16.8.17

Γιορτή της Μεγαλόχαρης, το Δεύτερο Πάσχα των Ελλήνων

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Γιορτή της Μεγαλόχαρης είναι το «Δεύτερο Πάσχα» των Ελλήνων. Την πανηγυρίζει σύμπας ο Ελληνισμός, πιστοί, άπιστοι, ημίπιστοι. Τα ήθη, έθιμα και παραδόσεις μας ζωντανεύουν ανήμερα της Παναγιάς σε κάθε σημείο της ελληνίδος γης όπου εκκλησιές, εξωκκλήσια, προσκυνήματα στο όνομά Της.

Η Παναγία μητέρα του Θεού είναι οργανικά δεμένη, ταυτισμένη με την ελληνική διάρκεια εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Οι αδιάκοποι και συχνά άνισοι αγώνες των Ελλήνων για την ελευθερία τους ανέδειξαν την Θεομήτορα Υπέρμαχο Στρατηγό τους.

«Νενίκηνται της φύσεως οι όροι» (ωδή θ’) αναφωνεί ο ψαλμωδός και προστρέχει και εμπιστεύεται την Μητέρα του Θεού:

«Πάντων θλιβομένων η χαρά, και αδικουμένων προστάτις, και πενομένων τροφή, ξένων τε παράκλησις και βακτηρία τυφλών, ασθενούντων επίσκεψις και ορφανών βοηθός».

Το Ευαγγέλιο δεν είναι ιδεολογία ή θεωρία. Είναι αλήθεια και ζωή. Και η Εκκλησία φανέρωση της Βασιλείας του Θεού στον χωροχρόνο. Αυτά για το πιστό.

Ζούμε σ’ ένα κόσμο τραγικά παράλογο και παράλογα τραγικό, στην έκφραση σύγχρονου θεολόγου (Σ. Φωτίου, Η Εκκλησία στον σύγχρονο κόσμο, σ.17), ο οποίος παραπέμπει στο βαρύ όνομα του μακαριστού Παύλου Ευδοκίμωφ, που επισημαίνει ότι ο κόσμος μας είναι «κόσμος της οικονομίας με το χρηματιστήριο ναό του και τις εστιάδες του διψασμένες για χλιδή, ο πολιτικός κόσμος των φιλοδοξιών και των ακορέστων επιθυμιών, ο κόσμος της ομαδικής νευρώσεως, των τρελλών παθών και του έρωτος που έχασε τον αρχικό του προορισμό» (Η πάλη με τον Θεό, σ.102). Αυτός ο κόσμος, επιλέγει ο Ευδοκίμωφ, κινδυνεύει κάθε στιγμή να αφανιστεί «ως εκλείπει καπνός, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός».

Ούτε 1 ούτε 2, αλλά 19 (αριθμός δεκαεννέα) στόχους έθεσε ο ΟΗΕ «για την εξάλειψη της φτώχειας, την βελτίωση της υγείας, του περιβάλλοντος και της εκπαίδευσης σε όλες τις χώρες έως το 2030». Ο λαός μας έχει εν προκειμένω μια σοφή παροιμία: «Μεγάλα λόγια αν ακούς, να περιμένεις λίγα, χρυσή λεν την χρυσόμυγα και όμως είναι μύγα»!

Η παγκόσμια πραγματικότητα είναι τραγική: πάνω από 250 εκατ. παιδιά, από το 1,6 δισ. του πλανήτη, δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ 400 εκατ. στερούνται τις βασικές γνώσεις.

Τα Η.Ε συγκρότησαν επί τούτο επιτροπή με την χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Ευκαιρίας υπό τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν. Και οι δύο προτάσεις της Επιτροπής είναι ξένες προς τις πραγματικότητες της ζωής. Η μία προβλέπει χρηματοδότηση από τη Φιλανθρωπία, όπερ ανέφικτον και αφελές. Όπως εύστοχα έγγραψε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ «Η φιλανθρωπία είναι μία πράξη σωστή, αλλά δεν πρέπει ο φιλάνθρωπος να αδιαφορεί για τις συνθήκες της οικονομικής αδικίας που κάνουν απαραίτητη τη φιλανθρωπία»(Η Δύναμη της Αγάπης, σ.28). Η άλλη, κάποιο όργανο εποπτευόμενο από την Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτή, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Steven Klees (Project/Syndicate/NEA 8/8/17) είναι προσανατολισμένη στις Αγορές και δίνει λανθασμένες κατευθύνεις για ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Ο καθηγητής αντιπροτείνει α) τήρηση της δέσμευσης των πλουσίων χωρών για διάθεση του 0,7% του ΑΕΠ τους. β) καταπολέμηση της φοροδιαφυγής -φοροαπαλλαγής που επιβαρύνουν την παγκόσμια οικονομία πάνω από 600 δισ. δολ. ετησίως.

Δυστυχώς οι διεθνείς εξουσιαστές εκεί κατήντησαν τον κόσμο. Από άλλους κλέβουν το ψωμί, από άλλους την ελευθερία και από όλους το νόημα της ζωής.

Η χριστιανική ερμηνεία της κοινωνίας είναι προσωποκεντρική. Ξεπερνά και τον κοσμοπολιτισμό και τον εθνικισμό γιατί αυτές οι έννοιες περιχωρούνται στην αλήθεια του Ευαγγελίου!

Η χριστιανική υποδοχή του Ελληνισμού δεν αποτελεί δουλική απορρόφηση εθνικής κληρονομιάς χωρίς αφομοίωση, υποστηρίζει ο κορυφαίος σύγχρονος ορθόδοξος θεολόγος π. Γεώργιος Φλωρόφσκι, «ήταν μάλλον μεταστροφή της Ελληνικής καρδιάς και του πνεύματος» (Χριστιανισμός και πολιτισμός, σ.154). Η Εκκλησία «είναι πάντοτε με τους ταπεινούς και πράους, όχι με τους δυνατούς και υπερηφάνους». Και εμπνέει την πολιτική που είναι συλλογικό όραμα ζωής για την οργάνωση της πόλεως.

Αίφνης εν αιθρία ήρθε η δήλωση του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων: «Η μεταμνημονιακή Ελλάδα δεν μπορεί να είναι τού “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”.

Απάντηση (1): «Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τί ποιούσι»!

Απάντηση (2): «Θου Κύριε φυλακήν το στόματί του και θύραν περιοχής περί τα χείλη του»!

Τα πανέμορφα Κύθηρα, υπέκυψαν στο πυρ το εξώτερον. Ασφαλώς υπάρχουν αρμόδιοι. Ασφαλώς υπάρχουν υπεύθυνοι. Όμως ουδείς πρόκειται να λογοδοτήσει και ως συνήθως, ουδείς να πληρώσει. Η καταστροφή, καταγγέλλουν οι πυροσβέστες, ήταν «αναμενόμενη και θέμα χρόνου» ότι θα συνέβαινε. Άρα ουδέν μέτρον ελήφθη, αφού εκεί υπηρετούν 8 μόνιμοι εξ ων 3 απόντες ως απεσπασμένοι αλλού + 10 πενταετούς + 4 εποχικοί. Τραγωδία χωρίς κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία.





Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αναγκαίο αμερικανικό αντάλλαγμα για Σούδα η εγγύηση της ασφάλειάς μας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η τοποθέτηση δύο ελληνικής καταγωγής Αμερικανών, του Πρίμπους και του Τζιτζίκος σε θέσεις-κλειδιά του Λευκού Οίκου, είχε χαιρετισθεί ως ευοίωνο σημείο για τη θετική από αμερικανικής πλευράς αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων. Συναισθηματικές υπερβολές. Ούτε η τοποθέτησή τους ήταν εγγύηση, ούτε η απομάκρυνσή τους, αποτέλεσμα, ως γνωστόν, της διαταραγμένης προσωπικότητας του Ντόναλντ Τραμπ, σχετίζεται ευθέως με τις όποιες προσεγγίσεις των αμερικανικών κέντρων απέναντι στα μείζονα εθνικά μας θέματα.

Το έχουμε τονίσει πολλές φορές, η Ομογένεια είναι δύναμη. Και οι Ομογενείς, αξιωματούχοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, είναι κορυφαία δύναμη. Όμως δεν είναι Μηχανισμός. Μηχανισμός επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων υπέρ των ελληνικών θέσεων είναι άλλης διάστασης πρωτοβουλία.

Δυστυχώς η ελληνική πολιτεία με όλες τις Κυβερνήσεις ως σήμερα δεν συνειδητοποίησε αυτήν την αμερικανικήν ιδιορρυθμία. Το αμερικανοϊσραηλινό λόμπι είναι λαμπρό δείγμα γραφής και αντιγραφής. Διαθέτει άριστη τεχνογνωσία στο θέμα, με λαμπρά αποτελέσματα υπέρ του Ισραήλ. Από το 1974 έως και την πρόσφατη ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων το λόμπι αυτό υπηρέτησε με το αζημίωτο βεβαίως τα τουρκικά συμφέροντα στην Ουάσιγκτον, εναντίον των ελληνικών.

Η απόφαση στρατηγικής προσέγγισης του Ισραήλ με την Κύπρο και Ελλάδα πρέπει να αξιοποιηθεί και στο κεφάλαιο των ενδοαμερικανικών δράσεων. Οι ελληνικές Κυβερνήσεις περιλαμβανομένης και της παρούσης εκάλυψαν πάντοτε τις στρατηγικές ανάγκες των ΗΠΑ με όλους τους τρόπους και κυρίως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο, την Κρήτη, ακρότατα απαραίτητή τους μετά τα ερντογανικά παρατράγουδα.

Είναι κατεπείγον να συγκροτηθεί στις ΗΠΑ Μηχανισμός του Ελληνισμού για επηρεασμό των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων. Το όποιο κόστος του θα καλυφθεί οπωσδήποτε από την Ομογένεια. Εναρκτήριο λάκτισμα και σταθερή βούληση συνεχής χρειάζεται.

Το Grexit ήταν ανέκαθεν το βαρύ πυροβολικό του Σόιμπλε. Εμείς οι ταπεινοί στην απειλή των Γερμανών αντιπροτείναμε μιαν αντίστροφη ελληνική απειλή για Grexit. Το θέταμε στο όνομα της κοινής λογικής. Του δικού μας λόγου το ασφαλές ήρθε προ ημερών με τη συνέντευξή του στο Politico να επιβεβαιώσει ο Γιουνκέρ: «Εκείνη τη περίοδο, πάλευα σκληρά για τη σταθερότητα του Eurogroup, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα και μάλιστα εναντίον των επιθυμιών του Γερμανού ΥπΟικ. Εάν δεν το είχα κάνει η Ευρωζώνη θα είχε διαλυθεί»! Αυτό ήταν φανερό δια γυμνού οφθαλμού.

Στην Γερμανία αποκαλύπτονται αυτοί που μας κουνούν το δάκτυλο, το «Καρτέλ πολιτικών και αυτοκινητοβιομηχάνων» όπως το ονομάζει ο Spiegel. Εκεί είναι «χωμένοι» όλοι τους, καί η Μέρκελ των Χριστιανοδημοκρατών και η Τσίπρις των Σοσιαλδημοκρατών, και όλο το κακό συναπάντημα. Αντί να αντικαταστήσουν το ντίζελ που δολοφονεί με τις εκπομπές του διοξειδίου του αζώτου, με τους ηλεκτρικούς κινητήρες όπως έπραξαν ήδη Αμερικανοί, Κινέζοι, Σκανδιναυοί, επιμένουν στη χρήση του. Και την νομιμοποιούν, αφού όπως λέει ο Spiegel «τον πρώτο λόγο δεν έχει το κράτος, αλλά οι ίδιοι οι βιομήχανοι».

Ποινές κάθειρξης που επιβάλλονται σε επίορκους πολιτικούς συνοδεύονται κατά κανόνα με το ευεργέτημα της αναστολής. Άλλα πάλι κακουργήματα διαπιστώνονται, αλλά κηρύσσονται παραγεγραμμένα, λόγω του βραχυτάτου χρόνου, εξ’ ορισμού ανεπαρκούς που ατυχέστατα εξακολουθεί να συγκαλύπτει τα αδικήματα των πολιτικών.

Η λύση για την αποκατάσταση και του κύρους τού πολιτικού κόσμου είναι η δικονομική εξομοίωση τού πολιτικού με τον πολίτη. Ο γράφων κατά τις θητείες του στη Βουλή σε κάθε διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης επαναλάμβανε αυτή την πρόταση, αλλά, δυστυχώς δεν «πέρασε» ποτέ. Φρονούμε ότι αρκεί και με απλό νόμο να γίνει. Πολιτική βούληση χρειάζεται, ίση με την ανεμπόδιστη ροή των κρατικών επιδοτήσεων στα κόμματα!

Αυτά εξακολουθούν προκλητικά να γίνονται, γι’ αυτό τα δείγματα του Ευρωβαρόμετρου είναι τόσο κραυγαλέα:

-88% των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύεται την Κυβέρνηση

-86% δεν εμπιστεύεται τη Βουλή.

Το κατά Τσόμσκι «ζαλισμένο κοπάδι» (=ο λαός) έχει πάρει χαμπάρι τους εκλεγμένους του, ότι μονίμως αλληθωρίζουν προς τα πίσω και προς τον εθνομηδενισμό, αλλά αδυνατεί να αντιδράσει δυναμικά, να σταματήσει τον κατήφορο. Οι κυβερνώντες γκρεμίζουν αυτά που ενώνουν τους Έλληνες. Οι αντιπολιτευόμενοι τί κάνουν; μήπως κρατάνε τσίλιες;

Δεν καταλάβαμε τι εννοεί ο ποιητής, εν προκειμένω ο Κύπριος ΥπΕξ που με διορθωτική του β’ δήλωση (φαντασθείτε και πριν απ’ αυτήν), αποσαφήνισε ότι, τα πρώτα έτη του νέου κράτους μετά τη «λύση», τα 5/6 του αναπτυξιακού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού θα πηγαίνουν στην Τ/Κ κοινότητα και μόνο το 1/6 στην Ε/Κ! Στόχος η οικονομική εξίσωση των Κατεχομένων με την Ελεύθερη Κύπρο. Για 43 χρόνια τουρκικής κατοχής τί έκανε ο Αττίλας, μόνο κατέστρεφε, έκλεβε και καταβρόχθιζε ελληνικές περιουσίες; 

Ένα, ένα βγαίνουν στην επιφάνεια μερικά σοβαρότατα θέματα, όπως αυτό της αυτοάμυνας που χαρακτηρίζει κάθε «κανονικό κράτος» όπως σωστά το θέλει ο κ. Κοτζιάς. Αλλά, «κανονικό κράτος» χωρίς στρατό είναι παγκοσμίως πρωτοφανές. Ευελπιστούμε ότι ο χρόνος που μας έδωσε εκ των πραγμάτων η τουρκική αδιαλλαξία θα αξιοποιηθεί εκ μέρους μας προς ίδιον σωφρονισμόν.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Παιδείας παιδέματα και καλή γειτονία εφόσον μας σέβονται

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Σε μια δημοκρατία όπου είναι κατοχυρωμένη η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η περί ασύλου διάταξη καθίσταται εκ των πραγμάτωνπεριττή. Στη πορεία απεδείχθηκαι πολλαπλώς επικίνδυνη καθώς δεν κατοχύρωνε τη χρήση, αλλά τη κατάχρηση. Αποτέλεσμα η μετατροπή εν ονόματι του ασύλου, του ΑΠΘ και όχι μόνον σε άντρο πολλαπλών εγκλημάτων όπως τεκμηρίωσαν φοιτητές και καθηγητές από άτομα ξένα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα. Ηαστυνομία οφείλει να επεμβαίνει οπουδήποτε τελούνται εγκληματικές πράξεις.Καί στα πανεπιστήμιαΤο περισσόν εκ του πονηρού.

Είναι αργά για τους κυβερνώντες να ανακτήσουν τη χαμένη τιμή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επαναστατικότητάς τους. Και οπωσδήποτε δεν θα το πετύχουν με την νεκρανάσταση του κακόφημου ασύλου. Η παρέα που διοικεί σήμερα το ταλαίπωρο Υπουργείο Παιδείας πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό που δίδασκε ο Δημόκριτος ότι: «πάντων κάκιστον η ευπετείηπαιδεύσαι την νεότητα». Δηλαδή το χειρότερο απ’ όλα τα κακά είναι η προχειρότητα με την οποίαν μορφώνεται η νεότητα.

Αυτή η δημοκρίτεια«ευπετείη»αντιδιαστέλλει προς την σοβαρότητα, ιδίως επ’ εσχάτων τους ιθύνοντες της Εκπαίδευσής μας που επινοούν διαρκώς καινά – μάλλον κενά – δαιμόνια, όπως την κλήρωση αντί της υπό διωγμόν αριστείας για τους σημαιοφόρους των σχολείων. Βίων ο Αβδηρίτης, μαθηματικός, συγγενής του Δημοκρίτου, μιλούσε και κείνοςγια άσυλο,όχι αυτό που παλινορθώνει ο κ. Γαβρόγλου.ΟΒίων την «παιδείαν έλεγε ιερόν άσυλον», δηλαδή ιερό καταφύγιο των ανθρώπων – όχι ανίερο των παραβατών.

Χρειαζόταν να νιώσουν στο πετσί τους οι Γερμανοί τον τουρκικό παλιμβαρβαρισμό για να αποφασίσουν, ή να εισηγηθούν στις Βρυξέλλες μέτρα κατά της Άγκυρας, ων πρώτον η διακοπή της Επικαιροποίησης της Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας, αλλά και πρόσθετα, αν χρειασθεί όπως, η διακοπή της προενταξιακής βοήθειας.

Εδώ όμως δένει το μείζον μεταναστευτικό ζήτημα.

Όπου θυμίζεται ότι ο Ερντογάν τον Οκτώβριο του 2015 είχε ζητήσει την Επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης ως αντάλλαγματης κοινής συμφωνίας, για το μεταναστευτικό – προσφυγικό.Εκεί απαιτούσε μεταξύ άλλων την κατάργηση των τελωνειακών δασμών στα εξαγόμενα προς τις χώρες τις ΕΕ αγροτικά και βιομηχανικά του προϊόντα.Πάντως αυτήν την ώρα ο ισλαμιστής αξιώνει επιπλέον των όσων έλαβε, και 3 δισ. € βοήθεια.

Αιωρείται μία νέα εκρηκτική απειλή αφρικανικής προέλευσης με κατεύθυνση κατ’ αρχήν την Ιταλία. Το ενδεχόμενο όμως εξ αιτίαςαυτού του προσανατολισμού της,να αφαιρεθούν κοινοτικοί πόροι από την Ελλάδα για να δοθούν στην Ιταλία, είναι από κάθε άποψη ανατριχιαστικό.Διότιτα ελληνικά νησιά δοκιμάζονται ήδη αγρίως και απειλούνται τώρα εκ νέου από το αφρομεσογειακό κύμα.

Η πρόσβασή τους είναι εύκολη και γρήγορη: Πάμφθηνο εισιτήριο με την TurkishAirlines για Κωνσταντινούπολη και εκείθεν με τους επισήμους δουλεμπόρους στα νησιά μας του Αιγαίου μ’ ένα πήδημα.

Παραμένει ανοιχτή μια πρόταση της Γαλλίας για ίδρυση HotSpots στη Λιβύη. Είναι ευκταίο επί αφρικανικού εδάφους να λυθεί το πρόβλημα. Θα κοστίσει λιγότερο και θα επιβαρύνει λιγότερους.

Η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ (έως και μηδενικά επιτόκια) ελάττωσε το μέσο κόστος δανεισμού της Γερμανίας από 4% το 2007 στο 2% το 2016. Κατά την Bundesbankη Γερμανία (Ομοσπονδιακή και πολιτειακές κυβερνήσεις, δήμοι και λοιποί κρατικοί οργανισμοί)εξοικονόμησε τα τελευταία 10 χρόνια 250 δισ. €!

Τελικά κάποιοι βγάζουν και από τη μύγα ξύγκι.

Στα πρώτα χρόνια του μεταπολέμου ο ΈλληναςGastarbeiter με τον ιδρώτα του προσώπου τους συνέβαλε αποφασιστικά στο γερμανικό οικονομικό θαύμα.Και αφού έκλεισε τον εργασιακό του κύκλο παλιννόστησε στη γλυκειά πατρίδα. Τα 400.000 όμως σπουδαγμένα Ελληνόπουλα που μετανάστευσαν στα χρόνια της Κρίσης, εκτιμάται ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Το επισημαίνουν ήδη οι ξένοι αναλυτές. Εμείςεπί του παρόντος‘αγρόν αγοράζουμε. Χαρακτηριστικό το σχόλιο της BerlinerMorgenpost(1.8.17): «Η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα χάνει τους νεότερους, τους καλύτερους, τους ταλαντούχους. Και, σε αντίθεση με τους παλιούς Έλληνες Gastarbeiter, οι οποίοι έπειτα από λίγα χρόνια, ή δεκαετίες επέστρεφαν στην πατρίδα, οι νέοι Έλληνες μετανάστες θα μείνουν για πάντα στο εξωτερικό»!

Μπράβο στα κορίτσια μας του Χάντμπωλκαι, τους υπευθύνους της Ελληνικής Ομάδας. Έδωσαν μέσα στα Σκόπια ένα υψηλό μάθημα πατριωτισμού και αξιοπρέπειας: Όταν προπονητές και συνοδοί της ΠΓΔΜ δεν άλλαξαν τις μπλούζες τους με το προκλητικό λογότυπο Macedonia, αρνήθηκαν να συνεχίσουν.«Και επειδή η υπερηφάνεια δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος, όπως ίσως νομίζει η ΠΓΔΜ, εμείς θα τους συμπεριφερόμαστε με όρους καλής γειτονίας, μόνο όταν αυτοί θα σέβονται την Ελλάδα», η ελληνική απάντηση.

Επέλεξε τελικά να πολιτευθεί στην πατρίδα του, αντί όπως του είχε «ευχηθεί» ο δικός μας ΥπΕξ να αναλάβει κυβερνητικός εκπρόσωπος του…Ερντογάν. Μιλούμε φυσικά για τον Έσπεν Μπαρθ Άϊντε. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι…

Ο άλλος, επίσης του ΟΗΕ, ο τρισαποτυχημένος Νίμητς, 23 τόσα χρόνια διαμεσολαβητής για το όνομα των Σκοπίων, δηλώνει (φαρδειά καρδιά…) ότι ‘σύντομα θα βρεθεί λύση στο όνομα’!

Έψαχναν πολύ για να τους βρουν αυτούς;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

9.8.17

Αν χρειαστεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άριστη και εμπρέπουσα η προειδοποίηση του Αρχηγού του ΓΕΝ από το Νεώριο των Χανίων με αποδέκτες και τους εντός (εφησυχάζοντες) και τους απέναντι (προκαλούντες): «αν χρειασθεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε»!

Η προσλαλιά του ναυάρχου θυμίζει εκείνην του Ελευθερίου Βενιζέλου,όταν ξεπροβόδιζε τα Ελληνόπουλα στον πόλεμο κατά της Τουρκίας στις 5/18 Οκτωβρίου 1912 στον Ναύσταθμο του Φαλήρου. Είχε πει μεταξύ άλλων ο γενναίος πολιτικός:

«Η πατρίς άξιοί από υμάς, όχι απλώς να αποθάνετε υπέρ αυτής. Αυτό θα είναι το ολιγώτερον. Αξιοί να νικήσετε»!(Σπ. Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος Γ’, σ.190) όπου ονομάζει την προσφώνηση εκείνη του Πρωθυπουργού «ένα από τα ευτυχέστερα κείμενα του Ελευθερίου Βενιζέλου»).

Σημαίνον πρόσωπο της τέχνης η πιανίστα, Κα Ντόρα Μπακοπούλου αρθρώνει λόγον αληθείας: «Φοβάμαι ότι ως έθνος κινδυνεύουμε να χάσουμε την οντότητά μας(…). Βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση (…). Θέλω όμως να είμαι πιο αισιόδοξη, πιστεύω ότι είναι μια φάση. Δεν μπορεί ο κόσμος να μετατοπιστεί από το θείο στο χρήμα(…). Πρέπει οι νέοι να έχουν στον νού τους και την πατρίδα(…). Ας μη φοβόμαστε τη λέξη πατριωτισμός, κρίμα να αφήσουμε να την οικειοποιηθούν η χούντα και η “Χρυσή Αυγή”(Βήμα 23/7/17).

Κοινωνίες που υιοθέτησαν τον «θάνατο» του Θεού, οι δυτικές κοινωνίες μαστίζονται από το διαρκώς διογκούμενο έγκλημα Χωρίς Θεό, έλεγε ο Ντοσκογιέφσκι, όλα επιτρέπονται. Κουλτούρα ατιμωρησίας την ονομάζουν οι ειδικοί. Αυτή η κουλτούρα ανέβασε 10% τα εγκλήματα τον περασμένο χρόνο στην Βρετανία. Εκείνα με μαχαίρι αυξήθηκαν 20%, σημειώνουν οι Times του Λονδίνου (21/7/2017), και εκείνα με χρήση όπλων ακόμη περισσότερο. Συνολικά, σημειώθηκαν 175.000 «εγκλήματα εναντίον προσώπων», περίπου 18% περισσότερα από το 2015.

Δυστυχώς οι πολλοί σήμερα δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν την επισήμανση του Βίκτωρος Ουγκώ πως η ανθρώπινη ψυχή έχει περισσότερο ανάγκη του ιδανικού παρά του πραγματικού. Γιατί; Διότι «με το πραγματικό ζει κανείς, με το ιδανικό υπάρχει». Θέλετε να δούμε τη διαφορά, ρωτάει ο σοφός συγγραφέας και απαντά: «Τα ζώα ζουν, οι άνθρωποι υπάρχουν»!

Η πολιτική έχει περάσει πια στην εποχή της μετριοκρατίας και στους «συνασπισμούς των μετρίων». Οι μέτριοι δεν ανεβαίνουν περπατώντας, ή τρέχοντας, αλλά, έρποντας. Η πνευματική τιμιότητα κατάντησε είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. Πλεονάζει, ξεχειλίζει η δοκησισοφία και η αυθάδεια.

Οι δανειστές θέλουν, εντόκως ασφαλώς, τα λεφτά τους. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν ψάχτηκαν ποτέ να αναζητήσουν πέραν της πεπατημένης, εύκολης αλλά εξοντωτικής φορολόγησης παντός ακινήτου (και μηδέν αποδίδοντας)και παντός κινούμενουπροσώπου και πράγματος, λύση στο δράμα του αδίκως φορολογουμένου.Φτοχωποίησαντους μεσαίους, εξαθλίωσαν τους φτωχούς. Αίσχιστο παράδειγμα του φορομπήχτικου παλιμβαρβαρισμού: Μικρομεσαίος για εισόδημα 2015 των 66.181,25 € φορολογείται το 2016 με 29.060,39 € = 43,91% των κερδών του. Για το 2017 το ίδιο άτομο με χαμηλότερο εισόδημα 60.996,41 €καλείται να πληρώσει 47.468 € = 77,82%(πηγή: Μ. Κουρής, ΠΑΡΟΝ,30/7/17).

Ποιο οφείλει να είναι το ζητούμενο από την Κυβέρνηση; Ναφορολογήσει τον παραγόμενο πλούτο. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα κ. Τσίπρα!

«Στην Κύπρο, την αέρινη / Τη Μακαρία τη γη», για να θυμηθούμε τον Κωστή Παλαμά, «Στ’ ωραίο πολύπαθο κορμί , η αγνή ψυχή δεν έσβησε και ζει, και ζει, και ζει!».

Αθάνατη ελληνική ποίηση της Λεβεντιάς και της Ελευθερίας!

«Τη Ρωμιοσύνη μην τη κλαις – εκεί που πάει να σκύψει / με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο / Νάτη πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει / και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»(Γιάννης Ρίτσος).

Οι αδελφοί μας Κύπριοι, σ’ αντίθεση με τους Ελλαδίτες «την αγαθήν μερίδα εξελέξαντο».Τόλμησαν, ανεκήρυξαν την ΑΟΖ, (ν’ αγιάσουν τα κοκκαλάκια του Τάσσου), προχώρησαν στις ενδεδειγμένες στρατηγικές συμμαχίες όπου έσυραν ευτυχώς και μας. Οριοθέτησαν, ανέθεσαν, συμμάχησαν. Δρουν, ξεκινούν την εκμετάλλευση. Ας γαυγίζει ο τούρκος.

Νετανιάχου και Αλ Σίσι προειδοποίησαν αυστηρά Ελλάδα και Κύπρο να μην βάλουν την Τουρκία από το παράθυρο, στο παιχνίδι της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο μας ενημερώνει ο συνήθως καλά πληροφορημένος Μ. Ιγνατίου (Πρώτο Θέμα, 30/7/17)

Οι τουρκοισραηλινές σχέσεις είναι στο ναδίρ εξ αιτίας της επιλογής από ΝετανιάχουτουEastMedαντί του άλλου μέσω Τουρκίας. Ισραήλ, και Αίγυπτος αποστρέφονται,ευελπιστούμε αμετακλήτως, τον Ερντογάν για τους τυχοδιωκτισμούς του.Φυτρώνειεκεί που δεν τον σπέρνουν.

Η Αίγυπτος βρίσκεται «πολύ κοντά στην οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων με την Ελλάδα» μας είπε προχθές ο Αιγύπτιος αρμόδιος υπουργός.

Να ‘ναι ευλογημένο!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

31.7.17

Κύπρος, το μοιρόγραφτο κέντρο

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Κύπριος Πρόεδρος παρέδωσε τα Πρακτικά της Ελβετίας κατ’ απαίτηση του Γ.Γ. του ΟΗΕ μόνο στα πέντε μόνιμα μέλη του Οργανισμού. Αναγκαίο, πάντως, είναι να τα λάβουν όλες οι κυβερνήσεις

Ο βαρύτατα εκτεθειμένος νορβηγός διαμεσολαβητής είχε το απίστευτο θράσος να καταλογίσει ευθύνες για το ναυάγιο και στην ελληνική πλευρά, μιλώντας για «συλλογική αποτυχία που περιλαμβάνει όλους»!

Επιβεβλημένη η έκρηξη του Ν. Κοτζιά ο οποίος τον καταχέριασε κυριολεκτικά (Νέα Σελίδα 23/7/17) χρεώνοντάς του φιλοδοξία να καταστεί … εκπρόσωπος τύπου της τουρκικής κυβέρνησης! Και απεκάλυψε πτυχές του βρώμικου ρόλου του: «Στις επισκέψεις του στην Ελλάδα ο κ. Άιντε συναντιόταν εν κρυπτώ με επιχειρηματίες -γιατί άραγε;- που όπως φάνηκε συνδέονται με συγκεκριμένους διεθνείς παράγοντες και επιλογές για το Κυπριακό. Σε αυτές τις συναντήσεις ήταν παρόντες και ορισμένοι δημοσιογράφοι (…). Δεύτερον ότι μας πήγε ο κ. Άιντε σε αυτή τη φάση της διαπραγμάτευσης χωρίς να έχει κάνει ο ίδιος επαρκή προεργασία. Τρίτον του επιτρέψαμε να λέει για μεγάλο χρονικό διάστημα πολλαπλά ψέματα». Κυρίως, όμως, «δεν φροντίσαμε να δείξουμε εξ αρχής τα υλικά συμφέροντα που συνδέουν ένα συγκεκριμένο κύκλωμα που θεωρεί ως διαπραγμάτευση την άνευ όρων παράδοση».

Κάτι ακόμη που δεν το λέει, μάλλον για λόγους ευγενείας προς τον κ. Αναστασιάδη αλλά είναι ακρότατα σημαντικό, αφήσαμε την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού εξ ίσου κρίσιμη και σε αλληλεπενέργεια με την εξωτερική στην αποκλειστική διαχείριση του Κυπρίου Προέδρου.

Μία ελλαδική παρέμβαση στην εσωτερική πτυχή θα είχε προστατεύσει τον Ελληνισμό από την γαλαντομία του κ. Αναστασιάδη, ιδίως στο τελευταίο «Δείπνο» όπου εδώρισε στους Τ/Κ εκ περιτροπής προεδρία, veto επί πάσης αποφάσεως (μπορεί να λειτουργήσει ένα κράτος υπό απαγόρευση;), προήγηση χρηστών έναντι ιδιοκτητών στις κατεχόμενες περιουσίες, τέσσερις ελευθερίες κτλ.

Δυστυχώς τα συγκυβερνώντα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ κατήντησαν «αχθοφόροι της τουρκικής προπαγάνδας και σημαιοφόροι της αυτοκαταστροφικής πολιτικής» (Π. Νεάρχου, Παρόν, 23/7/17). Δείχνουν να μη αντιλαμβάνονται ότι η ευτυχώς ματαιωθείσα ¨λύση¨ απέβλεπε στην παράδοση του στρατηγικού ελέγχου ολόκληρης της μεγαλονήσου στην Τουρκία και δια της ευθανασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην καταβρόχθιση του φυσικού της πλούτου από το τουρκικό Ισλάμ.

Ο Άιντα αμετακίνητος στη θέση του- και στις «θέσεις» του- αφού ουδείς αξίωσε την απομάκρυνσή του ως παταγωδώς αποτυχημένου, δολοπολκεί με την αδρή συνδρομή του βρετανικού παράγοντα, στήνοντας νέα Πενταμερή πριν από τις προεδρικές της Κύπρου (Φεβρουάριος 2018). Ο ρόλος της Βρετανίας υπήρξε ανέκαθεν ύπουλος. Τσακίζει κόκκαλα η διαπίστωση του Leon Bloy (Quatre ans de captivite 1900-1904): «Η Αγγλία είναι για τον κόσμο ό,τι ο διάβολος για τον άνθρωπο»! Η Βρετανία ουδέποτε έπαψε να βυσσοδομεί κατά της Κύπρου. Τώρα μηχανεύονται με τον απίθανο Άιντα να αποσύρουν τα ΗΕ την ειρηνευτική δύναμη.

Σε κρίσιμες ώρες, τις παραμονές του απελευθερωτικού αγώνα, ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε το 1954: «Η Κύπρος δεν είναι τώρα μια λεπτομέρεια, ένα νησί στην άκρα της Μεσόγειος θάλασσας· για μια στιγμή γίνεται το μοιρόγραφτο κέντρο όπου παίζεται η ηθική αξία του σημερινού ανθρώπου».

Και το σοφό επιμύθιο: «Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος- αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος - σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικιέται. Θαρρείς κι είναι απαραίτητος αγώνας πολύς κι ιδρώτας πολύς και δάκρυο για να ξαγοράσει ο άνθρωπος το δίκιο του· κι η ελευθερία είναι το πιο ακριβοαγόραστο αγαθό· δε δίνεται δωρεάν μήτε από ανθρώπους μήτε από θεούς· πηγαίνει από χώρα σε χώρα, όπου τη φωνάξουν, από καρδιά σε καρδιά, ανύπνωτη, ανυπόταχτη, χωρίς συμβιβασμό. Τώρα τη βλέπουμε, με σίγουρην ορμή, να δρασκελάει τα χώματα της Κύπρου· και σε λίγο τα πόδια της θα γεμίσουν αίματα. Έτσι πάντα αυτή ανοίγει δρόμο» (Οι άγγελοι της Κύπρου, Ν. Εστία, 15/9/54).

Και μια όχι ασήμαντη λεπτομέρεια: στην γεώτρηση της Total οι Κύπριοι αφιέρωσαν το Οικόπεδο 11 στον τοπικό τους άγιο Ονησίφορο και ξεκίνησαν τις εργασίες ανήμερα της γιορτής του. Εύγλωττον: «Μη φοβηθείς αυτόν που στήριξε/ στην πίστη πάνω την ελπίδα./ Τον είδα στη ζωή να μάχεται/ μα πάντα ανίκητο τον είδα» (Ιω. Πολέμης).

Οι (τουρκ)αλβανοί συνεχίζουν με περίσσιο τουρκικό θράσος που αντλούν από την Άγκυρα τις προκλήσεις κατά του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Τώρα κατεδαφίζουν τουριστικά ακίνητα, χαρακτηρισμένα από τους ίδιους διατηρητέα, στις Δρυμάδες της Χειμάρρας. Λεπτεπίλεπτη η διαμαρτυρία του ελληνικού ΥπΕξ. Αναφέρεται στην υποψηφιότητά τους στην ΕΕ για την οποία ωστόσο δεν δείχνουν ιδιαίτερη πρεμούρα, τους αποκρυώνει άλλωστε και ο τούρκος κηδεμόνας του. Πάντως για να προσγειωθούμε, η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η αλβανική ηγεσία είναι αυτή των αντιμέτρων. Των σοβαρών αντιμέτρων. Αυτά δεν ανακοινώνονται. Λαμβάνονται!

Τα κόμματα σε μια δημοκρατία πρέπει να είναι όπως η γυναίκα του Καίσαρα που οφείλει να είναι και εξ ίσου να φαίνεται τίμια. Το ακατάσχετο των τραπεζικών λογαριασμών των πολιτών είναι μόλις 1000€, των κομμάτων ήταν το πελώριο 40%. Μετά την β΄ αξιολόγηση η Βουλή λόγω κατακραυγών την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη κατέβασε το 40 στο 10%. Προχθές. όμως, επανήλθε ομοφώνως στο 40%! Έτσι, όμως, ούτε είναι, ούτε φαίνεται τίμια.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε Κύπρον από Αττίλα, Ελλάδα από Τρόικα!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Περνούμε χρόνους δίσεκτους και μήνες οργισμένους. Αυτό όλοι μας. Η τραγωδία χωρίς κάθαρση είναι στα παιδιά μας. Το απόλυτο αδιέξοδο στο οποίο τα περιαγάγαμε. Τι να σου κάνουν τα κατακαϋμένα, όταν το 48% (από 18 έως 35 ετών) διαιτώνται με το χαρτζηλίκι γονέων και παπούδων και ευελπιστεί να βρει εργασία μόνο το 15%, ενώ το 41% ήδη ετοιμάζει το διαβατήριο του για τους δρόμους της ξενιτειάς;

Πενιχρότατα τα ψυχοπνευματικά αποθέματα αυτής της αγρίως δοκιμαζόμενης γενιάς. Μεγάλωσε και ενηλικιώθηκε σε μία φάση βίαιης επιβολής του εθνομηδενισμού και αποδυνάμωσης των μεγάλων ελληνικών αξιών ζωής και άρα των θεμελιωδών «σταθερών», της πίστης και της πατρίδας. Το ξαναζωντάνεμα των ιστορικών ελληνικών αρετών θα σημάνει πρόσκτηση κινητήριας δύναμης γι’αυτά τα παιδιά και το Έθνος ολόκληρο. Να λειτουργήσει και πάλι αυτό που ο Ιωάννης Καποδίστριας ονόμασε το «ευπροβίβαστον των Ελλήνων».

Η ακτινογραφία της πιο πρόσφατης πολιτικής μας ιστορίας όπως αποτυπώθηκε τις μέρες αυτές με το βαρουφάκειο «αφήγημα», δεν συνιστά την πολιτική ως επιστήμη της χρηστής διακυβέρνησης, αλλά προβάλλει το επικρατούν κακέκτυπό της, ως επικοινωνιακής τέχνης.

Ο κορυφαίος της πολιτικής επιστήμης Max Weber έγραφε ήδη από το 1919 (Politik als Beruf) «Η τιμή και η αξιοπιστία του πολιτικού έγκειται, ακριβώς στην προσωπική του ευθύνη για ό,τι κάνει, μια ευθύνη που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποσείσει ή να μετατοπίσει». Και καταλήγει: «Ακριβώς όμως εκείνη η αυστηρή συγκρότηση της ψυχής που χαρακτηρίζει τον αφιερωμένο πολιτικό και τον διακρίνει από τον «επιφανειακά» ερεθισμένο και ερασιτέχνη πολιτευτή, είναι εφικτή μόνο μέσα από τον εθισμό της αποστάσεως με την πλήρη έννοια του όρου».

«Αφήγημα» είναι όρος του πολιτικού συρμού. Τον επινόησε η καταπονημένη στις μέρες μας κομματική ρητορική. «Πουλάνε» στον κόσμο κάθε τόσο και ένα καινούργιο αφήγημα και νομίζουν ότι θα χορτάσει με τα αφηγήματά τους.

Το έθνος στην πολυαίωνη διαδρομή του έχει βιώσει και άλλες ανάλογες, ορισμένες χειρότερες, δοκιμασίες. Όμως οι ψυχικές του αντοχές, η καρτερία και η ελπίδα, η ενεργός προσήλωση του στις κινητήριες δυνάμεις της πίστεως και της ελευθερίας του επέτρεψαν να βγει ζωντανό από τις Συμπληγάδες.

Από τον τάφο του 1897 βγήκε η ανάσταση του 1910, αποφαίνεται ο ιστορικός Γ. Ρούσσος (Νεώτερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους 1826-1974 τ.4 σ.542): «Από την δεινή δοκιμασία του ’97 επρόκειτο πάντως να προέλθουν, εμμέσως, και ωρισμένα πολύτιμα ωφελήματα. Τα κυριώτερα ήταν ο Μακεδονικός Αγώνας και η Επανάσταση του 1909, που με τη σειρά τους ωδήγησαν στη ριζική ανάπλαση του Κράτους, επί Ελευθερίου Βενιζέλου και στους δύο πολεμικούς θριάμβους μας, του 1912 και 1913. Υπήρξε τόση η ντροπή που ένοιωσε η Ηγεσία μας, ώστε σε λίγο να αρχίση να διακηρύσση η ίδια ότι παρίστατο ανάγκη μιας αποφασιστικής αλλαγής. Το μέγα τούτο εθνικό αίτημα το συνειδητοποίησε τόσο βαθειά ο Ελληνικός Λαός, ώστε να επιβάλη εκ των κάτω προς άνω την ισχυρή απαίτηση μιας ουσιαστικής αναπλάσεως».

Στη συνέχεια ο ιστορικός περιλούει τους καμποτίνους (=ατάλαντους) της πολιτικής, είδος επουσιώδες, εν αφθονία ιδίως στις περιόδους παρακμής:

«Οι συνειδήσεις ξύπνησαν, ο πατριωτισμός έγινε ρεαλιστικώτερος, οι καμποτίνοι της πολιτικής απέβαλαν το δημοκοπικό τους θράσος, χάνοντας και το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής πελατείας τους, νέες πολιτικές δυνάμεις άρχισαν να διαφαίνωνται στον ορίζοντα». Και συμπεραίνει: «Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα της συνεχούς ανατάσεως πρόβαλε κι ο αναμενόμενος μέγας ηγέτης, που ωδήγησε τη Χώρα στα νέα πεπρωμένα της. Από τον τάφο του ’97 βγήκε η ανάσταση του 1910»!

Ο παιάνας των Ελλήνων που βρόντηξε και άστραψε στους αγώνες τους για την ελευθερία συνοψίζει τη διαχρονική βαθιά τους πίστη στη δύναμη και τα πεπρωμένα του Ελληνισμού:

«Ω παίδες Ελλήνων ίτε /

ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε /

παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη / (=τα ιερά των πατρώων θεών)

θήκας (=τάφους) τε προγόνων. Νυν υπέρ πάντων αγών» (Αισχύλος, Πέρσαι 404-5).

Διαρκές εγερτήριο, νυν - και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων – υπέρ πάντων ο αγών. Αυτά τα αιώνια ιδανικά που γαλούχησαν τις γενεές των Ελλήνων, είναι σήμερα υπέρ ποτέ επίκαιρα.

Εμπρός λοιπόν:

«Ω παίδες Ελλήνων – Ελλαδιτών, Κυπρίων, Διασποράς – ίτε /

ελευθερούτε πατρίδα, Κύπρον από Αττίλα, Ελλάδα από Τρόικα»!

Και ενώ αρχίζει να διαφαίνεται ένα κλίμα ελπίδας, ξαφνικά μια είδηση – κατραπακιά: «Οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα ψηφίζουν για την αλλαγή του γνωστικού αντικειμένου για το οποίο έχει διοριστεί ένας πανεπιστημιακός, θα έχουν λόγο για την οργάνωση κοινών μαθημάτων του τμήματος με άλλα τμήματα, θα κρίνουν την ανάθεση αυτοδύναμου διδακτικού έργου στα μέλη ΔΕΠ, θα εγκρίνουν τα συγγράμματα για κάθε μάθημα, θα συναποφασίζουν για τη μετακίνηση πανεπιστημιακών από και προς το τμήμα…κ.λ.π., κ.λ.π.».

Τελικά «μωραίνει Κύριος ους βούλεται απολέσαι»;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ευτυχώς ο ισλαμιστής έχει τρελάνει τους πάντες…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο ακατάσχετος μεγαλοϊδεατισμός του τρελαμένου ισλαμιστή γείτονα, δεν μπορεί να αποκτήσει ποτέ σάρκα και οστά, χωρίς την καθ’ οιονδήποτε τρόπο προτεκτοροποίηση της Ελλάδος και της Κύπρου. Γιαυτό εκτρέπεται σε εμπρηστική ανθελληνική ρητορική και ανάλογες έκνομες ενέργειες σε Κύπρο – Αιγαίο. Προκαλεί τους πάντες ευτυχώς έχει τρελάνει τους πάντες. Και τους εντός και τους εκτός. Και τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους.

Στο εσωτερικό του λυσσάζει να εδραιώσει καθεστώς στυγνής τυραννίας ποινικοποιώντας και την σκέψη και το … βλέμμα των πολιτών του. Προς τα έξω μαίνεται (=μανιακός) κατά πάντων και πασών και ιδίως κατά Ελλάδος – Κύπρου. Οι όποιες επιλογές του δεν ελέγχονται πλέον από την λογική, αλλά είναι το γε νυν μονοκράτωρ. Οπότε «επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ δύναμιν» (Ιάμβλιχος-Στοβαίος Β, 40). Εδώ έχουμε και «μαινόμενο» και «μοχθηρό» ταυτόχρονα που κρατά μαχαίρι. Αλλά η ύβρις είναι πρόδρομος της συντριβής, καθώς γράφει ο σοφός Σολομών «προ συντριβής ηγείται ύβρις, προ δε πτώματος κακοφροσύνη» (Παροιμίαι, ΙΣΤ, 18). Προ πάσης δηλαδή συντριβής προηγείται αλαζονεία και υπερηφάνεια και προ πάσης καταστρεπτικής πτώσεως υπάρχει η κακοφροσύνη.

Αλλ’ «έσεται ήμαρ όταν ποτ’ ολώλη Ίλιος» (Ιλιάδα, Δ, 164). Θα έρθει δηλαδή μια μέρα που θα καταστραφεί η Τροία. Και κάθε «Τροία»…

Ευθύβολη η επισήμανση του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά τις βάναυσες παρεμποδίσεις στο αεροσκάφος του στις πρόσφατες επισκέψεις του στα νησιά του Αρχιπελάγους: «Η πρόκληση και ιδίως η αναίτια πρόκληση είναι ίδιον μικρότητας και ανασφάλειας».

Ελπίζουμε πως μία αποστροφή της ομιλίας του ΥπΕξ (Βουλή 11/7/17) αποτελεί μόνο lapsus linguae (=γλωσσικό ολίσθημα) και όχι επιστημονική και προ παντός πολιτική θέση του: «Στο μέλλον στην Κύπρο – και το είπα στον ΓΓ - μπορεί να υπάρξουν και πολίτες που να θέλουν να ονομάζονται μόνον Κύπριοι».! Αυτή η ιστορία των αυτοαποκαλουμένων «Νεοκυπρίων» είναι κατασκεύασμα κάποιων ανοήτων εγκεφάλων μετά την Εισβολή του ’74 που φαντασιώθηκαν, ότι αν αυτοχρισθούν Νεοκύπριοι (=ούτε Έλληνες, ούτε Τούρκοι) θα τετραγωνίσουν τον κύκλο. Θα λύσουν το Κυπριακό!

Με το ελβετικό ναυάγιο, αν μη τι άλλο, ο Ελληνισμός «αγόρασε» κάποιον χρόνον που δεν πρέπει να αφήσουμε να χαραμισθεί άπρακτος.

Επείγει μία de profundis επανεξέταση και αναθεώρηση της εθνικοαμυντικής στρατηγικής μας και ταυτόχρονα της στρατηγικής μας για το Κυπριακό.

Ο διεθνής παράγων για προφανείς λόγους ενεργειακών συμφερόντων και αβεβαιοτήτων που διαχέει στην περιοχή η αλλοπρόσαλη πολιτική του Ερντογάν προσβλέπει στη σταθερότητα του Ελληνισμού. Πρέπει να αδράξουμε την συγκυρία και την ευκαιρία. Οι ΗΠΑ έχουν στις αποθήκες τους πλεονάζον στρατιωτικό υλικό. Αν δεν ζητήσουμε κανείς δεν θα θυμηθεί να μας δώσει. Εξακολουθούμε ακόμη να υποτιμούμε τον παράγοντα Ομογένεια. Πρέπει να τους εμπνεύσουμε το όραμα αναβίωσης των Μεγάλων Ευεργετών του Γένους.

Η Βρεττανία παίζει ανέκαθεν ως και στο Κραν Μοντανά το τουρκικό παιχνίδι. Και τότε που ο δικός της έλεγε ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», και τώρα. Είναι υπερεπείγουσα η αποκατάσταση της αεροναυτικής ισορροπίας του Αιγαίου και η πρόσκτηση ναυτικής δυνάμεως από την Κύπρο.

Η Άγκυρα απέτυχε να οδηγήσει σε εξαφάνιση την Κυπριακή Δημοκρατία, παρά τους έσωθεν καλοθελητές, υποκαθιστώντας την, από το δικέφαλο τερατούργημα της δήθεν Ενωμένης, στην πραγματικότητα τουρκοποιημένης Κύπρου.

Με άλλη ευκαιρία έχουμε καλέσει την εκκλησιαστική διπλωματία της Ελλαδικής Εκκλησίας να δραστηριοποιηθεί προς την πλευρά της αδελφής Εκκλησίας Πασών των Ρωσιών, προκειμένου η τελευταία να παρέμβει στον Ρώσο Πρόεδρο σταματώντας τον να φαντάζεται ότι ο Τούρκος έγινε δια μαγείας φιλορώσος.

Δυστυχώς οι κυβερνήσεις μας από τη δεκαετία του ’90 και έκτοτε άφησαν να καταρρεύσει μία εθνικοαμυντική βιομηχανία η οποία είχε τότε τις προϋποθέσεις να προαχθεί και να αναδειχθεί καλύπτοντας σοβαρά κενά μας. Αλήθεια ποιοι και γιατί ατιμωρητί άφησαν να κλείσει ο Σκαραμαγκάς;

Η εκτράχυνση των λεγομένων αντιεξουσιαστών αυτές τις μέρες στην πρωτεύουσα είναι αποτέλεσμα της χαλαρότητας των διωκτικών αρχών πρωτίστως και της άκρας επιεικίας των δικαστικών. Η συνεχιζόμενη πάντως αντιπαράθεση δικαστικής - εκτελεστικής εξουσίας δεν είναι ασφαλώς υγιές δείγμα ευνομούμενης πολιτείας. Ο Κικέρων πάντως συμβούλευε: “cedant arma togae” = να υποχωρήσουν τα όπλα μπροστά στην τήβεννο…

Αλλά τα πρόβλημα είναι συνθετότερο: Η έξοδος από την γενική παρακμή επιβάλλει πανελλήνιο συναγερμό και εθνική συνεννόηση!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Τα Σκόπια όλοι να τα πουν Μακεδονία, αν δεν τα πούμε εμείς, δεν θα γίνουν ποτέ.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Συνήλθε στη Θεσσαλονίκη το «Συμβούλιο Ανώτατης Συνεργασίας» Ελλάδος, Βουλγαρίας, Σερβίας. Άργησε. Αλλά κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Χρήσιμο και απαραίτητο, αρκεί οι ηγέτες να κατευθύνονται από τα συμφέροντα των λαών τους και όχι έξωθεν. Οψιγενές αλλά διακαές το ενδιαφέρον του Βερολίνου για τα Βαλκάνια και την «Αγορά» τους. Πρωτίστως αυτήν. Στη δεκαετία του ‘90 ο Γκένσερ πρωτοστάτησε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Πηγή αστάθειας και πολλαπλών δεινών η πράξη εκείνη.

Ο σέρβος πρόεδρος Βούτσιτς μας ευχαριστεί, επειδή δεν αναγνωρίσαμε το Κόσσοβο, αλλά δεν μπορούμε να του ανταποδώσουμε τις ευχαριστίες, όσο εκείνος εξακολουθεί να αναγνωρίζει ως Μακεδονία τα Σκόπια. Αναρωτιόμαστε όμως αν το ζητήσαμε, εθισμένοι πάντοτε να δίνουμε χωρίς να παίρνουμε. Θετική πάντως η δήλωσή του: «Κανείς δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας». Ίδωμεν!

Τώρα το αποψυγμένο σκοπιανό:

Οι πολιτικές ελίτ εδώ δεν δείχνουν να συνειδητοποιούν την πραγματικότητα, ότι και αν όλος ο πλανήτης ονομάσει τα Σκόπια Μακεδονία, εφόσον δεν τα ονομάσουμε εμείς, δεν θα γίνουν ποτέ Μακεδονία! Η νέα σκοπιανή ηγεσία δείχνει να αντιλαμβάνεται κάπως αυτό, για τούτο πασχίζει να βρει ένα modus operandi με μας. Όμως το καθεστώς έχει διαποτίσει τους πολίτες του με το ψευδοϊδεολόγημα ότι είναι απευθείας απόγονοι του … Μεγάλου Αλεξάνδρου! Λόγω ελληνικής ερημοδικίας η προπαγάνδα αυτή, ακριβοπληρωμένη δε, έχει βρει διεθνώς οπαδούς ακόμη και θαυμαστές…

Ο Θουκυδίδης που τον διαβάζουν οι άλλοι, αλλά όχι εμείς έγραφε: «Αταλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας, και επί τα ετοίμα μάλλον τρέπονται» (Ι, 20, 3). Οι περισσότεροι δηλαδή αναζητούν αβασάνιστα την αλήθεια και στρέφονται σε ό,τι βρίσκουν έτοιμο. Δεν προβληματίζονται…

Κυριαρχεί αυτή την περίοδο μία σύγχυση, άκρως επικίνδυνη: Ακόμη και κατά τεκμήριο σοβαροί αναλυτές δεν ξεκολλούν από το ολίσθημα του 2007 («σύνθετη για όλες τις χρήσεις»). Το είπε προχθές ο πρωθυπουργός, όπως το 2007 το είχε ξαναπεί ο τότε πρωθυπουργός, χωρίς βέβαια τον όρο «σύνθετη», αλλά εξυπονοώντας τον, και ο μεν και ο δε. Επιτέλους κάποτε πρέπει οι πάντες να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να τα διορθώσουν!

Οι σκοπιανοί αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες. Επειδή, όμως στην ιστορία οι Μακεδόνες από κτίσεως κόσμου είναι Έλληνες πρέπει να τους εξηγήσουν την εξίσωση Μακεδόνες = Έλληνες για να αποφασίσουν τι όντως είναι. Η αναντίλεκτη βεβαιότητα των αρχαίων ιστορικών και τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης το μαρτυρούν, «εν λίθοις φθεγγομένοις και μνημείοις σωζομένοις».

Αλέξανδρος ο Αμύντεω (μετέπειτα Αλέξανδρος ο Α) απαντά στους απεσταλμένους του Μεγάλου Βασιλέως αυτοσυστηνόμενος: «ανήρ Έλλην, Μακεδών ύπαρχος» (Ηρόδοτος Ε, 20). [=ένα παλληκάρι, Έλληνας, Μακεδών κυβερνήτης της περιοχής]. Και ακόμη εμφαντικότερα όταν το παλληκάρι αυτό, ουσιαστικά αιχμάλωτος των Περσών, παραμονή της Μάχης των Πλαταιών (479 π.Χ.) ξεφεύγει νύχτα από την επιτήρηση των κοιμώμενων εχθρών και με έσχατο κίνδυνο της ζωής του πληροφορεί τους Αθηναίους για την επικείμενη πρωϊνή επίθεση των Περσών. Γιατί προέβη σε αυτή την κίνηση; «Ου γαρ αν έλεγον, ει μη μεγάλως εκηδόμην συναπάσης της Ελλάδος» (=Δεν θα σας το αποκάλυπτα αυτό, εάν δεν ενδιαφερόμουν για όλη την Ελλάδα). «Αυτός τε Έλλην γένος ειμί τωρχαιον και αντ’ ελευθέρης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα» (Ηρόδοτος Θ, 45) [=Γιατί είμαι Έλληνας εγώ ο ίδιος από παλιά γενιά και σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να βλέπω την Ελλάδα υπόδουλη και όχι ελεύθερη].

Να ευχηθούμε ο Νίκος Κοτζιάς, όπως το έκανε στο Κραν-Μοντανά για τον Αττίλα να «στυλώσει τα πόδια» του στην έκφραση του Παπαδιαμάντη και να αρνηθεί ονομασία των Σκοπίων με το Μακεδονία, ή παράγωγά του.

Λογαριάζαμε ότι ο πρόεδρος Πούτιν γνωρίζει ιστορία και ξέρει, ότι η Τουρκία είναι ο προαιώνιος εχθρός του ρωσικού έθνους. Σε μια στιγμή που ο νταής της περιοχής έχει απομονωθεί από τους πάντες, ο Πούτιν έσπευσε να τον εναγκαλιστεί. Και του παραδίδει δύο πυραυλικά συστήματαS-400 (τελευταία λέξη της πυραυλικής), το know how και άδεια αναπαραγωγής τους.

Ο τούρκος θα «πουλήσει» τον ρώσο εις πρώτην ζήτηση. Εδώ διαβολόστειλε από Ιντσιρλίκ και Ικόνιο τους Γερμανούς, θα σεβαστεί τους Ρώσους; Λυκοφιλία ίσως, αλλά για μας απειλητική.

Βεβαίως είναι απαράδεκτη η σιωπή των Νατοϊκών. Όταν επρόκειτο να πάνε οι S-300 στην Κύπρο σύσσωμο το Βορειοατλαντικό Σύστημα τέθηκε σε συναγερμό για να ματαιώσει την εγκατάσταση ρωσικών πυραύλων στην Κύπρο, μια δυτική χώρα.

Οπωσδήποτε δεν τρέφουμε τις φρούδες ελπίδες σωτηρίας μας από το «Μόσχοβο» όπως ευελπιστούσαν κάποτε οι υπόδουλοι πρόγονοί μας:

«Ελπίζομεν και εις τα ξανθά γένη να μας γλυτώσουν /

Να’ρθούν από το Μόσχοβο να μας ελευθερώσουν»!

Η δική μας Εκκλησία συνεργάζεται στενά με την Ρωσική η οποία ασκεί εκεί ισχυρή επιρροή. Ώρα να δράσει η «εκκλησιαστική διπλωματία». Αν δεν καταφέρει να ματαιώσει το ρωσοτουρκικό deal μπορεί να επιτύχει ισοδύναμο αντιστάθμισμα για Ελλάδα-Κύπρο. Όλα όμως προϋποθέτουν ελληνική βούληση και αποφασιστικότητα. Αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

26.7.17

Πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει ο Ελληνικός πολιτισμός;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Παρανοϊκές οι αξιώσεις των δανειστών – δυναστών μας, προκειμένου να εκταμιευθεί η περιβόητη δόση: Πλήρης κάλυψη δικαστικών δαπανών του πλαστογράφου της ΕΛΣΤΑΤ. + Ασυλία στους 3 αλλοδαπούς του ΤΑΙΠΕΔ που ξεπούλησαν αντί πινακίου φακής τον εθνικό μας πλούτο. + Άλλα ακατονόμαστα. Αποκορύφωμα ο πειθαναγκασμός του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους να θεωρήσει a priori πάντα ταύτα συνταγματικά, ου μην αλλά και τις περικοπές των συντάξεων των λιμοκτονούντων Ελλήνων μετά το 2019!

Η είδηση είναι ότι «πριν αλέκτορα φωνήσαι», το σεβαστό Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ανώτατο δικαστήριο), απεφάσισε fast track υπέρ της συνταγματικότητας όλου αυτού του πανάθλιου πακέτου.

Κατά τα λοιπά είμαστε κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα. Να μην βασκαθούμε!

Η γερμανική Handelsblatt (12/7/17) αποκάλυψε ότι τα δάνεια της Ελλάδος προσπόρισαν κέρδη 1,34 δισ. € στο Βερολίνο. Tίμια φωνή ο εκπρόσωπος των Πρασίνων, Κίντλερ σχολίασε: «Μπορεί να είναι νόμιμο η Γερμανία να κερδίζει χρήματα από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν νομιμοποιείται όμως μέσα από το ηθικό πρίσμα της αλληλεγγύης».

Έγκριτη κλασική φιλόλογος η Τζοάννα Χάνιγκ του Harvard στη μελέτη της «Το κλασικό χρέος: Η ελληνική αρχαιότητα σε μια εποχή λιτότητας» παρουσιάζει τους σύγχρονους Έλληνες ως «θύματα μιας ετεροπροσδιορισμένης εικόνας του εαυτού τους και κυρίως ως αθώους οφειλέτες». Και καταλήγει στο αναπάντητο ερώτημα: «πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει η Αντιγόνη;» δηλαδή ο ελληνικός πολιτισμός που αποτελεί την πεμπτουσία του δυτικού πολιτισμού;

Η Κυβέρνηση έχει αποταχθεί καθ’ ολοκληρίαν τον κρατισμό, ιδιωτικοποιώντας όλες, πάντως τις σοβαρότερες, κρατικές μονάδες (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Αεροδρόμια, Λιμάνια κ.λ.π.). Αιφνιδίως και εν αιθρία θυμήθηκε τον παλαιό εαυτό της, της εποχής του 4% και εξήγγειλε την κρατικοποίηση ενός ιδιότυπου συγκοινωνιακού φορέα (εν μέρει ιδιωτικού και από τον προϋπολογισμό του εν πολλοίς δημοσίου), του ΟΑΣΘ. Επειδή στη ζωή τα μεγέθη είναι σχετικά και συγκρίσιμα για τα εγχώρια δεδομένα, ο ΟΑΣΘ εξασφάλιζε ως τώρα μια σχεδόν ανεκτή συγκοινωνία στη πόλη. Είναι άγνωστο τι θα συμβεί με τους κυβερνητικούς πειραματισμούς από δω και πέρα. Οι Βυζαντινοί μας πρόγονοι είχαν μια σοφή παροιμία: «μη κινείν κακόν εύ κείμενον (=μη μετακινείς ένα καλοβαλμένο κακό).

Ελπίζουμε να μη συμβεί το απευκταίο στη Κυπριακή ΑΟΖ, όπου ξεκίνησαν οι εργασίες της Total και να μην καταστεί το ενεργειακό πρόγραμμα της Μεγαλονήσου όμηρος του Κυπριακού. Αναγνώρισαν οι Αμερικανοί «δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους πόρους της στην ΑΟΖ». Αυτό βέβαια πρέπει να σημαίνει ότι αν ο τρελλός του χωριού, επιχειρήσει με στρατιωτική βία να διακόψει τις γεωτρήσεις, θα αντιμετωπισθεί manu militari των ΗΠΑ. Αλλιώς θα είναι κούφια λόγια το ανακοινωθέν του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Εξ Εσπερίας (ενίοτε) το φως:

Ο Γάλλος υπουργός Παιδείας Ζαν Μισέλ Μπλανκέ, ανεκοίνωσε (Le Parissien 23/6/17), ότι θα μοιράσει 150.000 αντίτυπα των Μύθων του Λαφονταίν στους μαθητές μιας τάξης Γυμνασίου στη χώρα του και επ’ ευκαιρία σύνεστησε σε όλους τους μαθητές να εντάξουν στα καλοκαιρινά τους αναγνώσματα του Μύθους του Λαφονταίν «διότι το μήνυμά τους είναι αιώνιο»!

Σαν να λέμε τώρα ότι ο Έλλην ομόλογός του κ. Γαβρόγλου χαρίζει στους μαθητές των δικών μας Γυμνασίων τους Μύθους του Αισώπου τον οποίο ως γνωστόν αντέγραψε και διασκεύασε ο Λαφονταίν και τους συμβουλεύει να τους διαβάσουν το καλοκαίρι ως τερπνόν και ωφέλιμον ανάγνωσμα με «μήνυμα αιώνιο»!

Καλό, ως όνειρο θερινής νυκτός διά τα καθ’ ημάς….

Και επειδή περί Αισώπου ο λόγος, ο ονομαστός μυθογράφος, προφανώς αυτοσαρκαζόμενος χρησιμοποιούσε και τον ακόλουθο μύθο, που επιγράφεται «Δημάδης ρήτωρ»: Ο ρήτορας Δημάδης, όταν μιλούσε κάποτε στην Αθήνα και οι Αθηναίοι δεν τον πρόσεχαν πολύ, τους ζητούσε να του επιτρέψουν να τους πει έναν αισώπειο μύθο. Όταν αυτοί τον προέτρεψαν να το κάνει, αυτός άρχισε κι έλεγε: «Η Δήμητρα, ένα χελιδόνι κι ένα χέλι βάδιζαν στον ίδιο δρόμο όταν βρέθηκαν κοντά σε κάποιο ποταμό. Το χελιδόνι πέταξε και το χέλι χώθηκε μέσα». Είπε αυτά και σώπασε. Όταν τον ρώτησαν «Λοιπόν τί έπαθε η Δήμητρα;» είπε: «Κεχόλωται υμίν, οίτινες τα της πόλεως πράγματα εάσαντες αισωπείων μύθων αντέχεσθε»(=Οργίσθηκε μαζί σας επειδή εσείς παρατήσατε τα ζητήματα της πόλεώς μας και καταπιάνεσθε με αισωπείους μύθους).

Και το επιμύθιον: «Ούτω και των ανθρώπων αλόγιστοι εισίν όσοι των μεν αναγκαίων ολιγωρούσι, τα δε προς ηδονήν μάλλον αιρούνται»(=Έτσι από τους ανθρώπους απερίσκεπτοι είναι όσοι αδιαφορούν για τα απαραίτητα και προτιμούν περισσότερο ευχάριστα).

Οι αναγνώστες αυτών των γραμμών σίγουρα δεν περιλαμβάνονται στους «αλογίστους» του μύθου..

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Να εξαγοράζουμε τον καιρό, γιατί οι μέρες είναι πονηρές

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο ΚρανΜοντανά επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η τραγική ανεπάρκεια των διεθνών θεσμών (ΟΗΕ, ΕΕ) να επιδείξουν αξιόπιστο λόγο και πυγμή επιβολής του. Ο Ελληνισμός πάλεψε, στην ουσία μόνος του εναντίον του αδίστακτου εισβολέα τον οποίο κανακεύουν κατά σύστημα οι πάντες, Δυτικοί και Ανατολικοί.

Αφωνότερηιχθύος η θεσμική Ευρώπη παρακολούθησε, παρούσα – απούσα, τα τεκταινόμενα, αντί να βάλει στη θέση του τον υπερφίαλο Τσαβούσογλου και τονπαλιμβάρβαρο ισλαμιστή που όπως εγράφη ήταν διαρκώς παρών από την Άγκυρα και υπαγόρευε την αδιαλλαξία του υπουργού του. Δεν ακούσθηκε η παραμικρή καταδίκη από εταίρους και συμμάχους τού απροσμέτρητου θράσους του τούρκου που ωρύοντανκτηνωδώς ότι «κατοχικά στρατεύματα και εγγυήσεις είναι αδιαπραγμάτευτα»!

Ο βρεττανός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ΑλανΝτάνκαν και ο νορβηγός εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ , Άιντε, έπαιξαν από κοινού ένα βρώμικο παιχνίδι σε βάρος της Κύπρου – ο Άιντε λειτουργεί σ’ όλη τη θητεία του ως τουρκολομπίστας. Ο Ντάνκαν είχε την αναίδεια να επιρρίψει σε Ελλάδα – Κύπρο την ευθύνη του ναυαγίου. Τον “μάζεψε” κάπως ο ΥπΕξτου Τζόνσον μετά την προειδοποίηση Κοτζιά ότι εν όψει Brexit, «Ελλάδα – Κύπρος έχουμε 2 ψήφους στην Ε.Ε, θα ήθελες να σου φερθούμε ανάλογα»;

Γλυκανάλατος ο ρόλος του Γ.Γ. των Η.Ε. Ηγείται ενός Οργανισμού που εδώ και 43 χρόνια έχει με ψηφίσματά του διατάξει την άμεση αποχώρηση του Αττίλα, και των παρακλουθημάτων του. Ο εγκληματίας ποδοπατείατιμωρητί τις αποφάσεις του Οργανισμού. Περιμέναμε περισσότερη αποφασιστικότητα και δυναμισμό από τον κ. Γκουτιέρες.

Ο Νίκος Κοτζιάς επέδειξε συνέπεια και σταθερότητα στα κεφάλαια«εγγυήσεις – κατοχικός στρατός – ασφάλεια». Αποτελεί εθνικό ατύχημα ότι ολόκληρη η εσωτερική πτυχή του κυπριακού αφέθηκε στην αποκλειστική διαχείριση του Κυπρίου Προέδρου, που δυστυχώς διακατέχεται από ακράτεια υποχωρήσεων και παραχωρήσεων. Αφού παγίδευσε την Ελλάδα στην απίθανη Πενταμερή, προχώρησε λίγο πριν την κατάρρευση του ΚρανΜοντανά σε απίστευτες παραχωρήσεις ικανοποιώντας τουρκικές αξιώσεις σε κρισιμότατα ζητήματα:

· Εκ περιτροπής προεδρία

· 4 ελευθερίες για τα 80 εκατομμύρια των τούρκων της Τουρκίας [ έχουν συνειδητοποιήσει στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, πόσων μεγατόνων βόμβα για την Ε.Ε εγκλείει παρόμοια ρύθμιση;]

· Κατεχόμενες περιουσίες: Προτεραιότητα χρήστη [=τούρκων] με τις ελληνικές, προτεραιότητα στον Νότο ιδιοκτήτη με τις τουρκικές [=τούρκων].

Κρίμα αλλά, οι παραχωρήσεις και ανολοκλήρωτες λόγω μη τελικής υπογραφής δεν είναι αβλαβείς.Είναιπαραχωρήσεις εν αναμονή. Θυμηθείτε τη Συμφωνία Χριστόφια – Ταλάτ,παρότι και τότε όπως και έκτοτε με την Αναστασιάδη - Έρογλου, τα συμφωνηθέντα ισχύουν μόνον εφόσον κλείσει τελική συμφωνία.Οι παραχωρήσεις εγγράφουν υποθήκη εις βάρος τού παραχωρούντος.

Η κατάληξη της Γενεύης 2 παρά τα όποια «πλην» της, είναι μια «αγορά χρόνου» για τον Ελληνισμό. Πρέπει να προχωρήσουμε κατά την συμβουλή του Αποστόλου των Εθνών:«Βλέπετε ουν πως ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν ότι αι η μέραιπονηραίεισί»(Εφεσίους 5, 15-16).

Προχθές από την Ακτή του Ελεφαντοστού ο πολύς Τσαβούσογλου λοιδόρησε την ελληνική πρόταση για κατάργηση μονομερούς επέμβασης, εγγυήσεων και αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων ως «ανόητη πρόταση»(!!!).

Είναι ώρα για επαναφορά του Κυπριακού στην φυσική του αφετηρία ως προβλήματος Εισβολής, Κατοχής, Εποικισμού. Στην Κύπρο το 1974 ο Ελληνισμός δεν έχασε έναν πόλεμο. Πόλεμος δεν έγινε, υπήρξε μια ύπουλη, βάναυση και επαίσχυντη τουρκική εισβολή κανοναρχούντος του περιώνυμου ΧένρυΚίσσινγκερ.

Ένας διδακτικός μύθος του Αισώπου «όφιςπατούμενος» - όλοι οι μύθοι του κορυφαίου αρχαίου μυθογράφου είναι διδακτικότατοι – μας λέει: Το φίδι παραπονέθηκε όταν συνάντησε τον Δία ότι οι άνθρωποι το τσαλαπατούν. Και ο Ζευς του συνέστησε: αν δάγκωνες τον πρώτο που σε πάτησε, κανένας άλλος δεν θα τολμούσε να σε ξαναπατήσει!

Ο μύθος δηλοί ότι: «Οί τοις πρότερον επιβαίνουσιν ανθιστάμενοι, τοις άλλοις φοβεροί γίγνονται»

Υπάρχει ένα «προπατορικό αμάρτημα» στην οικογένεια Μητσοτάκη. Ο πατέρας ενώ δονούνταν ο σύμπας Ελληνισμός με την ιαχή «Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» ετάχθη υπέρ της «διπλής» και «σύνθετης» ονομασίας. Η Ντόρα ως Υπ.Εξ. (2007) υπέρ της «σύνθετης με γεωγραφικό προσδιορισμό ergaomnes». Οι πολιτικοί μας την υιοθέτησαν, σχεδόν οι πάντες και αποτελεί έκτοτε την «λευκή σημαία» που έχει υψώσειο πολιτικός μας κόσμος. Οι σκοπιανοί βεβαίως την απέρριψαν μετά μανίας.

Δρώσα από θέση ισχύος η Ελλάς και το πολιτικό προσωπικό της, πρέπει να επαναφέρει στην αφετηρία το ζήτημα: «Ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα» καθώς τα ιδεολογήματα της «σύνθετης» είναι πολιτικώς αφελή και εθνικώς επικίνδυνα. Το όποιο συνθετικό θα είναι μιας χρήσεως, για την ημέρα της υπογραφής. Από την επομένη θα μείνει το σκέτο Μακεδονία. Ο Κυριάκος είναι νέος άνθρωπος, δικαιούται και οφείλει να ξανασκεφθεί.Καινα αναθεωρήσει!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Το τουρκικό κενό μπορεί να το καλύψει η Ελλάδα,μόνο και ολόκληρο

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι δανειστές – δυνάστες μάς χρησιμοποιούν ως αποικία.Καιμας μεταχειρίζονται ως τσιφλίκι τους. Τώρα απαιτούν τα δικαστήριά μας να μην δικάζουν εν προκειμένου τις προσφυγές των δύστυχων συνταξιούχων μας, τις συντάξεις των οποίων με εντολή τους οι διοικούντες έχουν εξομοιώσει με της Βουλγαρίας και Ρουμανίας.

Επιβάλλουν την αθώωση των εγκλημάτων των ξένων εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ και των ψεύτικων στοιχείων του «αρχιμαγείρου» της ΕΛΣΤΑΤ. Και το άκρον άωτο των εκβιασμών: «Αποζημιώστε αμέσως τον Γεωργίου για τις δικαστικές δαπάνες που υποβλήθηκε στις δίκες του με το ελληνικό κράτος».Αλλιώςπαρά την υλοποίηση των 140 προαπαιτουμένων η δόση των 8,5 δισ. δεν θα εκταμιευθεί!

Προκαλεί αναπάντητη απορία το γεγονός πως όλοι αυτοί που έχουν θητεύσει στα ονομαστά πανεπιστήμια τηςΕσπερίας, κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών διπλωμάτων και εγκρατείς του νομικού πολιτισμού της, εμφανίζονται τόσο αστοιχείωτοι αξιώνοντας ρυθμίσεις δικαιϊκού πρωτογονισμού.

Πόσο δίκαιο έχει ο Καζαντζάκης όταν γράφει:

«Μα πάει η Φραγκιά: Πέσαν κάτου και γίνηκαν θρύμματα οι θεοί της.

Κύριε! Κύριε! Ποιος μίσησε περισσότερο από μένα τη Φραγκιά –

τη λατρεία τού λογικού και της κοιλιάς, τη μίζερη γνώση, τις κερδοφόρες

μικρές βεβαιότητες;

Ποιος αγάλλεται και χορεύει γιατί πάει η Φραγκιά, σκοτώθηκαν χιλιάδες αραμπαδιές από τους απίστους, και να πάλι η υπέρτατη Ευθύνη στην Ανατολή,

Στη γη μας, να δώσει νέο νόημα στη ζωή και νέα παράφορην Ελπίδα»(Συμπόσιον, σ.35 επ.).

Σίγουρα δεν είναι πάντοτε σύμφωνες με το περί δικαίου αίσθημα όλες οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ούτε φυσικά η νωχέλεια περί την απονομή της. Προς τί αίφνης η κρίση για αντισυνταγματικότητα του φορολογικού ελέγχου προσώπων πριν το 2010 όταν αυτήματαιώνει τη διαλεύκανση σκανδάλων δημόσιας διαφθοράς;

Από τον Αριστοτέλη γνωρίζουμε ότι δίκαιο είναι ό,τι δημιουργεί και διαφυλάσσει την ευημερία της πολιτείας και των μελών της. «Δίκαια λέγομεν τα ποιητικά και φυλακτικά ευδαιμονίας και των μορίων αυτής τη πολιτική κοινωνία»(Ηθικά Νικομάχεια Ε2,1 12913,22).

Πιο βάναυση και πιο ταπεινωτική αξίωση δεν μπορούσε να υπάρξει να σου ζητούν ως προαπαιτούμενο την παραίτησή σου από από τον φυσικό σου δικαστή. Μας κάνουν τον βίο αβίωτο οι διεθνείς τοκογλύφοι. Μας εξωθούν συνέχεια σε ανηφόριες, κατηφόριες, λοξοδρομήματα και κόντρες. Κατά την ομηρική έκφραση: «Πολλά δ’ άναντα, κάτανταπάραντά τε δόχμια»(Ιλιάδα Φ,115).

Ο Κλάους Ρέγκλιγκ του ESM / Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, εκτίμησε ότι το κόστος της ελληνικής οικονομίας από την βαρουφάκεια διαπραγμάτευση του α’ εξαμήνου του 2015 ανέρχεται σε 100 δισ.

Αυτό βαρύνει τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό. Δεν χαρίσθηκε πάντως ο Ρέγκλιγκ, ούτε στον εν αναμονή πρωθυπουργό. Τον βρήκε όπως λέει: « υπερβολικό στις προσδοκίες που καλλιεργεί για μείωση φόρων, φορολογικών συντελεστών και πρωτογενών πλεονασμάτων». Κουβέντες με τις οποίες οι πολιτικοί παραμυθιάζουν τους ιθαγενείς. «Ζήτησε τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων», αφηγείται ο Ρέγκλιγκ, «αλλά του εξήγησα ότι κάτι τέτοιο οδηγεί σε μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του χρέους». Ο δικός μαςόμως, επέμεινε και τότε ο Ρέγκλιγκ φέρεται να του είπε: «Goodluck»!(Βήμα, 2/7/17).

Δεν μας λεν την αλήθεια. Μισές αλήθειες κάθε φορά.Οιάλλες μισές είναι ψέματα. Τώρα ο γνωστός Κορεάτης σύμβουλος Βαρουφάκη – Τσακαλώτου, Γκλεν Κιμ, αποκαλύπτει ότι υπήρξε όντως σχέδιο για «παραλληλο νόμισμα», το α’ εξάμηνο του 2015. Ο άλλος πάλι Κιμ, ο Βορειοκορεάτης δικτάτωρ απειλεί με πυρηνικό ολοκαύτωμα.

«Εγώ δε φαίην αν, μη παιδί πλούτον, μηδέ ανδρί απαιδεύτωδυναστείαν»(Πλούταρχος παρά Στοβαίω, ΜΓ, 136). Μη δώσεις δηλαδή πλούτο σε παιδί, ούτε εξουσία σε απαίδευτο. Ο βορειοκορεάτης δείχνει φυσιογνωμικά παιδί και είναι τραγικά απαίδευτος. Οπότε…

Το πλωτό γεωτρύπανο της Total είναι έτοιμο να ξεκινήσει τις προγραμματισμένες εργασίεςτου στην Κυπριακή ΑΟΖ. Η Άγκυρα βρυχάται και δεδομένης της διαταραγμένης προσωπικότητας τού σουλτάνου δεν μπορούν να αποκλεισθούν παρανοϊκές ενέργειές του.

Η Ουάσιγκτον αυτήν την περίοδο πρέπει να είναι τα μάλα ευχαριστημένη από την Ελλάδα. Με διακομματική ταύτιση ικανοποιήθηκαν όλες οι γεωστρατηγικές της αξιώσεις με κορυφαία τη Σούδα. Οι προληπτικές και, αν ο μη γένοιτο κατασταλτικές, πρωτοβουλίες των ΗΠΑ είναι το κύριο κλειδί αποτροπής πιθανών τουρκικών επιθετικών ενεργειών.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε πως διαβάζουν Θουκυδίδη, Πλούταρχο, Ξενοφώντα. Θα έχουν ακούσει επομένως το απόφθεγμα: «Όπου μη εξικνείται η λεοντή, εκεί προσραπτέονκαι την αλωπεκήν». Συνδυάζονταιπάντοτε ισχύς και τεχνάσματα.

Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ‘ότι η Τουρκία είναι άκρως ασταθής παράγων.Κινούμενηάμμος. Η Δύση έχει χιλίους λόγους να μην εμπιστεύεται πλέον τον ισλαμιστή. Δεν δείχνει πάντως να κάνει κάτι για να τον ξεφορτωθεί, ή έστω να τον συμμαζέψει. «Καιρός του ποιήσαι»

Στο Κραν Μοντάνα η παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ διέσωσε το εξ αρχής μάλλον καταδικασμένο να αποτύχει εγχείρημα, από το τελειωτικό ναυάγιο. Οι εισβολέας αμετανόητος ονειρεύεται την γεωπολιτική υποταγή ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Ο νορβηγός Άϊντα έπαιξε βρώμικο παιχνίδι. Ευτυχώς, από κάποια στιγμή οι δικοί μας του έκοψαν τον βήχα. Θετικό ότι αρνήθηκε να πάει εκεί ο πρωθυπουργός.

Με μια Τουρκία μέχρις αηδίας αδιάλλακτη δεν νοείται συνέχιση – επανάληψη του διαλόγου. Τελεία και παύλα, άχρι καιρού.

Η Ουάσιγκτον οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι το τετελεσμένο κενό της Τουρκίας μπορεί να το καλύψει μόνον και ολόκληρο η Ελλάδα.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Όποιος πεθαίνει από πείνα είναι θύμα δολοφονίας»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο γερμανός ΥπΟικ. έδωσε μακρά συνέντευξη στα «ΝΕΑ» (1-2/7-17). Υπήρξε ο «εαυτός» του. Η εφημερίδα όμως, όφειλε να τον στριμώξει.Τονάφησε να αλωνίζει ανενόχλητος και άνετος. Οι παροικούντες στον πλανήτη γνωρίζουν ότι τα θηριώδη μέτρα της κανιβαλικής λιτότητας εμπνέονται απ’αυτόν. Ο Ουγκώ έλεγε «τα κτήνη είναι του Θεού, η κτηνωδία όμως είναι των ανθρώπων»!

Δεν βρήκε τον μάστορή του εδώ ο γερμανός.Τονβρήκε όμως στο πρόσωπο τού Ζαν Ζιγκλέρ,διεθνώς γνωστού για την καυστική του σάτιρα εναντίον των αρπακτικών και των μισθοφόρων τους, πολιτικών και ΜΜΕ. Συνεντευξιαζόμενος στο γερμανικό δίκτυο ARD ο ελβετόςπαλαιός κοινοβουλευτικός και καθηγητής στα πανεπιστήμια Γενεύης και Σορβόννης δεν χαρίζεται στον γερμανό: «Ο κ. Σόιμπλε, υπουργός Οικονομικών της γερμανικής κυβέρνησης και δη της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, έχει πει ότι δεν μπορεί να γίνει διαγραφή των χρεών των 50 φτωχοτέρων χωρών αυτού του κόσμου. Αν και οι χώρες αυτές δεν θα μπορέσουν έτσι να κάνουν επενδύσεις κτίζοντας σχολεία, νοσοκομεία ή να επενδύσουν στη γεωργία. Η δυστυχία παγιώνεται εάν δεν γίνει διαγραφή. Και ο Σόιμπλε επιχειρηματολογεί λέγοντας: αυτοί είναι οι κανόνες της αγοράς η οποία και δίνει τις εντολές. Πρόκειται για μια εγκληματική άποψη»! Συμφωνούμε…

Και οΖιγκλέρ επελαύνει: «Δεν υπάρχουν αδύνατα στη δημοκρατία. Το σύνταγμα, μάς δίνει όπλα για να γκρεμίσουμε την κανιβαλική παγκόσμια τάξη. Ο κ. Σόιμπλε δεν έπεσε από τον ουρανό.Όταν λέει ότι είναι αδύνατη η διαγραφή των χρεών, διότι δεν το θέλει η αγορά, μπορεί να καταψηφιστεί. Αύριο το πρωί θα μπορούσε να εμποδιστεί από την Μπούντεσταγκ η κερδοσκοπία για τα βασικά είδη διατροφής. Αύριο το πρωί θα έχουν σωθεί από την πείνα εκατομμύρια άνθρωποι. Όλα εξαρτώνται από εμάς»!

Βαρύγδουπηδήλωση του Σόιμπλε και προβεβλημένος επίτιτλος της συνέντευξης: «Δεν κόβω εγώ τις συντάξεις»!Όμως το Α και το Ω της πολιτικοοικονομικής φιλοσοφίας του ανδρός είναι η ακραία, αποτελειωτική λιτότητα και μη ορρωδών προ ουδενός επανέρχεται ευκαίρωςακαίρως σ’ αυτό που αρνείται .

Από την μια ομολογεί ότι «είναι αλήθεια ότι ζητήσαμε πολλά από τους πολίτες στην Ελλάδα, αυτό δεν είναι νέο». Και από την άλλη το βιολί βιολάκι του: «Κατανοώ ότι για πολιτικούς λόγους η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει σε νέες μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αργότερα»!...

Και επειδή βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει, τον πήραν χαμπάρι και οι δικοί του. Η AllgemeineZeitung του καταλογίζει ότι: «έχει επανειλημμένως με στρεβλωτικό και δικολαβικό τρόπο δρομολογήσει λύσεις που οδήγησαν ακριβώς στο αντίθετο από τις επιταγές των ευρωπαϊκών κανόνων».

Ομολογεί και κάποιες αλήθειες αλλά,με φαρισαϊκή κατανόηση: «Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα, με τα βάρη του παρελθόντος και τις ελλείψεις στη Δημόσια Διοίκηση- που είναι αδιαμφισβήτητες- σε συνθήκες νομισματικής ισοτιμίας που δεν μπορεί να τη μεταβάλλει εθνικά, έχει δυσκολίες να γίνει ανταγωνιστική». Μηανταγωνιστική όμως την καθιστούν τα “μέτρα ” του.Γιατί δεν το παραδέχεται;

Τίμιος με την αλήθεια ο Ζιγκλέρ ψάλλει τα εξ αμάξης στους G20 εν όψει της συνόδου του Αμβούργου (7 και 8/7/17): «Είναι μια συνάντηση εντελώς παράνομη(…) πίσω από συρματοπλέγματα, υπό την προστασία 20.000 αστυνομικών.Είναιμια συνάντηση κατά την οποία λαμβάνονται αποφάσεις η εφαρμογή των οποίων δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την βούληση των ιδρυτών του ΟΗΕ. Αυτή η συνάντηση κορυφής των G20 υποβαθμίζει την δημοκρατία»!

Ο ελβετός επιστημονικός σύμβουλος των Η.Ε ονομάζει πάντοτε πρόσωπα και πράγματα με το αληθινό τους όνομα: «Η παρατεινόμενη πείνα και ο χρόνιος υποσιτισμός είναι έργο ανθρώπων. Οφείλονται στη δολοφονική τάξη του κόσμου. Όποιος πεθαίνει από πείνα είναι θύμα δολοφονίας»! (Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου και οι νέοι κοσμοκράτες, σ.16, μεταφρ. Ε.Νιάνιου).

Και προτρέχοντας αλλά όχι αδικώντας κατακεραυνώνει «Στο τελικό ανακοινωθέν δεν θα υπάρχει τίποτα από τις βασικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν: απαγόρευση της κερδοσκοπίας για βασικά αγαθά στο χρηματιστήριο και η απολύτως αναγκαία ολική διαγραφή των χρεών των φτωχοτέρων κρατών αυτού του κόσμου(…)Είναι αναγκαία η ανάσταση του ΟΗΕ και γι’ αυτό πρέπει να καταργηθεί το άχρηστο G20 ως ανταγωνιστικός προς τον ΟΗΕ θεσμός»!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης