7.11.12

Εκδήλωση για την νικηφόρα προέλαση του 1912-13

ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ                            
ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
(Ίδρυμα Παπαθεμελή)                                     
                                           
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


 Σας προσκαλούμε εγκάρδια στην εκδήλωση τιμής για την εκατονταετηρίδα των Ελευθερίων της Θεσσαλονίκης, Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου και Αιγαιοπελαγίτικων Νησιών με θέμα:

1912-13 η νικηφόρα προέλαση που διπλασίασε την Ελλάδα
 την Δευτέρα 12 Νοεμβρίου, ώρα 6.30 μ.μ., στην Αίθουσα Διαλέξεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60).
 Εισηγούνται (10΄):
 Στέλιος Παπαθεμελής, Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης: Εισαγωγικά
Παναγιώτης Κρητικός, πρώην Αντιπρόεδρος Βουλής: Το κίνημα του 1909.
Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, πρ. Πρύτανης: Εξαιρετικές συγκυρίες των εθνικών μας επιτευγμάτων.
Μάνος Μεγαλοκονόμος, πρέσβης ε.τ.: Οι διπλωματικοί χειρισμοί του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Κωνσταντίνος Χολέβας, πολιτικός επιστήμων: Οι πνευματικές προϋποθέσεις και τα επίκαιρα διδάγματα.
Θεόδωρος Παντούλας, δημοσιογράφος: Από Συμβασιλεύουσα, Συμπρωτεύουσα.
Βλάσης Αγτζίδης, ιστορικός: Ο επίλογος της δεκαετίας.
 Συντονίζει ο Μανώλης Μηλιαράκης, Πρόεδρος Χριστιανικής Δημοκρατίας.


Αθήνα: Νικοδήμου 2, Σύνταγμα Τ.Κ.105 57 Τηλ. 210.3314314  fax 210.3217771

27.8.12

Οι «Πέρσες» του Αισχύλου

Θέατρο Κήπου
Δευτέρα 27 Αυγούστου
Τρίτη 28 Αυγούστου
Ώρα 9 μ.μ.

Οι «Πέρσες» του Αισχύλου είναι είδος πολιτικής πραγματείας με ποιητική μορφή. Ο Αισχύλος θέλησε να δείξει πώς μια υπερδύναμη, η Περσία, μπορεί να καταστραφεί αν υπερβεί τα παραδεδειγμένα ηθικά όρια και φτάσει στην Ύβριν.
Οι Πέρσες εγκωμιάζουν τη Νίκη του Μαραθώνα εμβληματική στην κατίσχυση του ελληνικού πολιτισμού και αποδεικνύουν κατά τον Ηρόδοτο ότι όταν οι Έλληνες ομοφρονούν, είναι ικανοί να νικήσουν και όλους μαζί τους ανθρώπους της γης.
Ο λόγος του Αισχύλου πάντα επίκαιρος..
«Ω παίδες Ελλήνων, ίτε…Ελευθερούτε πατρίδα, τέκνα, γυναίκας
και των πατρώων θεών ελευθερούτε τα ιερά και των προγόνων
τους τάφους…»
Αξιοπρέπεια..μέτρο..αινιγματικό χαμόγελο από τις κόρες του Ερεχθείου..υψηλό γούστο..σκέψη..φιλοσοφία..δημοκρατία..ποίηση..ρυθμός…βλέμμα στο ιστορικό παρελθόν που ατενίζει ένα καλύτερο αύριο..για όλα αυτά είναι τώρα που πολεμάτε…
Μάθημα από αυτήν την τραγωδία, πιο επίκαιρο, δεν γίνεται!
Συνιστούμε σε όλους τους φίλους μας (και τους…εχθρούς μας) να παρακολουθήσουν την παράσταση της τραγωδίας:

Θέατρο Κήπου                 Δευτέρα 27 Αυγούστου
                                     Τρίτη 28 Αυγούστου

                                     Ώρα 9 μ.μ.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Νικολαϊδης
Πρωταγωνιστούν: Φωτεινή Φιλοσόφου
                           Γιάννης Νικολαϊδης
                           Ζαχαρίας Ρόχας
ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ: Κώστας Λάσκος, Γιώργος Γεωργίου,Χρήστος Κανέλλης, Μανώλης Σκιαδάς, Βασίλης Ασημακόπουλος, Γιώργος Χουσάκος και χορός ανδρών.

Το κουνούπι και η καμήλα

γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης

«Αλλοίμονο σας Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, ότι διυλίζετε το κουνούπι και αφήνετε την καμήλα να περάσει», αυτά είπε ο Χριστός πριν δύο χιλιάδες χρόνια και η σύγκριση της καμήλας με το κουνούπι δείχνει το μέγεθος της υποκρισίας των αρχόντων στην εφαρμογή των νόμων.
Αφορμή η σύλληψη μιας παράνομης επιχειρηματία από τις δυνάμεις της οικονομικής αστυνομίας, που διαχειρίζεται εστιατόριο στη Ύδρα χωρίς να εκδίδει αποδείξεις, παρακρατώντας έτσι το ΦΠΑ που αναλογεί στο κράτος. Προφανώς δεν είναι ο μόνος επιχειρηματίας ή πολίτης αυτού του τόπου που φοροδιαφεύγει και αποτελεί καθήκον μιας ευνομούμενης  πολιτείας να προστατεύει τα συμφέροντα του κράτους από τους καπηλευτές του δημοσίου χρήματος και άρπαγες του δημοσίου πλούτου.
Με αφορμή αυτό το προφανές αδίκημα όλα τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια του συστήματος, άνδρες και κυρίως γυναίκες, προσπαθούν να  μας πείσουν ότι αδίκως εξεγέρθηκε ο κόσμος της Ύδρας ενάντια στην οικονομική αστυνομία, προς ενίσχυση της οποίας κατέφθασαν στο νησί με πλοίο της γραμμής άνδρες των ΜΑΤ και με   ειδικά ναυλωμένη φρεγάτα οι εκπρόσωποι των αρχών, με ένα κόστος που προφανώς υπερβαίνει τις απώλειες του Δημοσίου από την φοροδιαφυγή της εν λόγω κυρίας.
Προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο Ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος και υποστηρίζει τους παρανομούντες προς έκπληξη και αγανάκτηση όλων αυτών των νομίμων πολιτών, δημοσιογράφων, πολιτικών και εντίμων διανοουμένων, που υπηρετούν το σύστημα και κόπτονται για την νομιμότητα.
Εκπλήσσονται που ο λαός υποστηρίζει έναν μικροκατεργάρη και δεν εκπλήσσονται ούτε δημιουργούν θέμα για το ότι κυκλοφορεί ελεύθερος ο Γ. Παπανδρέου  που ψευδόμενος δημοσίως λέγοντας ότι «λεφτά υπάρχουν» παρέσυρε το εκλογικό σώμα σε μία πλάνη, ζημιώνοντας το Δημόσιο με δισεκατομμύρια, τη στιγμή μάλιστα που ήδη είχε έλθει σε προ-συνεννόηση με τον τότε διευθυντή του ΔΝΤ, όπως αποκάλυψε ο τελευταίος, αλλά και  μέλη του ιδίου οργανισμού.
Εθελοτυφλούν για το ότι ο Κ. Σημίτης έκανε τα στραβά μάτια στην υπόθεση του χρηματιστηρίου, που ζημίωσε τους Έλληνες αποταμιευτές με δισεκατομμύρια και τους απέτρεψε από την πραγματική παραγωγική επένδυση οδηγώντας τους στην ανέγερση ακινήτων που τώρα φορολογούν μανιωδώς. Αδιαφορούν  για το ότι υπουργοί με αποδεδειγμένη ενοχή  στην κατασπατάληση και κατάχρηση δημοσίου χρήματος κυκλοφορούν ελεύθεροι, ενώ μερικοί από αυτούς συγγράφουν μάλιστα τα απομνημονεύματα τους για το πώς οι ίδιοι έδιναν επιδοτήσεις σε κομματικούς οπαδούς και προσελάμβαναν δημοσίους υπαλλήλους κατηγορώντας εκ των υστέρων το σύνολο του λαού ότι  τάχα «μαζί τα φάγαμε».
Είναι προφανές ότι  το κόστος της «επιχείρησης Ύδρα», που όπως ήδη  ανέφερα υπερβαίνει κατά πολύ την απώλεια της συγκεκριμένης φοροδιαφυγής, δεν έγινε για την υπεράσπιση των υπαλλήλων της οικονομικής αστυνομίας αλλά προφανώς για την πρόσληψη τυχόν εξέγερσης ενός αγανακτισμένου λαού που ζει υπό την βία της κοινωνικής αδικίας και την έλλειψη μέτρου στην εφαρμογή των νόμων.
Οδηγούν το λαό στην εξαθλίωση για να καλύψουν δικές τους παρανομίες και του δημιουργούν αισθήματα ενοχής για πραγματικές μεν παρανομίες που όμως συγκρινόμενες με τις δικές τους καταχρήσεις δίνουν ακριβώς το μέτρο σύγκρισης της καμήλας με το κουνούπι. Εάν δεν απομακρυνθούν από την εξουσία με νόμιμο τρόπο και δεν δικασθούν από ανεξάρτητους δικαστές θα οδηγήσουν το λαό  σε εμφύλιο σπαραγμό με απρόβλεπτες συνέπειες. Αυτός, προφανώς, είναι ο εφιάλτης τους και η ευθύνη είναι όλη δική τους και κατόπιν αυτών που καραδοκούν για κάτι τέτοιο.

Ποιοι καίνε την Ελλάδα;

Λιγοστά και μη σύγχρονα μέσα, λάθη και εγγενείς ανεπάρκειες της πολιτικής πυρόσβεσης. Κατανοητά και τα ειδικά χαρακτηριστικά, οι δαιμονιώδεις άνεμοι, η εφετινή ξηρασία. Όλα κατά κάποιον τρόπο εξηγούν τη νέα καταστροφή της Χίου. Λείπει ο Βίκτωρ Ουγκώ για να την απαθανατίσει!
Όμως υπάρχει μια πλευρά που οι πάντες αντιπαρέρχονται: Οι πυρκαγιές στην Ελλάδα, με απειροελάχιστες εξαιρέσεις, που προέρχονται και αυτές από εγκληματική αμέλεια, είναι έργο αδιστάκτων εμπρηστών.
Το ερώτημα για την ταυτότητα των δραστών, είναι αμείλικτο.
Στην εγκληματολογία, όταν δεν γνωρίζεις τον δράστη, ψάχνεις ποιός μπορεί να έχει λόγο να διαπράξει το αποτρόπαιον.
Παλαιότερα βασιζόμενοι σε αποχρώσες ενδείξεις, λογικές αναλύσεις και κουρδικού ελέγχου έντυπα, εκτίμησή μας ήταν ότι ηθικός και κατά περίπτωση πραγματικός αυτουργός των εμπρησμών είναι ο εξ ανατολών αγαπημένος μας γείτων…
Κάποιοι μας είπαν τότε εκτός από…τουρκοφάγους, φαντασιόπληκτους.
Αργότερα, ήρθε ο Μεσούτ Γιλμάζ (διατελέσας πρωθυπουργός) και κατήγγειλε ευθέως και επωνύμως την συνάδελφό του Τσιλέρ, ότι ως πρωθυπουργός σχεδίασε και εκτέλεσε εμπρησμούς κυρίως στα νησιά μας.
Ο Γιλμάζ ή κάποιος ανάλογος δεν ξαναβγαίνει σήμερα, αλλά τίποτε δεν έχει αλλάξει στο κεφάλαιο αυτό.
Είναι φυσικό να υποψιαζόμαστε την προέλευση του εγκλήματος. Πρέπει οι έρευνες να στραφούν κατά των πρακτόρων τους.

Πρωτογενές έλλειμμα πνευματικής διαύγειας και πολιτικής βούλησης

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Ο κόσμος τα έχει χαμένα. Σέρνεται αλαφιασμένος και απελπισμένος. Οι ταγοί του δεν του εμπνέουν πια την παραμικρή εμπιστοσύνη.
Βιώνουμε μιαν ανομολόγητη χρεοκοπία. Έχουν βαλθεί να μας πεθάνουν, οι αλλοεθνείς κερδοσκόποι ως χώρα και οι ομοεθνείς τοποτηρητές τους ως ανθρώπους με αξιοπρέπεια.
Δεν πρέπει να τους το επιτρέψουμε. Να βρούμε τον βηματισμό μας.
Θλιβόμενοι, κακουχούμενοι και πολυειδώς πλανώμενοι, αυτόν τον καιρό αναζητούμε μιαν ανάσα ρεμβασμού στο Δεκαπενταύγουστο. Μας ανοίγει το δρόμο ο Παπαδιαμάντης. Πάμε μαζί του στις Παναγιές της Σκιάθου. Στην Παναγία την Κουνίστρα , στην Παναγίτσα στο Πυργί, στην Παναγία του Ντομάν, στην Κεχριά. «Είχα τάξιμον να υπάγω στην Κεχριάν να ψάλω το `Πεποικιλμένη‚ », αρχίζει το ομώνυμο διήγημά του, για να καταλήξει «Τέλος ηξιώθην να ψάλω το Πεποικιλμένη».
Καλλικέλαδος ψαλμωδός ο φιλόκαλος των γραμμάτων μας, κάνει ακόμη πιο μελωδικούς τους κατανυκτικότατους και λυρικότατους ειρμούς και τροπάρια.
Ωσεί αυτήκοοι και αυτόπτες τον παρακολουθούμε:
«Πεποικιλμένη τ θεία δόξη, ερ κα εκλες Παρθένε μνήμη σου, πάντας συνηγάγετο, πρς εφροσύνην τος πιστούς».
Οι απαίδευτοι στη βαθύτερη ουσία της πίστεως, αντιπαρέρχονται ανυποψίαστοι όσα βιώνουν φωτισμένα μυαλά όπως ο Τσαρούχης. Αυτός έβλεπε ότι το μεγάλο οικοδόμημα της Ορθοδοξίας εκτός από τα δόγματα και τους κανόνες, «τόχτισαν ποιητές, μουσικοί, ζωγράφοι, κεντηστάδες, χρυσικοί και καλαϊτζήδες, χτίστες και αρχιτέκτονες».
Τι κατόρθωσαν όλοι αυτοί; «Με τον τρόπο τους εκφράσανε το συνδυασμό του πνεύματος με τη σάρκα, τη θεϊκή ισορροπία ανάμεσα στα δύο, που αποτελεί την ουσία του Όρθόδοξου Χριστιανισμού»(Ως στρουθίον μονάζον επί δώματος σ.94).
Οσμή ευωδίας πνευματικής ο εκκλησιαστικός Δεκαπενταύγουστος. Οι ιερές ακολουθίες του, συμπυκνώνουν μια κοσμοαντίληψη, η οποία απορρίπτει την «αδάπανον ευλάβειαν» πολλών σύγχρονων χριστεπωνύμων, τους οποίους βεβαίως «ου παραδέχεται η βασιλεία των ουρανών» (Μ. Βασίλειος). 
Σίγουρα η πίστη είναι μια προσωπική περιπέτεια του ανθρώπου στην αναζήτηση και συνάντησή του με τον Θεό.
Για τον πολλαπλά εφιαλτικότερον παρόντα αιώνα, ισχύουν ασφαλώς όσα είπε ο Marcel Moré για τον προηγούμενο: «Ο λόγος εκείνων που βρήκαν τρόπο να καθήσουν άνετα πάνω στο σταυρό, δεν μπορεί πια να έχει καμιάν απήχηση σ’ έναν αιώνα που σπαράζεται από πραγματικότητες ουσιαστικά τραγικές».
Είναι βέβαιο ότι διαθέτουμε και τις γνώσεις και τα εργαλεία για να βγούμε από την κρίση (Κρούγκμαν, Τέλος στην ύφεση τώρα, 259). Πλην, το μόνο που εμποδίζει την ανάκαμψη είναι η έλλειψη πνευματικής διαύγειας και πολιτικής βούλησης (ένθ.αν.).
Η πνευματική διαύγεια, αποτελεί όρο σωστής προσέγγισης. Η συμβατική σοφία σέρνεται συχνά από ιδεολογικοπολιτικές προκαταλήψεις. Γι’ αυτήν, η κρίση είναι ατύχημα στην αρένα των αγορών. Το Ευαγγέλιο  όμως, την βλέπει ως ανθρωπολογική βλάβη.
Η χριστιανική ερμηνεία της κρίσης, ξεκινάει απ’ την διάγνωση ότι «ρίζα πάντων των κακών εστίν η φιλαργυρία, (Απ.Παύλος,Τιμ.Α’ 6,10).
Αμείλικτο το ευαγγελικό κατηγορώ κατά της πλουτοκρατίας:
«Ακούστε με τώρα κι εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε με γοερές κραυγές για τα βάσανά σας που όπου νά ’ναι έρχονται. Ο πλούτος σας σάπισε και τα ρούχα σας τά ’φαγε ο σκόρος, το χρυσάφι σας και το ασήμι κατασκούριασαν και η σκουριά τους θα είναι μαρτυρική κατάθεση εναντίον σας και θα καταφάει τις σάρκες σας σαν τη φωτιά» (Ιάκωβος 5,1-3).
Συγκλονιστικά και τα πατερικά κείμενα που μαστιγώνουν το ατομικό κέρδος, τον ακόρεστο πλουτισμό, την τοκογλυφία.
Ποιος είναι εν τέλει ο χριστιανικά εύπορος; Ο αυτάρκης. «Ο μη δεόμενος των αλλοτρίων αλλ’ εν αυταρκεία αγαπών είναι, πάντων εστίν ευπορώτερος» (Ιω.Χρυσόστομος PG,48,982).
Όσα αποκαλύφθηκαν εσχάτως, αποδεικνύουν ότι τροϊκανοί και ημέτεροι γνωρίζουν αείποτε ότι βαττολογούν για ένα πρόγραμμα που δεν έχει ενδεχόμενο ούτε ένα στο εκατομμύριο να πραγματωθεί.
Τέλειωσαν και τα ψέματα της πολιτικής τάξης.
Πέστε στον κοσμάκη όλη την αλήθεια, αφού ούτως ή άλλως  αυτός θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Επιστροφή στην ανάπτυξη. Να ξεκινήσουμε απ’ το μηδέν. Να ανασκουμπωθούμε όλοι. Κάτι  να παραγάγουμε… 
«Έως πότε θα είμεθα αχαρακτήριστοι Γραικύλοι;» (Παπαδιαμάντης, Η κάλτσα της Νώενας,Βήμα,Άπαντα 12,65).

Πότε θα κάνει ξαστεριά;

του Στέλιου Παπαθεμελή

 «Μες στων καιρών την ανημποριά
διώξε το γρέγο και το βοριά
και ξαναγύρισε ήλιε στη γη
με του θριάμβου σου την κραυγή.
Ότι συ ει η αλήθεια και η ζωή και η ανάστασις.
Ο ων και ο ην και ο ερχόμενος».

Αγωνία και προσμονή, αποτυπωμένες στις «Μέρες Επιταφίου» του Νίκου Γκάτσου, κατά παραγγελία Μάνου Χατζηδάκη.
Η χώρα βιώνει την αγωνία στο ζενίθ, ενώ εξαντλείται η προσμονή της.
Εγκλωβισμένη σ’ ένα «πρόγραμμα» που οδηγεί στο πουθενά, βάλλεται πανταχόθεν με καταιγιστικά πυρά. Διεθνείς κερδοσκόποι, ανάλγητοι εταίροι, ιδιοτελείς σύμμαχοι και λοιποί αναξιόπιστοι θεσμικοί, εκτέλεσαν επί τόπου και επέπεσαν σαν τα κοράκια στο οδωδός και τυμπανιαίο πτώμα της ελληνικής οικονομίας.
Όσο περνάει ο καιρός, όλο και κάποιος από τα ενδότερα του κακόφημου ΔΝΤ βγάζει στη φόρα μερικά από τα μύρια άπλυτά του που αποκαλύπτουν το βρώμικο παιχνίδι που έπαιξαν και συνεχίζουν σε βάρος μας, αλλοεθνείς, ου μην αλλά, και ομοεθνείς εχθροί του λαού. Χαρακτηριστικές αν και «μισές» προς το παρόν οι παρεμβάσεις του Πίτερ Ντόιλ και του ημέτερου Π. Ρουμελιώτη.
Για «παραλείψεις και συγκαλύψεις» στην ευρωπαϊκή και την ελληνική κρίση χρέους μίλησε ο πρώτος. Ενώ το εκ γενετής «μη εφαρμόσιμο» του ελληνικού προγράμματος επεσήμανε ο δεύτερος, που πρότασή του για κούρεμα τότε που ήταν επωφελής (Μάιος-Αύγουστος 2010), απέρριψε ο ΓΑΠ.
Ο φωτισμένος πατέρας της Ευρώπης Ζαν Μονέ εύστοχα διέγνωσε ότι το κοινό όφελος, η συγκεκριμένη, όπως έλεγε, αλληλεγγύη αποτελεί τη συγκολλητική ουσία των ευρωπαϊκών λαών.
Αυτό ανέτρεψαν οι άπληστοι κερδοσκόποι, επιβάλλοντας υπέρτατο νόμο τη σωτηρία των τραπεζών, μέσω της πειθήνιας κομματοκρατίας, που λειτουργεί ως θυγατρική της τραπεζικής βιομηχανίας.
Χυδαιολογούν τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ και ανευθυνοϋπεύθυνοι πολιτικοί τύπου Ρέσλερ χύνουν καθημερινά δηλητήριο κατά της Ελλάδος, κλιμακώνοντας έναν αήθη πόλεμο νεύρων που αμαυρώνει τη διεθνή εικόνα της χώρας, διαχέοντας μηνύματα αβεβαιότητας.
Για ποιο επενδυτικό κλίμα κόπτονται ορισμένοι, ενώ μοιράζουν αυτοεκπληρούμενες προφητείες καταστροφής και μονάχη έγνοια έχουν τον σφετερισμό του εθνικού μας πλούτου; Ο καυγάς τους είναι για το… πάπλωμα!
Εγκαλούμεθα για υπερμεγέθη δημόσιο τομέα, αν και είναι κάτω του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Το πραγματικό μας πρόβλημα είναι η λειτουργική του ανασυγκρότηση με δραστική ελάττωση της γραφειοκρατίας.
Η ΕΚΤ είναι υποτίθεται η τράπεζα όλων των Ευρωπαίων. Αδιανόητο επομένως να μας εκβιάζει με χρεοκοπία αν δεν αποπληρώσουμε τα 3,2 δισ.€ της 20/8. Αδυνατούμε. Τα 31,3 δισ.€. του τριμήνου τα έχουν προκατάσχει: 23,8 δισ. για τις τράπεζες, 1,4 δισ. σε τόκους και 2 δισ. έντοκα γραμμάτια δημοσίου, προσθέτοντας τα 3,2 δισ. της ΕΚΤ= 30,4 δισ.€. Υπόλοιπον εγγύς του μηδενός, 0,9 δισ. για την πραγματική οικονομία!
Παρ’ όλα αυτά η ΑΤΕ Bank, η οποία μαδήθηκε με το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων, αντί να εισφερθεί σ’ ένα ισχυρό δημόσιο τραπεζικό πυλώνα, σε εκπλήρωση προφανώς διαπλεκομένων προεκλογικών δεσμεύσεων που αφορούν και την εξαφάνιση του δικομματικού χρέους (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) 210 δισ.€, ιδιωτικοποιήθηκε.   
Οι ελλαδικές πολιτικές ελίτ, αντί να ηγηθούν μιας πανστρατιάς που θα βάλει όλο αυτό το αληταριό στο μπάγκο του, αντιπαρέρχονται με αιδήμονα σιωπή τα τεκταινόμενα, όταν δεν τα αναπαράγουν.
Σπρώχνοντας την Ελλάδα στον όλεθρο, οι εταίροι πριονίζουν χωρίς να το συνειδητοποιούν, το δένδρο στο οποίο κάθονται. Και απομιμούνται τους προγόνους τους.
Έγραφε ο γενναίος Μακρυγιάννης:
«Τους κατάτρεξαν οι Ευρωπαίγοι τους δυστυχείς Έλληνες. Εις της πρώτες χρονιές εφόδιαζαν τα κάστρα των Τούρκων˙ τους κατάτρεχαν και τους κατατρέχουν ολοένα διά να μην υπάρξουν. Η Αγγλία τους θέλει να τους κάμη Άγγλους με την δικαιοσύνη την αγγλική, καθώς οι Μαλτέζοι ξυπόλυτους και νηστικούς, οι Γάλλοι Γάλλους, οι Ρούσοι Ρούσους, κι ο Μετερνίκ της Αούστριας Αουστριακούς -κι όποιος τους φάγη από τους τέσσερους. Και τους λευτερώνουν χειρότερα κι από τους Τούρκους. Και οι τέσσεροι καλά φρονούν, όμως να ιδούμεν τι λέγει κι αυτός ο μάστορης ο γερο-Θεός».
Όλοι μας γέλασαν φοβερά. Μόνη ελπίδα μας να ανατρέψουμε τα Μνημόνια για να μην καταντήσουμε ευρω-γερμανική αποικία, «ο μάστορης ο γερο-Θεός» να βάλει το χέρι Του και μεις μυαλό.
Αμήν!

«Ο καιρός για λιτότητα είναι η άνθηση και όχι η κάμψη» ηλίθιοι, αναβοά ο Keynes

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης
 
Παρακολουθούμε το κύκνειο κυβερνητικό άσμα του πολιτικού προσωπικού. Είδους υπό εξαφάνιση! Το «παλιό» οπισθοδρομεί ενώ το «νέο» αργοπορεί.
Σε ανώμαλες περιόδους ο ιστορικός χρόνος συντομεύεται. Και μεγάλες αλλαγές συντελούνται με γοργούς ρυθμούς. Κόσμος πάει κι έρχεται, μάλλον περαστικοί είναι… Σημασία έχει οι αλλαγές να γίνουν προς το καλύτερο. Αυτό όμως προϋποθέτει ισχυρή γνώση ιστορίας. Ο Πολύβιος την ονομάζει «αληθινωτάτην παιδείαν και γυμνασίαν (= άσκηση) προς τας πολιτικάς πράξεις» (Ιστορίαι Α, 1, 1). Εξυπακούεται ότι οι «πεπαιδευμένοι», πρέπει να είναι δίκαιοι και ανδρείοι. Αυτονοήτως ικανοί. Το «παλιοί» ή «νέοι» αποπροσανατολίζει. Στη θουκυδίδεια επιστημολογία «νομίσατε νεότητα και γήρας άνευ αλλήλων μηδέν δύνασθαι» (VI, 18, 6). Διότι «ομού το φαύλον και το μέσον και το πάνυ ακριβές, αν συγκραθέν μάλιστα αν ισχύειν». Κοντολογίς, μόνο αν γίνει ένας σωστός συγκερασμός απ’ τους ανώριμους νέους, τους ώριμους και τους φρόνιμους ηλικιωμένους θα απαρτισθεί ένα ισχυρότατο σύνολο.
Η πολιτική τάξη αγωνιά για την νομιμοποίησή της από τους δανειστές και τη Γερμανία ως επιχώριος τοποτηρητής της ξενικής εξουσίας.
Επειδή πάντως ουδέν κακόν αμιγές καλού, παρά και εξαιτίας της χαώδους κατάστασης που κυριαρχεί, «ελήλυθεν η ώρα» να αντιμετωπισθεί εκείθεν των μνημονίων, το αμαρτωλό πλέγμα διαφθοράς, διαπλοκής, φοροδιαφυγής και συνενοχής ενός προνομιούχου τμήματος της κοινωνίας. Το απαρτίζουν, ως γνωστόν, εθνικοί εργολάβοι και προμηθευτές, συνεξουσιάζοντα κομματικά απολειφάδια, συγκυβερνώντες εργατοπατέρες που εξευτελίζουν τον θεσμό του συνδικαλισμού και ό,τι άλλο ανέδειξε το πελατειακό κράτος που εμπόδισε τη δημιουργία ενός κανονικού, αξιόπιστου, αποτελεσματικού και τίμιου κράτους.
Η κυβέρνηση, που αυτή την ώρα επελαύνει «υψηλή επιταγή» της Κατοχής κατά της φτωχολογιάς για να μαζέψει άλλα 11,5 δισ. € από το εξαντλημένο υστέρημα της, μπορεί αδαπάνως και με απλή θέληση εδώ να δράσει. Να ανοίξει δηλαδή το κεφάλαιο των αναγκαίων και σωστών μεταρρυθμίσεων. Όχι των ανοήτων περί φαρμακείων, ταξί κ.λ.π.
Θα παράσχει δε μέγιστο παράδειγμα η πολιτική τάξη, αν επιβάλει εις εαυτήν την εξόφληση των κομματικών θαλασσοδανείων εκ. € (Ν.Δ.=120, ΠΑΣΟΚ 125, λοιποί του διακομματικού καρτέλ μικρότερα ποσά). 
Ιταμή πρόκληση στον πολίτη που αγωνιά για το γάλα του παιδιού του, η πρόσφατη αδρή επιδότηση των κομματικών ταμείων με τα ακόλουθα εκ.€ για το 2012: Ν.Δ. 15,4, ΣΥΡΙΖΑ 14,1, ΠΑΣΟΚ 7,5, Ανεξάρτητοι Έλληνες 4, ΚΚΕ 4, Χρυσή Αυγή 3,75, ΔΗΜΑΡ 3,4.
Είναι βέβαιον ότι δεν τα χρειάζονται, αφού διαθέτουν στρατιές απεσπασμένων υπαλλήλων, δωρεάν τηλέφωνα και άλλες δημόσιες παροχές (π.χ. για τα «ιδρύματά» τους κ.λ.π.). Ενώ λόγω διαπλοκής, εισρέουν στα ταμεία τους απροσδιόριστοι άδηλοι πόροι.
Αείποτε ζητούμενο και ουδέποτε ικανοποιούμενο η εσωκομματική δημοκρατία. Γι’ αυτό οι βουλευτές εξακολουθούν εξαρτήματα της προσωποπαγούς ηγεσίας. Αυτό τινάζει στον αέρα το πολίτευμα. Έτσι η πολιτική τάξη θα συνεχίσει να βλάπτει τη χώρα.
Σημαντική πάντως κίνηση για την έξοδο από την χρόνια κρίση, θα ήταν η απλή αναλογική.
Ούτε οι ημέτεροι, ούτε τ’ αφεντικά και ο περίγυρός τους της συμβατικής σοφίας, υποταγμένοι όλοι σε βολικές πολιτικές και ιδεολογικές προκαταλήψεις, έχουν το κουράγιο να ξεκολλήσουν απ’ τη βάναυση συνταγή της λιτότητας. Προς κέντρα λακτίζουν. «Ο καιρός για λιτότητα είναι η άνθηση, όχι η κάμψη», αναβοά, εις ώτα μη ακουόντων, ο εμπειρότατος Keynes.
Οι σοφοί του κόσμου αποκαλύπτονται στην διαχρονικότητα του Ελληνισμού. «Πώς καταντήσαμε λοχία», ρεζίλι των σκυλιών;
Η ουσία του προβλήματός μας είναι ηθικοπνευματική.
Μπορούμε από παράδειγμα προς αποφυγήν, να γίνουμε παράδειγμα προς μίμηση; Μπορούμε, όπως πολλές φορές ως τώρα…

30.7.12

Για την Βούλα Παπαχρήστου


Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, κατόπιν μιας μικρόψυχης υπόδειξης του «προοδευτικού» ιερατείου, εξάντλησε την «αυστηρότητά» της, αποκλείοντας την συμμετοχή της αναπολόγητης αθλήτριας Βούλας Παπαχρήστου από τους κατ’ ευφημισμό καλούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, εξαιτίας ενός κακόγουστου (και μόνον) αστείου, που με επιπολαιότητα έγραψε η αθλήτρια σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
Δεν εξάντλησε όμως η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή την υποκρισία της, αφού για μιαν ακόμη φορά  δεν βρήκε απολύτως τίποτε να πει για τον διασυρμό του ολυμπιακού ιδεώδους και την καταστροφή νέων ανθρώπων από το αφιόνι ενός φαρμακωμένου πρωταθλητισμού που μετέρχεται όλα τα μέσα για την πραγματοποίησή του. Ενός πρωταθλητισμού που επιβραβεύεται με τις δάφνες της ισόβιας δημοσιοϋπαλληλικής αργομισθίας.
Το πολιτικό σύστημα των νενέκων δεν γνωρίζει τι θα πει πολυετής πειθαρχία, ψυχοσωματικός κάματος και φιλοδοξία διάκρισης «για την Ελλάδα ρε γαμώ το». Όπως και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή των ... αθανάτων δεν γνωρίζει τίποτε για την εμπορευματοποίηση των αγώνων, τις «χορηγίες» και τα αναβολικά.
Η Βούλα Παπαχρήστου με την ανοησία του αστείου της προσέβαλλε το χιούμορ μας.
Αυτοί που την τιμώρησαν προσβάλλουν την νοημοσύνη μας.
Και οι πολιτικοί τους μέντορες –ξέρετε αυτοί που στέκονται προσοχή στους χωροφύλακες της Τρόικας- την ίδια μας την αξιοπρέπεια.

27.7.12

Ως πότε δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι και στο σκοπιανό;


του Στέλιου Παπαθεμελή

Καταντήσαμε κράτος μειωμένης κυριαρχίας. Και μειωμένης αξιοπιστίας. Δεν μας παίρνουν στα σοβαρά.
Βγάζουν τώρα από την κατάψυξη το σκοπιανό για περισσότερη πίεση. Μας περιήγαγαν σε στρατηγική αδρανοποίηση και όσο εξαρτάται από αυτούς μας σπρώχνουν σε γεωπολιτική εκμηδένιση.
        Αλλά όπως δίδαξε ο αθάνατος Θουκυδίδης: «μάλλον δε πεφόβημαι τας οικείας αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας», (Ι,144,1).
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας αποφάσισε τότε (26-27/6/92) να αναγνωρίσει τα Σκόπια «υπό μία ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία». Δηλαδή, ό,τι και οι Πολιτικοί Αρχηγοί στην Αθήνα (13/4/92).
Η ελληνική διπλωματία αυτοϋπονομεύτηκε, αφότου ο τότε πρωθυπουργός Κ.Μητσοτάκης διεβεβαίωνε ευκαίρως, ακαίρως τους ξένους συνομιλητές του, ότι η Κυβέρνησή του ήταν έτοιμη να δεχθεί «σύνθετη» και «διπλή».
Όλα τα εγχειρίδια τεχνικής των διαπραγματεύσεων, αποδοκιμάζουν τη «διπλο-διπλωματία», δηλαδή τη μία επίσημη (προφανώς για εσωτερική κατανάλωση) και την άλλη μυστική, διότι κράτος με δύο εξωτερικές πολιτικές ταυτόχρονα, στην πραγματικότητα δεν έχει καμία.
Έτσι εξηγούνται οι έκτοτε παλινωδίες.
Στις 7/4/93, η ελληνική κυβέρνηση (Μητσοτάκης), ενέδωσε σε εισδοχή των Σκοπίων στον ΟΗΕ με ονομασία που περιλάμβανε τον όρο Μακεδονία (FYROM). Αυτοβαυκαλίζονταν με το «For=πρώην». Οι τότε ιθύνοντες δεν υποψιάστηκαν ότι

26.7.12

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ για το ΖΗΤΗΜΑ των ΣΚΟΠΙΩΝ από την Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής


Το Δ.Σ. της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής ευρισκόμενο  στη Θεσσαλονίκη, επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατικής Αναγέννησης , κ. Στέλιο Παπαθεμελή, τον οποίο ενημέρωσε για τις δραστηριότητές της στις ΗΠΑ.
Υπήρξε σημαντική η επισήμανση που έκαναν οι Ομογενείς αναφορικά με πρόσφατη επίσκεψή τους στο Κογκρέσο, όπου η γνωστή φιλελληνίδα βουλευτής κα Καρολάιν Μαλόνι, τους επέδειξε σχέδιο Ψηφίσματος, προς τον Πρόεδρο Ομπάμα, που ετοίμασε για το σκοπιανό.
Αίτημα του να πιέσουν οι ΗΠΑ τα Σκόπια να αποδεχθούν τη «σύνθετη ονομασία». Το απίστευτο είναι ότι η παράγραφος αυτή υπαγορεύθηκε από την Ελληνική Πρεσβεία της Ουάσιγκτον. Ευτυχώς η παρέμβαση της Παμμακεδονικής απέτρεψε το μοιραίο και το ψήφισμα διατυπώθηκε σωστά: Ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα.
Ανάλογη αλγεινή έκπληξη δοκίμασαν οι ηγέτες της Παμμακεδονικής, επισκεπτόμενοι τον διαχειριζόμενο το σκοπιανό πρέσβη κ. Βασιλάκη στη Νέα Υόρκη, ο οποίος τους ανακοίνωσε ωμά ότι η επίσημη ελληνική θέση είναι η σύνθετη με γεωγραφικό προσδιορισμό κ.λ.π.
Ο κ. Παπαθεμελής ζήτησε από τους Μακεδόνες Ομογενείς να ασκήσουν διπλή πίεση,  στα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων υπέρ των εθνικών μας θέσεων και στην ελληνική πολιτική τάξη να καταγγείλει κατεπειγόντως την Ενδιάμεση Συμφωνία, να ανακαλέσει την πρόταση για σύνθετη και να επαναφέρει το ζήτημα στη φυσική του αφετηρία: ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα.

20.7.12

Φτάνει πια «ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα»


Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ο Τόμσεν, ο Μαζούχ και ο Τράα, οι άσχετοι, ανίδεοι  και εν ταυτώ ανίκανοι, εγκάθετοι της διεθνούς των αγορών τροϊκανοί επανήλθαν δριμύτεροι στην Αποικία. Στόχος τους να ολοκληρώσουν το έργο διάλυσης της Ελλάδος. Ηγεμονικώς αμειβόμενοι μεσαίοι υπάλληλοι, ενός οργανισμού που δεν μετράει στο ενεργητικό του καμίαν επιτυχία.
Η Ισπανία είχε ένα Ραχόι που βροντοφώναξε προχθές «δεν είμαστε Ουγκάντα!». Εδώ ποιος θα φωνάξει «δεν είμαστε Μποτσουάνα!»;
«Δεν θα πάρετε ούτε 1 ευρώ αν δεν επαναφέρετε το πρόγραμμα σε πορεία υλοποίησης». Αποφάσισαν και διέταξαν. Με το καλημέρα τους νέα μέτρα 3 δισ. «Πρόγραμμά» τους ο οικονομικός ερασιτεχνισμός και ο κοινωνικός σαδισμός. Πρώτα θα εφαρμόσουμε τη συνταγή που σκοτώνει και μετά, αν επιζήσουμε, θα μας την αλλάξουν!...
Κατά την μαρτυρία του Ευαγγελιστή Ματθαίου όταν ο Χριστός αντίκρυσε το πλήθος των ανθρώπων «ιδών τους όχλους εσπλαχνίσθη περί αυτών ότι ήσαν εκλελυμένοι (=ταλαιπωρημένοι) και ερριμένοι (=εγκαταλειμμένοι) ως πρόβατα μη
έχοντα ποιμένα»(Ματθ. 9, 36).
Οι Έλληνες είναι πράγματι σήμερα πρόβατα μη έχοντα ποιμένα. Οι ηγέτες τους,

16.7.12

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του "Υμνου !..


Το τελευταίο τετελεσμένο ανοσιούργημα κατά της ελληνικής γλώσσας, ήλθε στο φως της δημοσιότητας αυτές τις ημέρες. Δράστης το επίσημον ελληνικό κράτος, διά χειρός της μέχρι πρότινος Υπουργού Παιδείας.
«Τρισβάρβαρα τα ελληνικά των οι άθλιοι», θα ξεσπούσε ο μεγάλος Αλεξανδρινός.
«Τσιβαϊρικόν πολυτίμητον», όπως θα έλεγε ο Μακρυγιάννης, η γλώσσα των Ελλήνων στην οποία έχουν γραφεί τα σημαντικότερα κείμενα του παγκοσμίου πολιτισμού, ο Όμηρος, οι τραγικοί, ο Θουκυδίδης, τα Ευαγγέλια, βάλλεται εκ των ένδον τα τελευταία χρόνια από ημιμαθείς και ανασφαλείς πολιτικούς προϊσταμένους της Εκπαίδευσης.
Στα έργα και τις ημέρες της πρώην Υπουργού Παιδείας και ηγερίας του υπαρκτού εκσυγχρονισμού, ανήκει η Νέα Ελληνική Γραμματική των τάξεων Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού.
Όλες οι ελληνικές Γραμματικές, από κτίσεως Ελληνισμού, ορίζουν ότι τα φωνήεντα είναι 7 (α,ε,η,ι,ο,υ,ω), αλλά η διαμαντοπούλειος Γραμματική τα κάνει 4 (α,ε,ι,ο), κατασκευάζει ένα νέο, το ου. Ταυτόχρονα, καταργεί τα σύμφωνα ξ, ψ, μετατρέποντάς τα σε κς, πσ και ανακαλύπτει νέα γκ, μπ, ντ!!!
Είναι προφανές ότι η πρώην ηγεσία του Παιδείας που είχε ταχθεί και υπέρ της θεσμοθέτησης της αγγλικής ως εθνικής γλώσσας της χώρας μας, προώθησε σύστημα ενδιάμεσης φωνητικής γραφής, ένα βήμα πριν τον εκλατινισμό της.
Τερατουργείται σχεδόν στα μουλωχτά από την ίδια την πολιτεία η συστηματική εκποίηση της γλώσσας μας, πριν και ταυτόχρονα με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Ζητούμε να αποσυρθεί αμελλητί το άθλιο αυτό τερατούργημα.

7.7.12

Νέο τεύχος στα περίπτερα


Κυκλοφορεί στα περίπτερα των Αθηνών το νέο τεύχος, το οποίο αρχές Αυγούστου θα διανεμηθεί και στην επαρχία.
Δείτε αναλυτικά τα περιεχόμενά του ΕΔΩ

3.7.12

Για τον Θύμιο Καρακατσάνη


Ο πρόεδρος της Δ.Α  Στέλιος Παπαθεμελής, έκανε την ακόλουθη δήλωση για τον Θύμιο Καρακατσάνη:

Ο Θύμιος Καρακατσάνης υπήρξε κορυφαίος θεατράνθρωπος. Εποίησε τέχνην, αλλά κατεξοχήν εποίησε ήθος ως αληθινός ηθο-ποιος. Με τους ήρωες των κλασικών, αλλά και των σύγχρονων αριστουργημάτων που ενσάρκωσε επί σκηνής, δίδαξε αρετή και τόλμη, αξίες που μόνο αυτές εγγυώνται την έξοδό μας από τον λάκκο των λεόντων της πολύμορφης κρίσης που βιώνει η ταλαίπωρη χώρα μας σήμερα.

Ο Θεός να τον αναπαύσει «εν χώρα ζώντων».

«Για να γλυτώσουμε αυτή τη φλούδα απ’ το τσακάλι και την αρκούδα»

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης

      
Η χώρα απέκτησε επί τέλους κυβέρνηση. Ωστόσο, κράτη χωρίς κυβέρνηση τα πήγαν καλύτερα έως άριστα. Έσχατο παράδειγμα το Βέλγιο. Προϋπόθεση, να διαθέτουν αποτελεσματική διοίκηση, είδος παρ’ ημίν ουσιώδες εν ανεπαρκεία. Πάντως, τηρουμένων των αναλογιών, το ημέτερο τρικομματικό σχήμα, θυμίζει την καμήλα του ανεκδότου, η οποία ξεκίνησε για άλογο που σχεδίαζε μια Επιτροπή αλλά μέσα από μαραθώνιες συζητήσεις, συγκλίσεις και αποκλίσεις ο σχεδιασμός έβγαλε γκαμήλα!
Οι πολίτες και αυτοί που ψήφισαν τα συγκυβερνώντα κόμματα-το έπραξαν διά τον φόβον των «Ιουδαίων»- είναι δύσπιστοι και ανήσυχοι. Το αναλώσιμο πειραματόζωο Ελλάς, όσο και αν γενικεύεται το πείραμα στον ευρωπαϊκό Νότο, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο.
Οι φτωχοί της Ελλάδος, αποκλειστικά αυτοί, πληρώνουν ως τώρα με το αίμα της ψυχής τους την κρίση. Ενώ μισθοί και συντάξεις βουλιάζουν προς τα κάτω, οι τιμές μένουν ανέγγιχτες στο ύψος τους, όταν δεν εκτοξεύονται ψηλότερα. Κατεβάστε τουλάχιστον τις τιμές εκεί που γκρεμοτσακίσατε τα μεροκάματα.
Ο λαός έχει επιτακτική ανάγκη από μια κυβέρνηση σωτηρίας. Οι πολιτικοϊδεολογικές αφετηρίες των κυβερνώντων ποσώς

13.6.12

Αυτές τις ώρες «ανδρεία σωφροσύνης αιρετωτέρα»


Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης

     
Αγρίως και ραγδαία φτωχοποιούμενη ελληνική κοινωνία. Ταχυφλεγής παραβατικότητα. Ερημιά, κατάθλιψη, απόγνωση και φρίκη παντού. Σβησμένα χαμόγελα, τραυματισμένες ελπίδες. «Πυρσός ουδαμού» στην έκφραση του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.
Οικτρή η αποτυχία της συνταγής Μέρκελ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Παρά ταύτα, τοκογλύφοι και αιμοδιψής Γερμανίδα, συνεχίζουν αδίστακτοι τη σαδιστική τους συμπεριφορά προς τον ευρωπαϊκό Nότο, που με τα ελλείμματά του τροφοδοτεί τα πλεονάσματά τους.
Προς στιγμήν μας σέρβιραν άριστο μάθημα από Μαδρίτη, σε αντιπαραβολή με το αίσχιστον ελλαδικό από Καστελλόριζο, που εξακολουθεί να εκπέμπεται άχρι καιρού εξ Αθηνών. Η Ισπανία, με την αντίσταση της πολιτικής της τάξης, απέκρουσε την υπαγωγή της στο κακόφημο Μνημόνιο και κράτησε δι’ εαυτήν τον έλεγχο της οικονομικής και δημοσιονομικής της πολιτικής. Το ΔΝΤ και η ΕΕ, θα επιτηρούν εκ του μακρόθεν και πολύ διακριτικά, μας λένε.
Αυτά από μια Ισπανία που χρωστά στις ξένες τράπεζες 700 δισ.€ και έχει τριπλάσιο πρωτογενές έλλειμμα από το δικό μας.
Τελικά ούτε θρίαμβος, αλλά ούτε πύρρειος υπήρξε η νίκη των Ισπανών. Δείγμα ότι αν η αντίστασή τους ήταν σκληρότερη, θα είχαν και εντυπωσιακότερο, σταθερότερο και ασφαλώς μεταδοτικό αποτέλεσμα.
Όσο πλησιάζει η 17η Ιουνίου,

8.6.12

Πότε μια χώρα είναι εθνικά ασφαλής;


Του Στέλιου Παπαθεμελή


        Το σύστημα έχει εξοβελίσει από τον δημόσιο λόγο κάθε αναφορά στα εθνικά θέματα.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική, σέρνεται στην «πεπατημένη» που έχουν παγιώσει τα δύο αυτοκτονιακά δόγματά της, το σχεδόν διαχρονικό περί δήθεν ελληνοτουρκικής φιλίας και το νεότερο περί τάχα εξευρωπαϊσμού της γείτονος και συναφών φληναφημάτων .
Έχουμε οξύ πρόβλημα εθνικής ασφάλειας, το οποίο δημιουργεί ο ακόρεστος τουρκικός επεκτατισμός. Επικρέμαται ένας μακρόχρονος και κλιμακούμενος στρατιωτικός εκβιασμός. Τον αναγνωρίζει και το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ: « Οι εντάσεις και η αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και της εθνικής μας ακεραιότητας, είναι καθημερινές και συνεχείς».
Κολλήσαμε όμως στη συνταγή αποτροπής; Τη χιλιοειπωμένη: «διάλογος, στη βάση του διεθνούς δικαίου και του αμοιβαίου σεβασμού» κ.τ.λ. κ.τ.λ.. Απ’ την πεπατημένη στην τετριμμένη! Εννοείται ότι και ο επιτιθέμενος τα ίδια λέει. Οι πράξεις του είναι, και θα εξακολουθήσουν να βρίσκονται στον αντίποδα. Αυτό είναι το πρόβλημα που οι ημέτερες πολιτικές ελίτ αδυνατούν να καταλάβουν.
Πότε μια χώρα είναι εθνικά ασφαλής; Όταν, λέει ο Walter Lippman,

31.5.12

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΙ


Η Δημοκρατική Αναγέννηση αρνείται να συμμετάσχει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, διότι και αυτές διεξάγονται μέσα στις ίδιες απαγορευτικές συνθήκες για τα εκτός Βουλής σχήματα.
Σ’ αυτό το πλαίσιο καθολικού αποκλεισμού μας από τα κεντρικά ΜΜΕ, οι Έλληνες πολίτες δεν θα μπορέσουν να πληροφορηθούν ούτε πολλοστημόριο της πολιτικής μας πρότασης, αλλά ούτε καν το γεγονός της καθόδου μας, όπως άλλωστε συνέβη και στις 6 Μαΐου.
Το καρτέλ των κομμάτων της Βουλής, για άλλη μια φορά υπεξαίρεσε τον τηλεοπτικό χρόνο και τις κρατικές επιδοτήσεις για τον εαυτό του. Οι κρατικοδίαιτες ηγεσίες του κομματοκρατικού και κλεπτοκρατικού συστήματος, δεν επέδειξαν την παραμικρή ευαισθησία να παραιτηθούν από τα σκανδαλώδη προνόμιά τους, ούτε σ’ αυτές τις βάναυσες ώρες που περνάει ο λαός μας εξαιτίας τους.
Το καταρρέον σύστημα, άγχεται να αναπαραγάγει τον εαυτό του. Γι’ αυτό φιμώνει στη γένεσή της κάθε ανεξάρτητη και δυσάρεστη φωνή.
Στις 6 Μαΐου δώσαμε με αιματηρές θυσίες τη μαρτυρία ενός άλλου πολιτικού ήθους και ύφους. Αυτού που προσδιορίζεται από την στράτευσή μας στις μεγάλες ελληνικές αξίες της ζωής, την πίστη των πατέρων μας, την ισχυρή αίσθηση ταυτότητάς μας,  την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την αγάπη.
Για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, απορρίψαμε προτάσεις, αρνούμενοι και την βολή μας, αλλά και την σπατάλη δυνάμεων σε ένα στημένο παιχνίδι.
Παραμένουμε όρθιοι, πεισματικά ενεργοί και πάντοτε στη διακονία του λαού μας.
Αυτοί που παζάρεψαν την εκποίηση της χώρας και υπέγραψαν την υποταγή της, αυτοπροτείνονται εκ νέου «δίχως αιδώ και δίχως λύπη» ως οι…σωτήρες της.
Περιμένουμε από τον αντιμνημονιακό χώρο, ένα σοβαρό, επεξεργασμένο, ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, οικονομική πολιτική, κοινωνική, ηθική.
Η χώρα έχει κατεπείγουσα ανάγκη από ένα πρόγραμμα υγιούς και σταθερής ανάπτυξης στα πλαίσια ενός συνολικού σχεδίου διακυβέρνησης, το οποίο να απαντά και στο κεντρικό ζήτημα προστασίας της κυριαρχίας της.
Τα μέλη μας και οι πολιτικοί μας φίλοι δεν χρειάζονται υποδείξεις για την εκλογική τους συμπεριφορά. Είναι πολίτες και όχι πελάτες. Δεν χρειάζονται την δική μας καθοδήγηση.
Ξέρουν τι σημαίνει ψήφος συνείδησης και γνωρίζουν τι εστί πολιτικός ρεαλισμός και κοινή λογική.
Η Δημοκρατική Αναγέννηση συσπειρώνει τις δυνάμεις της, προχωρεί σε οργανωτική ανασύνταξη και ιδεολογική θωράκιση, έτσι που πολύ γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι να δώσουμε νικηφόρα την επόμενη εκλογική μάχη, που δυστυχώς-ευτυχώς δεν θα αργήσει...
Σ’ αυτή μας την προσπάθεια, είναι πολύτιμη η συμβολή όσων αρνούνται ν’ αποδεχθούν πως μοίρα του λαού μας είναι ο διεθνής διασυρμός και η εθνική εκποίηση.
Επικοινωνήστε μαζί μας για να οργανώσουμε μαζί την αντίστασή μας, για να σχεδιάσουμε μαζί την σωτηρία της πατρίδας μας.
Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!

28.5.12

Ζητείται αξιοπιστία


γράφει ο Χαράλαμπος Αργυριάδης

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου πέρασαν. Ζήτω οι εκλογές της 17ης Ιουνίου. Θα μπορούσε να ήταν πανηγυρικό το κλίμα, εάν δεν ήταν τόσο δραματική η κατάσταση της χώρας.
Οι πολιτικοί λένε ότι παίρνουν στα σοβαρά το μήνυμα των εκλογών, αλλά μάλλον δεν γνωρίζουν τη γλώσσα που είναι γραμμένο. Για μία ακόμα φορά τα κόμματα ανεδείχθησαν κατώτερα των περιστάσεων.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου ήταν καταγγελτικές και τιμωρητικές. Ο λαός είπε ότι δεν συγχωρεί και ότι βγήκαν τα πρόβατα από τη στρούγκα. Η Νέα Δημοκρατία περιμάζεψε το υπόλοιπο της περηφάνιας της, διαπιστώνοντας ότι με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, δεν μπορεί να κυβερνήσει, γιατί δεν την εμπιστεύονται. Το ΠΑΣΟΚ έκανε την ανάγκη φιλότιμο και δεχόταν οποιαδήποτε συνεργασία αρκεί να είναι μέσα στα πράγματα. Η αριστερά βρέθηκε μπροστά σ’ αυτό που ζητούσε χρόνια. Φάνηκε ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Της έδειξαν την καρδάρα με το γάλα και εκείνη το έχυσε.
Ο κ. Τσίπρας έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και διακωμώδησε τους θεσμούς. Αντί να κάνει

Προσοχή!!! Προϊόν Μαύρης Εργασίας

γράφει η Μαρία Νεοχωρίτη

Η κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει την προσπάθεια στήριξης των ελληνικών προϊόντων και εισηγήθηκε σχέδιο νόμου για το Σήμα Ελληνικών Προϊόντων και Υπηρεσιών το οποίο θα αποτελεί επίσημο σήμα του ελληνικού κράτους και θα απονέμεται από την «Επιτροπή Ελληνικού Σήματος»(ΕΕΣ) . Δικαίωμα να φέρουν το Σήμα θα έχουν τα φυσικά προϊόντα που έχουν παραχθεί ή καλλιεργηθεί στην επικράτειά μας, τα επεξεργασμένα φυσικά προϊόντα των οποίων η βασική πρώτη ύλη ή ποσοστό μάζας των συστατικών της έχει προέλευση την επικράτεια καθώς και προϊόντα ή υπηρεσίες  των οποίων μέρος του κόστους παραγωγής έχει επιτευχθεί στην επικράτεια. Προϋπόθεση για την χρήση του σήματος είναι «από την παραγωγή ή/και την επεξεργασία των προϊόντων να προκύπτει εγχώρια προστιθέμενη αξία».Εξαιρούνται, των παραπάνω κριτηρίων,

21.5.12

Οι μπαγάσηδες του Ε.ΠΑ.Μ.


Είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε πολιτικού σχηματισμού η αποτίμηση των γεγονότων σύμφωνα με τις αρχές του –ακόμα κι όταν αυτή γίνεται με περιφρόνηση των ίδιων των επιλογών του.
Δεν είναι όμως δικαίωμα κανενός η συκοφάντηση των προσώπων και η διαβολή των γεγονότων.
Γι’ αυτό με ανυπόκριτη έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση του ΕΠΑΜ σχετικά με τις εκλογές.
Τόση μικρότητα –και μάλιστα τόσο φλύαρη- δεν αξίζει απαντήσεως άλλα δυο λόγια θα τα ξοδέψουμε, σεβόμενοι τους πολιτικούς μας φίλους που έδωσαν –παρά τις όποιες ενστάσεις τους- και αυτή την εκλογική μάχη στο πλευρό μας.
Διαβάζουμε -μεταξύ άλλων- στην ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Το ΕΠΑΜ οδηγήθηκε σε μια εκλογική συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση του κ. Παπαθεμελή που την πλήρωσε πολλαπλά. Προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία που θεώρησε αναγκαστική γιατί πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα έρχεται το καθήκον απέναντι στην πατρίδα και στον λαό. Και μπροστά σ’ αυτό όλες οι άλλες διαφορές πάνε σε δεύτερο πλάνο. Όμως, ο κόσμος προσήλθε στις κάλπες χωρίς στην πλειοψηφία του να προτάσσει τον εθνικό κίνδυνο. Έτσι δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί με τον Παπαθεμελή που ήταν ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.
Ειλικρινά δεν μπορούμε να βοηθήσουμε το ΕΠΑΜ να αποφασίσει εάν «οδηγήθηκε» η εάν «προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία». Η σύγχυσή του, μας αφορά μόνο στον βαθμό που επικαλείται την αδυναμία του κόσμου ... να καταλάβει γιατί η  πατριωτική πολιτική του έγινε με τον Στ. Παπαθεμελή που είναι «ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.»!
Ο Στ. Παπαθεμελής δεν είναι ούτε κομήτης ούτε νεοπροσήλυτος στον δημόσιο βιο μας. Έχει παρουσία δεκαετιών, γνωστή σε όσους δεν είναι πολιτικά αναλφάβητοι. Εάν το ΕΠΑΜ στα πίσω πίσω κατάλαβε, αυτά που «κατάλαβε», αυτό περιγράφει την δική του αντιληπτική αν-ικανότητα κι όχι την διαδρομή του Στ. Παπαθεμελή.
Συνεχίζει η ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Οι οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ κλήθηκαν να δώσουν μια εκλογική μάχη, χωρίς καμιά εμπειρία γύρω από το πώς οργανώνεται και διεξάγεται πρακτικά μια προεκλογική εκστρατεία. Σ’ αυτήν την αποστολή τους δεν είχαν κανενός είδους ουσιαστική βοήθεια από την συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση.
Εδώ η ψευδολογία των ... αποστόλων του ΕΠΑΜ περνά από την συκοφαντία στην αγνωμοσύνη. Πού ακριβώς στέγασαν την απειρία τους οι άστεγες αλλά «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ»; Ποιος εντέλει βοήθησε τις άσχετες αλλά πάντοτε «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ» με τα πρακτικά της προεκλογικής εκστρατείας;
Τις απαντήσεις μπορούν να τις δώσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι του ΕΠΑΜ, που φιλοξενήθηκαν στα γραφεία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ και σε πολλές περιπτώσεις καθοδηγήθηκαν από αυτούς που έχουν στην πλάτη τους εκλογικές αναμετρήσεις κι όχι μετεκλογικές απρέπειες.
Και κάτι τελευταίο. Εμείς στην Δημοκρατική Αναγέννηση δεν συνηθίζουμε τις αστοχίες μας να τις φορτώνουμε σε άλλους. Ούτε και τους λογαριασμούς μας. Όταν το ΕΠΑΜ εκπληρώσει τις εισέτι ανεκπλήρωτες οικονομικές υποχρεώσεις του από την εκλογική σύμπραξη στην οποία μετείχε, ας αποτιμήσει και την ... προσφορά του σε αυτή.
Μέχρι τότε για όλους εμάς –εμάς που στερήσαμε τις οικογένειές μας για ν’ ανταποκριθούμε σε μιαν ακόμη εκλογική μάχη- το ΕΠΑΜ παραμένει, έκτος από ανάγωγο, παντελώς αναξιόπιστο.

20.5.12

Μηνύματα με πολλούς παραλήπτες

γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη - Δελιβάνη*
 
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα έπρεπε λογικά να είναι αναμενόμενο και από τους εντός, αλλά και από τους εκτός της Ελλάδας μνημονιακούς. Κι αυτό, γιατί η  αφύπνιση του ελληνικού λαού, ήταν εξαρχής  η αναπότρεπτη συνέπεια της εγκληματικής αμετροέπειας  των αδιέξοδων απαιτήσεων αυτών των επαίσχυντων μνημονίων και των συμπαρομαρτούντων,  που τον  εξαθλίωσαν, και που κατεδάφισαν ότι δημιούργησε  τα τελευταία  δέκα  χρόνια.
Ωστόσο, οι αφόρητες πιέσεις έξωθεν, από κοινού και με τη συνέχιση της  άθλιας τρομοκράτησης του λαού, στο εσωτερικό της χώρας, φαίνεται να προέρχονται από την ελπίδα ότι  οι, ασύστολα, εκφραζόμενες  σχετικές επιθυμίες της κυρίας Μέρκελ και των πέριξ αυτής, μπορεί να ενσωματωθούν σε προσεχές  κατευθυνόμενο  εκλογικό αποτέλεσμα της χώρας.
Όπως δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις,  η πλειοψηφία του  ελληνικού  λαού έχει, ευτυχώς, συνειδητοποιήσει ότι η παραμονή στο θανατηφόρο καθεστώς των μνημονίων κλπ, τον αποτελειώνει από κάθε πλευρά, και  επιτέλους έχει αποφασίσει να σωθεί με κάθε θυσία.
Ασφαλώς, η  πρόσκαιρη ακυβερνησία της χώρας, αν και αναπόφευκτη με τις παρούσες συνθήκες, αποτελεί