28.5.12

Ζητείται αξιοπιστία


γράφει ο Χαράλαμπος Αργυριάδης

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου πέρασαν. Ζήτω οι εκλογές της 17ης Ιουνίου. Θα μπορούσε να ήταν πανηγυρικό το κλίμα, εάν δεν ήταν τόσο δραματική η κατάσταση της χώρας.
Οι πολιτικοί λένε ότι παίρνουν στα σοβαρά το μήνυμα των εκλογών, αλλά μάλλον δεν γνωρίζουν τη γλώσσα που είναι γραμμένο. Για μία ακόμα φορά τα κόμματα ανεδείχθησαν κατώτερα των περιστάσεων.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου ήταν καταγγελτικές και τιμωρητικές. Ο λαός είπε ότι δεν συγχωρεί και ότι βγήκαν τα πρόβατα από τη στρούγκα. Η Νέα Δημοκρατία περιμάζεψε το υπόλοιπο της περηφάνιας της, διαπιστώνοντας ότι με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, δεν μπορεί να κυβερνήσει, γιατί δεν την εμπιστεύονται. Το ΠΑΣΟΚ έκανε την ανάγκη φιλότιμο και δεχόταν οποιαδήποτε συνεργασία αρκεί να είναι μέσα στα πράγματα. Η αριστερά βρέθηκε μπροστά σ’ αυτό που ζητούσε χρόνια. Φάνηκε ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Της έδειξαν την καρδάρα με το γάλα και εκείνη το έχυσε.
Ο κ. Τσίπρας έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και διακωμώδησε τους θεσμούς. Αντί να κάνει
διαβουλεύσεις με τα κόμματα της Βουλής, περιφερόταν κάνοντας προτάσεις σε κόμματα εκτός Κοινοβουλίου. Η αριστερά που είχε και έχει σημαία την απλή αναλογική, ακολουθεί τα λόγια της δεξιάς που προεκλογικά έλεγε «εάν δεν έχω αυτοδυναμία θα πάω σε νέες εκλογές». Όταν στην απλή αναλογική αντέτειναν την ενισχυμένη για να υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, απαντούσε ότι εάν ο λαός θέλει πολυκομματική βουλή, τότε και τα κόμματα οφείλουν να συνεργασθούν.
Δόθηκε η ιστορική ευκαιρία στην αριστερά να δώσει εμπράκτως το στίγμα της και να δείξει το διαφορετικό δικό της και έκανε πίσω. Ο ΣΥΡΙΖΑ από το ύψος του ποσοστού του, κοίταξε κάτω και έπαθε ίλιγγο. ‘Έδωσε την αίσθηση ότι λόγω του κρισίμου των περιστάσεων, διακατέχεται από φοβικό σύνδρομο. ‘Έδειξε ότι οι συνιστώσες ακόμα και εκτός κυβερνήσεως δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους. Σε ερωτήσεις πώς θα κυβερνήσουν, έκαναν δηλώσεις τις οποίες στη συνέχεια στρογγύλευαν. Έδωσαν την αίσθηση ότι το κράτος θα βαδίσει προς την ανάπτυξη, ξεκινώντας με τις καταθέσεις των πολιτών και αφού οδήγησαν σε ομαδικές αναλήψεις από τις τράπεζες, έκαναν πίσω. Είπαν ότι θα πάρουν μέτρα κατά των «μεγαλοεισοδηματιών» των 20.000 ευρώ ετησίως (δηλαδή περίπου 1.450 ευρώ μηνιαίως) και θα τους αναγκάσουν να πληρώνουν 100 ευρώ μηνιαίως. Έκαναν πίσω λέγοντας ότι εννοούν μηνιαίο εισόδημα 20.000. Δηλαδή θα «υποχρεώσουν» αυτούς που έχουν 20.000 ευρώ μηνιαίο εισόδημα να πληρώνουν κάθε μήνα 100 ευρώ! Tόσο μα τόσο σκληρά μέτρα! Δυστυχώς γίναμε θεατές ενός σκηνικού όπου η μία πλευρά της αριστεράς περιφρονούσε την άλλη. Το ΚΚΕ δεν δέχεται καμμία συνεργασία με κανένα. Θέλει να βρίσκεται στο μπαλκόνι και να καταγγέλλει όποιον περνάει, του αρκεί. Ο κ. Κουβέλης που έφυγε από τον ΣYΡIZA για να δείξει ότι χρειάζεται σοβαρότητα και σταθερότητα στις θέσεις, συμπεριφέρθηκε μικροκομματικά. Του δόθηκε η δυνατότητα να κάνει τα λόγια πράξη και εκείνος φοβήθηκε ότι θα τον καταγγείλει ο  ΣYΡIZA ότι συνεργάστηκε με τη δεξιά. Ήθελε τον ΣΥΡΙΖΑ συνυπεύθυνο αλλά δεν ήθελε εκείνος.  
Λένε ότι οι εκλογές της 17ης Ιουνίου χωρίζουν τα κόμματα σε μνημονιακά και αντιμνημονιακά. Είναι λάθος. Όλοι είναι εναντίον των μνημονίων – ακόμα και αυτοί που τα ψήφισαν λένε ότι το έκαναν εξ ανάγκης και δέχονται ότι θέλουν διόρθωση.
Οι εκλογές αυτές απαιτούν την αξιοπιστία. Το ζητούμενο είναι το ποιος εννοεί αυτά που λέει και αν πράγματι θέλει να κάνει τα λόγια πράξη.
Ίδωμεν.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

επιτέλους διαβάζουμε μια φωνή λογικής η οποία έχει εκλείψει τον τελευταίο καιρό με κυρίαρχους τους λαϊκισμούς, τις κραυγές από όλους τους μάγκες με τα λεφτά των άλλων.

η κακή εμπειρία με το επαμ ας μας διδάξει για τα επόμενα βήματα.

ευχαριστώ

Λάμπρος Μαστροκόλιας είπε...

Αγαπητέ Χαράλαμπε,
Πολύ καλό το άρθρο σου, χαίρομαι να σε διαβάζω.
Συνέχισε έτσι δυνατά
Με εκτίμηση
Λάμπρος Μαστροκόλιας

pm είπε...

Καλά όλα αυτά και βεβαίως συμφωνούμε. Καμμιά ιδέα όμως, για το ΠΟΙΟΝ να ψηφίσουμε στην επόμενη "εκλογοπαγίδα";