21.7.09

Να σπάσουμε τη μέγκενη της ελλειπτικής δημοκρατίας μας.

Του Στέλιου Παπαθεμελή Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης επικεφαλής του Μακεδονικού Μετώπου

Ζούμε μια ολική έκπτωση αξιών ζωής, θεσμών και προσώπων. Αναξιοκρατία, κομματοκρατία, γενικευμένη διαφθορά είναι τα ορατά έλκη του κοινωνικού μας σώματος.

Τυπικό παράδειγμα απίστευτης πολιτικής διαφθοράς, αυτό της Siemens, δείχνει τη βαθιά διάβρωση του συστήματος.

Η δυσωδία των σκανδάλων συντρέχει με την αδιαφάνεια και την κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα του κράτους. Η τριτενέργεια του φαινομένου άγει στον αλληλοεκμαυλισμό. Η Φιλοσοφική του Α.Π.Θ «επέλεξε» για το μεταπτυχιακό της πρόγραμμα μόνον τους ευνοούμενους της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ («Βήμα» 12/7/09). Οι εκτός νομενκλατούρας συνάδελφοι των φερέλπιδων «φρουρών» του πολιτικού μας μέλλοντος αν και είχαν μείζονα ουσιαστικά προσόντα επειδή τους έλλειπε το υπ΄ αρ. 1, η κομματική ταυτότητα, έμειναν έξω του νυμφώνος. Τελικά οι κομματικές ηγεσίες διαμορφώνουν τους επιγόνους τους κατ΄ εικόνα και ομοίωσή τους…

Οι τρεις κυρίαρχες πολιτικές δυναστείες και οι σχηματισμοί τους αδυνατούν να δώσουν λύσεις στα διαρκώς ογκούμενα προβλήματα. Ζήτημα και βούλησης και ικανότητας.

Ο στρατιωτικός εκβιασμός της Τουρκίας γίνεται κάθε μέρα ωμότερος και πιο επικίνδυνος. Όμως στο Ελληνικό ΥΠΕΞ δεν πιστεύουν ακόμη ότι η Άγκυρα όχι μόνον αμφισβητεί λεκτικά, αλλά προσβάλλει - παραβιάζει έργω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Στην ουσία ενεργεί πράξεις κατάληψης ελληνικού εδάφους αφού τα μαχητικά της αναχαιτίζουν ήδη τα δικά μας στο Φαρμακονήσι. Παρ’ όλον τον ορυμαγδό των τουρκικών επιθέσεων, η επίσημη Ελλάς δεν «καταδέχετα»ι να ενημερώσει τις ηγεσίες ΝΑΤΟ - ΗΠΑ. Προσφάτως η Χίλαρι Κλίντον όταν ρωτήθηκε για υπερπτήσεις κατά ευρωπαϊκής χώρας δήλωσε ότι ο κ. Σολάνα την ενημέρωσε ότι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που υφίσταται υπερπτήσεις είναι η …Γεωργία, από τη Ρωσία. Προφανώς ούτε εμείς είπαμε του Σολάνα για το Αιγαίο, ούτε αυτός και εμείς της Κλίντον.

Η Ελλάδα κινδυνεύει αυτή την ώρα να ηττηθεί κατά κράτος από ένα ασήμαντο κράτος τα Σκόπια. Μια ήττα μας από αυτά υποδηλώνει ότι οιοσδήποτε στο εξής μπορεί να μας νικήσει. Νυν και μέλλοντες εξουσιαστές βρήκαν λύση στην αυτοκαταστροφική «σύνθετη». Την πιπιλίζουν σαν καραμέλλα και παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν για πότε αυτή με, ή χωρίς «εύρος εφαρμογής», γίνεται σκέτη. Κάποιοι που εμφανίζονται τώρα κατά της σύνθετης δηλώνουν ότι «το όνομα έχει χαθεί». Προφανώς θα πουν αύριο ότι απ’ το «ολότελα» καλή και η σύνθετη. Γι’ αυτό προετοιμάζουν το κοινό τους! Όμως «δεν υπάρχουν χαμένες υποθέσεις, υπάρχουν μόνο παρατημένες υποθέσεις» (Κλεμανσώ).

Δυστυχώς η εξωτερική μας πολιτική είναι κατά κανόνα έξωθεν εξαρτημένη και οι επιχώριοι εξουσιαστές πειθήνιοι εκτελεστές. Πολιτικό της κατεχόμενης από τους Ρωμαίους Ελλάδος συμβουλεύει ο Πλούταρχος (Πολιτικά Παραγγέλματα παρ.19, μετάφρ.Φ.Κακριδή) και έχει τη δύναμη να του λέει:

«Καθοδηγώντας και προσφέροντας την πατρίδα σου πειθήνια στους κρατούντες, δεν πρέπει από πάνω και να την ταπεινώνεις («δεί μη προσεκταπεινούν»). Όταν είναι δεμένη από το πόδι μην προσφέρεις και τον λαιμό της για δέσιμο όπως κάνουν μερικοί που και τα μικρά και τα μεγάλα θέματα τ’ αναφέρουν στους δυνάστες. Αυτοί υπογραμμίζουν την υποτέλεια, («εξονειδίζουσι την δουλείαν») ή μάλλον ακυρώνουν ολόκληρη την πολιτική του τόπου τους καταντώντας την άφωνη και φοβισμένη και αναποτελεσματική». Βιώνουμε - και άχρι καιρού επιβιώνουμε, μέσα σε μιαν ελλειμματική δημοκρατία (πρβλ. γόνιμες επισημάνσεις στην ομώνυμη μελέτη του Ξ. Κοντιάδη, Σιδέρης 2009).

Σ΄ αυτή τη δημοκρατία, τα (εξωτερικά) τυπικά στοιχεία της λειτουργίας της τηρούνται. Όμως το γνωστό φθέγμα των συνταγμάτων «άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουσιν εκ του Έθνους»είναι γράμμα κενόν.

Ιλιγγιώδη ποσά δαπανώνται προκειμένου να συντελεσθεί η πλύση εγκεφάλου του λαού. Πτωχόν κράτος και πλούσια διαπλοκή ανταγωνίζονται ποιος θα συνεισφέρει περισσότερα στο διακομματικό καρτέλ των κομμάτων της Βουλής για να καταστεί βεβαία η επανεκλογή του.

Το κράτος χρηματοδοτεί απαραδέκτως τα κόμματα αφού αυτά όπως και το πολιτικό προσωπικό συνωστίζονται ταυτόχρονα στα σαλόνια της διαπλοκής. Αυτή δεν ξοδεύει «για την ψυχή του πατέρα της» αλλά με προφανή ανταλλάγματα που η βαρύτητά τους είναι ανάλογη προς το μέγεθος της συνεισφοράς της.

Το καρτέλ σφετερίζεται όλον τον προεκλογικό τηλεοπτικό χρόνο, φυσικά και τον μετεκλογικό. Τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι τα αφεντικά του επικοινωνιακού συστήματος. Το κατανέμουν κατά τις επιθυμίες τους. Μέσω αυτού και του ελεγχόμενου απ’ αυτό δημοσκοπικών μηχανισμών χτίζουν εκλογικό σώμα, «καταλληλότερους», και αποδιοπομπαίους. Τους τελευταίους τους αναδεικνύουν με τη μέθοδο της ομερτά. Στα κανάλια οι «συνήθεις καλούντες» διαλέγονται με τους «συνήθεις καλεσμένους». Κατά κανόνα εκφέρουν έναν ανούσιο, πολυσυλλεκτικό, a la carte λόγο.Οι «συνδαιτυμόνες» διαγκωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα υπερκαλύψει με ατάκες και κραυγές τον άλλο. Λόγος για τα ουσιώδη δεν εκφέρεται.

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι πλέον διεθνώς ελλειποβαρής. Όταν ο Ντοστογιέφσκι έλεγε «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο» δεν εννούσε οι Βουλές να γεμίσουν μοντέλα και οιονεί μοντέλα! Τα κόμματα έχουν αποϊδεολογικοποιηθεί και αποπολιτικοποιηθεί. Όχι προς μία υγιή συναινετική κατεύθυνση αξιόπιστης αντιμετώπισης των μεγάλων προβλημάτων, αλλά με στόχο μια κοινή διαχειριστική λογική που είναι επιθυμία των χρηματοδοτών τους. Οι κοινωνικές δυνάμεις του τόπου είναι εν πολλοίς ανεκπροσώπητες.

Το κομματικό όπως και το πολιτικό φαινόμενο βρίσκονται σε ακάθεκτη πτωτική πορεία.

Το 48% των Ελλήνων απέσχε από τις Ευρωεκλογές. Ανάλογα υψηλό υπήρξε το ποσοστό και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Στη Γαλλία έφτασε το 59.5%. Όλα μαζί τα κόμματα πήραν, το 36%.Ο Alain Garrigou (Monde Diplomatique /Κυριακάτικη 12/7/09) μιλάει για «εκλογές χωρίς ψηφοφόρους». Συμπεραίνει μάλιστα ότι οι ψηφοφόροι είναι προσωρινοί. Αυτό δεν ανησυχεί την καθεστηκυία τάξη. Οι αναλυτές κι εδώ και στη Γαλλία δεν αναφέρονταν στους αριθμούς, αλλά στο ποσοστό. Ο Σαρκοζί νικητής έστω κι αν τον ψήφισε 1 στους 10 Γάλλους.

Οι πολίτες πείθονται ότι δεν μετράει η ψήφος τους. Και απέχουν. Η στάση αυτή είναι λάθος. Υποκρύπτει παραίτηση και όχι κριτική εγρήγορση. Η σωστή πολιτική συμπεριφορά είναι η τιμωρητική ψήφος.

Υπάρχει ελπίδα και τρόπος να (ξε)φύγουμε από αυτή τη μέγκενη;

Ασφαλώς ναι! Οι συνθήκες είναι πολύ άσχημες και για τούτο πολύ ώριμες για να ανατραπούν. Στις δύσκολες ώρες τους οι λαοί ενεργοποιούν όλες τις φανερές και τις λανθάνουσες δυνάμεις. Κινητοποιούν τα αναξιοποίητα ερείσματά τους. Εμείς έχουμε άπειρα τέτοια. Και εξορμούν δυνατά προς τα εμπρός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: