11.7.10

Ώρα κοινωνικής αφύπνισης. Τώρα.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Ελιξήριο για την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης των αγορών βροντοφωνάζουν τα φερέφωνά τους είναι η λιτότητα. Και το εθελόδουλο απανταχού της γης πολιτικό προσωπικό (τους) σπεύδει δρομαίως να εκτελέσει τυφλά τις εντολές. Κυβερνήσεις που δεν έχουν καν ενταχθεί σε Μηχανισμό «Διάσωσης» ευθυγραμμίζονται με την εικαζόμενη βούληση των αφεντικών και ενεργοποιούν «μέτρα» έσχατης λιτότητας. Και αισχύνης. Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ισπανία κ.π.ά. παραδίδουν τους εργαζομένους τους στη μέγγενη μιας καταστροφικής πολιτικής διαρκώς ανατροφοδοτούμενης ύφεσης μέσα σ’ ένα φαυλόκυκλο χρεών, ελλειμμάτων και άλλων δαιμονίων....
Όσο αγριότερη λιτότητα, τόσο θερμότερη εμπιστοσύνη… Αλλά ακόμη βαρβαρότερη λιτότητα. Ανθρωποφαγία. Βιώνουμε όλοι μας αυτό το πνιγηρό κλίμα που επιβεβαιώνει με το νομπελικό του κύρος ο Κρούγκμαν: «Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε με κατάπληξη και φρίκη την εικόνα μιας πολιτικής συναίνεσης υπέρ της άμεσης επιβολής μέτρων λιτότητας». Όμως «αυτό δεν στηρίζεται ούτε σε στοιχεία ούτε σε βαθιά ανάλυση».Ουδείς ειδήμων υποδεικνύει τέτοια μέτρα. Οι πάντες τα αποκρούουν ως υποπροϊόντα της απαίσιας ζεύξης ιδεολογίας ελεύθερων αγορών και διαφθοράς.
 
Η Τρόϊκα, οι υπερκείμενες αγορές και τα Μνημόνιά τους έχουν μια κτηνώδη συνταγή: δραστική περικοπή των κρατικών δαπανών και των εν γένει αμοιβών της εργασίας. Κατηγορηματικός και απόλυτος ο Γκάλμπραίηθ (Monde Diplomatique/ Κυριακάτικη 27/6/10): «Η μόνη ορθή απάντηση στο πρόβλημα της μαζικής ανεργίας και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων συνίσταται στην αύξηση των δημοσίων δαπανών και όχι στη μείωσή τους».Ασφαλιστικό, εργασιακό, φορολογικό, είναι όλα συντονισμένα με αυτή τη συνταγή. Μοναδικοί κερδισμένοι πάντοτε οι τράπεζες και οι διεθνείς τοκογλύφοι. Καλπάζει ένας μύθος για τεμπέληδες και τάχα ηγεμονικά αμειβομένους Έλληνες, άφιλη εγχώρια αγορά για επενδυτές. Σίγουρα κάποιοι τρώνε χαράμι το ψωμί τους, όμως τα στοιχεία είναι αμείλικτα: Στη δεκαετία 1998-2008 το ποσοστό αμοιβής εργασίας στο εθνικό μας εισόδημα κατέπεσε στο 47,5% από το 60%, όταν στη Γαλλία είναι 69%, στην Γερμανία, Ιταλία 67%, στην Ισπανία 59%.Αυξήθηκε ξανά ο ΦΠΑ. Μετακυλίσθηκε και διογκωμένος στις τιμές καταναλωτή. Όλα εδώ είναι καρτέλ. Εξαγγέλθηκε «κίνημα» αποδείξεων. Αλλά για κάθε σοβαρό ποσό ο δυνητικός εκδότης ζητεί εν τη παλάμη τριψήφιο νούμερο ΦΠΑ, οπότε ο καταναλωτής παραιτείται. Έτσι αντί πρόσθεσης έχουμε αφαίρεση!
Ανεπισκίαστος ο μεγάλος Σουρής τα προεικόνιζε πριν εκατό χρόνια:  

Λοιπόν κανένας «πρόστυχος» κεφάλι μην σηκώσει, 
για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά. 
Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει
χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά. 
Κι’ αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος
 Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος- μάρτυςήρως.
 Πάντως κορυφαίοι διεθνείς αναλυτές που σχολίασαν τις τελευταίες μέρες το ελληνικό πρόβλημα (π.χ. Φέργκιουσον, Γκαλμπραίηθ, Ρουμπινί, Κρούγκμαν, Σαπίρ κ.ά.) θεωρούν τα κυβερνητικά μέτρα δρακόντεια δημοσιονομική προσαρμογή που βαθαίνει την ύφεση και καθιστά ανέφικτη την σταθεροποίηση. Όλοι εισηγούνται την αναδιαπραγμάτευση του χρέους.
Προς τι αλήθεια αυτή η απάνθρωπη επέλαση, όταν το δικό μας εξωτερικό δημόσιο χρέος είναι 163% του ΑΕΠ, ενώ της Ιρλανδίας 1052%, της Αγγλίας 431%, της Ολλανδίας 310% και πλείστων άλλων μεγαλύτερο από το δικό μας; Και το άκρον άωτον δώσαμε στο ΝΑΤΟ 7 δις € το 2009.
Οι κερδοσκόποι αξίζουν την «πυρά» για τα κακουργήματά τους. Συναυτουργούν όμως και οι κοινωνίες. Σχεδόν ανεπαισθήτως «τα τελευταία 20 χρόνια η ηθική έδωσε τη θέση της στον κυνικό καιροσκοπισμό σε επιχειρήσεις, χρηματοοικονομία, πολιτική και στη ζωή γενικά (…). Ζούμε μια πρωτοφανή κρίση (…) πολύ περισσότερο από χρηματοοικονομική, αφορά την απώλεια νοήματος, κατεύθυνσης και αξιών» (
M. Levi Ν.Υ. Times/ Καθημερινή 3/6/10).
Ώρα κοινωνικής αφύπνισης. Τώρα!

 Εφ. "ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" 11/7/2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: