26.12.15

Χριστός επί γης υψώθητε!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Στις εκκλησιές της Ορθόδοξης Χριστιανωσύνης είναι αδιάπτωτη η προσευχή για επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία, καλή θέληση ανάμεσα στους ανθρώπους.
            Υποβλητικό το τοπίο της Φάτνης. Ποιμένες αγραυλούντες, μάγοι προσκυνούντες, άγγελοι υμνούντες. «Χριστός επί γης υψώθητε», (=ανορθωθείτε, σταθείτε όρθιοι!) «δι’ημάς γαρ εγεννήθη ο προ αιώνων Θεός» βεβαιώνει η Εκκλησία (α’ κανών Κοσμά του Ποιητού) και «θέλει πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».
            Η καταλυτική εμπορευματοποίηση των εορτών στις μέρες μας διαστρεβλώνει το περιεχόμενό τους. Ο Μπερντιάεφ (Για την αξία του Χριστιανισμού και την απαξία των Χριστιανών, σελ. 79) εντοπίζει το κακό στο ότι «εξ αιτίας των αναξίων Χριστιανών ξεχάστηκε ο Χριστός. Πάψανε να τον αναζητούν»!
Κουβαλούμε ως έθνος μιαν ατίμητη πνευματική παράδοση που αιμοδότησε αίμα και πνεύμα ηρώων και μαρτύρων. Το παρελθόν της είναι σχετικώς μικρό, ως προς τον χρόνο. Το μέλλον της όμως μεγάλο. Και αυτό οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε.
            Έχουμε χρέος αυτογνωσίας για να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή της. Και τη δική μας. Η παγκοσμιοποίηση του αιώνος τούτου είναι απολύτως ξένη με την οικουμενικότητα που ευαγγελίζεται η Εκκλησία. Οι νόμοι της αγοράς απεργάζονται τον παλιμβαρβαρισμό της ανθρωπότητας. «Η ανέχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας» έλεγε ο Μαχάτμα Γκάντι. Και οι αδίστακτοι ισχυροί της γης όχι τώρα manu militari αλλά με τους νόμους της αγοράς την επιβάλλουν επί δικαίους και αδίκους.
            Δαιμονικό εργαλείο τους οι ελεγχόμενοι απ’ αυτούς μιντιακοί μηχανισμοί, οι οποίοι μπαίνοντας στα σαλόνια του κάθε σπιτιού οικειοποιούνται τους ρόλους, γονέα, δασκάλου, πνευματικού καθοδηγητή, διασκεδαστή και διαλύουν τις κοινωνίες. Τις πλάθουν κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους.
            Δεν  αρμόζει να κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς τον Παπαδιαμάντη, και σας προτρέπουμε να διαβάσετε τον σοφό γέροντα της Σκιάθου:
            «Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ενσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίζοντος σήμερον το έθνος και η πρόληψις της χρεωκοπίας» (1896) (τ. 14, σ. 119).
            Οι ραγδαίες τεχνολογικές αλλαγές, οι ιδιωτικοποιήσεις (ultimum remedium και του ΔΝΤ για την Ελλάδα), οι απορρυθμίσεις και όλα τα άλλα τεχνάσματα του αχαλίνωτου καπιταλισμού κάνουν τη γη μας «γη Σοδόμων και Γομόρρας». Τα αποκαλούν ελεύθερη αγορά, αλλά «ό,τι εξυμνούν, προπαγανδίζουν κι’ επιζητούν οι άνθρωποι με αυτήν είναι η απελευθέρωση των ιδιωτικών επιχειρήσεων από την κρατική ρύθμιση, η απαλλαγή τους από τον έλεγχο των δραστήριων εργατικών συνδικάτων, η αποδέσμευσή τους από συναισθηματικές ανησυχίες σχετικά με την τύχη των υπαλλήλων, ή του κοινωνικού συνόλου, η απελευθέρωσή τους από τελωνειακούς φραγμούς ή επενδυτικούς περιορισμούς και η μικρότερη παρενόχλησή τους από τη φορολογία» (Edward Luttwak, Αχαλίνωτος καπιταλισμός, σ. 83).
            Τα αφεντικά των αγορών διασπαθίζουν πακτωλούς εύκολου χρήματος που δεν προέρχεται από τον ιδρώτα του προσώπου, τους αλλά από την υπεξαίρεση του ιδρώτα των άλλων, μέσω Χρηματιστηρίων, εικονικών ελλειμμάτων, υπερτιμημένων επενδύσεων, θηριωδών επιδοτήσεων, εξωχωρίων εταιρειών και λοιπών ύποπτων μεθοδεύσεων.
            Η χώρα, εξ αιτίας κατά συρροήν εγκληματικών λαθών των ηγεσιών της, εξαρτάται σήμερα σε τρομακτικό βαθμό από τους δανειστές της. Δεν αντέχει εσωτερικούς ερασιτεχνισμούς και χαμηλής νοημοσύνης παίγνια. Οι εγχώριοι παίκτες τής χρωστούν σταθερότητα.      
            Το επιθετικό crescendum Ρέντσι κατά Βερολίνου με αναφορά στα κέρδη του τελευταίου από την κρίση (και μεταξύ αυτών 14 ελληνικά αεροδρόμια), αν δεν εκτονωθεί στην αναγνώριση «ίσης μεταχείρισης με το Παρίσι», σηματοδοτεί, συσχετιζόμενο και με το ισπανικό αποτέλεσμα ορισμένες θετικές προοπτικές.
            Αλλά μεταξύ σοβαρού και αστείου, ενώ οι Αμερικανοί προστατεύονται από τηνCIA, εμείς βομβαρδιζόμαστε από την ΣΙΑ… (Αναγνωστοπούλου, αν. υπ. Παιδείας). Α΄ πυροβολισμός της, τα Θρησκευτικά. Νέος πυροβολισμός η Ιστορία: «Τα σχολικά βιβλία της ιστορίας πρέπει να αλλάξουν  (…) διότι πρέπει να πάψει να μπαίνει σε καλούπια εθνόμετρου η έρευνα (…). Ο Κολοκοτρώνης είναι μία ηρωική μορφή [πάλι καλά!] μιας ευρωπαϊκής περιόδου Επαναστάσεων» (Καθημερινή, 20/12/15).
            Την διάβασε θαρρείς ο Γέρος του Μωριά και ξεσπάθωσε: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμία απ’όσες γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης οι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών τους είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον δίκαιος. Ήτον έθνος με άλλον έθνος. Ήτον με έναν λαόν όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή ως τοιούτος, ούτε να ορκισθή παρά μόνον ότι έκαμνε η βία» (Απομνημονεύματα, Βαλέτας §.283).
            Όλα στη ζωή χρειάζονται πίστη. Διότι «των μεν θείων τα πολλά απιστίη διαφυγγάνει μη γινώσκεσθαι». Τα περισσότερα από τα θεϊκά πράγματα [ποια δεν είναι θεϊκά;] μας διαφεύγουν από δυσπιστία και δεν τα γνωρίζουμε, μας βεβαιώνει ο Ηράκλειτος (απόσπ.86).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Χρεία ισχυρής ταυτότητας και ισχυρής βούλησης για αντίσταση

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Η πτώση του Τείχους σηματοδότησε την παγκόσμια κυριαρχία του νεο-φιλελευθερισμού. Δεξιού, αλλά και αριστερού, αφότου η όπου γης πολιτευόμενη και κυβερνώσα αριστερά υιοθετεί τις πολιτικές της παγκοσμιοποίησης. Η Ευρώπη των εθνών, των λαών και των πολιτών που οραματίστηκαν οι πατέρες της Ένωσης διαστρεβλώθηκε σε Ευρώπη των αγορών και των κερδοσκοπικών αμοιβαίων κεφαλαίων.
Οι αγορές απεχθάνονται και φοβούνται την πολιτική ενοποίηση, επειδή αυτή θα οδηγούσε σε ένα ισχυρό γεωπολιτικό πόλο, προαγωγό  μιας Ευρώπης δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και ανάπτυξης. Γι’ αυτό  και επέλεξαν, αντ’ αυτής, την Νομισματική Ένωση. Έτσι αναδείχθηκε η οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας και τέθηκε έκτοτε σε δεινή δοκιμασία το ευρωπαϊκό πείραμα.
Αποκαλυπτικό το αιφνίδιο, αλλά τραγικά αργοπορημένο ξέσπασμα του αντικαγκελάριου Γκάμπριελ κατά της πολιτικής λιτότητας της Μέρκελ. Αυτή έφερε την Λεπέν και τους Τζιχαντιστές. Και είμαστε ακόμη στην αρχή…
Το έθνος είναι εμπόδιο στην ασυδοσία των αγορών.  Πολιτισμική τους έκφραση είναι η (μετα)νεωτερικότητα, μέσω της οποίας υπονομεύεται και τελικά εξοστρακίζεται η αίσθηση ιστορικής συνέχειας, ενώ παραχαράσσεται η ιστορία και αποκόπτονται οι λαοί από τις ρίζες τους. Η «οργανικότητα» του παρελθόντος ενοχλεί γιατί αποτρέπει την ταύτιση του ορθού λόγου με τις παράλογες επιλογές της εκάστοτε εξουσίας και αντιμάχεται την κουλτούρα ανοιχτών συνόρων = σταδιακής κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας.
«Η ιστορία δεν ανήκει στον φυσικό κόσμο», έγραψε μετά λόγου γνώσεως ο Κωνσταντίνος Τσάτσος. «Είναι ο κόσμος της ελευθερίας και του πνεύματος. Και όλοι αυτοί οι τρανοί, άλλοι από αμβλυωπία, άλλοι από εχθρότητα δεν κοίταξαν το πρώτο και το κύριο, την ψυχή και την συνείδηση, τον άνθρωπο που στέκει πάνω από το σαρκίο του, τον άνθρωπο που έχει μνήμη και πλάθει μύθους, νόηση και πλάθει ιδέες και τέλος βούληση και πλάθει έργα» (Προεδρικά Κείμενα, σελ. 12).
Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι αντίθετα προς τους ελληνόφωνους εθνοαποδομητές μας, που δυστυχώς αυγαταίνουν διαρκώς, κορυφαίοι ξένοι διανοητές αναδεικνύουν τα ιστορικά πρότυπα του Ελληνισμού. Παράδειγμα «Η υψηλή στρατηγική της Βυζαντινής αυτοκρατορίας» του Edward Luttwak (έκδοση Τουρίκη).
Ο επιφανής εκπρόσωπος του (Ρεπουμπλικανικού) Κέντρου Στρατηγικών Μελετών της Ουάσινγκτον, ο οποίος τόλμησε να διαφωνήσει με τον Μπους για τον πόλεμο του Ιράκ, μας ταξιδεύει εκεί όπου κατά Καβάφην «ο νους [μας] πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας/στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό».  Η χιλιόχρονη Αυτοκρατορία του  Βυζαντίου, η μακροβιότερη πασών, προβάλλεται ως παράδειγμα προς μίμηση στην αμερικανική. Κατάφερε να επιβιώσει σε ένα στρατηγικά δυσοίωνο περιβάλλον χωρίς ανεξάντλητους υλικούς και ανθρώπινους πόρους, χωρίς στρατηγικό βάθος, «με ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν η ισχυρή ηθική επιβεβαίωση μιας τριπλής ταυτότητας, πιο έντονα χριστιανικής από όσο μπορεί κανείς να φανταστεί σήμερα (…). Ήταν χαλκηδόνεια στο δόγμα και ελληνική στον πολιτισμό (…). Ήταν επιπλέον με περηφάνεια ρωμαϊκή» [στους δικαιϊκούς και διοικητικούς θεσμούς]» (ένθ. αν. σ. 616).
Και ο αμερικανός στρατηγιστής επιμένει και πάλιν και πολλάκις ότι: «Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η τριπλή και ισχυρότατη ταυτότητα των Βυζαντινών, που ήταν ταυτόχρονα ελληνική, χριστιανική και ρωμαϊκή. Αυτή η ταυτότητα τους έκανε να αισθάνονται υπερήφανοι και δυνατοί εκπρόσωποι ενός σημαντικού πολιτισμού. Είχαν βαθιά γνώση της αρχαίας ελληνικής παιδείας, άρα ήταν σε θέση να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους. Ήταν βαθύτατα χριστιανοί: είχαν τόσο δυνατή πίστη στο χριστιανισμό, που εμείς οι μεταγενέστεροι με μεγάλη δυσκολία μπορούμε να την αντιληφθούμε. Και βασίζονταν στους ισχυρούς ρωμαϊκούς θεσμούς, τους νόμους, τον στρατό, το κράτος» («Καθημερινή» 28/3/2010).
Η κυβερνώσα αμερικανική ελίτ περιφρόνησε τον ξιφήρη λόγο του ειδήμονα. Όσο για τις ελλαδικές ελίτ, κυβερνώσες και αντιπολιτευόμενες, η διαπίστωση είναι αποκαρδιωτική. Προσπερνούν ανυποψίαστες, όταν δεν αποστρέφονται μετά βδελυγμίας παρόμοιες αναμετρήσεις με την αλήθεια. Και επειδή το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, η κομματική κυβερνητική νεολαία ζητεί κατάργηση της …Προσευχής και αλλοίωση των Θρησκευτικών!  Οι άσοφοι μεταρρυθμιστές της ταλαίπωρης Παιδείας μας, εξοβέλισαν ήδη από το πρόγραμμα τον Περικλέους Επιτάφιο και αφήρεσαν από τα Αναγνωστικά Δημοτικού και Γυμνασίου 35 Δημοτικά Τραγούδια που αντικατέστησαν με συνταγές …μαγειρικής(!) Ντροπή που οι λειτουργικώς αναλφάβητοι δεν γνωρίζουν ότι το δημοτικό μας τραγούδι «περιέχει αξίες ζωντανές και ακατάλυτες με ανυπολόγιστη παιδευτική δύναμη και σημασία» (Γιώργος Ιωάννου, Ερμής, σ. 23).
Ο πνευματικός αφοπλισμός των Ελλήνων συνεχίζεται ακάθεκτος. Κατεδαφίζονται ή παραχαράσσονται διαχρονικοί θεσμοί που επί αιώνες στήριξαν τις αντοχές μας, ων πρώτος ο γάμος ως «ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός θείου τε, και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία» (Μοδεστίνος). Τώρα νομιμοποιούν το παρά φύσιν με νομότυπο αγοραπωλησίας …
Η αντιμετώπιση της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε προϋποθέτει ισχυρή ταυτότητα και ισχυρή βούληση. Από τον εθνομηδενισμό «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

20.12.15

Ιστορία: «αληθινωτάτη παιδεία και γυμνασία» πολιτικής.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

          Ο ελληνικός λαός βιώνει μία διαρκώς, επιδεινούμενη άσχημη κατάσταση. Σημάδια ανάσχεσής της δεν είναι ορατά στον ορίζοντα. Τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται, ενώ λιγοστεύουν οι διεθνείς φίλοι.
          Τα περί εθνικής συναίνεσης, συνεννόησης και διακομματικής συναντίληψης απωθούνται από ένα πολιτικό προσωπικό που συνεχίζει να αυτοϊκανοποιείται με αυτό που ο Μάρκος Αυρήλιος περιέγραψε για τους συγκαιρινούς του: «αλλήλων καταφρονούντες, αλλήλοις αρεσκεύονται» = αλληλοπεριφρονούνται και εντούτοις αλληλοκολακεύονται!
          Μονόδρομος να αρθεί ο πολιτικός κόσμος στο ύψος μιας σοβαρής και πειστικής προς τα έξω εθνικής αποφασιστικότητας και να εμπνεύσει στο λαό αισθήματα ασφάλειας με φερέγγυες προοπτικές ανάπτυξης ικανές να σηματοδοτήσουν έξοδο από το χάος.
          Τα επικυρίαρχα ωστόσο ιδεολογήματα των ιθυνόντων στους κρίσιμους πυλώνες του τόπου  βολοδέρνουν στον αστερισμό του άκρατου εθνομηδενισμού. Όπερ σημαίνει ότι έτσι nullan speraresalutem
          Ο Πολύβιος δίδαξε ότι η μελέτη της ιστορίας είναι αληθινή εκπαίδευση και άσκηση για τις πολιτικές πράξεις, «αληθινωτάτην είναι παιδείαν και γυμνασίαν προς τα πολιτικάς πράξεις» (Ιστορίαι Α, 1,1).
          Οι αντίπαλοι των τωρινών ασφαλώς και δεν είναι αναμάρτητοι και ορθοτόμοι (θυμηθείτε την απλόχερη στήριξη που παρέσχε στην κα Ρεπούση η τότε νεοδημοκρατική εξουσία). Αλλά η επιλογή να τεθεί επί κεφαλής του «εθνικού διαλόγου για την παιδεία» ο αποκαλούμενος και πάπας του εθνομηδενισμού με δικαιώματα ως φαίνεται του δεσμείν και λύειν γεννά αμείλικτα ερωτήματα περί του αν θα μπορέσουν να  παραμείνουν όρθιες και οι τελευταίες «σταθερές» αυτού του τόπου.
          Για τις οβίδιες μεταμορφώσεις και την ποικίλη δράση των (μη) στοχαστικών προσαρμογών του ανδρός  (Σημίτης, ΓΑΠ, εντός, εκτός και επί τ’ αυτά ΣΥΡΙΖΑ) παραπέμπουμε στη σύντομη βιογραφία του από τον ΣΤΑΘΗ (http:/www.enikos.gr)και τον κλαυσίγελώ του: «πάψε να κλαίγεσαι και στήσε μια ΜΚΟ, μη γίνεσαι ψυχάκιας (Λιάκος), νοικοκυρά (Λιάκος), κτηνοτρόφος (Λιάκος), φαιοκόκκινος (Λιάκος), και όσα άλλα σου καταλογίζει ένας άνθρωπος που αγαπάει βαθιά τον λαό και θαυμάζεται από τον Πρωθυπουργό»!
          Ο εθνομηδενισμός αποτελεί εισαγόμενον οθνείον στοιχείο, καρκίνωμα για τον Ελληνισμό που μιαίνει δυστυχώς όλους τους πολιτικούς χώρους. Απεργάζεται την αποδόμηση της εθνικής μας ταυτότητας και την πολιτισμική μας αλλοτρίωση, καθιστώντας μας ευάλωτους από πάντα εχθρόν και πολέμιον.
Ο Ελληνισμός υπάρχει από την αυγή της ιστορίας. Είναι παιδαριώδης η σύγκρισή του με το αμερικανικό έθνος το οποίο ασφαλώς δεν προϋπήρχε και δημιουργήθηκε από την αμερικανική επανάσταση και το νεοπαγές αμερικανικό κράτος.
Σε πείσμα των φληναφημάτων των εθνοαποδομητών, το έθνος αποτελεί βασικό ιστορικό φαινόμενο. Και το ελληνικό έθνος, ασχέτως κρατικής υποστάσεώς μας, έχει μιαν αδιάσπαστη διαχρονική συνέχεια. Το ιδεολόγημα περί γεννήτορός του τάχα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού είναι αποβλακωτικό. Οι Λιάκος-Μπαλτάς «παρέσυραν» και τον Πρωθυπουργό να το δηλώσει από το βήμα του Πανεπιστημίου. Μόνον όμως άσιτοι ελληνικής παιδείας αδυνατούν να αφομοιώσουν την σωκρατική ρήση (η γενιά του γράφοντος την διδάσκονταν απ’ ευθείας  από το πρωτότυπο): «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσι» (Πλάτωνος Κρίτων 12).
«Τοις νουν έχουσι»!  Όποιοι δηλαδή δεν έχουν νουν, ή έχουν διεστραμμένον,  καταλαβαίνουν  ανάποδα.  Διότι «ουκ αν γένοιτο νους κακός, καλώς  φρονείν» (Σοφοκλής, Οιδίπους τύραννος, στ. 609).
Η αναθεώρηση (= παραχάραξη) της ιστορίας, είναι άσβεστος πόθος των κάθε λογής «υπαρκτών» ιστορικού υλισμού και εκσυγχρονισμού. Το 1821 κάρφος στους οφθαλμούς τους. Αν καταφέρουν να το σπιλώσουν, κατεδαφίζουν όχι απλώς το παρελθόν μας, αλλά αποκόπτουν την εθνική μας συνέχεια.
Και το μεν 4τομο ανοσιούργημα του κακόφημου CDRSEE (Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη) δεν τόλμησαν τότε (2005) λόγω αντιδράσεών μας να το εισαγάγουν αυτούσιο στα σχολικά προγράμματα, αλλά το  διέπραξαν έκτοτε κατά δόσεις.  Ό,τι δεν πρόλαβαν οι προηγούμενοι, το ολοκληρώνουν οι νέοι αναμορφωτές. Το τρομώδες αυτό κατασκεύασμα εξωραϊζει την γενοκτονική Τουρκοκρατία. Την προάγει σε ευνομούμενη πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία με υποδειγματικό σεβασμό στις διάφορες εθνότητες Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων κλπ.
Ανάλογη κακοποίηση υφίσταται και ο Μακεδονικός Αγώνας. Ωραιοποιείται ο ρόλος των Κομιτατζήδων, ενώ ενοχοποιούνται οι υπερασπιστές της ελληνικότητας Μακεδονομάχοι, κατά Λιάκον Τζιχαντιστές και Ταλιμπάν (sic!) Άξιος ο μισθός του!
Οι εθνοαποδομητές σκοτώνουν την μνήμη, προκαλούν αποκοπή από το παρελθόν και τις πολιτισμικές σταθερές του λαού, ακυρώνουν την συλλογική ταυτότητά του, εξαφανίζουν την εθνική συλλογικότητα. Προγραμματίζουν μια χειραγωγούμενη κοινωνία. Στόχος τους η εκμηδένηση πάσης αντιστάσεως. Χρέος μας να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε.  
Ο Κέρι ήρθε να πιέσει υπέρ Γκρουέφσκι και Ερντογάν. Επιζήμια η επίσκεψη. Αλλά αυτό θα παύσει να γίνεται μόνον όταν ενεργοποιήσουμε τον αδρανούντα υπαιτιότητί μας αμερικανικό Ελληνισμό. Καιρός του ποιήσαι!

Υ.Γ. Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο.

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

7.12.15

Ε.Ε. –ΝΑΤΟ, 2 μέτρα, 2 σταθμά έναντι Ελλάδος-Τουρκίας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το Συμβούλιο Κορυφής της Ε.Ε. γονάτισε εμπρός στον ωμό εκβιασμό των Νεοοθωμανών, άμεσων συνεργών του εγκληματικού Χαλιφάτου.
Οι έμφοβοι ηγετίσκοι της Ευρώπης παραδόθηκαν αμαχητί στις ακόρεστες αξιώσεις του τυχοδιώκτη σουλτάνου με αντάλλαγμα όχι να τους λύσει το εφιαλτικό προσφυγικό που ο ίδιος περιθάλπτει και δυναμιτίζει τόσο καιρό, αλλά απλώς να το καταπραΰνει – αν το κάνει και αυτό – οπωσδήποτε πάντως αναλώμασι της Ελλάδος. Του τα έδωσαν όλα: χρήμα, βίζες, διάπλατα ορθάνοικτες πόρτες, και το δουλεμπόριο δουλεμπόριο…
Το βρώμικο αλισβερίσι Άγκυρας - Τζιχαντιστών δεν ενόχλησε τους Δυτικούς. Υποκάρδιος μοναδικός πόθος τους να εξοβελίσουν την Ρωσία και να ανατρέψουν τον Άσαντ.
Το παράδοξο είναι ότι ενώ ο Ερντογάν έχει απολέσει την εμπιστοσύνη των Η.Π.Α., και είναι  personanon grata για τον Πούτιν και τον Νετανιάχου, η Τουρκία στο Συμβούλιο Κορυφής γίνεται δεκτή εν χορδαίς και οργάνοις και περνούν όλα, μα όλα! τα αίτηματά της.
Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής διά του «Σχεδίου Συνεργασίας Ε.Ε. - Τουρκίας εξεχώρησε στην γείτονα αρμοδιότητες και κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικά παραβιάζοντας προκλητικά Συμβάσεις ICAO, ΙΜΟ, Συνθήκη Παρισίων εις βάρος μας (ad hoc Κύρα Αδάμ, Liberal, 27/11/15).
Αν και οι νουνεχέστεροι στην Ε.Ε. είναι σίγουροι ότι η Άγκυρα τους «δουλεύει», υποκύπτουν στις πιέσεις της Μέρκελ, που φαντασιώνεται ότι μέσω Τουρκίας θα λύσει το δικό της ολοένα ενοχλητικότερο «προσφυγικό». Με τον πατροπαράδοτο γερμανικό φιλοτουρκισμό παρεμβαίνει αυτή σε Αθήνα και Λευκωσία σέρνοντάς μάς στην ύποπτη Τριμερή και σε δημόσια, εξ Αγκύρας παραίνεση Τσίπρα προς Αναστασιάδη για άνοιγμα των κλειστών κεφαλαίων Ε.Ε. – Τουρκίας. Φτάνει τόση «διάσωση» από Μέρκελ – Σόιμπλε. Χορτάσαμε!
Δεν προλάβαμε να χαρούμε τη σωστή κουβέντα του δικού μας: «Είναι ανόητο και αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στο Αιγαίο. Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς. Εσείς για να παραβιάζετε, εμείς για να σας αναχαιτίζουμε. Έχουμε τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα στον αέρα και από κάτω δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τους διακινητές που πνίγουν αθώους ανθρώπους». Μόλις όμως μας…μάλωσε ο βεζύρης, τη μαζέψαμε. Και αυτός συνέχισε το «αλλαχ-άρεστο» έργο του: υπερπτήσεις εξοπλισμένων τουρκικών μαχητικών πάνω από 4 νησιά μας (1/12/15).Αφερίμ κουζούμ! Στο ίδιο κλίμα άθλιο δημοσίευμα των FT με απειλή έξωσής μας από τη Σέγκεν, επειδή «δεν φυλάγουμε αποτελεσματικά τα σύνορά μας»! Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου!
Στη Μεγαλόνησο παίζεται ένα ετεροκατευθυνόμενο ύπουλο παιχνίδι. Τη στιγμή που συντελούνται ευνοϊκές γεωστρατηγικές αλλαγές στην ευρύτερη περιοχή και τα εντοπισθέντα κοιτάσματα ανοίγουν νέους ορίζοντες, η εμμονή στα προηγούμενα ολισθήματα περί “χωριστής κυριαρχίας” και “πολιτικής ισότητας”, και στην «ανανική» προϊστορία της κυπριακής ηγεσίας οδηγεί νομοτελειακά στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων του Αττίλα, διακαή πόθο του ξένου παράγοντα (διάβαζε Βικτώρια Νούλαντ).
Να «χαλιναγωγήσουμε» την Λευκωσία. Αλλά προϋποτίθεται ότι πατάμε γερά. Αλλιώς «τυφλός τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται» (Ματθ. 15,14).
Η επίσημη Ελλάς κατά κανόνα υποτιμά το ακαταμάχητο στρατηγικό πλεονέκτημα, την γεωπολιτική μας θέση. Αυτό μας καθιστά απαραίτητους και αναντικατάστατους. Αρκεί να μη σπεύδουμε «πρόθυμοι» και «δεδομένοι».
Ιδού στάδιον λαμπρόν για μια διεκδικητική και αληθινά πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Όμως η διακυβέρνηση μιας χώρας έχει άλλου διαμετρήματος απαιτήσεις και η δυναμική διπλωματία είναι το πυρηνικό της όπλο.
Η στάση της Ρωσίας σε συσχετισμό με αυτήν του Ισραήλ διευρύνει τα όρια των ελληνικών ελιγμών σε Κυπριακό, Αιγαίο, Ενεργειακό. Οι Δυτικοί εξάλλου γνωρίζουν ότι: για την Άγκυρα το ISIS εξακολουθεί να μην είναι τρομοκρατική οργάνωση. Ο κολλητός του σουλτάνου και επικεφαλής της ΜΙΤ Φιντάν καλεί την Δύση να συνεργαστεί με το Χαλιφάτο, ενώ ο υιός Μπιλάλ ελέγχει το λαθρεμπόριο πετρελαίου του ISIS. Μπίζνες αισχίστου είδους!
Μόνον αφελείς εδώ και έξω πιστεύουν ότι η Άγκυρα μπορεί να είναι ειλικρινής ακόμη και στη συμφωνία επαναπροώθησης. Κούνια που τους κούναγε!
Αφελής ή μάλλον δόλιος ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Stoltenberg. [Τον «ξεγύμνωσε» προχθές στο CNN(www.youtube.com/watch?v=bRi3cFR8VKI ) η Hala Gorani (χίλια μπράβο της!)] Δικαιολογούσε θρασύτατα την κατάρριψη του SU-24. Και όταν επιμόνως ρωτήθηκε για τις κατά συρροήν παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου ξεροκατάπινε – απτό στην οθόνη – χωρίς να απαντά, γεγονός που υποχρέωσε την έντιμη δημοσιογράφο να του καταλογίσει ότι «το ΝΑΤΟ εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά». Τελικά για τη Συμμαχία «άλλα’ν’τ’άλλα, κι άλλο της Παρασκευής το γάλα»!
Τα Διεθνή κοράκια (Σόρος-Πόλσον) έτοιμα να κατατρέξουν και τα «κόκκινα δάνεια» των δυστυχών Ελλήνων
Αλλά κουράγιο αδέλφια. Μολονότι  «η τύχη μας έχει τους Έλληνες ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και έως τώρα όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από εμάς και μένει και μαγιά» (Μακρυγιάννης). Είμαστε η μαγιά!

30.11.15

Ενώ δεν λείπουν οι σπουδαίοι, στις θέσεις-κλειδιά πλεονάζουν οι ασήμαντοι

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κωμικοτραγικά όσα διαδραματίστηκαν και συνεχίζουν να επισυμβαίνουν περί την εκλογή αρχηγού της συντηρητικής παράταξης. Χλεύη αντιπάλων και φίλων. Αν η διαλυτική εσωστρέφεια αφορά την παράταξη, δικό της το πρόβλημα. Αφορά όμως το πολίτευμα, τελικά την πατρίδα. Και αυτό είναι μείζον εθνικό ζήτημα.
 Από την άλλη πλευρά του λόφου η κυβερνητική πλειοψηφία είναι άκρως εύθραυστη με μόλις 153 βουλευτές, εξ ων οι 3 ελεγχόμενοι απολύτως από την Άγκυρα. Ενώ ορθώνονται ενώπιον της οι συμπληγάδες: ασφαλιστικό - αγροτική φορολόγηση.
Υπό τα δεδομένα αυτά αποτελεί εκ πρώτης όψεως πράξη ευβουλίας η καταφυγή του Πρωθυπουργού στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έστω και αν οι αντίπαλοί του την είδαν ως ενέργεια απελπισίας. Ο ΠτΔ ομολογουμένως εκφράζει σήμερα την συνείδηση του Έθνους. Οι αναφορές του σε Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά και Σκοπιανό με τρόπο που τα επαναφέρει στις καθαρές αφετηρίες τους μπορούν να φρονιματίζουν τους νυν διαχειριστές και το σύνολο του πολιτικού φάσματος, το οποίο ρέπει, από συνήθεια ή κεκτημένη ταχύτητα, στον ενδοτισμό.
Διανύουμε φάση ραγδαίας απορρύθμισης του δημοσίου βίου. Ενώ από το Έθνος δεν λείπουν οι σοφοί και οι σπουδαίοι στις θέσεις κλειδιά πλεονάζουν οι ασήμαντοι.
Διαθέτουμε μία κυβέρνηση που ολοφάνερα τά ’χει κυριολεκτικά χαμένα. Δεν γνωρίζει η αριστερά της τι ποιεί η υπόλοιπη αριστερά της…  Και έχουμε μία αντιπολίτευση που όχι μόνο δεν είναι δυνάμει κυβέρνηση, ως ώφειλε θεσμικά, αλλά ούτε αρχηγό μπορεί να εκλέξει. Κυβερνήσεις, έλεγε ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο Γέρος) «έχουν όλα τα καθεστώτα. Αντιπολιτεύσεις μόνον αι δημοκρατίαι». Εδώ  δεν έχουμε ούτε αντιπολίτευση άγνωστο πόση δημοκρατία μας απομενει.
Εξυπακούεται ότι οι πολιτικοί ταγοί γνωρίζουν την γεωπολιτική μας πραγματικότητα. Και π.Μ. και μ.Μ. (= προ και μετά Μνημόνιο) η δραστική σμίκρυνση της εθνικής μας κυριαρχίας, η εν εξελίξει εκποίηση του εθνικού πλούτου, ο τελειωτικός αφελληνισμός των τραπεζών μας και η πανταχού και πάντοτε παρούσα διαπλοκή (βρέχει, χιονίσει, δεξιά, αριστερά… αυτή αμετακίνητη) έφτασε τη χώρα στην ολική καταστροφή.
Η πρωθυπουργική αχρείαστη επίσκεψη στην Άγκυρα, οι χλωμές σποραδικές αναφορές των υποψηφίων για την ηγεσία της Ν.Δ. στα μεγάλα εθνικά και οι ακόμη σπανιότερες του λοιπού φάσματος δεν συνιστούν πολιτικό προσωπικό μυημένο και aucourant στα μείζονα εθνικά – διεθνοπολιτικά.
Κραυγαλέος ο εφησυχασμός μας για τις διαρκείς παραβιάσεις – προσβολές της κυριαρχίας μας από την Τουρκία, τα τεκταινόμενα στην Μεγαλόνησο, για τις μεθοδεύσεις του εσχάτως υπερδραστηριοποιηθέντος Βερολίνου που αυτοπροβάλλεται ως επιδιαιτητής στο Αιγαίο.

Όλα αυτά προκαλούν τον σκληρό πυρήνα του Ελληνισμού αλλά παραμένουν εν πολλοίς αναπάντητα.
Ιδιαιτέρως χρήσιμο το σχήμα Ελλάς – Κύπρος – Ισραήλ.  Να συμπεριλάβει όμως άμυνα – ασφάλεια. Αυτό θα καθιστούσε νουνεχή τον Τούρκο.
Ο νεοοθωμανός εταίρος τού ISIS  κατέρριψε επί συριακού εδάφους το ρωσικόSukhoi. Χαρές και πανηγύρια το ΝΑΤΟ και ο ανώριμος Ομπάμα. Οι επιχαίροντες δεν έχουν αίσθηση της πραγματικότητας. Αν δεχτούμε την τουρκική καταγγελία, το ρωσικό αεροσκάφος παραβίασε για 17 δευτερόλεπτα τον εναέριο χώρο τους, οι προστατευόμενοι όμως του ΝΑΤΟ νεοοθωμανοί παραβιάζουν ώρες, ημέρες και έτη τον εναέριο, θαλάσσιο και το έδαφος της Ελλάδος. Αυτό δεν συγκίνησε κανέναν τους. Ντροπή!
Ο Πούτιν  κατήγγειλε «πισώπλατη μαχαιριά από τους συνεργούς των τρομοκρατών» (διάβαζε: Ερντογάν – Νταβούτογλου και όλα τα παιδιά). Δοκιμάζεται η συμμαχία Ρωσίας – Δύσεως που προοιωνίζονταν το γρήγορο τέλος της συριακής τραγωδίας και βαθαίνει το χάσμα Μόσχας – Άγκυρας.
Αναντίλεκτη αλήθεια: «Ο Μωάμεθ επιβλήθηκε σκοτώνοντας, ο Ιησούς Χριστός κάνοντας να σκοτώνονται οι δικοί του» (Pascal, Στοχασμοί, 599). Η διαφορά συγκλονιστική.
Τα τουρκονατοϊκά παιχνίδια με τη Ρωσία βρίσκουν τον μάστορή τους. Ο Πούτιν δεν (εμ)παίζεται. Η κλασική μας σοφία συμβουλεύει: «ου παντελώς δει τοις πονηροίς επιτρέπειν / αλλ’ αντιτάττεσθαι» (Μένανδρος).
Για να μετρήσουμε τις αντοχές μας ανιχνεύουμε τον κύριο εθνικό πυλώνα, την οικογένεια. Διάγνωση: προϊούσα αποσύνθεση. Ο ετήσιος αριθμός διαζυγίων που τα τελευταία δέκα χρόνια έκειτο μεταξύ 12 – 13.000, εκτοξεύτηκε το 2014 στις 18.353! Και μη μιλάτε για συριζαϊκές εκκεντρικότητες και ιδεοληψίες, η Ντόρα ψέγει τον Σαμαρά γιατί δεν νομοθέτησε τον γάμο των ομοφύλων οδυρόμενη ότι «τώρα θα το φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να το ψηφίσουμε, αλλά έπρεπε να το είχαμε φέρει εμείς» ! [Παρόν, 22/11/15].
Οι ανθρώπινες κοινωνίες και η δική μας απέβαλαν προ πολλού την διάσταση του ιερού και της αγιότητας. Κοινωνίες χωρίς την αγιότητα πάσχουν από αποϊέρωση. Είναι ελλειμματικές. Ο Γιάννης Ρίτσος που οι φίλοι του τον θέλουν μαρξιστή κ.τ.τ, μας ανοίγει τα μάτια: «Ίσως η άλλη όψη του ωραίου να είναι η αγιότητα». «Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ’ αλώνι της πατρίδας/κι ένας αιτός από ψηλά διαβάζει το Βαγγέλιο» (18 Λιανοτράγουδα). Το Ευαγγέλιο σύντροφοι!
*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

25.11.15

Να ξεριζώσουμε και όχι απλώς να κλαδέψουμε το κακό.

Στην Γαλλία όπως και στην άλλη Ευρώπη, αποφαίνονται οι αναλυτές, τίποτε δεν θα είναι πια ίδιο με πριν. Πριν, τα ανθρωπόμορφα τέρατα προκαλέσουν την εκατόμβη  αθώων θυμάτων. Ισοδύναμο το γεγονός με αυτό των Διδύμων Πύργων, συσχετισμός χρήσιμος για μιά νηφάλια προσέγγιση. Τότε παρά την καταπελτώδη βαρύτητα της 11ης Σεπτεμβρίου δυστυχώς τίποτε δεν άλλαξε στη συμπεριφορά των ισχυρών. Ούτε  της χώρας που την υπέστη, ούτε και των άλλων που έπρεπε να διδαχθούν.
Τουτ’ αυτό θα συμβεί, φοβόμαστε, και με την «Παρασκευή και 13  Νοεμβρίου». «Πράξη απόλυτης βαρβαρότητας» χαρακτήρισε ο Ολλάντ το συμβάν. Σωστό αλλά «τίνος ούνεκα» φθάσαμε εκεί και πώς μπορούμε να ξεριζώσουμε και όχι προσωρινά να κλαδέψουμε το κακό. Από τον λόγο Ολάντ και τις δηλώσεις των ομολόγων του δεν προκύπτει επίγνωση του πρακτέου.
Το ISIS είναι έργον της Δύσεως. Με την αδρή πολλαπλή συνέργεια της Τουρκίας και την οικονομική των Εμίρηδων. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν προχθές στους G 20 στην Αττάλεια κατήγγειλε ευθέως ότι 40 χώρες και πολλοί από τους «20» χρηματοδοτούν τον ISIS και επέδειξε επιβεβαιωτικό video    με αυτοκινητοπομπή Τζιχαντιστών 5 χλμ. που πραγματοποιούσε ελεύθερα λαθρεμπόριο πετρελαίου εντός Τουρκίας. Ο  Ρώσος Πρόεδρος εξ άλλου αφήνοντας πίσω τους πολιτικούς νάνους της Δύσεως με τον πρόσφατο μνημειώδη λόγο του στον Ο.Η.Ε. χάραξε την μόνη ορθή απομένουσα οδό δια της εις άτοπον απαγωγής: Συμμαχία Ρωσίας με τη Δύση (Η.Π.Α. – Γαλλία και ει τις άλλος) για την εξάρθρωση του κακοήθους όγκου.
Ήδη από το 2013 η Ε.Ε. ως μη ώφειλε, ήρε το embargo του συριακού πετρελαίου εξασφαλίζοντας έτσι πακτωλό χρήματος στο Χαλιφάτο. Η Δύση μισεί τους δικτάτορες, όταν…παύουν να είναι του χεριού της. Όρα Σαντάμ Χουσεΐν, Άσσαντ, Καντάφι κλπ. Επεμβαίνει, τους ανατρέπει και μετά εγκαταλείπει τις χώρες τους στο απόλυτο χάος (όρα Αφγαντιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία). Για την απρόσφορη απόπειρα ανατροπής του Άσσαντ χρηματοδότησε και εξόπλισε τους φονταμενταλιστές του Ισλαμικού κράτους. Αυτοί βέβαια δεν είναι κράτος και δη δικαίου. Είναι κράτος – συμμορία. Την σκανδαλώδη αμερικανική στήριξη του Χαλιφάτου κατήγγειλε ως και ο Κίσσινγκερ.
Οι αφιονισμένες ισλαμικές ομάδες-καμικάζι που συγκροτούν το αδίστακτο εκτελεστικό κομμάτι τουISIS (όλος ο ISIS άλλωστε είναι εκτελεστικό απόσπασμα) διακατέχονται από τον οίστρο να προλάβουν μία ώρα αρχύτερα τα…«πιλάφια και τα ουρί του Παραδείσου»! Οι εγκληματίες αυτοί σε αντίθεση με τους κοινούς που ενεργούν μόνον όταν είναι πεπεισμένοι ότι μπορούν να διαφύγουν, είναι προαποφασισμένοι και επιδιώκουν το θάνατό τους. Άρα απείρως επικινδυνότεροι, αφού δεν υπολογίζουν την ζωή τους.
Η Δύση, ο Ερντογάν και οι Εμίρηδες για να ανατρέψουν τον μη αρεστό Άσσαντ κατέστρεψαν μια (ακόμη) χώρα. Βύθισαν τον λαό της στην εξαθλίωση. Όσοι προλαβαίνουν, παίρνουν τους ναρκοθετημένους δρόμους της προσφυγιάς, βορά των δουλεμπόρων. Οι ζωντανοί προσφέρονται ως δουλοπάροικοι πολυτελείας στην Ευρώπη. Η Ευρώπη των 500 εκατομμυρίων πολιτών αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειρισθεί και ενσωματώσει μόλις 500 χιλιάδες πρόσφυγες – μετανάστες. Η Ελλάδα των μόλις 5 εκατομμυρίων, καθημαγμένη από υπερδεκαετή πόλεμο το 1922, απορρόφησε 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες της Μικρασιατικής τραγωδίας. Ενώ πρόσφατα ενσωματώσαμε 1 εκατομμύριο βόρειους οικονομικούς πρόσφυγες.
Ο όσιος Παϊσιος επεσήμανε την απερισκεψία με την οποία οι Δυτικοί διαχειρίζονται το Ισλάμ. Οι Γάλλοι, έλεγε, «χαϊδεύουν το Ισλάμ, αλλά όταν γεμίσουν με τζαμιά, τότε θα δούμε τι θα κάνουν»! Αυτή την ώρα μιλούν για πόλεμο που οι Γερμανοί αντιπαρέρχονται. Να ακούσουν τον Πούτιν, να σταματήσουν τα χαϊδέματα στον σουλτάνο. Ας σοβαρευτούν. Δεν παίζει κανείς «εν ου παικτοίς». Γλείφουν και χρυσώνουν τον άπληστο τούρκο. Του ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες της Ευρώπης,  παραγράφουν τις υποχρεώσεις του και παραφουσκώνουν το θράσος του. Αυτός τους κάνει ό,τι θέλει.
Το ένοπλο Ισλάμ εκδικείται, υποτίθεται αναδρομικά, τους δυτικούς Σταυροφόρους, αν και εκείνοι δεν στόχευαν αυτό, αλλά το ελληνικό Βυζάντιο. Θανάσιμη, άμεση και ασύμμετρη απειλή σήμερα, erga omnes.
Το Βερολίνο επιστρέφει στην εσωστρέφειά του (είναι και τα εσωκομματικά της Καγκελαρίου).  Ο Γιουνκέρ έχει εκτροχιαστεί εντελώς από τις γραμμές στήριξής μας. Από συμμαχίες, προϋπόθεση ισχύος και επιβολής ορφανέψαμε επικινδύνως .
Εμείς δεν προσδοκούσαμε τίποτε το ιδιαίτερο από το πρωθυπουργικό ταξίδι στην Άγκυρα. «Καιρός παντί πράγματι». Και πάντως δεν ήταν τώρα. Λεκτικά  συγκαταβατικός ο Νταβούτογλου στη συνέντευξη των δύο. Αλλά φυσικά τούρκος και όταν κάλυψε το κυανόλευκο (ελληνικό) κομμάτι του κασκόλ με το ερυθρόλευκο (τούρκικο) και όταν ξεφούρνισε τα περί δήθεν «αμοιβαιότητας παραβιάσεων», σφήνα που έμεινε δυστυχώς αναπάντητη.
Αναφορικά με το προσφυγικό οι τουρκικές δεσμεύσεις είναι μετέωρες, αλλά και ρητές να ήταν, πάλι θα τις ποδοπατούσαν κατά τα ειωθότα οι γείτονες, όπως τη Συμφωνία Επανεισδοχής ΓΑΠ-Τζεμ.
Κατά τα λοιπά, ο λαός μας ξέρει: «Τούρκον είδες; Γρόσια θέλει. Κι άλλον είδες; Κι άλλα θέλει».


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησ

16.11.15

Ναρκοθετημένο το ταξίδι στην Άγκυρα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Αυτό το ταξίδι στην Άγκυρα ξεκινά με τους απαισιότερους οιωνούς. Λυτοί και δεμένοι έχουν «πέσει» σαν τα κοράκια να μας κατασπαράξουν.
            Ο Πρωθυπουργός σύρεται στην Τουρκία σε εντελώς ακατάλληλη ώρα με ολοφάνερα ψυχολογική βία προκειμένου να προβεί εκεί σε «βραχεία χειρί» παράδοση των ανταλλαγμάτων που έταξε το Βερολίνο στον «σουλτάνο», αναλώμασι της Ελλάδος. Απιθάνου θράσους και πολιτικής μωρίας οι δηλώσεις Γιουνκέρ «πού ζούμε, θα τσακωνόμαστε τώρα για δέκα χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους;» 
            Δυστυχώς δεν ζούμε εκεί που ζείτε εσείς, κύριε. Με ποιους συνορεύετε εσείς και η καγκελάριος; Καταπατεί, ή έστω αμφισβητεί κάποιος από τους ομόρους σας τα σύνορά σας; Ουδείς!
            Ελάτε στα καθ’ ημάς. Αντιμετωπίζουμε έναν δόλιο, αρπακτικό, γείτονα που προσβάλλει έργω και σφετερίζεται την εθνική μας κυριαρχία.  Κόντρα στο δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο μας εμποδίζει με casusbelli (ούτε αυτού η άρση τέθηκε ως όρος του ταξιδιού) να ασκήσουμε τα αδιαπραγμάτευτα δικαιώματά μας σε Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Είναι  δύναμη Εισβολής, Κατοχής και Εποικισμού στην Κύπρο. Λειτουργεί ως σεσημασμένος κακοποιός.
            Νέο διαπραγματευτικό του όπλο το λεγόμενο «προσφυγικό». Λεγόμενο καθώς, όσο περνάει ο καιρός οι πρόσφυγες είναι σταγόνα στον ωκεανό (5% υπολογίζονται τώρα), οι υπόλοιποι είναι λαθρομετανάστες.  Μέρκελ – Βρυξέλλες βρήκαν τη «λύση»:  να στηθούν στην ελληνική Θράκη «Κέντρα φιλοξενίας μεταναστών». Ψευδωνύμως προσωρινά. Είναι διάχυτο στα διπλωματικά σαλόνια των Αθηνών ότι στόχος των ξένων  εξουσιαστών είναι η δημιουργία «Ισλαμικής Ουδέτερης Ζώνης» στη Θράκη με αυτονοήτως βαρύτατες συνέπειες για την ελληνικότητά της. Εφ’ ω και το επίμονο αίτημα «να πέσει ο φράχτης του Έβρου». Το διακινούν ποικιλώνυμοι ελληνόφωνοι «πρόθυμοι».Το αποκρούουν, ευτυχώς, ως εθνικό εφιάλτη γνωρίζοντες και υποψιασμένοι.
            Υπάρχουν μουσουλμανικές αραβικές χώρες που κολυμπούν στα πετροδολλάρια, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Μπαχρέιν, καθώς και η Αίγυπτος. Όμαιμες, ομόθρησκες, ομόγλωσσες με κοινό πολιτισμό και ιστορία.  Γιατί οι πλούσιοι αραβομουσουλμάνοι δεν απορροφούν τους λιμοκτονούντες αδελφούς τους και προπαντός δεν τους στηρίζουν να μην ξεσπιτωθούν και να προκόψουν στις ίδιες τις πατρίδες τους;  Η απάντηση είναι απλή: οι Άραβες ζουν στη χλιδή τους, τα δυτικά αφεντικά χρειάζονται φτηνό εργατικό δυναμικό, μετακυλίοντας τις χονδρές δαπάνες του σε ενδιάμεσους (π.χ. Ελλάδα).
            Οι δουλέμποροι στοιβάζουν κτηνωδώς στα αυτοβυθιζόμενα πλεούμενά τους κατακαημένους αφροασιάτες αφού πιούν αίμα και χρήμα τους. Η Άγκυρα, η μόνη δυνάμενη και υποχρεούμενη να κόψει άπαξ δια παντός αυτή τη ροή, προστατεύει τους δουλεμπόρους και καρπώνεται τα προϊόντα του εγκλήματος. Μέρκελ και γραφειοκρατία των Βρυξελλών, αντί να στρώνουν χαλιά υποδοχής στο «σουλτάνο», να τον πειθαναγκάσουν σε συμμόρφωση του διεθνούς νόμου.
            Πονηρά αλώπηξ ο Σόιμπλε τετραγώνισε προχθές (10.11.15) τον κύκλο στο Ecofin εισηγούμενος: «αν έχετε προβλήματα με την ανάπτυξη, δεχθείτε απλώς περισσότερους πρόσφυγες»!
            Ο πρωτοσύμβουλός του Χανς Βέρνερ Σιν μάς ενημέρωσε νωρίτερα:
  • Το χρέος μας από 200% οδεύει στα 240%.
  • Η κρίση στην Ευρωζώνη θα τραβήξει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια.[Ζήσε μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι].
  • Το ευρώ δεν μπορεί να λειτουργήσει σε καθεστώς Ε.Ε. ανεξάρτητων κρατών, άρα να μετασχηματιστεί αυτή σε ενιαίο κράτος.
Τελικά, κατά τη φωνή του κυρίου του: «η καλύτερη λύση για την Ελλάδα, να βγει από το ευρώ με διπλό νόμισμα», έμμονη ιδέα του προϊσταμένου του.
Ο λαός μας είναι (πολυ)παθός από το παταγωδώς αποτυχημένο ευρωπείραμα. Συζητήσιμο  κατά πόσον είναι και μαθός. Πριν πάντως από αυτό η βιομηχανική  μας παραγωγή συνεισέφερε το 23% στο ΑΕΠ, τώρα μόλις το 8%. Πρίν η γεωργική μας παραγωγή απασχολούσε το 40% του πληθυσμού εισφέροντας το 15% στο ΑΕΠ, σήμερα το 6%. Η ΚΑΠ την κατέστρεψε κυριολεκτικά, ενώ εξαχρείωσε με τις επιδοτήσεις τους αγρότες μας.
Επιπολλάζουσα νόσος ο εθνομηδενισμός. «Τα του Φίλη τω Φίλη» σχολίασε ο Αρχιεπίσκοπος! Αλλά ο δράστης ξαναχτύπησε. Όχι την ιστορία, την κυβέρνησή του τραυμάτισε βαρύτατα ο καψερός. Λειτουργεί σε διατεταγμένη υπηρεσία αποπροσανατολισμού; To απευχόμαστε. Θα αυτοπροστατευόταν οπωσδήποτε η κυβέρνηση με μία άμεση μετακίνησή του, π.χ. στο Γεωργίας, όπου θα ήταν λιγότερο επικίνδυνος,        ίσως και χρήσιμος για τα …ζαρζαβατικά και τα …μοσχάρια.
Τυχόν  εμμονή  στην  «φίλια» συμπεριφορά θα αποδεικθεί μοιραία.
Τα ολίγιστα Σκόπια «έφτυσαν» τα ΜΟΕ του κ. Κοτζιά: μετονόμασαν το μουσείο  τους σε «Αλέξανδρος ο Μακεδών». Ελλαδική αντίδραση: αναφορά στην Ε.Ε-ΝΑΤΟ. Ώδινεν όρος και έτεκε μυν!
Θέλουμε αποτέλεσμα;  Κάντε το όπως οι Βούλγαροι: οι σκοπιανοί έστησαν ανδριάντα του Συμεών Ράντεφ που οι Βούλγαροι θεωρούν ήρωά τους. Τούς  «έτριξαν τα δόντια» και ο ανδριάντας άρον-άρον αποκαθηλώθηκε. 
Και για τον σημερινό καίτοι αδρανούντα Έλληνα ισχύει το μακρυγιάννειον:
«Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ΄νεργήσω κι ό,τι θέλουν ας μου κάνουν».


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

10.11.15

Πολιτικοί αναμορφωτές: «ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η επανένωση της Γερμανίας το 1989 τείνει να αποδειχτεί μοιραία για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η πρόσκτηση όλο και μεγαλύτερης,  κατ’ αρχήν οικονομικής και συνακόλουθα πολιτικής ισχύος από το Βερολίνο μετενσάρκωσε παλαιά οράματα απολυταρχικού γερμανικού μεγαλείου. Άμα τη εμφανίσει της κρίσης η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση παραπέμφθηκε στις καλένδες και τα περί εμβάνθυσης της συνοχής και της αλληλεγγύης εξαφανίσθηκαν ακόμη και ως έπεα πτερόεντα.
          Τώρα ενέσκυψε και η προσφυγική κρίση,  που μετεξελίσσεται σε παγόβουνο το οποίο απειλεί να ισοπεδώσει την Ευρώπη. Απειλή εν πολλοίς ασυνειδητοποίητη από τα αναιμικά, περί άλλα τυρβάζοντα, ηγετικά της κλιμάκια. Ήδη ο ένας μετά τον άλλο οι (πρώην κομμουνιστές) ανατολικοευρωπαίοι εταίροι, μέχρι χθες πειθήνιοι στα βερολίνεια κελεύσματα, όρθωσαν φράκτες στην διαρκώς διογκούμενη προσφυγική ροή. Εντάξει το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό, όμως  απωθείται και «αποθηκεύεται» στην Ελλάδα. Όπου σε λίγο θα εκραγεί.  Ο Ερντογάν,  εσωτερικά ισχυρότερος μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, χρησιμοποιεί το προσφυγικό ως διαπραγματευτικό, πυρηνικό όπλο, θέτοντας σε ιδιότυπη ομηρία ολόκληρη την Ευρώπη.
Εκβιάζοντας καθιστά όργανό του την Γερμανία, η οποία απαιτεί από τους άλλους, κυριαρχικές παραχωρήσεις.
          Σχήμα καθ’ υπερβολήν η δήλωση ότι «δεν θέλουμε καμία βοήθεια για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση». Τα κατά συρροήν «όχι» των πρώην ανατολικών περιπλέκουν το ζήτημα επικινδύνως και μας προπαρασκευάζουν για ρόλο χωματερής.  
Τα «ανοικτά σύνορα» που εξόχως ευλαβείται η Ελλάς πολλαπλασιάζουν την πελατεία των δουλεμπόρων, οι οποίοι στοιβάζουν σωρηδόν ανθρώπους σε πλεούμενα φέρετρα.
Θα το ξαναπούμε άμεση κατεπείγουσα κίνησή μας, λόγω και του αδιέξοδου διάκρισης προσφύγων – λαθρομεταναστών: η αναστολή εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο. Σε αντίθετη περίπτωση θα βρεθούμε με εκατοντάδες  χιλιάδες εγκλωβισμένων προσφύγων που το υστέρημα του υστερήματός μας δεν θα τους αρκεί ούτε για παυσίπονα.
Οδυνηρή η γενεαλογία του φαινομένου: παίγνιον και υποπροϊόν ανταγωνισμού των μεγάλων που ψάχνονται για πρώτες ύλες, σφαίρες επιρροής και πελατεία όπλων.
Το προσφυγικό είναι ήδη ηφαίστειο εν εκρήξει και απειλεί να αποσυνθέσει την Ευρώπη. Θα μπορούσε ωστόσο μια αποσύνθεση να είναι προάγγελος μιας άλλης Ευρώπης, τέτοιας που θέλουν οι λαοί; Ίσως!  Αλλά αυτό συναρτάται με επανάσταση συνειδήσεων τόσο στη βάση όσο και στα ηγετικά ευρωπαϊκά κλιμάκια,  προς το παρόν ανεξιχνίαστη.
          Μας κατήντησαν αποικία. Φορτωθήκαμε, όπως το ομότιμο αριστούργημα του Καβάφη («Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.») αλλοεθνείς και επιχώριους πολιτικούς αναμορφωτές. «Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς». Οι τροϊκανοί φτυστοί «καβαφικοί»:
«Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κι’ εξετάζουν
κι’ ευθύς στο νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις  βάζουν
με την απαίτηση να εκτελεστούν άνευ αναβολής».
[Όρα πρόσφατες παραινέσεις Μοσκοβισί…].
«Έχουνε και μία κλίση στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής (…).
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή
κι’ από την άλληνα την συναφή
κι από την τρίτην τούτην» (…).
«Κι’ όταν με το καλό τελειώσουνε την εργασία [πότε με το καλό;]
κι’ ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς
[ιδίως περικόψαντες…]
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία
[υπέρτατη προτεραιότητά τους]
να δούμε τι απομένει πια μετά,
τόση δεινότητα χειρουργική».  [Εννοείται για μας τους δυστυχείς].
Μας προειδοποίησε εγκαίρως ο Αλεξανδρινός, αλλά, όπως προέβλεψε «εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί…»!
          Κάποιοι ξένοι μας μιλούν αφυπνιστικά. Παράδειγμα ο Ζαν Κατρεμέρ τηςLiberation («Καθημερινή»  1/11/15): «Η ελληνική κρίση δεν έχει τελειώσει… τα χειρότερα δεν έχουν λυθεί όπως η μείωση της γραφειοκρατίας, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η δημιουργία μιας αμερόληπτης διοίκησης». Όλα του Γάλλου γίνονται χωρίς καμία έγκριση ή συναίνεση των τροϊκανών. Γιατί όμως δεν τα κάνουμε;
          Η δημογραφική βόμβα δεν είναι απλώς βραδυφλεγής έχει ήδη εκραγεί. Επίσημη Ελλάς και ποικιλώνυμες ελίτ «αγρόν αγοράζουν». Ο δείκτης γεννητικότητας έχει κατρακυλήσει εδώ και 6 χρόνια στο 1,1 παιδί δηλαδή σχεδόν στο ήμισυ (2,1) που απαιτεί η ανανέωση των γενεών. Ανεργία και φτώχεια αδειάζουν την χώρα από νέους και την μεταβάλλουν σε απέραντο γηροκομείο. Ουδείς ανησυχεί σοβαρά.  Χαμένη η νυν νέα γενιά. Χαμένη εξ ορισμού και η αγέννητη γενιά, αφού λόγω ανεργίας και φτώχειας (350.000 νοικοκυριά χωρίς κανένα εργαζόμενο) η τεκνογονία ματαιώνεται.
          Και ενώ είμαστε πτωχευμένοι, από χώρα διέλευσης (προσφύγων), το Βερολίνο μας «προάγει» σε χώρα προορισμού. Αντιδράσεις μας σε «βαρομετρικό   χαμηλό»… εφ’ ω και η τραγωδία συνεχίζεται.
 Υ.Γ.    Σχετικά με τα ακατανόμαστα περί μη Γενοκτονίας των Ποντίων ρωτάς «ποιος το είπε;». Και όταν δεις «ποιος», παραιτείσαι από την απάντηση. Κρίμα και ντροπή!

2.11.15

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου και όσο μπορείς κρατήσου

του Στέλιου Παπαθεμελή*





Όσα ξέφυγαν από Γιούνκερ – Μοσκοβισί στο γαλλογερμανικό ARTE επιβεβαιώνουν
τα δραματικά ελλαδικά κενά στη διαχείριση της Ιουλιανής συμφωνίας.
Διαμειφθέντα και πραχθέντα πίσω από τις κλειστές πόρτες του Ευρωιερατείου
των Βρυξελλών:

Γιουνκέρ: - «Η Ελλάδα δεν είχε πραγματικό σχέδιο.

- Διαπραγματεύονταν με την Ευρώπη όπως είχαν συνηθίσει να
διαπραγματεύονται στο εσωτερικό του κόμματός τους»

Μοσκοβισί: - «Θεωρώ ότι οι απειλές περί Grexit έγιναν με στόχο
να υποχωρήσει ο Τσίπρας. Δεν ήταν παρά ένα εργαλείο τακτικής».

Κοντολογίς αντί να απειλήσουμε εμείς με Grexit που θα επέφερε τεκτονικό
σεισμό στην Ευρωζώνη, τους δώσαμε την ευκαιρία να μπλοφάρουν το Grexit
αναποδογυρίζοντάς
το υπέρ αυτών.

Με τις γνωστές εξαιρέσεις η Συμφωνία του Ιουλίου φέρει την πατρότητα όλου
σχεδόν του πολιτικού φάσματος. Οψιγενείς διαφοροποιήσεις δεν εξασφαλίζουν
άφεση αμαρτιών. Αν όμως είναι αληθινό ότι βγήκαν από τα Μνημόνια οι χώρες
που τα εφάρμοσαν και εμείς σερνόμαστε από το προηγούμενο στο επόμενο είναι
ώρα να σοβαρευτούμε και να το πάρουμε απόφαση: Φρικαλέο, ξεφρικαλέο το
υπέγραψαν κυβερνώντες και (οι περισσότεροι) αντιπολιτευόμενοι. Άρα pacta
sunt servanda (Κικέρων).

«Συνετών ανδρών πριν γενέσθαι τα δυσχερή προνοήσαι όπως μη γένηται» = οι
συνετοί πριν συμβούν τα άσχημα να τα προλαβαίνουν. «Ανδρείων δε γενόμενα ευ
θέσθαι» = οι ανδρείοι εάν παρά ταύτα συμβούν, να τα διορθώνουν. (Πιττακός
έφα).

Δεν αποδειχθήκαμε συνετοί. Θα αποδειχθούμε ανδρείοι;
Αμφιβάλλουμε… Ο Αριστοτέλης ορίζει τον ανδρείον ατάραχον, («δυσέκπληκτον»)
από τον φόβο του θανάτου και «ευθαρσή και εύτολμον προς τους κινδύνους»
(Ηθικά Νικομάχεια Γ’).

Ανδρεία των πολιτικών ηγεσιών χρειάζεται η χώρα για

α) επιστροφή στην κανονικότητα στην διακεκαυμένη ζώνη της οικονομίας,
β) απόκρουση
των γεωπολιτικών απειλών που χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης για όλο και
μεγαλύτερες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις.

Μας ήρθε και ο γερμανός ΥΠΕΞ Σταϊνμάγερ. Υψηλοί επισκέπτες τού
λαβείν. Κανένας τού δούναι.. Στο Βερολίνο ψάχνουν «μπουνταλάδες» να
ξεφορτωθούν το προσφυγικό. Το αποσύνδεσαν από το Μνημόνιο.

Η κυβέρνηση δέχτηκε να φιλοξενήσει 50.000 πρόσφυγες με κάποια
περίεργη «επιδότηση ενοικίου» αγνώστου υποστάσεως.

Πρώτον: Πως θα ξεχωρίσουμε τους πρόσφυγες που υποτίθεται τους
δέχεται η Γερμανία από τους λαθρομετανάστες (που είναι περίπου οι μισοί των
προωθούμενων από τον «καλό» μας γείτονα) που αρνείται να δεχτεί η Ευρώπη.

Δεύτερον: αν νοικιάσουμε ή προκατασκευάσουμε στέγη για 50.000, ποιος μας
βεβαιώνει ότι θα μείνουν μόνο 50.000, μόνο για λίγο καιρό και δεν θα
πολλαπλασιαστούν επί 2, επί 3 κλπ. μέλη οικογένειας και μονιμοποιηθούν; Η
Μέρκελ καίγεται να βολέψει 200.000 για να ηρεμήσει την CSU Βαυαρίας.

Τρίτον, μόνο Ασιάτες και Αφρικανοί μουσουλμάνοι είναι
φτωχοί; Γιατί,
δεν μας έφεραν ως τώρα έναν Αιθίοπα ή έναν Κόπτη Χριστιανούς; Επομένως ο
σουλτάνος και οι συνεργοί του στοχεύουν να εγκαθιδρύσουν *ισλαμική
στρατηγική μειονότητα* εδώ και στην Ευρώπη.

Τέταρτον: Ο εμπαιγμός των ισχυρών ως πού θα τραβά; «Επενέβησαν»
στο Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κλπ. για να αποκαταστήσουν
δήθεν την δημοκρατία. Αντ’αυτής εγκαθίδρυσαν τυρρανικά, τυραννικότερα των
ανατραπέντων καθεστώτα. Εξαθλίωσαν τον κοσμάκη και τον στέλνουν βορά των
δουλεμπόρων. Έγκλημα εκ προμελέτης. Η Ρωσία υπερφαλάγγισε τις ΗΠΑ στη Συρία
και ο ευφυής αλλά όχι τίμιος Κίσινγκερ ομολογεί ότι «έχασαν επειδή έπαιξαν
με το ISIS». Συμπέρασμά του: Προτεραιότητα η εξαφάνιση του Ισλαμικού
Κράτους και όχι του Άσαντ!

Δήλωση του Έλληνα ΥΠΕΞ: «Για να υπάρξει πρόοδος στο Κυπριακό
πρέπει πρώτα να αποσυρθεί ο κατοχικός στρατός». Αν εννοείται όπως την
ακούμε, είναι εξαιρέτως σημαντική. Θα βάλει όμως τελεία - παύλα σε
Διακοινοτικές κλίματος «Κοινού Ανακοινωθέντος»;

Η Άγκυρα με τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα να σιγοντάρει
μονίμως τα σχέδια της εμπεδώνει και επεκτείνει διαρκώς τα τετελεσμένα της
Κατοχής.

Εξ αφορμής του λεγομένου προσφυγικού η έμμονη ιδέα της
Καγκελαρίου ότι θα το λύσει δια της Τουρκίας την εξωθεί σε υιοθέτηση ακραίων
απίθανων ανταλλαγμάτων προς τον Νεοοθωμανό. Μακάβρια ιστορία. Δεν δαπανά
όμως τίποτε εξ ιδίων. Τα φορτώνει σε Ελλάδα – Κύπρο. Τώρα πασχίζει να
αποσυνδέσει το Κυπριακό από τα Ευρωτουρκικά και να ανοίξει τα παγωμένα
ενταξιακά κεφάλαια. Έλληνες γρηγορείτε! 
Μεστό το μήνυμα των Ιπτάμενων Παιδιών της Ελλάδος στην παρέλαση
της Συμπρωτεύουσας. Καίριες οι αναφορές του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Περισώζει,
το γε νυν, την σοβαρότητα της χώρας.

Να συμπεράνουμε με την ανεπανάληπτη Σοφία Βέμπο:

«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου

και όσο μπορείς κρατήσου

και στα παλιά παπούτσια σου

γράψε όσα λέν οι εχθροί σου (…)


Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου

να μην μας αρρωστήσεις,

γιατί το θέλει ο Θεός

να ζήσεις και θα ζήσεις»!

(Οι στίχοι του Μίμη Τραϊφόρου)

26.10.15

“Τελικά για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή”

του Στέλιου Παπαθεμελή





Οι σύγχρονες κατοχικές αρχές της χώρας (Βερολίνο-Βρυξέλλες-Δανειστές) έχουν
αποχαλινωθεί εντελώς. Προσθέτουν συνεχώς νέα, βαναυσότερα βάρη. Δεν κρύβουν
το στόχο τους για «ρουμανοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά και εδώ
έχουν στρεβλά μέτρα. «Ρουμανοποιούν»συντάξεις-μισθούς, στην κλίνη του
Προκρούστη ή έστω του … Κατρούγκαλου, αλλά αφήνουν «γερμανικό» το κόστος
ζωής.

Ο Σόϊμπλε τα “ψάλλει” των δικών μας. Δεν κατάλαβε λέει τι νόημα είχε το
δημοψήφισμα. Εμείς το καταλάβαμε όταν κόντρα στο 62% που απέρριπτε την
πολιτική Σόϊμπλε αυτοακυρώθηκε εκείνο και υπερίσχυσε ο Γερμανός. «Οι
Έλληνες είναι ένας μεγάλος λαός αλλά δεν είναι κράτος», μας κατακεραύνωσε ο πονηρός. Αφήστε μας όμως επιτέλους κύριε να γίνουμε κράτος, από την εποχή
της Βαυαροκρατίας μας κανοναρχείτε εσείς…

Μέρες εθνικής μνήμης οι επόμενες. Η μεγαλειώδης Προέλαση του Ελληνισμού
1912-13 που διπλασίασε την Ελλάδα και η ηρωική Αντίστασή του στην επίθεση
του φασιστοναζιστικού Άξονα 1940-41.

Στην Άγκυρα ξεχείλισε εσχάτως ο απύλωτος φιλοτουρκισμός της Καγκελαρίου.
«Γερμανία-Τουρκία, αιώνια συμμαχία»! Εμείς τί κάνουμε*;*

Σ΄ αυτόν τον αγιασμένο με το αίμα ηρώων και αγίων τόπο «Οι Μαραθώνες
γεννούν τους Παρθενώνες»(Παλαμάς). Οι ανένδοτοι αγώνες για την Ελευθερία
γεννούν τον πολιτισμό και εγγυώνται κυριαρχία και αξιοπρέπεια. Το ξεχνούμε.

Η Μέρκελ ξεσάλωσε για Κύπρο και Αιγαίο χαρίζοντας ελληνικά δικαιώματα στον
σουλτάνο. Επιβάλλεται άμεση και κοφτή απάντηση στην νέα γερμανική πρακτική.

Και άλλοτε, λίγο πριν το 1912, ήταν :

«Σβυσμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μές στη χώρα.

(…)Τα χέρια είναι παράλυτα και τα σφυριά παρμένα

Και δε σφυροκοπά κανείς τ΄ άρματα και τ΄ αλέτρια».

(Παλαμάς)

Ήταν η εποχή τού «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»(1893), του πολέμου ντροπής(1897),
του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Η τοτινή όμως ήττα μετετράπη σε ευκαιρία
και εμπροσθοβαρή δύναμη που αιμοδότησε την Προέλαση.

Δοκιμάστηκε άγρια και ο Ελληνισμός του Μεσοπολέμου. Η Μεγάλη Ιδέα συνετρίβη
στον υγρό τάφο της προκυμαίας της Σμύρνης. Παρά ταύτα η βαθύρριζη πίστη του
και η πολεμική του προετοιμασία τον κατέστησαν ικανό να ανανεώσει με την 28η
Οκτωβρίου τις λαμπρότερες στιγμές της ιστορίας του. Κακούργημα των
φαρισαίων εκείνων που διεκήρυτταν τότε ότι τάχα στο εξής θα λένε «όχι ότι
οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες σαν Έλληνες». Αυτοί κατέστησαν
εκ του μη όντος την Τουρκία συνδαιτυμόνα στην Κύπρο και θέλουν τώρα και στο
Αιγαίο. Στο μεταξύ προ έκυψε, φυτρώνοντας εκεί που δεν την σπέρνεις, η
Μέρκελ ως αυτοπροβαλλόμενος διαιτητής και…δωρητής ενταξιακών κεφαλαίων στον
Ερντογάν.

Καιρό τώρα ενδίδουμε ευκαίρως, ακαίρως στην Άγκυρα:

- Οι Τούρκοι στην Θράκη αγοράζουν σωρηδόν χριστιανικές περιουσίες, ενώ
ολιγάρχές τους διεκδικούν ελληνικά κανάλια και εκποιούμενα δημόσια
«φιλέτα»(π.χ. Αστέρας Βουλιαγμένης κλπ.).

- Ψιλοκουβεντιάζεται περιέργως (;) η αλλαγή του εκλογικού ποσοστού εισόδου
στη Βουλή από το 3% στο 2%. Έτσι μπαίνει αυτοδύναμο το κόμμα των
τουρκοφρόνων. Στην Τουρκία ως γνωστόν απαιτείται 10% γι΄ αυτόν τον σκοπό.

Πολιτική αφέλεια (αν μη τι χείρον) των αρμοδίων όρισε και τους τρεις
εξαρτώμενους από την Άγκυρα βουλευτές μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής
Εξωτερικών και Άμυνας, όπου συχνά συζητούνται υψίστης εθνικής ασφαλείας
θέματα. Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι!

Το είχε διαπιστώσει ήδη ο Ηρόδοτος (Ζ΄ 102): Στην Ελλάδα η φτώχεια υπήρξε
«αιείποτε» αχώριστη σύντροφος. Όμως η αρετή των Ελλήνων «επίκτητος» με
άγρυπνη σοφία και ισχυρούς νόμους ήταν το αποτελεσματικό αντίδοτό της.
Θα μπορούσαμε
να βεβαιώσουμε εαυτούς και αλλήλους για τρέχουσα ανάλογη αρετή*;*

Επιτρέπουν οι ξένοι τώρα στην ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει ένα εθνικό
σχέδιο αλλαγών με αναπτυξιακό προσανατολισμό*; *Οπωσδήποτε πόσο πέραν των
διαθέσεων των ξένων έχει το κουράγιο η ίδια να το επιβάλει*; *Για να μην
μείνει ως κυβέρνηση μειωμένων προσδοκιών.

Τα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή μας θα καθορίσουν για
καιρό συσχετισμούς και συμφέροντα. Χρειάζεται γνώση και δράση, άμεση δράση.
Και αίσθηση ιστορίας.

To OXI που γιορτάζουμε συνέβαλε αποφασιστικά, έως καθόρισε την νίκη των
δυνάμεων της Ελευθερίας: Απασχόλησε για έξι μήνες πλείστες κύριες δυνάμεις
του εχθρού και καθυστέρησε επί δίμηνον την επίθεση της γερμανικής
Πανστρατιάς κατά της ΕΣΣΔ. Αποτέλεσμα, να την αποδεκατίσει ο βαρύτατος
ρωσικός, ο «στρατηγός χειμώνας».

Καθώς δεν οργανώσαμε ποτέ Μεγάλη πολιτική, αποσιωπούμε αιδημόνως ή ηλιθίως
το μέγεθος των συνεισφορών μας.

Παρακολουθώντας από απόσταση ασφαλείας τα κομματικά δρώμενα προσυπογράφουμε
το συμπέρασμα του Σεφέρη:

«Η αποστροφή που αισθάνομαι για τους ελλαδικούς κομματικούς τρόπους είναι
ανείπωτη. Και επειδή το καθετί έχει γίνει εκμεταλλεύσιμο κομματικά, δεν
εννοώ να κάνω τίποτε που θα μπορούσε να ενισχύσει αυτόν τον ανεκδιήγητο
κολλυβισμό»(1966).

Τελικά αποδεικνύεται ότι «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή»…