ελλάδα». Να τ΄ ακούσουν οι «εκσυγχρονιστές» του καιρού εκείνου μήπως μετανοήσουν…

12.11.16

Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Τα αμερικανικά αποτελέσματα είναι μια πρώτη ήττα των δημοσκόπων και μιντιαρχών οι οποίοι μονίμως κατασκευάζουν προγραμματισμένους πολίτες, εκλογικά σώματα και ελεγχόμενες ηγεσίες. Η κρίσιμη μάζα των ψηφοφόρων αρνήθηκε να χειραγωγηθεί από το πανίσχυρο παγκοσμιοκρατικό στρατηγείο.
Είναι πάντως πρόωρο να μιλήσουμε για αλλαγή σελίδας στην πορεία του κόσμου. Ο νεοεκλεγείς δεν είναι συστημικός. Αλλά οι ΗΠΑ είναι κράτος με «βαθύ κράτος» και πολυκεντρική δομή εξουσίας. Από τα διάφορα κέντρα ο Λευκός Οίκος είναι ένα και όχι κατ΄ ανάγκη το ισχυρότερο.
Ό,τι η ηγεσία μας όφειλε να πράξει και δεν έπραξε, ας εξαπολυθεί να το πράξει τώρα. Να ενημερώσει και να αξιώσει στήριξη. «Ο αιτών λαμβάνει, ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» λέει το Ευαγγέλιο.
Ο Τραμπ προεκλογικά παρέπεμψε το ελληνικό πρόβλημα στη Γερμανία, δηλαδή στο στόμα του λύκου. Να παλέψουμε να το ξανασκεφθεί. Μεθαύριο μάς έρχεται ο Ομπάμα, αποψιλωμένος βέβαια κύρους μετά το εκλογικό αποτέλεσμα και τη θορυβώδη προεκλογική ταύτισή του με την αντίπαλο του νικητή, αλλά Πρόεδρος. Τα περί συνηγορίας του στο ζήτημα του χρέους θα προσκρούσουν στο … «τείχος του Βερολίνου», το κομμάτι που δεν … έπεσε (=Σόϊμπλε)….
Διαρρέεται όμως επιμόνως ότι θα πιέσει προς αποδοχή του νεοανανικού σχεδίου για την Κύπρο. Αν ο Ελληνισμός υποκύψει, θα καταστεί τελεσιδίκως γεωπολιτικός όμηρος της Τουρκίας.
Πρέπει άρα ο ερχόμενος να προειδοποιηθεί ότι δεν συζητούμε παρόμοιο θέμα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να του μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας και της εθνικής αξιοπρέπειας. Η τόλμη να λες όσα συμφέρουν στη πατρίδα σου είναι γνώρισμα ψυχής δυνατής και φρόνησης έλεγε ο εκ των 7 σοφών Βίας ο Πριηνεύς: «το λέγειν δύνασθαι τα συμφέροντα τη πατρίδι, ψυχής ίδιον και φρονήσεως».
Το Κ.Κ.Ε. διαφοροποιήθηκε από το αδελφό ΑΚΕΛ της Μεγαλονήσου απορρίπτοντας ως διχοτομική την περιβόητη «διζωνική-δικοινοτική».
Η Ν.Δ. δεν βρήκε ακόμη το κουράγιο να πράξει το αυτό για το κυβερνών αυτάδελφό της ΔΗΣΥ.
Η διεθνής Κοινότητα θα κατανοήσει και θα αποδεχθεί μια πρώτη επιτέλους αντίδραση της Ελλάδος στη πρόσφατη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας, την διακοπή πάσης ενεργείας σχετιζομένης με την ανέγερση του υπερτιμημένου τζαμιού.
Ο υπερφίαλος ισλαμιστής της Άγκυρας κομπορρημονεί: «δεν με νοιάζει, αν θα με πουν δικτάτορα οι Ευρωπαίοι»! Ο ολιστικός εκτροχιασμός του οφείλεται στην απάθεια του ευρωαμερικανικού παράγοντα, ο οποίος εξακολουθεί να τον χαϊδεύει παρά τα πολλαπλασιαζόμενα εγκλήματά του κατά γειτόνων και του ίδιου του λαού του.
Πανταχόθεν ανεξέλεγκτος γίνεται ολοένα επικινδυνότερος. Δεν υπόκειται σε καμιά αναστολή, μήτε από Αμερικανούς, μήτε από Ρώσους, μήτε από συνεργάτες. Τους σωφρονέστερους από αυτούς τους απεμάκρυνε προ πολλού.
Ο Αίσωπος έλεγε «ή λάλει ως φρονείς, ή φρόνει ως λαλείς»(=ή μίλα όπως σκέπτεσαι ή σκέψου όπως μιλάς). Ο βουλιμικός νεοοθωμανός κάνει και τα δύο συγχρόνως! Μιλάει όπως σκέπτεται και σκέπτεται όπως μιλάει. Συνδυασμός καταστροφής. Δυστυχώς όχι αυτοκαταστροφής του. Με την έννοια αυτή όσα τρελλά εκστομίζει περί Λωζάννης, Αιγαίου, νησιών, Θεσσαλονίκης, Κύπρου κλπ τα περνά σε φάση εκτέλεσης.
Δεν το λέει το Κοράνιο, το λέει ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη (στ.1350): «Μεγάλοι λόγοι, μεγάλας πληγάς των υπεραύχων αποτείσαντες, γήρα το φρονείν εδίδαξαν»(=Οι ξιπασμένοι αφού τιμωρηθούν για τα μεγάλα λόγια τους, μαθαίνουν πολύ αργά να έχουν φρόνηση). Αλλά ο χαλίφης του ισλαμοτουρκικού μεγαλοϊδεατισμού δεν αρκείται στα λόγια. Σαλπάρει ασυγκράτητος σε πολεμικά έργα, εξοπλιστικό
πρόγραμμα γίγας. Παραγγέλλει 24 F35 μαχητικά 5ης γενιάς, Stelth με εξοντωτική δύναμη πυρός και αόρατα όπου επιτίθενται συν νέες ναυτικές μονάδες μεγίστων δυνατοτήτων. Παράλληλα η τουρκική Τ.V. ενσπείρει το μίσος κατά Ελλήνων ανεβάζοντας προπαγανδιστικό σήριαλ με πρωταγωνιστή τον «Σουλεϊμάν» που δαιμονοποιεί τους Έλληνες ψευδολογώντας ότι προέβησαν σε οργανωμένες σφαγές τούρκων στη φάση της μικρασιατικής Εκστρατείας.
Αν όλα αυτά δεν συνιστούν εργώδη προετοιμασία για κυοφορημένη εναντίον μας επίθεση, τότε τι είναι;
Η αεροναυτική εχθρική προπαρασκευή μάς βρίσκει μάλλον ανυποψίαστους και πάντως άπραγους. Αφύπνιση, συναγερμός, εγρήγορση. Να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος. Ζήτημα ζωής ή θανάτου του Έθνους ο άμεσος εκσυγχρονισμός της εθνικοαμυντικής θωράκισής μας. Όσοι ανευθυνοϋπεύθυνοι βαυκαλίζονται με το παραμύθι ότι ο σουλτάνος ονειρεύεται ξυπνητός και παραμιλάει για το εσωτερικό του ακροατήριο, αυτοπαγιδεύονται. Κηρύσσουν εφησυχασμό αντί συναγερμού που επιβάλλεται υπερκατεπειγόντως. Ο ισλαμιστής υπερεξοπλίζεται και χάνοντας στα ανατολικά του μέτωπα και στο εσωτερικό θα αναζητήσει διέξοδο στα νοτιοδυτικά του…
Σύμμαχός του ο απίθανος Ράμα, που επιδίδεται σε συστηματικό ξερριζωμό των Βορειοηπειρωτών και κάνει την Αλβανία τουρκική αποικία. Χωρίς πραγματικά ελληνικά αντίμετρα (άγνωστη λέξη εδώ) που να τον κάνουν να πονέσει, αποκλείεται να συνετιστεί.
Σοβαρός και ουσιαστικός για το γεωπολιτικό μας πρόβλημα ο Σεργκέι Λαβρόφ. Ελπίζουμε η αλλαγή φρουράς στην Ουάσιγκτον να επαναπροσδιορίσει τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις και μια ορισμένη στρατηγική μας συμμαχία με τη Μόσχα να καταστεί «ανεκτή».
Στις ελβετικές Άλπεις παίζεται ξανά η μοίρα της Κύπρου. Επιβάλλεται ανδρεία ελλαδική αντιστήριξη στην ευάλωτη λόγω προπατορικού ανανισμού ηγεσία της Kύπρου για να αντέξει στις αφόρητες αγγλοαμερικανικές πιέσεις. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να δράσουν από κοινού και τάχιστα.


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

29.10.16

“ Ένας Έλλην δύναται / ένας άντρας γενναίος…”

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Το σύστημα επιδιώκει, κατά…σύστημα, να υποβαθμίζει τη σημασία των εθνικών επετείων και τη μέθεξη του λαού σ΄ αυτές. Γιορτάζουμε τις μέρες αυτές τη νικηφόρα προέλαση του Ελληνισμού και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μας ανήμερα του Πολιούχου της Αγίου Δημητρίου το 1912. Και επίσης το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στο ιταμό τελεσίγραφο του Μουσολίνι στις 28 Οκτωβρίου 1940 και στις 6 Απριλίου 1941 του Αδόλφου Χίτλερ. Τότε  μεγαλούργησε η εθνική ομοψυχία και το αρραγές του εσωτερικού μετώπου. Θυσίες, ηρωισμοί, κατορθώματα επιβεβαίωσαν τη διαχρονική συνέχεια του  Έθνους μας και την αδιάσπαστη διάρκειά του.
Ανδρέας Κάλβος, ο θείος ποιητής των Ελλήνων εγκωμιάζει τους καρπούς της ενότητάς τους – όταν αυτή επαληθεύεται στις πραγματικότητες της ζωής:

«Ώ Έλληνες, ώ θείαι / ψυχαί, ΄που εις τους μεγάλους / κινδύνους φανερώνετε / ακάμαντον ενέργειαν – και υψηλήν φύσιν!»
Για να διερωτηθεί όμως αμέσως μετά:
«Πώς, πώς της ταλαιπώρου / πατρίδος δεν πασχίζετε / ΄να σώσητε τον στέφανον / από τα χέρια ανόσια / ληστών τοσούτων;» Πλεονάζουν πάντοτε οι ληστές εναντίον μας. Και στη συνέχεια πάλι ξανά ζητεί να αυτοεπιβεβαιωθεί η δύναμη των Ελλήνων με λυδία λίθο την γενναιότητά τους:
«Είναι πολλά τα πλήθη των / και φοβερά εις την όψιν, / αλλ΄ ένας Έλλην δύναται, / ένας άνδρας γενναίος / ΄να τα σκορπίση.»(Ηφαίστια, Ωδή Γ΄)

Πολιτική τάξη και σύμπασα η κοινωνία προσπέρασαν και αυτή την φορά το τετελεσμένο της επαναβεβήλωσης - επανισλαμοποίησης της Αγίας Σοφίας. Προσβάλλει τα εσώψυχα της Ορθοδοξίας και οφείλαμε να έχουμε ξεσηκωθεί και ξεσηκώσει τους πάντες. Τις ανά τον κόσμον Ορθόδοξες Εκκλησίες πρωτίστως. Τα διεθνή εκκλησιαστικά κέντρα των λοιπών Ομολογιών, τις ξένες κυβερνήσεις και τούς απανταχού της γης ανθρώπους καλής θελήσεως (όχι βεβαίως τις κακόφημες ΜΚΟ). Ο νεοοθωμανός έχει εξοκείλει ολότελα. Παραμιλάει άλλοτε ωμά και άλλοτε με υπονοούμενα, αλλά ευκόλως εννοούμενα, όπως προχθές «ξέρετε τι και πού εννοώ»! Εννοεί ασφαλώς τη Θεσσαλονίκη που όμως απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός με την νικηφόρα προέλασή του κατατροπώνοντας τον τουρκικό στρατό παρότι τον είχε οργανώσει άριστα ο γερμανός στρατάρχης Λίμαν φον Σάντερς. Επ΄ ευκαιρία ας «ηρεμήσει» ο σουλτάνος, ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και το λεγόμενο «σπίτι» του δεν είναι το πραγματικό, αλλά συγγενικό…Αυτά λένε οι ειδότες. Ο Ερντογάν κρώζει σαν κοράκι και βρυχάται ως ποντικός προσθέτοντας καθημερινά και ένα καινούργιο παραλήρημα αναθεωρητισμού, το οποίο ωστόσο δεν συνιστά τακτικόν ελιγμό όπως ορισμένοι εφησυχαστές επιχειρούν να μας πείσουν, αλλά στρατηγική επιλογή του.
Το σήριαλ με τη Λωζάννη είναι το άκρον άωτον του παραλόγου. Ο ταραχοποιός γνωρίζει πάντως άριστα ότι όταν το 1923 υπεγράφη η Συνθήκη οι πολιτικοί του πρόγονοι υπέγραψαν ως νικητές και εμείς ως ηττημένοι. Αν κάποιος επομένως δικαιούται να ζητήσει αναθεώρηση είμαστε εμείς και όχι οι τούρκοι.
Παρά ταύτα γίνεται κάθε μέρα θρασύτερος και προκλητικότερος κλιμακώνοντας την κρίση που δημιουργεί ο ίδιος. Λένε ότι μιλάει όπως σκέφτεται. Αλλά σκέφτεται όπως, όπως… Ο Ιάμβλιχος (250-326μ.Χ) προειδοποιούσε: «ομοίως επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ, δύναμιν». Είναι δηλαδή εξίσου επικίνδυνο να δώσεις σε μανιακό μαχαίρι και σε μοχθηρό δύναμη. Στον περί ου δένουν δυστυχώς αμφότερα…
Στην Αθήνα έρχεται ο Ομπάμα. Μικρό ή κανένα καλάθι. Ο πλανητάρχης μπορούσε να είχε κλείσει το αιματηρό μέτωπο της Συρίας, μπορούσε και όφειλε να τα βρει με τον Πούτιν παρακάμπτοντας την αρρωστημένη ρωσοφοβία του περίγυρου του. Αλλά έρχεται τώρα σε μια Ελλάδα εξαθλιωμένη από την γερμανική επιβολή λιτότητας και σε μια Ευρώπη με βαθιά κρίση συνοχής. Οργιάζει πάντως η παραφιλολογία περί διευθετήσεως χρέους. Μακάρι να γίνει κάτι.
Εκεί ωστόσο που δεν εξαρτάται από άλλους (Βερολίνο, Βρυξέλλες κ.λ.π.) και είναι αποκλειστικής και απόλυτης αρμοδιότητας του Αμερικάνου είναι ο οπλικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδος. Έχοντας οι ΗΠΑ σύμμαχο μιαν αμφιλεγόμενη και άκρως επισφαλή σήμερα Τουρκία έχουν χίλιους λόγους να καλύψουν εθνικοαμυντικά την πιο πιστή τους σύμμαχο στην περιοχή, την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ρίξει όλο βάρος της εδώ και θα έχει αποτέλεσμα αν κινηθεί σταθερά και αποτελεσματικά. Χρειάζεται μιαν ενδοαμερικανική υποστήριξη. Παρότι αργά, οι ισχυροί της Ομογένειας μπορούν να την εξασφαλίσουν,  αν κάποια αφυπνιζόμενη Ελλάς τους κεντρίσει…
Και να αξιώσει από τον επισκέπτη να ανακρούσει πρύμνα στις αφόρητες πιέσεις που  απεργάζονται την τουρκική ομηρία της Κύπρου. Μπάιντεν , Νούλαντ και όλα τα «καλά παιδιά» να πάψουν να δουλεύουν για τους τούρκους.
Θυμίζουμε ότι το υπαρξιακό πρόβλημά μας δεν είναι το οικονομικό.  Οι οικονομίες καταρρέουν και συχνά αναγεννώνται εκ της τέφρας. Το υπαρξιακό πρόβλημά μας είναι η ακεραιότητα των δύο κρατικών πυλώνων μας.
Καταλυτικό όπλο μας η ψυχή των Ελλήνων. η πνευματική της θωράκιση, οι ρίζες της. Αυτές πασχίζουν να ξερριζώσουν κάποιοι «προοδευτικοί» της αριστεράς και κοσμοπολίτες της δεξιάς.
«Ένα Έθνος είναι μια κοινότητα μνήμης. Οι άνθρωποι που χάνουν την μνήμη τους , χάνουν και την εθνική τους υπόσταση. Ο πολυπολιτισμός είναι στην ουσία του αντιευρωπαϊκός πολιτισμός»(Samuel Huntington, Ποιοι είμαστε;).
                            

                                                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

22.10.16

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:
 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!
Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.
Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!
Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα. Ακολουθεί το δόγμα Σημίτη «η εποχή των πολέμων έχει τελειώσει». Γι΄ αυτό αντιπαρήλθαμε άφωνοι Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι και όλες τις έκτοτε προκλήσεις, λεκτικές και εμπράγματες του εχθρού.
Υπάρχει η ισχύς του δικαίου αλλά και το αντίστροφο, το δίκαιο της ισχύος. Στις διακρατικές σχέσεις της σήμερον παρά τις περί του αντιθέτου επίμονες διακηρύξεις, επικρατεί ατυχώς το δεύτερο.  Κυνική η απάντηση της αθηναϊκής ηγεμονίας στους Μηλίους που επικαλούνται το δίκαιο της πόλεως «δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται δυνατά οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσι»(Θουκυδίδης Ε,89). ΄Η κατά την μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου: «Το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει όπου υπάρχει ίση δύναμις προς επιβολήν αυτού(…) ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι  του επιβάλλει η αδυναμία του».
Ο σουλτάνος ονειρεύεται ξυπνητός, αλλά μη υποκείμενος σε λογική και διαχειριζόμενος μιαν ογκώδη στρατιωτική μηχανή, ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκτροχιασθεί στα αίσχιστα εναντίον μας. Οι τελευταίες δηλώσεις του είναι ενδεικτικές των αποτρόπαιων σχεδίων του: «Η Τουρκία πλέον δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει. Το status quo κατά κάποιον τρόπο θα αλλάξει. Ή θα κινηθούμε με άλματα προς τα εμπρός και θα κερδίσουμε, ή θα καταδικαστούμε να χάσουμε εδάφη». Και το  διά ταύτα του: «Εγώ είμαι αποφασισμένος να κάνω άλμα προς τα εμπρός»! Δηλαδή ο εφέντης θέλει να κάνει τα γύρω του γης Μαδιάμ, όσο εξαρτάται βέβαια από αυτόν.
Νωρίτερα ο βουλιμικός ισλαμιστής με επιστολή του στον ΟΗΕ ονομάτιζε «τουρκικές» την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ  Ελλάδος – Κύπρου. Με την ίδια «λογική» εισέβαλε και κατέχει 1.000μ2  χιλιόμετρα στη Συρία. Πρόσχημα η εξάρθρωση του ISIS το οποίον ο ίδιος εκπαίδευσε, εξόπλισε, χρηματοδότησε. Είναι έτοιμος να μπει στην Μοσούλη παρά την αντίθεση των αμερικανών τους οποίους δεν υπολογίζει. Φυσικά, αφού ανοήτως αυτοί εξακολουθούν να τον υπολογίζουν.
Η Δύση «ευχαριστιέται» το μαστίγιο του Ερντογάν. Εσχάτως σε ανάλογο πειρασμό υπέκυψε και η Ανατολή. Ο συνήθως μετρημένος Πούτιν εναγκαλίζεται τον τούρκο στο όνομα στρατηγικών συμφερόντων, που κρίνονται πάντοτε ισχυρότερα των ηθικών.
Είμαστε αντιμέτωποι σε γεωπολιτικά τετελεσμένα. Εξαιρετικώς επείγων είναι ο εκσυγχρονισμός της εθνικοαμυντικής μας θωράκισης. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν αμελλητί να τον αναγάγουν σε απόλυτη προτεραιότητα.
Οι Αμερικανοί όσο μαζοχισμό και αν επιστρατεύουν για να παραβλέπουν καμώματα και προσβολές του Ερντογάν, θα έχουν ασφαλώς κάποια όρια. Μια σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεών μας έπρεπε πεισμόνως να έχει ήδη ζητηθεί, ή έστω τώρα.
Επείγει ένας πανεθνικός συναγερμός να αφυπνιστούν τα διεθνή κέντρα, μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο ο αφηνιασμένος ισλαμιστής στο όνομα των «συνόρων της καρδιάς του» να κάνει γυαλιά-καρφιά την σταθερότητα της περιοχής. Ο τυχοδιωκτισμός του αν δεν τεθεί άμεσα υπό αυστηρό έλεγχο θα διασαλεύσει την σύνολη περιφερειακή τάξη.
Στην Θράκη ερημοδικούμε και ας είναι στους άμεσους στόχους του εχθρού ο οποίος δι΄ εξαγοράς έχει αναδείξει τους μειονοτικούς σε στρατηγικό μετερίζι του και διαβρώνει συνεχώς τον ευάλωτο σε επιπόλαιες κομματικές προσεγγίσεις χώρο. Ο εθνικά ευπαθέστερος νομός έχει και τους τρεις βουλευτές του μουσουλμάνους, Αγκυρο…βολημένους! Τρανταχτά σημεία της άκρως επικίνδυνης απουσίας του κράτους από την τουρκοβαλλόμενη περιοχή στην έγκυρη ανάλυση του Μ. Κοττάκη (Δημοκρατία, 19/10/10) που ξεσκεπάζει την ανθελληνική δράση της γερμανοκίνητης Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Μειονοτήτων και τις καθόλου αθώες πρωτοβουλίες του ελληνώνυμου ΕΛΙΑΜΕΠ διαιτωμένου από το ελληνικό ΥΠΕΞ και τον Soros. Το τελευταίο, προλαβαίνοντας τον σουλτάνο, οργάνωσε πρόσφατα συνέδριο στη Θράκη με θέμα την… «αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης»!
Είμαστε επί ξυρού ακμής. Μας σώζει εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα……..     
    

  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.10.16

Το πρόβλημα δυστυχώς – ευτυχώς είμαστε Εμείς

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Άριστον το αισώπειον του Αρχιεπισκόπου: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν». Απέφυγε ο Μακαριώτατος την δηκτικότερη βυζαντινή παροιμία: «Άνθρωπε ενεπρήσθη σου ο οίκος – Ουδέν δεινόν ˙ εγώ γαρ κατέχω την κλείν»(= άνθρωπε καίγεται το σπίτι σου -  Τίποτε κακό, έχω όμως το κλειδί)!

Βαλλόμεθα πανταχόθεν, και βαττολογούμε για δευτερεύοντα. «Υφίσταται ευρύτερος σχεδιασμός ώστε οι επόμενες γενιές Ελλήνων πολιτών να αποτελούνται από μία σχετική πλειοψηφία  ελληνογενούς πληθυσμού με ασθενή ταυτότητα και ένα άθροισμα εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων για τις οποίες θα ακολουθείται η πολιτική της μη ομαλής αφομοιώσεώς τους από την ελληνική κοινωνία;»(Αρχιεπίσκοπος προς τους πολιτικούς αρχηγούς).

Αυτή είναι η «φυσική» συνέχεια από τα έργα και της ημέρες του υπαρκτού (νεοταξικού) εκσυγχρονισμού. Τότε η εθνοαποδόμηση επεβλήθη και τέθηκαν υπό έλεγχο όλα τα κέντρα επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Σήμερα συλλέγουμε - και πολλαπλασιάζουμε - τους καρπούς εκείνης της σποράς.

Και ξαφνικά (;) ο αμήχανος και πολυμήχανος ισλαμιστής αρπάχτηκε από την Συνθήκη της Λωζάννης και αμφισβητώντας την ισχύ της  αποπειράται να θεμελιώσει τίτλους κυριαρχίας σε ολόκληρη τη νησιωτική Ελλάδα. Ορισμένοι επιχώριοι αναλυτές δίνουν αντιστρόφως ανάλογη βαρύτητα στις στοχεύσεις του επηρμένου νεοσουλτάνου επιμένοντας ότι στόχευε στο εσωτερικό του ακροατήριο αποβλέποντας να απομυθοποιήσει τον Κεμάλ και τα έκγονάτου. Μερικώς σωστό. Το βέβαιο είναι ότι επεδίωκε με ένα σμπάρο δύο τριγώνια. Και σ’ ό,τι αφορά τους κεμαλιστές ας (το ξε)καθαρίσουν εκείνοι οι οποίοι έσπευσαν ήδη να του ανταποδώσουν τα ίσα.

Η Λωζάννη ήρθε ως κάθαρση μετά την μεγάλη Μικρασιατική τραγωδία μας. Παρά την βιβλική καταστροφή του Ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής, οι αντοχές μας δεν κάμφθηκαν. Χαρακτηριστική η εναρκτήρια αποστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Λωζάννη: «Ευρίσκομαι εδώ διά να διαπραγματευθώ ως εμπόλεμος και όχι ως ηττημένος»!

Εντός σχεδόν μηδενικού χρόνου συγκροτήθηκε η Στρατιά του Έβρου. 110.000 Ελληνόπουλα πύκνωσαν τις μονάδες της, αποφασισμένα: «την Ελλάδα από το αυτί να την αρπάξουν και να την σώσουν, θέλει, δεν θέλει».(Ν. Πλαστήρας)

Ο έγκριτος ιστορικός Douglas Dakin μας καταλογίζει την βαρύτατη ευθύνη γιατί είμαστε το μόνο έθνος της Βαλκανικής που δεν απελευθερώσαμε την «Ιερή Πόλη» μας, την Κωνσταντινούπολη. Και είχαμε κατά τον ιστορικό (Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923,ΜΙΕΤ,σ.390) δύο φορές την δυνατότητα να το πετύχουμε. Την πρώτη τον Ιούλιο του 1922, ένα μήνα πριν την Καταστροφή, αν είχαμε εξαπολύσει από την Ανατολική Θράκη επίθεση κατά των γραμμών της Τσατάλτζας, αντί να στέλνουμε «τεράστιες δυνάμεις εναντίον της Άγκυρας που την κατείχαν τα στρατεύματα του Κεμάλ». Και δεύτερη φορά, τον Μάϊο του 1923, διαρκούσης της Διασκέψεως της Λωζάννης. Τότε οι Έλληνες «μπορούσαν να έχουν επιτεθεί με τις ανασυνταγμένες δυνάμεις τους κατά του στρατού του Κεμάλ που ήταν διαιρημένος σε φατρίες και σε κατάσταση διάλυσης». Αλλά δυστυχώς «και στις δύο περιπτώσεις φάνηκαν διστακτικοί, και κατέληξαν να δεχθούν τους όρους της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιταλίας»(ένθ΄ αν.σ.390), δηλαδή τη Λωζάννη. Άρα είμαστε εμείς που δικαιούμεθα να αξιώσουμε αναθεώρηση της Συνθήκης,  όχι οι τούρκοι.

Ο Ερντογάν κατηγορεί τους εκπροσώπους τους στη Λωζάννη ότι «δεν εκμεταλλεύτηκαν τη Συνθήκη». Προφανώς δεν διάβασε τα Απομνημονεύματα του υπαρχηγού της αντιπροσωπείας τους Νουρ Μπέη. Είχε θέσει υπόψη μας κρίσιμα κεφάλαιά τους ο κορυφαίος τουρκολόγος μακαριστός Νεοκλής Σαρρής.

Συγκρατούμε: Ο Ισμέτ αποχωρεί από την Συνδιάσκεψη λόγω αρνήσεως της Ελλάδος να δώσει αποζημιώσεις για την Εκστρατεία. Ισμέτ-Νουρ συζητούν περί του πρακτέου. Ο υπαρχηγός ενημερώνει ότι, αν δεν επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις, οι Έλληνες που έχουν στο μεταξύ ανασυγκροτήσει τον στρατό τους, θα εισβάλουν στην Ανατολική Θράκη και θα καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη. Σχόλιο του Ισμέτ: «Τότε εμείς δεν θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην Τουρκία γιατί θα μας κρεμάσουν». Εφ΄ ω επέστρεψαν στην … Διάσκεψη. Έτσι γεννήθηκε η ομώνυμη Συνθήκη.

Σε αντίθεση με μας που λόγω Λωζάννης υπαγάγαμε σε ευθανασία τα εθνικά μας όνειρα, την Μεγάλη Ιδέα, αλλά και τις μικρότερες, ο τουρκικός επεκτατισμός γιγαντούμενος και αδιάντροπα τροφοδοτούμενος από συμμάχους και εταίρους, προσβάλλει έργω την ακεραιότητά μας.

Λόγω της νεκρής ευρωαλληλεγγύης το Βερολίνο σιγοντάρει τον νεοοθωμανό στο μουγκρητό του για αναθεώρηση της Λωζάννης, ή στήνει τον ομογάλακτό του Επίτροπο Χαν να κατασκευάζει «Τσάμικο» και φυτρώνοντας όπου δεν τους σπέρνεις μάς στέλνουν τοποτηρητή για την ονομασία των Σκοπίων!

Στην Κύπρο ο αμερικανοκατευθυνόμενος Άιντε απεργάζεται, μετά την απίστευτη δέσμευση Μπάιντεν προς Ερντογάν, παραμονή του Αττίλα για άλλα δώδεκα χρόνια. Του περιβάλλοντος Κλίντον επίδοξος αξιωματούχος ο ελληνογενής ναύαρχος Τζέημς Σταυρίδης επιδίδεται από το Foreign Policy σε φιλοτουρκικά «άρρητ΄ αθέμιτα» αποδεικνυόμενος «τουρκότερος» των τούρκων.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι οι «Άλλοι» αλλά δυστυχώς – ευτυχώς Εμείς. Γίνονται σημεία και τέρατα στα γεωπολιτικά μας αλλά σύσσωμη η πολιτική ηγεσία δεν αρθρώνει λέξη για εθνικοαμυντική θωράκιση και εξωτερική πολιτική. Ο νεοοθωμανός, προειδοποιεί, απειλεί, προσβάλλει, επιτίθεται, οι ημέτεροι χαμπάρι…

Επιμύθιον: Ο χαρακτηρισμός της εβδομάδος: «Γνήσιος γιαλαντζή αριστερός». Τον έδωσε ο σεβασμιώτατος Σιατίστης για τον ρέκτη… υπουργό Παιδείας, που μεταξύ άλλων όρισε να μαθαίνουν τα ελληνόπουλα της Γ΄ Δημοτικού «τα 99 ωραιότατα ονόματα για τον Αλλάχ των μουσουλμάνων». Αφερίμ!...





  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

2.10.16

«Η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αναμμένο θα σε κάψει, σβησμένο θα σε μουντζουρώσει»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άν και φαίνεται να έχει αποσοβηθεί ή τουλάχιστον αναβληθεί η έκρηξη στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας, θα αφιερώσω στον πρωθυπουργό την ακόλουθη προσωπική μου μαρτυρία από ανάλογη κατάσταση του προσφάτου παρελθόντος: Αμέσως μετά τον εκλογικό θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ το 1981 κάποιοι διακατεχόμενοι από τις τότε ιδεοληπτικές αγκυλώσεις του πρώιμου ΠΑΣΟΚ  θεώρησαν ότι ήγγικεν η ώρα να χτυπήσουν την Εκκλησία. Αμ’ έπος αμ’ έργον εξαγγέλθηκε νομοσχέδιο με το οποίο καθίστατο υποχρεωτικός ο πολιτικός γάμος για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες! Η ανακοίνωση, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε σάλον που οδήγησε στην άμεση συνάντηση  Σεραφείμ- Ανδρέα Παπανδρέου.
         Νοέμβριος 1981.Ο Πρωθυπουργός μού εζήτησε να παρίσταμαι σ΄ εκείνη την πρώτη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο. Μπαίνοντας στο πρωθυπουργικό γραφείο ο Αρχιεπίσκοπος, μετά τις πρώτες εθιμοτυπικές κουβέντες, με τον αυθορμητισμό και την ευθύτητα που τον διέκρινε, είπε στον Ανδρέα: «Άκουσε Πρόεδρε, ο μακαρίτης ο πατέρας σου έλεγε μια σοφή κουβέντα  Μην τα βάζετε με την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει, αν είναι σβυσμένο θα σε μουντζουρώσει»!
Φεύγοντας ο μακαριστός  Σεραφείμ, ακούω τον Πρωθυπουργό :«Φοβερός αυτός ο παπάς, έχει δίκιο». Και απέσυρε παραχρήμα την επίμαχη διάταξη.
          Όταν αργότερα διάφοροι υπουργοί του αποπειράθηκαν ρυθμίσεις που έθιγαν την Εκκλησία (π.χ. Τρίτσης) οι  πρωτοβουλίες τους είχαν το ίδιο άδοξον τέλος….
         Τρομερός και επίκαιρης προειδοποίησης ο ομηρικός λόγος (Οδύσσεια α, 47): «ως απόλοιτο  και άλλος ότις τοιαύτα γε ρέζοι» ( = μακάρι όμοια να χαθεί κι΄ όποιος παρόμοια κάνει!).
         Η νέα συνταγή του ΔΝΤ δια στόματος της πεφιλημένης μας κυρίας Βελκουλέσκου:
         - Μείωση των υφισταμένων συντάξεων  με την βαρύγδουπή αιτιολόγηση εξοικονόμησης χρημάτων για τις ευάλωτες ομάδες. Βέβαια οι συντάξεις από τις αλλεπάλληλες περικοπές τείνουν να εκμηδενιστούν εξομοιούμενες με αυτές της χώρας προέλευσής της (Ρουμανία).       
- Δραστική μείωση του αφορολόγητου (μάλλον του ανθυπουπολοίπου που απέμεινε).
         -  Περιορισμός των υψηλών φόρων, (προφανώς αφορά στα μεγάλα εισοδήματα).
         Οι αρχαίοι, χρησιμοποιούσαν για παρόμοιες περιπτώσεις τον παροιμιακό λόγο: «Εκ στόματος κόρακος εξελεύσεται κρα»!
         Παρά ταύτα η εκπρόσωπος στη συνάντησή της με την ΓΣΕΕ παραδέχτηκε ότι «το πρόγραμμα ήταν τελικά ετεροβαρές και έπληξε κυρίως συνταξιούχους και μισθωτούς».
         Όμως παρότι μολογάν τα λάθη τους, παραμένουν εμμονικά αμετανόητοι και τα επαναλαμβάνουν…
         Έτσι μολονότι το πορτογαλικό πρόγραμμα το έκριναν μερικώς μόνον επιτυχημένο, παραδεχόμενοι  πως «η χώρα έμεινε με μεγάλα χρέη, προβλήματα στις τράπεζες και υψηλή ανεργία», συνεχίζουν και εκεί και όπου γης το ίδιο βιολί…
         Διασκέψεις Μπρατισλάβας, Βιέννης και διμερείς, εις πείσμα αυτάρεσκων δηλώσεων των συμμετεχόντων: μηδέν εις το πηλίκον! Ξάφνιασε, πάντως, ο Ματέο Ρέντσι: «Η λιτότητα εξυπηρετεί μόνον τη Γερμανία και καταστρέφει την Ευρώπη»!
         Ο Guy Ferhofstadt -(Project-Syndicate/ Νέα 26/9/16) έχει δίκιο εντοπίζοντας ως μεγαλύτερη απειλή για την ΕΕ τον ίδιο της τον εαυτό = το έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας που παραλύει τους θεσμούς και τροφοδοτεί τη δυσλειτουργία της. Για να καταλήξει ότι, εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα, η Ευρωένωση «ή θα κάνει το επόμενο βήμα προς την ενοποίηση, ή η αποσύνθεση θα καταστεί αναπόφευκτη». Δυοίν θάτερον, αλλά πότε; Γιατί στο μεταξύ, αφού κατέλυσαν την εθνική μας κυριαρχία, προχώρησαν ακάθεκτοι στην εκχώρηση της εθνικής μας περιουσίας (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ, ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ κ.λ.π) στο Κατοχικό Ταμείο!
         Η καγκελάριος είναι αναπολόγητη γιατί, πέρσι άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, με την απίστευτη δήλωσή της για «ανοικτά ευρωπαϊκά σύνορα»! Στην πραγματικότητα φρόντισε με τους εξαρτημένους της του Βίζενγκραντ και τους συνδαιτυμόνες της Βαλκάνιους, ερήμην της Ελλάδος, (Σύνοδοι Βερολίνου, Βιέννης, Παρισίων) να καταστούν από ανοικτά, περίκλειστα. Ενώ τα ελληνικά τα ονομάζει «διάτρητα». Αλλά γίνονται τέτοια λόγω ευρωπαϊκής αδράνειας και Τουρκίας.
         Την ώρα πάντως που όλοι οι νηφάλιοι αναλυτές εκτιμούν ότι η Τουρκία μετεξελίσσεται σε ισλαμική χώρα, η καγκελάριος ετοιμάζει νέα συμμαχία με τον σουλτάνο για συνδιαχείριση των βαλκανίων μουσουλμάνων, που ο νεοοθωμανός πασχίζει να αναδείξει σε στρατηγικά ενεργούμενά του.
         Μέγιστον μάθημα εκ Ρωσίας, η οποία κατατρύχεται από ανάλογο με μας δημογραφικό πρόβλημα και καταιγισμό μουσουλμάνων μεταναστών: Με κυβερνητική απόφαση (Υπηρεσία Επιτήρησης Τηλεπικοινωνιών/Ruskomnadzor) απαγορεύεται εφεξής η πρόσβαση στους πορνογραφικούς διαδικτυακούς τόπους Pornhub και YouPorn. Η υπηρεσία καλεί τους χρήστες αντί να αυτοαναλίσκονται στα  ψευτοερωτικά και τον σεξιστικό πολτό του διαδικτύου, «να γνωρίσουν κάποιον/αν στην πραγματική ζωή και να κάνουν παιδιά»!
         Τα μέσα κοινωνικής  δικτύωσης  θα συνεχίσουν να ασυδοτούν εγκληματικά, όσο τα κράτη θα  αντιπαρέρχονται  τα  εγκλήματα  τους. TwitterFacebookGoogle κλπ,   αν δεν μπουν σύντομα  σε  αυστηρούς  κανόνες   που  η  παράβασή  τους  θα  συνεπάγεται  βαρύτατες  κυρώσεις,  θα  διαλύσουν  κοινωνίες  και χώρες. Ούτε αυτό το καλό μπορεί να κάνει η Ε.Ε;
         Στην Ελλάδα αν και αδολεσχούμε ασταμάτητα, διαθέτουμε ακόμη ψυχικά αποθέματα, ικανά να αναδειχθούν σε εφαλτήρια υπερβάσεων. Να τα ενεργοποιήσουμε!

  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

23.9.16

Μπορούμε να γίνουμε από θεατές τουλάχιστον περιφερειακοί παίκτες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι διακρατικές συμμαχίες εδράζονται στην σύμπτωση συμφερόντων. Ειδικότερα οι μικροί έχουν τη στήριξη των μεγάλων στο βαθμό που τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με εκείνων.
Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση του ελλαδοκυπριακού χώρου είναι εκτός πάσης αμφιβολίας αναντικατάστατη για τα συμφέροντα της Δύσεως, ιδίως των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ωστόσο τον ιδιοποιούνται ασυδότως άνευ ανταλλάγματος. Είναι μονίμως με τους Τούρκους. Παρότι εκείνοι τούς ψήνουν διαρκώς το ψάρι στα χείλη.
Προχθές οι Αμερικανοί δώρισαν στους Ισραηλινούς 38 δισ. δολ.! Αλλά το Ισραήλ είναι παίκτης και η Ελλάς απλός θεατής. Μέχρι πότε θα μένουμε στις κερκίδες και οι ανταγωνιστές μας θα αλωνίζουν στο γήπεδο; Άπειρα καλόλογα άκουσε ο κ. Τσίπρας στην Αμερική. Εν τη παλάμη;
Το Ισραήλ όμως διαθέτει στις ΗΠΑ το πανίσχυρο αμερικανοεβραϊκό λόμπι, ενώ εμείς το ανίσχυρο ελληνοαμερικανικό.
Πικρή αλήθεια. Αλλά η ευθύνη βαρύνει τις ελλαδικές ελίτ και πολιτικές ηγεσίες. Το Τελ Αβίβ δημιούργησε, ελέγχει και κατευθύνει σε απόλυτο βαθμό το δημιούργημά του στις ΗΠΑ. Η Αθήνα τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα. Αρέσκεται ενίοτε να αναφέρεται στη μεγάλη Ομογένειά μας, αλλά δεν συγκρότησε ποτέ σοβαρό λόμπι. Δεν καθοδήγησε, δεν συνειδητοποίησε πόσο εμπροσθοβαρή δύναμη αποτελεί παρόμοιο όργανο για τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Μας βαρύνει απουσία στρατηγικής σκέψης. Ενίοτε ψελλίζουμε περί πολυδιάστατης γεωπολιτικής στρατηγικής. Κάτι γενναίο ξεκινούμε ορισμένες φορές να κάνουμε, (όπως Μάρτιος ’87). Αλλά
«Ειν΄ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομάτι κατορθώνουμε˙ κομάτι
παίρνουμ΄ επάνω μας˙ κι΄ αρχίζουμε
να ΄χουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά».
Τελικά οι “Τρώες” του Αλεξανδρινού μάς φωτογραφίζουν…
Αν ήμασταν σοβαρό κράτος θα αρπάζαμε την εγκύκλιο τού Μεσογαίας Νικολάου προς τους μαθητές της επαρχίας του και θα την κάμναμε ανάγνωσμα όλων των Ελληνοπαίδων. Να μάθουν τα Ελληνόπουλα ότι η πατρίδα τους γέννησε σοφούς, ήρωες και αγίους. Ότι αυτό το χρωστάμε γιατί στον τόπο υπήρχε μία σπάνια παιδεία, που στηρίχθηκε «στην αρετή, στην αριστεία και στην πίστη». Αλλά σήμερα «η αρετή θεωρείται ανοησία, η αριστεία ρατσισμός και η πίστη σκοταδισμός», (όπως επαναλαμβάνεται καθημερινά από επίσημα χείλη). Και η έκκληση του ιεράρχη: «Καιρός να βγούμε από το ασφυκτικό για την ὐπαρξή μας μνημόνιο και να επανεκκινήσουμε την παιδεία μας στις παλιές της βάσεις, με νέο όμως ενθουσιασμό».
Δίκαιο και ευθύβολο, παρά το βραδυφλεγές, το ξέσπασμα του Μακαριωτάτου και η πρό(σ)κλησή του στον πρωθυπουργό «Να αναβάλει κάθε πρωτοβουλία ενός ή μερικών ανθρώπων [που ξηλώνουν την ιστορία και κατεδαφίζουν τις σταθερές του Έθνους] και σε μια βάση Εκκλησίας και Πολιτείας να συνεργασθούμε σοβαρά επιτέλους σ’ ένα τόπο που ακούγονται μόνο λόγια».
Το κακό παράγινε…

Ισχυρότατη αποδοκιμασία της κατάργησης των Αρχαίων Ελληνικών διετύπωσε η FIEC(Διεθνής Ομοσπονδία Κλασσικών Σπουδών, πρόεδρος Φ. Μοντανάρι):
«Τα μέτρα επιφέρουν βαρύ πλήγμα στην Κλασσική Παιδεία. Εάν τελικά εφαρμοσθούν στην Ελλάδα, την γενέτειρα του Κλασσικού Πολιτισμού, θα αποδυναμώσουν σημαντικά τις ικανότητες των νεώτερων γενεών στην προφορική και γραπτή επικοινωνία, στην σαφήνειατης έκφρασης και στην κριτική σκέψη».
Αυτά, όταν στην Γαλλία, με την πρόσφατη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, το 92% των Γυμνασίων επέλεξαν τη διδασκαλία των αρχαίων γλωσσών(Ελληνικά, Λατινικά).
Σοφό το κείμενο του Σαράντου Καργάκου «Γιατί τα Αρχαία Ελληνικά»(Εστία 14/9/16) και η αναφορά στην «εξομολόγηση» του Ευάγγελου Παπανούτσου προς εκείνον, σε άλλη ευκαιρία και στον γράφοντα: «Κόψαμε το κλαδί στο οποίο καθόμαστε»!
Εξαιρετικά διδακτικά τα ευρήματα της έρευνας του γαλλικού Ινστιτούτου  IFOP (Journal deDimanche, 18/9/16) με αντικείμενο την καθημερινότητα των Γάλλων μουσουλμάνων:
-                           Το 29% των μετριοπαθών γαλλομουσουλμάνων θεωρεί σημαντικότερη τη σαρία από τους νόμους της δημοκρατίας.
-                           Άνω του 50% των μη μουσουλμάνων Γάλλων, αλλά και ανάλογο ποσοστό των ιδίων των μουσουλμάνων αποκρούει την ενσωμάτωση (πολυπολιτισμικό μοντέλο).
-                           Το 7,5% των γαλλομουσουλμάνων δεν έχει κανέναν από τους γονείς του μουσουλμάνο. Είναι νεοπροσήλυτοι, τέκνα της ουδετερόθρησκης γαλλικής εκπαίδευσης. Τέλειοι γενίτσαροι.
Ενδεικτικό των ανησυχιών που προκαλεί το Ισλάμ στην μέχρι πρότινος υπνώττουσα Γαλλία είναι άρθρο του καθηγητή Pierre Vermeren (Figaro,29/7/16) που εντοπίζει ότι πολλά τζαμιά στη Γαλλία έλαβαν όνομα που απηχεί την ιδέα κατάκτησης από το  Ισλάμ…
Στο μεταξύ συρρικνωνόμαστε ασταμάτητα. Οι αριθμοί είναι εφιαλτικοί (Καθημερινή, 18/9/16).  Με τους σημερινούς ρυθμούς υπογεννητικότητας το 2050 ερημώνει η χώρα (εκτός αν, μη γένοιτο, ο Soros την εποικίσει με αφροασιάτες μουσουλμάνους!). Τότε θα είμαστε κάπου 8,3 εκατ. αντί 10 σήμερα, οι άνω των 65 ετών θα είναι το 33% από 21, ο ενεργός πληθυσμός από 4,7 εκατομ. θα περιοριστεί στα 3,5. Το 1955 είχαμε 155.422 γεννήσεις και 57.508 θανάτους, το 2011 93.429 γεννήσεις (και δεν είναι όλα Ελληνόπουλα ) και 114.088 θανάτους. Εξουσίες και ελίτ «αγρόν αγοράζουν».
Από πάνω και τα φληναφήματα της  Λαγκάρντ που επαγγέλλεται ότι τάχα η παγκοσμιοποίηση από δω και πέρα «θα δουλεύει για όλους», όχι μόνον για το 1%. Αλλά η κυρία του ΔΝΤ  μάς δουλεύει όλους…



             *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.9.16

Μεγάλα λόγια αν ακούς, να περιμένεις λίγα…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κάθε Σεπτέμβριο από το βήμα της ΔΕΘ οι πολιτικοί της χώρας υποκύπτουν στον πειρασμό του ανταγωνισμού ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.
Οι πολίτες εθισμένοι στην πρακτική αυτή δέχονται να εξαπατώνται εν γνώσει και επιγνώσει τους. Γνωρίζουν πολύ καλά τη λαϊκή σοφία: «μεγάλα λόγια αν ακούς/να περιμένεις λίγα/ Χρυσή λεν τη χρυσόμυγα/και όμως είναι μύγα». Αλλά αρέσκονται να τα ακούν. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι δεν απαιτούν λογοδοσία. Και το «πανηγύρι» επαναλαμβάνεται στο διηνεκές. Άλλης διάστασης είναι η πολιτική ικανότητα, όπως την όριζε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Το να προλέγεις τι θα συμβεί αύριο, μεθαύριο, τον επόμενο μήνα, το προσεχές έτος και να έχεις την επιδεξιότητα μετά να εξηγείς γιατί αυτό δεν συνέβη»! Εδώ κυριαρχεί μια απίστευτη ευπιστία όπως αυτή που ανάγκασε τον εθνικό μας ποιητή να αναφωνήσει:
«Δυστυχισμένε μου λαέ,// καλέ κι ηγαπημένε
πάντοτε ευκολόπιστε//και πάντα προδομένε»!
Καλή ως ιδέα η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος των Αθηνών. Η όποια σημασία της ωστόσο θα φανεί από τη συνέχεια. Προς το παρόν γενικόλογες ωραιολογίες για κοινωνική Ευρώπη,  απασχόληση, ανάπτυξη. Για τον αποπληθωρισμό και τα ελλείμματα του Νότου τον πολλαπλασιασμό των αναγκεμένων του, την εκρηκτική  ανεργία κουβέντα. Και μη μου άπτου για τα πλεονάσματα και την πληθώρα νέων θέσεων στο Βορρά. Πως  λοιπόν να μην πολλαπλασιάζεται  ο ευρωσκεπτικισμός και η νοσταλγία του εθνικού κράτους;
Ανίατη η ελλαδική γραφειοκρατία. Επιμένει να εμποδίζει τις ροές εγκεκριμένου ευρωπαϊκού χρήματος;
α) Πακέτο Γιούνκερ, πλην της Creta Farm τα υπόλοιπα 42 έργα 5,4 δισ  ευρώ είναι στην αναμονή.
β) ΕΣΠΑ 2014-2020 από τα 20 δισ  απορροφήθηκε μόνο το 2,4%.
γ) Μνημόνιο 3. κόλλησαν στην αφετηρία τους 34,2 δισ για την περίοδο 2016-2018
Θυμάστε το περιλάλητο swap του 2001; Είναι αυτό που πρόσθεσε στο χρέος 21δισ ευρώ (υποχρεωθήκαμε να τα αποπληρώσουμε 2010-2014). Για την «δουλειά» η Goldman Sachsεισέπραξε 600 εκατομ. Οι δράστες πάντως του κακουργήματος κυκλοφορούν ελεύθεροι, περήφανοι και φιλοδοξούν να μας … ξανασώσουν!
Φυσικά και δεν είναι βιώσιμο το χρέος μας. Και μείς θέλουμε όπως ο πρωθυπουργός να  είμαστε «κοντά από ποτέ στη ρύθμισή του», αλλά…Μας το έκοψε το ΔΝΤ παραπέμποντάς μας «μετά τις γερμανικές εκλογές» (=μεταμοντέρνο Τείχος Βερολίνου). Θα περιμέναμε την ΕΚΤ να αγοράσει ελληνικά ομόλογα, να μπούμε στη λίστα ποσοτικής χαλάρωσης. Όμως και εκεί: «Μοναχή τον δρόμο επήρες//εξανάλθες μοναχή//, δεν είν΄ εύκολες οι θύρες//εάν η χρεία τες κουρταλή».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται:
«Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια//αλλ΄ ανάσασιν καμιά.//
Άλλος σου έταξε βοήθεια//και σε γέλασε φρικτά»(Σολωμός πάντα).
Από τον Μουσταφά Ακιντζί μαθαίνουμε ότι τον Οκτώβριο μας πάνε σε Πενταμερή. Ο τούρκος επισπεύδει και ο διεθνής παράγων βιάζεται να μπουζουριάσει άρον άρον τον Ελληνισμό, παραδίδοντάς τον όμηρο στην Άγκυρα. Τηλεφώνησε, λένε, και ο Μπάιντεν του Αναστασιάδη «να τελειώνουμε τον Οκτώβριο»(sic)!
Υπενθυμίζουμε την αλήστου μνήμης Τριμερή του Λονδίνου (1955), αρχή  του τέλους της Κυπριακής Ελευθερίας. Η Βρετανία είχε περιέλθει σε αδιέξοδο και δολοπλοκώντας πασχίζει να βάλει σφήνα στο Κυπριακό την Τουρκία, η οποία είχε πωλήσει την Κύπρο στην Αγγλία και δια της Συνθήκης της Λωζάνης ως εκ περισσού παρητήθη πάσης αξιώσεώς της επί της Μεγαλονήσου. Μηχανεύεται την Τριμερή του Λονδίνου (Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία). Η Αθήνα της εποχής (δυστυχώς και παντός καιρού) καταπίνει το δόλωμα  και αποδέχεται ασμένως. Ο αρχιτέκτων του σχεδίου τότε Βρετανός ΥπΕξ και κατόπιν πρωθυπουργός Μακ Μίλλαν κατεπλάγη με την ελληνική αποδοχή:
«Όταν εις το Λονδίνον έφθασε η είδηση της συμμετοχής της Ελλάδος ουδείς ηδύνατο να πιστεύσει την αλήθεια αυτής της ειδήσεως»!!!
Στα Απομνημονεύματά του μάλιστα μας καταχέριασε ως ακολούθως:
«Αποτέλεσε για μένα ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι ο Βασιλιάς Παύλος έσπευσε να μου στείλει προσωπικό μήνυμα, με το οποίο χαιρετούσε με ικανοποίηση την τολμηρή και διορατική πρωτοβουλία της Μ. Βρετανίας. Με εξέπληξε ιδιαίτερα το ότι ο Έλληνας ΥπΕξ. Στέφανος Στεφανόπουλος δέχθηκε τη Βρετανική πρόταση, χωρίς να θέσει οποιουσδήποτε όρους και χωρίς να διατυπώσει επιφυλάξεις, λέγοντας μάλιστα ότι οι Έλληνες θα χαιρόντουσαν να συναντηθούν με τους τούρκους φίλους των»( Ν. Κρανιδιώτη: Δύσκολα Χρόνια, Κύπρος 1950-1960, σ.95).
Πάνε την Κύπρο στο σφαγείο της νομιμοποίησης των τετελεσμένων. Την υπάγουν στον απόλυτο γεωπολιτικό έλεγχο της Τουρκίας με την φόρμουλα της καταραμένης «διζωνικής-δικοινοτικής».
Ο Ομπάμα που επί 8 χρόνια προσπέρασε αδιάφορος το Κυπριακό, ωσάν να μην υπήρχε, αιφνιδίως κατελήφθη από περίεργη πρεμούρα. Βιάζεται να δώσει «λύση» αγγλοαμερικανικού πατρόν, φυσικά πάντοτε φιλοτουρκικής έμπνευσης. Αμερικανοβρετανικά στρατηγικά συμφέροντα σε απόλυτη σύμπτωση με τα τουρκικά.
Ξεκίνησε μια εκστρατεία εξωραϊσμού της προτεινόμενης «λύσης» και συγκάλυψης των στρατηγικών μειονεκτημάτων της (καταλύεται βάναυσα η δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας) και  εκφοβισμού του Κυπριακού λαού. Εφ όλης της ύλης επιδιαιτητεύει η απίθανη αμερικανίδα  Β. Νούλαντ.
Οι παρακολουθούντες εκ του πλησίον τα γιγνόμενα  ανησυχούν και διότι από το Εθνικό Κέντρο δεν πρόκειται να εγερθούν ενστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των άλλων εγγενών δυσχερειών στον πυρήνα του παρόντος σχήματος εξουσίας πλειοψηφούν οι Ανανιστές  του Συνασπισμού του 2004 …
Γι αυτό, όπως και τότε, τώρα όμως χωρίς Τάσο, η τύχη της Κύπρου αφιερώνεται  στον πατριωτισμό των Κυπρίων.

             *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Το σχολείο φάντασμα και άλλα δαιμόνια

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Τροπαιούχους του άδειου λόγου» ονομάζει ο Σεφέρης τους ποικιλώνυμους αναμορφωτές της παιδείας που ανυποψίαστοι ότι αυτή σημαίνει παραγωγή πολιτισμού, σχεδιάζουν κάθε φορά και μια νέα «αρχιτεκτονική της εκπαίδευσης». Στην Ελλάδα κάθε καινούργιος υπουργός Παιδείας, συχνά και στην ίδια κυβέρνηση, στήνει την δική του μεταρρύθμιση. Ο ποιητής μάς λέει πως η μόρφωση που αναφέρει ο Μακρυγιάννης, είναι «το κοινό κτήμα, η φυσική παρουσία μιας φυλής, παραδομένη για αιώνες και χιλιετίες από γενιά σε γενιά, από ευαισθησία σε ευαισθησία, κατατρεγμένη και πάντα ζωντανή, αγνοημένη και πάντα παρούσα-είναι το κοινό κτήμα της μεγάλης λαϊκής παράδοσης του Γένους»(Δοκιμές γ’, Α’ 228 επ. ).
         Πόσοι από αυτούς που καταγίνονται με το σημερινό σχολείο, πολιτικό προσωπικό,  καθ΄ ύλην αρμόδιοι, εκπαιδευτικοί λειτουργοί οιστρηλατούνται από παρόμοια έμπνευση;
         Γι΄ αυτό και (δια)μορφώνουν καταναλωτές και όχι πολίτες. Η διαφορά είναι συγκλονιστική. Μετά, σου λένε, ο λαϊκισμός ροκανίζει τη χώρα. Έτσι, κυριαρχεί η χρησιμοθηρική ιδεολογία της ευκολίας. Οι  σταθερές του έθνους βάλλονται πανταχόθεν.
         Η εθνική συνεννόηση είναι ευκταία και διαρκώς ζητούμενη όταν αποβλέπει στο καλό του τόπου.
Συνάντηση πρωθυπουργού-αρχηγού αντιπολίτευσης. Μητσοτάκης: «Να συμφωνήσω εγώ στο να συμπεριληφθεί το άρθρο 3  στην αναθεώρηση και εσύ το άρθρο 16. Όποιος κερδίσει στις εκλογές την πλειοψηφία, να έχει την πρωτοβουλία αλλαγής τους»!!
         Τα στοχοποιηθέντα άρθρα αναφέρονται, ως γνωστόν, το 3 στις αδιάρρηκτες (ως τώρα) σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας, ενώ το 16 ορίζει τους σκοπούς της Παιδείας: μεταξύ των οποίων, «την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης». Ο ένας  πασχίζει να χωρίσει το κράτος από την Εκκλησία, επιβάλλοντας το ουδετερόθρησκο κράτος και το ουδετερόθρησκο σχολείο. Ενώ ο άλλος  κόπτεται να μεταρρυθμίσει το 16 § 5 για να κατοχυρώσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Φυσικά «ου φροντίς Ιπποκλείδη», ότι ενδεχόμενη υλοποίηση της συμφωνίας συνεπάγεται αποκοπή μας από τις ρίζες από όπου αντλούμε δύναμη, αρδεύουμε την ψυχή και τροφοδοτούμε τη συνείδηση της ιστορικής μας περηφάνειας.
         Αυτά τα «κουδουνίσματα και κορδακισμοί»(Σεφέρης) κυριαρχούν παρ΄ ημίν, όταν σε χώρες αποθέωσης του ουδετερόθρησκου κράτους, αναπτύσσεται ο αντίθετος προβληματισμός. Παθόντες  και μαθόντες.
         Μόλις κυκλοφόρησε στη Γαλλία ένα ειδωλοκλαστικό μελέτημα, το L’  Ecole fantome(Το Σχολείο φάντασμα) του Robert Redeker (εκδ. Desclee de Brouwer). Ο σ. επισημαίνει εμφαντικά: Το σύγχρονο νεωτερικό σχολείο αρνείται να εκπληρώσει τις παραδοσιακές λειτουργίες του Σχολείου. Έχει ένα ασυνείδητο σχέδιο να κατασκευάσει μη κληρονόμους, νέες γενιές εκτός εδάφους (δηλ. εκτός ιστορίας), ένα νέο τύπο ανθρώπου. Στην  πραγματικότητα ένα ζόμπι. Αρνείται να του μεταδώσει αυτό που λέγαμε άλλοτε ο πολιτισμός (la culture). Προβάλλει τους «πολιτισμούς» [=πολυπολιτισμικότητα] για να εμποδίσει την πρόσβαση στον πολιτισμό, επιμένει οRedeker.
Και το επιμύθιό του: «Επειδή δεν ξέρουμε πλέον τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι η ανθρώπινη ζωή, ούτε τι είναι ο ανθρώπινος θάνατος, γι΄ αυτό δεν ξέρουμε πλέον τι είναι το σχολείο, τι είναι η Παιδεία». Αυτά εις Παρισίους. Πάσα ομοιότης με τα καθ΄ ημάς είναι απλώς συμπωματική!..
         Στη γειτονιά μας τώρα, ο Ερντογάν βρυχάται και κερδίζει. Αφού οι καθυβριζόμενοι τον προσκυνούν. Προχθές ο Μπάϊντεν σύρθηκε στην Άγκυρα έμφοβος για να τον βεβαιώσει ότι «η υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα είναι απόλυτη και αταλάντευτη». Χαρακτήρισε δε το αποτυχημένο πραξικόπημα «επίθεση εναντίον του λαού της Τουρκίας», αδιαφορώντας ότι ο λιβανιζόμενος άδειασε τις φυλακές από τους ποινικούς για να στοιβάξει εκεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, ως τώρα 50.000 στρατιωτικοί, ακαδημαϊκοί, δημόσιοι υπάλληλοι κ.λ.π. Τους  ταπεινώνει, τους εξευτελίζει, τους βασανίζει. Το ότι βέβαια ο τούρκος παίζει σε πολλαπλά ταμπλώ είναι μια ιστορία που θα παιχθεί εν τοις πράγμασι. Κατά τα άλλα ο φαρισαϊσμός και ο κυνισμός είναι δομικά στοιχεία των διακρατικών σχέσεων. -Ο Μπάϊντεν προειδοποίησε τους Κούρδους της Συρίας, συμμάχους των ΗΠΑ, ότι θα χάσουν την αμερικανική υποστήριξη αν δεν αποσυρθούν ανατολικά του Ευφράτη. Δώρο στην Άγκυρα!
         Κύπρος και Αιγαίο συναποτελούν τα βαρυσήμαντα  γεωπολιτικά ερείσματα του Ελληνισμού. Αυτά εποφθαλμιά με αδηφάγο μίσος η Άγκυρα.  Οι νέες πραγματικότητες επιβάλλουν επαναχάραξη της στρατηγικής μας. Με Ισραήλ και Αίγυπτο έγινε ένα σοβαρό ξεκίνημα. Να προχωρήσει. Φιλία με τους τούρκους ούτε υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Αυτοί προσφέρουν λυκοφιλία.
       Στην Κύπρο οι ημέτεροι συντηρούν ένα έωλο κλίμα αισιοδοξίας. Αττίλας, εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις είναι στον αέρα. Να αποτρέψουμε σφόδρα πιθανή διολίσθηση σε Τριμερή, Πενταμερή κ.τ.τ., όπου μας εξωθεί ο διεθνής παράγων.
       Και κάποτε να αποφασίσουμε να κάνουμε χρήση των δυνατοτήτων μας. Είμαστε οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές στην Αλβανία και η κυβέρνησή της ασκεί την πιο ανθελληνική και φιλοτουρκική πολιτική. Το πρόβλημα είμαστε εμείς που τα ανεχόμαστε.
       Και η συμβουλή του Πιττακού: Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν επιτρέπεται στους κακούς να άρχουν («τοις πονηροίς ουκ έξεστιν άρχειν») και στους καλούς να μην άρχουν («και τοις αγαθοίς ουκ έξεστι μη άρχειν»).

                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης