21.2.12

Να αγωνιστούμε για την Ελλάδα που μας πρέπει....


Σε  εκδήλωση της Πρωτοβουλίας της Δημοκρατικής Πατριωτικής Ενότητας,
στις  18-02-2012 στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής  , την  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ εκπροσώπησε το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, ποινικολόγος κ. Γιώργος  Κανιάρης.

Ανεγνώσθη σύντομος χαιρετισμός του Προέδρου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ κ. Στέλιου Παπαθεμελή, και στην συνέχεια πήρε τον λόγο ο κ. Γιώργος Κανιάρης ο οποίος είπε :          
Ακούσαμε τον χαιρετισμό του κ. Στέλιου Παπαθεμελή, της εξαίρεσης των εξαιρέσεων των πολιτικών, ενός έντιμου και άξιου ανθρώπου.
Και δεν είναι ότι το λέω εγώ. Το λέει η πολιτική του πορεία.
Φίλες και φίλοι,
δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για την προδοσία της Πατρίδας μας.
Πρωθυπουργός, αρχηγοί των κομμάτων εξουσίας, υπουργοί και υφυπουργοί, άπαντες, οι περισσότεροι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου: Προδότες.
Μας κατεδίκασαν σε "ισόβια δυστυχία". Βαριά η ποινή και ερήμην μας. Απεφάσισαν μόνοι τους· αλλά δεν υπολόγισαν την δύναμη της ελληνικής  ψυχής μας.
Σήμερα, εδώ μετατρέπουμε και μάλλον έχουμε ήδη μετατρέψει αυτήν την ποινή σε "ισόβιο αγώνα". Έναν αγώνα, που θα δώσουμε όλοι μαζί, ενωμένοι: έντιμα, δημοκρατικά, δυναμικά αλλά πρωτίστως αλληλέγγυα. Ενότητα τώρα. Άλλωστε, αυτό είναι σήμερα το θέμα μας. Εδώ πρέπει να συγχαρώ το Προεδρείο και τους διοργανωτές για αυτήν την πρωτοβουλία τους.
Φίλες και φίλοι,
Έχουμε παραβιάσεις διεθνών συνθηκών και συμβάσεων, παραβιάσεις διεθνών συμφώνων, αλλά και του ίδιου του Συντάγματος.
Ενδεικτικώς, έχουμε παραβίαση του άρθρου 1 του Διεθνούς Συμφώνου της Ν. Υόρκης του 1966, για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.
Κατά την παρ. 2, λοιπόν, αυτού του άρθρου: " Σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί ένας λαός να στερηθεί τα μέσα της επιβίωσής του".
Εν συντομία αναφέρομαι και στις παραβιάσεις των άρθρων 28 και 36 του Συντάγματος, σε σχέση με την κύρωση του πρώτου Μνημονίου και την εκχώρηση δικαιωμάτων της Βουλής στον τότε υπουργό  των Οικονομικών, τον κ. Παπακωνσταντίνου.
Έχουμε όμως, δεδομένο τον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών, που απορρέουν από αυτήν, της παρ. 3 της ακροτελεύτιας διάταξης του Συντάγματος.
Δεδομένος και ο σφετερισμός του άρθρου 134 του Ποινικού Κώδικος "περί εσχάτης προδοσίας", ο σφετερισμός δηλαδή εκ της ιδιότητος ως οργάνων του κράτους.
Στο ίδιο άρθρο έχουμε την αναφορά και στην αλλοίωση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Έχουμε λοιπόν, το τέλειο έγκλημα.
Και… έρχεται εδώ ο ποινικός δικαστής, συγγνώμη, νομοθέτης και μας παραπέμπει στον συντακτικό νομοθέτη, ο οποίος μας καλεί σε αντίσταση.
Αυτή, λοιπόν, η αντίσταση, στην οποία μας καλεί το ίδιο μας το Σύνταγμα, είναι νόμιμος συμπεριφορά.
Δεν πρέπει να την συγχέουμε ποτέ με την "αντίσταση κατά της αρχής" του Ποινικού Κώδικος.
Τίθεται το ερώτημα: Ποια μορφή πρέπει να έχει η αντίσταση;
Αγαπητοί φίλοι,
πριν δύο και πλέον χρόνια, που άρχισε το έγκλημα, η αντίσταση ήταν παθητική.
Κατόπιν και με την εξέλιξη του εγκλήματος, η αντίσταση μετετράπη σε αμυντική, δηλαδή με αντίδραση. Σήμερα, όμως η αντίσταση δεν μπορεί παρά να έχει την επιθετική της μορφή.
Από όλες αυτές τις διεργασίες και φυσικά τις εκλογές, που θα ακολουθήσουν θα προκύψει μια κυβέρνηση, και  νέες δυνάμεις.
Είναι θέμα λοιπόν, πολιτικής βούλησης για :
-          την  ακύρωση του Μνημονίου, λόγω αντισυνταγματικότητος·
-          καταγγελία των επαχθών όρων δανεισμού·
-          καταγραφή του πραγματικού χρέους·
-          διαγραφή του υπολοίπου, ως μη οφειλομένου ή ως παρανόμως επιβληθέντος.

Φίλες και φίλοι,

η  επόμενη  μέρα, είναι δύσκολη, γι’ αυτό πρέπει να μας βρει ενωμένους και αποφασισμένους.
Χρειάζεται πολιτική βούληση. Αυτό που σήμερα λείπει. Γιατί δεν υπάρχουν ηγέτες. Πολλούς από τους πολιτικούς, μας τους έστειλαν απ’ έξω, "έτοιμους", από την Αμερική και την Ευρώπη. Πολιτικούς έτοιμους, που δεν εξελίχθησαν όμως ποτέ σε ηγέτες.
Ναι, δεν έχουμε ηγέτες. Δεν έχουμε σημαιοφόρο. Δεν έχουμε και παραστάτες. Πρέπει, λοιπόν την σημαία μας, να την σηκώσουμε εμείς ψηλά, πολύ ψηλά να την βλέπει  ο κόσμος όλος  να κυματίζει και πάλι.
Πρέπει, εδώ, σήμερα, να δώσουμε όρκο για την σωτηρία της πατρίδας μας. Για να μπορούμε, βγαίνοντας απ’ την αίθουσα αυτή να αντικρύσουμε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Πρέπει να αγωνιστούμε σκληρά και να οικοδομήσουμε και πάλι την Ελλάδα που μας πρέπει…..

Δεν υπάρχουν σχόλια: