26.8.10

Ένα ράπισμα ρε παιδιά, ηχηρό όμως …

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Ζούμε στη δίνη ενός φαυλόκυκλου όπου ανακυκλώνονται τα ελλείμματα και η ύφεση.
Στο μεταξύ νηφάλιες φωνές όλο και συχνότερες, όλο και εντονότερες έρχονται από την έδρα του διεθνούς καπιταλισμού: Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς επέκρινε δριμύτατα τα προγράμματα λιτότητας των ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων (άρα και της ημετέρας) ως πραγματικά «ανόητα» επισημαίνοντας ότι «η εμμονή στο έλλειμμα του 3% εγκυμονεί τον κίνδυνο διπλής ύφεσης» (Συνέντευξή του στο RTE του Δουβλίνου).
Και ο έτερος Καππαδόκης νομπελίστας Πωλ Κρούγκμαν καταγγέλλει τις ανθρωποθυσίες που επιβάλλουν οι διάφορες ελίτ της πολιτικής (=κεντρικοί τραπεζίτες, υπουργοί οικονομικών και λοιποί εγγυητές της δημοσιονομικής πειθαρχίας) με σύνθημα «άμεσες περικοπές δημοσίων δαπανών»....

24.8.10

Ξεκίνησε η κυρίως προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου Δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Παπαθεμελή

Το «εναρκτήριο λάκτισμα» στην κύρια φάση της προεκλογικής εκστρατείας του υποψήφιου Δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Παπαθεμελή δόθηκε το βράδυ της Δευτέρας 23 Αυγούστου, με συγκέντρωση στελεχών του συνδυασμού στα γραφεία της παράταξης, Ερμού 55. Στη σύντομη ομιλία του ο κ. Παπαθεμελής, αναφέρθηκε στα κύρια χαρακτηριστικά του συνδυασμού του, που είναι:
- Καμιά σχέση εξάρτησης με κόμματα και συμφέροντα. «Δεν είμαστε παράρτημα κανενός κόμματος, δεν θα κάνουμε τον Δήμο παραμάγαζο οποιωνδήποτε ''κύκλων'', απευθυνόμαστε σε όλους όσοι αγαπούν τη Θεσσαλονίκη και επιθυμούν να τη δουν, επιτέλους, να προκόβει», τόνισε συγκεκριμένα.
- Ο σαφής αντι-Μνημονιακός χαρακτήρας. «Η ψήφος στην παράταξή μας είναι ψήφος κόντρα στην Τρόικα και τα Μνημόνιά της, που γίνονται ολοένα και πιο απαίσια», τόνισε.
- Η προστασία του τίμιου ονόματος της Μακεδονίας. «Θα εμποδίσουμε σθεναρά την παράδοση με οποιαδήποτε φόρμουλα (σύνθετη, διπλή κ.λ.π.) του ονόματος Μακεδονία στους Σλάβους των Σκοπίων», κατέστησε σαφές.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη της προεκλογικής δράσης, ήδη συγκροτούνται πυρήνες του συνδυασμού σε κάθε περιοχή της Θεσσαλονίκης, που θα αναλάβουν την αυτοοργάνωση της δημοτικής παράταξης, ενώ έχει «κλείσει» και η πρώτη ομάδα υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, η οποία θα ανακοινωθεί στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, μαζί με το όνομα και το έμβλημα του συνδυασμού.
Αύριο Τετάρτη 25 Αυγούστου, ο κ. Παπαθεμελής θα επισκεφτεί στις 9 π.μ. το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, όπου θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο Σωτήρη Μαγόπουλο και τη διοίκηση και στις 11 π.μ. το Επαγγελματικό Επιμελητήριο, συναντώμενος με το Πρόεδρο Μιχάλη Ζορπίδη και το Διοικητικό Συμβούλιο.

22.8.10

« Η Ρωμανία κι’ αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο» αλλά με άλλη στρατηγική.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
                                         
        Γεγονός σημαντικό καθ’ εαυτό υπήρξε η θεία λειτουργία στην ιστορική Μονή της Παναγίας Σ(τ)ου Μελά. Ευλάβεια, κατάνυξη και ρίγος συγκίνησης που κυριαρχούσαν στην Τραπεζούντα μεταδόθηκαν δορυφορικά στα πέρατα της Οικουμένης και δόνησαν τις καρδιές των απανταχού  Ελληνορθοδόξων.
        Για 88 χρόνια το μισαλλόδοξο κεμαλικό βαθύ κράτος λεηλάτησε, ρήμαξε, ανοσιούργησε και ιεροσύλησε στα χριστιανικά ιερά που αναγκάσθηκαν με το Ξερριζωμό τους να αφήσουν ανυπεράσπιστα οι Έλληνες.
        Μια χριστιανική λειτουργία μετά από έναν περίπου αιώνα  απαγόρευσης και μετατροπής της πολλαπλά τραυματισμένης  Μονής σε «μουσείο» είναι γεγονός ξεχωριστό. Αναρριπίζει μνήμες διεγείρει και αφυπνίζει συνειδήσεις, αναζωπυρώνει και παροξύνει αδρανούσες βουλήσεις. Λειτουργεί απελευθερωτικά....

15.8.10

Η Παναγία του Γένους των Ελλήνων

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

 
H Θεοτόκος στην ορθόδοξη θεολογία υποδηλώνει την αλληλοπεριχώρηση της ζωής του κτιστού με την ζωή του ακτίστου. Είναι το οικειότερο πρόσωπο στο οποίο καταφεύγει στις λύπες και στις χαρές του ο πιστός. Κεχαριτωμένη, αμετάθετη ελπίδα, ανάδοχος των δοκιμασιών. Στο πρόσωπό της νικήθηκαν οι όροι της φύσεως, εφ’ ώ και υμνείται ως «η μετά τόκον παρθένος και η μετά θάνατον ζώσα».
Απειράριθμα προσκυνήματα διάσπαρτα σ’ ολόκληρη την ελληνίδα γη διασαλπίζουν την ευλάβεια των Ελλήνων στη Μητέρα του Θεού. Θεοτόκος, Αειπάρθενος και Παναγία είναι τα τρία κύρια επίθετα με τα οποία η Εκκλησία μας την τιμά. Η Παναγία υπήρξε «συνεργός της οικονομίας» - με το εκκλησιαστικό βεβαίως νόημα του όρου. «Αυτό ακριβώς σημαίνει ανθρώπινη ελευθερία» (π.Γ. Φλωρόφσκυ).
Η πίστη στόλισε τη Μεγαλόχαρη με εκατοντάδες κοσμητικά που οι ιεροί υμνογράφοι αξιοποίησαν στην εκκλησιαστική ποίηση ολόκληρου του ενιαυτού, αλλά κατ’ εξοχήν το Δεκαπενταύγουστο.
Στη ζωντανή και ανανεούμενη παράδοση του Ελληνισμού η Γιορτή της Παναγίας είναι το Δεύτερο Πάσχα. Λαμπρή όσο και η Ανάσταση.
Για τον ελληνικό κόσμο η Παναγία είναι πάντοτε «γέφυρα μετάγουσα εκ της γης εις ουρανόν». Στις μεγάλες και τις μικρές ώρες και τις επώδυνες της ιστορίας, όπως εκείνες της Αλώσεως, οι δοκιμαζόμενοι πιστοί αντλούν παρηγοριά και ελπίδα από Εκείνην αλλά καθώς την νιώθουν τεθλιμμένη για τα πάθη τους τολμούν αμφίδρομα να την παρηγορήσουν:
«Σώπασε κυρά Δέσποινα / και μην πολυδακρύζεις
Πάλι με χρόνια με καιρούς / πάλι δικά μας θάναι»!
Το φως και η ζωή αναβλύζουν από τη μυστηριακή χάρη της Μεγαλόχαρης. Στις άγριες μέρες που περνούμε η Γιορτή της Κοιμήσεως είναι σταθμός ανεφοδιασμού με απαντοχή και αφοβία και σθένος ψυχικό, εξαιρετικά αναγκαία για όλους μας. Το «σύστημα» διαθέτει μέσα – επικοινωνιακά – να αποενοχοποιήσει εαυτό και να μετακυλίσει τις ενοχές στους πολίτες. Ληρώδης παραλογισμός: όποιος δεν στηρίζει τα «μέτρα» - αυτά που του κόβουν το μεροκάματο και τον κάνουν άνεργο – θέλει την χρεοκοπία!
Τους ξεσκέπασε προορατικά ο μέγας ταπεινός Μακρυγιάννης στο «Τετράδιό» του (σ.201):
«Ήφερε ο πιστικός τους λύκους εις τα πρόβατα, και τα καταφάνισαν και τ’ αφανίζουν, ότι θέλει τα δικά του δικά του και τα δικά μας δικά του και το λύκο νέτο».
Ζούμε την ρεαλιστική διάσταση της ιστορίας όπου οι πραγματικότητες είναι απροκάλυπτες, και τώρα ακόμη βιαιότερες και απσνθρωπότερες. Το ευαγγελικό μήνυμα που είναι και το απόσταγμα της Εορτής λέει ότι η ενεστώσα κατάσταση του κόσμου είναι πρώτον αξιόμεπτη και δεύτερον υπερβάσιμη. Υπερβάσιμη με τη βούληση και δράση των ανθρώπων που στοχεύουν την υπερνίκηση των νόμων της ζούγκλας και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης και ελευθερίας, ετερότητας και κοινότητας. Η Εκκλησία, μόνη αυτή έχει τη δύναμη να ικανοποιήσει την δίψα και την πείνα των ανθρώπων για αληθινή ζωή. Ο Χριστός ήρθε, «ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσι» οι άνθρωποι. Η πλέον αμετάκλητη είδηση της ιστορίας είναι ότι «τεθανάτωται ο θάνατος».
Η χριστιανική συνείδηση καταδικάζει την διανθρώπινη εκμετάλλευση και υπερασπίζεται το δίκαιο των θυμάτων πάσης εκμετάλλευσης. « Η οικονομία πρέπει να υπάρχει για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για την οικονομία» (Μπερντιάγιεφ, Ο Χριστιανισμός και η πάλη των τάξεων, 71).
H Μεγαλόχαρη είναι η Παναγιά του Γένους των Ελλήνων. Η Μάννα τους και η Υπέρμαχος Στρατηγός τους. Φυσικό επακόλουθο της αλήθειας που επεσήμανε ο επιφανέστερος σύγχρονος Ορθόδοξος Θεολόγος ο π. Φλωρόφσκυ: «Το να είμαστε χριστιανοί σημαίνει να είμαστε Έλληνες, μιας και η Καινή Διαθήκη, την ύψιστη αυθεντία της οποίας αποδεχόμεθα είναι δια παντός ένα ελληνικό βιβλίο».

12.8.10

Δώστε ναυτική βάση στη Ρωσία πριν δώσουν οι Τούρκοι.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Αν η εξωτερική πολιτική ήταν savoir -vivre τότε η πλησμονή χαράς που διαδήλωναν προχθές δημόσια οι δύο υπουργοί οι οποίοι υποδέχθηκαν τον κ. Νταβούτογλου στη Ρόδο θα αποτελούσε το άριστο της διπλωματικής τέχνης. Δυστυχώς οι διακρατικές σχέσεις δεν είναι δημόσιες σχέσεις. Στην περίπτωση μάλιστα της Τουρκίας γίνονται ωμοφαγικές, έως κανιβαλικές.
Ρόδος – Δωδεκάνησα είναι επόμενοι στόχοι του τουρκικού επεκτατισμού. Εξυπακούεται ότι ο επικεφαλής της διπλωματίας μας διαβάζει. Και διαβάζει κάθε τι που λέει – γράφει ο απέναντί του. Όλως συμπτωματικά ο κ. Νταβούτογλου και λαλίστατος και πολυγραφότατος είναι. Και στο περιώνυμο «Στρατηγικό βάθος» του δεν χρησιμοποιεί «εποικοδομητικές ασάφειες». Είναι ωμός μέχρις αναισθησίας.
Λοιπόν γράφει: «Θα πρέπει να αυξηθεί η εξάρτηση των Δωδεκανήσων από τη μικρασιατική ηπειρωτική πλάκα» (σ. 234). Τι εννοεί ο… ποιητής είναι προφανές και δεν κάνει πλάκα. Επιμένει: «Τα Δωδεκάνησα (…) εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους για την Τουρκία» (σ.279).
Τις σχέσεις με την Ελλάδα τις κατατάσσει στα «υποδεέστερα στοιχεία» και τις προορίζει για την «άσκηση πολιτικών αφ’ υψηλού» (σ.235). Επενδύει με καλλιέπεια τον κυνισμό του και δεν περιορίζεται σε «μηνύματα». Εκπέμπει ευθείες απειλές. Θέλει την Τουρκία να απαντά «με την απαιτούμενη σκληρότητα σε κάθε γεγονός που απειλεί τους στρατηγικούς της υπολογισμούς» (σ.238). Και θεωρεί «υποθήκευση» της εξωτερικής της πολιτικής και «υποβιβασμό της σε κατηγορία και σε κλίμακα από την οποία πρέπει να διαλέγεται» (σ.238). Άρα ο διάλογος γι’ αυτήν είναι πάντοτε προσχηματικός.
Η ευπιστία της εξωτερικής μας πολιτικής να νομίζει ότι διαλεγόμενη με την Άγκυρα θα αποτρέψει την επιθετικότητά της είναι απερίγραπτη. Η Τουρκία δεν διαλέγεται. Απειλεί. Απειλεί και προκαλεί εγγενές φοβικό σύνδρομο στην Ελλάδα. Εκβιάζει στρατιωτικά την Ελλάδα και οι ελλαδικές ελίτ, δειλές και άβουλες υποκύπτουν στον εκβιασμό της. Συμπεριφέρονται «φινλαδικά».
Ο επισκέπτης της Ρόδου δεν κρύβει προθέσεις, τακτικούς και στρατηγικούς στόχους.
«Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό χώρο της» (σ.244).
Και για να διαλυθούν οι όποιες αυταπάτες και ως προς την Κύπρο ο Νεοοθωμανός ξεκαθαρίζει:
-«Ακόμη και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα». (σ.279).
Τούτων ούτως εχόντων η λεηλασία του Αιγαίου και η διαιώνιση της Κατοχής στην Κύπρο είναι το φυσικό επακόλουθο της πολιτικής φιλοσοφίας που διέπει το βαθύ κράτος, κεμαλικό και νεοοθωμανικό.
Απέναντι σ’ ένα γείτονα που θεωρεί τα ελληνικά εδάφη «κατεχόμενα» η στρατηγική μας βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.
Η Άγκυρα υποσκάπτει με πειρατικές πρακτικές συστηματικά την κυριαρχία μας,στήνει στρατηγικα προγεφυρώματα, αλωνίζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα προσημειώνοντας δικαιώματα δυτικά των νησιών μας και προωθεί γεωστρατηγικά τετελεσμένα. Εμείς υπνώττουμε για πολλοστή φορά. Από τους Αμερικανούς παίρνει ό,τι χρειάζεται και χωρίς αντάλλαγμα. Στους Άραβες πουλάει αφοσίωση, με τους Εβραίους είναι εχθρός στα λόγια, αλλά συνέταιρος στο εμπόριο με τις αραβικές χώρες.
Από τότε που Σημίτης – Πάγκαλος ανεγνώρισαν με τη συμφωνία της Μαδρίτης «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο η Άγκυρα λειτουργεί σε θάλασσα και αέρα αρχικά ως συνιδιοκτήτης και συχνά ως αποκλειστικός ιδιοκτήτης (ICAO και ΝΑΤΟ ερήμην μας έχουν αναγνωρίσει αποκλειστικά δικαιώματα στους απέναντι).
Μας ήρθε και ο Αμερικανός υφυπουργός Μόρνινγκστάρ. Καλώς το παιδί (!) με το που πάτησε το πόδι του μας είπε ότι «Το Αιγαίο είναι αμφισβητούμενη θάλασσα» και έχουμε με τους πασάδες «πρόβλημα συνόρων» (sic!). Ο επισκέπτης είχε και τη λύση στο τσεπάκι του: «το οικονομικό όφελος και για τις δύο χώρες είναι τόσο μεγάλο, που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση». Αυτός τετραγώνισε τον κύκλο, αλλά πριν από αυτόν η Κυβέρνηση του Μνημονίου εκεί δείχνει να κατέληξε.
Η Τουρκία μας εκβιάζει στρατιωτικά. Με τους Αλβανούς υπογράψαμε ΑΟΖ και οι Τούρκοι την ακύρωσαν, με τους Αιγυπτίους υπέγραψε η Κύπρος και τώρα η Άγκυρα ζητεί από τον Μουμπάρακ να την παγώσει. Ο ι Σέρβοι – ναι αυτοί για τους οποίους δώσαμε την ψυχή μας πήγαν με τους Τούρκους. Οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ είναι μ’ αυτήν. Η ΕΕ αγρόν αγοράζει σε ζητήματα ασφαλείας.
Πρέπει επειγόντως να βρούμε στρατηγικό εταίρο, εγγυητή της ασφαλείας μας.
Το νέο έρχεται αναπάντεχο και αληθινό: Ο Ρώσος ναύαρχος Βισότσκι, δηλαδή ο Πούτιν ψάχνει στην περιοχή αγκυροβόλο και ναυτική βάση. Ψάχνει στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Η Ελλάδα πρέπει να σπεύσει ταχέως.
Αλλοιώς η εσχάτη πλάνη θα είναι χείρων των προηγουμένων.

εφ. ΠΑΡΟΝ

2.8.10

Δήμος - τερατούργημα

Ο Δήμος Ιάσμου με τις συνενώσεις του "Καλλικράτη" μετετράπη σε δήμο - τερατούργημα.

Ανυποψίαστοι ή συνειδητά συνεργοί του ανοσιουργήματος κυβερνητικοί και κομματικοί αξιωματούχοι υπέκυψαν στις αξιώσεις του βουλευτή Χατζηοσμάν και της περιβόητης «Συμβουλευτικής».
Οι Χριστιανοί του Ιάσμου είναι ανήσυχοι, εκπέμπουν κραυγή αγωνίας και αξιώνουν την αποκατάσταση των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
Μεταφέρουμε την αγωνία τους, την οργή και την αξίωσή τους.
Υπάρχει κάποιος στην Κυβέρνηση να τους ακούσει;