31.5.12

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΙ


Η Δημοκρατική Αναγέννηση αρνείται να συμμετάσχει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, διότι και αυτές διεξάγονται μέσα στις ίδιες απαγορευτικές συνθήκες για τα εκτός Βουλής σχήματα.
Σ’ αυτό το πλαίσιο καθολικού αποκλεισμού μας από τα κεντρικά ΜΜΕ, οι Έλληνες πολίτες δεν θα μπορέσουν να πληροφορηθούν ούτε πολλοστημόριο της πολιτικής μας πρότασης, αλλά ούτε καν το γεγονός της καθόδου μας, όπως άλλωστε συνέβη και στις 6 Μαΐου.
Το καρτέλ των κομμάτων της Βουλής, για άλλη μια φορά υπεξαίρεσε τον τηλεοπτικό χρόνο και τις κρατικές επιδοτήσεις για τον εαυτό του. Οι κρατικοδίαιτες ηγεσίες του κομματοκρατικού και κλεπτοκρατικού συστήματος, δεν επέδειξαν την παραμικρή ευαισθησία να παραιτηθούν από τα σκανδαλώδη προνόμιά τους, ούτε σ’ αυτές τις βάναυσες ώρες που περνάει ο λαός μας εξαιτίας τους.
Το καταρρέον σύστημα, άγχεται να αναπαραγάγει τον εαυτό του. Γι’ αυτό φιμώνει στη γένεσή της κάθε ανεξάρτητη και δυσάρεστη φωνή.
Στις 6 Μαΐου δώσαμε με αιματηρές θυσίες τη μαρτυρία ενός άλλου πολιτικού ήθους και ύφους. Αυτού που προσδιορίζεται από την στράτευσή μας στις μεγάλες ελληνικές αξίες της ζωής, την πίστη των πατέρων μας, την ισχυρή αίσθηση ταυτότητάς μας,  την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την αγάπη.
Για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, απορρίψαμε προτάσεις, αρνούμενοι και την βολή μας, αλλά και την σπατάλη δυνάμεων σε ένα στημένο παιχνίδι.
Παραμένουμε όρθιοι, πεισματικά ενεργοί και πάντοτε στη διακονία του λαού μας.
Αυτοί που παζάρεψαν την εκποίηση της χώρας και υπέγραψαν την υποταγή της, αυτοπροτείνονται εκ νέου «δίχως αιδώ και δίχως λύπη» ως οι…σωτήρες της.
Περιμένουμε από τον αντιμνημονιακό χώρο, ένα σοβαρό, επεξεργασμένο, ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, οικονομική πολιτική, κοινωνική, ηθική.
Η χώρα έχει κατεπείγουσα ανάγκη από ένα πρόγραμμα υγιούς και σταθερής ανάπτυξης στα πλαίσια ενός συνολικού σχεδίου διακυβέρνησης, το οποίο να απαντά και στο κεντρικό ζήτημα προστασίας της κυριαρχίας της.
Τα μέλη μας και οι πολιτικοί μας φίλοι δεν χρειάζονται υποδείξεις για την εκλογική τους συμπεριφορά. Είναι πολίτες και όχι πελάτες. Δεν χρειάζονται την δική μας καθοδήγηση.
Ξέρουν τι σημαίνει ψήφος συνείδησης και γνωρίζουν τι εστί πολιτικός ρεαλισμός και κοινή λογική.
Η Δημοκρατική Αναγέννηση συσπειρώνει τις δυνάμεις της, προχωρεί σε οργανωτική ανασύνταξη και ιδεολογική θωράκιση, έτσι που πολύ γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι να δώσουμε νικηφόρα την επόμενη εκλογική μάχη, που δυστυχώς-ευτυχώς δεν θα αργήσει...
Σ’ αυτή μας την προσπάθεια, είναι πολύτιμη η συμβολή όσων αρνούνται ν’ αποδεχθούν πως μοίρα του λαού μας είναι ο διεθνής διασυρμός και η εθνική εκποίηση.
Επικοινωνήστε μαζί μας για να οργανώσουμε μαζί την αντίστασή μας, για να σχεδιάσουμε μαζί την σωτηρία της πατρίδας μας.
Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!

28.5.12

Ζητείται αξιοπιστία


γράφει ο Χαράλαμπος Αργυριάδης

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου πέρασαν. Ζήτω οι εκλογές της 17ης Ιουνίου. Θα μπορούσε να ήταν πανηγυρικό το κλίμα, εάν δεν ήταν τόσο δραματική η κατάσταση της χώρας.
Οι πολιτικοί λένε ότι παίρνουν στα σοβαρά το μήνυμα των εκλογών, αλλά μάλλον δεν γνωρίζουν τη γλώσσα που είναι γραμμένο. Για μία ακόμα φορά τα κόμματα ανεδείχθησαν κατώτερα των περιστάσεων.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου ήταν καταγγελτικές και τιμωρητικές. Ο λαός είπε ότι δεν συγχωρεί και ότι βγήκαν τα πρόβατα από τη στρούγκα. Η Νέα Δημοκρατία περιμάζεψε το υπόλοιπο της περηφάνιας της, διαπιστώνοντας ότι με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, δεν μπορεί να κυβερνήσει, γιατί δεν την εμπιστεύονται. Το ΠΑΣΟΚ έκανε την ανάγκη φιλότιμο και δεχόταν οποιαδήποτε συνεργασία αρκεί να είναι μέσα στα πράγματα. Η αριστερά βρέθηκε μπροστά σ’ αυτό που ζητούσε χρόνια. Φάνηκε ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Της έδειξαν την καρδάρα με το γάλα και εκείνη το έχυσε.
Ο κ. Τσίπρας έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και διακωμώδησε τους θεσμούς. Αντί να κάνει

Προσοχή!!! Προϊόν Μαύρης Εργασίας

γράφει η Μαρία Νεοχωρίτη

Η κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει την προσπάθεια στήριξης των ελληνικών προϊόντων και εισηγήθηκε σχέδιο νόμου για το Σήμα Ελληνικών Προϊόντων και Υπηρεσιών το οποίο θα αποτελεί επίσημο σήμα του ελληνικού κράτους και θα απονέμεται από την «Επιτροπή Ελληνικού Σήματος»(ΕΕΣ) . Δικαίωμα να φέρουν το Σήμα θα έχουν τα φυσικά προϊόντα που έχουν παραχθεί ή καλλιεργηθεί στην επικράτειά μας, τα επεξεργασμένα φυσικά προϊόντα των οποίων η βασική πρώτη ύλη ή ποσοστό μάζας των συστατικών της έχει προέλευση την επικράτεια καθώς και προϊόντα ή υπηρεσίες  των οποίων μέρος του κόστους παραγωγής έχει επιτευχθεί στην επικράτεια. Προϋπόθεση για την χρήση του σήματος είναι «από την παραγωγή ή/και την επεξεργασία των προϊόντων να προκύπτει εγχώρια προστιθέμενη αξία».Εξαιρούνται, των παραπάνω κριτηρίων,

21.5.12

Οι μπαγάσηδες του Ε.ΠΑ.Μ.


Είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε πολιτικού σχηματισμού η αποτίμηση των γεγονότων σύμφωνα με τις αρχές του –ακόμα κι όταν αυτή γίνεται με περιφρόνηση των ίδιων των επιλογών του.
Δεν είναι όμως δικαίωμα κανενός η συκοφάντηση των προσώπων και η διαβολή των γεγονότων.
Γι’ αυτό με ανυπόκριτη έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση του ΕΠΑΜ σχετικά με τις εκλογές.
Τόση μικρότητα –και μάλιστα τόσο φλύαρη- δεν αξίζει απαντήσεως άλλα δυο λόγια θα τα ξοδέψουμε, σεβόμενοι τους πολιτικούς μας φίλους που έδωσαν –παρά τις όποιες ενστάσεις τους- και αυτή την εκλογική μάχη στο πλευρό μας.
Διαβάζουμε -μεταξύ άλλων- στην ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Το ΕΠΑΜ οδηγήθηκε σε μια εκλογική συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση του κ. Παπαθεμελή που την πλήρωσε πολλαπλά. Προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία που θεώρησε αναγκαστική γιατί πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα έρχεται το καθήκον απέναντι στην πατρίδα και στον λαό. Και μπροστά σ’ αυτό όλες οι άλλες διαφορές πάνε σε δεύτερο πλάνο. Όμως, ο κόσμος προσήλθε στις κάλπες χωρίς στην πλειοψηφία του να προτάσσει τον εθνικό κίνδυνο. Έτσι δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί με τον Παπαθεμελή που ήταν ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.
Ειλικρινά δεν μπορούμε να βοηθήσουμε το ΕΠΑΜ να αποφασίσει εάν «οδηγήθηκε» η εάν «προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία». Η σύγχυσή του, μας αφορά μόνο στον βαθμό που επικαλείται την αδυναμία του κόσμου ... να καταλάβει γιατί η  πατριωτική πολιτική του έγινε με τον Στ. Παπαθεμελή που είναι «ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.»!
Ο Στ. Παπαθεμελής δεν είναι ούτε κομήτης ούτε νεοπροσήλυτος στον δημόσιο βιο μας. Έχει παρουσία δεκαετιών, γνωστή σε όσους δεν είναι πολιτικά αναλφάβητοι. Εάν το ΕΠΑΜ στα πίσω πίσω κατάλαβε, αυτά που «κατάλαβε», αυτό περιγράφει την δική του αντιληπτική αν-ικανότητα κι όχι την διαδρομή του Στ. Παπαθεμελή.
Συνεχίζει η ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Οι οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ κλήθηκαν να δώσουν μια εκλογική μάχη, χωρίς καμιά εμπειρία γύρω από το πώς οργανώνεται και διεξάγεται πρακτικά μια προεκλογική εκστρατεία. Σ’ αυτήν την αποστολή τους δεν είχαν κανενός είδους ουσιαστική βοήθεια από την συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση.
Εδώ η ψευδολογία των ... αποστόλων του ΕΠΑΜ περνά από την συκοφαντία στην αγνωμοσύνη. Πού ακριβώς στέγασαν την απειρία τους οι άστεγες αλλά «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ»; Ποιος εντέλει βοήθησε τις άσχετες αλλά πάντοτε «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ» με τα πρακτικά της προεκλογικής εκστρατείας;
Τις απαντήσεις μπορούν να τις δώσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι του ΕΠΑΜ, που φιλοξενήθηκαν στα γραφεία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ και σε πολλές περιπτώσεις καθοδηγήθηκαν από αυτούς που έχουν στην πλάτη τους εκλογικές αναμετρήσεις κι όχι μετεκλογικές απρέπειες.
Και κάτι τελευταίο. Εμείς στην Δημοκρατική Αναγέννηση δεν συνηθίζουμε τις αστοχίες μας να τις φορτώνουμε σε άλλους. Ούτε και τους λογαριασμούς μας. Όταν το ΕΠΑΜ εκπληρώσει τις εισέτι ανεκπλήρωτες οικονομικές υποχρεώσεις του από την εκλογική σύμπραξη στην οποία μετείχε, ας αποτιμήσει και την ... προσφορά του σε αυτή.
Μέχρι τότε για όλους εμάς –εμάς που στερήσαμε τις οικογένειές μας για ν’ ανταποκριθούμε σε μιαν ακόμη εκλογική μάχη- το ΕΠΑΜ παραμένει, έκτος από ανάγωγο, παντελώς αναξιόπιστο.

20.5.12

Μηνύματα με πολλούς παραλήπτες

γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη - Δελιβάνη*
 
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα έπρεπε λογικά να είναι αναμενόμενο και από τους εντός, αλλά και από τους εκτός της Ελλάδας μνημονιακούς. Κι αυτό, γιατί η  αφύπνιση του ελληνικού λαού, ήταν εξαρχής  η αναπότρεπτη συνέπεια της εγκληματικής αμετροέπειας  των αδιέξοδων απαιτήσεων αυτών των επαίσχυντων μνημονίων και των συμπαρομαρτούντων,  που τον  εξαθλίωσαν, και που κατεδάφισαν ότι δημιούργησε  τα τελευταία  δέκα  χρόνια.
Ωστόσο, οι αφόρητες πιέσεις έξωθεν, από κοινού και με τη συνέχιση της  άθλιας τρομοκράτησης του λαού, στο εσωτερικό της χώρας, φαίνεται να προέρχονται από την ελπίδα ότι  οι, ασύστολα, εκφραζόμενες  σχετικές επιθυμίες της κυρίας Μέρκελ και των πέριξ αυτής, μπορεί να ενσωματωθούν σε προσεχές  κατευθυνόμενο  εκλογικό αποτέλεσμα της χώρας.
Όπως δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις,  η πλειοψηφία του  ελληνικού  λαού έχει, ευτυχώς, συνειδητοποιήσει ότι η παραμονή στο θανατηφόρο καθεστώς των μνημονίων κλπ, τον αποτελειώνει από κάθε πλευρά, και  επιτέλους έχει αποφασίσει να σωθεί με κάθε θυσία.
Ασφαλώς, η  πρόσκαιρη ακυβερνησία της χώρας, αν και αναπόφευκτη με τις παρούσες συνθήκες, αποτελεί

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες: Κατάργηση της Ιδιοκτησίας και Εργασιακό Νταχάου

γράφει η Μαρία Νεοχωρίτη
 
Η προτροπή του κ. Όλι Ρεν προς την ελληνική κυβέρνηση «να σκεφτεί σοβαρά την δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, που θα έχουν διαφορετικό φορολογικό και εργασιακό καθεστώς από την υπόλοιπη χώρα» και η υπόδειξη του κ. Ρέσλερ ότι: «πρέπει να διαμορφωθεί ένα ελκυστικό πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων. Ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές οικονομικές ζώνες με ξεχωριστό νομικό, διοικητικό και εργασιακό καθεστώς, προκειμένου να διευκολυνθούν οι επενδυτές…» ως φαίνεται … οδήγησαν το υπουργικό συμβούλιο σε έγκριση του πολυνομοσχεδίου που εισηγήθηκε ο κ. Μ. Χρυσοχοϊδης. Συγκεκριμένα με το άρθρο 41  θεσμοθετούνται ελεύθερες ζώνες - ή σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης- όπου θα μπορούν να εγκαθίστανται μεταποιητικές κι εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και θα διακινούνται εμπορεύματα χωρίς φόρους και δασμούς. Σύμφωνα με τις διατάξεις

16.5.12

ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ «ΔΕΙΛΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ»


Ο ελληνικός λαός τους εξέλεξε και τους έδωσε εντολή να κάνουν κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσει τα θηριώδη προβλήματα που δημιούργησαν οι όποιοι προηγούμενοί τους.
Αυτοί βούλιαξαν στην πολιτική τους φλυαρία, τα ιδεολογήματα και τις ιδιοτελείς επιδιώξεις των μαγαζιών τους. Αποδείχτηκαν «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα». Επομένως ανάξιοι της εμπιστοσύνης του.
Οδηγούν τη χώρα ξανά στις κάλπες, μέσα στο ίδιο κλίμα και στις ίδιες συνθήκες με αυτές της 6ης Μαΐου και άρα με σφοδρή πιθανότητα να υπάρξει ανάλογο αποτέλεσμα.
Ο λαός είναι ο τελικός αποδέκτης της ευθύνης να βρει ΔΙΕΞΟΔΟ.
Οφείλει να το κάνει και όπως τιμώρησε αυτούς που τον οδήγησαν στην καταστροφή, να τιμωρήσει αυτούς που δεν εννοούν να συνεργασθούν για να τον βγάλουν απ’ την καταστροφή.
Οι πολίτες έχουν χρέος στην έκφραση του Θουκυδίδη να πάψουν να είναι «θεαταί των λόγων και ακροαταί των έργων» ανάξιων πολιτικών.

10.5.12

ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ

γράφει η  Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη*
Μέσα από πολύπλοκες, αλλά αδιαφανείς διεργασίες,  στο διάστημα αυτών των δυόμισι τελευταίων ετών, και σε πείσμα της συνεχούς τρομοκράτησής του,  στις 6 Μαΐου ο ελληνικός λαός έδωσε την ετυμηγορία του. Βροντοφώνησε, επιτέλους, ένα μεγάλο και καθαρό ΟΧΙ στην εξαθλίωση, που του επέβαλαν οι εντός  και εκτός «σωτήρες του». Διαμήνυσε, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι δεν θέλει πια να εξακολουθήσει να «σώζεται», ότι απορρίπτει με βδελυγμία Μνημόνια, δανειακές  συμβάσεις και  όλο το αποτρόπαιο συνονθύλευμα  των  τεράτων, που στοίχειωσαν τη ζωή του χωρίς να τον ρωτήσουν, που καταληστεύουν καθημερινά το βιός του και το μέλλον των παιδιών του,  και που τον έχουν καταντήσει  δουλοπάροικο, μέσα στην ίδια  του την πατρίδα.  Μέσα από τις κάλπες, όπου επικράτησε όχι μόνο ο μεγάλος θυμός, αλλά και η ωριμότητα, αλλά και η  αποφασιστικότητα ενός οικτρά δοκιμαζόμενου λαού, από ξένους αλλά δυστυχώς  και από  δικούς του ανθρώπους,  μας αναγγέλλει με υπερηφάνεια ότι, ναι, θέλει και μπορεί να πάρει τις τύχες στα χέρια του  και να ξαναγεννηθεί.

8.5.12

Οι εφεδρείες του δωσιλογισμού


Η μνημονιακή Ελλάδα -όχι αυτή που αντιστέκεται, αυτή που επιμένει- σφεντόνισε με 7% από το κοινωνικοπολιτικό περιθώριο στο κοινοβούλιο την συμμορία της «Χρυσής Αυγής».
Οι περισσότεροι αποδίδουν την πανηγυρική είσοδο του νεοναζιστικού υπόκοσμου στο κοινοβούλιο στην ολιγωρία του πολιτικού συστήματος, που ολιγώρησε έναντι του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης. Κι εν μέρει έχουν δίκιο.

7.5.12

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Η προεκλογική αναμέτρηση διεξήχθη σε συνθήκες προκλητικής ανισότητας. Το υπό κατάρρευση πολιτικό σύστημα χάρισε στον εαυτό του ολόκληρο τον τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό χρόνο πανελλήνιας εμβέλειας και άφησε σε μας ψίχουλα χρόνου και σε ζώνες χαμηλότατης ακροαματικότητας.
Με εξαίρεση τα δύο σαρανταπεντάλεπτα στην ΕΡΤ1 και κάποια δευτερόλεπτα σε δύο άλλα κανάλια, αποκλεισθήκαμε αδιάντροπα από όλο το επικοινωνιακό σύστημα, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων να μην πληροφορηθεί καν το γεγονός ότι κατεβαίνουμε στις εκλογές, πολύ περισσότερο τις θέσεις μας.
Με τους πολίτες να μην έχουν μάθει την κάθοδό μας και να πηγαίνουν στα τυφλά στην κάλπη, ήταν επόμενο το αποτέλεσμα: Δεν ψηφίζει κανείς εκείνους που δεν γνωρίζει ότι μετέχουν στις εκλογές.
Είναι επίσης γνωστό, ότι το καταρρέον σύστημα μοίρασε όλες τις κρατικές επιδοτήσεις διψήφιων εκατομμυρίων ευρώ στον εαυτό του.
Εμείς δεν πήραμε δεκάρα από το κράτος. Ξοδέψαμε απειροελάχιστα και εκ του υστερήματός μας.
Δεν κιοτέψαμε όμως και δώσαμε και αυτή την άνιση μάχη, υπερβαίνοντας τον ελάχιστο χρόνο και τα πολλά προσκόμματα. Αντιμετωπίζοντας, εκτός από αποκλεισμούς, και συκοφαντίες…
Βεβαίως, κάναμε και λάθη σε κάποιες περιπτώσεις, κι εκτός από την συμπάθειά σας ζητάμε και την εγρήγορσή σας για να μην τα επαναλάβουμε.
Χρωστάμε ωστόσο, κατ’ ελάχιστο, ευχαριστίες σε όλους σας, όλους εσάς που με παροιμιώδη ανιδιοτέλεια εργαστήκατε δίπλα μας. Με πενιχρά οικονομικά μέσα και πολύ εθελοντική εργασία.
Στους υπόλοιπους –στους ακτιβιστές του καναπέ-– που εξαντλούν την δράση τους σε εκλογική αγρανάπαυση και εκ του ασφαλούς κριτική ευχόμαστε ολόκαρδα «περαστικά».
«Περαστικά» και στο 35% των «πολιτών», που την ώρα που αποικιοποιείται η πατρίδα μας, επέλεξαν την ηλιοθεραπεία κι όχι την κάλπη.
Εμείς συνεχίζουμε οικοδομώντας όχι μόνο εκλογικές συμμαχίες αλλά πολιτικές προτεραιότητες αξιοπρέπειας κι ευθύνης. Συνεχίζουμε όρθιοι και απροσκύνητοι.
Σας ευχαριστούμε που είσαστε δίπλα μας.

5.5.12

Τώρα είναι η ώρα


Γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής, πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Είμαστε με την πλάτη στον τοίχο και περιμένουμε τον πυροβολισμό, πιστεύοντας ότι η σφαίρα θα βρει τον διπλανό μας. Όχι εμάς. Όχι τους οικείους μας. Όχι τα παιδιά μας. Ότι η  σφαίρα θα βρει κάποιους … άλλους.
Στην πραγματικότητα η σφαίρα θα μας βρει όλους. Και το ξέρουμε, αλλά επιμένουμε να αυταπατώμεθα ότι δεν θα συμβεί έτσι. Αυτή η ανομολόγητη γνώση μας οδήγησε στην εθνική κατάθλιψη. Στον φόβο που παραλύει την χώρα. Και μας γονατίζει, όχι για να προσευχηθούμε αλλά για ν’ αυτομολήσουμε. «Σφάξε αγά μου τον διπλανό μου ν’ αγιάσει». Και για εμάς έχει το … ΔΝΤ.
Έχει όμως; Και τι έχει; Πόση ελευθερία μας μένει πολλαπλασιάζοντας την εξάρτησή μας;
Χρειάζεται επειγόντως ν’ αλλάξουμε. Όχι για να ξαναβγούμε στις Αγορές με πρόσωπο, αλλά για να ξαναβρούμε το ίδιο μας το πρόσωπο. Να αρνηθούμε την λεηλασία της ζωής μας και την εκποίηση της πατρίδας μας. Να αρνηθούμε τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα που φιμώνουν τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας μας.
«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το προετοιμάζουν». Όχι σε αυτούς που φοβούνται. Όχι σε αυτούς που το αρνούνται. Χρειαζόμαστε μια Νέα Μεταπολίτευση για να πορευτούμε με αξιοπρέπεια. Μια νέα μεταπολίτευση, χωρίς εκείνα τα υλικά αυτής που μας χρεωκόπησε οικονομικά, πολιτικά, ηθικά, ιδεολογικά και εθνικά. Κι επειδή δεν περιμένουμε πλέον κανέναν από τα Παρίσια, αυτή την φορά, η ευθύνη είναι ολότελα δική μας.
Χρειαζόμαστε μια πατρίδα που δεν θα την βλαστημάμε. Χρειαζόμαστε μια πατρίδα που θα την υπερασπιζόμαστε. Και την χρειαζόμαστε πριν γίνουμε γιουσουφάκια της γείτονος  ή κιμάς στην κρεατομηχανή της παγκοσμιοποίησης.
Αυτή την πατρίδα την χρωστάμε στα γονικά μας και στα παιδιά μας.
Την Κυριακή των εκλογών, ας ξαναπούμε «ΟΧΙ».

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ


Όσοι δεν κοροϊδεύουν εαυτούς κι αλλήλους γνωρίζουν ότι η κυρίαρχη εκδοχή της δημοσιογραφίας δεν είναι λειτούργημα αλλά εμπόρευμα. Ένα εμπόρευμα το οποίο μοσχοπουλούν οι επαγγελματίες της «ενημέρωσης» κι οι εργοδότες τους, οι οποίοι συχνότατα είναι εργολάβοι του ελληνικού δημοσίου, που κάνουν τις βρωμοδουλειές τους χρησιμοποιώντας τα Μέσα με όρους μαφίας.
Στην σύντομη προεκλογική περίοδο, ως εκπρόσωπος τύπου του «ΟΧΙ» (μαζί με την κ. Γεωργία Μπάστα), είχα πάμπολλες ευκαιρίες για να επιβεβαιώσω τους αφορισμούς της πρώτης παραγράφου, αφού βιώσαμε τον απροκάλυπτο αποκλεισμό μας από το σύνολο σχεδόν των μέσων μαζικής χειραγώγησης.
Είναι δικαίωμα της δημοσιογραφίας να αξιολογεί την είδηση, δεν είναι όμως δικαίωμά της να την κρύβει.
Η συμμετοχή μας αποσιωπήθηκε συστηματικά, χωρίς να τηρηθούν, έστω τα προσχήματα της κολοβής και κολοβωμένης «Δημοκρατίας» μας, που χωρίς αιδώ κάνει λόγο για «επί ίσοις όροις» εκλογική αναμέτρηση!
Τα λίγα τηλεοπτικά λεπτά που αξιωθήκαμε σε ώρες χαμηλής τηλεθέασης, τα αξιωθήκαμε μετά από δικαστική προσφυγή κι όχι επειδή η δημόσια ή ιδιωτική τηλεόραση αποφάσισε να κάνει την δουλειά της με στοιχειώδη αμεροληψία.
Κατά τα λοιπά θα εξακολουθήσουμε με τα λιγοστά μας μέσα ν’ αντιπαλεύουμε την κατεστημένη χυδαιότητα και να υπενθυμίζουμε ότι ο ραδιοτηλεοπτικός χώρος είναι δημόσιος χώρος τον οποίο νέμονται χωρίς κανέναν κοινωνικό έλεγχο ημιπαράνομες επιχειρήσεις.
Η διατεταγμένη κι εξωνημένη «ενημέρωση» της αλα καρτ «δημοκρατίας» τους θα συνεχιστεί. Το παιχνίδι παίζεται με σημαδεμένα χαρτιά.
Δεν φιλοδοξούμε να γίνουμε συμπαίχτες τους αλλά να τους το χαλάσουμε.

Με τιμή
Θεόδωρος Παντούλας

Υ.Γ. Ντρέπομαι να υπογράψω ως δημοσιογράφος –δεν υπήρξα ποτέ ούτε τσιράκι ούτε τσατσά του παρακράτους που υπηρετούν πολλοί «συνάδελφοι».

Επιστροφή στην πολιτική

του Θεόδωρου Παντούλα* 

Σας διαβεβαιώνουμε ότι συμμεριζόμαστε την απαξίωση προς τον παλαιοκομματισμό, αλλά εάν μείνουμε απλώς στην περιφρόνησή του, αυτός θα συνεχίζει ακωλύτως να ευτελίζει τις ζωές μας. Εάν ωστόσο νομίζουμε ότι αυτό δεν μας αξίζει, θα πρέπει να είμαστε εμείς, εμείς που καυχόμαστε για την πνευματική και ηθική μας ανεξαρτησία κι ακεραιότητα, αυτοί που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανατροπής του. Δεν έχει ψηλώσει ο νους μας. Γνωρίζουμε πολύ καλά και ποιοι είμαστε, και πόσοι είμαστε και τι είμαστε. Κι επειδή ακριβώς τα γνωρίζουμε όλα αυτά επιλέγουμε να είμαστε παρόντες. Να μην φυγομαχούμε. Να μην υποστέλλουμε τις σημαίες μας. Όχι τις σημαίες ευκαιρίας της χρεοκοπημένης πλέον μεταπολίτευσης αλλά τις σημαίες των ιδεών, της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.