31.12.10

Εγκάρδιες ευχές

Η Δημοκρατική Αναγέννηση εύχεται στα μέλη και τους φίλους της "καλή χρονιά".
Εύχεται επίσης υπομονή αλλά κι επιμονή για το δύσκολο 2011.
Θα είμαστε όλοι παρόντες στον αγώνα για την υπεράσπιση του λαού μας και την Αναγέννηση της πατρίδας μας.

28.12.10

Ενάντια στον ενδοτισμό και τη μετριότητα

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

«Παίκτη-κλειδί» ονομάζουν τα Συμπεράσματα του προσφάτου Συμβουλίου Κορυφής την Τουρκία επί διεθνοπολιτικών ζητημάτων Μέσης Ανατολής, Δυτικών Βαλκανίων, Καυκάσου, Αφγανιστάν, Πακιστάν. Ταυτόχρονα την κρίνουν ικανή για επίλυση συγκρούσεων και ασφάλεια σε ενεργειακά ζητήματα.
Περί Αττίλα δεν αναφέρουν λέξη και μόλις και μετά βίας επαναλαμβάνουν μια χλωμή αναφορά στην μη εκπλήρωση της de facto αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς φυσικά καμία κύρωση.
Ταύτα πάντα και με τις ψήφους Ελλάδας-Κύπρου!...

νέο τεύχος στα περίπτερα

Κυκλοφορεί ήδη στα περίπτερα των Αθηνών το νέο τεύχος του περιοδικού (21), με διπλό αφιέρωμα ("Τα χωρίς Χριστό Χριστούγεννα" & "Η κρίση [της αξιοπιστίας] των ΜΜΕ") και πλούσιο σχολιασμό της πολιτικής επικαιρότητας.

Το τεύχος αυτό θα διανεμηθεί στην επαρχία στα μέσα Ιανουαρίου. Για την ώρα στην επαρχία κυκλοφορεί το τεύχος 20 με την αποκλειστική συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη και το μικρό αφιέρωμα στον ελληνικό Κοινοτισμό.

Περισσότερα στον ιστότοπο του περιοδικού http://www.manifestomag.gr/

Δήλωση του Στ. Παπαθεμελή για τον θάνατο της Ζακλίν ντε Ρομιγί

   Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης Στέλιος Παπαθεμελής έκανε την ακόλουθη δήλωση για τον θάνατο της Ζακλίν ντε Ρομιγί:
        Με την εκδημία της Ζακλίν ντε Ρομιγί η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός ορφάνεψαν.
       Όπως η ίδια επιμόνως διεκήρυσσε από την κλασική μας γραμματεία άντλησε τη δύναμη και το φώς, την πίστη και την ελπίδα. Μετέδωσε σε πλήθος μαθητών της την ομορφιά των κειμένων, εξαιρέτως του Θουκιδίδη.
       Έφυγε με τον καημό ότι στην εποχή μας, εποχή ταραγμένη και μαρτυρική «οικονομικής και κατά συνέπεια ηθικής κρίσης» κυριάρχησε η παραμέληση της διδασκαλίας αρχαίων ελληνικών στην εκπαίδευση.
       Η θλίψη της για την παρούσα ελληνική πραγματικότητα στο ζήτημα αυτό θα ήταν σίγουρα απερίγραπτη.

25.12.10

«Ακολουθήσωμεν, ένθα οδεύει ο αστήρ»

του Στέλιου Παπαθεμελή

Η ενανθρώπηση του Θεού χώρισε την ιστορία στα δύο. Σε προ και μετά Χριστόν. Η ανθρώπινη ψυχή διαθέτει δύο μεγάλες δυνάμεις, τη δύναμη του γιγνώσκειν και τη δύναμη του πιστεύειν. Όπου δεν φτάνει η γνώση και το πεδίο της είναι πεπερασμένο η ανεπάρκειά της καλύπτεται από την πίστη. «Γνωρίζουμε την αλήθεια» έλεγε ο Πασκάλ (Στοχασμοί,282) «όχι μόνο με τη λογική, αλλά και με την καρδιά· μ’αυτό τον τελευταίο τρόπο γνωρίζουμε τις πρώτες αιτίες, και μάταια προσπαθεί η λογική που δεν έχει καμιά συνάφεια μ’αυτές να τις καταπολεμήσει»...

23.12.10

Το έλλειμμα ηγεσίας, οραμάτων και βούλησης εφιαλτικότερο απ΄το δημοσιονομικό

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής


Η χώρα βρίσκεται σε κρίση. Βαθειά και πολύπλευρη κρίση:  πνευματική, οικονομική, πολιτική. Σε εθνική κρίση. Προς ώραν αυτήν που ψηλαφεί ο πολίτης είναι η οικονομική και είναι κατασκευασμένη. από τη Διεθνή των Τραπεζών η οποία κερδοσκοπεί ασυδότως. Ακατάσχετη η μανία της για πλουτισμό. Όμως δεν είναι με κανέναν τρόπο δυνατό να πλουτίζει κανείς χωρίς να αδικεί. «Ολέθριον γαρ το πάθος και ουκ εστίν, ουκ εστί μη αδικούντα πλουτείν» (Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΕΠΜ 562).
...

Κατά των τροϊκανών θα χρειασθεί Μάχη εφάμιλλη εκείνης του Μαραθώνα.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

«Πιστεύω ότι τα τραπεζικά συστήματα είναι πιο επικίνδυνα για τις ελευθερίες από τους τακτικούς στρατούς». Η διαπίστωση ανήκει στον Αμερικανό Πρόεδρο Τόμας Τζέφερσον ( 1743-1826 ) και του λόγου του το ασφαλές βεβαιώνεται στις μέρες μας, και στον τόπο μας, κατά τρόπο  δραματικό.
          Η διαφορά είναι ότι οι ξένοι στρατοί εισβάλλουν απρόσκλητοι. Ενώ οι ξένες τράπεζες έρχονται κατόπιν προσκλήσεως. «Μας καλέσατε και ήρθαμε, δεν ήρθαμε μόνοι μας» μας τοπε κατάμουτρα ο σοσιαλ-υπέρ νεοφιλελεύθερος κ. Στρος-Καν.
          Και όπως συμβαίνει σε όλα τα κατοχικά καθεστώτα οι επιχώριοι συνεργάτες τους είναι βασιλικότεροι του βασιλέως. Απόδειξη ότι «το ΔΝΤ δεν ζήτησε μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα». (Τρoϊκανός Τόμσεν)Ναι, αλλά ο κ. Παπανδρέου θέσπισε δικαίωμα του εργοδότη να μειώνει κάθε μισθό εώς το κατώτατο όριο των 740 €!
          Τα πράγματα είναι απείρως επικινδυνότερα αναφορικά με την στρατηγική μας στα εθνικοαμυντικά και εξωτερικά ζητήματα. Το απελπιστικό έλλειμμα ενός δραστικού μείγματος αλληλοσυμπληρούμενων δογμάτων εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής είναι προκλητικό. Η χώρα έχει πρόβλημα εθνικής ασφάλειας  καθώς ο εξ Ανατολών κάκιστος γείτων κλιμακώνει την επιθετικότητά του, διευρύνει τα πολλαπλά ερείσματά του, και αναλαμβάνει με τη συναίνεση ή την ανοχή, των ΗΠΑ ρόλους περιφερειακού ανθυπάτου.
          Την ίδια στιγμή ο Ελληνισμός και με τις δυο κρατικές εκφράσεις του βρίσκεται στην ώρα μηδέν. Ανενεργός και σχολάζων «τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα» και αδυνατεί να λειτουργήσει ακόμη και ως δύναμη  αδράνειας.
     Οι ηγεσίες δειλές μοιραίες και άβουλες αντάμα, δεν καρτερούνε ούτε ένα θάμα. 
...

10.12.10

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ή ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ

ΚΑΝΕΛΛΗ-ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΣΑΡΡΗΣ
Παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του Παπαθεμελή

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Ο Πολιτικός Όμιλος για τη Δημοκρατία και την Πατρίδα και οι Εκδόσεις ΓΕΡΜΑΝΟΣ Σας προσκαλούν εγκάρδια στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Στέλιου Παπαθεμελή:
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ή ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ,
Κείμενα εθνικής αυτογνωσίας και στρατηγικής

Την Τρίτη 14 / 12 7 μ.μ. στην ΕΣΗΕΑ ( Ακαδημίας 20 )

Θα μιλήσουν: ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ, ΑΛΕΞΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ και ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Συντονίζει ο συγγραφέας & εκδότης του manifesto ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ

2.12.10

Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου στις 11.00 π.μ.θα ξεκινήσει η έκτακτη Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Αναγέννησης στο Ξενοδοχείο "ΙΛΙΣΙΑ" (Μιχαλακοπούλου 25) των Αθηνών, με βασικό θέμα την αξιολόγηση των εκλογικών αποτελεσμάτων και την αποτίμηση της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης.
Θα εισηγηθούν σχετικά οι: Στέλιος Παπαθεμελής, Μαρία Δελιβάνη, Νεοκλής Σαρρής & Θεόδωρος Παντούλας.
Καλούνται τα μέλη και οι φίλοι της Δημοκρατικής Αναγέννησης να τιμήσουν με την παρουσία τους την Συνδιάσκεψη. 

26.11.10

Νέο τεύχος με Θεοδωράκη & Κοινοτισμό

Το νέο τεύχος (20) κυκλοφορεί στα περίπτερα και τα κέντρα τύπου των Αθηνών από την Τετάρτη (24/11) και περιλαμβάνει μια ενδιαφέρουσα συνομιλία του Μίκη Θεοδωράκη με τον Χρήστο Χαλαζιά για την επικαιρότητα, αποτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων, αξιολόγηση του “Μνημονίου“ από τον Κωνσταντίνο Μπλάθρα κι ένα μικρό αφιέρωμα στον “Ελληνικό Κοινοτισμό“.

Το τεύχος συμπληρώνουν ένα κείμενο του Ι. Ροηλίδη για την τουριστικοποίηση του Αγίου Όρους και του Ν. Ράπτη για την θεμιτή αλλά άστοχη παρέμβαση της Ιεραρχίας στα σχολικά βιβλία.
Αρκετά -όπως πάντοτε- είναι και τα σχόλια για την τρέχουσα πολιτική ζωή.
Αναλυτικά τα περιεχόμενα του τεύχους στην ιστοσελίδα: www.manifestomag.gr/2010/11/blog-post_16.html
(Το νέο τεύχος θα κυκλοφορήσει και στην επαρχία μετά τις 10/12. Μέχρι τότε θα διατίθεται το ν. 19 με αφιέρωμα "Από την Μεταπολίτευση του 1974 στην χρεωκοπία του 2010").

19.11.10

Κάντε ό,τι έκανε η Αργεντινή!

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Την περασμένη Κυριακή απέσχε το 55% των εκλογέων, έριξε άκυρο - λευκό το 10% και ψήφισε (εγκύρως) το 35%.Οι νικητές (το α ή το β κόμμα εξουσίας) έλαβαν το μισό του 35%+ που κατακύρωσε τη νίκη τους. Έχουν ειπωθεί ποικίλα,άλλα σωστά και άλλα γλυκερά και αφορήτως ευήθη, όπως π.χ. ότι «νίκησε η κοινωνία των πολιτών» (ποια κοινωνία και ποιων πολιτών) και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Η απεξαρτημένη κοινωνία των πολιτών(55+10=65%) κατεδίκασε το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα μη καταδεχόμενη ούτε να το καταψηφίσει. Οι άλλοι, το 35% συγκροτούν τον πυρήνα των δύο κομμάτων, είναι (με κάποιο συν - πλην) σημαδεμένη τράπουλα....

18.11.10

Η Γερμανία μας χρωστά -δεν της χρωστάμε

O Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης κ. Στέλιος Παπαθεμελής προέβη στην ακόλουθη δήλωση: Είναι κυνική η αναίδεια με την οποία η Γερμανίδα Καγκελάριος συμπεριφέρεται απέναντι στη χώρα μας, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία οδηγώντας μια σειρά από κράτη σε «ελεγχόμενη πτώχευση».
Η Γερμανία:
α) Οφείλει στην Ελλάδα: - από το λεγόμενο κατοχικό δάνειο το ισόποσο της αγοραστικής του αξίας 54 δις € - για τις καταστροφές των υποδομών το ισόποσο της αποπληρωμής τους 108 δις € - και απροσδιόριστα ποσά για τα άπειρα θύματα της θηριωδίας των στρατευμάτων κατοχής. Επ’ ευκαιρία πότε επί τέλους οι ημέτεροι θα αξιώσουν την εξόφληση του χρέους;
β) Πρέπει να αισχύνεται με την κατά σύστημα ηθική εκπόρνευση του δημόσιου βίου της Ελλάδας με τα σκάνδαλα της Siemens και τίς οίδε πόσων άλλων γερμανικών εταιρειών και την προκλητική συγκάλυψή τους.
γ) Πρέπει να είναι ευγνώμων γιατί η Ελλάδα είναι ο καλύτερος πελάτης της πολεμικής της βιομηχανίας και ανέχεται να παραλαμβάνει ελαττωματικά συστήματα όπως π.χ. υποβρύχια που γέρνουν.
δ) Οι αποδοκιμαζόμενοι από μας νεόπλουτοι συμπατριώτες μας ξοδεύουν απίστευτα ποσά για πολυτελή γερμανικά προϊόντα όπως π.χ. Πόρσε Καγιέν κ.λ.π.
Η Γερμανία μόνον οφείλει στην Ελλάδα και μέχρις ότου εξοφλήσει τα οφειλόμενα πρέπει τουλάχιστον να σιωπά.

8.11.10

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ


Με δηλώσεις του σήμερα στα ΜΜΕ ο κ. Παπαθεμελής, ευχαρίστησε εκείνους που ψήφισαν το «Υπερκομματικό Δημοτικό Κίνημα Θεσσαλονικέων» και αναφέρθηκε στον τίμιο και άνισο αγώνα που έκανε ο συνδυασμός του με μηδενικά υλικά μέσα,«με καριοφίλια στον καιρό των πυραύλων», όπως χαρακτηριστικά τόνισε.

...

4.11.10

Υποψήφιοι της Δημοκρατικής Αναγέννησης με το Άρμα Πολιτών του Γιάννη Δημαρά

Εκτός από τον κ. Νίκο Σπέντζο, οργανωτικό γραμματέα της Δημοκρατικής Αναγέννησης και υποψήφιο περιφερικό σύμβουλο του κεντρικού τομέα με το «Άρμα Πολιτών» του Γιάννη Δημαρά η Δημοκρατική Αναγέννηση στηρίζει και τις υποψηφιότητες των κάτωθι στελεχών της.

Αγαλλία Παναγούλα – Ανατολικός τομέας
Γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς Μικρασιάτες και αποφοίτησε από το Λύκειο της Ν. Φιλαδέλφειας. Το 1975 μετανάστευσε στην Σουηδία, όπου μαζί με τον σύζυγό της, δημιούργησε επιχείρηση εισαγωγής υφασμάτων. Συμμετέχει σε οικολογικές πρωτοβουλίες και έχει μελετήσει παιδοψυχολογία καθώς και το κοινωνικό σύστημα της Σουηδίας και τις πιθανές εφαρμογές του στην χώρα μας. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών και από το 1988 διατηρεί με τον σύζυγό της εταιρεία προϊόντων ξυλείας.
Είναι μέλος του τομέα Γυναικών της Δημοκρατικής Αναγέννησης.
Τηλ. επικοινωνίας: 6945891539

Γεώργιος Κούρος- Κεντρικός τομέας
Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδία και μεγάλωσε στην Αργολίδα. Αξιωματικός εν αποστρατεία της Χωροφυλακής, διετέλεσε εκπαιδευτής σε όλα τα κλιμάκια της ιεραρχίας μέχρι του βαθμού του Αστυνομικού Διευθυντή έχοντας υπηρετήσει σε όλες τις υπηρεσιακές σχολές. Υπηρέτησε στην Προεδρία της Κυβερνήσεως, στο υπ. Εξωτερικών και το υπ. Δημοσίας Τάξεως. Είναι μέλος της Δημοκρατικής Αναγέννησης και δραστηριοποιείται στον τομέα Δημόσιας Τάξης και προστασίας του πολίτη.
Τηλ. επικοινωνίας: 6977984853

Θεόδωρος Ηλίαδης- Κεντρικός τομέας
Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα και είναι κάτοικος Αθηνών. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε την δικηγορία στην Αμαλιάδα αρχικώς και στην Αθήνα εν συνεχεία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, έγραψε 15 βιβλία και δημοσίευσε περισσότερα από 5000 άρθρα στον περιοδικό τύπο. Είναι μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών και στέλεχος της Δημοκρατικής Αναγέννησης.

Πανάγος Πουλίτσης- Δυτικός τομέας
Ηθοποιός & εκδότης, κάτοικος της Δυτικής Αττικής. Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών. Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Δημοκρατικής Αναγέννησης και υπεύθυνος του τομέα Αθλητισμού.
Υπήρξε ενεργό μέλος του κεντρώου χώρου με συμμετοχή σε πολλούς αγώνες για την Δημοκρατία και την τοπική Αυτοδιοίκηση.
Τηλ. επικοινωνίας: 6977870588

Σπύρος Βασιλείου – Δυτικός τομέας
Γενήθηκε στην Αθήνα και κατοικεί στο Περιστέρι. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Παντοίο Πανεπιστήμιο και Ιστορία τέχνης. Είναι συνταξιούχος του δημοσίου, πατέρας δυο παιδιών, συντηρητής μνημείων τέχνης και κατασκευαστής εκκλησιαστικών σκευών. Είναι στέλεχος της Δημοκρατικής Αναγέννησης.
Τηλ. επικοινωνίας: 6944277550

Στον δήμο Πετρούπολης στηρίζουμε τον συνδυασμό «Ανεξάρτητη Δημοτική Κίνηση Πετρούπολης» και τους κυρίους Γιάννη Αλεξόπουλο και Νικήτα Φιλιππάκη.
Στον δήμο Κηφισιάς τον κ. Δημήτρη Δούση.

3.11.10

Με το "Άρμα Πολιτών" στον κεντρικό τομέα της Περιφέρειας Αττικής ο κ. Νίκος Σπέντζος

Γεννήθηκε στην Ιτέα Φωκίδος. Είναι κάτοικος Αθηνών. Παντρεμένος με τη Ζωή Παπαοικονόμου και πατέρας δύο παιδιών του Ευθύμιου, ιστορικού και της Ασημούλας φιλολογου. Συνταξιούχος πρώην επιχειρηματίας. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, ιδρυτής και πρόεδρος του Πανελληνίου Προοδευτικού Κινήματος και πολιτευτής του ΔΗΚΚΙ. Σήμερα είναι Οργανωτικός Γραμματέας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.
Τηλ. 6979.11.22.66

24.10.10

Με το "ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ" η Δημοκρατική Αναγέννηση

Μετά από σχετική απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας η Δημοκρατική Αναγέννηση στην περιφέρεια Αττικής θα στηρίζει το ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο "ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ" με επικεφαλής τον Γιάννη Δημαρά. Αρκετά στελέχη του κόμματος μάλιστα -μεταξύ των οποίων και ο οργανωτικός γραμματέας του κόμματος κ. Νίκος Σπέντζος- θα είναι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι του συνδυασμού.

18.10.10

το manifesto στα περίπτερα

To περιοδικό manifesto συναντά παλιούς αλλά και νέους αναγνώστες του στα περίπτερα. Ήδη από την Τετάρτη 13/10 το νέο τεύχος με κεντρικό θέμα «Από την Μεταπολίτευση στην χρεωκοπία» βρίσκεται στα περίπτερα των Αθηνών και από 1/11 στα περίπτερα της επαρχίας.
Αναλυτικά τα περιεχόμενα του νέου τεύχους μπορείτε να τα δείτε στον ιστότοπο του περιοδικού http://www.manifestomag.gr/

Η κ. ΑΡΒΕΛΕΡ, Η ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΘΡΟΥ


του Κωνσταντίνου Χολέβα
Πολιτικού Επιστήμονος
            Με έκπληξη παρατηρώ να ανακυκλώνεται παραποποιημένο στο Διαδίκτυο μέσω ιστολογίων και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ένα άρθρο μου, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ του Στέλιου Παπαθεμελή και στο ηλεκτρονικό περιοδικό ΑΝΤΙΒΑΡΟ (www.antibaro.gr)  με αρχικό τίτλο ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΗΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ. Κάποιοι άλλαξαν την υπογραφή μου και έβαλαν από κάτω  την υπογραφή της γνωστής και διακεκριμένης Βυζαντινολόγου κ. Ελένης Αρβελέρ. Η παρεξήγηση ίσως ξεκίνησε από το γεγονός ότι στην αρχή του κειμένου μου παραπέμπω σε μία συνέντευξη της κ. Αρβελέρ περί Βυζαντινού πολιτισμού. Η πλαστογράφηση της ταυτότητας του κειμένου προσβάλλει πρώτον την κυρία Αρβελέρ, στην οποία αποδίδονται δικά μου σχόλια με τα οποία πιθανόν να μην συμφωνεί. Επιπλέον η παραποίηση αυτή, που πήρε περιέργως μεγάλη έκταση, προσβάλλει και τη δική μου πνευματική ιδιοκτησία.

15.10.10

Απορρίπτουμε την κάρτα του πολίτη

Σχετικά με την επερχόμενη ‘’κάρτα του πολίτη’’ όπως και όσο μπορούμε να πληροφορηθούμε από ελεγχόμενες διαρροές – επίσημο νομοσχέδιο δεν κατετέθη ακόμη – εκτιμούμε ότι αυτή είναι απορριπτέα.
Εν προκειμένω ο κ. Παπαθεμελής έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Δεν είμαστε τεχνοφοβικοί αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι σε ένα σχεδόν ψηφιακά αναλφάβητο περιβάλλον επιβάλλεται η «ψηφιακή διακυβέρνηση» από μια κυβέρνηση που ψηφιακά δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ απλούστερα θέματα όπως λ.χ. η ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Απ΄ όσα μέχρι στιγμής έχουν γίνει γνωστά νομίζω ότι έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η «κάρτα του πολίτη» θα αριθμοποιήσει το ανθρώπινο πρόσωπο στερώντας του την ιδιωτικότητα και την ελευθερία του κι εν τέλει θα αποτελέσει την χειροπέδα του, αφού η επεξεργασία ακόμη και προσωπικών δεδομένων θα ελέγχει και θα ρυθμίζει την καθημερινότητα του κατόχου της κάρτας από μια ψηφιακή διακυβέρνηση στην οποία δεν γνωρίζουμε ποιοι θα έχουν πρόσβαση.

12.10.10

«Αποθανέτω η ψυχή μας μετά των αλλοφύλων» και των άλλων… φίλων!

του Στέλιου Παπαθεμελή



Το διεφθαρμένο μιντιακό σύστημα της χώρας που αλληλοεξαρτάται και αλληλοεπενεργεί με το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημά της, μάχεται να εμφυτεύσει στους πολίτες το ψευδοδίλημμα «Μνημόνιο, ή πτώχευση». Η πτώχευση είναι ούτως ή άλλως και εξ ορισμού κακό. Άρα το Μνημόνιο είναι καλό! Καλότατο, αφού όπως υποστηρίζει λάβρος ο συνήγορος του κ. Καρατζαφέρης «χωρίς αυτό η γιαγιά (μας) δεν θα έπαιρνε της σύνταξή της».

9.9.10

ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ

Υπερκομματικό Δημοτικό Κίνημα Θεσσαλονικέων είναι το όνομα της παράταξης του υποψηφίου Δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Παπαθεμελή. Η ονομασία είναι δηλωτική της ανεξαρτησίας του ψηφοδελτίου από κόμματα και συμφέροντα και του κινηματικού χαρακτήρα του. Αποφασισμένοι να δουλέψουν ανιδιοτελώς για το καλό της πόλης και το κοινό συμφέρον ο επικεφαλής και οι συνεργάτες του ξεκινούν τις εξορμήσεις τους.
«Οι δυνάμεις της αδράνειας καταδίκασαν όλα αυτά τα χρόνια σε στασιμότητα και μαρασμό την πόλη» δήλωσε ο κ. Παπαθεμελής. «Όμως η Θεσσαλονίκη μπορεί. Η πόλη διαθέτει τεράστιες δυνάμεις προόδου και ευημερίας. Η πόλη μας ζητάει από τα παιδιά της να δράσουν για να αξιοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες. Αυτός είναι και ο στόχος μας, να γίνει η Θεσσαλονίκη μας αυτό που πραγματικά μπορεί και πρέπει να είναι. Θα δουλέψουμε σκληρά για να ανακτήσει τη διαχρονική της αίγλη και λαμπρότητα».
Το διακομματικό καρτέλ της Βουλής, συνέχισε ο επί Κεφαλής του “Υπερκομματικού Δημοτικού Κινήματος”, και οι υποψήφιοί του μονοπωλούν κατ΄ αποκλειστικότητα τον τηλεοπτικό χρόνο των καναλιών. Οι πολίτες ωστόσο νιώθουν αποστροφή και απέχθεια για τα κόμματα. Εμείς συγκροτούμε ένα ξεκάθαρα υπερκομματικό σχήμα και το εννοούμε αυτό, κατέληξε ο κ. Παπαθεμελής.
«Για τη Θεσσαλονίκη που αγαπάμε, τολμάμε»


Ήδη εκτυπώθηκε και διανέμεται σε κάθε γωνιά της Θεσσαλονίκης το πρώτο προεκλογικό φυλλάδιο του συνδυασμού, με κεντρικό σύνθημα «Για τη Θεσσαλονίκη που αγαπάμε, τολμάμε». Κατά τις επόμενες μέρες θα ολοκληρωθεί η συγκρότηση του ψηφοδελτίου.

4.9.10

«Ώρα ημάς εξ ύπνου εγερθήναι»

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Το διαπραγματευτικό έλλειμμα της Κυβέρνησης είναι διάχυτο σε όλα τα πεδία δράσεών της, αρχής γενομένης απ΄ την οικονομία. Παραδοθήκαμε αμαχητί στην κατοχική δύναμη της δυσώνυμης τρόϊκας στην οποία εκχωρήσαμε τα πάντα. Αυτοκατηγορηθήκαμε, αυτοδιασυρθήκαμε και προσήλθαμε ικέτες στους διεθνείς γραφειοκράτες που μοναδική τους έγνοια είναι να κατοχυρώσουν τα συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών μας....

26.8.10

Ένα ράπισμα ρε παιδιά, ηχηρό όμως …

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Ζούμε στη δίνη ενός φαυλόκυκλου όπου ανακυκλώνονται τα ελλείμματα και η ύφεση.
Στο μεταξύ νηφάλιες φωνές όλο και συχνότερες, όλο και εντονότερες έρχονται από την έδρα του διεθνούς καπιταλισμού: Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς επέκρινε δριμύτατα τα προγράμματα λιτότητας των ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων (άρα και της ημετέρας) ως πραγματικά «ανόητα» επισημαίνοντας ότι «η εμμονή στο έλλειμμα του 3% εγκυμονεί τον κίνδυνο διπλής ύφεσης» (Συνέντευξή του στο RTE του Δουβλίνου).
Και ο έτερος Καππαδόκης νομπελίστας Πωλ Κρούγκμαν καταγγέλλει τις ανθρωποθυσίες που επιβάλλουν οι διάφορες ελίτ της πολιτικής (=κεντρικοί τραπεζίτες, υπουργοί οικονομικών και λοιποί εγγυητές της δημοσιονομικής πειθαρχίας) με σύνθημα «άμεσες περικοπές δημοσίων δαπανών»....

24.8.10

Ξεκίνησε η κυρίως προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου Δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Παπαθεμελή

Το «εναρκτήριο λάκτισμα» στην κύρια φάση της προεκλογικής εκστρατείας του υποψήφιου Δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Παπαθεμελή δόθηκε το βράδυ της Δευτέρας 23 Αυγούστου, με συγκέντρωση στελεχών του συνδυασμού στα γραφεία της παράταξης, Ερμού 55. Στη σύντομη ομιλία του ο κ. Παπαθεμελής, αναφέρθηκε στα κύρια χαρακτηριστικά του συνδυασμού του, που είναι:
- Καμιά σχέση εξάρτησης με κόμματα και συμφέροντα. «Δεν είμαστε παράρτημα κανενός κόμματος, δεν θα κάνουμε τον Δήμο παραμάγαζο οποιωνδήποτε ''κύκλων'', απευθυνόμαστε σε όλους όσοι αγαπούν τη Θεσσαλονίκη και επιθυμούν να τη δουν, επιτέλους, να προκόβει», τόνισε συγκεκριμένα.
- Ο σαφής αντι-Μνημονιακός χαρακτήρας. «Η ψήφος στην παράταξή μας είναι ψήφος κόντρα στην Τρόικα και τα Μνημόνιά της, που γίνονται ολοένα και πιο απαίσια», τόνισε.
- Η προστασία του τίμιου ονόματος της Μακεδονίας. «Θα εμποδίσουμε σθεναρά την παράδοση με οποιαδήποτε φόρμουλα (σύνθετη, διπλή κ.λ.π.) του ονόματος Μακεδονία στους Σλάβους των Σκοπίων», κατέστησε σαφές.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη της προεκλογικής δράσης, ήδη συγκροτούνται πυρήνες του συνδυασμού σε κάθε περιοχή της Θεσσαλονίκης, που θα αναλάβουν την αυτοοργάνωση της δημοτικής παράταξης, ενώ έχει «κλείσει» και η πρώτη ομάδα υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, η οποία θα ανακοινωθεί στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, μαζί με το όνομα και το έμβλημα του συνδυασμού.
Αύριο Τετάρτη 25 Αυγούστου, ο κ. Παπαθεμελής θα επισκεφτεί στις 9 π.μ. το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, όπου θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο Σωτήρη Μαγόπουλο και τη διοίκηση και στις 11 π.μ. το Επαγγελματικό Επιμελητήριο, συναντώμενος με το Πρόεδρο Μιχάλη Ζορπίδη και το Διοικητικό Συμβούλιο.

22.8.10

« Η Ρωμανία κι’ αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο» αλλά με άλλη στρατηγική.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
                                         
        Γεγονός σημαντικό καθ’ εαυτό υπήρξε η θεία λειτουργία στην ιστορική Μονή της Παναγίας Σ(τ)ου Μελά. Ευλάβεια, κατάνυξη και ρίγος συγκίνησης που κυριαρχούσαν στην Τραπεζούντα μεταδόθηκαν δορυφορικά στα πέρατα της Οικουμένης και δόνησαν τις καρδιές των απανταχού  Ελληνορθοδόξων.
        Για 88 χρόνια το μισαλλόδοξο κεμαλικό βαθύ κράτος λεηλάτησε, ρήμαξε, ανοσιούργησε και ιεροσύλησε στα χριστιανικά ιερά που αναγκάσθηκαν με το Ξερριζωμό τους να αφήσουν ανυπεράσπιστα οι Έλληνες.
        Μια χριστιανική λειτουργία μετά από έναν περίπου αιώνα  απαγόρευσης και μετατροπής της πολλαπλά τραυματισμένης  Μονής σε «μουσείο» είναι γεγονός ξεχωριστό. Αναρριπίζει μνήμες διεγείρει και αφυπνίζει συνειδήσεις, αναζωπυρώνει και παροξύνει αδρανούσες βουλήσεις. Λειτουργεί απελευθερωτικά....

15.8.10

Η Παναγία του Γένους των Ελλήνων

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

 
H Θεοτόκος στην ορθόδοξη θεολογία υποδηλώνει την αλληλοπεριχώρηση της ζωής του κτιστού με την ζωή του ακτίστου. Είναι το οικειότερο πρόσωπο στο οποίο καταφεύγει στις λύπες και στις χαρές του ο πιστός. Κεχαριτωμένη, αμετάθετη ελπίδα, ανάδοχος των δοκιμασιών. Στο πρόσωπό της νικήθηκαν οι όροι της φύσεως, εφ’ ώ και υμνείται ως «η μετά τόκον παρθένος και η μετά θάνατον ζώσα».
Απειράριθμα προσκυνήματα διάσπαρτα σ’ ολόκληρη την ελληνίδα γη διασαλπίζουν την ευλάβεια των Ελλήνων στη Μητέρα του Θεού. Θεοτόκος, Αειπάρθενος και Παναγία είναι τα τρία κύρια επίθετα με τα οποία η Εκκλησία μας την τιμά. Η Παναγία υπήρξε «συνεργός της οικονομίας» - με το εκκλησιαστικό βεβαίως νόημα του όρου. «Αυτό ακριβώς σημαίνει ανθρώπινη ελευθερία» (π.Γ. Φλωρόφσκυ).
Η πίστη στόλισε τη Μεγαλόχαρη με εκατοντάδες κοσμητικά που οι ιεροί υμνογράφοι αξιοποίησαν στην εκκλησιαστική ποίηση ολόκληρου του ενιαυτού, αλλά κατ’ εξοχήν το Δεκαπενταύγουστο.
Στη ζωντανή και ανανεούμενη παράδοση του Ελληνισμού η Γιορτή της Παναγίας είναι το Δεύτερο Πάσχα. Λαμπρή όσο και η Ανάσταση.
Για τον ελληνικό κόσμο η Παναγία είναι πάντοτε «γέφυρα μετάγουσα εκ της γης εις ουρανόν». Στις μεγάλες και τις μικρές ώρες και τις επώδυνες της ιστορίας, όπως εκείνες της Αλώσεως, οι δοκιμαζόμενοι πιστοί αντλούν παρηγοριά και ελπίδα από Εκείνην αλλά καθώς την νιώθουν τεθλιμμένη για τα πάθη τους τολμούν αμφίδρομα να την παρηγορήσουν:
«Σώπασε κυρά Δέσποινα / και μην πολυδακρύζεις
Πάλι με χρόνια με καιρούς / πάλι δικά μας θάναι»!
Το φως και η ζωή αναβλύζουν από τη μυστηριακή χάρη της Μεγαλόχαρης. Στις άγριες μέρες που περνούμε η Γιορτή της Κοιμήσεως είναι σταθμός ανεφοδιασμού με απαντοχή και αφοβία και σθένος ψυχικό, εξαιρετικά αναγκαία για όλους μας. Το «σύστημα» διαθέτει μέσα – επικοινωνιακά – να αποενοχοποιήσει εαυτό και να μετακυλίσει τις ενοχές στους πολίτες. Ληρώδης παραλογισμός: όποιος δεν στηρίζει τα «μέτρα» - αυτά που του κόβουν το μεροκάματο και τον κάνουν άνεργο – θέλει την χρεοκοπία!
Τους ξεσκέπασε προορατικά ο μέγας ταπεινός Μακρυγιάννης στο «Τετράδιό» του (σ.201):
«Ήφερε ο πιστικός τους λύκους εις τα πρόβατα, και τα καταφάνισαν και τ’ αφανίζουν, ότι θέλει τα δικά του δικά του και τα δικά μας δικά του και το λύκο νέτο».
Ζούμε την ρεαλιστική διάσταση της ιστορίας όπου οι πραγματικότητες είναι απροκάλυπτες, και τώρα ακόμη βιαιότερες και απσνθρωπότερες. Το ευαγγελικό μήνυμα που είναι και το απόσταγμα της Εορτής λέει ότι η ενεστώσα κατάσταση του κόσμου είναι πρώτον αξιόμεπτη και δεύτερον υπερβάσιμη. Υπερβάσιμη με τη βούληση και δράση των ανθρώπων που στοχεύουν την υπερνίκηση των νόμων της ζούγκλας και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης και ελευθερίας, ετερότητας και κοινότητας. Η Εκκλησία, μόνη αυτή έχει τη δύναμη να ικανοποιήσει την δίψα και την πείνα των ανθρώπων για αληθινή ζωή. Ο Χριστός ήρθε, «ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσι» οι άνθρωποι. Η πλέον αμετάκλητη είδηση της ιστορίας είναι ότι «τεθανάτωται ο θάνατος».
Η χριστιανική συνείδηση καταδικάζει την διανθρώπινη εκμετάλλευση και υπερασπίζεται το δίκαιο των θυμάτων πάσης εκμετάλλευσης. « Η οικονομία πρέπει να υπάρχει για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για την οικονομία» (Μπερντιάγιεφ, Ο Χριστιανισμός και η πάλη των τάξεων, 71).
H Μεγαλόχαρη είναι η Παναγιά του Γένους των Ελλήνων. Η Μάννα τους και η Υπέρμαχος Στρατηγός τους. Φυσικό επακόλουθο της αλήθειας που επεσήμανε ο επιφανέστερος σύγχρονος Ορθόδοξος Θεολόγος ο π. Φλωρόφσκυ: «Το να είμαστε χριστιανοί σημαίνει να είμαστε Έλληνες, μιας και η Καινή Διαθήκη, την ύψιστη αυθεντία της οποίας αποδεχόμεθα είναι δια παντός ένα ελληνικό βιβλίο».

12.8.10

Δώστε ναυτική βάση στη Ρωσία πριν δώσουν οι Τούρκοι.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Αν η εξωτερική πολιτική ήταν savoir -vivre τότε η πλησμονή χαράς που διαδήλωναν προχθές δημόσια οι δύο υπουργοί οι οποίοι υποδέχθηκαν τον κ. Νταβούτογλου στη Ρόδο θα αποτελούσε το άριστο της διπλωματικής τέχνης. Δυστυχώς οι διακρατικές σχέσεις δεν είναι δημόσιες σχέσεις. Στην περίπτωση μάλιστα της Τουρκίας γίνονται ωμοφαγικές, έως κανιβαλικές.
Ρόδος – Δωδεκάνησα είναι επόμενοι στόχοι του τουρκικού επεκτατισμού. Εξυπακούεται ότι ο επικεφαλής της διπλωματίας μας διαβάζει. Και διαβάζει κάθε τι που λέει – γράφει ο απέναντί του. Όλως συμπτωματικά ο κ. Νταβούτογλου και λαλίστατος και πολυγραφότατος είναι. Και στο περιώνυμο «Στρατηγικό βάθος» του δεν χρησιμοποιεί «εποικοδομητικές ασάφειες». Είναι ωμός μέχρις αναισθησίας.
Λοιπόν γράφει: «Θα πρέπει να αυξηθεί η εξάρτηση των Δωδεκανήσων από τη μικρασιατική ηπειρωτική πλάκα» (σ. 234). Τι εννοεί ο… ποιητής είναι προφανές και δεν κάνει πλάκα. Επιμένει: «Τα Δωδεκάνησα (…) εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους για την Τουρκία» (σ.279).
Τις σχέσεις με την Ελλάδα τις κατατάσσει στα «υποδεέστερα στοιχεία» και τις προορίζει για την «άσκηση πολιτικών αφ’ υψηλού» (σ.235). Επενδύει με καλλιέπεια τον κυνισμό του και δεν περιορίζεται σε «μηνύματα». Εκπέμπει ευθείες απειλές. Θέλει την Τουρκία να απαντά «με την απαιτούμενη σκληρότητα σε κάθε γεγονός που απειλεί τους στρατηγικούς της υπολογισμούς» (σ.238). Και θεωρεί «υποθήκευση» της εξωτερικής της πολιτικής και «υποβιβασμό της σε κατηγορία και σε κλίμακα από την οποία πρέπει να διαλέγεται» (σ.238). Άρα ο διάλογος γι’ αυτήν είναι πάντοτε προσχηματικός.
Η ευπιστία της εξωτερικής μας πολιτικής να νομίζει ότι διαλεγόμενη με την Άγκυρα θα αποτρέψει την επιθετικότητά της είναι απερίγραπτη. Η Τουρκία δεν διαλέγεται. Απειλεί. Απειλεί και προκαλεί εγγενές φοβικό σύνδρομο στην Ελλάδα. Εκβιάζει στρατιωτικά την Ελλάδα και οι ελλαδικές ελίτ, δειλές και άβουλες υποκύπτουν στον εκβιασμό της. Συμπεριφέρονται «φινλαδικά».
Ο επισκέπτης της Ρόδου δεν κρύβει προθέσεις, τακτικούς και στρατηγικούς στόχους.
«Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό χώρο της» (σ.244).
Και για να διαλυθούν οι όποιες αυταπάτες και ως προς την Κύπρο ο Νεοοθωμανός ξεκαθαρίζει:
-«Ακόμη και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα». (σ.279).
Τούτων ούτως εχόντων η λεηλασία του Αιγαίου και η διαιώνιση της Κατοχής στην Κύπρο είναι το φυσικό επακόλουθο της πολιτικής φιλοσοφίας που διέπει το βαθύ κράτος, κεμαλικό και νεοοθωμανικό.
Απέναντι σ’ ένα γείτονα που θεωρεί τα ελληνικά εδάφη «κατεχόμενα» η στρατηγική μας βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.
Η Άγκυρα υποσκάπτει με πειρατικές πρακτικές συστηματικά την κυριαρχία μας,στήνει στρατηγικα προγεφυρώματα, αλωνίζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα προσημειώνοντας δικαιώματα δυτικά των νησιών μας και προωθεί γεωστρατηγικά τετελεσμένα. Εμείς υπνώττουμε για πολλοστή φορά. Από τους Αμερικανούς παίρνει ό,τι χρειάζεται και χωρίς αντάλλαγμα. Στους Άραβες πουλάει αφοσίωση, με τους Εβραίους είναι εχθρός στα λόγια, αλλά συνέταιρος στο εμπόριο με τις αραβικές χώρες.
Από τότε που Σημίτης – Πάγκαλος ανεγνώρισαν με τη συμφωνία της Μαδρίτης «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο η Άγκυρα λειτουργεί σε θάλασσα και αέρα αρχικά ως συνιδιοκτήτης και συχνά ως αποκλειστικός ιδιοκτήτης (ICAO και ΝΑΤΟ ερήμην μας έχουν αναγνωρίσει αποκλειστικά δικαιώματα στους απέναντι).
Μας ήρθε και ο Αμερικανός υφυπουργός Μόρνινγκστάρ. Καλώς το παιδί (!) με το που πάτησε το πόδι του μας είπε ότι «Το Αιγαίο είναι αμφισβητούμενη θάλασσα» και έχουμε με τους πασάδες «πρόβλημα συνόρων» (sic!). Ο επισκέπτης είχε και τη λύση στο τσεπάκι του: «το οικονομικό όφελος και για τις δύο χώρες είναι τόσο μεγάλο, που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση». Αυτός τετραγώνισε τον κύκλο, αλλά πριν από αυτόν η Κυβέρνηση του Μνημονίου εκεί δείχνει να κατέληξε.
Η Τουρκία μας εκβιάζει στρατιωτικά. Με τους Αλβανούς υπογράψαμε ΑΟΖ και οι Τούρκοι την ακύρωσαν, με τους Αιγυπτίους υπέγραψε η Κύπρος και τώρα η Άγκυρα ζητεί από τον Μουμπάρακ να την παγώσει. Ο ι Σέρβοι – ναι αυτοί για τους οποίους δώσαμε την ψυχή μας πήγαν με τους Τούρκους. Οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ είναι μ’ αυτήν. Η ΕΕ αγρόν αγοράζει σε ζητήματα ασφαλείας.
Πρέπει επειγόντως να βρούμε στρατηγικό εταίρο, εγγυητή της ασφαλείας μας.
Το νέο έρχεται αναπάντεχο και αληθινό: Ο Ρώσος ναύαρχος Βισότσκι, δηλαδή ο Πούτιν ψάχνει στην περιοχή αγκυροβόλο και ναυτική βάση. Ψάχνει στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Η Ελλάδα πρέπει να σπεύσει ταχέως.
Αλλοιώς η εσχάτη πλάνη θα είναι χείρων των προηγουμένων.

εφ. ΠΑΡΟΝ

2.8.10

Δήμος - τερατούργημα

Ο Δήμος Ιάσμου με τις συνενώσεις του "Καλλικράτη" μετετράπη σε δήμο - τερατούργημα.

Ανυποψίαστοι ή συνειδητά συνεργοί του ανοσιουργήματος κυβερνητικοί και κομματικοί αξιωματούχοι υπέκυψαν στις αξιώσεις του βουλευτή Χατζηοσμάν και της περιβόητης «Συμβουλευτικής».
Οι Χριστιανοί του Ιάσμου είναι ανήσυχοι, εκπέμπουν κραυγή αγωνίας και αξιώνουν την αποκατάσταση των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
Μεταφέρουμε την αγωνία τους, την οργή και την αξίωσή τους.
Υπάρχει κάποιος στην Κυβέρνηση να τους ακούσει;

31.7.10

Φρουτοπία

Τα «φρουτάκια» τα απαγόρευσε το 1994 ο Στέλιος Παπαθεμελής ως υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου.

Τώρα ο Γιώργος Α. Παπανδρέου καταργεί την απαγόρευση και νομιμοποιεί τον τζόγο.

Η Κυβέρνηση έταξε «πράσινη ανάπτυξη»,μας προσφέρει πράσινη τσόχα και πράσινα άλογα. «Πράσσειν άλογα».

Πρόβατο έστω, αλλά μπορούμε «καλά οπλισμένο»;

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

 
Άκρα του τάφου σιωπή κυριαρχεί αυτόν τον καιρό αναφορικά με τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Ηγεσίες και πολιτικό προσωπικό δεν έχουν ψελλίσει λέξη. Μ.Μ.Ε. εκτός σπανίων εξαιρέσεων δεν βγάζουν άχνα. Οι πολίτες ανυποψίαστοι και αναισθητοποιημένοι παρακολουθούν άπραγοι τα καθημερινά κατορθώματα της περιβόητης Τρόϊκας που κυνική, αδίστακτη και ασύδοτη κυβερνά τη χώρα, αφότου η εκλεγμένη κυβέρνηση της μεταβίβασε, κρίμασιν οίς οίδε Κύριος, την εξουσία. « Χώρα μειωμένης κυριαρχίας» συνομολόγησε πως είμαστε ο πρωθυπουργός. Όπερ έδει δείξαι! Και το δείχνουμε!...
Το «Τσεσμέ» και το «Πίρι Ρέϊς» αλωνίζουν στην υφαλοκρηπίδα μας πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες στο Αιγαίο το πρώτο και στην περιοχή Καστελόριζου το δεύτερο. Η αντίδραση της Κυβέρνησης στην κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα είναι ένα κάποιο χλωμό διάβημα προς την Άγκυρα και μία μάλλον αόριστη κουβέντα, μεταξύ τυρού και αχλαδίου, στη συνάντηση Δρούτσα – Νταβούτογλου στο Καζακστάν. Η συνάντηση αυτή δεν έπρεπε επ’ ουδενί λόγω να γίνει, όσο η Άγκυρα συνεχίζει ακάθεκτη τις παραβιάσεις και τις έργω προσβολές της κυριαρχίας μας διότι στα μάτια της διεθνούς κοινότητας τελικά τις νομιμοποιεί.

21.7.10

Δήλωση του Στ. Παπαθεμελή για τις δημοτικές εκλογές στην Θεσσαλονίκη


            Είμαι Θεσσαλονικεύς γέννημα, θρέμμα της πόλης του Αγίου Δημητρίου. Ζω στην περιβαλλοντικά πιο υποβαθμισμένη περιοχή της, στο Βαρδάρι. Περπατώ καθημερινά -με τα πόδια- στο ιστορικό κέντρο και πολύ συχνά στις γειτονιές της πόλης. Συνομιλώ με τους ανθρώπους, με τον παραγωγικό και επαγγελματικό κόσμο, και γι’ αυτό προσεγγίζω με αμεσότητα, εμπειρικά και βιωματικά και όχι θεωρητικά και αφ΄ υψηλού τα προβλήματα που οφείλει να αντιμετωπίσει η Δημοτική αρχή. Ξέρω που πονάει η πόλη και τι πρέπει να γίνει.

Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου

Ο Στέλιος Παπαθεμελής εν όψει των Δημοτικών Εκλογών δίνει τηνΤετάρτη 21 Ιουλίου ώρα 12 το μεσημέρι Συνέντευξη Τύπου στο Ξενοδοχείο ΗΛΕΚΤΡΑ ΠΑΛΛΑΣ της Θεσσαλονίκης.

19.7.10

Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει

Το καρτέλ των κομμάτων της Bουλής συνεχίζει να προκαλεί τη νοημοσύνη και τις ψυχικές αντοχές των πολιτών. Tην ώρα που ο λαός λέει το ψωμί ψωμάκι τα κόμματα της Bουλής αύξησαν κατά 30%την επιδότηση τους από το κράτος.
Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει…
Ντροπή.

Αθήνα 18/07/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παράλογο για να βρουν δουλειά οι άνεργοι να τη χάνουν οι εργαζόμενοι

του Στέλιου Παπαθεμελή
Οι κυβερνητικοί βουλευτές επί ημέρες στους διαδρόμους της Βουλής παρίσταναν τους ταύρους, αλλά στην Αίθουσα κατέληξαν πασχαλινά αρνάκια. Ήταν η δολοφονικότερη (ως τώρα) επίθεση κατά των εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων εκατομμυρίων Ελλήνων...

11.7.10

Ώρα κοινωνικής αφύπνισης. Τώρα.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Ελιξήριο για την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης των αγορών βροντοφωνάζουν τα φερέφωνά τους είναι η λιτότητα. Και το εθελόδουλο απανταχού της γης πολιτικό προσωπικό (τους) σπεύδει δρομαίως να εκτελέσει τυφλά τις εντολές. Κυβερνήσεις που δεν έχουν καν ενταχθεί σε Μηχανισμό «Διάσωσης» ευθυγραμμίζονται με την εικαζόμενη βούληση των αφεντικών και ενεργοποιούν «μέτρα» έσχατης λιτότητας. Και αισχύνης. Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ισπανία κ.π.ά. παραδίδουν τους εργαζομένους τους στη μέγγενη μιας καταστροφικής πολιτικής διαρκώς ανατροφοδοτούμενης ύφεσης μέσα σ’ ένα φαυλόκυκλο χρεών, ελλειμμάτων και άλλων δαιμονίων....

4.7.10

Θέσεις της Δημοκρατικής Αναγέννησης για την οικονομική κρίση και την υπέρβασή της

Όπως ομολογήθηκε από επίσημα χείλη, μεταξύ άλλων και του Άλαν Γκρίνσπαν, η δεύτερη μεγάλη κρίση που έπληξε το 2008 την ανθρωπότητα, και θα την ταλανίζει για πολύ ακόμη, ήταν το αποτέλεσμα της φανατικής εφαρμογής των συνταγών των νεοφιλελεύθερων (το ίδιο, άλλωστε, και η πρώτη του 1929-32).
Θα ανέμενε λοιπόν, κανείς λογικά, τη μεταμέλεια των ενόχων της καταστροφής και, κυρίως, την απομάκρυνσή τους  από τις θέσεις-κλειδιά που κατέχουν, από το ’80 και μετά, ώστε να καταστεί δυνατή η ριζική μεταβολή της παγκόσμιας, όσο και  της ελληνικής οικονομικής πολιτικής...

3.7.10

Η φονική κρίση και η ελληνική τραγωδία

Η "Πολιτική Ενημέρωση" πραγματοποίησε την Τετάρτη 30/6 βιβλιοπαρουσίαση στο βιβλιοπωλείο Ιανός των Αθηνών.
Παρουσιάστηκε το νέο κι επίκαιρο βιβλίο της κ. Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη Η φονική κρίση και η ελληνική τραγωδία, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Για το βιβλίο μίλησε ο δημοσιογράφος κ. Χρήστος Χαλαζιάς και η συγγραφέας.
Την παρουσίαση "έκλεισε" ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής, ο οποίος παρουσίασε εν συντομία τις θέσεις της Δημοκρατικής Αναγέννησης για την κρίση της οικονομίας αλλά και του πολιτικού συστήματος.
Καίριες ήταν και οι παρεμβάσεις των παρισταμένων.
Την εκδήλωση συντόνισε ο διευθυντής της "Πολιτικής Ενημέρωσης" κ. Θεόδωρος Παντούλας.

Η Δημοκρατική Αναγέννηση στην Κρήτη

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε διήμερη επίσκεψη κλιμακίου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ στην Κρήτη με επικεφαλής τον πρόεδρο του κόμματος κ. Στέλιο Παπαθεμελή στις 26-27 Ιουνίου.
Το κλιμάκιο συναντήθηκε με μέλη και φίλους του κινήματος, οι οποίοι και θα προχωρήσουν δυναμικά στην οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος στην μεγαλόνησο.
Ο πρόεδρος πραγματοποίησε διαλέξεις και παραχώρησε δύο συνεντεύξεις τύπου (Ηράκλειο - Χανιά) στους εκπροσώπους της έντυπης, τηλεοπτικής και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας της Κρήτης.

Η Τουρκία αποτρέπεται μόνο από μια λυσσώδη –όμως ναι-ελληνική αντίσταση

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Η ολοκληρωτική απορρόφηση της προσοχής της κοινής γνώμης στα βίαια δρώμενα της οικονομίας σε συνδυασμό προς τη συστηματική εξαφάνιση από τα περισσότερα ΜΜΕ πάσης πληροφορίας για τα τεκταινόμενα περί τα εθνικά και αμυντικά μας θέματα επιτρέπουν να τερατουργούνται ερήμην του ελληνικού λαού μεγάλα και επικίνδυνα. ... 

Αρνούμαστε να πεθάνουμε σα χώρα

γράφει οΣτέλιος Παπαθεμελής
Η διαδικαστική απόσυρση του π.δ. υπό την κατακραυγή του Πανελληνίου, αποδεικνύει την δύναμη της λαϊκής αντίδρασης και των μονάδων που απέμειναν όρθιες στο Κοινοβούλιο. Όμως αυτό δεν είναι υπόθεση διαδικασίας. Είναι ζήτημα ουσίας. Και η ουσία του παραμένει ανέγγιχτη, αφού ολόϊδιο επανέρχεται ως άρθρο του επίμαχου εργασιοασφαλιστικού νομοσχεδίου.
Μας έταξαν «Δανία του Νότου», μας έκαναν Τανζανία του Βορρά. Άξιος ο μισθός τους!...

Κι όμως μπορούμε να αντισταθούμε στην αυτοκρατορία των αρπακτικών

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Εν αρχή ήταν η Ελλάδα. Μια «μπουκιά» στο σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας. Έψαχναν πειραματόζωο. Το «αξιοποίησαν» δεόντως. Απομυζώντας και την τελευταία ρανίδα του οικονομικού αίματος των Ελλήνων επελαύνουν τώρα κατά των ευάλωτων οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου». Οι ηγέτες της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Αρνούνται να συνειδητοποιήσουν, ή είναι συναυτουργοί με το αδίστακτο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο. Αυτό απείρως δραστικότερο από το παραδοσιακό, προωθεί την ιδιωτικοποίηση του κόσμου, την επιλογή δηλαδή της δολοφονικής Νέας Τάξης η οποία ...

Όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει!

Αυτή η Κυβέρνηση, υποτίθεται σοσιαλιστική – φανταστείτε να μην ήταν και τέτοια, -κατεδάφισε εκ θεμελίων το κοινωνικό κράτος. Ό,τι με το αίμα της ψυχής τους και κατά περίπτωση κυριολεκτικά, κατέκτησαν οι εργαζόμενοι από τον ν. 2112/1920 του Ελευθερίου Βενιζέλου ως την προ ΔΝΤ περίοδο το έκανε γυαλιά – καρφιά. Τα κόμματα του φονικού Μνημονίου (ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ Καρατζαφέρη) που κουβάλησαν εδώ το ΔΝΤ είναι υπόδικα στη συνείδηση του Λαού για το έγκλημα.
Είναι απίστευτος ο υπερβάλλων ζήλος της κυβέρνησης, δεν άφησε τίποτε όρθιο από αυτά που συγκροτούν το κράτος πρόνοιας και το εργατικό δίκαιο. Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει και το Σύνταγμα το κουρελιάζει.
Ο αξιοθρήνητος υπουργός Εργασίας αφού εκτέλεσε εν ψυχρώ το Σύνταγμα νομοθετώντας με Προεδρικό Διάταγμα δήλωσε υποκριτικά ότι είναι «ανοικτός σε αναθεωρήσεις προβλέψεων του π.δ. διότι η Τρόϊκα των Επιτηρητών δεν έχει διατυπώσει διαφορετική θέση και άρα υπάρχουν τα σχετικά περιθώρια»!
Άρα η Κυβέρνηση πήρε μέτρα - πέραν των απαιτήσεων του Μνημονίου.
Ντροπή!

26.6.10

Λερναία Ύδρα η τρομοκρατία

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης και πρώην Υπουργός Δημοσίας Τάξεως Στέλιος Παπαθεμελής έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Το χθεσινό αποτρόπαιο τρομοκρατικό κακούργημα με τον βαρύ συμβολισμό που ενέχει ο στόχος του, αποδεικνύει ότι η τρομοκρατία, παρά τα όποια κατά καιρούς πλήγματα, είναι πολυκέφαλη Λερναία Ύδρα.
Ο έλεγχος, πολύ δε περισσότερο η εξάρθρωσή της, απαιτούν συστηματικές, πείσμονες, και αδιάκοπες ενέργειες.
Εφησυχασμοί, αυτάρκειες, χαλαρώσεις και αμέλειες δεν χωρούν και πληρώνονται πολύ ακριβά.    
Εκφράζουμε την οδύνη μας και τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του άτυχου υπασπιστή.

Κι όμως μπορούμε να αντισταθούμε στην αυτοκρατορία των αρπακτικών

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Εν αρχή ήταν η Ελλάδα. Μια «μπουκιά» στο σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας. Έψαχναν πειραματόζωο. Το «αξιοποίησαν» δεόντως. Απομυζώντας και την τελευταία ρανίδα του οικονομικού αίματος των Ελλήνων επελαύνουν τώρα κατά των ευάλωτων οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου». Οι ηγέτες της Ευρωζώνης και της ΕΕ είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Αρνούνται να συνειδητοποιήσουν, ή είναι συναυτουργοί με το αδίστακτο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο. ..

Πολιτικά αφελής και εθνικά Επικίνδυνη η σύνθετη με ουσιαστικό Μακεδονία

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Κυκλοφορεί τις μέρες αυτές το σκεύασμα σε αμερικανική συσκευασία «Μακεδονία του Βαρδάρη». Διακαής πόθος της Ουάσιγκτον να ενταχθούν τα Σκόπια στους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Η ελληνική πλευρά θεωρείται δεδομένη, αφού πριν 4 χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσέφερε το ουσιαστικό Μακεδονία με αντάλλαγμα ένα (γεωγραφικό) επίθετο. Η πολιτική τάξη το υιοθέτησε σύσσωμη, με εξαίρεση τον κ. Καρατζαφέρη ο οποίος αλίευσε για ένα διάστημα στα συνήθη θολά ύδατά του «ήξεις – αφίξεις» για να ομογενοποιηθεί και αυτός τελικά.
Η είδηση είναι ότι οι Αμερικανοί πασχίζουν να πείσουν τον (μεγάλο) ηγέτη του (μεγίστου) κράτους των Σκοπίων. Αυτός τους «παίζει» και μπράβο του. Οι δικοί μας είναι του χεριού τους. Προς το παρόν αδιευκρίνιστος ο Αντώνης Σαμαράς.

12.6.10

Αναδιαπραγμάτευση του χρέους, εδώ και τώρα!

Ψηλαφούμε την απελπισία στα πρόσωπα των ανθρώπων κάθε ηλικίας και ιδίως των νέων. Χρόνια δίσεχτα και μήνες οργισμένοι. Όμως πέραν της ελπίδας «ισχυρόν και άμαχον απόγνωσις όπλον» (=δυνατό και ακατανίκητο όπλο η απελπισία) έγραψε ο Μέγας Φώτιος.
Αλλά όπως κάθε όπλο, χρειάζεται επιδέξιους χειριστές. Γι’ αυτό το κράτος πρέπει να υπερβεί τις διαχρονικές αγκυλώσεις του. Τώρα!
Όμως τα έργα και οι ημέρες της εξουσίας δεν προοιωνίζονται το ποθούμενο. Ο μόνος κυβερνητικός τομέας, που δείχνει να λειτουργεί είναι αυτός της επικοινωνίας, κοινώς προπαγάνδας. Κυβερνάει η Τρόικα. Κυβερνάει το ΔΝΤ. Ο κοσμάκης περίμενε φτηνότερα είδη πρώτης ανάγκης και αυτοί του έδωσαν φτηνές και γρήγορες απολύσεις. Αγάλι – αγάλι, ξεφουρνίζουν τις αμφίσημες προβλέψεις του Μνημονίου το οποίο τα σκληρότερα των μέτρων τα επένδυσε μ’ αυτό που λέγεται «δημιουργική ασάφεια».
Η ανεργία ενδημεί και εκρήγνυται. Τώρα έρχονται και οι τζάμπα απολύσεις. Ήτανε στραβό το κλήμα, τόφαγε και το υπομονετικό γαϊδουράκι. Ολόκληρο το δίκαιο της εργασίας καρπός σκληρών αγώνων των εργαζομένων τα τελευταία 50 χρόνια το εκτελούν εν ψυχρώ. Θα αυξήσουν λένε 50% τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων μα έχουν πτώση 35% (Μάρτιος) της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Ξέρουν τελικά τι τους γίνεται;
Ακόμη ο λαός δεν εξεγέρθηκε, αλλά έννοια τους ένα βήμα απέχει από του να τους πάρει με τις πέτρες. Κυριολεκτικά και όχι μόνο λεκτικά. Λεκτικά το κάνει ήδη και μάλιστα επί δικαίους και αδίκους.
Εμείς έχουμε υποστηρίξει εξ’ αρχής την αναδιαπραγμάτευση ή σε άλλη διατύπωση αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό δεν σημαίνει πτώχευση όπως πολλοί παρερμηνεύουν.
Ο Αμερικανός οικονομολόγος Στήβ Χάνκε που διαχειρίσθηκε την αναδιάρθρωση του χρέους του Ντουμπάϊ συμβούλευσε ήδη τα βέλτιστα στους ημετέρους (Βήμα 6/6/10) οι οποίοι ως την ώρα ουκ ηβουλήθησαν συνιέναι. Ο Χάνκε διαλύει και όλες τις πρωτόγονες φοβίες περί εκδίωξης από την Ευρωζώνη, πρόκλησης εσωτερικού πανικού, διακινδύνευσης των καταθέσεων, κατάρρευσης του ελλαδικού τραπεζικού συστήματος κ.λπ.
Υπήρξαν και συνεχίζονται μοιραία λάθη. Ο διά χειρός μας διεθνής διασυρμός της χώρας τραυμάτισε την πιστοληπτική της ικανότητα και την γενικότερη αξιοπιστία της. Βγάλαμε με τα ίδια μας τα χέρια τα μάτια μας. Και τώρα αόμματοι δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας να πάρουμε γενναίες αποφάσεις.
Σημαντικές οι ειδωλοκλαστικές προτάσεις του Μίκη Θεοδωράκη (ΠΑΡΟΝ 6/6/10) που αν εξειδικευθούν μπορούν και κατά στάδια να πραγματωθούν. Εμείς θα επιμείνουμε στη δική μας ρεαλιστική και απολύτως εφικτή πρόταση αναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Είναι αμοιβαία - και για τους δανειστές – επωφελής (τεκμηριωμένη ανάλυση Δ. Παπαδημητρίου, Καθημερινή 6/6/10).
Είναι πλέον ή βέβαιο ότι υπό την μέγγενη του Μνημονίου δεν υφίσταται καμία λογική πιθανότητα αποπληρωμής του χρέους και απαλλαγής της χώρας από τα δεσμά της Τρόϊκας. Το περιβόητο σχέδιο διάσωσης μεγεθύνει το δανεισμό. Το πρωτογενές έλλειμμά μας είναι δυστυχώς διατηρητέο, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα εξυπηρετεί αποκλειστικά το χρέος διογκώνοντάς το ταυτόχρονα τουλάχιστον κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες. Εξ άλλου για να πετύχει η χώρα ένα σταθερό ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ χρειάζεται πλεόνασμα προϋπολογισμού 10%, ρυθμοί και αριθμοί αντικειμενικά απίθανοι (Παπαδημητρίου ενθ’ αν.).
Δεδομένου ότι μια χρεοκοπία της Ελλάδος έχει ραγδαία επεκτατικά και μάλλον δραματικά αποτελέσματα στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, τη Βρετανία την Ιρλανδία και όχι μόνον η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι λύση για όλους. Στο Ντουμπάϊ ο Χάνκε πέτυχε να συρρικνώσει τις απαιτήσεις των πιστωτών από 23, 54 δισ. δολ. στα 14, 4 και να επιμηκύνει τον χρόνο αποπληρωμής σε 5 χρόνια τα αμέσως απαιτητά 4,4 δισ.δολ. και σε 8 χρόνια τα υπόλοιπα. Ενώπιον της απειλής μιας σφόδρα πιθανής πτώχευσης όπου οι πιστωτές χάνουν τα πάντα, είναι βέβαιον και με τον γενικότερο κίνδυνο του ντόμινο ότι θα συναινέσουν. Μεγαλύτερος χρόνος αποπληρωμής και χαμηλότερο επιτόκιο είναι το ρεαλιστικά ζητούμενο.
Η Ελλάδα υπολογίζουν (Ουάϊνμπεργκ – Παπαδημητρίου ένθ’ αν.) θα χρειασθεί 240 δισ. ευρώ την επόμενη 5ετία, από τα οποία 90 για τόκους. Απαραίτητη η αναδιάρθρωση των ομολόγων που λήγουν σήμερα σε ενιαίο 25ετές ομόλογο αυτοαπόσβεσης με επιτόκιο 4,5 % που εξοικονομεί σε 5 ½ χρόνια 140 δισ. ευρώ.
Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!
Μπορούμε να κερδίσουμε το στοίχημα. Ο Βίκτωρ Χάνσον μας θύμισε πρόσφατα ότι η παρούσα χρηματοπιστωτική κατάρρευση ωχριά μπρος στα 400 – 500 χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, τη Μικρασιατική Καταστροφή, την τριπλή Κατοχή, τον Εμφύλιο και την ευάλωτη θέση μας στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Ο ξένος διανοητής εμπιστεύεται στον διαχρονικό ηρωϊσμό των Ελλήνων.
Αν καταφέρουμε να μην τον διαψεύσουμε, θα κερδίσουμε το στοίχημα.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" 13/6/2010

11.6.10

Όχι άλλη πολιτική

Ο λαός παρακολουθεί μάλλον αηδιασμένος τα δρώμενα στην «Εξεταστική» ή γατί δεν βγάζει νόημα, ή γιατί είναι πεπεισμένος ότι τον δουλεύουν. Είναι αδύνατο να επιδείξουν προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία κομματικοί ή έστω ενδοκομματικοί αντίπαλοι. Εξ’ άλλου καμιά Εξεταστική δεν φώτισε ποτέ και δεν προήγαγε καμιάν υπόθεση. Καμιά, πλην ίσως εκείνης του Φακέλου της Κύπρου η οποία όμως επικαλούμενη αόριστους εθνικούς λόγους τον ξαναέκλεισε άρον άρον.
Είναι εξηγήσιμη ή κομματική ιδιοτέλεια αλλά προκαλούν θυμηδία οι γκάφες ολκής και ένιες ιλαροτραγικές σκηνές. Επιτέλους αν δεν υπάρχει αντικειμενικότητα, θα μπορούσε όμως να υπάρχει σοβαρότητα.
Για την ώρα πάντως όσα, ελάχιστα έγιναν γνωστά κραυγάζουν για την ηθική απαξία της εποχής Σημίτη η οποία με τη συνδρομή της προπαγάνδας είχε κατορθώσει άχρι καιρού να περιβάλλεται με… φωτοστέφανο.
Οι «παραστάσεις» της Eξεταστικής κατήντησαν θέαμα. Σήριαλ κακόγουστο, χοντροκομμένο. Οι μίζες και οι μιζαδόροι έδρασαν στους δύο χώρους εξουσίας. Σ’ ένα πολιτικό σύστημα όπου «ενός ανδρός αρχή» και του περί αυτόν στενού κομματικού ιερατείου οι θεσμοί εξωτερικά μόνο λειτουργούν. Εσωτερικά υπόκεινται στον απόλυτο έλεγχο των δυναστειών και των πριγκίπων τους.
Την τελευταία 20ετία, η διαπλοκή πολιτικής και χρήματος κατέστη «αδελφοποιτή». Το χρήμα είχε ανάγκη της εξουσίας για να λεηλατεί. H εξουσία ανάγκη του χρήματος για να επικρατεί. Η μία στήριξε την άλλη με θύμα βεβαίως το κράτος και τα συμφέροντα του λαού.
Στη δημοκρατία η τελική αναγωγή της εξουσίας είναι συνταγματικά η συναίνεση του λαού. Αυτό το γνωρίζουν οι «διαπλεγμένοι» και ρίχνουν όλο το βάρος τους εκεί. Πώς; Απλούστατα χειραγωγούν τους πολίτες, δηλαδή τους κάνουν του χεριού τους. Το αμαρτωλό εργαλείο με το οποίο κατασκευάζεται νόθα συναίνεση είναι το επικοινωνιακό σύστημα.
Με ένα πανελλαδικής εμβέλειας τέτοιο μέσο μπαίνετε στο κοινοβούλιο. Με δύο γίνεσθε αξιωματική αντιπολίτευση, με τρία Κυβέρνηση! Από κοντά και η ροή άφθονου χρήματος από τα ταμεία των εθνικών εργολάβων και προμηθευτών.
Με το πρόσχημα απεξάρτησης από τα ύποπτα ιδιωτικά ταμεία, τα κόμματα επιδότησαν ετησίως τον εαυτό τους από τον τρύπιο πια σήμερα κρατικό κορβανά ανά 30 εκ. € για τα μεγαλύτερα και κάπου ανά 10 εκ. € για τα μικρότερα, χωριστά οι εκλογικές δαπάνες. Τώρα έχουν προεισπράξει αυτές τις επιδοτήσεις ως το 2016(sic!).
Aλλά ως το 2016 με τις δραματικές αλλαγές που προοιωνίζονται είναι άγνωστο αν αυτά τα κόμματα θα υπάρξουν. Και καλό είναι να μην υπάρξουν όπως συνέβη και στη γειτονική Τουρκία πριν 7,5 χρόνια.
Αν και το Συμβούλιο της Ευρώπης δεν έχει στο ενεργητικό του ιδιαιτέρως σοβαρό έργο πρέπει να το πιστώσουμε το Πανευρωπαϊκό Forum Moneyval που από το 1997 πασχίζει να πείσει τις κυβερνήσεις να λάβουν αποτρεπτικά μέτρα κατά της διείσδυσης μαύρου χρήματος στο πολιτικό τους σύστημα. Και οι βραδυπορούσες Βρυξέλλες με την Οδηγία 18/2004 παρέσχαν ευχέρεια αποκλεισμού από έργα και προμήθειες του Δημοσίου, εταιρειών που δωροδόκησαν κυβερνητικά και άλλα κρατικά στελέχη εφ’ όσον έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση. Η Siemens εμπίπτει σ΄αυτή την κατηγορία, αλλά παρ’ ημίν ζει και βασιλεύει εισέτι. Και ίσως εις έτη πολλά!...
Η Κυβέρνηση παίζει κρυφτούλι με το ασφαλιστικό της νομοσχέδιο. Το παιχνίδι θυμίζει το κυνήγι των ελεφάντων. Σ΄αυτό κάποιοι απ΄τους κυνηγούς είναι μαυροντυμένοι και άγριοι και άλλοι λευκοντυμένοι και γελαστοί. Οι ατυχείς ελέφαντες τρέχουν να αποφύγουν τους μαυροφόρους και παραδίδονται στους λευκοφόρους που παριστάνουν τους φίλους τους αφού «χτυπούν» τους μαυροφόρους. Η κυβέρνηση εμπαίζει τους εργαζόμενους ότι τάχατες αντιμάχεται τους άγριους της Τρόικας, ενώ όλα, και το ποσοστό αναπλήρωσης 48% που τώρα ισχυρίζεται ότι το συμφώνησε μόνο για την «ανταποδοτική» και όχι την «προνοιακή», τα έχει συμφωνήσει με τους Κατοχικούς.
Οι αντιστάσεις στην κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους που θα περίμενε κανείς να προβάλουν οι συστημικές πολιτικές δυνάμεις είναι χλωμές και καχεκτικές. Εφ ω και η αποδόμησή τους υπό τις παρούσες συνθήκες προδιαγράφεται βέβαιη.
Οι δυνάμεις της τριπλής κατοχής που εγκατέστησαν εδώ με την ψήφο τους ΠΑΣΟΚ, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη είναι ανθρωποφαγικές. Δεν πρόκειται να συγκινηθούν από τα ανθρώπινα δράματα που οι αποφάσεις της προκαλούν.
Όλα τα μέτρα είναι του είδους που ο Paul Krugman ονομάζει και φυσικά αποδοκιμάζει (New York Times/Βήμα 1/6/10) πολιτική του οικονομικού πόνου.
Ο νομπελίστας επικρίνει έντονα τον ΟΟΣΑ που ενώ γνωρίζει το υψηλό ποσοστό ανεργίας στις χώρες ευθύνης του και το προβλέπει υψηλότερο συνιστά αντί της αναπτυξιακής πολιτικής αύξηση των επιτοκίων και περικοπές κοινωνικών δαπανών. Δηλαδή το διαμετρικά αντίθετο φάρμακο από αυτό που επιβάλλει η κοινή λογική και η οικονομική επιστήμη.
Αυτό νομοτελειακά θα επιδεινώσει την ύφεση γιατί όσα θα κέρδιζε ένας προϋπολογισμός από τις περικοπές τα χάνει από τις εισπράξεις. Απλή αριθμητική!
Το ΔΝΤ είναι τρισχειρότερο του ΟΟΣΑ.
Κατά τα λοιπά καθένας μας θα εύχονταν να μην αναγκασθεί για την τρέχουσα πολιτική να πει όσα ο Θερσίτης λέει στον «Τρωίλο και Χρυσίδα» του Σαίξπηρ: «η πολιτική τους δεν αξίζει ούτε ένα βατόμουρο!».

Εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" 5/6/2010

10.6.10

Ανεξέλεγκτη η τουρκική επιθετικότητα

Λόγω ασύγνωστης και πάλι ελληνικής αβελτηρίας τα τουρκικά πολεμικά θα πετούν εφεξής στο Αιγαίο χωρίς να υποβάλλουν σχέδια πτήσεων. Θα πετούν ανεξέλεγκτα. Τελείως!
Η Τουρκία η οποία παράγει καθημερινά διεκδικητική πολιτική άδραξε την ευκαιρία μιας τροποποίησης του Κανονισμού στον ICAO και πρότεινε παράγραφο που καθιστά προαιρετική για εκείνην την προηγούμενη ενημέρωση των ελληνικών αρχών για τις πτήσεις των μαχητικών της.
Η προηγούμενη Κυβέρνηση, παρά ορισμένους επαμφοτερισμούς αντέκρουσε την πρόταση καταθέτοντας αντίρρηση (objection).
Η παρούσα όμως Κυβέρνηση τον περασμένο Δεκέμβριο ήρε την αντίρρηση.
Εφεξής τα τουρκικά μαχητικά δεν θα καταθέτουν σχέδια για να πετάξουν στο FIR Αθηνών, τα ελληνικά όμως θα εξακολουθήσουν να καταθέτουν (φαίνεται τρελλό!). Έτσι ανατρέπεται με αποκλειστική υπαιτιότητά μας ένα καθεστώς που ίσχυσε από το 1947 ως τώρα.
Για την ιστορία ο ICAO ενημέρωσε τις χώρες για τις αλλαγές των κανονισμών του, περιλαμβανόμενης και της τουρκικής πρότασης από τις 17/12/09. Ενστάσεις από τις χώρες έπρεπε να κατατεθούν ως τις 15/1/10. Το υπουργείο του κ. Δρούτσα έστειλε την ένσταση κατόπιν εορτής μία εβδομάδα μετά την εκπνοή της προθεσμίας ,στις 22/1/10.
Η τουρκική πρόταση, ημών κοιμωμένων, εγκρίθηκε από τον ICAO τον Μάιο. Και πλέον στο Αιγαίο κατά τις επιθυμίες της Άγκυρας «επικρατούν ειδικές καταστάσεις (Εκτενή ρεπορτάζ Κύρας Αδάμ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 6 και Ελευθεροτυπία 7/6/10).
Τα περί του αντιθέτου λεγόμενα από τον πρωθυπουργό στην κοινή συνέντευξη Παπανδρέου – Ερντογάν στην Αθήνα, ήταν απλό επικοινωνιακό τρυκ.
Το έγκλημα είχε συντελεσθεί προ της ελεύσεως Ερντογάν εδώ.
Ένα ακόμη έγκλημα, δυστυχώς, χωρίς τιμωρία.
Αξιώνουμε να μάθουμε τι και γιατί συνέβη. Ζητούμε οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν.

Υ.Γ. Προς άρση πάσης αμφιβολίας: Δύο από τα 7 τουρκικά πολεμικά που παραβίασαν το FIR Αθηνών την περασμένη Τρίτη πέταξαν 150 μέτρα πάνω από πλοίο του Πολεμικού μας Ναυτικού 14 ν.μ. από τη Χίο.

6.6.10

«Αναφανήναι τις εκ των οστέων ημών έκδικος»

Παραγίνεται λόγος για δημοσιονομική και οικονομική κρίση. Αλλά το ποιητικό αίτιο της κρίσης είναι βαθύτερα πολιτικό και στην ολότητά του ηθικοπολιτικό, δηλαδή ηθικό. Η δυσωδία που διαχέεται από τα διαφυγόντα ψήγματα των αποτροπιαστικών σκανδάλων μαρτυρεί περί αυτού. Πεπωρωμένες συνειδήσεις, παροιμιώδες ανικανότητες, ερασιτεχνισμοί και κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα του  πολιτικού προσωπικού «αιχμής».
Τα ανώτατα αξιώματα προϋποθέτουν αφοσίωση στο πολίτευμα, «δύναμιν μεγίστην των έργων της αρχής», (=ηγετική ικανότητα) και «αρετήν και δικαιοσύνην». (Αριστοτέλης, Πολιτικά ν,7,1309Α,32)
Όταν αυτά δεν συμπίπτουν στο ίδιο πρόσωπο επιβάλλεται κατ’ Αριστοτέλην να εξετάζουμε ποιο προσόν έχουν σε μεγαλύτερο βαθμό και ποιο σε μικρότερο ο καθένας. Έτσι για τη θέση του στρατηγού προηγείται η στρατηγική ικανότητα από την ηθική ακεραιότητα. Αν όμως πρόκειται να επιλέξουμε νομοφύλακα, ή ταμία, θα σταθμίσουμε τα αντίθετα προσόντα.
Στον Θουκυδίδη ο Κλέων διατυπώνει την σοφή άποψη ότι «αμαθία μετά σωφροσύνης ωφελιμότερον ή δεξιότης μετά ακολασίας» (Θουκυδίδης Γ, 37,3). Τουτέστιν, η αμάθεια συνδυασμένη με τη σωφροσύνη είναι ωφελιμότερη απ’ την σοφία, συνδυασμένη με την ακολασία.
Ο Αριστοφάνης διακωμωδεί τον βυρσοδέψη Κλέωνα, που διεδέχθη τον Περικλή και φαντάζεται για διάδοχό του έναν…αλλαντοποιό! Ο τελευταίος εκπλήσσεται και διερωτάται « πώς εγώ που πουλάω μόνο λουκάνικα θα γίνω σεβαστός άνθρωπος;» Του απαντά ο Δημοσθένης ως πρόσωπο της κωμωδίας ότι είναι καλότυχος για να κυβερνήσει. Ο προτεινόμενος αντιτείνει με αυτογνωσία ότι δεν διαθέτει παιδεία και κάτι λίγα γραμματάκια μόνο έμαθε κουτσά – στραβά.
Δημοσθένης: «Αυτό μόνο είναι σε βάρος σου που τα ξέρεις, έστω και κουτσά – στραβά. Γιατί η κυβέρνηση βέβαια, δεν είναι δουλειά ούτε μορφωμένου, ούτε έντιμου και ενάρετου ανθρώπου, αλλά αμόρφωτου και αχρείου» (Ιππείς 178- 193 και ανάλυση Jacqueline de Romilly Προβλήματα της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, 48 έπ.).
Πάσα ομοιότης με τα καθ’ ημάς είναι συμπτωματική!
Η αχίλλεια πτέρνα της δημοκρατίας είναι ότι η ψήφος των σοφών και των ηλιθίων, των εγκληματιών και των αγίων είναι ισοδύναμες. Δεν γίνεται όμως αλλιώς.
Η τύφλωση του λαού ανήκει στα αρνητικά και της αρχαίας αλλά και της σύγχρονης δημοκρατίας. Ο Πλάτων ήθελε τους φιλοσόφους να κυβερνούν ή τους κυβερνήτες να φιλοσοφούν. Αυτοί όμως είναι είδος εν απολύτω ανεπαρκεία. Ο Αριστοτέλης βαθιά ρεαλιστής παραμερίζει τα κριτήρια πλούτου και καταγωγής και στηρίζει τη λαϊκή κυριαρχία, δηλαδή τη δημοκρατία. Ανακαλύπτει στο πλήθος ως συλλογικό ον, αξίες που ξεπερνούν τις αξίες των λίγων εκλεκτών.
Στον Θουκυδίδη (σε λόγον του συνήθως ετερόφρονος Αλκιβιάδη) εξισορροπείται το ζήτημα της λεγόμενης σύγκρουσης των γενεών (Romilly ένθ’ αν. σ.114): Όπως ακριβώς και οι πατέρες μας έφεραν την πόλη σε ακμή συσκεπτόμενοι μαζί οι νέοι με τους γεροντότερους, («άμα νέοι γεραιτεροις βουλεύονται») έτσι και σεις να προσπαθείτε τώρα με τον ίδιο τρόπο να την κάνετε καλύτερη. Και πιστέψτε ότι η νεότητα και τα γηρατειά χωριστά δεν έχουν καμιά δύναμη, («νεότητα και μεν γήρας ανευ αλλήλων ουδέν δύνασθαι») αν όμως ενωθούν σ’ ένα σύνολο η απερισκεψία των νέων, η μετριοπάθεια των μεσηλίκων και η μεγάλη σύνεση των γερόντων , αποκτούν μεγίστη δύναμη» (Θουκυδίδης VI, 18,6).
Επομένως η απάντηση στο δίλημμα επιτήδειος ή ικανός, είναι ικανός! Όμως όπως έλεγε ο Ναπολέων ικανότητα χωρίς ευκαιρία είναι άχρηστη.
Οι Κινέζοι την κρίση την γράφουν με δύο ιδεογράμματα από τα οποία το ένα συμβολίζει τον κίνδυνο και το άλλο την ευκαιρία.
Ο αμοραλιστής Μακιαβέλι κρίνει ασφαλέστερο, τον ηγεμόνα να τον φοβούνται παρά να τον αγαπούν, με ό,τι αποτρόπαιο συνεπάγεται αυτό. Πολιτικοί του έκγονοι Μέττερνιχ, Κίσσινγκερ και οι σουλτάνοι της δυσωνύμου γείτονος μονίμως επιτήδειοι ουδέτεροι.
Ο μέγας Πατριάρχης Φώτιος κατά την βυζαντινή Αναγέννηση του 9ου μ.Χ. αι. φιλοτέχνησε το πορτραίτο του χριστιανού ηγέτη, προσώπου με απεριόριστη ανθρωπιά, δικαιοσύνη και αγάπη. Βαρυσήμαντος, ο προτρεπτικός του λόγος προς τον μόλις εκχριστιανισθέντα Βούλγαρο Βόριδα Μιχαήλ κωδικοποιεί την Χριστιανική θεωρία της Ηγεσίας: Άξιος άρχοντας δεν είναι αυτός που μεγαλώνει τα σύνορα της χώρας του, αλλά εκείνος που θα κάνει σπουδαία μια πολιτεία φαύλη. («εκ φαύλης σπουδαίαν παρασκευάσαι»). Και αν ο λαός επιδίδεται σε αθλιότητες παραίτιοι είναι οι άρχοντές του. Για την άσκηση διοικήσεως έχει τεράστια σημασία «ρώμη και τάχος διανοίας» (=δύναμη και ταχύτητα σκέψης) ενώ η «μελέτη και πραγμάτων πείρα οξύτερον έδειξαν τον εκγεγυμνασμένον, ή τους κατά φύσιν μετασχηκότας» (λγ΄). Οι φύσει εύστροφοι, αλλά εξίσου και οι έμπειροι και εξασκημένοι είναι ικανοί να κυβερνούν.
Συμβουλεύει τον άρχοντα να μη ζητάει να ακούει από τους φίλους του «τα ηδέα, αλλά τα αληθή μάλλον» περίπτωση όλο και σπανιότερη πλέον. Κατά τα λοιπά όσο μεγαλύτερη εξουσία αποκτά κανείς τόσο περισσσότερο πρέπει να πρωτεύει στην αρετή ( μδ΄). Και μια ιδιαίτερη σύσταση: «Δεί δε εγκρατής άρχειν (= να κυβερνά με πυγμή) αλλά πως; «ου το κολάζειν, αλλά το δοκείν κολαστικόν είναι» (=όχι τιμωρώντας αλλά δείχνοντας έτοιμος να τιμωρήσει).
Κόντρα στον ωμό μακιαβελισμό «χαλεπόν μεν φόβον αγάπη κεράσαι (=συνδυάσει)», διότι όσοι αγαπούν δεν έχουν καθόλου φόβο. Αυτοί που φοβούνται αρνούνται την αγάπη, ενώ «η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον». (ξθ΄).
Για να καταλήξει: «Ισχυρόν γάρ και άμαχον απόγνωσις όπλον»(=η απόγνωση είναι ακαταμάχητο όπλο και δεν νικιέται εύκολα). (Όλα τα παραθέματα του Μ. Φωτίου από την έκδοση Ο Ηγεμών, μτφρ. Ιω. Πλεξίδα , Αρμός).
Η Ελλάδα βρίσκεται αυτό τον καιρό σε μια εξαιρετικά δύσκολη καμπή. Ο βρετανικός μάλιστα New Statesman την ονομάζει «επικού μεγέθους κλοπή». Το ελληνικό δημοσιονομικό και οικονομικό πρόβλημα σχετίζεται με τον ασύδοτο δανεισμό αλλά και με το στρεβλό οικονομικό υπόδειγμα που επέλεξαν οι ελίτ να καταναλώνουν περισσότερα απ’ όσα παράγουμε, να εισάγουμε περισσότερα απ’ όσα εξάγουμε, στην πραγματικότητα να τρώμε το έχει των παιδιών μας.
Και το μεν πρόβλημα της πραγματικής οικονομίας είναι πρόβλημα αναδιάρθρωσης του παραγωγικού ιστού, εισαγωγής της καινοτομίας, επιλογής τομέων που μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικοί σε ορατό χρόνο, εκσυγχρονισμού του Τουρισμού κ.λ.π. Πάντως η ελληνική κρίση είναι «αποτέλεσμα ενός κωμικοτραγικού [διεθνούς] οικονομικού συστήματος που διέρχεται το ίδιο κρίση» (New Statesman).
O Στρός Καν αποκάλυψε ότι τα μέτρα δεν τα επινόησε το Ταμείο του, αλλά τα εισηγήθηκε η ελληνική Κυβέρνηση!...
Διερχόμεθα μια καθολική κρίση. Δημοσιονομική – οικονομική , σίγουρα πολιτική, κρίση ηθική. Το πολιτικό σύστημα νοσεί από καιρό. Κομματοκρατία, κλεπτοκρατία και μύρια παρεπόμενα συνιστούν την παθολογία του.
Η αιμομικτική, σχέση εξουσίας και χρήματος είναι προκλητική (όρα Siemens). Το χρήμα διαθέτει τα εργαλεία (ΜΜΕ, κυρίως ηλεκτρονικά) που η εξουσία χρειάζεται για να διατηρηθεί ή να διεκδικηθεί. Οι αγορές (εξ)αγοράζουν το πολιτικό προσωπικό και το καθιστούν ενεργούμενό τους. Η δημοκρατία μας λειτουργεί από καιρό ως μεταδημοκρατία: Οι πολίτες «προγραμματίζονται» από την τηλεοπτική προπαγάνδα που διαμορφώνει ανακλητά πολιτικά είδωλα, μιας έως δύο χρήσεων.
Το εξαρτημένο από τις αγορές πολιτικό προσωπικό συνάπτει εταιρική σχέση με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα «αξιοποιώντας» την πολιτική αποξένωση του λαού και ύστερα σέρνεται δειλό, μοιραίο και άβουλο.
Οι «αφισοκολλητές» που στελέχωναν τους παλαιούς κομματικούς μηχανισμούς εξαφανίσθηκαν. Οι υπουργοί δεν προέρχονται πια από τα κομματικά θερμοκήπια (καλώς). Τώρα ο αρχηγός προωθεί στελέχη τους προσωπικούς φίλους του. Κυβερνήσεις- ΜΚΟ.
Η μεταδημοκρατία είναι η εντροπία της δημοκρατίας. Δηλαδή η όλο και μονιμότερη ροπή εξουσίας και κοινωνίας σε αταξία και αποδιοργάνωση.
Εκατόν τόσα χρόνια πριν ο Γεώργιος Σουρής διετραγωδούσε την τότε εντροπία ως εξής:
«Κλέφτες, φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γης και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί,
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή»!...
Στη δημοκρατία τελικός αποδέκτης της ευθύνης είναι ο ενεργός πολίτης. Όσο αυτός αδρανεί τίποτε δεν θα αλλάξει και ο τόπος θα βουλιάζει ώσπου να πιάσει πάτο. Και έτι περαιτέρω.
Αλλά οι πολίτες για να ενεργοποιηθούν θα το πράξουν μόνο με την έμπνευση μιας φωτισμένης τίμιας ηγεσίας.
Όσο ποτέ επίκαιρος ο Βιργίλιος:
«Αναφανήναι τις εκ των οστέων ημών έκδικος» (Αινειάδα 4,625). Να αναφανεί κάποιος, από τα κόκκαλα βγαλμένος τα ιερά των ηρώων και των αγίων μας για να τιμωρήσει τους επιόρκους και τους εχθρούς μας.
εφ. ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, 5/6/2010

4.6.10

Το πειρατικό καθεστώς του Ισραήλ

Σε μπαράζ νέων κακουργημάτων προχώρησε το αιμοδιψές καθεστώς του Ισραήλ με μια βάρβαρη κρατική πειρατεία στα διεθνή ύδατα. Στόχος του να τρομοκρατήσει και να ματαιώσει νηοπομπή παροχής βοήθειας στους αποκλεισμένους της Γάζας. Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός της βραδυφλεγούς, μετά από 8 ολόκληρες ώρες, νωθρής αντίδρασης της ελληνικής κυβέρνησης.
Τα Ισραηλινά στρατεύματα χρησιμοποίησαν βία κατά Ελλήνων πολιτών, απήγαγαν υπό ελληνική σημαία πλοίο, ενώ έκλεισαν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως Έλληνες κι εμείς σφυρίζαμε αδιάφοροι. Είδαμε και πάθαμε να διακόψουμε τις ως μη όφειλε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τους Ισραηλινούς.
Εννοείται ότι με όλα που κάνουμε προσφέρουμε ελεύθερο το πεδίο δράσης στην Τουρκία να εμφανίζεται μοναδικός προστάτης των Παλαιστινίων και κατ’ ακολουθία των Αράβων και των Μουσουλμάνων.
Θα βάλουμε κάποτε μυαλό;

29.5.10

Η Τουρκία περικυκλώνει και στρατιωτικά την Ελλάδα

του Στέλιου Παπαθεμελή

Η Αλβανία όφειλε να είναι ο φυσικός σύμμαχός μας. Τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξε αποδέκτης μυρίων ελληνικών δωρεών. Απορροφήσαμε όλη την ανεργία, τη μιζέρια και την εγκληματικότητά της. 750.000 πολίτες της εισέβαλαν εδώ, τους κρατήσαμε, τους δώσαμε δουλειά, έβγαλαν χρήματα. Έθρεψαν μ’ αυτά και τις εκεί οικογένειές τους, επιχορηγήσαμε αφειδώς το κράτος τους.
Οποιαδήποτε χώρα στη θέση μας θα είχε μετατρέψει όλη αυτή τη σχέση σε επικυριαρχία. Οποιαδήποτε, εκτός από μας!
Εισπράττουμε αντί του μάνα χολήν και αντί του ύδατος όξος.
Αδιστάκτως αγνώμων συνήψε σειρά στρατιωτικών συμφωνιών με την Άγκυρα με κορυφαία τον προχθεσινό ομοφώνως ψηφισθέντα νόμο στα Τίρανα για ελεύθερο ελλιμενισμό, περιπολίες και ασκήσεις του τουρκικού στόλου στα αλβανικά χωρικά ύδατα.
Η συμφωνία έρχεται στη συνέχεια ακύρωσης, με προδήλως διατεταγμένη απόφαση του συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας, κατόπιν Τουρκικής πιέσεως (27/1/10) της ελληνοαλβανικής συμφωνίας καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, για δήθεν νομικά ελαττώματα.
Δεν υπήρξε καμία ελληνική αντίδραση ούτε προχθές, ούτε τον Ιανουάριο, ούτε το προηγούμενο διάστημα για τις κατ’ εξακολούθηση βλαπτικές για την ασφάλεια της Ελλάδος ενέργειες των Τιράνων.
Οποιοσδήποτε με τέτοια ολοκληρωτική οικονομική εξάρτηση της γείτονος από εμάς θα προέβαινε σε αντίμετρα απολύτως συμβατά.
Η ψοφοδεής εξωτερική μας πολιτική είναι ανίκανη και ακόμη χειρότερα ανύπαρκτη. Δεν φαίνεται να αισχύνεται για την απραξία και την παθητική συνέργεια που προσφέρει ευκαίρως, ακαίρως στον εξ ανατολών παμφάγο αντίπαλο.
Ο βεζύρης Νταβούτογλου έχει ανεβάσει στην επιφάνεια το «Στρατηγικό βάθος» της Άγκυρας. Συνολικά ξεκαθαρίζει ότι: «Η Τουρκία για να γίνει μια πραγματική περιφερειακή δύναμη, είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την πολιτική και οικονομική της επιρροή στις θαλάσσιες αρτηρίες που εκτείνονται από το Αιγαίο ως την Αδριατική».
Τους εκ Βορρά ομόρους μας Αλβανία και Βοσνία θεωρεί «φυσικούς συμμάχους» της Τουρκίας. Και διαπιστώνει ότι υπάρχει εκατέρωθεν βούληση (οι πρόσφατες συμφωνίες με τα Τίρανα την επιβεβαιώνουν) «να μετατραπεί αυτή η κοινή ιστορική συσσώρευση σε μία συμμαχία».
Ο Νταβούτογλου με πλεονασματική αυτοπεποίθηση και περισσόν θράσος αποκαλύπτει ότι οι δύο σημαντικοί βραχυπρόθεσμοι και μεσοπρόθεσμοι στόχοι τους στα Βαλκάνια είναι η «ισχυροποίηση της Βοσνίας και της Αλβανίας» και η διαμόρφωση ενός νομικού πλαισίου που θα θέτει υπό Τουρκική προστασία τις εθνικές μειονότητες της περιοχής.
Γι’ αυτό «επιδιώκει συνεχώς την εξασφάλιση εγγυήσεων που θα της παρέχουν δικαίωμα παρέμβασης» στα ζητήματα των μουσουλμανικών μειονοτήτων(Καλοέμαθε από την Κύπρο).
Ακόμη και ο αείποτε σύμμαχος της Ελλάδος, η Σερβία παραδόθηκε στην αγκαλιά της Τουρκίας, αποτέλεσμα και αυτό του ελληνικού «απολύτου τίποτε».
Οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει, ή όπως νομίζουν οι γνωστοί μας Ρόμπερτ Κάπλαν, Γκράχαμ Φούλερ και Πολ Κένεντι έχουν εμφυσήσει τον Νεοοθωμανισμό στην ισλαμοεθνικιστική παρούσα τουρκική ηγεσία.
Στα πλαίσια της “360 μοιρών” τουρκικής εξωτερικής πολιτικής τα εκατέρωθεν ανοίγματα Τουρκίας – Ρωσίας είναι χωρίς προηγούμενο.
Η Άγκυρα μετά την πρόσφατη συμφωνία Μεντβέντεφ – Ερντογάν για το Ακούγιου, την οριστικοποίηση του ρωσοτουρκικού αγωγού Σαμψούντα – Τσεϊχάν αναδεικνύεται σε μέγα γεωστρατηγικό συμπαίκτη της Μόσχας: Η Ρωσία κατάλαβε ότι πότε εξ αιτίας μας και πότε εξαιτίας των παθολογικά αμερικανόφιλων Βουλγάρων ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη θα πάει στον επόμενο αιώνα και έκανε την μεγάλη στροφή. Δυστυχώς ο κ. Καραμανλής δεν πίεσε τότε την προηγούμενη, θετική βουλγαρική κυβέρνηση.
Πυρηνικός σταθμός Ακούγιου και συμφωνία της Τεχεράνης που αποθηκεύει στην Τουρκία το ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο εκτινάσσουν την Τουρκία στα ύψη.
Η Άγκυρα προελαύνει και μεις οπισθοχωρούμε.
εφ. ΠΑΡΟΝ 30/05/2010

23.5.10

Ο Ερντογάν μας υπαγορεύει τώρα και τα θέματα των Εξετάσεων

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει η μελάνη των υπογραφών των κυριών, Διαμαντοπούλου και Τσουμπουκτσού και η δική μας «σαν έτοιμη από καιρό» ανήμερα της 19ης Μαΐου, Ημέρας Μνήμης για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και κατ’ επέκταση τα 1.500.000 θύματα των ομοεθνών μας της καθ’ ημάς Ανατολής έσπευσε να δώσει θέμα στις εισαγωγικές εξετάσεις το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου «Στου Κεμάλ το σπίτι» Οι συνειρμοί είναι αυτονόητοι.
Ο λογοτέχνης είναι αθώος του αίματος. Αφηγείται μια πολύ ανθρώπινη πλευρά της τραγωδίας της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών που κορύφωσε το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Τέτοιες εμπειρίες υπάρχουν αναρίθμητες. Και εκατέρωθεν. Αλλά τα αισθήματα των απλών πολιτών δεν είναι το πρόβλημα. Και πάντως στην Ελλάδα που μεγαλώσαμε, κανένα αντιτουρκικό μίσος δεν μας δίδαξαν οι δάσκαλοί μας.
Πρόβλημα είναι ο τουρκικός επεκτατισμός. Βεβαίως το φερόμενο ως «σπίτι του Κεμάλ» όπως απέδειξε ο Νεοκλής Σαρρής δεν είναι το σπίτι του Κεμάλ , αλλά του θείου του.
Αντιθέτως τα τουρκικά βιβλία, και όλο το επικοινωνιακό τους σύστημα αποπνέουν μίσος κατά Ελλήνων. Εμείς ακολουθούμε την εντολή του Κυρίου «αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς».
Φυσικά δεν προκαλεί το κείμενο του Ιωάννου. Αυτό αποπνέει ανθρωπιά και τρυφερότητα. Προκαλεί η επιλογή της ηγεσίας του Υπουργείου (πρώην) Εθνικής Παιδείας ,τέτοια μέρα να αναστήσει το απαίσιας μνήμης όνομα του αρχισφαγέα των Ελλήνων της Ανατολής Μουσταφά Κεμάλ υποχρεώνοντας τους μαθητές να διαγωνισθούν με θέμα το σπίτι του.
Επειδή σαυτόν τον τόπο δεν τιμήσαμε τους νεκρούς μας, κατάπιαμε το έγκλημα παραβλέποντας ότι «κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι κι οι νεκροί», χρειάστηκαν εβδομήντα χρόνια για να αναγνωρίσουμε την Ποντιακή Γενοκτονία , ογδόντα χρόνια τη Μικρασιατική και άγνωστο πόσα θα χρειαστούν για Θρακιωτών και Κωνσταντινοπολιτών.
Ανοήτως κομματιάσαμε την Γενοκτονία , ακόμη και στη διεθνοποίηση, από ξένο Κοινοβούλιο , ( Σουηδίας), αναγνωρίσθηκε κλάσμα της η Ποντιακή.
Είναι βέβαιον ότι οι υπεύθυνοι με την «Το σπίτι του Κεμάλ» θέλησαν να στείλουν ένα ακόμη μήνυμα ραγιαδισμού στην άλλη ακτή.
Η συμφωνία Διαμαντοπούλου-Τσουμπουκτσού όπως και κάθε προηγούμενη με τους σουλτάνους τηρείται μονόπλευρα από μας. Παράδειγμα το τετράτομο του CDRSEE δηλ. της επιχείρησης να ξαναγραφεί η ιστορία των λαών της Βαλκανικής με αμερικανική τεχνογνωσία και συνταγή.Το περιεχόμενό του , απηχεί τις θέσεις της τουρκικής ,βουλγαρικής ,κ.λ.π.ιστοριογραφίας ,και ενέπνευσε τις «ιέρειες» της εθνικής αποδόμησης Ρεπούση , Δραγώνα, Φραγκουδάκη κ.λ.π. για τα κατορθώματά τους.
Οι αποδομητές μας περνούν στα μουλλωχτά το μοντέλο της CRRSEE στα σχολικά εγχειρίδια , διαστρεβλώνοντας την αλήθεια . Οι Τούρκοι δεν άλλαξαν τίποτε. Ούτε πρόκειται . Οι αποδομητές μας επειδή όσο κι αν προσπαθήσουν δεν μπορούν να καθαγιάσουν τα τουρκικά κακουργήματα, πασχίζουν τώρα εξισώσουν τυχόν ελληνικά πταίσματα του πολέμου με τα κακουργήματα των Τούρκων.
Η αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών νομιμοποίησε μια κατ ευφημισμόν «ανθρωπιστική καταστροφή» σχήμα οξύμωρον , εφ ω και παραπλανητικόν. Ο Κεμάλ και οι Γερμανοί σύμβουλοι των εγκλημάτων του ολοκλήρωσαν το εγχείρημα ενός ομογενοποιημένου εθνικού τουρκικού κράτους χωρίς καμμιάν άλλη υπόσταση εθνότητας. Οι ελάχιστες που απέμειναν όπως η εν Κωνσταντινουπόλει , Ίμβρω και Τενέδω ελληνική με διαδοχικές εθνοκαθάρσεις , εκμηδενίσθηκαν ως εχθροί της Τουρκίας.
Η Τουρκία ποδοπατεί τις συνθήκες που υπογράφει. Και όχι μόνον με την Ελλάδα , αλλά και κάθε άλλη χώρα π.χ. πρόσφατα την Αρμενία. Έτσι παραβιάζει τη Λωζάνη από την γέννησή της. Βαρλίκ , Σεπτεμβριανά , Ίμβρος , Τένεδος , Αττίλας , Γενοκτονία αιχμαλώτων Αττίλα και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εν ονόματι ενός συμπαγούς εθνικού κράτους-του Ελληνικού βεβαίως- δεν αντέστη στην ιδέα της υποχρεωτικής, άρα βίαιης ανταλλαγής , ομως αυτό εξυπηρετούσε τα μέγιστα τον εχθρό. Στη Λωζάνη τότε όπως έγραψε ο Driault οι σύνεδροι “πουλούσαν το αίμα των Αρμενίων και των Ελλήνων με το βάρος του χρυσού”. Ακόμη και ο προεδρεύων της Διασκέψεως Βρετανός ΥΠΕΞ λόρδος Κώρzον , εγγυητής των δυτικών συμφερόντων αισθάνθηκε αποστροφή στη ρύθμιση της υποχρεωτικής ανταλλαγής. Την χαρακτήρισε «κακίστην και αισχράν λύσην, δια την οποίαν ο κόσμος θα υποστεί βαρείαν ποινήν κατά τα προσεχή έτη.
Δεν ξέρουμε για τον κόσμο , αλλά οι Έλληνες την υφιστάμεθα διαχρονικά.
Αν πάντως η υπουργός Παιδείας κόπτονταν να υπενθυμίσει στους Έλληνες τέτοιες μέρες του Κεμάλ αντί του “σπιτιού” του ας έδινε στα παιδιά το εξής απόσπασμα αγόρευσής του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση του 1923: «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στην Μικρασία δεν ηττήθη ο γενναίος ελληνικός Στρατός , η πολιτική του ηγεσία ηττήθη»
Αλήθεια και τώρα η πολιτική μας ηγεσία ηττήθη…
TO PARON 23/05/2010

21.5.10

Θέλουμε την Ελλάδα «απ’ το αυτί να την αρπάξουμε και να τη σώσουμε»;

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το στίγμα, δηλαδή την «κηλίδα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής την έδωσε στο Ελληνοτουρκικό forum Επιχειρηματιών ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και επί πολλά έτη υπουργός - υφυπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος. Από αυτόν μάθαμε πως ό,τι υφιστάμεθα ως διαρκή και κλιμακούμενη έργω προβολή των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, casus belli, κατοχή Κύπρου κ.λπ. από την γείτονα είναι «φανταστικός κίνδυνος» ή το πολύ «μικροεδαφικές διαφορές»! Επιμύθιο: «είναι ντροπή να αγοράζουμε όπλα».
Αν αυτό είναι το εθνικό δόγμα της Ελλάδας σήμερα και μάλλον αυτό είναι, τότε έχουμε κατολισθήσει σε εθνική παραίτηση και αυτοαφοπλισμό. Επομένως ο νεοοθωμανός σουλτάνος που ήρθε εδώ με τον Βεζύρη του Νταβούτογλου για να ανακοινώσει υπό τη σκιά της Ακροπόλεως τη συνέχιση του casus belli ορθώς ανεχώρησε πανευτυχής ότι είμεθα ώριμοι για μια νεοοθωμανική επαρχία.
Αν η αμάθεια, ή όπερ χειρότερον ή ημιμάθεια των ιθαγενών ταγών δεν περιφρονούσε, τόσο μάλιστα επιδεικτικά, την ατίμητη σοφία των κλασικών μας Δασκάλων του κόσμου θα γνώριζαν οι ταγοί μας ότι τον πόλεμο τον αποτρέπουμε μόνο εφ’ όσον «εκούσιοι μάλλον δεχώμεθα» (Θουκυδίδης, ΙΙΙ 82,3). Δηλαδή διαμηνύουμε στους εχθρούς ότι δεχόμαστε την πρόκλησή τους. Τότε «ήσσον εγκεισομένους τους εναντίους έξομεν». Έτσι θα τους έχουμε λιγότερο επιθετικούς.
Κατά τα λοιπά «δεινόν τους χείρονας των βελτιόνων άρχειν και τους ανοητοτέρους τοις φρονιμοτέροις προστάττειν» (Ισοκράτης, Προς Νικοκλέα). Φοβερό, δηλαδή, οι χειρότεροι να διοικούν τους καλύτερους και οι ανοητότεροι να διατάσσουν τους φρονιμότερους.
Όμως απ’ τη Γαλλία ο πολλά σημαίνων Ζαν Λυκ Γκοντάρ παραδίδει με συνέντευξή του μέγιστο μάθημα γνώσης, επίγνωσης και αυτογνωσίας σε γάλλους, άγγλους, γερμανούς και άλλους ραπίζοντας ταυτόχρονα τους εγχώριους μας απαίδευτους ελληνόφωνους. «Ο σημερινός τεχνοκρατούμενος κόσμος χρωστάει τα πάντα στην Ελλάδα. Από κει η δημιουργία της Λογικής. Ο Αριστοτέλης, η λογική (…). Έτσι σήμερα ο κόσμος λειτουργεί. Έτσι προσπαθεί να αποφύγει τις αντιφάσεις». Και η κορύφωση: «Όλοι χρωστάμε λεφτά στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να απαιτήσουν από το σύγχρονο κόσμο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα».
Οι Έλληνες μπορούν να κάνουν θαύματα όταν αντλούν από τις αστείρευτες πηγές τους, που υπαινίσσεται ο Γκοντάρ. Όταν αποδεικνύουν βούληση και αποφασιστικότητα. Αν και όταν κάποιοι είτε από «μέσα», είτε «έξω» από το χρεοκοπημένο σύστημα τολμήσουν να φωνάξουν όπως τότε ο Πλαστήρας «Την Ελλάδα απ’ το αυτί θα την αρπάξουμε και θα την σώσουμε θέλει, δεν θέλει» και καταφέρουν επιτέλους να ακουσθούν.
Τα μέτρα, μάς είπαν, ότι τα επέβαλε η τρόικα των «διασωστών». Οι «διασώστες» όμως απεκάλυψαν ότι η Κυβέρνηση τα πρότεινε. Το βέβαιο επίσης είναι, ότι δεν τα διαπραγματεύθηκε και πάντως, ούτε τώρα που προέκυψαν νέα ευρωπαϊκά δεδομένα δείχνει διατεθειμένη να άρει τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Τα μέτρα απεργάζονται την απόλυτη φτώχεια των φτωχών, και την πτώχευση των μεσαίων, αφού παίρνουν 10 από τους έχοντες και 90 από τους μηδέν κατέχοντες. Στα 30 δισ. ετησίως η φοροδιαφυγή!
Η περίπτωση του τραγουδιστή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Θα τολμήσει η πολιτική τάξη να χτυπήσει την κλεπτοκρατία, την κομματοκρατία, τους διεφθαρμένους και ανίκανους ελεγκτικούς και εισπρακτικούς μηχανισμούς; Εξαιτίας τους βαλτώνουν 65 δισ. ευρώ (33 κόλλησαν στα δικαστήρια και 32 ληξιπρόθεσμα μεν, ανείσπρακτα δε).
Τα καρτέλ της διατροφικής αλυσσίδας, η λαθρεμπορία ποτών και βενζίνης εκτινάσσουν την ακρίβεια στο ζενίθ και κατεβάζουν την αγοραστική δύναμη των φτωχών στο ναδίρ.
Η ανάπτυξη ξεχάστηκε. Αναπτυξιακά μέτρα είναι ανύπαρκτα. Ευκαιρίες χάνονται όπως εσχάτως η «γραμμή» των τζίπ που πρότεινε η Mercedes στην ΕΛΒΟ, αλλά η τελευταία δια των ιδιωτών που κατέχουν το 43% και έχουν το management απέκρουσε επιπολαίως την πρόταση.
H παραοικονομία αγγίζει το 40%, ήτοι 95 δισ. ευρώ αφορολόγητα, όπερ σημαίνει απώλειες για το κράτος 30 δισ. ευρώ, όσο το συνολικό πακέτο 2010-12 των σκληρών μέτρων.
Η χώρα χρειάζεται μακρόπνοο σχέδιο εξόδου, βασισμένο σε μια νέα παραγωγική βάση με προτεραιότητα την καινοτομία (νανοτεχνολογία, βιογενετική), επενδύσεις μηδενικού δημοσιονομικού κόστους και προστιθέμενης αξίας. Ο Τουρισμός μας έμεινε στα αζήτητα των Ευρωπαίων, ενώ δεν αναζητήθηκαν νέες αγορές (Ρωσία, Κίνα) μη ανταγωνίσιμες σε ποιότητα (έναντι Ισπανίας, Πορτογαλίας), ή σε κόστος (έναντι της Τουρκίας και Β. Αφρικής).
Ο Ερντογάν ασκεί πολυδιάστστη και επιθετική εξωτερική πολιτική, γι’ αυτό κερδίζει. Εμείς μονοδιάστατη και εσωστρεφή, γι’ αυτό χάνουμε. Στα σοβαρά και τα μεγάλα ο Επισκέπτης «μας πήρε και τα σώβρακα». Στα δευτερεύοντα –21 συμφωνίες- δεν ξέρουμε τι συνέβη.
Η οικονομία πάντως ό,τι και να πάθει κάποια στιγμή θα ανανήψει. Στην εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία όμως ό,τι «γίγνεται, ούκ απογίγνεται».

13.5.10

PERSONA NON GRATA

Έρχεται σήμερα στην Αθήνα ο αμετανοήτως επιθετικός γείτων με κουστωδία υπουργών, επιχειρηματιών και λοιπών Νεοοθωμανών. Η ανθελληνική πολιτική του μας εμποδίζει, όπως θα κάναμε για κάθε άλλον ξένο, να τον καλοσωρίσουμε.
Για μάς ο επίσημος επισκέπτης είναι persona non grata, για τους εξής πολύ απλούς λόγους:
Πρώτον: Εκπροσωπεί μια χώρα, η οποία είναι δύναμη εισβολής, κατοχής και εποικισμού εθνικού μας χώρου.
Δεύτερον: Προσβάλλει, καθημερινώς, έργω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Τρίτον: Διατηρεί εναντίον μας casus belli για την περίπτωση άσκησης νομίμων δικαιωμάτων μας.
Τέταρτον: Αν και η χώρα του τυγχάνει αποδέκτης μεγίστων ελληνικών δωρημάτων από το 1999 που ξεκίνησε η ενταξιακή της πορεία, δεν προέβη ως σήμερα στην παραμικρή κίνηση καλής θελήσεως.
Δεδομένου εξ άλλου ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην εντατική, λόγω του οικονομικού της εμφράγματος, διερωτάται ο κοινός νους, βάσει τίνος σκεπτικού ο πρωθυπουργός έκρινε ότι αυτή είναι η κατάλληλη ώρα να διαπραγματευτεί με την Τουρκία. Αδύναμος μέχρις εξαντλήσεως ο ίδιος, τραυματισμένη η διεθνής αξιοπιστία μας από τα πλήγματα των κερδοσκόπων, στο επίκεντρο του διασυρμού από τα κακεντρεχή παγκόσμια ΜΜΕ, όφειλε να «αγοράσει» χρόνο. Ουδείς θα μπορούσε να πειθαναγκάσει τον Έλληνα πρωθυπουργό να καλέσει τώρα τον ομόλογό του, εάν ο ίδιος δεν το επέλεγε. Δεν εννοώ να πιστέψω - άπαγε της βλασφημίας - ότι υπέκυψε σε έξωθεν πιέσεις.
Η Άγκυρα ζητάει. Μόνον ζητάει. Η Ελλάς δεν ζητάει. Τίποτε δεν ζητάει, αλλά συζητάει. Όλες τις τουρκικές αξιώσεις, τις συζητάει. Και σταδιακά τις ικανοποιεί.
Η πολιτική τάξη και οι συμπλέουσες ελίτ ενεργούν ούτως ή άλλως «σαν έτοιμες από καιρό» για κάθε υποχώρηση. Τις αποτρέπει, ενίοτε, η σκέψη της λαϊκής αντίδρασης. Για τους εθνικούς μας κατευναστές τα πράγματα είναι ώριμα: Ένας λαός ταπεινωμένος από τα μέτρα των «διασωστών», είναι ευάλωτος και σε άλλες βαρύτερες ταπεινώσεις.
Όμως ένας ιστορικός λαός με συνείδηση αποστολής και αξιοπρέπειας δε μπορεί να υπακούσει σε εκβιασμούς που υπονομεύουν την ίδια την υπόστασή του.
Οι κατευναστές κατασκευάζουν το ψευδοδίλημμα «ειρήνη ή πόλεμος». Όμως το αληθινό δίλημμα δεν είναι αυτό. Αλλά το «αποτροπή ή πόλεμος». Είμαστε εναντίον του πολέμου εκ πεποιθήσεως. Αλλά για να τον αποτρέψουμε δεν αρκούν ειρηνολογικά φληναφήματα. Επιβάλλονται αντιπολεμικές πράξεις:
Πρώτον: ο πόλεμος αποτρέπεται όχι μόνο με ξόρκια αλλά με ισχυρή εθνικοαμυντική θωράκιση, ενεργά διεθνή ερείσματα, υψηλό φρόνημα ενστόλων και λαού.
Δεύτερον: Αν μια ηγεσία αποκλείσει εκ προοιμίου τον πόλεμο, τότε θα παραδώσει αμαχητί την πατρίδα της και το λαό της όπως στα 1940 ο Δανός βασιλιάς έδωσε στον πρώτο Γερμανό μοτοσυκλετιστή το στέμμα του να το παραδώσει στον Χίτλερ!
Ο ανεκτίμητος δάσκαλός μας, Θουκυδίδης, μας προειδοποιεί ότι, αν θέλουμε ειρήνη, ο εχθρός δε θα μας επιτεθεί μόνο αν γνωρίζει ότι εμείς δε φοβόμαστε τον πόλεμο, και φυσικά είμαστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε. «Ειδέναι δε χρη ότι ανάγκη πολεμείν, ην δε εκούσιοι μάλλον δεχώμεθα ήσσον εγκεισομένους τους εναντίους έξομεν» (Θουκυδίδης, Ι, 144, 3).
Οι ηγεσίες μας επιμένουν να αρέσουν στην Αμερική η οποία τελικά δεν νομίζουμε ότι ενθουσιάζεται από τη δουλοπρέπειά τους. Οι εμμονές αυτές ματαίωσαν πολυπολικές επιλογές, συμβατές με το μεταψυχροπολεμικό κλίμα και άκρως επωφελείς για μας.
«Να προχωρήσουμε σε αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών» προτείνει ο Μπαγίς. Μας εκλαμβάνει ως κρετίνους. Η Άγκυρα έχει τον πολυαριθμότερο μετά τις ΗΠΑ στρατό και αν μειώσει κάποιον αριθμό στο Αιγαίο είναι τελείως ανεπαίσθητο για τη συνολική της ικανότητα αυτό. Άλλωστε, πού είναι το πρόβλημα να μεταφέρει ακαριαία δυνάμεις απ’την Ανατολία στην Ιωνία, όπως από το Κουρδιστάν στην Κύπρο;
Δυστυχώς, οι αόμματοι Ευρωπαίοι δεν κατάλαβαν ότι οι αγορές είναι ανάλγητες. Το αγγλοσαξωνικό διευθυντήριο απεργάσθηκε την αποσάρθρωση του ευρωπαϊκού οράματος με την αδρή συνδρομή της Μέρκελ και την αδράνεια των ομοιοπαθών του Νότου. Οι αγορές δρουν ταχύτερα, όπως οι εγκληματίες από τους διώκτες τους.
Το «πανηγύρι» των Αθηνών είναι μια ακόμη επιτυχία του νεοοθωμανικού επεκτατισμού: επισημοποίησε κατά τον πανηγυρικότερο τρόπο τις διαρκώς πολλαπλασιαζόμενες διεκδικήσεις του.
Στο «μιλητό» και περισσότερο στα «μουλλωχτά», χωρίς υπογραφές που θα ξεσήκωναν τον κόσμο, θα γίνουν στο διήμερο σημεία και τέρατα που θα τα μάθουμε τελευταίοι, όπως ο απατημένος σύζυγος.
Τέτοιες ώρες για το λαό ταιριάζει η προτροπή του Χριστού:
«Γρηγορείτε και προσεύχεσθε»!
Εφ. Η Σφήνα 14/05/2010

12.5.10

ΔΙΑΓΡΑΦΗ του πρώην εκπροσώπου τύπου

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι ο πρώην εκπρόσωπος τύπου του κόμματός μας ανήγγειλε την σύσταση νέου πολιτικού σχηματισμού υπό τον τίτλο «Πατριωτικό Μέτωπο».
Δεν είναι της παρούσης να μιλήσουμε για το «ήθος» αυτής της πράξης από μέρους κάποιου που, ενώ υποτίθεται, ότι ανήκει στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματός μας, εργάζεται μέσω διαδικτύου για άλλον πολιτικό σχηματισμό!
Επί του παρόντος η Δημοκρατική Αναγέννηση επιθυμεί μόνο να υπενθυμίσει ότι ο αγώνας της ούτε ξεκινά ούτε σταματά στις κάλπες. Γι’ αυτό ακριβώς θα εξακολουθήσει να εργάζεται με συνέπεια και χωρίς εκπτώσεις για την συγκρότηση ενός ρωμαλέου κοινωνικού και πατριωτικού κινήματος. Γι’ αυτό ακριβώς θα εξακολουθήσει να είναι αρωγός κάθε προσπάθειας που θα έχει ως σκοπό την συγκρότηση ενιαίας πολιτικής έκφρασης του ευρύτερου χώρου στον οποίο ανήκουμε. Αυτό βεβαίως δεν μπορεί να γίνει ούτε με λαθροχειρίες ούτε με υπεξαιρέσεις ούτε με διαδικτυακές μεγαλοστομίες.
Ο κ. Σταύρος Βιτάλης, εδώ και καιρό, έχει θέσει τον εαυτό του εκτός του κόμματός μας. Με την τελευταία ενέργειά του, πολύ φοβόμαστε, ότι τον θέτει κι εκτός πραγματικότητας.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 11/05/10

8.5.10

Να μην συρθούμε σε συμφωνίες εθνικής συμφοράς

Συνέντευξη του Στέλιου Παπαθεμελή στην Άννα Δόλλαρα και το περιοδικό «Επίκαιρα» τ. 29 (6/5/2010)
Την διαχρονική ευθύνη του πολιτικού συστήματος στα όσα υφίσταται η χώρα «διότι επέτρεψε μια αιμομικτική σχέση χρήματος και πολιτικής», επισημαίνει ο Στέλιος Παπαθεμελής. Ο πρώην υπουργός και πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης μιλά στα «Επίκαιρα» κατά του ΔΝΤ και του μηχανισμού στήριξης που προσφέρει στην Ελλάδα, αφού στόχος του διεθνούς οργανισμού δεν είναι η σωτηρία της χώρας, αλλά η «πλάτη» σε κερδοσκοπικά παιχνίδια. Παράλληλα, υπογραμμίζει τις ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σημίτη για το διπλασιασμό του δημόσιου χρέους μόλις μέσα σε μια δεκαετία, ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα εθνικά μας θέματα σε αυτή τη φάση της απόλυτης αδυναμίας.
-Πώς κρίνετε την προσφυγή της χώρας μας στο ΔΝΤ και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά;
Το κακό αυτό είν’ από μεγάλο σπίτι κι’ έχει πολύ συγγενολόϊ» μας προειδοποιεί ο Σαίξπηρ στην τραγωδία του «Με το ίδιο μέτρο». Πάντως εμάς «με το ίδιο μέτρο» μας έσυραν σε μια τραγωδία χωρίς κάθαρση, μετά από πολλά εγκλήματα χωρίς τιμωρία.
Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση χώρας που υπήχθη στο ΔΝΤ να πρόκοψε. Στόχος του όπου πάει δεν είναι να σώσει τη χώρα, αλλά τα κερδοσκοπικά τοκοχρεωλύσια των διεθνών τοκογλύφων που συνήθως είναι και μέτοχοί του. Γιατί λοιπόν θα έπρεπε να καταλήξουμε σ’ έναν οργανισμό που η μόνη συνταγή που ξέρει είναι η βαθιά ύφεση και η μαζική ανεργία και η εκρηκτική φτώχεια;
Τα περί «Μηχανισμού», τριπλής Συνεννόησης και άλλων δαιμονίων δεν αλλάζουν την πραγματικότητα. Η χώρα τελεί υπό κατοχήν – όλα τα κράτη που υπήχθησαν στο ευαγές Ταμείον λειτούργησαν υπό κατοχήν. Αυτό αποφασίζει ήδη επί παντός του επιστητού. Όποιοι μας παρέδωσαν στο αγριότερο σχήμα απομύζησης και της τελευταίας ρανίδος του αίματός μας ασφαλώς και γνώριζαν ότι εξεχώρισαν τη διακυβέρνηση αλλού.
Ανάλγητα και απάνθρωπα τα «πρώτα» μέτρα που ακρωτηριάζουν το πενιχρό εισόδημα εργαζόμενων και συνταξιούχων, διαρρηγνύουν την κοινωνική συνοχή, προκαλούν ασφυξία στην αγορά και ανατροφοδοτούν την ύφεση. Οι σχεδιαζόμενες απολύσεις 250.000 υπαλλήλων είναι εξοντωτικό μέτρο με παράπλευρα πλήγματα στο ίδιο το δημοσιονομικό σύστημα και την οικονομία. Αποσιωπώνται προς στιγμήν οι σχεδιασμοί για τον ιδιωτικό τομέα οι οποίοι ασφαλώς θα είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση των ληφθέντων στο δημόσιο «και έτι περαιτέρω».
-Η Ελλάδα βαδίζει στη χρεωκοπία; Ποιοι ευθύνονται;
Η Ελλάδα προς το παρόν όχι. Αλλά οι Έλληνες σίγουρα με τα εξαγγελθέντα μέτρα χρεωκοπήσαμε.

Η στάση της Μέρκελ καθώς και η αβουλία και ανικανότητα των θεσμικών οργάνων της Ένωσης μας έσπρωξαν στα δόντια των διεθνών καρχαριών για να μας κατασπαράξουν. Τα δρακόντεια μέτρα που επέβαλε ο «μηχανισμός διάσωσης» για να καταστήσει βέβαιη την αποπληρωμή των κερδοσκόπων, βυθίζουν τον τόπο σε αβυσσαλέα ύφεση, στραγγαλισμό των κοινωνικών και των εργασιακών δικαιωμάτων, ανατροπή των μετά τον Β´παγκόσμιο πόλεμο κατακτήσεων των εργαζομένων και βίαιη επιστροφή σ’ ένα εργασιακό μεσαίωνα.
Οι «διασώστες» έδωσαν στο μεγάλο επιχειρηματικό κεφάλαιο ό,τι ζήτησε: ευελιξία της εργασίας μέχρι αηδίας, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και υποκατάστασή τους από ατομικές που ορίζουν αυτές τον χρόνο και την αμοιβή, απεριόριστες απολύσεις κ.λ.π.
Δεν φτάσαμε σ’ αυτήν την κατάντια σε μια νύχτα. Κατά σύστημα οι κυβερνήσεις όλες, μετά το ’96 όταν στήθηκαν τα μεγάλα πάρτυ Χρηματιστηρίου, Ολυμπιακών, «δομημένων», κ.λ.π. κατέθεταν ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, διόγκωναν φανερές και κρυφές δαπάνες και (συγ)κάλυπταν τα ελλείμματα με δανεισμό. Την ίδια περίοδο οι εθνικοί εργολάβοι καταβρόχθιζαν τα ευρωπαϊκά πακέτα χωρίς να δημιουργούν καμιά σταθερή θέση εργασίας. Χωρίς να προάγουν τον παραγωγικό ιστό. Ταυτόχρονα όμως γινόντουσαν πανίσχυροι καταλαμβάνοντας κρατικές συχνότητες και στήνοντας καταλυτικής επιρροής ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Με αυτά ταΐζουν τον κοσμάκη σκουπίδια, τον αδρανοποιούν πολιτικά, κατασκευάζουν εκλογικό σώμα και πολιτικά είδωλα. Όλα ανακλητά!
Η πολιτική τάξη φέρει τη μείζονα ευθύνη διότι επέτρεψε εις εαυτήν μία αιμομικτική σχέση χρήματος και πολιτικής.
Με έναν εισπρακτικό μηχανισμό αναποτελεσματικό και κατά περίπτωση διεφθαρμένο πάντοτε τα έσοδα υπολείπονται των εξόδων. Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή πήγαν το χρέος τη τελευταία 10ετία από 137,4 δισ. ευρώ (2000) σε 272 δισ. (2009). Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε στην φιέστα των Ολυμπιακών Αγώνων τα μαλλιοκέφαλά του. Τότε μας έλεγαν 6 δισ. ευρώ. Μετά 13,5 και εσχάτως μας λένε 50!
Το πολιτικό προσωπικό δεν παιδαγώγησε το λαό με τις διαχρονικές αξίες που η ιστορία και οι παραδόσεις του κόμισαν επί αιώνες. Επέτρεψε να καλλιεργηθεί η νοοτροπία του εύκολου πλουτισμού, της ραστώνης, της απληστίας, του βολέματος, των εξυπηρετήσεων. Ο δικομματισμός επέζησε ως τώρα γιατί ο μέσος Έλλην ψάχνει αποκούμπι στα κόμματα εξουσίας για να «τακτοποιήσει» τα παιδιά του. Νομίζει!
Δεδομένου ότι εσωκομματική δημοκρατία είναι άγνωστη παίρνουν τις αποφάσεις ο αρχηγός και ο στενός ηγετικός κύκλος, δηλ. κλάσμα της κυβέρνησης και ούτε πολλοστημόριο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ο επί 8ετία πρωθυπουργός κ. Σημίτης, και ο επί 6ετία κ. Καραμανλής ευθύνονται και για τον αχαλίνωτο δανεισμό και για τη διαφθορά που ξεκκοκάλισε εγκληματικά τον δανεισμό (αφού την άφησαν ακαταδίωκτη και ατιμώρητη) και για τη χρεοκοπία των πειραμάτων «εκσυγχρονισμού» και «επανίδρυσης του κράτους».
Ο κ. Σημίτης ενοχοποιούσε προχθές («Καθημερινή» 2/5/10) τη «νοοτροπία» των Ελλήνων για την κακοδαιμονία τους. Όμως η νοοτροπία δεν είναι αυτοφυής. Την σπέρνει και πάντως τη θάλπει η εκάστοτε ηγεσία. Παράδειγμα όταν αποφασίσαμε το 1994 – και η Βουλή ομοφώνως – να ελέγξουμε τα εγκλήματα της νύχτας και τους νονούς της, τυπικά αντέδρασε η «νοοτροπία», ξενυχτώντας στην Πλατεία Συντάγματος δαπάναις των νονών. Στα μετόπισθεν όμως κανονάρχησαν παράγοντες της εξουσίας, εφ’ ώ αντί να πάνε οι νονοί φυλακή πήγε ο υπουργός σπίτι του….

-Ποια είναι η άποψή σας για την εικόνα της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο; Τι λάθη εντοπίζετε κατά τη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου κυρίως σε εθνικά ζητήματα; Η Ελλάδα εν τέλει είναι υπό πώληση; Ποιος ο ρόλος της Αμερικής;
Η εικόνα της χώρας μας είναι σήμερα απαξιωτική. Λυπούμαι βαθιά
που ένας περήφανος Λαός που δημιούργησε τον Οικουμενικό και δή τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, και έχυσε ποταμούς αίματος για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια διασύρεται και χλευάζεται διεθνώς. Ο κ. Γ. Παπανδρέου γνώριζε, ή πάντως όφειλε να γνωρίζει την πραγματικότητα. Εντούτοις επέμεινε να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες και μετά τις 4 Οκτωβρίου: Προγραμματικές δηλώσεις, δημόσιος λόγος, προϋπολογισμός, όλα ευθυγραμμισμένα με την προεκλογική υποσχεσιολογία.
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος για αντίδραση και δράση για διαπραγμάτευση από θέση ισχύος. Αναγκαία μέτρα καθυστέρησαν ώστε να χρειασθούν οδυνηρότερα και αυτοί που τα λαμβάνουν στερούνται πολιτικού επαγγελματισμού.
Δεν επείγομαι να κρίνω τον Γ. Παπανδρέου για τους χειρισμούς του στα εθνικά θέματα. Αλλά θεωρώ μέγιστο λάθος να διαπραγματεύεται με τους Τούρκους, ενώ βρισκόμαστε σε ώρες απόλυτης αδυναμίας. Τώρα όφειλε να αναβάλει κάθε επίσκεψη, κάθε συζήτηση, κάθε διαπραγμάτευση και προπαντός κάθε συμφωνία. Φοβούμαι μάλιστα ότι καθώς Τούρκοι και Αμερικάνοι μας βρίσκουν σε απόγνωση και απελπισία θα επιχειρήσουν να μας σύρουν σε συμφωνίες εθνικής συμφοράς. Στη Κύπρο για λύση χειρότερη απ’ το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν, επισείοντας τον στυγνό εκβιασμό της διχοτόμησης και στο Αιγαίο σε επαίσχυντη για μας διανομή.
Η Αμερική από τα Σεπτεμβριανά του 1995 και έκτοτε είναι μονίμως με τους απέναντι. Ποτέ μαζί μας. Η Ελλάδα δεν έχει εγγυητή των συνόρων της. ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και εί τις άλλος είναι με τον ασκούντα μόνιμο και διαρκώς κλιμακούμενο στρατιωτικό εκβιασμό γείτονα. Πρέπει να υπερβούμε τα φοβικά μας σύνδρομα.
Να αναζητήσουμε χωρίς να διαταράξουμε τη σχέση μας με τη «Δύση» άλλους στρατηγικούς συμμάχους (Ρωσία, Κίνα). Η γεωστρατηγική μας θέση «πουλάει» και ακριβά. Αλλά χρειαζόμαστε αναλόγου προσανατολισμού ηγεσία, ικανή να χειρισθεί τέτοιες αποφάσεις.
-Ποιους θεωρείται υπευθύνους από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ (και από την παλιά φρουρά) για την πολιτική παρακμή της χώρας γενικότερα και ποιους από τη ΝΔ; Θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τα ασκάνδαλα Βατοπεδίου – Siemens;
Δε νομίζω ότι είναι ώρα επιμέτρησης ευθυνών. Ευθύνονται ο εκάστοτε ηγετικός κύκλος εξουσίας που λύνει και δένει, και από τους εξώτερους, αυτοί που λένε ναι σε όλα, ή το πολύ μουρμουρίζουν μουλωχτά.
Το Βατοπαίδι χρεώνεται στη μία κυβέρνηση, αλλά η Siemens αφορά αμφότερες. Η δικονομία των εγκλημάτων των πολιτικών και η σχεδόν ακαριαία παραγραφή τους, η κοινή αβουλία για τιμώρηση και η κοινή βούληση για συγκάλυψη με πείθουν ότι δεν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη.

-Ένα σύντομο σχόλιο για τα νομοσχέδια Καλλικράτης και την ιθαγένεια των μεταναστών. Τι αλλαγές θα επιφέρουν σε όλα τα επίπεδα;
Η ιδιοτελής χορήγηση δικαιώματος ψήφου σε αλλοδαπούς με κίνητρο να την χρησιμοποιήσουν ως πιστοποιητικό ελληνοποίησης είναι σατανοειδής σύλληψη. Η ελληνοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών που μπήκαν παρανόμως στην Ελλάδα και επιβραβεύονται για την ενέργειά αυτή αποδεικνύει τελεία άγνοια των συνεπειών. Οι ξένοι στην Ελλάδα μέχρι πριν 5-6 χρόνια ήσαν όμοροι. Οι χώρες προέλευσής τους ή είναι ήδη στην ΕΕ, ή λόγω αμερικανικής επίσπευσης εισέρχονται οσονούπω. Άρα αυτοί δεν χρειάζονται καμιά ελληνική ιθαγένεια. Όμως η ελληνοποίησή τους καθώς ακόμη και τώρα διεκδικούν ελληνικά εδάφη ή θέτουν μειονοτικά ζητήματα είναι βέβαιον ότι μπορεί κάθε στιγμή να μας δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα εθνικής ασφάλειας και εξάρτησης της πολιτικής μας ζωής από τη βούληση του εθνικού τους κέντρου.
Εξίσου επικίνδυνη είναι η ελληνοποίηση αφροασιατών μουσουλμάνων οι οποίοι θα διασυνδεθούν εύκολα με μια νεοοθωμανική Τουρκία. Το άκρον άωτον είναι η ακατανόητη διαβεβαίωση της ΥφΕσωτερικών στον επίτροπο του Σ. Ευρώπης Χάμαμπεργκ: «Οι Αρχές έχουν έτοιμο σχέδιο για την επαναχορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε όσους την έχασαν»! Η διάψευση ως προς το ποιους αφορά είναι αναξιόπιστη.
Ο Καλλικράτης διοικητικά μπορεί να αποβεί χρήσιμος, όμως όλη αυτή η παγκοσμιοποιητική θεωρία περί «ισχυρών περιφερειών» είναι βαρύτατο πλήγμα στο έθνος – κράτος που η νέα τάξη το μισεί.

-Πως βλέπετε τον αντιπολιτευτικό ρόλο του Αντώνη Σαμαρά; Η Ντόρα Μπακογιάννη θα αποχωρήσει ή θα διαγραφεί από τη ΝΔ;
Αναγνωρίζω τις εγγενείς δυσχέρειες του κ. Σαμαρά εντός και εκτός. Η Κα Μπακογιάννη μόνη αυτή ξέρει αν θα αποχωρήσει και ο κ. Σαμαράς μόνος αυτός αν θα τη διαγράψει.
-Ποια η γνώμη σας τα τελευταία χρόνια για το ρόλο του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της ακροδεξιάς;
Εκτιμώ την εντιμότητα και τη συνέπεια της Κας Παπαρήγα, φοβούμαι όμως ότι αυτή η άνευ ορίων ανυπακοή ενδέχεται να αποβεί δράση εκτός ορίων και όρων του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ομιχλώδες σχήμα ιδεολογικής πανσπερμίας το οποίο δεν έχει πολιτικό πηδάλιο κατεύθυνσης και προσανατολισμού.