17.5.11

Η Δημοκρατική Αναγέννηση για το Ζάππειο ΙΙ

H Κυβέρνηση και οι τροϊκανοί κηδεμόνες της αντιμετωπίζουν τους Έλληνες  ως νούμερα και όχι ως ανθρώπους. Η οικονομία καταδυναστεύει την κοινωνία και  κατακυριεύει την πολιτική. Ο κόσμος ακούει συνέχεια για νέα στυγνότερα μέτρα, επικείμενες χρεοκοπίες και άλλα εφιαλτικότερα.
Ό,τι συμβάλλει στην αναστήλωση της ψυχολογίας του λαού μας  αυτές τις ώρες οποθενδήποτε προερχόμενο είναι ευπρόσδεκτο.
Υπ’αυτήν την έννοια ο τρόπος  που μίλησε στο Ζάππειο ο κ. Σαμαράς και η νότα αισιοδοξίας που κόμισε στον αντίποδα της απόγνωσης και της κατάθλιψης που εκπέμπουν καθημερινά η Κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ είναι καθ’ εαυτό θετικό γεγονός.
Επί της ουσίας των θέσεων που δεν αφορούν τεχνικά ζητήματα, εμείς, η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ επιμένουμε από την αρχή της κρίσης
και εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε ότι:
Πρώτον:  Προϋπόθεση εξόδου από την κρίση είναι η αναδιάρθρωση του χρέους. Το μέγεθός του και η συνεχής διόγκωσή του εξ αιτίας της βάρβαρης εξοντωτικής λιτότητας που επιβάλλει η μοναδική και ανελέητη συνταγή της τρόϊκας, το καθιστούν ήδη μη διαχειρίσιμο.. Δεδομένου ότι μέγα μέρος αυτού του χρέους ανήκει στο είδος που αποκαλείται  επονείδιστο  χρέος μία απομένει η λύση:  συνεννόηση με τους δανειστές ώστε να μας δοθούν:
α. Εύλογη περίοδος χάριτος,
β. «Κούρεμα»  στο 55% των αξιώσεων των δανειστών,
γ. Επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής. Είναι προφανές ότι οι δανειστές θα τεθούν ενώπιον του διλήμματος αναδιάρθρωση ή παύση πληρωμών. Και αυτό πριν πάμε στις υποθήκες των «φιλέτων»για τα 50 (και όχι μόνον)δις.
Δεύτερον: Η χώρα μας έχει ανάγκη από μια γενναία αναδόμηση της κοινωνικής ζωής  που προϋποθέτει  όπως επισημαίνουν  οι εγκυρότεροι αναλυτές νέες μορφές  οργάνωσης, διακυβέρνησης και διαπαιδαγώγησης με στόχο την τίμια αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος, υπέρ της εργασίας και τον πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η ανισοκατανομή  έχει φτάσει σε ακραία όρια που αναστέλλουν την  ομαλή λειτουργία της οικονομίας.
Το κοινωνικό κράτος έχει υποστεί αυτόν τον καιρό συντριπτικά  κατάγματα. Ολόκληρο το συλλογικό εργατικό δίκαιο έχει καταλυθεί και μεσαιωνικοί θεσμοί ευελιξίας της εργασίας και ατομικών συμβάσεων   έχουν ανατρέψει τα εργατικά επιτεύγματα καρπό σκληρών και αιματηρών αγώνων.
Τρίτον:  Ο κ. Σαμαράς εξαγγέλλει δραστικές φορολογικές ελαφρύνσεις προς το κεφάλαιο με στόχο όπως  διακηρύσσει την προσέλκυση νέων επενδύσεων. Η πραγματικότητα όμως έχει αποδείξει ότι ούτε οι τάχα υψηλοί φόροι εμπόδισαν ποτέ τις επενδύσεις ούτε οι κατά καιρούς μειώσεις τους τις ενίσχυσαν. Και το 2004-5 μειώθηκε η φορολογία των επιχειρήσεων αλλά δεν προσελκύσαμε κανέναν επενδυτή. Τους επενδυτές από την Ελλάδα τους απομακρύνει η τυραννική γραφειοκρατία και η λερναία ύδρα της πολυεπίπεδης διαφθοράς, θηρία τα οποία κάθε επίδοξος επενδυτής βρίσκει διαρκώς μπροστά του. Και είναι ανίκητα όπως και η επίσημη βλακεία.
Εξ άλλου τα ποσοστά κέρδους στην ελληνική οικονομία πριν την  κρίση χρέους έφταναν το διπλάσιο του μέσου όρου στην Ε.Ε.  Ουδείς παρά ταύτα ενοχοποίησε την επιχειρηματικότητα για να χρειάζεται απενοχοποίηση τώρα . ΄Ενοχη είναι η πολιτεία στο βαθμό που δεν οικοδόμησε ένα υγιές κοινωνικό κράτος το οποίο τώρα το άφησε ανυπεράσπιστο να κατεδαφισθεί.
Τέταρτον: Η προσχώρηση του κ. Σαμαρά στην τροϊκανή άποψη των αποκρατικοποιήσεων, δηλαδή του ξεπουλήματος ασφαλώς σε τιμή ευκαιρίας της δημόσιας περιουσίας προκαλεί περαιτέρω ανησυχίες για το ευάλωτο της Ν.Δ. στις πιέσεις του διεθνούς και ευρωπαϊκού συστήματος.
Υπάρχει ελπίδα και αυτή μπορεί να την εκφράσουν οι εξεγερμένες συνειδήσεις του λαού, όταν ενεργοποιηθούν.
Όπως λέει ο ποιητής:
Από την ΄Ηπειρο στο Μοριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του χάρου αλώνια-
Κριτής κι’ αφέντης είν’ ο Θεός
Και δραγουμάνος του ο λαός
 (Ν.Γκάτσος)

Δεν υπάρχουν σχόλια: