29.5.10

Η Τουρκία περικυκλώνει και στρατιωτικά την Ελλάδα

του Στέλιου Παπαθεμελή

Η Αλβανία όφειλε να είναι ο φυσικός σύμμαχός μας. Τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξε αποδέκτης μυρίων ελληνικών δωρεών. Απορροφήσαμε όλη την ανεργία, τη μιζέρια και την εγκληματικότητά της. 750.000 πολίτες της εισέβαλαν εδώ, τους κρατήσαμε, τους δώσαμε δουλειά, έβγαλαν χρήματα. Έθρεψαν μ’ αυτά και τις εκεί οικογένειές τους, επιχορηγήσαμε αφειδώς το κράτος τους.
Οποιαδήποτε χώρα στη θέση μας θα είχε μετατρέψει όλη αυτή τη σχέση σε επικυριαρχία. Οποιαδήποτε, εκτός από μας!
Εισπράττουμε αντί του μάνα χολήν και αντί του ύδατος όξος.
Αδιστάκτως αγνώμων συνήψε σειρά στρατιωτικών συμφωνιών με την Άγκυρα με κορυφαία τον προχθεσινό ομοφώνως ψηφισθέντα νόμο στα Τίρανα για ελεύθερο ελλιμενισμό, περιπολίες και ασκήσεις του τουρκικού στόλου στα αλβανικά χωρικά ύδατα.
Η συμφωνία έρχεται στη συνέχεια ακύρωσης, με προδήλως διατεταγμένη απόφαση του συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας, κατόπιν Τουρκικής πιέσεως (27/1/10) της ελληνοαλβανικής συμφωνίας καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, για δήθεν νομικά ελαττώματα.
Δεν υπήρξε καμία ελληνική αντίδραση ούτε προχθές, ούτε τον Ιανουάριο, ούτε το προηγούμενο διάστημα για τις κατ’ εξακολούθηση βλαπτικές για την ασφάλεια της Ελλάδος ενέργειες των Τιράνων.
Οποιοσδήποτε με τέτοια ολοκληρωτική οικονομική εξάρτηση της γείτονος από εμάς θα προέβαινε σε αντίμετρα απολύτως συμβατά.
Η ψοφοδεής εξωτερική μας πολιτική είναι ανίκανη και ακόμη χειρότερα ανύπαρκτη. Δεν φαίνεται να αισχύνεται για την απραξία και την παθητική συνέργεια που προσφέρει ευκαίρως, ακαίρως στον εξ ανατολών παμφάγο αντίπαλο.
Ο βεζύρης Νταβούτογλου έχει ανεβάσει στην επιφάνεια το «Στρατηγικό βάθος» της Άγκυρας. Συνολικά ξεκαθαρίζει ότι: «Η Τουρκία για να γίνει μια πραγματική περιφερειακή δύναμη, είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την πολιτική και οικονομική της επιρροή στις θαλάσσιες αρτηρίες που εκτείνονται από το Αιγαίο ως την Αδριατική».
Τους εκ Βορρά ομόρους μας Αλβανία και Βοσνία θεωρεί «φυσικούς συμμάχους» της Τουρκίας. Και διαπιστώνει ότι υπάρχει εκατέρωθεν βούληση (οι πρόσφατες συμφωνίες με τα Τίρανα την επιβεβαιώνουν) «να μετατραπεί αυτή η κοινή ιστορική συσσώρευση σε μία συμμαχία».
Ο Νταβούτογλου με πλεονασματική αυτοπεποίθηση και περισσόν θράσος αποκαλύπτει ότι οι δύο σημαντικοί βραχυπρόθεσμοι και μεσοπρόθεσμοι στόχοι τους στα Βαλκάνια είναι η «ισχυροποίηση της Βοσνίας και της Αλβανίας» και η διαμόρφωση ενός νομικού πλαισίου που θα θέτει υπό Τουρκική προστασία τις εθνικές μειονότητες της περιοχής.
Γι’ αυτό «επιδιώκει συνεχώς την εξασφάλιση εγγυήσεων που θα της παρέχουν δικαίωμα παρέμβασης» στα ζητήματα των μουσουλμανικών μειονοτήτων(Καλοέμαθε από την Κύπρο).
Ακόμη και ο αείποτε σύμμαχος της Ελλάδος, η Σερβία παραδόθηκε στην αγκαλιά της Τουρκίας, αποτέλεσμα και αυτό του ελληνικού «απολύτου τίποτε».
Οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει, ή όπως νομίζουν οι γνωστοί μας Ρόμπερτ Κάπλαν, Γκράχαμ Φούλερ και Πολ Κένεντι έχουν εμφυσήσει τον Νεοοθωμανισμό στην ισλαμοεθνικιστική παρούσα τουρκική ηγεσία.
Στα πλαίσια της “360 μοιρών” τουρκικής εξωτερικής πολιτικής τα εκατέρωθεν ανοίγματα Τουρκίας – Ρωσίας είναι χωρίς προηγούμενο.
Η Άγκυρα μετά την πρόσφατη συμφωνία Μεντβέντεφ – Ερντογάν για το Ακούγιου, την οριστικοποίηση του ρωσοτουρκικού αγωγού Σαμψούντα – Τσεϊχάν αναδεικνύεται σε μέγα γεωστρατηγικό συμπαίκτη της Μόσχας: Η Ρωσία κατάλαβε ότι πότε εξ αιτίας μας και πότε εξαιτίας των παθολογικά αμερικανόφιλων Βουλγάρων ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη θα πάει στον επόμενο αιώνα και έκανε την μεγάλη στροφή. Δυστυχώς ο κ. Καραμανλής δεν πίεσε τότε την προηγούμενη, θετική βουλγαρική κυβέρνηση.
Πυρηνικός σταθμός Ακούγιου και συμφωνία της Τεχεράνης που αποθηκεύει στην Τουρκία το ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο εκτινάσσουν την Τουρκία στα ύψη.
Η Άγκυρα προελαύνει και μεις οπισθοχωρούμε.
εφ. ΠΑΡΟΝ 30/05/2010

23.5.10

Ο Ερντογάν μας υπαγορεύει τώρα και τα θέματα των Εξετάσεων

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει η μελάνη των υπογραφών των κυριών, Διαμαντοπούλου και Τσουμπουκτσού και η δική μας «σαν έτοιμη από καιρό» ανήμερα της 19ης Μαΐου, Ημέρας Μνήμης για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και κατ’ επέκταση τα 1.500.000 θύματα των ομοεθνών μας της καθ’ ημάς Ανατολής έσπευσε να δώσει θέμα στις εισαγωγικές εξετάσεις το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου «Στου Κεμάλ το σπίτι» Οι συνειρμοί είναι αυτονόητοι.
Ο λογοτέχνης είναι αθώος του αίματος. Αφηγείται μια πολύ ανθρώπινη πλευρά της τραγωδίας της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών που κορύφωσε το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Τέτοιες εμπειρίες υπάρχουν αναρίθμητες. Και εκατέρωθεν. Αλλά τα αισθήματα των απλών πολιτών δεν είναι το πρόβλημα. Και πάντως στην Ελλάδα που μεγαλώσαμε, κανένα αντιτουρκικό μίσος δεν μας δίδαξαν οι δάσκαλοί μας.
Πρόβλημα είναι ο τουρκικός επεκτατισμός. Βεβαίως το φερόμενο ως «σπίτι του Κεμάλ» όπως απέδειξε ο Νεοκλής Σαρρής δεν είναι το σπίτι του Κεμάλ , αλλά του θείου του.
Αντιθέτως τα τουρκικά βιβλία, και όλο το επικοινωνιακό τους σύστημα αποπνέουν μίσος κατά Ελλήνων. Εμείς ακολουθούμε την εντολή του Κυρίου «αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς».
Φυσικά δεν προκαλεί το κείμενο του Ιωάννου. Αυτό αποπνέει ανθρωπιά και τρυφερότητα. Προκαλεί η επιλογή της ηγεσίας του Υπουργείου (πρώην) Εθνικής Παιδείας ,τέτοια μέρα να αναστήσει το απαίσιας μνήμης όνομα του αρχισφαγέα των Ελλήνων της Ανατολής Μουσταφά Κεμάλ υποχρεώνοντας τους μαθητές να διαγωνισθούν με θέμα το σπίτι του.
Επειδή σαυτόν τον τόπο δεν τιμήσαμε τους νεκρούς μας, κατάπιαμε το έγκλημα παραβλέποντας ότι «κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι κι οι νεκροί», χρειάστηκαν εβδομήντα χρόνια για να αναγνωρίσουμε την Ποντιακή Γενοκτονία , ογδόντα χρόνια τη Μικρασιατική και άγνωστο πόσα θα χρειαστούν για Θρακιωτών και Κωνσταντινοπολιτών.
Ανοήτως κομματιάσαμε την Γενοκτονία , ακόμη και στη διεθνοποίηση, από ξένο Κοινοβούλιο , ( Σουηδίας), αναγνωρίσθηκε κλάσμα της η Ποντιακή.
Είναι βέβαιον ότι οι υπεύθυνοι με την «Το σπίτι του Κεμάλ» θέλησαν να στείλουν ένα ακόμη μήνυμα ραγιαδισμού στην άλλη ακτή.
Η συμφωνία Διαμαντοπούλου-Τσουμπουκτσού όπως και κάθε προηγούμενη με τους σουλτάνους τηρείται μονόπλευρα από μας. Παράδειγμα το τετράτομο του CDRSEE δηλ. της επιχείρησης να ξαναγραφεί η ιστορία των λαών της Βαλκανικής με αμερικανική τεχνογνωσία και συνταγή.Το περιεχόμενό του , απηχεί τις θέσεις της τουρκικής ,βουλγαρικής ,κ.λ.π.ιστοριογραφίας ,και ενέπνευσε τις «ιέρειες» της εθνικής αποδόμησης Ρεπούση , Δραγώνα, Φραγκουδάκη κ.λ.π. για τα κατορθώματά τους.
Οι αποδομητές μας περνούν στα μουλλωχτά το μοντέλο της CRRSEE στα σχολικά εγχειρίδια , διαστρεβλώνοντας την αλήθεια . Οι Τούρκοι δεν άλλαξαν τίποτε. Ούτε πρόκειται . Οι αποδομητές μας επειδή όσο κι αν προσπαθήσουν δεν μπορούν να καθαγιάσουν τα τουρκικά κακουργήματα, πασχίζουν τώρα εξισώσουν τυχόν ελληνικά πταίσματα του πολέμου με τα κακουργήματα των Τούρκων.
Η αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών νομιμοποίησε μια κατ ευφημισμόν «ανθρωπιστική καταστροφή» σχήμα οξύμωρον , εφ ω και παραπλανητικόν. Ο Κεμάλ και οι Γερμανοί σύμβουλοι των εγκλημάτων του ολοκλήρωσαν το εγχείρημα ενός ομογενοποιημένου εθνικού τουρκικού κράτους χωρίς καμμιάν άλλη υπόσταση εθνότητας. Οι ελάχιστες που απέμειναν όπως η εν Κωνσταντινουπόλει , Ίμβρω και Τενέδω ελληνική με διαδοχικές εθνοκαθάρσεις , εκμηδενίσθηκαν ως εχθροί της Τουρκίας.
Η Τουρκία ποδοπατεί τις συνθήκες που υπογράφει. Και όχι μόνον με την Ελλάδα , αλλά και κάθε άλλη χώρα π.χ. πρόσφατα την Αρμενία. Έτσι παραβιάζει τη Λωζάνη από την γέννησή της. Βαρλίκ , Σεπτεμβριανά , Ίμβρος , Τένεδος , Αττίλας , Γενοκτονία αιχμαλώτων Αττίλα και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εν ονόματι ενός συμπαγούς εθνικού κράτους-του Ελληνικού βεβαίως- δεν αντέστη στην ιδέα της υποχρεωτικής, άρα βίαιης ανταλλαγής , ομως αυτό εξυπηρετούσε τα μέγιστα τον εχθρό. Στη Λωζάνη τότε όπως έγραψε ο Driault οι σύνεδροι “πουλούσαν το αίμα των Αρμενίων και των Ελλήνων με το βάρος του χρυσού”. Ακόμη και ο προεδρεύων της Διασκέψεως Βρετανός ΥΠΕΞ λόρδος Κώρzον , εγγυητής των δυτικών συμφερόντων αισθάνθηκε αποστροφή στη ρύθμιση της υποχρεωτικής ανταλλαγής. Την χαρακτήρισε «κακίστην και αισχράν λύσην, δια την οποίαν ο κόσμος θα υποστεί βαρείαν ποινήν κατά τα προσεχή έτη.
Δεν ξέρουμε για τον κόσμο , αλλά οι Έλληνες την υφιστάμεθα διαχρονικά.
Αν πάντως η υπουργός Παιδείας κόπτονταν να υπενθυμίσει στους Έλληνες τέτοιες μέρες του Κεμάλ αντί του “σπιτιού” του ας έδινε στα παιδιά το εξής απόσπασμα αγόρευσής του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση του 1923: «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στην Μικρασία δεν ηττήθη ο γενναίος ελληνικός Στρατός , η πολιτική του ηγεσία ηττήθη»
Αλήθεια και τώρα η πολιτική μας ηγεσία ηττήθη…
TO PARON 23/05/2010

21.5.10

Θέλουμε την Ελλάδα «απ’ το αυτί να την αρπάξουμε και να τη σώσουμε»;

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το στίγμα, δηλαδή την «κηλίδα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής την έδωσε στο Ελληνοτουρκικό forum Επιχειρηματιών ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και επί πολλά έτη υπουργός - υφυπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος. Από αυτόν μάθαμε πως ό,τι υφιστάμεθα ως διαρκή και κλιμακούμενη έργω προβολή των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, casus belli, κατοχή Κύπρου κ.λπ. από την γείτονα είναι «φανταστικός κίνδυνος» ή το πολύ «μικροεδαφικές διαφορές»! Επιμύθιο: «είναι ντροπή να αγοράζουμε όπλα».
Αν αυτό είναι το εθνικό δόγμα της Ελλάδας σήμερα και μάλλον αυτό είναι, τότε έχουμε κατολισθήσει σε εθνική παραίτηση και αυτοαφοπλισμό. Επομένως ο νεοοθωμανός σουλτάνος που ήρθε εδώ με τον Βεζύρη του Νταβούτογλου για να ανακοινώσει υπό τη σκιά της Ακροπόλεως τη συνέχιση του casus belli ορθώς ανεχώρησε πανευτυχής ότι είμεθα ώριμοι για μια νεοοθωμανική επαρχία.
Αν η αμάθεια, ή όπερ χειρότερον ή ημιμάθεια των ιθαγενών ταγών δεν περιφρονούσε, τόσο μάλιστα επιδεικτικά, την ατίμητη σοφία των κλασικών μας Δασκάλων του κόσμου θα γνώριζαν οι ταγοί μας ότι τον πόλεμο τον αποτρέπουμε μόνο εφ’ όσον «εκούσιοι μάλλον δεχώμεθα» (Θουκυδίδης, ΙΙΙ 82,3). Δηλαδή διαμηνύουμε στους εχθρούς ότι δεχόμαστε την πρόκλησή τους. Τότε «ήσσον εγκεισομένους τους εναντίους έξομεν». Έτσι θα τους έχουμε λιγότερο επιθετικούς.
Κατά τα λοιπά «δεινόν τους χείρονας των βελτιόνων άρχειν και τους ανοητοτέρους τοις φρονιμοτέροις προστάττειν» (Ισοκράτης, Προς Νικοκλέα). Φοβερό, δηλαδή, οι χειρότεροι να διοικούν τους καλύτερους και οι ανοητότεροι να διατάσσουν τους φρονιμότερους.
Όμως απ’ τη Γαλλία ο πολλά σημαίνων Ζαν Λυκ Γκοντάρ παραδίδει με συνέντευξή του μέγιστο μάθημα γνώσης, επίγνωσης και αυτογνωσίας σε γάλλους, άγγλους, γερμανούς και άλλους ραπίζοντας ταυτόχρονα τους εγχώριους μας απαίδευτους ελληνόφωνους. «Ο σημερινός τεχνοκρατούμενος κόσμος χρωστάει τα πάντα στην Ελλάδα. Από κει η δημιουργία της Λογικής. Ο Αριστοτέλης, η λογική (…). Έτσι σήμερα ο κόσμος λειτουργεί. Έτσι προσπαθεί να αποφύγει τις αντιφάσεις». Και η κορύφωση: «Όλοι χρωστάμε λεφτά στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να απαιτήσουν από το σύγχρονο κόσμο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα».
Οι Έλληνες μπορούν να κάνουν θαύματα όταν αντλούν από τις αστείρευτες πηγές τους, που υπαινίσσεται ο Γκοντάρ. Όταν αποδεικνύουν βούληση και αποφασιστικότητα. Αν και όταν κάποιοι είτε από «μέσα», είτε «έξω» από το χρεοκοπημένο σύστημα τολμήσουν να φωνάξουν όπως τότε ο Πλαστήρας «Την Ελλάδα απ’ το αυτί θα την αρπάξουμε και θα την σώσουμε θέλει, δεν θέλει» και καταφέρουν επιτέλους να ακουσθούν.
Τα μέτρα, μάς είπαν, ότι τα επέβαλε η τρόικα των «διασωστών». Οι «διασώστες» όμως απεκάλυψαν ότι η Κυβέρνηση τα πρότεινε. Το βέβαιο επίσης είναι, ότι δεν τα διαπραγματεύθηκε και πάντως, ούτε τώρα που προέκυψαν νέα ευρωπαϊκά δεδομένα δείχνει διατεθειμένη να άρει τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Τα μέτρα απεργάζονται την απόλυτη φτώχεια των φτωχών, και την πτώχευση των μεσαίων, αφού παίρνουν 10 από τους έχοντες και 90 από τους μηδέν κατέχοντες. Στα 30 δισ. ετησίως η φοροδιαφυγή!
Η περίπτωση του τραγουδιστή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Θα τολμήσει η πολιτική τάξη να χτυπήσει την κλεπτοκρατία, την κομματοκρατία, τους διεφθαρμένους και ανίκανους ελεγκτικούς και εισπρακτικούς μηχανισμούς; Εξαιτίας τους βαλτώνουν 65 δισ. ευρώ (33 κόλλησαν στα δικαστήρια και 32 ληξιπρόθεσμα μεν, ανείσπρακτα δε).
Τα καρτέλ της διατροφικής αλυσσίδας, η λαθρεμπορία ποτών και βενζίνης εκτινάσσουν την ακρίβεια στο ζενίθ και κατεβάζουν την αγοραστική δύναμη των φτωχών στο ναδίρ.
Η ανάπτυξη ξεχάστηκε. Αναπτυξιακά μέτρα είναι ανύπαρκτα. Ευκαιρίες χάνονται όπως εσχάτως η «γραμμή» των τζίπ που πρότεινε η Mercedes στην ΕΛΒΟ, αλλά η τελευταία δια των ιδιωτών που κατέχουν το 43% και έχουν το management απέκρουσε επιπολαίως την πρόταση.
H παραοικονομία αγγίζει το 40%, ήτοι 95 δισ. ευρώ αφορολόγητα, όπερ σημαίνει απώλειες για το κράτος 30 δισ. ευρώ, όσο το συνολικό πακέτο 2010-12 των σκληρών μέτρων.
Η χώρα χρειάζεται μακρόπνοο σχέδιο εξόδου, βασισμένο σε μια νέα παραγωγική βάση με προτεραιότητα την καινοτομία (νανοτεχνολογία, βιογενετική), επενδύσεις μηδενικού δημοσιονομικού κόστους και προστιθέμενης αξίας. Ο Τουρισμός μας έμεινε στα αζήτητα των Ευρωπαίων, ενώ δεν αναζητήθηκαν νέες αγορές (Ρωσία, Κίνα) μη ανταγωνίσιμες σε ποιότητα (έναντι Ισπανίας, Πορτογαλίας), ή σε κόστος (έναντι της Τουρκίας και Β. Αφρικής).
Ο Ερντογάν ασκεί πολυδιάστστη και επιθετική εξωτερική πολιτική, γι’ αυτό κερδίζει. Εμείς μονοδιάστατη και εσωστρεφή, γι’ αυτό χάνουμε. Στα σοβαρά και τα μεγάλα ο Επισκέπτης «μας πήρε και τα σώβρακα». Στα δευτερεύοντα –21 συμφωνίες- δεν ξέρουμε τι συνέβη.
Η οικονομία πάντως ό,τι και να πάθει κάποια στιγμή θα ανανήψει. Στην εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία όμως ό,τι «γίγνεται, ούκ απογίγνεται».

13.5.10

PERSONA NON GRATA

Έρχεται σήμερα στην Αθήνα ο αμετανοήτως επιθετικός γείτων με κουστωδία υπουργών, επιχειρηματιών και λοιπών Νεοοθωμανών. Η ανθελληνική πολιτική του μας εμποδίζει, όπως θα κάναμε για κάθε άλλον ξένο, να τον καλοσωρίσουμε.
Για μάς ο επίσημος επισκέπτης είναι persona non grata, για τους εξής πολύ απλούς λόγους:
Πρώτον: Εκπροσωπεί μια χώρα, η οποία είναι δύναμη εισβολής, κατοχής και εποικισμού εθνικού μας χώρου.
Δεύτερον: Προσβάλλει, καθημερινώς, έργω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Τρίτον: Διατηρεί εναντίον μας casus belli για την περίπτωση άσκησης νομίμων δικαιωμάτων μας.
Τέταρτον: Αν και η χώρα του τυγχάνει αποδέκτης μεγίστων ελληνικών δωρημάτων από το 1999 που ξεκίνησε η ενταξιακή της πορεία, δεν προέβη ως σήμερα στην παραμικρή κίνηση καλής θελήσεως.
Δεδομένου εξ άλλου ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην εντατική, λόγω του οικονομικού της εμφράγματος, διερωτάται ο κοινός νους, βάσει τίνος σκεπτικού ο πρωθυπουργός έκρινε ότι αυτή είναι η κατάλληλη ώρα να διαπραγματευτεί με την Τουρκία. Αδύναμος μέχρις εξαντλήσεως ο ίδιος, τραυματισμένη η διεθνής αξιοπιστία μας από τα πλήγματα των κερδοσκόπων, στο επίκεντρο του διασυρμού από τα κακεντρεχή παγκόσμια ΜΜΕ, όφειλε να «αγοράσει» χρόνο. Ουδείς θα μπορούσε να πειθαναγκάσει τον Έλληνα πρωθυπουργό να καλέσει τώρα τον ομόλογό του, εάν ο ίδιος δεν το επέλεγε. Δεν εννοώ να πιστέψω - άπαγε της βλασφημίας - ότι υπέκυψε σε έξωθεν πιέσεις.
Η Άγκυρα ζητάει. Μόνον ζητάει. Η Ελλάς δεν ζητάει. Τίποτε δεν ζητάει, αλλά συζητάει. Όλες τις τουρκικές αξιώσεις, τις συζητάει. Και σταδιακά τις ικανοποιεί.
Η πολιτική τάξη και οι συμπλέουσες ελίτ ενεργούν ούτως ή άλλως «σαν έτοιμες από καιρό» για κάθε υποχώρηση. Τις αποτρέπει, ενίοτε, η σκέψη της λαϊκής αντίδρασης. Για τους εθνικούς μας κατευναστές τα πράγματα είναι ώριμα: Ένας λαός ταπεινωμένος από τα μέτρα των «διασωστών», είναι ευάλωτος και σε άλλες βαρύτερες ταπεινώσεις.
Όμως ένας ιστορικός λαός με συνείδηση αποστολής και αξιοπρέπειας δε μπορεί να υπακούσει σε εκβιασμούς που υπονομεύουν την ίδια την υπόστασή του.
Οι κατευναστές κατασκευάζουν το ψευδοδίλημμα «ειρήνη ή πόλεμος». Όμως το αληθινό δίλημμα δεν είναι αυτό. Αλλά το «αποτροπή ή πόλεμος». Είμαστε εναντίον του πολέμου εκ πεποιθήσεως. Αλλά για να τον αποτρέψουμε δεν αρκούν ειρηνολογικά φληναφήματα. Επιβάλλονται αντιπολεμικές πράξεις:
Πρώτον: ο πόλεμος αποτρέπεται όχι μόνο με ξόρκια αλλά με ισχυρή εθνικοαμυντική θωράκιση, ενεργά διεθνή ερείσματα, υψηλό φρόνημα ενστόλων και λαού.
Δεύτερον: Αν μια ηγεσία αποκλείσει εκ προοιμίου τον πόλεμο, τότε θα παραδώσει αμαχητί την πατρίδα της και το λαό της όπως στα 1940 ο Δανός βασιλιάς έδωσε στον πρώτο Γερμανό μοτοσυκλετιστή το στέμμα του να το παραδώσει στον Χίτλερ!
Ο ανεκτίμητος δάσκαλός μας, Θουκυδίδης, μας προειδοποιεί ότι, αν θέλουμε ειρήνη, ο εχθρός δε θα μας επιτεθεί μόνο αν γνωρίζει ότι εμείς δε φοβόμαστε τον πόλεμο, και φυσικά είμαστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε. «Ειδέναι δε χρη ότι ανάγκη πολεμείν, ην δε εκούσιοι μάλλον δεχώμεθα ήσσον εγκεισομένους τους εναντίους έξομεν» (Θουκυδίδης, Ι, 144, 3).
Οι ηγεσίες μας επιμένουν να αρέσουν στην Αμερική η οποία τελικά δεν νομίζουμε ότι ενθουσιάζεται από τη δουλοπρέπειά τους. Οι εμμονές αυτές ματαίωσαν πολυπολικές επιλογές, συμβατές με το μεταψυχροπολεμικό κλίμα και άκρως επωφελείς για μας.
«Να προχωρήσουμε σε αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών» προτείνει ο Μπαγίς. Μας εκλαμβάνει ως κρετίνους. Η Άγκυρα έχει τον πολυαριθμότερο μετά τις ΗΠΑ στρατό και αν μειώσει κάποιον αριθμό στο Αιγαίο είναι τελείως ανεπαίσθητο για τη συνολική της ικανότητα αυτό. Άλλωστε, πού είναι το πρόβλημα να μεταφέρει ακαριαία δυνάμεις απ’την Ανατολία στην Ιωνία, όπως από το Κουρδιστάν στην Κύπρο;
Δυστυχώς, οι αόμματοι Ευρωπαίοι δεν κατάλαβαν ότι οι αγορές είναι ανάλγητες. Το αγγλοσαξωνικό διευθυντήριο απεργάσθηκε την αποσάρθρωση του ευρωπαϊκού οράματος με την αδρή συνδρομή της Μέρκελ και την αδράνεια των ομοιοπαθών του Νότου. Οι αγορές δρουν ταχύτερα, όπως οι εγκληματίες από τους διώκτες τους.
Το «πανηγύρι» των Αθηνών είναι μια ακόμη επιτυχία του νεοοθωμανικού επεκτατισμού: επισημοποίησε κατά τον πανηγυρικότερο τρόπο τις διαρκώς πολλαπλασιαζόμενες διεκδικήσεις του.
Στο «μιλητό» και περισσότερο στα «μουλλωχτά», χωρίς υπογραφές που θα ξεσήκωναν τον κόσμο, θα γίνουν στο διήμερο σημεία και τέρατα που θα τα μάθουμε τελευταίοι, όπως ο απατημένος σύζυγος.
Τέτοιες ώρες για το λαό ταιριάζει η προτροπή του Χριστού:
«Γρηγορείτε και προσεύχεσθε»!
Εφ. Η Σφήνα 14/05/2010

12.5.10

ΔΙΑΓΡΑΦΗ του πρώην εκπροσώπου τύπου

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι ο πρώην εκπρόσωπος τύπου του κόμματός μας ανήγγειλε την σύσταση νέου πολιτικού σχηματισμού υπό τον τίτλο «Πατριωτικό Μέτωπο».
Δεν είναι της παρούσης να μιλήσουμε για το «ήθος» αυτής της πράξης από μέρους κάποιου που, ενώ υποτίθεται, ότι ανήκει στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματός μας, εργάζεται μέσω διαδικτύου για άλλον πολιτικό σχηματισμό!
Επί του παρόντος η Δημοκρατική Αναγέννηση επιθυμεί μόνο να υπενθυμίσει ότι ο αγώνας της ούτε ξεκινά ούτε σταματά στις κάλπες. Γι’ αυτό ακριβώς θα εξακολουθήσει να εργάζεται με συνέπεια και χωρίς εκπτώσεις για την συγκρότηση ενός ρωμαλέου κοινωνικού και πατριωτικού κινήματος. Γι’ αυτό ακριβώς θα εξακολουθήσει να είναι αρωγός κάθε προσπάθειας που θα έχει ως σκοπό την συγκρότηση ενιαίας πολιτικής έκφρασης του ευρύτερου χώρου στον οποίο ανήκουμε. Αυτό βεβαίως δεν μπορεί να γίνει ούτε με λαθροχειρίες ούτε με υπεξαιρέσεις ούτε με διαδικτυακές μεγαλοστομίες.
Ο κ. Σταύρος Βιτάλης, εδώ και καιρό, έχει θέσει τον εαυτό του εκτός του κόμματός μας. Με την τελευταία ενέργειά του, πολύ φοβόμαστε, ότι τον θέτει κι εκτός πραγματικότητας.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 11/05/10

8.5.10

Να μην συρθούμε σε συμφωνίες εθνικής συμφοράς

Συνέντευξη του Στέλιου Παπαθεμελή στην Άννα Δόλλαρα και το περιοδικό «Επίκαιρα» τ. 29 (6/5/2010)
Την διαχρονική ευθύνη του πολιτικού συστήματος στα όσα υφίσταται η χώρα «διότι επέτρεψε μια αιμομικτική σχέση χρήματος και πολιτικής», επισημαίνει ο Στέλιος Παπαθεμελής. Ο πρώην υπουργός και πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης μιλά στα «Επίκαιρα» κατά του ΔΝΤ και του μηχανισμού στήριξης που προσφέρει στην Ελλάδα, αφού στόχος του διεθνούς οργανισμού δεν είναι η σωτηρία της χώρας, αλλά η «πλάτη» σε κερδοσκοπικά παιχνίδια. Παράλληλα, υπογραμμίζει τις ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σημίτη για το διπλασιασμό του δημόσιου χρέους μόλις μέσα σε μια δεκαετία, ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα εθνικά μας θέματα σε αυτή τη φάση της απόλυτης αδυναμίας.
-Πώς κρίνετε την προσφυγή της χώρας μας στο ΔΝΤ και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά;
Το κακό αυτό είν’ από μεγάλο σπίτι κι’ έχει πολύ συγγενολόϊ» μας προειδοποιεί ο Σαίξπηρ στην τραγωδία του «Με το ίδιο μέτρο». Πάντως εμάς «με το ίδιο μέτρο» μας έσυραν σε μια τραγωδία χωρίς κάθαρση, μετά από πολλά εγκλήματα χωρίς τιμωρία.
Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση χώρας που υπήχθη στο ΔΝΤ να πρόκοψε. Στόχος του όπου πάει δεν είναι να σώσει τη χώρα, αλλά τα κερδοσκοπικά τοκοχρεωλύσια των διεθνών τοκογλύφων που συνήθως είναι και μέτοχοί του. Γιατί λοιπόν θα έπρεπε να καταλήξουμε σ’ έναν οργανισμό που η μόνη συνταγή που ξέρει είναι η βαθιά ύφεση και η μαζική ανεργία και η εκρηκτική φτώχεια;
Τα περί «Μηχανισμού», τριπλής Συνεννόησης και άλλων δαιμονίων δεν αλλάζουν την πραγματικότητα. Η χώρα τελεί υπό κατοχήν – όλα τα κράτη που υπήχθησαν στο ευαγές Ταμείον λειτούργησαν υπό κατοχήν. Αυτό αποφασίζει ήδη επί παντός του επιστητού. Όποιοι μας παρέδωσαν στο αγριότερο σχήμα απομύζησης και της τελευταίας ρανίδος του αίματός μας ασφαλώς και γνώριζαν ότι εξεχώρισαν τη διακυβέρνηση αλλού.
Ανάλγητα και απάνθρωπα τα «πρώτα» μέτρα που ακρωτηριάζουν το πενιχρό εισόδημα εργαζόμενων και συνταξιούχων, διαρρηγνύουν την κοινωνική συνοχή, προκαλούν ασφυξία στην αγορά και ανατροφοδοτούν την ύφεση. Οι σχεδιαζόμενες απολύσεις 250.000 υπαλλήλων είναι εξοντωτικό μέτρο με παράπλευρα πλήγματα στο ίδιο το δημοσιονομικό σύστημα και την οικονομία. Αποσιωπώνται προς στιγμήν οι σχεδιασμοί για τον ιδιωτικό τομέα οι οποίοι ασφαλώς θα είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση των ληφθέντων στο δημόσιο «και έτι περαιτέρω».
-Η Ελλάδα βαδίζει στη χρεωκοπία; Ποιοι ευθύνονται;
Η Ελλάδα προς το παρόν όχι. Αλλά οι Έλληνες σίγουρα με τα εξαγγελθέντα μέτρα χρεωκοπήσαμε.

Η στάση της Μέρκελ καθώς και η αβουλία και ανικανότητα των θεσμικών οργάνων της Ένωσης μας έσπρωξαν στα δόντια των διεθνών καρχαριών για να μας κατασπαράξουν. Τα δρακόντεια μέτρα που επέβαλε ο «μηχανισμός διάσωσης» για να καταστήσει βέβαιη την αποπληρωμή των κερδοσκόπων, βυθίζουν τον τόπο σε αβυσσαλέα ύφεση, στραγγαλισμό των κοινωνικών και των εργασιακών δικαιωμάτων, ανατροπή των μετά τον Β´παγκόσμιο πόλεμο κατακτήσεων των εργαζομένων και βίαιη επιστροφή σ’ ένα εργασιακό μεσαίωνα.
Οι «διασώστες» έδωσαν στο μεγάλο επιχειρηματικό κεφάλαιο ό,τι ζήτησε: ευελιξία της εργασίας μέχρι αηδίας, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και υποκατάστασή τους από ατομικές που ορίζουν αυτές τον χρόνο και την αμοιβή, απεριόριστες απολύσεις κ.λ.π.
Δεν φτάσαμε σ’ αυτήν την κατάντια σε μια νύχτα. Κατά σύστημα οι κυβερνήσεις όλες, μετά το ’96 όταν στήθηκαν τα μεγάλα πάρτυ Χρηματιστηρίου, Ολυμπιακών, «δομημένων», κ.λ.π. κατέθεταν ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, διόγκωναν φανερές και κρυφές δαπάνες και (συγ)κάλυπταν τα ελλείμματα με δανεισμό. Την ίδια περίοδο οι εθνικοί εργολάβοι καταβρόχθιζαν τα ευρωπαϊκά πακέτα χωρίς να δημιουργούν καμιά σταθερή θέση εργασίας. Χωρίς να προάγουν τον παραγωγικό ιστό. Ταυτόχρονα όμως γινόντουσαν πανίσχυροι καταλαμβάνοντας κρατικές συχνότητες και στήνοντας καταλυτικής επιρροής ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Με αυτά ταΐζουν τον κοσμάκη σκουπίδια, τον αδρανοποιούν πολιτικά, κατασκευάζουν εκλογικό σώμα και πολιτικά είδωλα. Όλα ανακλητά!
Η πολιτική τάξη φέρει τη μείζονα ευθύνη διότι επέτρεψε εις εαυτήν μία αιμομικτική σχέση χρήματος και πολιτικής.
Με έναν εισπρακτικό μηχανισμό αναποτελεσματικό και κατά περίπτωση διεφθαρμένο πάντοτε τα έσοδα υπολείπονται των εξόδων. Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή πήγαν το χρέος τη τελευταία 10ετία από 137,4 δισ. ευρώ (2000) σε 272 δισ. (2009). Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε στην φιέστα των Ολυμπιακών Αγώνων τα μαλλιοκέφαλά του. Τότε μας έλεγαν 6 δισ. ευρώ. Μετά 13,5 και εσχάτως μας λένε 50!
Το πολιτικό προσωπικό δεν παιδαγώγησε το λαό με τις διαχρονικές αξίες που η ιστορία και οι παραδόσεις του κόμισαν επί αιώνες. Επέτρεψε να καλλιεργηθεί η νοοτροπία του εύκολου πλουτισμού, της ραστώνης, της απληστίας, του βολέματος, των εξυπηρετήσεων. Ο δικομματισμός επέζησε ως τώρα γιατί ο μέσος Έλλην ψάχνει αποκούμπι στα κόμματα εξουσίας για να «τακτοποιήσει» τα παιδιά του. Νομίζει!
Δεδομένου ότι εσωκομματική δημοκρατία είναι άγνωστη παίρνουν τις αποφάσεις ο αρχηγός και ο στενός ηγετικός κύκλος, δηλ. κλάσμα της κυβέρνησης και ούτε πολλοστημόριο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ο επί 8ετία πρωθυπουργός κ. Σημίτης, και ο επί 6ετία κ. Καραμανλής ευθύνονται και για τον αχαλίνωτο δανεισμό και για τη διαφθορά που ξεκκοκάλισε εγκληματικά τον δανεισμό (αφού την άφησαν ακαταδίωκτη και ατιμώρητη) και για τη χρεοκοπία των πειραμάτων «εκσυγχρονισμού» και «επανίδρυσης του κράτους».
Ο κ. Σημίτης ενοχοποιούσε προχθές («Καθημερινή» 2/5/10) τη «νοοτροπία» των Ελλήνων για την κακοδαιμονία τους. Όμως η νοοτροπία δεν είναι αυτοφυής. Την σπέρνει και πάντως τη θάλπει η εκάστοτε ηγεσία. Παράδειγμα όταν αποφασίσαμε το 1994 – και η Βουλή ομοφώνως – να ελέγξουμε τα εγκλήματα της νύχτας και τους νονούς της, τυπικά αντέδρασε η «νοοτροπία», ξενυχτώντας στην Πλατεία Συντάγματος δαπάναις των νονών. Στα μετόπισθεν όμως κανονάρχησαν παράγοντες της εξουσίας, εφ’ ώ αντί να πάνε οι νονοί φυλακή πήγε ο υπουργός σπίτι του….

-Ποια είναι η άποψή σας για την εικόνα της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο; Τι λάθη εντοπίζετε κατά τη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου κυρίως σε εθνικά ζητήματα; Η Ελλάδα εν τέλει είναι υπό πώληση; Ποιος ο ρόλος της Αμερικής;
Η εικόνα της χώρας μας είναι σήμερα απαξιωτική. Λυπούμαι βαθιά
που ένας περήφανος Λαός που δημιούργησε τον Οικουμενικό και δή τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, και έχυσε ποταμούς αίματος για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια διασύρεται και χλευάζεται διεθνώς. Ο κ. Γ. Παπανδρέου γνώριζε, ή πάντως όφειλε να γνωρίζει την πραγματικότητα. Εντούτοις επέμεινε να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες και μετά τις 4 Οκτωβρίου: Προγραμματικές δηλώσεις, δημόσιος λόγος, προϋπολογισμός, όλα ευθυγραμμισμένα με την προεκλογική υποσχεσιολογία.
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος για αντίδραση και δράση για διαπραγμάτευση από θέση ισχύος. Αναγκαία μέτρα καθυστέρησαν ώστε να χρειασθούν οδυνηρότερα και αυτοί που τα λαμβάνουν στερούνται πολιτικού επαγγελματισμού.
Δεν επείγομαι να κρίνω τον Γ. Παπανδρέου για τους χειρισμούς του στα εθνικά θέματα. Αλλά θεωρώ μέγιστο λάθος να διαπραγματεύεται με τους Τούρκους, ενώ βρισκόμαστε σε ώρες απόλυτης αδυναμίας. Τώρα όφειλε να αναβάλει κάθε επίσκεψη, κάθε συζήτηση, κάθε διαπραγμάτευση και προπαντός κάθε συμφωνία. Φοβούμαι μάλιστα ότι καθώς Τούρκοι και Αμερικάνοι μας βρίσκουν σε απόγνωση και απελπισία θα επιχειρήσουν να μας σύρουν σε συμφωνίες εθνικής συμφοράς. Στη Κύπρο για λύση χειρότερη απ’ το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν, επισείοντας τον στυγνό εκβιασμό της διχοτόμησης και στο Αιγαίο σε επαίσχυντη για μας διανομή.
Η Αμερική από τα Σεπτεμβριανά του 1995 και έκτοτε είναι μονίμως με τους απέναντι. Ποτέ μαζί μας. Η Ελλάδα δεν έχει εγγυητή των συνόρων της. ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και εί τις άλλος είναι με τον ασκούντα μόνιμο και διαρκώς κλιμακούμενο στρατιωτικό εκβιασμό γείτονα. Πρέπει να υπερβούμε τα φοβικά μας σύνδρομα.
Να αναζητήσουμε χωρίς να διαταράξουμε τη σχέση μας με τη «Δύση» άλλους στρατηγικούς συμμάχους (Ρωσία, Κίνα). Η γεωστρατηγική μας θέση «πουλάει» και ακριβά. Αλλά χρειαζόμαστε αναλόγου προσανατολισμού ηγεσία, ικανή να χειρισθεί τέτοιες αποφάσεις.
-Ποιους θεωρείται υπευθύνους από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ (και από την παλιά φρουρά) για την πολιτική παρακμή της χώρας γενικότερα και ποιους από τη ΝΔ; Θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τα ασκάνδαλα Βατοπεδίου – Siemens;
Δε νομίζω ότι είναι ώρα επιμέτρησης ευθυνών. Ευθύνονται ο εκάστοτε ηγετικός κύκλος εξουσίας που λύνει και δένει, και από τους εξώτερους, αυτοί που λένε ναι σε όλα, ή το πολύ μουρμουρίζουν μουλωχτά.
Το Βατοπαίδι χρεώνεται στη μία κυβέρνηση, αλλά η Siemens αφορά αμφότερες. Η δικονομία των εγκλημάτων των πολιτικών και η σχεδόν ακαριαία παραγραφή τους, η κοινή αβουλία για τιμώρηση και η κοινή βούληση για συγκάλυψη με πείθουν ότι δεν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη.

-Ένα σύντομο σχόλιο για τα νομοσχέδια Καλλικράτης και την ιθαγένεια των μεταναστών. Τι αλλαγές θα επιφέρουν σε όλα τα επίπεδα;
Η ιδιοτελής χορήγηση δικαιώματος ψήφου σε αλλοδαπούς με κίνητρο να την χρησιμοποιήσουν ως πιστοποιητικό ελληνοποίησης είναι σατανοειδής σύλληψη. Η ελληνοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών που μπήκαν παρανόμως στην Ελλάδα και επιβραβεύονται για την ενέργειά αυτή αποδεικνύει τελεία άγνοια των συνεπειών. Οι ξένοι στην Ελλάδα μέχρι πριν 5-6 χρόνια ήσαν όμοροι. Οι χώρες προέλευσής τους ή είναι ήδη στην ΕΕ, ή λόγω αμερικανικής επίσπευσης εισέρχονται οσονούπω. Άρα αυτοί δεν χρειάζονται καμιά ελληνική ιθαγένεια. Όμως η ελληνοποίησή τους καθώς ακόμη και τώρα διεκδικούν ελληνικά εδάφη ή θέτουν μειονοτικά ζητήματα είναι βέβαιον ότι μπορεί κάθε στιγμή να μας δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα εθνικής ασφάλειας και εξάρτησης της πολιτικής μας ζωής από τη βούληση του εθνικού τους κέντρου.
Εξίσου επικίνδυνη είναι η ελληνοποίηση αφροασιατών μουσουλμάνων οι οποίοι θα διασυνδεθούν εύκολα με μια νεοοθωμανική Τουρκία. Το άκρον άωτον είναι η ακατανόητη διαβεβαίωση της ΥφΕσωτερικών στον επίτροπο του Σ. Ευρώπης Χάμαμπεργκ: «Οι Αρχές έχουν έτοιμο σχέδιο για την επαναχορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε όσους την έχασαν»! Η διάψευση ως προς το ποιους αφορά είναι αναξιόπιστη.
Ο Καλλικράτης διοικητικά μπορεί να αποβεί χρήσιμος, όμως όλη αυτή η παγκοσμιοποιητική θεωρία περί «ισχυρών περιφερειών» είναι βαρύτατο πλήγμα στο έθνος – κράτος που η νέα τάξη το μισεί.

-Πως βλέπετε τον αντιπολιτευτικό ρόλο του Αντώνη Σαμαρά; Η Ντόρα Μπακογιάννη θα αποχωρήσει ή θα διαγραφεί από τη ΝΔ;
Αναγνωρίζω τις εγγενείς δυσχέρειες του κ. Σαμαρά εντός και εκτός. Η Κα Μπακογιάννη μόνη αυτή ξέρει αν θα αποχωρήσει και ο κ. Σαμαράς μόνος αυτός αν θα τη διαγράψει.
-Ποια η γνώμη σας τα τελευταία χρόνια για το ρόλο του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της ακροδεξιάς;
Εκτιμώ την εντιμότητα και τη συνέπεια της Κας Παπαρήγα, φοβούμαι όμως ότι αυτή η άνευ ορίων ανυπακοή ενδέχεται να αποβεί δράση εκτός ορίων και όρων του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ομιχλώδες σχήμα ιδεολογικής πανσπερμίας το οποίο δεν έχει πολιτικό πηδάλιο κατεύθυνσης και προσανατολισμού.

5.5.10

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ πιστεύει ότι το πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι οικονομικό. Έλλειμμα οικονομικό βεβαίως και υπάρχει. Όμως το έλλειμμα της χώρας είναι πρωτίστως ηθικό και πολιτικό.
Κι αυτό το έλλειμμα δεν μπορούν να το αναπληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν κι επί δεκαετίες το υπέθαλψαν.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ συμμετέχει εμπράκτως σε όλες τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των πολιτών, οι οποίοι επωμίζονται τις οφειλές ενός χρεωκοπημένου συστήματος που για χρόνια λειτούργησε ως κοινός κλεπταποδόχος.
Αυτές οι εκδηλώσεις δεν σχετίζονται με τις εγκληματικές πράξεις των γνωστών αγνώστων. Οι δικοί μας αγώνες δεν έχουν κουκούλες. Οι δικοί μας αγώνες έχουν πρόσωπο: το πρόσωπό μας. Το πρόσωπο όλων των Ελλήνων κι Ελληνίδων που καθημερινά μοχθούν.
Η πιο τίμια έκφραση των συλλυπητηρίων μας προς τους οικείους των τεσσάρων θυμάτων της κουκουλοφόρου ανανδρίας είναι ο εντοπισμός και η καταδίκη των δολοφόνων. Τώρα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 5/5/2010

Στο λαό την αλήθεια και όχι παραμύθια

του Στέλιου Παπαθεμελή

Σε μιάν εποχή εξίσου βαθιάς σύγχυσης και αβεβαιότητας για το «Ελληνικόν» όπου διαδραματίζονταν φρικιαστικά γεγονότα κατά και μετά τον Εμφύλιο της Κέρκυρας (427 π.Χ.) οι συμπατριώτες μας «την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων αντήλλαξαν ες τα έργα, τη δικαιώσει» (= Θουκυδίδης, ΙΙΙ, 82).Τη συνηθισμένη δηλαδή σημασία των λέξεων για τις πράξεις, την άλλαξαν κατά πώς τους βόλευε.
Παρακολουθούμε την αγωνιώδη επιχείρηση του εξουσιαστικού μηχανισμού να εξωραΐσει με νεολεξίες και ασύμβατους συμβολισμούς την επερχόμενη λαίλαπα. Η «Ιθάκη» του κ. Παπανδρέου μετά την εισβολή του «Μηχανισμού» χωρίς όνομα φυσικά και δεν έχει καμιά σχέση με την ομηρική Ιθάκη. Ούτε με εκείνην του Αλεξανδρινού που σε παρακινεί «Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη / να εύχεσαι να’ ναι μακρύς ο δρόμος». Επειδή «τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας / τον άγριο Ποσειδώνα δε θα συναντήσεις». Εδώ Λαιστρυγόνες – Κύκλωπες τους έφεραν στο σπίτι μας. Το «Ταμείο» ήρθε όχι αυτόκλητο, αλλά με πρόσκλησή μας. Ήρθε άδειο για να φύγει – οψέποτε συμβεί – γεμάτο!
Δεν συνιστά «δαιμονοποίηση» η αποκάλυψη των έργων και ημερών του κακόφημου αμερικανικού εργαλείου. Εν αρχή ήν η βαθύτατα αντιδημοκρατική δομή του. Οι ψήφοι των κρατών κατανέμονται ανάλογα με τα δολλάρια που διαθέτει εκάστη χώρα («ένα δολλάριο μία ψήφος»). Οι ΗΠΑ έχουν 17% των ψήφων ως χώρα στο οποίο προστίθενται πολλαπλάσιες καθώς το δολλάριο είναι το διεθνές «αποθεματικό νόμισμα».
Το ΔΝΤ είναι μηχανισμός κυριαρχίας και εκμετάλλευσης. Δρά για λογαριασμό των αφεντικών του διεθνούς κεφαλαίου που συγκροτούν την δολοφονική τάξη του κόσμου. Τη Νέα Τάξη.
Τα κράτη είναι έρμαια των διαβόητων αγορών. Οι ολιγάρχες κατευθύνουν σήμερα τις κατακτήσεις τους χωρίς ένοπλες δυνάμεις. Όπλο τους ένας υπολογιστής και οι τρισβάρβαρες «αξιολογήσεις» των βαθιά διεφθαρμένων οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης. Οι Οίκοι ξεκίνησαν να πωλούν εκτιμήσεις για εταιρικά χρέη σε υποψήφιους αγοραστές χρεών. Μετεξελίχθηκαν σε εταιρείες που αμείβονται από αγοραστές επισφαλών χρεών και ψευδώνυμης αξιοπιστίας.
Οι αναξιόπιστοι εκδίδουν βεβαιώσεις….αξιοπιστίας! «Υποβαθμίστε τους Οίκους» έγραψε προχθές ο Krugman. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Το κεφάλαιο που κυκλοφορεί είναι 18 φορές μεγαλύτερο από την αξία αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται κατ’ έτος στον πλανήτη μας πληροφορεί ο σπουδαίος Ζαν Ζιγκλέρ (Les Nouveaux Maitres du Monde Μεταφ. Ε. Νιάνιου: Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου). Κατακεραυνώνει τους αυτοκαλούμενους «πυροσβέστες» του διεθνούς οικονομικού συστήματος, ιθύνοντες του ΔΝΤ και τους ξεσκεπάζει ως πυρομανείς. Αγρυπνούν να μην χάσει κανείς διεθνής κερδοσκόπος τα λεφτά του. Και αυτού του στόχου μύρια δεινά έπονται για τους ταλαίπωρους που υπήχθησαν – κακή ώρα εμείς – στο ευαγές ίδρυμα. «Οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ δεν είναι καλές…. όταν δεν είναι τελείως καταστρεπτικές» (Ζιγκλέρ σ. 167): ξέφρενες ιδιωτικοποιήσεις, απορυθμίσεις χρηματιστηριακών αγορών, αδίστακτες περικοπές στα πενιχρά εισοδήματα και μπλοκάρισμα ιδιωτικών τραπεζικών λογαριασμών (corralito).
Αυτά εφαρμόσθηκαν στην ατυχή Αργεντινή. Για τους τραπεζικούς λογαριασμούς μάλιστα το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση, όμως η καταστροφή της μεσαίας τάξης είχε συντελεσθεί. Στρατός δυστυχισμένων από τις κτηνώδεις παρεμβάσεις του εξωραϊσμένου ΔΝΤ δημιουργήθηκε στις ασιατικές χώρες στη δεκαετία του ’ 90 χωρίς φυσικά έκτοτε να ορθοποδήσουν.
Ο λαός τους ψήφισε και αυτοί παρέδωσαν την εξουσία στο ΔΝΤ. Θέατρο παραλόγου.
Με όρους κοινής λογικής δεν εξηγείται πώς μια ασήμαντη οικονομία, 2% όλο κι’ όλο της Ευρωζώνης επέσυρε την αχαλίνωτη μανία των διεθνών τοκογλύφων. Είναι προφανής η ετερογονία του σκοπού. Το ΔΝΤ είναι πολιορκητικός Κριός του Ατλαντισμού. Δεν λειτουργήσαμε απεξαρτημένοι απ’ αυτόν, αλλά ούτε και προτεκτοράτο του. Προφανώς μας θέλει προτεκτοράτο. Αυτό εξηγεί και έχει δίκιο ο Μίκης Θεοδωράκης την εξύφανση της εναντίον μας συνωμοσίας. Κόντρα στους συνωμότες επιβάλλεται Αντίσταση και όχι γή και ύδωρ.
Θέλουμε αλήθεια και όχι παραμύθια. Ένα ολιγομελές όργανο από πρόσωπα υψηλού επιστημονικού και ηθικού κύρους οριζόμενο απ’ τη Βουλή να διερευνήσει το «γιατί» του κακού και το «πως» θα γλυτώσουμε από αυτό. Και τις θυσίες σε όλους ανάλογα με τις δυνατότητές τους.
Ο άλλος κίνδυνος που δεν τον βλέπουν οι ηγεσίες μας είναι ο Εφιάλτης των εθνικών μας θεμάτων. Ματαιώστε τον ερχομό του Τούρκου κι αν δεν, ματαιώστε οπωσδήποτε κάθε συμφωνία, και κάθε συζήτηση πλην υφαλοκρηπίδας.
Σε αντίθετη περίπτωση, «Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν / εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας, / κι’ ανέτοιμους – που πια καιρός μας συνεπαίρνει» (Καβάφης).

εφ. ΤΟ ΠΑΡΟΝ 2/5/2010

Όχι στο ΔΝΤ. Ναι σε Δημοψήφισμα και παύση πληρωμών

του Στέλιου Παπαθεμελή

Η απίστευτη ανημπόρια της Ενωμένης Ευρώπης να αποκρούσει την οργανωμένη επίθεση των διεθνών τοκογλύφων εναντίον ενός μέλους της, τελικά εναντίον της σηματοδοτεί μοιραία το τέλος της.
Ο Εμμανουέλ Τοντ, ο διανοητής που προέβλεψε την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού είχε ήδη από το 1995 επισημάνει ότι η συζητούμενη τότε νομισματική ενοποίηση, σχέδιο οικονομικού μετασχηματισμού με τη μέγιστη περιφρόνηση των πολιτισμικών και εθνικών ιδιαιτεροτήτων θα οδηγούσε σε μαζική δυσλειτουργία. Έγραφε τότε: «Είτε το ενιαίο νόμισμα δεν θα γίνει και το βιβλίο “ Η Επινόηση της Ευρώπης” θα εμφανισθεί ως συμβολή στην κατανόηση των εκατοντάδων ιστορικών δυσκολιών. Είτε το ενιαίο νόμισμα θα θεσπισθεί {θεσπίσθηκε βέβαια} και αυτό το βιβλίο θα μας δώσει τη δυνατότητα να καταλάβουμε σε είκοσι χρόνια {το καταλάβαμε σε δεκαπέντε} γιατί μια εκ των άνω κρατική ενοποίηση με απούσα τη συλλογική συνείδηση δημιούργησε μια ζούγκλα παρά μια κοινωνία». (L’ invention de l’ Europe σ.11).
Σ’ αυτή τη ζούγκλα, φευ, «ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν», αφού περάσαμε μια φάση ψευδαισθήσεων και δανεικής ευτυχίας. Τότε μπορούσαμε να ζωογονήσουμε τον παραγωγικό ιστό της χώρας, να ευθυγραμμίσουμε τα στραβά της οικονομίας μας, όμως βαυκαλιζόμασταν ότι στραβός ήταν ο γιαλός! Αλλά όπως έλεγε ο Δημόκριτος «χαλεπόν άρχεσθαι υπό χερίονος» - Βαρύ να κυβερνάσαι από τον χειρότερό σου!
Η ατέρμων φλυαρία των ιθυνόντων, οι χωρίς νόημα θεατρικές κινήσεις, τα εντυπωσιάζοντα δρομολόγιά τους , η μυθολογία του «μηχανισμού στήριξης» είχαν ως πηλίκον το απαισίας μνήμης για τις χώρες όπου πέρασε Δ.Ν.Τ.
Τα αυτοκρατορικώς αμειβόμενα παπαγαλάκια διαφημίζουν ως μονόδρομο εθνικής σωτηρίας το κατόρθωμα της παράδοσης μας στα γαμψά νύχια του αμερικανικού εργαλείου οικονομικής διακυβέρνησης του κόσμου. Στην τέχνη του κυβερνάν δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Και πάντως το ΔΝΤ είναι οδός απωλείας και όχι σωτηρίας. Οι αναλλοίωτες συνταγές του Ταμείου προβλέπουν δραστική μείωση μισθών, συντάξεων, χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, (ποιων και με ποια κριτήρια), ελαστικοποίηση του χρόνου και της αμοιβής ιδιωτικής εργασίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, ανατροπή του ισχύοντος εργατικού δικαίου, απελευθέρωση απολύσεων, εκθεμελίωση του κοινωνικού κράτους κ.α.π.
Η μοναδική σκέψη και η μονόδρομη λύση είναι ταυτόχρονα οδοί ανικανότητας. Πονάει χέρι κόψει χέρι. Με μπλόφες, νεροπίστολα και παιδικές κατασκηνώσεις δεν αντιμετωπίζονται κρίσεις όπως η παρούσα.
Οπωσδήποτε δεν αντιμετωπίζονται με δειλία. Η ελεεινή Goldman Sachs είναι ήδη στα χέρια της αμερικανικής δικαιοσύνης. Πάρα ταύτα εξακολουθεί να είναι και οικονομικός σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης όπως και των προηγουμένων από εποχής Σημίτη και του περιωνύμου εκσυγχρονισμού και της αλήστου λήθης «δημιουργικής λογιστικής» του.
Η υπόδική σήμερα στις ΗΠΑ αμερικανική Τράπεζα μεθόδευσε την χρεωκοπία μας, «διαχειριζόμενη» δυστυχώς και αυτή την ώρα το ελληνικό χρέος. (Πρβλ. τεκμηριωμένη ανάλυση στον ιστότοπο του Δ. Κωνσταντακόπουλου για τα σημεία και τέρατα της υπερατλαντικής μεγαλοτράπεζας).
Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα επελέγη ως πειραματόζωο – ιδεώδες δρομολόγιο για να ελεγχθεί η Ευρώπη, να διαλυθεί ο σκληρός πυρήνας της η Ευρωζώνη, πριν το Ευρώ κατορθώσει να γίνει κύριο αποθεματικό. Η Μέρκελ είτε δεν κατάλαβε – λιγότερο πιθανό - είτε συνειδητά συμπράξει στην ακύρωση του προς στιγμήν κοινού ευρωπαϊκού οράματος. Αν δεν συνέβαινε αυτό που προέβλεψε ο Todd η ΕΚΤ θα εξέδιδε ευρωομόλογα και θα ματαίωνε στη γένεσή τους τα άθλια παίγνια των κερδοσκόπων.
Όχι κύριοι της εξουσίας και τα ‘ένθεν κακείθεν δεκανίκια της, δεν είναι μονόδρομος το Δ.Ν.Τ.
Κάντε στάση πληρωμών τώρα και αναδιαπραγματευτείτε το χρέος. Δεν είστε οι μόνοι επί της γης που το κάνουν, άλλες 40 χώρες το έχουν εφαρμόσει.
Η Κατοχική δύναμη που εκφράζει το Ταμείο θα καταστήσει την εκλεγμένη κυβέρνηση, κυβέρνηση ανδρεικέλων. Αδηφάγα στην πρόθεσή της να κατασπαράξει ό,τι ακόμη «τρώγεται» σ’ αυτόν το τόπο, θα αξιώνει όλο και αγριότερα και φρικιαστικότερα αντιλαϊκά μέτρα.
Οι πάντες χρωστούν (ένας κραυγαλέος πίνακας βλ. Γ. Δελαστίκ, «Έθνος» 21/4/201), αλλά μόνο εμείς πληρώνουμε…
Την ύστατη ώρα πείτε ΟΧΙ στο Δ.Ν.Τ.
Αν δεν το τολμάτε, κάντε Δημοψήφισμα. Είστε υποχρεωμένοι, γιατί κανείς δεν σας ψήφισε να ρίξτε τον τόπο στο λάκκο των λεόντων. Σε κάθε περίπτωση προχωρήστε σε παύση πληρωμών.
"ΤΟ ΠΑΡΟΝ" 25/4/2010

Όχι πια οδοιπόροι για τα Σούσα

του Στέλιου Παπαθεμελή

Για χρόνια η ελληνική πλευρά απέδιδε τη δυστοκία των λεγόμενων Διακοινοτικών συνομιλιών στην αδιαλλαξία του Ντενκτάς. Τον τελευταίο καιρό έχει επενδύσει την πάσαν ελπίδα της στην επανεκλογή του Ταλάτ. Είναι απίστευτο, το ελληνικό Έθνος, με τις δύο κρατικές οντότητές του, να μεριμνά με τέτοια επιμονή για την επανεκλογή του Τούρκου εγκαθέτου της Άγκυρας, πανομοιότυπου με τον προκάτοχό του και τον όποιο διάδοχό του.

Ο εκάστοτε κατοχικός εντολοδόχος, όποιος και να είναι, εκτελεί τυφλά τα κελεύσματα του εντολέα του. Είναι υπάλληλος. Πιθανή αλλαγή του «υπαλλήλου» δεν σηματοδοτεί καθ’ εαυτή ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη στάση της Τουρκίας.

Η αυτοπρόσωπη παρουσία του πρωθυπουργού στη Μεγαλόνησο θα είχε νόημα να εμπνεύσει τις αντιστάσεις και να ενδυναμώσει την αγωνιστικότητα και την αποφασιστικότητα του Κυπριακού Ελληνισμού. Όμως ο κ. Παπανδρέου πήγε στην Κύπρο όπου ο Ελληνισμός είναι ανήσυχος για τους χειρισμούς του κ. Χριστόφια ασυγκράτητου στην ικανοποίηση κάθε διεκδίκησης του Ταλάτ. Αντί όμως να συνετίσει το συνομιλητή του, επεχείρησε να «νουθετήσει» τους αντιπάλους του που όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων ευτυχώς αντιτίθενται στη σπουδή και το ζήλο του προέδρου τoυς να ανταποκρίνεται εις πάσαν ζήτηση.

Η τρέχουσα ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αδιέξοδη.

Όταν δεν εγκαταλείπεται στον αυτόματο πιλότο, αυτοσχεδιάζεται από την πολιτική ηγεσία κατά την προσωπική της αρχιτεκτονική. Λείπει μια στρατηγική ανοικτών οριζόντων, επεξεργασμένων θέσεων, υπερκομματικής θεώρησης. Επείγει να διαμορφώσουμε στρατηγική που να αντανακλά την αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπεια του Ελληνισμού και να αντιμετωπίζει, όχι να κατευνάζει τον εχθρό.

Αφού δεν διδασκόμεθα απ’ τον Θουκυδίδη ας διδαχθούμε τουλάχιστον απ’ τον αντίπαλο: Καμία υποχώρηση, καμία παραχώρηση. Δρώσα και αεικίνητη διπλωματία. Μηχανισμοί εξωραϊσμού. Λόμπι παντού και για όλα. Επιθετικότητα στην πράξη, συγκατάβαση στα λόγια. Ο Ερντογάν κινείται τώρα με παράφορη αυτοπεποίθηση.

Οι ημέτεροι κατασκευάζουν ευκαίρως ακαίρως άλλοθι ενδοτισμού: Φοβία απομόνωσης, στρατιωτική αδυναμία, συμμαχικές πιέσεις, αντισταθμίσματα, υποτίθεται σημαντικά, έναντι παραχωρήσεων, υποτίθεται ασημάντων κ.λ.π.

Όμως μας λείπει πάντοτε η επιβαλλόμενη ισχυρή βούληση και η αφοπλιστική αποφασιστικότητα. Κι όταν σπάνια λέμε κάτι σωστό το λέμε με τρόπο μη πειστικό.

Η επίκληση της στρατιωτικής αδυναμίας δεν τιμά αυτούς που την επικαλούνται. Πρώτον διότι ο λαός υποβάλλεται σταθερά σε βαρύτατη φορολογία για να έχει αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις, δεύτερον διότι τα τελευταία χρόνια διαλύθηκε και η υποτυπώδης αμυντική βιομηχανία μας ενώ την ίδια ώρα η Άγκυρα ανέπτυξε με γεωμετρική πρόοδο τη δική της πρωτογενή και σε συμπαραγωγές, με κορύφωση αυτές των F-35 και των μη επανδρωμένων οπλικών συστημάτων. Γεγονότα επικίνδυνα, ικανά να αλλάξουν την ισορροπία ισχύος στο Αιγαίο.

Ξεχνούμε την ουσία του Κυπριακού (Εισβολή Κατοχή, Εποικισμός). Μιλούμε για διακοινοτική διαφορά. Εμείς! Με τη στάση μας αποτρέπουμε τους ξένους και εκείνους που θα ήθελαν να στιγματίσουν τη στρατιωτική εισβολή να το κάνουν.

Οι διεθνείς, Κοινότητα και Κοινή Γνώμη αντιπαρέρχονται ανυποψίαστες την τουρκική κατοχή διότι ουδείς τους την υπενθυμίζει. Εξ’ ίσου ανύποπτες προσπερνούν τα καθ’ ημέραν συμβαίνοντα στο Αιγαίο διότι επίσης ουδείς τα καταγγέλλει. Ελλάδα και Κύπρος παρακολουθούμε με αιδήμονα σιωπή τα αποφώλια έργα και ημέρες του διαρκώς ενδυναμούμενου, επηρμένου πια Ερντογάν «για να μη χαλάσουμε το καλό κλίμα» !

Ποιο «καλό κλίμα»; Αυτό που ανατροφοδοτείται με τις κατ΄εξακολούθηση υποχωρήσεις μας στον προκλητικό στρατιωτικό εκ-βιασμό μας. Ακολουθούμε τάχα ρεαλιστική πολιτική. Περιεχόμενό της όμως η κατά δόσεις άνευ όρων παράδοσή μας. Με ευτελές αντίτιμο βραχέα διαλλείματα εκτόνωσης ενδίδουμε. «Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις / (η μέρα που αφέθηκες κι’ ενδίδεις) / και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα». (Καβάφης). Και χαρίζουμε στον αντίπαλο χρόνο και ευκαιρίες να αποποινικοποιεί τα εγκλήματά του, να εξασφαλίζει τη διεθνή κατανόηση και κατά περίπτωση την επιβράβευση.

Στο Αιγαίο έχουμε ανεχθεί την de facto συγκυριαρχία. Στη Θράκη τη συνδιοίκηση. Στην Κύπρο διαπραγματευόμαστε ως ηττημένοι.

Όχι άλλο. Ως εδώ!

Συλλογιζόμουν τα κατορθώματα των εθνομηδενιστών σε Ελλάδα και Κύπρο όταν διάβαζα ανάμεσα στα θύματα του μοιραίου πολωνικού αεροσκάφους τον επικεφαλής του «Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης», ιδρύματος επιφορτισμένου να κρατάει ζωντανή τη μνήμη του πολωνικού λαού που ξέρει να αντιστέκεται. Λογαριάζω ποιους μύδρους θα προκαλούσε μια πρόταση μας για σύσταση ανάλογου Ινστιτούτου στην Ελλάδα. Το προτείνω!

Είναι ώρα να σταματήσουμε τους χαριεντισμούς και τα «τσιφτετέλια» με αυτούς που προσβάλλουν έργω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Να ριχτούμε με πάθος στην οικοδόμηση της εθνικής μας ισχύος. Ψαχνόμαστε για αλλαγή του οικονομικού υποδείγματος. Έχουμε απόλυτη ανάγκη ανάπτυξης για να μην συντριβούμε στην ύφεση και στις Συμπληγάδες ΔΝΤ – ΕΕ. Ιδού στάδιον λαμπρόν να στήσουμε μια σοβαρή αμυντική βιομηχανία. Η προώθησή της θα έχει διπλό αποτέλεσμα: ανάπτυξη και εθνικοαμυντική θωράκιση.

Μπορούμε. Θέλουμε;

εφ.ΤΟ ΠΑΡΟΝ 18/4/2010