22.4.13

«Άνω Δημοκρατία» του Νίμιτς, το άκρον άωτον της γελοιότητας




Του Στέλιου Παπαθεμελή *

Για να μας πάρουν οι άλλοι στα σοβαρά ασφαλώς και πρέπει να είμαστε σοβαροί. Ή κάποτε επιτέλους να σοβαρευθούμε. Όταν είμαστε «τα παιδία παίζει» οι άλλοι ληστεύουν και δηώνουν τα ιερά και τα όσιά μας και μας περιγελούν, π.χ. σκοπιανοί και Σία.
Η περίπτωση του σκοπιανού είναι χαρακτηριστική της επιπολαιότητας με την οποία η επίσημη Ελλάς, ασχέτως κομμάτων και κυβερνήσεων, χειρίσθηκε τα τελευταία 22 χρόνια το θέμα.
Ο ανεκδιήγητος κ. Νίμιτς, επί 20ετίαν «μεσολαβητής» για το όνομα των Σκοπίων, αλλά στην πραγματικότητα δικηγόρος του αντιδίκου ξαναχτύπησε.
Αυτή τη φορά μετακίνησε το «άνω» από το ψευδώνυμο «Μακεδονία» στο ψευδώνυμο «Δημοκρατία» (ως γνωστόν τα Σκόπια ούτε Μακεδονία είναι, ούτε Δημοκρατία) και προτείνει  να ονομάσουμε το προτεκτοράτο «Άνω Δημοκρατία» φυσικά «της Μακεδονίας»! Στέλνοντας μάλιστα κατά διαβόλου το «erga omnes» των κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεών μας, αφήνει ανοικτό το εύρος εφαρμογής της γελοιωδέστατης πρότασής του.
Μπορεί κατά τον Ηράκλειτο «οδός άνω κάτω μία και ωυτή»(= ο δρόμος που ανεβαίνει και ο δρόμος που κατεβαίνει είναι ένας και ο αυτός) αλλά το κατασκεύασμα του Νίμιτς τον κάνει άνω – κάτω…
Αυτή η τρελλή πρόταση ταιριάζει, μόνο στο κλίμα ενός φρενοκομείου. Κανένας, ούτε ο πιο αλλοπαρμένος  δεν θα μπορούσε ακόμη και να την διανοηθεί αν δεν είχε απέναντί του το καταπτοημένο πολιτικό μας προσωπικό που σέρνεται από υποχωρήσεως σε υποχώρηση και από οπισθοχωρήσεως  σε οπισθοχώρηση δειλό και άβουλο.
Όμως η Κυβέρνηση αντ΄ αυτού περιορίσθηκε να εκφράσει την… «δυσαρέσκειά» της για την πρόταση και η Αντιπολίτευση σιώπησε αιδημόνως.
Στην πολιτική μας τάξη  κυριαρχεί η αφελής άποψη ότι ο χρόνος εργάζεται υπέρ ημών, ενώ συμβαίνει το εκ διαμέτρου αντίθετο. Στο εξωτερικό δημόσιες αρχές, ΜΜΕ, σύμπασα η διεθνής κοινότητα είναι καθ΄ ολοκληρία παγιδευμένοι στη χρήση του ψευδωνύμου.
Προϊόντος του χρόνου και αφού εγκατελείφθη η διαχείριση του ζητήματος στον αυτόματο πιλότο δεν υπήρξε καμμία δραστική αντίσταση στις ανθελληνικές αθλιότητες του προτεκτοράτου και των προστατών του. Το τελευταίο τερατουργεί εις βάρος μας υπό την υψηλή προστασία της αμερικανικής Αντμινιστρέισον, του αρμοδίου Κοινοτικού Επιτρόπου, του διεθνούς τοκογλύφου Σόρος  χρηματοδότη του και πάσης κατά της Ελλάδος πρωτοβουλίας κ.π.ά.
Ο Νίμιτς αντί για λύση όπως έχει καθήκον να προωθήσει, βούλιαξε ο ίδιος του μέσα στο πρόβλημα. Επόμενο, αφού από εντολοδόχος των Ηνωμένων Εθνών, ενεργεί ως εντολοδόχος των ΗΠΑ και πληρεξούσιος του Γκρουέφσκυ. Το πράττει κατά σύστημα και κατ’ εξακολούθηση. Και θα συνεχίσει να το κάνει αν η Ελλάδα δεν τον καταγγείλει και αξιώσει την αποπομπή του .
Φωνάζουμε καιρό τώρα. «Διώξτε τον Νίμιτς, ανακαλέστε τη σύνθετη» (βλ.το βιβλίο μας: Σκοπιανό, αντεπιτεθείτε επί τέλους, Εκδ.ΑΡΜΟΣ 2009).
Δυστυχώς εις ώτα μη ακουόντων.
Το ξαναλέμε:
Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν αμελλητί να αντιδράσουν αντρίκεια και να ζητήσουν την άμεση αντικατάστασή του.

16.4.13

Δ΄Σταυροφορία-Δ΄Ράιχ, ληστείες παράλληλες



Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Το «ΟΧΙ» της Κυπριακής Βουλής ηλέκτρισε τις αδρανούσες ελληνικές συνειδήσεις,και τροφοδότησε με ελπίδες χειμαζόμενους λαούς που ζουν μέσα στο φόβο, Κυρίως όμως τράνταξε τους δημίους Βρυξελλών-Βερολίνου.
Δυστυχώς υπήρξε βραχύβιο. Το ακύρωσε άρον, άρον ο ενδοτισμός του Προέδρου Αναστασιάδη. Μέγα ατύχημα για τους λαούς να κυβερνώνται από άτομα αμέτοχα βιωματικής εμπειρίας της ιστορίας, ανήμπορα να καταλάβουν την κατά Θεόπομπον ειδοποιό διαφορά των Ελλήνων από τους βαρβάρους. Οι τελευταίοι υπετάσσοντο «διά το μη δύνασθαι λέγειν την ου συλλαβήν». Δεν μπορούσαν δηλαδή  να πουν ΟΧΙ. Ούτε επομένως τους αγγίζει το «Τραγούδιν του Κυπριανού», του μάρτυρα  Αρχιεπισκόπου Κύπρου (9 Ιουλίου 1821) που απηύθηνε στους βασανιστές του τα φαρμακερά εκείνα λόγια στην εκφορά του ανεπισκίαστου Βασίλη Μιχαηλίδη:
«Εσείς θαρκέστ’ αννοίετε το μνήμαν το δικόν μας/
κ’ εν το πεισκάζετε πως εν το μνήμαν το δικόν σας»!    
          Ο Χριστόφιας ανεδείχθη Πρόεδρος ως σκεύος εκλογής των δυνάμεων που επιθυμούν τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής, αφού λυτοί και δεμένοι κατάφεραν να θέσουν εκτός μάχης τον  αείμνηστο Τάσσο από την α΄Κυριακή. Ο Χριστόφιας έστρωσε τον δρόμο προς την Κόλαση , εκτροχιάζοντας την κυπριακή οικονομία. Ο Αναστασιάδης βρήκε έτοιμο το σχέδιο υποταγής από τον προκάτοχό του. Σε ένα μάλιστα φωτεινό διάλειμμα της προχθεσινής μακράς Νύχτας των Κρυστάλλων ο Κύπριος Πρόεδρος εκτόξευσε την απειλή παραίτησης. Αν έπειθε ότι δεν μπλοφάρει αλλά σοβαρολογεί, θα υποχρέωνε  το Δ΄Ράιχ και τους υποτακτικούς του να ξανασκεφθούν τις μοιραίες αποφάσεις τους.
          Ο ωμός και αμετροεπής Ολλανδός κολλητός του Βερολίνου Ντεϊσελμπλούμ απεκάλυψε το μέγα μυστικό ότι <<το μοντέλο Κύπρου θα επεκταθεί σε όλη την Ευρώπη>>! Στην  γλώσσα του κάθε Ευρωπαίου αυτό σημαίνει ότι εφεξής αρκεί μια διαταγή του χολώδους κ.Σόιμπλε και οι καταθέσεις του κοσμάκη, όπου της ευρωπαϊκής γης , θα δημεύονται όπως ακριβώς στην μαρτυρική Μεγαλόνησο. Ληστεία αισχίστου είδους. Τα συμβαίνοντα ξυπνούν εφιαλτικές μνήμες άλλων εποχών, απώτερες όπως εκείνες του ακατάσχετου πλιάτσικου  της Δ΄Σταυροφορίας (1204) και εγγύτερες των κακουργημάτων της ναζιστικής Γερμανίας.
          Οι Ευρωπαϊκοί λαοί εξαπατημένοι από το όραμα της Ευρώπης, τάχα των λαών , της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής έδωσαν εμπιστοσύνη σε ανικάνους και φαύλους ηγέτες. Ήταν επόμενο να προέλθει το απόλυτο τίποτε. Το είχε πει ο Αισχίνης: <<Πονηρά φύσις μεγάλας εξουσίας επιλαβομένη δημοσίας απεργάζεται συμφοράς>>. Φθάσαμε στο σημείο όπου <<οι



φαυλότεροι γνώμης ως τα πλείω περιεγίγνοντο>> (Θουκυδίδης ,ΙΙΙ 83), τις περισσότερες δηλαδή φορές επικρατούν οι πνευματικά κατώτεροι.
          Αυτό που οραματίστηκαν οι πατέρες της Ευρώπης τείνει να γίνει πια πτώμα <<οδωδός και τυμπανιαίον>> .                  
          Η κρίση ξεκίνησε ως ελεγχόμενη δημοσιονομική. Έγινε παγόβουνο κρίσεων αξιών,  αλληλεγγύης, αναδιανομής , κοινωνικής συνοχής, δικαίου,  εθνικής κυριαρχίας .
          Επισημαίνουμε την ηχηρή εξαφάνιση από τα διαδραματιζόμενα του Ολλάντ και της Γαλλίας.
          Καλλιεργούν την ανασφάλεια των πολιτών, διαλύουν τις τράπεζες του Νότου, κατευθύνουν το χρήμα στις δικές  τους. Εξασφαλίζουν φθηνό χρήμα για τις επιχειρήσεις τους. Βυθίζουν στην ύφεση τον Νότο. Η δήμευση του 1/3 των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ  στην Κύπρο αποσυνθέτει τον κοινωνικοοικονομικό ιστό της. 15 δισ. ευρώ ληστεύουν απ αυτήν τα ευρωαρπακτικά.    
          Το Κυπριακό μοντέλο το οικοδόμησαν εκ του μη όντος δημιουργικοί Κύπριοι, όχι συνδικάτα λωποδυτών. Σε ένα τόπο ακρωτηριασμένο από τον Τούρκο εισβολέα, με την θαυμαστή ικανότητα τους ανέδειξαν τουρισμό, ναυτιλία , χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες ,προσείλκυσαν επενδυτές. Έγιναν γι΄αυτό κάρφος στους οφθαλμούς του  ηγεμονικού μπλοκ της Γερμανίας.
          Στο μεταξύ λόγω αδέξιων χειρισμών της κυπριακής ηγεσίας στάθηκε αδύνατο να μπουν στο παιχνίδι  οι Ρώσοι. Αυτό θα άλλαζε εντελώς τους όρους του.
          Αν το ΟΧΙ της Κυπριακής Βουλής ήταν και της κυβέρνησης ΟΧΙ ,οι εξελίξεις θα ήταν βαθύτατα διαφορετικές. Το ρωσικό χαρτί αχρηστεύθηκε , αλλά δυνάμει υφίσταται και επιδέξιοι χειρισμοί θα μπορούσαν να το ενεργοποιήσουν.
          Η αιφνίδια, αλλά ουδέποτε αποκλεισθείσα επανασύνδεση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων επιβαρύνει γεωπολιτικά το τοπίο. Η επίσημη Ελλάς οφείλει να δράσει αμελλητί.
          Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε <<έχω δύο μεγάλους εχθρούς,  το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και τον στρατό των τραπεζιτών πίσω μου>>. Η Κύπρος έχει και αυτή δύο εχθρούς, τον στρατό του τουρκικού Αττίλα μπροστά της και τον στρατό των ευρωληστάρχων πίσω της.
          Ο Κυπριακός Λαός ευθύνεται να πειθαναγκάσει την ηγεσία του να αλλάξει την πολιτική της,  ή να αλλάξει την ηγεσία του…







Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.4.13






ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
15-4-2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης Στέλιος Παπαθεμελής  προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

Ο ανεκδιήγητος κ. Νίμιτς, επί 20ετία «μεσολαβητής» για το όνομα των Σκοπίων, ξαναχτύπησε.
Αυτή τη φορά μετακίνησε το «άνω» από το ψευδώνυμο «Μακεδονία» στο ψευδώνυμο «Δημοκρατία» και προτείνει  να ονομάσουμε το προτεκτοράτο «Άνω Δημοκρατία» φυσικά «της Μακεδονίας»! Στέλνοντας μάλιστα κατά διαβόλου το «erga omnes» των κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεών μας, αφήνει ανοικτό το εύρος εφαρμογής της γελοιωδέστατης πρότασής του.
Αυτή η τρελλή πρόταση ταιριάζει μόνο στο κλίμα ενός φρενοκομείου. Κανένας, ούτε ο πιο ονειροπαρμένος δεν θα μπορούσε ακόμη και να την διανοηθεί αν δεν είχε απέναντί του το καταπτοημένο πολιτικό μας προσωπικό που σέρνεται από υποχωρήσεως σε υποχώρηση και από οπισθοχωρήσεως  σε οπισθοχώρηση δειλό, μοιραίο και άβουλο.
Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν να ζητήσουν αμελλητί την άμεση αντικατάσταση του Νίμιτς, γιατί αυτό το άτομο δεν είναι μεσολαβητής με την διεθνοπολιτική έννοια, αλλά φανατικός συνήγορος μιας από τις δύο πλευρές, της αντιδίκου μας.

Θεσσαλονίκη: Ερμού 55, Τ.Κ546 23,Τηλ. 2310.268333 fax 2310.262830
Αθήνα: Νικοδήμου 2, Σύνταγμα Τ.Κ.105 57 Τηλ. 210.3314314  fax 210.3217771
Ιστοσελίδες: www.papathemelis.gr, www.danagennisi.gr 

9.4.13



Τα πράγματα είναι λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι, ατάκτως ερριμμένα, αλλά «καιρός επί πάσιν άριστος»

Του Στέλιου Παπαθεμελή *

Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος έγραφε τον 1ο μ.Χ. αιώνα για τους ομογάλακτους των σημερινών δυναστών ότι «ubi solitudinem faciunt, pacem appellant», όπου δηλαδή δημιουργούν έρημο, εκεί ισχυρίζονται ότι επιβάλλουν ειρήνη!
Οι Γερμανοί οικονομικοί κατακτητές λεηλατούν και ρημάζουν ασύδοτα τους δύο πυλώνες του Ελληνισμού.
Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την παταγώδη αποτυχία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Καμία από τις διακηρυγμένες αξίες του δεν λειτούργησε. Ήταν μια φούσκα που στις πρώτες δυσκολίες έσπασε. Η διάλυσή της είναι πια ζήτημα  χρόνου.
Οι δυτικές κοινωνίες πέρασαν μια μακρά περίοδο διαχεόμενης ευημερίας, όσο οι άρχοντές τους αισθάνονταν απέναντί τους ισχυρότατο το αντίπαλο δέος του κομμουνισμού. Με τον φόβο να απολέσουν τα πάντα, οι κατεστημένες δυνάμεις συνήνεσαν στη δημιουργία του κοινωνικού κράτους. Αποδέχτηκαν τη θεσμική του κατοχύρωση και συνείργησαν, έστω και με μισή καρδιά στην ανάδειξή του. Η κατάρρευση του κομμουνιστικού μπαμπούλα, κατέστησε μονοπωλιακή και απόλυτη την εξουσία τους.
Έκτοτε κατεδαφίσθηκε το κράτος πρόνοιας και σμπαραλιάσθηκε το συλλογικό εργατικό δίκαιο που υπήρξε καρπός σκληρών αγώνων των εργαζομένων.
Δεν έχει την παραμικρή υπερβολή η καταγγελία του κινήματος Occupy Wall Street ότι η κρίση ωφελεί μόνον το 1% των πολιτών και βλάπτει το 99%.
Για την ανάγκη «επανεκτίμησης του ρεαλισμού» ομιλεί ο Ulrich Beck στο πρόσφατο πόνημά του: «Από τον Μακιαβέλλι στη Μερκιαβέλλι», ο οποίος ενισχύει το κατηγορητήριο του Χάμπερμας για την τρέχουσα «κοντόπνοη και χωρίς πυξίδα» γερμανική πολιτική και τη «συγχώνευση πολιτικής και μιντιακής τάξης» (ενθ αν, σ.14) ιδιώνυμο αμάρτημα του γερμανικού ηγεμονισμού.
Εκχειλίζει η απόγνωση του Μπεκ από την δρώσα πολιτική τάξη. Εφ’ ω και πάλιν διά γραφίδος Χάμπερμας μας βεβαιώνει ότι κοιτάζοντας προς τα πάνω, προς τις πολιτικές ελίτ και τα μέσα ενημέρωσης, «κοιτάμε προς λάθος κατεύθυνση». Για να καταλήξει ότι τα ελλείποντα κίνητρα «μπορούν να προκύψουν από τα κάτω, από την ίδια την κοινωνία των πολιτών».
Στην Κύπρο παίζεται ένα βρώμικο πολιτικοτραπεζικό παιχνίδι. Η ευρωπαϊκή περιφέρεια, ιδίως ο Νότος, δεινοπαθεί και αφαιμάσσεται για να γιγαντώσει τα κέρδη της Deutsche Bank και των άλλων προνομιούχων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων του γερμανικού κύκλου.
Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι η DB αποτελεί συστημικό κίνδυνο για τη Γερμανία, γιατί είναι διεφθαρμένη και ο γερμανικός Der Spiegel της απένειμε τον περασμένο Δεκέμβριο τον τίτλο (και στο εξώφυλλό του) Die Deutsche Scandal-Bank. Η βεβαρυμένου ποινικού μητρώου μεγαλοτράπεζα, ελέγχεται από την SEC, αμερικανική υπηρεσία που επιτηρεί τα χρηματιστήρια των ΗΠΑ για εσκεμμένη και μεθοδική παραποίηση λογιστικών βιβλίων και απόκρυψη ζημίας 12 δισ. δολ. Μεταξύ άλλων δε, έχει ιδρύσει μέσω θυγατρικής της στη Σιγκαπούρη, πάνω από 300 offshore εταιρείες. Η λεγάμενη  έχει σε εξέλιξη σχέδιο εξαγοράς της δικής μας Εθνικής. Ενδεικτική η ανατροπή της συγχώνευσης Εθνικής-Eurobank.
Πρόσφατα στοιχεία που έρχονται στο φως (βλ.ιδίως Π.Παναγιώτου,Επίκαιρα,181/4-4-13,σ.8) αποδεικνύουν ότι οργιάζει η διαφθορά στη χώρα που καταγγέλλει όλους τους άλλους κατ’ εξοχήν Ελλάδα, Κύπρο ως διεφθαρμένους. Έφτασαν στο σημείο το Κοινοβούλιό τους να αρνείται την κύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ κατά της διαφθοράς!
Οι Φαρισαίοι του Βερολίνου παριστάνουν τον Μέγα Ιεραξεταστή όπως τον περιγράφει στους Αδελφούς Καραμαζώφ ο Ντοστογιέφσκυ. Ούτε ένα, ούτε δύο τα σκάνδαλα με πρωταγωνιστή τον πολύ Σόιμπλε. Βίος και πολιτεία ο αρχιδήμιος Ελλάδος και Κύπρου. Καταγγέλλει ιταμώτατα την Κύπρο ως δήθεν πλυντήριο βρώμικου χρήματος, αλλά έρχεται η Financial Action TF, αρμόδιος διακυβερνητικός Οργανισμός που αποφαίνεται ότι η Κύπρος τηρεί όλους τους κανόνες, ενώ η Γερμανία παραβαίνει τους 5 απ’ τους 14! Οι γερμανικές τράπεζες έχουν τοξικά περιουσιακά στοιχεία 800 δισ. € και η Μέρκελ χρηματοδοτεί παράνομα τη διάσωσή τους.
Στο μεταξύ, επειδή ο λύκος (και ιδίως ο «γκρίζος) στην αναμπουμπούλα χαίρεται, ο εξ ανατολών κακοποιός και καταχθόνιος γείτων, με την αδρή στήριξη των ΗΠΑ βυσσοδομεί κατά Ελλάδος και Κύπρου.
Σε μια περίοδο έντασης των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, προτεραιότητας στον στρατηγικό έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων, η επίσημη Ελλάς λάμπει διά της απουσίας της ενώ έπρεπε να πρωταγωνιστεί. Άφησε άπρακτο και παντελώς αναξιοποίητο τον χρόνο των ψυχρών τουρκοϊσραηλινών σχέσεων, όπου έπρεπε να αξιοποιήσει τις υπηρεσίες του εβραιοαμερικανικού λόμπι και τώρα που διά χειρός Ομπάμα τα ξαναβρήκαν Τούρκοι και Ισραηλινοί, εμείς αντί να κινήσουμε λυτούς και δεμένους στην Ουάσιγκτον, είμαστε σε πλήρη αφασία.
Μία δρώσα ελληνική εξωτερική πολιτική θα υπενθύμιζε στους Ισραηλινούς του Τελ Αβίβ και της Ουάσιγκτον, ότι ο νεοθωμανός από τον οποίον ζήτησαν συγγνώμη, είναι άκρως επισφαλής εταίρος τους για να του αφοσιωθούν όπως στο παρελθόν. Οι φιλοδοξίες του να ηγηθεί του ισλαμικού κόσμου, πέραν από ορισμένες ανέξοδες κινήσεις εντυπώσεων, δεν του αφήνουν περιθώρια πραγματικής συμμαχίας με ένα κράτος που είναι ορκισμένος εχθρός του Ισλάμ.
Θα ήταν επομένως πολιτική βλακεία για το Ισραήλ να αφοσιωθεί ξανά ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία όχι πια μόνον του τουρκισμού, αλλά του νεοοθωμανικού πανισλαμισμού.
Η επίσημη Ελλάς αρνείται πεισμόνως να αξιοποιήσει την δύναμη της Ομογένειας, δημιουργώντας Μηχανισμό Επιρροής στα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων. Γι’ αυτό η αμερικανική  πολιτική σέρνεται πίσω από τον τουρκικό παράγοντα.
Ο Θέογνις έλεγε: «καιρός επί πάσιν άριστος», όλα δηλαδή πρέπει να γίνονται στην ώρα τους. Είναι η ώρα τους!
Αύριο θα είναι πιο αργά από αργά.  








*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης