26.6.16

Στο δια ταύτα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Αγία και Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδος αποτελεί κοσμοιστορικό γεγονός. Η μακρά προετοιμασία της δείχνει το μέγεθος του εγχειρήματος και οι απουσίες της τελευταίας ώρας τις εγγενείς δυσκολίες του.
Η ιστορία σχεδόν ποτέ δεν δικαίωσε απόντες, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για όργανο όπου εφαρμόζεται η θεμελιώδης δημοκρατική αρχή «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω»( στ΄ κανόνας Α΄ Οικουμενικής).
Οι απόντες συνέπραξαν σε όλη τη προδικασία και επέλεξαν για ακατανόητους λόγους, πάντως άσχετους προς την αλήθεια και το δόγμα της Εκκλησίας να απουσιάσουν. Επιλογή τους και ευθύνη τους.
Στην Ορθοδοξία η Αυτοκεφαλία εγγυάται την ελευθερία των Εκκλησιών και η Συνοδικότητα την ενότητά τους και την δύναμη να μαρτυρούν περί της αληθείας.
Το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο δεν έπαψε να είναι κατά τον χαρακτηρισμό του μεγάλου βυζαντινολόγου Steven Runciman «Εκκλησία εν αιχμαλωσία». Και είναι άθλος τού Προκαθημένου του η πραγμάτωση της Συνόδου.
Η επίσημη Ελλάς με τις αφελείς ψευδαισθήσεις τής μηδέποτε υπαρξάσης ελληνοτουρκικής φιλίας δεν τόλμησε  να εκπονήσει μια Μεγάλη Πολιτική. Στα πλαίσια μιας τέτοιας στρατηγικής οφείλαμε να καταστήσουμε σημαία την πρόσκτηση διεθνούς προσωπικότητας για το Πατριαρχείο, ώστε να πάψει να ασφυκτιά ως ίδρυμα εσωτερικού τουρκικού δικαίου.
Αντιπαρήλθαμε με πρωτοφανή αδράνεια την εξόντωση του Ελληνισμού, Κωνσταντινουπόλεως, Ίμβρου, Τενέδου και φυσικά τις κατ΄ εξακολούθηση προκλητικές παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης.
Η υποτιθέμενη προστασία του Οικουμενικού Θρόνου υπήρξε το άλλοθι των ελλαδικών ηγεσιών για την απραξία τους απέναντι στους μονίμως κλιμακούμενους τουρκικούς εκβιασμούς.
Σοβεί ο γνωστός γεωπολιτικός ανταγωνισμός ΗΠΑ-Ρωσίας, αλλά κατά περιόδους ξεφυτρώνει και το ιδεολόγημα της «Γ΄ Ρώμης».
Μια πολυδιάστατη ελληνική εξωτερική πολιτική δεν θα άφηνε ποτέ να συρθούν τα πράγματα στην πρόσδεση του ενός ή του άλλου ανταγωνιστή, αλλά θα ισορροπούσε κερδίζοντας.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι υποτίθεται πίεσαν την Τουρκία να ανοίξει επιτέλους την Χάλκη. Προφανώς οι πιέσεις δεν ήταν όσο έπρεπε άτεγκτες, ούτε της Ελλάδος προς ΗΠΑ, ούτε των ΗΠΑ προς Άγκυρα.
Και χωρίς τους «4» η Μεγάλη Σύνοδος είναι βέβαιο ότι επετέλεσε το σοβαρό της έργο.
Η πρόταση του Οικουμενικού για επανάληψή της κάθε 7 χρόνια είναι εύστοχη.
Ο κόσμος οδυνάται και δοκιμάζεται αγρίως από τις σύγχρονες πληγές του Φαραώ. Οι «δοκούντες άρχειν των εθνών» κάνουν το παν για να τον καταστήσουν έρμαιό τους γκρεμίζοντας πεισματικά τις σταθερές του.
Η Ορθοδοξία σε πραγμάτωση του κανόνα πίστεως, ελπίδας και αγάπης έχει ένα ρωμαλέο κοινωνικό ιδεώδες. Αυτό είναι μετα-καπιταλιστικό, μετα-σοσιαλιστικό, μετα-κομμουνιστικό και μετα-μεταμοντέρνο.


Και μια αποστροφή του T.S. Eliot για την Ορθοδοξία. Την καταγράφει ο Σεφέρης:
 «Μιλήσαμε για τον μυστικισμό στην Ορθοδοξία.
 -Μου φαίνεται πως η Ορθοδοξία είναι πιο κοντά
 στην αρχέγονη χριστιανοσύνη, παρατήρησε». (Δοκιμές β΄, σ.194)
Η Γ. Δ/ντρια της Unesco επιφορτισμένη να προστατεύσει τα μεγάλα μνημεία του κόσμου (όπως Αγία Σοφία) αδράνησε προκλητικά  στην ισλαμική προσβολή, προφασιζόμενη ότι δεν το έμαθε(!) Ανάξιος ο μισθός της…
Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν είναι γνωστό το βρετανικό αποτέλεσμα. Ενδεχόμενη υπερψήφιση του Brexit θα προκαλέσει σίγουρα τεκτονικό σεισμό στα θεμέλια της Ευρωένωσης.
Όπως όμως συμβαίνει σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει εκ βάθρων να ξαναχτιστεί το οικοδόμημα. Επιβάλλεται να ξεκινήσει μια de profundis συζήτηση για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, με όρους που θα αποτρέπουν την επανάληψη της τραγωδίας.
Σε περίπτωση εξάλλου υπερψήφισης της παραμονής, αφού λυτοί και δεμένοι του διεθνούς συστήματος πάλεψαν με νύχια και με δόντια να κατασκευάσουν πλειοψηφία, θα είναι τραγικό λάθος η αναξιόχρεη  θεσμική ηγεσία της Ένωσης να το ερμηνεύσει ως θρίαμβο της καταστροφικής πολιτικής της και να επιδοθεί σε χορούς και πανηγύρια, ως νικητής και τροπαιούχος. Η εσχάτη πλάνη θα είναι τότε χείρων της πρώτης.
            Τελικά ασχέτως αποτελέσματος  στο «δια ταύτα»  πρέπει να αλλάξουν τα πάντα στην Ευρώπη
            Με ή χωρίς Brexit η Ευρώπη είναι μία γερασμένη δημογραφικά ήπειρος με διάχυτα τα συμπτώματα διαφθοράς. Οι ηγεσίες της είναι κατώτερες των περιστάσεων. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η περιέλευση της Ένωσης στη γερμανική ηγεμονία και οι ενδημικές παθογένειες από τις οποίες κατατρύχεται επιβεβαιώνουν την γερμανική αδυναμία δημιουργικής ηγεμόνευσης.
            Ήρθε ο Μπαν Κιν Μουν, Γ.Γ. ΟΗΕ (παγκόσμιο αριστείο απραξίας). Πρώτη  έγνοια του να επισκεφτεί τις εδώ ΜΚΟ του Soros (τάχα και φιλανθρώπου). Γιγαντιαίο δίκτυο διαπλοκής, πολυπολιτισμικών οραμάτων και εξωθεσμικών παρεμβάσεων. Απεργάζεται και προωθεί διαλυτικά σχέδια κρατών και εθνικών οντοτήτων. Εξάρτημά του το γνωστό ΕΡΙM που χρηματοδοτεί αδιαφανώς σε 45 χώρες 450 οργανώσεις, εν αις και πολλές ελληνώνυμες.
            Αυτοί ανέδειξαν το προσφυγικό σε κυρίαρχο ζήτημα εργαλειοποιώντας το με στόχο τη μετάλλαξη των κοινωνιών, όσο οι λαοί θα παραμένουν ανενεργοί.

                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

20.6.16

Νικούμε πάντοτε, όταν επιβεβαιώνουμε ηρωισμό και αριστεία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Οι πολιτικοί αναμορφωτές θεωρούνται γενικώς είδος απεχθές. Γνωστή η καβαφική αποστροφή : «Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς». (Εν Μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ.). Μας προέκυψαν εν τούτοις και εν … Μικρά Ελληνική Αποικία (Χρέους) 2016 μ.Χ.(!) διάφοροι κορυβαντιώντες αναθεωρητές των αξιών ζωής του λαού μας. Καίρια η απάντηση του Αρχιεπισκόπου: «Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα και εν πολλοίς αποφασισμένα. Σκοπός τους αυτός ο λαός να αλλοιωθεί στην πίστη στην ιστορία και τις παραδόσεις, ώστε να μπορούν εύκολα να τον διαφεντεύουν» (12/6/16).
            Οι αναμορφωτές  θέτουν σε εφαρμογή σχέδια κατεδάφισης των διαχρονικών πυλώνων του Γένους. Στόχος τους- στην ουσία στόχος των ξένων πατρώνων τους ο αφανισμός της πολιτιστικής μας ταυτότητας και η επικυριαρχία ενός πολτοποιημένου αναφομοίωτου πολυπολιτισμού.
            Οι λειτουργικώς αναλφάβητοι έσπευσαν να καταργήσουν τα Αρχαία (τα Θρησκευτικά φοβήθηκαν προς το παρόν). Όμως ουκ οίδασι τι ποιούσι «Ελληνική δεν είναι μόνο η δημοτική μας γλώσσα. Ελληνικά-Ελληνικότατα- είναι και τα προηγούμενα και τα παλαιότερα Ελληνικά μας»  τους αποκρίθηκε ο πλέον ειδικός Γ. Μπαμπινιώτης ( Νέα 28-29/5/16). Και το ράπισμα του Δασκάλου: «Υπάρχει η διαχρονική γλωσσική μας παρακαταθήκη από ρίζες, φράσεις, μηχανισμούς δομές και λεκτικούς όρους που μπολιάζουν τη σημερινή γλώσσα σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδιανόητη κάθε τεχνητή αφαίρεση, ή αγνόηση αυτών των διαχρονικών συστατικών».
            Η έρπουσα πολιτική ορθότητα πασχίζει να εξαφανίσει απ΄ τους πολίτες την αίσθηση του ανήκειν. Αυτός που αισθάνεται ότι ανήκει σε μία ολότητα, εθνική, πνευματική, κρατική υπερασπίζεται τη συνοχή και την οντότητα της και προστατεύεται απ΄ αυτήν. Οι δυνάστες διεθνώς θέλουν πνευματικά αφοπλισμένους τους λαούς γι΄αυτό με την ευγενική συνδρομή εγχωρίων υπηρετών χτυπούν την Εκκλησία, ξηλώνουν την Ιστορία, εξασθενίζουν τις Παραδόσεις. Οι επιχώριες  ηγεσίες καθηλώνονται σε ρόλο παθητικού θεατή. Ενεργοί παίχτες είναι τα αφεντικά.
            Οι εξουσιαστές επιχειρούν να πλήξουν, την raison d' être του εξουθενωμένου από την  κλιμακούμενη εγκληματική λιτότητα λαού μας.
            H τρομερή Λέσχη των υπερπλουσίων- Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (με συμμετοχή πάντοτε προαλειφόμενων κυβερνητών μας (ευτυχώς αρκετοί δεν κατάφεραν να γίνουν…), λανσάρει για τα θύματά της τους κατατρεγμένους του κόσμου τον νεοφανή όρο «πρεκαριάτο» . Απ’  αυτό θα την βρουν!
            Προ 8μήνου οι εταίροι μας εξήγγειλαν πρόγραμμα επείγουσας μετεγκατάστασης στις χώρες τους 160.000 προσφυγομεταναστών από Ελλάδα-Ιταλία. Από μας πήραν μόλις 1.700. Οι αδικοπραγούντες παραμένουν ατιμώρητοι αφού οι αποφάσεις της Ε.Ε. είναι leges imperfectae = η παράβασή τους δεν επάγεται καμμία κύρωση. Ύστερα θα ΄χουν άδικο οι Βρετανοί να υπερψηφίσουν Brexit;
            Εξ  Αμερικής μια ωμή  αλήθεια  που  τσακίζει κόκκαλα . Προέρχεται  από τον
Paul Craig Roberts της Wall Street Journal, 2/6/16, μεταφρ. (Μ.ΣτυλιανούΔιαδίκτυο):
            «Οι ξένες Τράπεζες δεν θέλουν να είναι η Ελλάδα σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, επειδή οι Τράπεζες επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν την  ελληνική αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους προκειμένου να ληστέψουν την Ελλάδα από τα σταθερά της κεφάλαια και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές». Καταλάβαμε;
            Γι αυτό Βερολίνο-Δανειστές δεν ενδιαφέρονται να βγει η χώρα από την κρίση αλλά την σπρώχνουν ακόμα βαθύτερα σ’ αυτήν.
            «Πριν αλέκτορα φωνήσαι» η επιβεβαίωση: Τίμημα Ελληνικού 915εκ. εισπρακτέα σε…10 χρόνια! Υποχρέωση επενδυτή να επενδύσει 5,5δισ. αλλά σε 25 χρόνια! Ζήσε Μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι!
            «Θέατρον εγεννήθημεν τω κόσμω και αγγέλοις και ανθρώποις» ( Α΄Κορ. 4,9).
            Είμαστε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενοι. «Δεν υπάρχει καταγεγραμμένο προηγούμενο χώρας του ΟΟΣΑ που να είχε την εμπειρία ενός παρόμοιου κατακλυσμού»  δήλωσε ο  Γ.Γ. ΟΟΣΑ Χοσέ Γκουρία (Καθημερινή, 5/6/16).  
Αναγνώρισε όμως τις δυνατότητές μας: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις αλλά  διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό από τα πιο σκληρά εργαζόμενα με μορφωτικό επίπεδο πάνω από τον μέσο όρο του δείκτη PISA».
            Βεβαίως παραμένει αναπάντητο το ερώτημα πώς οι Ιταλοί κέρδισαν πέρσι από τις κρουαζιέρες 4,6δισ και εμείς μόνον 450εκ!
Οι συνεχιζόμενες αλβανικές προκλήσεις δείχνουν ότι η Αθήνα δεν έστειλε σοβαρό μήνυμα ισχύος, αποτροπής και αμοιβαιότητας. Ένα απίστευτο φοβικό σύνδρομο διαπερνά σχεδόν διαχρονικά και οπωσδήποτε τώρα τις ηγεσίες μας και αγκυλώνει τις (αντι)δράσεις τους.
            Η Άγκυρα (και οι δορυφόροι της) πουλάει τρέλλα σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς που είναι τελείως τυφλοί όταν πρόκειται για Τουρκία.
            Οι ημέτεροι υποβάθμισαν απαραδέκτως επί μεγίστη εθνική ζημία το ζήτημα της Αγίας Σοφίας αντί να το αναδείξουν διεθνώς παντιέρα.
            Στην ιστορία νικούμε πάντοτε, όταν επιβεβαιώνουμε ηρωισμό και Αριστεία.
            Το γεωπολιτικό μας περιπεπλεγμένο. Πρέπει να κερδίσουμε χρόνο χωρίς να απολέσουμε έδαφος με την βεβαιότητα ότι «μελλοντικές ανακατατάξεις στον πλανητικό συσχετισμό δυνάμεων θα εξασθενίσουν το γεωπολιτικό δυναμικό της Τουρκίας και θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να πάρει μια ιστορική ανάσα» (Π. Κονδύλης, Η θεωρία του πολέμου σ. 409).
                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

14.6.16

Αποζητούμε το νου και το κουράγιο εκείνων που προχωρούν μπροστά

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Οι περιώνυμοι «θεσμοί» αφού ό,τι είχαμε και δεν είχαμε «μας τα μάσησαν», τώρα μας δουλεύουν: Ο Νταϊσελμπλουμ δηλώνει θαυμαστής του πρωθυπουργού επειδή «υποσχέθηκε τα αδύνατα και μολονότι υπανεχώρησε παραμένει στην εξουσία». Ενώ μας κάνει trolling: «Δεν χρειάζεται να πουλήσετε τα πάντα»! Στο ίδιο μήκος κύματος ο Ομπστφελντ (ΔΝΤ): «Η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει και άλλον πόνο»! Στο δια ταύτα όμως αξιώνουν το ακαταδίωκτο των εμπειρογνωμόνων του δυσώνυμου Υπερταμείου.
Τίμιος μαζί μας ο γερμανός «σοφός» Μπόφινγκερ (ΒΗΜΑ 29/5/16): «Η πρόσφατη απόφαση τουEurogroup θα οδηγήσει σε περαιτέρω επιδείνωση και αντί για ανάπτυξη σε τέλμα». Προτείνει να μας αφήσουν «για δύο χρόνια ήσυχους, χωρίς προγράμματα λιτότητας, με την ελπίδα ότι η οικονομία θα βρει μόνη τον εαυτό της». Τον ακούει κανείς;
            Είμαστε η μοναδική χώρα της περιοχής χωρίς εθνικό δόγμα. Οι περίοικοι όλοι, έχουν επικαιροποιήσει τα εθνικά τους πιστεύω. Κατέληξαν τι είναι, που αποβλέπουν. Αυτό διαποτίζει το ιστορικό τους γίγνεσθαι.
            Η Αλβανία υπήρχε τα τελευταία 25 χρόνια αποδέκτης μιας τεράστιας, οικονομικοπολιτικής  ελληνικής βοήθειας, άνευ όρων και ορίων. Μας βαραίνει η απουσία αίσθησης αμοιβαιότητάς απ΄ τον «απέναντι». Do utdes.
            Όμως  λεηλατεί τις περιουσίες των Βορειοηπειρωτών. Δημεύει το βιός τους.
Ο (τουρκ)αλβανός πρωθυπουργός Ράμα αφηνίασε αυτές τις μέρες. Ξέθαψε τσάμικο,  «ανακάλυψε» ότι το μαντείο της Δωδώνης είναι…αλβανικό, ο Δίας …αλβανός(!) η Τσαμουριά φτάνει στον Όλυμπο και άλλα τερατουργήματα, που όμως στη διεθνή πολιτική δεν είναι ποτέ για γέλια …(Τι γύρευε προχθές ο ΥπΕξ μας σ΄ αυτό το ναρκοθετημένο τοπίο;)
            Επείγουν: α) Εκ βαθέων αναθεώρηση της πολιτικής μας απέναντι του θρασύδειλου γείτονα που λειτουργεί ως τούρκος ανθύπατος. Γι΄ αυτό είναι ψευδαίσθηση φιλίας ό,τι δεν είναι «εν τη παλάμη».
            β) Άμεσα σοβαρά αντίμετρα.
            Ονειδίζοντας  για άλλη μια φορά τον Ελληνισμό και χλευάζοντας τα όσια και ιερά μας με «υπεροψίαν  και μέθην» ο σουλτάνος έστησε τον ιμάμη του  καταμεσίς στην Αγία Σοφία.
             Άνευρη η επίσημη αντίδραση. Ενώ η δια στόματος του ΑνΥπεξ φρικαλέα: «Δεν είναι τραγικό να διαβάζεται το κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία (..) δεν είναι έλλειψη σεβασμού». Άφεριμ!
            Όπως θα την σατίριζε ο Σουρής, η κυβέρνηση «ξελογιάστηκε, τις έστριψαν οι βίδες». Τη μια ο ένας υπουργός δηλώνει ότι «δεν υπήρξε Γενοκτονία». Μετά ο άλλος ότι η βεβήλωση-επανισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας «δεν είναι έλλειψη σεβασμού». Τελικά φαίνεται νιώθουν κάποιοι ντροπή, βάζουν τον ΑνΥπεξ να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, αλλά δεν τολμούν να τον στείλουν στο σπίτι του…
            Οφείλουμε να ξεσηκώσουμε όλον τον πολιτισμένο κόσμο. Μπορούμε,  να ανακόψουμε τη φόρα και την τρέλλα του εγωπαθούς  νεοοθωμανού.
            Η απόφαση της Bundestag για την αρμενική Γενοκτονία είναι όντως ιστορική, γιατί η Γερμανία συνέπραξε και καθοδήγησε τότε το έγκλημα δια του γερμανού αρχιστρατήγου των Γενοκτόνων Λίμαν Φον Σάντερς.

Ωστόσο η αναγνώριση είναι μισή. Στο ίδιο φρικτό μαρτύριο υπεβλήθη ο Ελληνισμός της Ανατολής, Ποντιακός, Μικρασιατικός, Θρακικός και οι άλλες χριστιανικές εθνότητες.
Χίλια μπράβο στην επιμονή και το πείσμα του αρμενικού έθνους να δίνει επί 100 χρόνια ασταμάτητον αγώνα μέχρι την τελική του δικαίωση. Κρίμα σε μας!
            Εμείς δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι παραδοθήκαμε σε ένα ακατανόητο φοβικό σύνδρομο. Και όταν βραδυφλεγώς μετά από 70 χρόνια μισοαφυπνισθήκαμε, κομματιάσαμε τη δική μας Γενοκτονία σε Ποντιακή, Μικρασιατική, Θρακική. Πάμε έκτοτε στα διεθνή fora διαιρεμένοι ονειροπολώντας διεθνοποίηση και αναγνώριση. Ψευδαίσθηση όσο δεν προχωρούμε σε μια αντεπιθετική διπλωματία που να διεκδικεί με πείσμα και συνέπεια ό,τι μας ανήκει.
Η γλώσσα των Ελλήνων έρχεται από πολύ μακρυά. Είναι ενιαία από τον Όμηρο ως τις μέρες μας. Ασφαλώς εξελισσόμενη, αλλά ενιαία. Γι΄ αυτό μιλούν καλά Νέα ελληνικά όσοι ξέρουν Αρχαία. «Γλώσσα και ψυχή είναι δύο πράγματα που δεν διαχωρίζονται»(Νικηφόρος Βρεττάκος, Η φθορά της γλώσσας φθορά του Έθνους, σ.7).
            Ο Σεφέρης έγραψε σοφά:
            «Ο Θεός μας χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρωστη, πεισματάρα και χαριτωμένη, που αντέχει ακόμη, μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά για να τη φάνε· έφαγαν όσο μπόρεσαν, αλλά απομένει μαγιά(…) Η μαγιά λιγοστεύει και δε μένει πια καιρός για να μένουμε αμέριμνοι. Δεν είναι καινούργια τα σημεία που δείχνουν πως αν συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο, αν αφεθούμε μοιρολατρικά στη δύναμη των πραγμάτων, θα βρεθούμε στο τέλος μπροστά σε μια γλώσσα εξευτελισμένη, πολύσπερμη και ασπόνδυλη»(Δοκιμές Β΄ σ.173). Εκεί μας πάνε οι νέοι «αναμορφωτές».
            Όταν ξένες χώρες (επαν)εισάγουν τα Αρχαία Ελληνικά στα σχολεία τους η εξαγγελία για κατάργησή τους εδώ, είναι παράλογη και σκοταδιστική. Στάδιον λαμπρόν πάντοτε η επικαιροποίηση της διδακτικής τους.
            Τέλμα. Εγγύηση για την έξοδό μας όσοι κρατούν τα βαθιά κοιτάσματα της εθνικής μας μνήμης. Δε γυρεύουμε «μήτε το σταμάτημα, μήτε το γύρισμα προς τα πίσω· γυρεύουμε το νου, την ευαισθησία και το κουράγιο των ανθρώπων που προχωρούν εμπρός» (Σεφέρης, ενθ. αν σ.178).

                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

5.6.16

Ρίτσος: “πείτε και το πατερμώ σας πρι πλαγιάστε”

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Καραγκιοζλίκια του νεοσουλτάνου με αφορμή την επέτειο της Αλώσεως. Παραλήρημα του νάρκισσου ως νέου.. Πορθητή. Συρφετός εκατομμυρίου νεογενιτσάρων να ουρλιάζει έξω από την Αγιά Σοφιά, απαιτώντας να ξαναγίνει τζαμί…
Το νόημα της 29/5/1453 συνόψισε με θαυμαστό τρόπο ο Γέρος του Μοριά στον διάλογό του με το ναύαρχο Άμιλτον: «Όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθε ο Άμιλτον να με ιδεί, μου είπε ότι Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύσει. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι, 'Αυτό δεν γίνεται ποτέ. Ελευθερία ή Θάνατος. Εμείς καπετάν ‘Αμιλτον, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς  εμείς,  εζούσαμε  ελεύθεροι  απο γενεά σε γενεά. Ο Βασιλεύς  μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποια η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;''--''Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφται. Τα  φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα Βουνά». Και η φοβερή κατάληξη: «Έτσι δεν με ωμίλησε πλέον»!(Απομνημονεύματα, επιμ. Βαλέτα, Α΄σελ. 179).
            Ασύγγνωστα λάθη και παραλείψεις του νεότερου Ελληνισμού μας στέρησαν την επανελλήνιση της Βασιλεύουσας. Στην μεγαλειώδη προέλασή μας (1912-20) αγγίξαμε τα προαιώνια όνειρα του Γένους. Κορυφαίος ιστορικός, ο Douglas Dakin (Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923,σελ.390) μας χρεώνει ότι είμαστε ο μόνος λαός της Βαλκανικής που δεν απελευθέρωσε την ιερή του πόλη. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί α) τον Ιούλιο του 1922 «αν οι Έλληνες είχαν εξαπολύσει από την Ανατολική Θράκη επίθεση κατά των γραμμών της Τσατάλτζας, αντί να στέλνουν τεράστιες δυνάμεις κατά της Άγκυρας που κατείχαν τα στρατεύματα του Κεμάλ». β)τον Μάιο του 1923 μετά την Καταστροφή, σε αντεπίθεση με την ανασυνταγμένη στρατιά του Έβρου  «κατά του στρατού του Κεμάλ που παρά την νίκη του ήταν διαιρεμένος σε φατρίες και σε κατάσταση διάλυσης».
            Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι ο επηρμένος νεοισλαμιστής ποδοπατεί βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού του, απειλεί όσους δεν τον προσκυνούν, επιμένει να είναι δύναμη Εισβολής, Κατοχής, Εποικισμού, της Κύπρου. Εκβιάζει στρατιωτικά τους γύρω. Ο  δημόσιος βίος του απάδει προς τα διεθνή νόμιμα. 
Παρά ταύτα σέρνει στα παλάτια του τους πάντες. Από την Μέρκελ ως τον Μπαν Κιν Μουν. Έτσι απενοχοποιείται και νομιμοποιείται. Αλήθεια τι γύρευαν εκεί προχθές  Τσίπρας και Αναστασιάδης;
Οι Αλβανοί εξακολουθούν να λειτουργούν αθεράπευτα ως Τουρκαλβανοί. Αγνώμονες απέναντί μας που τους γλυτώσαμε από την πείνα και την μιζέρια και συνεχίζουμε ανοήτως παρά τα προβλήματά μας να το πράττουμε. Κανένα αντίμετρο  για την πρόσφατη  πρόκληση του Αλβανού ΥπΕξ.
Σε μία εποχή όπου αραιώνουν τα παραδείγματα δημοσίων προσώπων που εκφράζουν την Εκκλησία, ο Βλαδίμηρος Πούτιν με την σεμνή και μετρημένη παρουσία του εδώ, επιβεβαίωσε την εικόνα Ορθοδόξου Χριστιανού Ηγέτη  με βιωματική εκκλησιαστική σχέση.
Η Ρωσία είναι ξανά Υπερδύναμη. Η  Δύση όμως της δείχνει αδικαιολόγητη καχυποψία, δυσπιστία και εχθρότητα, όπως σε άλλους καιρούς έδειχνε απέναντι στο Βυζάντιο.
Είναι βέβαιο ότι οι προχθεσινοί πανηγυρτζήδες της Αλώσεως δεν θα προέκυπταν στην ιστορία, αν από το 1453 δεν είχε προηγηθεί η απαισιότερη Άλωση, η φραγκική του 1204.
Γίνεται λόγος για στρατηγική σχέση με την Ρωσία. Σημασία έχει  το timing της.
Η Ρωσία είναι μια αυτοκρατορία  που ζυγίζει τα συμφέροντά της κάθε στιγμή. Σήμερα που οι σχέσεις της με την Τουρκία είναι οι χειρότερες, ήρθε η καταλληλότερη στιγμή για δράση υπέρ της Ελλάδος. Αλλά σήμερα! Το ίδιο συμβαίνει με τις τουρκο-ισραηλινές και τις τουρκο-αιγυπτιακές σχέσεις. Τώρα χάνεις ή κερδίζεις το στοίχημα. Τουτ΄ αυτό ισχύει  για το παντοδύναμο αμερικανοεβραϊκό λόμπι. Για χρόνια υπηρέτησε μανιωδώς τα τουρκικά συμφέροντα. Με την ρήξη απελευθερώθηκε, αλλά ουδείς έκτοτε ενδιαφέρθηκε σοβαρά να το αξιοποιήσει υπέρ των ελληνικών θέσεων. Καιροί ου μενετοί!
Η κομπανία “Λιάκου, Φίλη και Σιας” έχει τελικά πρόγραμμα να ξεπατώσει τα θεμέλια του Γένους. Στην ιστορία το αποπειράθηκαν πολλοί. Από τον Ιουλιανό ως τον Στάλιν. Αλλά γκρεμοτσακίστηκαν πριν το πετύχουν. Τους τωρινούς ενοχλεί ο Επιτάφιος του Περικλή και πρόσωπα όπως Παπαδιαμάντης, Σεφέρης Ελύτης αλλά και Ρίτσος. Εγκλωβισμένοι στο δόγμα του εθνομηδενισμού, ανυποψίαστοι από αγωνία Ελληνισμού,  είναι ανίκανοι να καταλάβουν την ελληνική διαχρονία  και διάρκεια καθώς και την άρρηκτη σχέση Ορθοδοξίας και Ελληνικότητας.
Όσοι αλλαξοπίστησαν, αφελληνίστηκαν. Όσοι εξισλαμίστηκαν, εκτουρκίστηκαν.
 Και επειδή οι ημέτεροι αυτοαποκαλούνται αριστεροί, να διαβάσουν τις «Μονεμβασιώτισσες» του αυθεντικού αριστερού  Ρίτσου που συμβουλεύουν τα σχολιόπαιδά τους: «άιντε μωρέ διαβάστε ακόμα μια βολά την αλφαβήτα, κάτω απ΄ το λυχνάρι, πείτε και το πατερμώ σας, πρι πλαγιάστε»(Γίγνεσθαι,296).
Η παγκοσμιοκρατία ξεριζώνει κατά σύστημα τις αξίες του πολιτισμού απ΄ τους λαούς για να τους χειραγωγεί κατά βούληση.
Ο κ. Τσίπρας να κλείσει «άνευ υπαιτίου βραδύτητος»  τα μέτωπα που άνοιξε η κομπανία του της παιδείας. Πριν είναι πολύ αργά. . .


                                     *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

31.5.16

Αισώπειο μήνυμα στα κοράκια και βυζαντινό στους φορομπήχτες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τελικά δεχτήκαμε τα πάντα. Απαξάπασες τις αξιώσεις της Διεθνούς των τοκογλύφων. Υπερψηφίστηκε αγαλλομένω ποδί η υποθήκευση της χώρας για ολόκληρον αιώνα. Όλη η δημόσια περιουσία τελεί εφεξής υπό την αναγκαστική διαχείριση των δανειστών.  
            Υπερταμείο + Κόφτης =  υπερεξουσία με δύο οξύστομα εργαλεία σε εχθρικά χέρια. Αμφίστομη μάχαιρα με άλλη πλευρά της τα «κόκκινα» δάνεια και τα πράσινα που θα εξαναγκαστούν να «κοκκινίσουν». Παραδίδονται στα κοράκια των αγορών. Τα μαύρα πτηνά κουρσεύουν, διαρπάζουν, λεηλατούν, σφετερίζονται, ξαφρίζουν, σουφρώνουν, σκυλεύουν, τυμβωρυχούν το ξένο βιός.
            Παραδοθήκαμε ωσάν να υπέστημεν βαριά  στρατιωτική ήττα και συντριβή. Και όμως την ίδια ώρα το εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόν ΔΝΤ μας υπερασπίστηκε ζητώντας σοβαρή ελάφρυνση του χρέους και τερματισμό της λιτότητας. Έργο βεβαίως (και) των χειρών του το σημερινό χάλι μας. Ομολογημένο λάθος η πρώτη συνταγή του. Χωρίς έμπρακτη μετάνοια προχώρησε στο δις εξαμαρτείν. Τώρα είπε σωστά πράγματα, αλλά εν τέλει υπέκυψε στον κυνισμό του γερμανού Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Ο τελευταίος αφού επέβαλε την εκατοντάχρονη υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας και τον Κόφτη του μας παρέπεμψε και μαζί του σύσσωμη η θεσμική Ευρώπη (μη βαυκαλιζόμαστε από καλολογίες τύπου Γιουνγκέρ:  «από τους Έλληνες πήραμε πολλά, τους δώσαμε λίγα») στις … γερμανικές καλένδες (2017) .
            Ο αισώπειος μύθος δηλοί ότι ο κόραξ μόλις είδε ένα φίδι να κοιμάται όρμηξε και το άρπαξε. Το φίδι τον δάγκωσε (όχι θα καθόταν να φαγωθεί!) και καθώς το κοράκι ξεψυχούσε μονολογούσε «τοιούτον έρμαιον εύρηκα εξ ου και απόλλυμαι» = το εύρημά μου με κατέστρεψε. Καταλυτικό το μήνυμα στα κοράκια…
            Αλλά η ανάπτυξή μας παραπέμπεται ad calendas grecas. Ποιοι θα επενδύσουν σε ένα θολό και αβέβαιο περιβάλλον;
            Η Βουλή δεν νομοθετεί πια. Ούτε μπορεί, ούτε θέλει να μελετά τα νομοσχέδια που της επιβάλλονται έξωθεν. Θλιβερή εικόνα η τελευταία με τις 7.500 σελίδες που κλήθηκαν οι εκπρόσωποί μας να διαβάσουν σε χρόνο μηδέν!
            Στις «Νεαρές» του Λέοντος Στ’ Σοφού (αυτοκράτωρ 886-912) εντοπίσαμε μιαν εξόχως αυστηρή, αλλά δίκαιη διάταξη για τους φορομπήχτες:  Όταν οι εντεταλμένοι να εισπράττουν και να επιβάλλουν φόρους, τολμούν να τους αυξάνουν πέραν από το  νόμιμα προκαθορισμένο όριο, αν το διαπράξουν πρώτη φορά τιμωρούνται με επιστροφή διπλασίου του καθ’ υπέρβαση εισπραχθέντος. Σε περίπτωση υποτροπής το επιστρέφουν στο 4πλάσιο  και απομακρύνονται επονείδιστα από το αξίωμά τους. (Andre Guillou, Ο Βυζαντινός Πολιτσμός, Ελληνικά Γράμματα σελ. 126).  
Οι ημέτεροι φορομπήχτες προς το παρόν δεν υπέστησαν τίποτε. Διέβησαν αβρόχοις ποσί την θάλασσα των νομοθετημάτων τους, κειμένων, στους αντίποδες δογμάτων, διακηρύξεων και προγραμμάτων τους.  Οι αντίπαλοί τους, τους προσομοιάζουν με την Θάτσερ, σύμβολο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού στην χορεία του οποίου προέκυψαν οι δικοί μας με οβίδια  μεταμόρφωση: Η Αριστερά ως Δεξιά, ή για να αντιγράψουμε τον φίλο Γ. Κοντογιώργη: «η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά  – μελέτη για το συντηρητικό ιδιώνυμο της Αριστεράς» (Πατάκης 2016)
            Ο Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε προσφυώς: «Όσα ωφελούν τους ιδιοτελείς τα προπαγανδίζουν οι αφελείς». Αλήθεια που καίει…   
            Ο ΥΕθΑ ομιλεί συνήθως ευκαίρως, ακαίρως, επί παντός του επιστητού. Προχθές ξεχνώντας ότι υπερψήφισε τις τελευταίες εφιαλτικές ρυθμίσεις κατήγγειλε την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά  ως «εγκληματική και αντισυνταγματική»! Προέβη όμως σε μία εξαιρέτως εύστοχη δήλωση για το σκοπιανό προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη. Η δήλωση Καμμένου επικαιροποιεί την απόφαση των Πολιτικών Αρχηγών (13/4/92).  Τότε άπαντες (πλην ΚΚΕ) συνεφώνησαν ότι στο όνομα των Σκοπίων δεν θα υπάρξει η λέξη Μακεδονία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας (26-27/6/92) απεδέχθη, με ευστοχότερη μάλιστα διατύπωση, αυτήν την θέση: «Ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο (term) Μακεδονία». Η πρώην ΥπΕξ υπερασπίζεται την ανατροπή της εθνικής στρατηγικής που με πρωτοβουλία της συνετελέσθη το 2007 και την εθνικά επικίνδυνη θέση «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι πάντων».  Παρόμοια άποψη θα χάριζε το Μακεδονία στο εχθρικό και εξ ορισμού θνησιγενές αλβανοσλαβικό προτεκτοράτο που αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί, αλλά θα κληροδοτήσει στους κληρονόμους του τον ατίμητο θησαυρό του ελληνικού ονόματος. Για την ώρα μας διασώζει η αδιαλλαξία των Σκοπιανών.
Καιρός όμως να επαναφέρουμε τα πράγματα στην αφετηρία τους: ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα, καταγγελια της Ενδιάμεσης και ενεργός  καταπολέμηση του ανθελληνικού αλυτρωτισμού των γειτόνων.
Έτος Αριστοτέλους φέτος. Προσφεύγουμε στα «Πολιτικά» του (VII, 1327, 30) και παίρνουμε το ρωμαλέο μήνυμά του: Το γένος των Ελλήνων χαρακτηρίζεται από δυνατή ψυχική ορμή και οξεία αντίληψη. Γι’ αυτό ακριβώς και ελεύθερο ζει και άριστη πολιτική έχει και δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σε όλους, αρκεί να είναι ενωμένο σε μία πολιτεία.
«Το δε των Ελλήνων γένος (…) ένθυμον και διανοητικόν εστίν, διόπερ ελεύθερόν τε διατελεί και βέλτιστα πολιτευόμενον και δυνάμενον άρχειν πάντων, μιας τυγχάνον πολιτείας».
 Ακούει κανείς; 

22.5.16

«Γυρίστε στους παλαιούς καιρούς, αυτό είναι πρόοδος»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η κάποτε κραταιά και έμπλεως αισιοδοξίας Ευρώπη δίνει τώρα την εικόνα ραγδαίας και συνολικής αποδόμησης: Βρετανικό δημοψήφισμα (23/6) με επικρεμάμενο Brexit. Ισπανικές εκλογές (26/6) αβέβαιου μέλλοντος. Μετέωρη ευρωτουρκική συμφωνία που η αποπομπή Νταβούτογλου και οψιγενείς αντιδράσεις των Ευρωπαίων την καθιστούν ακόμη πιο εύθραυστη.
Ο «σουλτάνος»-οι εγκυρότεροι αναλυτές του καταλογίζουν σχιζοφρένεια και λόγω αυτής άγνοια κινδύνου-απειλεί εισβολή στη Συρία αν και γνωρίζει ότι θα έχει εκεί απέναντί του Ουάσιγκτον & Μόσχα. Φυσικά απορρίπτει προκλητικά την αξίωση της Ευρώπης για αλλαγές στον δρακόντειο αντιτρομοκρατικό του νόμο με τον οποίο σέρνει στις φυλακές σιδηροδέσμιους τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους Κούρδους. Κατηγορεί  τους Ευρωπαίους «ότι υποθάλπουν τρομοκράτες και επομένως δεν δικαιούνται να απευθύνουν συστάσεις στην Τουρκία»(sic!). Ακόμα και η εκ γενετής φιλότουρκη Γερμανία συμπεραίνει ότι ο νεοοθωμανός δεν πρόκειται να εκπληρώσει τα 72 προαπαιτούμενα και άρα δεν θα υπάρξει απελευθέρωση θεωρήσεων.
Η ελληνική ανάγνωση αυτής της αντιστροφής των πραγμάτων είναι η υλοποίηση της παλαιότερης απειλής του Ερντογάν ότι θα βουλιάξει την Ευρώπη (διάβαζε την Ελλάδα) με μετανάστες!  Αυτό σημαίνει ότι θα εξαπολύσει τους δουλεμπόρους του σε ασύδοτη δράση. ΝΑΤΟ είναι, στρατιωτική υπερδύναμη είναι, οφείλει να σωφρονίσει κάθε άτακτο επιβάλλοντας manu militari τις δέουσες κυρώσεις. Όμως αν και ο τούρκος τους έχει εξευτελίσει, οι Δυτικοί, ιδίως οι Αμερικανοί τον χαϊδεύουν όπως και όλους τους ισλαμιστές γιατί τους θεωρούν εκ πεποιθήσεως αντι-Ρώσους.
 Το ελληνικό πρόβλημα οξύνεται ασύμμετρα με την μαζική προώθηση  στη χώρα μας απροσδιόριστου αριθμού μουσουλμάνων  μεταναστών. Οι περισσότεροί τους θα εγκλωβιστούν εδώ, καθώς κανείς στην Ευρώπη δεν τους «πάει». Η Bild  διαρρέει «υψηλούς σχεδιασμούς» μετατροπής των νησιών μας, ερήμην μας, σε κέντρα διαλογής μεταναστών.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα ασφάλειας, ταυτότητας και εθνικής συνοχής περιπλέκεται δραματικά. Απειλούμαστε!
Η κυβέρνηση οφείλει να υπερβεί τα προπατορικά ιδεολογήματα στελεχών της, άλλωστε το έπραξε ήδη για άλλα δομικής φύσεως ζητήματα και να δηλώσει για υπέρτατους λόγους εθνικής ασφάλειας αναστολή της περιβόητης Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο. Είμαστε η μόνη χώρα που την εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια και επί μεγίστη βλάβη μας.
Η Ελλάδα απειλείται από την δήθεν σύμμαχο Τουρκία και η απόκρουση αυτής της απειλής της, επιβάλλει σταθερό αποτρεπτικό προσανατολισμό και διατήρηση αποτρεπτικής ισχύος. Όμως των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν. Να αφυπνιστούμε επιτέλους επανιδρύοντας την παρατημένη αμυντική βιομηχανία, ιεραρχώντας τις εθνικές μας προτεραιότητες και ανασυγκροτώντας τις ψυχικές μας δυνάμεις.


Στη Κύπρο παίζεται ένα ύπουλο παιχνίδι σε βάρος του όλου Ελληνισμού. Με  συμπαίκτες εμάς. Η επίσημη Ελλάς νίπτει τας χείρας της με το επιχείρημα ότι δεν μπαίνουμε στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αφήνουμε όμως να μπαίνουν =αλωνίζουν στην Μεγαλόνησο: Άιντα, Κάμερον,  προπαντός Ερντογάν και η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα Βικτώρια Νούλαντ.
Να θυμόμαστε αυτό που κάποτε είπε ο Ανδρέας «αν χαθεί  η Κύπρος θα χαθεί  η Ελλάδα».
Αμετανόητος πάντως τελάλης του αφοπλισμού Ελλάδος – Κύπρου, ο πρωθυπουργός των Ιμίων. Αφού ματαίωσε την εγκατάσταση των S300 στην Μεγαλόνησο εγκαταλείποντάς την βορά στον Αττίλα και αντ αυτής τους αποθήκευσε (= αχρήστευσε) στην Κρήτη, επέκρινε προχθές την κυβέρνηση Τσίπρα “επειδή δεν μειώνει τις εξοπλιστικές δαπάνες”!
Η «Καθημερινή» αγιογράφησε εσχάτως (15.5.16) τον γνωστό και μη εξαιρετέο ανιστόρητο Ρίχτερ. Όπου ο αθεόφοβος δικαιολόγησε τις μαζικές εκτελέσεις αμάχων επί Κατοχής, ψελλίζοντας ότι «ηθικά ήταν λάθος, αλλά καλύπτονταν από τους νόμους»!(εννοεί του Χίτλερ). Μας πληροφόρησε επίσης ότι «ενημέρωσε» περί Ελλάδος το Επιτελείο Σόϊμπλε. Αλλά εκείνοι «δεν κατάλαβαν ποτέ ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδος»! Λες και το κατάλαβε αυτός …
Για τους αθεράπευτους εραστές ενός κόσμου «χωρίς σύνορα» προτείνουμε την ειδωλοκλαστική μελέτη του Regis DebrayEloge desfrontieres (Εγκώμιο των συνόρων, Εστία). Εν όπλοις σύντροφος του Τσε Γκεβάρα, σύμβουλος του Μιττεράν πολυγραφότατος και διεισδυτικότατος αναλυτής, ανατέμνει την ιδεολογία του κόσμου «χωρίς σύνορα».
Η ιδέα ότι η ανθρωπότητα θα τα πήγαινε καλύτερα αν δεν υπήρχαν σύνορα, γοητεύει τη Δύση αλλά δεν δυσκολεύει τον Ντεμπρέ να την χαρακτηρίσει βλακώδη. Ταυτότητά της:
-Οικονομισμός. Περιφρονεί την πολιτική, εγγυάται το μικρότερο κράτος με συνέπεια τη μεγέθυνση της μαφίας. Δίνει λάμψη γενναιοδωρίας στο νόμο του ισχυροτέρου και πέπλο συμπόνοιας σε απορρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και off shore εταιρίες.[Εμείς τα βιώνουμε στη νιοστή αυτό τον καιρό].
-Τεχνικισμός. Ρομποτική ύβρις, μετα-κουλτούρα
-Απολυταρχισμός.
-Ιμπεριαλισμός.(σ.82 επ.)
Συμπέρασμά του: «Θα είχαμε πολλά να κερδίσουμε αν θυμόμασταν τον Ηράκλειτο που δίδασκε πώς να εκτοξεύσεις τα βέλη εφαρμόζοντας στη χορδή και το τόξο δυνάμεις αντίθετης φοράς».
Σοφή κατάληξη: «όταν όλα τείνουν να γίνουν παγκόσμια η προσήλωση στο τοπικό δημιουργεί ισορροπία»(σ.93).
            Ο  Giuseppe  Verdi  ο  μεγάλος  μουσουργός (Ναμπούκο, Αίντα κ.λ.π.)  και  αγωνιστής της  ελευθερίας  της  πατρίδας  του,  μας  κληροδότησε  μια πρωτοποριακή κατά τον Ντεμπρέ συμβουλή: «Γυρίστε στους  παλαιούς  καιρούς,  αυτό  θα  είναι  πρόοδος» («Tornate all' antico e sarà un progresso»).
                                                        *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κατεπείγουσα ανάγκη πανεθνικής συσπείρωσης και εγρήγορσης

του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Σχολιάζοντας τα εξάχρονα της μνημονιακής τραγωδίας μας η Die Welt μας ονομάζει “Χώρα των χαμένων,Das land der Verlorenen” (7.5.16). Αποσιωπά βεβαίως ότι αυτό είναι έργο made in Germany.
            Επείγει όμως να δούμε τι συμβαίνει με την κατακόρυφη έξαρση της εμπράγματης τουρκικής επιθετικότητας.
            Είναι μείζονος υπαρκτικής σημασίας η αποκάλυψη του προωθημένου τουρκικού σχεδίου κατάληψης της Παναγιάς του συμπλέγματος των Οινουσών, κίνηση στοχευμένη να δημιουργήσει τετελεσμένο. Η Άγκυρα περνάει από την ρητορική αμφισβήτηση της εδαφικής μας ακεραιότητας σε άμεσες προκλητικές ενέργειες πολεμικού χαρακτήρα.
            Είναι δευτερεύουσας σημασίας αν πρόκειται για κινήσεις εξαγωγής του εσωτερικού αδιεξόδου του σουλτάνου, ή για συνειδητό άνοιγμα νέου μετώπου στο οποίο οδηγείται από την ακατάσχετη βουλιμία του.
            Στις προκλήσεις αυτού του είδους δεν μπαίνει ζήτημα μεγέθους και έντασής τους. Το ξεκαθάρισε από αμνημονεύτων χρόνων ο Περικλής (Θουκυδίδης Α’, 140, 5) με έξοχη σαφήνεια. Δεν υπάρχει «βραχύ»(=μικρό) και «μέγα». Το λεγόμενο μικρό ζήτημα χρησιμοποιείται για να βεβαιωθεί και να δοκιμασθεί η αντίδραση του προκαλουμένου («το γαρ βραχύ τι τούτο πάσαν υμών έχει την βεβαίωσιν και πείραν της γνώμης»). Ο μέγας πολιτικός δίνει ευθέως τον χρυσούν κανόνα των διακρατικών σχέσεων.
            Οι Έλληνες δυστυχώς δεν διαβάζουμε και προπαντός δεν εφαρμόζουμε την θουκυδίδεια επιστημολογία.
            Το κάνουν ανθ’ημών και εναντίον μας οι Τούρκοι, οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι δανειστές μας. Γενικά οι αντίπαλοί μας.

Περικλής :
«Οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες, απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοις από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι» (Α’ 140,5)

Δηλαδή :
Αν υποχωρήσετε θα βρεθείτε αμέσως μπροστά σε άλλη μεγαλύτερη αξίωσή τους, διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. Ενώ εάν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους, θα τους δώσετε να καταλάβουν ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσος προς ίσο.
            Αυτό το μήνυμα προς τoν βάρβαρον γείτονα, η επίσημη Ελλάς πλην σπανίων φωτεινών διαλειμμάτων, έχει αποφύγει να το δώσει εξαντλούμενη στην “άψογον στάσιν” (ως το 1912) και στην “ψυχραιμία και νηφαλιότητα” (από την Λωζάννη μέχρι σήμερα).
            Ο Μάρτης του 1987 ήταν μια λαμπερή εξαίρεση όταν ο Ανδρέας προειδοποίησε ότι θα βυθίσει το Σισμίκ. Οι «σύμμαχοι» επειδή τον θεωρούσαν απρόβλεπτο και άρα ικανό να το πράξει αντί να πιέσουν ως συνήθως την Ελλάδα πίεσαν τον Οζάλ ο οποίος τα μάζεψε.     
          Σε λίγο όμως πήραν την ρεβάνς οδηγώντας τον Ανδρέα στο Νταβός που όταν το κατάλαβε ανεφώνησε το γνωστό mea culpa! Οι διάδοχοί του συσσωρεύουν έκτοτε mea culpa στην νιοστήν (Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι, S/300 κ.λ.π.).
            Ο Ερντογάν, προσωπικότητα με έντονα σχιζοφρενικά συμπτώματα πείθει την καταπτοημένη Δύση. Το παίζει διεθνής παίκτης. Του εμπιστεύονται την ασφάλεια των συνόρων της. Τα ανταλλάγματα επώδυνα όπως το άνοιγμα των ευρωπαϊκών συνόρων στους τούρκους.  Οι ευρωπαϊκές χώρες τρέμουν στην ιδέα πως οι Τούρκοι θα μετακινούνται ανενόχλητοι στην Ε.Ε. Κυκλοφορούν εφιαλτικά σενάρια. Ενώ μετρούν και τα ψυχοπαθολογικά ξεσπάσματα του νεοοθωμανού.
            Συρία, Ιράκ, ενδοϊσλαμικός εμφύλιος με Φετουλάχ Γκιουλέν, ένοπλη κουρδική εξέγερση, ρήξη με Μόσχα και Τελ Αβίβ όλα αυτά ασφαλώς πολλαπλασιάζουν τη νευρικότητά του ενώ αυξάνουν το ενδεχόμενο έκ-ρήξης του.
Ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος έλεγε σοφά : «Το πειστικότερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις».
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σημαίνουν συγκρουσιακή συνύπαρξη. Οι τάχα σχέσεις φιλίας και συνεργασίες είναι κακόγουστο παραμύθι.
Οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας είναι δεδομένοι, ορατοί και κραυγαλέοι. Θέλει συγκυριαρχία στο Αιγαίο εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδος και τουρκοποίηση της Κύπρου.
Να απαλλαγούμε από τις ψευδαισθήσεις της αριστεράς και της δεξιάς αφέλειας. Να αποτινάξουμε την ιδεοληπτική ηττοπάθειά μας. Να δώσουμε βαρύνουσα προτεραιότητα στην ποιοτική εξισορρόπηση του ένοπλου ανισοζυγίου. Με το ποιοτικό θα υπερνικήσουμε το ποσοτικό πλεονέκτημα του εχθρού. Με μια αληθινά πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική θα αξιοποιήσουμε τις σοβαρές ρήξεις της Άγκυρας με Ισραήλ, Αίγυπτο, κυρίως με Ρωσία, αλλά και ΗΠΑ.
Ο Ελληνισμός για άλλη μια φορά ελλείψει μεγάλης πολιτικής θα χαραμίσει στις ΗΠΑ την καθοριστική εκλογική του δύναμη και το καθόλου ευκαταφρόνητο πολιτικό του χρήμα. Ουδείς σχεδιάζει και ουδείς καθοδηγεί ενώ μπορούμε να δεσμεύσουμε υπέρ ημών τους επίδοξους προέδρους. Υπάρχει χρόνος αυτή την στιγμή.
Για την Κύπρο είναι η χειρότερη ώρα να κλείσει συμφωνία. Ας πρυτανεύσει η σύνεση και το αντιστασιακό πνεύμα του Τάσσου. Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη αντιμετωπίζονται ενιαία από τους Τούρκους και ενιαία πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε και εμείς.
Αυτοί πάντως που υπονομεύουν τον πατριωτισμό και υπηρετούν τον αποφρονηματισμό είναι αδιανόητο να ποδηγετούν την παιδεία……
«Όσοι το χάλκεον χέρι/ βαρύ του φόβου αισθάνονται,/ ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·/ θέλει αρετήν και τόλμην/ η ελευθερία» (Κάλβος)
 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.5.16

«Τη λευτεριά μας τούτη δεν την ήβραμε στο δρόμο…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Μεγάλη και Διακαινίσιμη Εβδομάδα καταφεύγουμε στον αριστουργηματικό λόγο του ασυναγώνιστου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Ξαναδιαβάζουμε τον «Λαμπριάτικο Ψάλτη» του. 
            Κρίνει δίκαια τις εκτροπές πιστών, ημίπιστων, απίστων λαίκών και εκκλησιαστικών. Καταχεριάζει δε εμφαντικά τους Γραικύλους (Graecouli = Έλληνες που συμπεριφέρονται με δουλοπρέπεια στους ξένους): «Γραικύλος τής σήμερον όστις θέλει να κάμει δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην [αυτοί περισσεύουν σήμερα] ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας» (Άπαντα, Βήμ. 8, σελ. 98).
            Σύμπασα η Ευρώπη βιώνει ένα κλίμα κατάρρευσης και παρακμής.
            Το ομολόγησε προχθές και ένας από τους διαπρύσιους θιασώτες της, ο Μάριο Μόντι:  «κινούμαστε ήδη προς την διάλυσή της»! Από τότε που η Ε.Ε. άκριτα προχώρησε σε κατάργηση εθνικών συνόρων και ταυτοτήτων και υπέκυψε στον πειρασμό της παγκοσμιοποίησης, αυτού του… υψηλού ιδεώδους της διεθνούς τοκογλυφίας το τέλος της είναι προδιαγεγραμμένο.
            Μια Ευρώπη που απέτυχε να επαναφέρει τη σταθερότητα και την ανάπτυξη σε μια οικονομία μόλις του 2% , την Ελλάδα, και να την προστατεύσει από την αρπακτικότητα της διεθνούς κλεπτοκρατίας αξίζει να υπάρχει; Προς τι;
            Ασυγκάλυπτη ωστόσο η διοικητική ανεπάρκεια και η ένδεια οραμάτων της εγχώριας Αριστεράς. Αποδόμησε και το ηθικό πλεονέκτημα της αφετηρίας της.
            «Άρχε» (=κυβέρνα) συμβούλευε ο Σόλων. Αλλά «πρώτον μαθών άρχεσθαι» (=αφού πρώτα μάθεις να είσαι αρχόμενος). «Άρχεσθαι γαρ μαθών άρχειν επιστήσει» (=γιατί αφού μάθεις να άρχεσαι, τότε θα είσαι σε θέση να άρχεις). Δοκιμασμένες αλήθειες που γκρεμοτσακίζουν όσους τις καταπατούν.
            Αποκαλυπτικότατη η Handelsblatt (4/5/16) προβάλλει την έρευνα της Ευρωπαϊκής Σχολής Μανατζμέντ και Τεχνολογίας του Βερολίνου. Καταπελτώδη τα ευρήματά της: από τα 220 δισ. ευρώ των δανείων μας μόνο το 5% (9,7 δισ.) κατέληξε στον ελληνικό προϋπολογισμό. Το 95% διατέθηκε για τη σωτηρία των ευρωτραπεζών ως εξής: 86,9 δισ. για παλαιά χρέη 52,3 δισ. για τόκους και 37,3 δισ. για ανακεφαλαιοποίηση  των ελληνικών.
            Για το 2018 θα χρειασθούμε 12 δισ. ευρώ, 6 για να μηδενίσουμε το πρωτογενές έλλειμμα και άλλα τόσα για να πετύχουμε το ποθητό πρωτογενές πλεόνασμα = 3,5% του ΑΕΠ.
            Αυτό σημαίνει άλλα μέτρα, (=νέα μνημόνια) και ασφαλώς περαιτέρω ύφεση και λόγω νέας υπερφορολόγησης κάθετη μείωση φορολογικών εσόδων.
            Πρόκειται για φαυλεπίφαυλο σχέδιο αφανισμού της Ελλάδος αφού οδηγεί αναπόφευκτα και σε εθνικοαμυντική αποδυνάμωσή μας. Το ΝΑΤΟ είναι για μας βαρίδιο. Ωμή η πρόσφατη δήλωση Στόλτενμπεργκ: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ευαίσθητα ζητήματα στο Αιγαίο Πέλαγος. Γι’ αυτόν τον λόγο είχαμε δηλώσει με μεγάλη προσοχή όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε, ότι το ΝΑΤΟ θα έχει ευαισθησία σε οποιαδήποτε εθνική θέση, απόφαση που αποτελεί και τη βάση της δράσης μας εξαρχής» (Καθημερινή, 24/4/16). Τόση «ευαισθησία» ώστε η νατοϊκή αρμάδα να παρακολουθεί ακίνητη τις πρωτοφανείς τουρκικές προκλήσεις εναντίον μας.
            Η Τουρκία είναι ο κύριος εχθρός μας.  Οι ηγεσίες μας όμως αρνούνται επιμόνως να το συνειδητοποιήσουν. Το ΝΑΤΟ θα μας στηρίξει, αν μια στο τρισεκατομμύριο μας επιτεθεί η… Ρωσία!!!  Για Ελλάδα – Κύπρο «νίπτει τας χείρας του». Η Άγκυρα κατατρύχεται από όγκο προβλημάτων, αλλά ο επεκτατισμός της είναι στο DNA της και τον λειτουργεί στην διαπασών. Αμερικανοί και ιδίως Ρώσοι δείχνουν να το κατάλαβαν. Αντιθέτως η Ευρώπη εξακολουθεί να κάνει striptease ενδίδοντας στις απαιτήσεις του σουλτάνου.
            Ο ΥπΕξ κ. Κοτζιάς απαριθμεί τα τουρκικά προβλήματα (Συνέντευξη στον Π. Σαββίδη, Ανιχνεύσειςhttp://www.anixneuseis.gr)  αλλά η αυτοκαθησυχαστική διαπίστωσή του ότι ο Ερντογάν δεν έχει δείξει διάθεση για θερμά επεισόδια, αλλά μόνον για αμφισβητήσεις, δεν επιβεβαιώνει την εθνική μας αποφασιστικότητα. Οι αμφισβητήσεις του Τούρκου δεν είναι λεκτικές, αλλά πεισματικά εμπράγματες. Μην αυταπατώμεθα.
            Κείμενο ρωμαλέο με στιβαρές θέσεις, η Διακήρυξη των «10» (Κασιμάτης, Φίλιας, Νεάρχου, Αξελός, Ήφαιστος, Μάζης, Ευρυβιάδης, Αλευρομάγειρος, Βάσσης, Στοφορόπουλος) για την Κύπρο μας.
            Καταγγέλλει την σκόπιμη καλλιέργεια αισιοδοξίας για δήθεν λύση, ενώ πρόκειται για παραπλάνηση αναφορικά με το πραγματικό περιεχόμενο του συζητούμενου σχεδίου. Η διζωνική - δικοινοτική ομοσπονδία πάσχει αφετηριακά. Καταλύοντας την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας υποδουλώνει την πλειοψηφία στη τ/κ μειοψηφία δηλαδή στην Άγκυρα που την ελέγχει πολιτικοστρατιωτικά και δημογραφικά (οι έποικοι είναι υπερδιπλάσιοι των τ/κ).
            Το ευρωπαϊκό κεκτημένο δεν θα ισχύει αφού η  δυσώνυμη συμφωνία χαρακτηρίζεται «πρωτογενές ευρωδίκαιο».
            Όμως το Κυπριακό δεν είναι διακοινοτικό, αλλά πρόβλημα εισβολής, κατοχής και εποικισμού. Λύση υπέρ ε/κ και τ/κ σημαίνει αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων.  Η συζητούμενη είναι καταστροφή. Ελλαδίτες και Κύπριοι μην ξεχνούμε ότι:
…«Τη λευτεριά μας τούτη
δεν την ήβραμε στο δρόμο
και δε θα μπούμεν εύκολα
στου αυγού το τσόφλι,
γιατί δεν είμαστε κλωσόπουλα
σ’ αυτό να ξαναμπούμε πίσω
μα εγίναμε πουλιά, και τώρα πια
στο τσόφλι μέσα δε χωρούμε»! (Μακρυγιάννης)

 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

21.4.16

Και αν όλοι τους ονομάσουν Μακεδονία, δεν θα γίνουν ποτέ χωρίς υπογραφή μας!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Διεθνής των τοκογλύφων πιέζει και διαβουκολεί τις εθνικές κυβερνήσεις. Τραπεζίτες και λοιποί κερδοσκόποι στο εύκρατο κλίμα της άρχουσας παγκοσμιοποίησης προωθούν ελεγχόμενες κυβερνήσεις οι οποίες διαπλεκόμενες με τους ολιγάρχες εξασφαλίζουν την ασυδοσία αυτωνών για τη διαρπαγή του εθνικού πλούτου των λαών, ενώ υλοποιούν αποφάσεις αρεστές στα διεθνή κέντρα και παράκεντρα εξουσίας.
Με τη λεγόμενη «κρίση της τουλίπας» στην Ολλανδία (1636 – 37) εγκαινιάστηκε η μετάλλαξη της αγοράς φυσικών προϊόντων σε χρηματοπιστωτική αγορά – κατόρθωμα τότε των Ολλανδών ανθεμπόρων  (Π. Ρουμελιώτη: Χρυσές τουλίπες, Λιβάνης).  Αυτή η «χρηματοπιστωτική αγορά» των διεθνών αρπακτικών με την επί τα χείρω μετεξέλιξή της και τα όργανά της (κυβερνήσεις και οργανισμούς τύπου ΔΝΤ) ταλανίζουν τους λαούς. «Στυγνή ληστεία και κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής ακριβώς όπως η Μαφία» χαρακτήρισε το ΔΝΤ ο Νόαμ Τσόμσκι (Συνέντευξη, ΒΗΜΑgazino 16/10/11).
Στην αναμέτρηση αυτή κερδίζει πάντως όποιος τολμά και συμπεριφέρεται με τσαμπουκά. Δεν χάνει οπωσδήποτε όποιος αντιστέκεται. Εξαφανίζεται όμως όποιος ενδίδει, παρεκτός αν κρίνεται απαραίτητος…  
Η Ελλάς εκβιάζεται πεισμόνως για έτος στ΄  από επιβολής ΔΝΤ. Αλλά οι αντοχές των λαών μετρούν τη δύναμη του πολιτισμού τους. Δηλαδή του συλλογικού τους βίου,  όπως οριοθετείται από τις αξίες ζωής που ενστερνίζονται.  Στην Ελλάδα τα «αριστερόμετρα» εν ονόματι της «πολιτικής ορθότητας» φαντασιώνονται τώρα τετελεσμένες συνταγματικές αναθεωρήσεις («… χτίζουν ανώγεια και κατώγεια»), με τις οποίες καταργούν το άρθρο 3 παράγραφος 1 του Συντάγματος περί επικρατούσης Θρησκείας και 16 παράγραφος 2 που ορίζει στους σκοπούς της Παιδείας «…την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης» των Ελλήνων. Οι αναμορφωτές την «θρησκευτική» την έχουν εξοβελίσει a priori και την «εθνική» την μεταλλάσσουν σε …ιστορική (Δηλώσεις Λιάκου). Ο κ. Τσίπρας αν έχει φραγγέλιο ας το χρησιμοποιήσει επιτέλους!
Επιπολαιότητα και παιδαριώδεις σχεδιασμοί Δυτικών, και ταυτόχρονα νεοοθωμανικοί εκβιασμοί γιγαντώνουν το αποκαλούμενο προσφυγικό κάνοντας ό,τι περνά από το χέρι τους να γονατίσουν την Ελλάδα.
Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό αναζωπυρώνεται εσχάτως η κινητικότητα για κλείσιμο του σκοπιανού.  Το Αλβανοσλαβικό βορεινό προτεκτοράτο που προήχθη, ημών ερημοδικούντων, σε …κλειδούχο της Ευρώπης, πρέπει να αμειφθεί με ένταξη στους ευρωατλαντικούς θεσμούς! Γι’ αυτό στην Ελλάδα πρέπει να ανατροφοδοτηθεί ο μηδέποτε άλλωστε εκλείψας ενδοτισμός. Ενδεικτικά το ΒΗΜΑ φιλοξένησε – με υπερπροβολή 2 δισέλιδες συνεντεύξεις, στις 07/02/16 του Γκρουέφσκι και την περασμένη Κυριακή του Ιβάνωφ, ενώ η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (31/3/16) προέβη σε ολική επαναφορά του θέματος με άρθρο του Αθ. Έλλις, εγκυρότατου ερμηνευτή και διακινητή των αμερικανικών θέσεων.
Ο αρθρογράφος με τον βαρύγδουπο τίτλο «Σταματήστε τις ανοησίες με το θέμα της ονομασίας» αποφαίνεται ότι «κάθε νοήμων άνθρωπος αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να αποφευχθεί η χρήση του όρου «Μακεδονία» (…). Τη στιγμή που η Διεθνής Κοινότητα δέχεται τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, ο Μάθιου Νίμιτς προτείνει το «Βόρεια Μακεδονία» και οι προσπάθειες επικεντρώνονται στη χρήση της «έναντι όλων», κάποιοι ανεγκέφαλοι Έλληνες αποδυναμώνουν τη θέση της χώρας τους»!!!  Ναι, αλλά εσείς κύριε αδειάζετε εαυτούς συζητώντας για το εύρος εφαρμογής…δεν το καταλαβαίνετε;
Ξεκαθαρίζουμε:
α) Σύνθετη ονομασία με το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ή παράγωγά του, τυχόν καθιερούμενη, θα είναι στιγμιαίας χρήσεως. Την επομένη το σκοπιανό κοινοβούλιο θα πει ότι αποβάλλεται το όποιο συνθετικό. Αυτοί επομένως που μιλούν για σύνθετη είναι πλανώντες και πλανώμενοι.
β) Οι πολίτες των Σκοπίων, σλάβοι ή αλβανοί, ασφαλώς έχουν την δική τους ιστορία, σεβαστή από μας αλλά αυτή η ιστορία τους δεν έχει καμία  συγγένεια με τους Μακεδόνες και την Μακεδονία που υπήρξαν αρχαιόθεν μόνον Έλληνες: «Αυτός τε Έλλην γένος ειμί τωρχαίον» διακηρύσσει το 479 π.Χ. Αλέξανδρος ο Α΄ (Ηρόδοτος Θ΄, 45, 2).
Το σκοπιανό καθεστώς επιδίδεται μετά ζήλου στην «κατασκευή προγόνων» και σφετερίζεται την ελληνική ιστορία για να εξαρχαϊσθεί. Ψάχνει αριστοκρατική κληρονομιά…
γ) «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική», είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και μαζί του ταυτίστηκε απολύτως ο Ανδρέας Παπανδρέου.
δ) Ο Νίμιτς με τι κύρος πηγαινοέρχεται ασκόπως 20 χρόνια παριστάνοντας τον μεσολαβητή;
Τελεία και παύλα: Αντί για τα διάφορα φληναφήματα να σοβαρευτούν οι ιθύνοντες και να προχωρήσουν σε: 
1.         Καταγγελία της Ενδιάμεσης
2.         Μετωπική αντεπίθεση και αποκάλυψη του αλυτρωτισμού των Σκοπίων (αποδεικτικά αναρίθμητα)
3.         Ανάκληση της πρότασης για «σύνθετη με γεωγραφικό» ως πολιτικά αφελούς και εθνικά επικίνδυνης
4.         Επαναφορά στην αφετηρία: «όνομα χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα».
Πάντως τα Σκόπια δεν θα γίνουν ποτέ Μακεδονία και αν όλος ο πλανήτης τα ονομάσει έτσι, εφόσον δεν τα ονομάσουμε εμείς.
Από το στόμα μας και στου Θεού τ’ αυτί…


      *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης