13.6.09

Μηνύματα χωρίς αποδέκτες

Εν αρχή ήν η αποχή. Εδώ και στην Ευρώπη το 50% γύρισε τις πλάτες του στην εκλογική διαδικασία. Για κάποιους το κινούν αίτιον είναι ο καταναλωτικός ωφελιμισμός και ο μετανεωτερικός ατομικισμός που καλλιέργησε τα τελευταία είκοσι χρόνια η παγκοσμιοποίηση. Η ιδιώτευση είναι ένα από τα οδυνηρά επιτεύγματά της. Για άλλους αποσχόντες είναι μια συνειδητή επιλογή αποδοκιμασίας του όλου συστήματος. Και για μιαν όχι ευκαταφρόνητη ομάδα πολιτών αυστηρή προειδοποίηση για τις ανημπόριες του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, την καθήλωση του δηλαδή στις αγγλοαμερικάνικες επιλογές της οικονομικής αγοράς αντί να προσχωρήσει στην πολιτική του ολοκλήρωση.

Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει από καιρό υποστεί λοβοτομή. Δεν ανανεώνεται και έχει καταντήσει γράμμα κενό περιεχομένου. Θυμηθείτε τη λεγόμενη «Συνταγματική Συνθήκη» όπου το 70% των Γάλλων που σε μιαν εξαίρεση άμεσης δημοκρατίας, το Δημοψήφισμα την καταψήφισαν αν και όλα τα παπαγαλάκια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, οι πολιτικές ηγεσίες και τα όργανά τους τούς εκβίαζαν να την υπερψηφίσουν.

Τι κατάληξη είχε εκείνο το «όχι»; Παρακάμφθηκε το δημοψήφισμα. Ακυρώθηκε το αποτέλεσμά του. Ήρθε η υπόθεση εκ νέου στο γαλλικό Κοινοβούλιο και κείνο «αγαλλομένω ποδί» υπερψήφισε τη Συνθήκη. Ιδού άρα η αναξιοπιστία του συστήματος, η χρεοκοπία της πολιτικής. Όμως ο κόσμος θυμάται – όταν θυμάται – και τότε εκδικείται.

Πλήν Ελλάδος, για επιχώριους λόγους, πανταχού συνετρίβησαν τα κόμματα της «Κεντροαριστεράς». Φυσικό. Οι πολίτες δεν βλέπουν πια καμιάν ουσιώδη διαφορά τους από τη «Κεντροδεξιά» και θεωρούν στην ούτως ή άλλως «διαχειριστική πολιτική», περισσότερο αξιόπιστα τα «Κεντροδεξιά». Ο ημέτερος Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Γάλλος Ζακ Ζυλιάρ είχαν από χρόνια διαπιστώσει ότι το ρήγμα δεξιά – αριστερά είχε επιχωματωθεί. Απλοελληνιστί μπαζώθηκε. Το μπάζωσαν. Μπράουν, Θαπατέρο, Σώκρατες κορυφαίοι σοσιαλιστές και πρωθυπουργοί ψηφίζουν ξανά τον δεξιό Μπαρόζο. Στο μεταξύ το περιβόητο Σύμφωνο Σταθερότητος απαύγασμα των νεοφιλελελεύθερων ιδεολογημάτων των ευρωκυβερνήσεων παραμένει ακλόνητο και απαρασάλευτο. Πιθανόν η ζωή να αποδειχθεί ισχυρότερη και η Κεντροδεξιά αμυνόμενη απέναντι στην αριστερή ρητορεία (αλλά όχι και αλήθεια) της Κεντροαριστεράς να διαχειρισθεί την κρίση με εργαλείο το Κράτος Πρόνοιας και τις κατεπείγουσες αυτήν την ώρα κρατικές επενδύσεις. Έτσι διαψεύδοντας την εύκολη εκτίμηση ότι οι κυβερνήσεις πληρώνουν το κόστος της κρίσης ο Σαρκοζύ, η Μέρκελ και ο εκκεντρικός και απρόβλεπτος Μπερλουσκόνι «εισέπραξαν» από τη κρίση. Είναι γεγονός ότι και μετά το κράχ του 1929 το εκλογικό σώμα εμπιστεύθηκε την έξοδό του στη Δεξιά και όχι στην Αριστερά.

Και τότε όπως και τώρα υπήρξε άνοδος της Ακροδεξιάς.

Σε όλη την προεκλογική περίοδο το διακομματικό καρτέλ των κομμάτων της Βουλής απέφυγε όπως ο διάβολος το λιβάνι τη συζήτηση για τα μείζονα εθνικά μας ζητήματα, την ραγδαία αποδόμηση των εθνικών μας δυνατοτήτων και την κατ’ ακολουθίαν απομείωση των αντιστάσεων του ελληνισμού. Το αυτό καρτέλ (με μια εξαίρεση που βέβαια καρπώθηκε το ρητορικό ενδιαφέρον της) δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί με τα υπερεπείγοντα θέματα της εσωτερικής ασφάλειας, της εκρηκτικής εγκληματικότητας και της επικινδύνων πια διαστάσεων λαθρομετανάστευσης. Άξιος Ο μισθός τους(!) και αν κρίνει κανείς από τα εκατομμύρια ευρώ που ενθυλακώνει το καρτέλ ως κόμματα, ως ιδρύματα των κομμάτων όσο και ως έκτακτο εκλογικό κονδύλι.

Δεν πρέπει να αποφύγω και μία αναφορά εις ημάς αυτούς, στο Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο.

Δώσαμε έναν τίμιο, σκληρό και ωραίο αγώνα, με κραυγαλέα άνισους όρους.

Σε μια εκλογική αναμέτρηση που παίχτηκε κυρίως από την τηλεόραση, το διακομματικό καρτέλ της Βουλής, μας απέκλεισε ολοκληρωτικά από τα κεντρικά ΜΜΕ, δημόσια και ιδιωτικά.

Οικειοποιήθηκαν οι ίδιοι το σύνολο του τηλεοπτικού χρόνου και σε μας έδωσαν ψίχουλα δευτερολέπτων, μόνο την τελευταία εβδομάδα και σε νεκρές ώρες. (π.χ. Antenna 7 π.μ. Alpha 7 π.μ. Mega 1.45 π.μ.)

Οφείλουμε ακόμη να καταγγείλουμε την ατολμία των δικαιοδοτικών θεσμών τα οποία ακόμη και στην περίπτωση του ΕΣΡ που εξέδωσε απόφαση για «αναλογική μεταχείριση» του Μακεδονικού Μετώπου στα Δελτία Ειδήσεων, η απόφασή του παρέμεινε κενό γράμμα, δεν τηρήθηκε από κανέναν και είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται κανείς να τιμωρηθεί.
Εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας, αταλάντευτοι και με το ίδιο πείσμα για την υπηρέτηση των στόχων που έχουμε θέσει. Για μια Ελλάδα της αξιοπρέπειας και της εθνικής αποφασιστικότητας.

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Προέδρου της Δημοκρατικής Αναγέννησης

επικεφαλής του Πανελλήνιου Μακεδονικού Μετώπου

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Σε περιπτώσεις έντονης, βαθιάς και γενικευμένης σήψης και παρακμής, τόσο μέσα στο λαό όσο και μέσα στην ηγετική τάξη, τα πραγματικά ευεργετικά αποτελέσματα έρχονται μέσα από έντονα και μεγάλης έκτασης "ηλεκτροσόκ".

Ξέρω ότι τα λόγια μου είναι αρκετά σκληρά. Είναι όμως και άκρως αληθινά.
Πολλοί θα ήθελαν τα λόγια μου να διαψευστούν, αυτά όμως θα επαληθευτούν.