21.3.15

«Δεν θέλομεν παύσει ποτέ να απαιτώμεν το εις ημάς ανήκον»

του Στέλιου
Παπαθεμελή



Στην ολιγοήμερη ως τώρα άσκηση της εξουσίας της η Κυβέρνηση έναντι εταίρων
και δανειστών κινείται «ιματισμένη και σωφρονούσα». Παλεύει να εκπληρώσει
τις ληξιπρόθεσμες δανειακές της υποχρεώσεις μέχρι κεραίας. Δεν αμφισβήτησε
ούτε το κανονικό, ούτε όμως και το επονείδιστο χρέος.

Βάναυσα προκλητική και ως μη όφειλε ακραία εμπαθής η όλη συμπεριφορά του
Σόϊμπλε. Ενορχήστρωσε μιαν αφηνιασμένη επιθετικότητα, προσωπική του και
των γερμανικών μίντια. Αν όμως δεν λυγίσουμε εμείς θα υποχωρήσουν εκείνοι.

Είναι αυταπόδεικτα : *Πρώτον* ότι το γερμανικό κράτος είναι έν
και το αυτό. Έχει συνέχεια ασχέτως διαδοχής των Ράϊχ, και το σημερινό
ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με εκείνο της περιόδου 1940 – 45.
*Δεύτερον* : Οι οφειλές του, είτε προέκυψαν από τα εγκλήματα πολέμου,
είτε είναι
ενοχικές π.χ. κατοχικό δάνειο δεν παραγράφονται.

Ο ελληνικός και οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί που υπήρξαν θύματα
της ναζιστικής θηριωδίας στάθηκαν εξαιρέτως γενναιόδωροι την επομένη του
πολέμου απέναντι του γερμανικού. Τον περιέθαλψαν, τον απήλλαξαν από τα βάρη
του ηττημένου, συνέβαλαν στην ανασυγκρότηση και απεδέχθησαν την ενοποίηση
της χώρας του. Ειδικά εμείς είμαστε οι μόνοι που δεν εισπράξαμε όσα
επεδίκασε η Διασυμμαχική Διάσκεψη του Παρισιού.

Οι θυσίες μας, όπως τις αποτιμά η Ειδική Επιτροπή του Γεν. Λογιστηρίου
είναι : - 70.000 νεκροί στρατιώτες - 488.000 νεκροί άμαχοι - 120.000
ανάπηροι ( βλ. Πόσα μας χρωστάει η Γερμανία, σ. 9).

Ανάλογη η καταγραφή του Μανώλη Γλέζου (Και ένα μάρκο να ήταν
… σ. 89 επ.) : - 45.697 νεκροί από πολεμικά αίτια, 600.000, από την
πείνα και τις ασθένειες του υποσιτισμού, - 56.225 εκτελεσθέντες, 105.000
που πέθαναν στα στρατόπεδα.

Πέρα από τις αναντικατάστατες ανθρώπινες ζωές οι υλικές καταστροφές στις
υποδομές, η λεηλασία των Ταμείων, το πλιάτσικο του κρατικού
θησαυροφυλακίου, ο κλεμμένος χρυσός της Τράπεζας Ελλάδος και η διαρπαγή
κάθε τζιβαϊρικού πολυτίμητου στην έκφραση του Μακρυγιάννη ξεπερνούν τα όρια
της Ύβρεως.

Ιδιοποιήθηκαν επίσης ελληνικούς θησαυρούς από τους οποίους θησαυρίζουν
διαρκώς. Πρόκειται για ένα παραθεωρημένο κεφάλαιο, αυτό των ελληνικών
αρχαιοτήτων που κοσμούν τα Μουσεία της Γερμανίας και αποφέρουν στους
αποδέκτες των προϊόντων του εγκλήματος ετησίως ιλιγγιώδη ποσά, μηδέποτε
αποδοθέντα στους πραγματικούς δικαιούχους τους.

Η επισήμανση του Μαυροκορδάτου, Γ. Γραμματέα της «Προσωρινής
Διοικήσεως» του Επαναστατημένου Ελληνισμού προς Ολλανδό συνταγματάρχη που
«αγόραζε» αρχαιότητες αποτυπώνει το λησμονημένο καθήκον μας :

«Το έθνος το οποίον χύνει καθ’ εκάστην ποταμούς αιμάτων δια να
αποκτήσει αυτά πάλιν (τις αρχαιότητες) δια των όπλων και να τας ανασκάψη εκ
των σπλάχνων της γης … έχει αναμφιβόλως επ’ αυτάς *ιερώτατα και
αναμφισβήτητα δικαιώματα* …Η εξαγωγή παντός αρχαίου πράγματος είναι
εμποδισμένη δια νόμου. Η ισχύς ημπορεί να παραβιάση τον νόμον αυτόν, πλην *δεν
θέλομεν παύσει ποτέ να απαιτώμεν* *το εις ημάς ανήκον*» (Ι.Ν.Ε.
«Ξενιτεμένες» ελληνικές αρχαιότητες, σ. 28).

Τώρα που ξεκινούν οι διεκδικητικές αγωγές κατά Γερμανίας είναι
ώρα να αναζητηθούν και οι κλεμμένες ελληνικές αρχαιότητες. Και τα
διαφυγόντα εξ αυτών κέρδη.

Το αποδεικτικό υλικό για τις διαρπαγές της Κατοχής είναι συγκεντρωμένο
στην «Έκθεση πολέμου και θυσιών της Ελλάδας 1940 – 44» (το κείμενό της
εμπλουτισμένο με πλήθος πρόσθετων στοιχείων στο : Γιώργου Λεκάκη,
Αρχαιοκαπηλίες
των Γερμανών στην Ελλάδα επί Κατοχής, Κάδμος χ.χ. ).
Η Γερμανία στραγγαλίζει την ελληνική οικονομία. Η Ελλάδα αντιστέκεται και
αντεπιτίθεται, αφού καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση…

Οι Γερμανοί οφείλουν και μπορούν να πληρώσουν για τα εγκλήματα, απαίτηση
μας νόμιμη, δίκαιη και ηθική.

Δεν υπάρχουν σχόλια: