28.4.15

Εθνική ομοψυχία για αποτροπή κάθε μορφής κόλασης

του Στέλιου Παπαθεμελή*





Συχνά αποσιωπούμε οι ίδιοι τα εις βάρος μας εγκλήματα των εχθρών μας.
Αδράνεια και ραθυμία που ο εχθρός εκμεταλλεύεται για να συνεχίσει
ανενόχλητος τη βαρβαρότητά του.

Οι Εβραίοι πρωτοπορούντες ανέδειξαν σε παγκόσμιο σύμβολο την εναντίον
τους χιτλερική θηριωδία. Το αρμενικό εξάλλου έθνος, καίτοι άχρι καιρού
ορφανό εθνικής κυριαρχίας, διεκδίκησε πεισμόνως και επέτυχε εν πολλοίς την
αναγνώριση της γενοκτονίας του από το τουρκικό κράτος. Αποκορύφωμα της
διεθνοποίησης η πρόσφατη παρέμβαση του Πάπα Φραγκίσκου και το ψήφισμα του
Ευρωκοινοβουλίου. Εμείς την γενοκτονία του Ελληνισμού της καθ’ ημάς Ανατολής,
Ποντιακού, Μικρασιατικού, Θρακικού την κρατήσαμε μυστική, είδος ταμπού.
Δεν μιλήσαμε γι’ αυτήν. Και όταν κάποτε - μετά από 80 χρόνια ! -
αποφασίσαμε να την καταγγείλουμε την «κομματιάσαμε» με αποτέλεσμα να
γίνουμε η χλεύη των ξένων, όπου εμφανίζονταν συχνά ταυτόχρονα ξεχωριστές
ομάδες Ποντίων, Μικρασιατών κ.λ.π. για να διεκδικήσουν την αναγνώριση.

Πρόταση νόμου συνταχθείσα από τον γράφοντα και με πλειάδα διακομματικών
υπογραφών με αίτημα την ενοποίηση των ελληνικών γενοκτονιών που υποβλήθηκε
στη Βουλή του 2004 δεν ήχθη καν προς συζήτηση στο Σώμα με την αιτιολογία
της τότε Προέδρου ότι «δεν συμφωνούν τα κόμματα». Άφεριμ !

Δύο εκατομμύρια συνέλληνες εξολόθρευσαν τα στίφη των βαρβάρων νεοτούρκων
και κεμαλιστών. Οι επίγονοί τους αρνούνται να αναγνωρίσουν το έγκλημα και
όπου και όπως μπορούν (π.χ. Κύπρο) το συνεχίζουν.

Οι Αρμένιοι έκαναν τον πόνο τους αγώνα και αποτελούν παράδειγμα.

Όταν ξεχνάς την λαϊκή σοφία «κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά » δεν
συνειδητοποιείς ότι κοντά στους Ξηρούς καίγονται και οι … χλωροί. Η
Κυβέρνηση αντιμετωπίζει μύρια πελώρια προβλήματα και ασφαλώς δεν έχει την
πολυτέλεια οι υπουργοί της να της προσθέτουν εκ του μη όντος και άλλα
χειρότερα. Η διάγνωση περί ανηκέστου βλάβης είναι αείποτε αποκλειστική
αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης. Ως μη όφειλε υπεκλάπη από την νομοθετική
πρωτοβουλία του υπουργού της Δικαιοσύνης δημιουργώντας εκτός των άλλων
κρίση σε κρίσιμες ώρες στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Άχρηστη και
επικίνδυνη τη στιγμή που ψάχνουμε συμμάχους για να αντιπαλέψουμε τις
ραδιουργίες του αδίστακτου Σόιμπλε που εκπροσωπεί την σιδηρά χείρα των
δανειστών. Και την ώρα που επικρατεί στρατηγικό άνοιγμα προς τη Μόσχα και
πρέπει να κατευνάσουμε και να μην εξοργίσουμε τους υπερατλαντικούς.

Αλλά πώς να γίνει αφού δεν ισχύει ο σοφός λόγος του Αριστοφάνη «ερέτην
χρήναι πρώτα γενέσθαι, πριν πηδαλίοις επιχειρείν»(Ιππής,542). Πρώτα
κωπηλάτης και μετά τιμόνι και κυβερνήτης! Ή όπως ειρωνεύεται ο Σωκράτης τον
Καλλικλήν στον πλατωνικό Γοργία «ευδαίμων ει, ότι τα μεγάλα μεμύησαι πριν
τα σμικρά», καταπιάστηκες με τα μεγάλα πριν μάθεις τα μικρά…

Ακούμε τον μετρημένο Πωλ Κρούγκμαν που μας παροτρύνει: «Η Ελλάδα θα
πρέπει να πει «όχι» σε επιπλέον περικοπές μισθών και συντάξεων και να
προχωρήσει σε διαρθρωτικές αλλαγές, αρκεί αυτές να μην είναι νέα μέτρα
λιτότητας με ψευδώνυμο». Αλλά έχουμε να κάνουμε με γκάγκστερς. Όμως ο
νομπελίστας εξισώνει ενδεχόμενη ελληνική έξοδο με κόλαση και μας βάζει σε
δίλημμα ποια από τις δύο κολάσεις να επιλέξουμε. Την έξοδο, ή την παραμονή
με συνέχιση του φόρου αίματος. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι έτοιμοι για
Grexit, ενώ ψυχραιμότεροι ειδήμονες τους θυμίζουν τα αχαρτογράφητα νερά. Ως
την ώρα αχαρτογράφητα, αλλιώς θα μας είχαν πετάξει προ πολλού …

Απαραίτητη και επιτακτική η εθνική ομοψυχία για να αποτρέψουμε κάθε εκδοχή κόλασης. Αυτό σημαίνει ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες με
κριτήριο την κοινή λογική και απελευθέρωση της κυβέρνησης από ιδεοληπτικές
δουλείες προς τον «ΣΥΡΙΖΑ παλαιού ημερολογίου», τού 3,5%. Οι κυβερνήσεις
κυβερνούν. Διαφορετικά καταλήγουν πριν την ώρα τους.

Ο χρόνος πράγματι τελειώνει. Οι δανειστές παραμένουν αδιάλλακτοι, η
οικονομική λογική είναι, όπως διαπιστώνουν ξένοι αναλυτές, με το μέρος της
Ελλάδος, ατυχείς διαπραγματευτικές πρακτικές ασκήθηκαν ένθεν κακείθεν. Όμως
«αυτό το κακό κρατά από μεγάλο σπίτι κι έχει μακρύ συγγενολόι».(Σαίξπηρ).
Ωστόσο στην Ε.Ε όπως και εδώ υπάρχουν σώφρονες. Να δράσουν ώστε να
συγκλίνουν σε μια άμεση και σοβαρή πολιτική διέξοδο.

Αντιπαρερχόμεθα ορισμένες «ατελώνιστες» δηλώσεις αρμοδίων για τα
ασυγκράτητα κύματα των απελπισμένων που καταφθάνουν στο τόπο μας.

Η τραγωδία είναι απερίγραπτη. Συνάνθρωποί μας σε έσχατη απόγνωση και με
σωσίβιο αυτήν αναζητούν σωτηρία. Αδυνατούμε να τους σώσουμε.
Βαρύτατη η ευθύνη της διεθνούς κοινότητας ειδικά αυτής που λέγεται Δύση.
Ανέτρεψε προηγούμενα αμαρτωλά καθεστώτα στην Μ. Ανατολή και Β. Αφρική,
εγκαθίδρυσε και συντηρεί αμαρτωλότερα. Μέγιστη η ευθύνη της νεοοθωμανικής
Τουρκίας. Καλύπτει αδίστακτους δουλεμπόρους και επιτρέπει τον απόπλου
υπερφορτωμένων σαπιοκάραβων – τάφων.

Η Ευρώπη οφείλει να βουλευθεί και να δράσει για μια αξιόπιστη
αντιμετώπιση της τραγωδίας. Να αναθεωρήσει τα «Δουβλίνα» της και την Οδηγία
για το άσυλο που καθιστά ανεξέλεγκτη την λαθρομετανάστευση.







  *Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης*

21.4.15

“Λιάζονται” ή σκιάζονται, ώρα να σοβαρευτούμε.

του Στέλιου Παπαθεμελή



Η πλειονότητα της κοινωνίας μας, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Κλιμακώνεται μια διαρκής περιθωριοποίηση των πολιτών που στην Ελλάδα
εγγίζει τα όρια του κανιβαλισμού. Στην Ελλάδα της κρίσης *οι φτωχότεροι* –
τα συνήθη υποζύγια -*επιβαρύνθηκαν φορολογικά κατά 337 %,* *ενώ* οι έχοντες
και κατέχοντες *μόλις 9 %* ! Τα μη προνομιούχα νοικοκυριά έχασαν *το 86 % *του
εισοδήματός τους, ενώ οι εύποροι μόλις το *16 % - 20 %* (Ίδρυμα Hans
Boecker).

Παγκοσμίως μεταξύ *2008 - 2014 διπλασιάστηκαν* *οι φτωχοί* και
φευ οι δισεκατομμυριούχοι που από 798 έφτασαν τους 1826. Aνεξιλέωτος
αριθμός *:* *85 *πάμπλουτοι, ανάμεσά τους αρκετοί οψίπλουτοι, έχουν
περιουσιακό άθροισμα ίσο με αυτό των *3,5 δισεκατομμυρίων συνανθρώπων τους*.
(Forbes Billionaires List).

Οι «85» είναι οι δανειστές - βασανιστές μας.

Ο τοκιστής κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης «μισεί τους εαυτοίς αρκούντας
( = αυτάρκεις ) και τους μη δεδανεισμένους εχθρούς ηγείται», και όσους
δεν δανείσθηκαν τους θεωρεί εχθρούς του.

Αυτός που δανείζει στον φτωχό χρήματα με τόκον («γεννώντα
χρυσόν») «ου παύει την ανάγκην, αλλ’ επιτείνει την συμφοράν».
Λύση: *«Λύσον την φατρίαν και πάντες έξομεν την αυτάρκειαν»,* διαλύστε τα
οργανωμένα συμφέροντα και τότε όλοι, θα είμαστε αυτάρκεις. (Λόγος κατά
τοκιζόντων, ΕΠΕ 10, σ. 264 επ.)

Στις ΗΠΑ προ 50ετίας 1 στις 100 επιχειρήσεις είχε κέρδη 50 % ενώ σήμερα
αποκομίζει αυτά τα κέρδη 1 στις 7 επιχειρήσεις.

Ισχυρό δείγμα ευαγγελικής επιταγής η πρόταση του Αρχιεπισκόπου
στον πρωθυπουργό για από κοινού με το κράτος αξιοποίηση της εκκλησιαστικής
περιουσίας προς αντιμετώπιση του χρέους.

Ξαναέκρωξαν πασχαλιάτικα οι αμετανόητες Βιld και FAZ και
εξακολούθησε ξεδιαντροπότερος εξ Αμερικής τώρα με την γνώριμη ακράτεια
γλώσσης ο κ. Σόϊμπλε που ηδονίζεται να ταπεινώνει την Ελλάδα. Όμως η
εκδημία του Γκίντερ Γκρας τους θύμισε και τους αποστόμωσε με την «Ντροπή
της Ευρώπης» :

«Πιες επιτέλους, πιες! Φωνάζουν οι κλακαδόροι των Επιτρόπων /
μα ο Σωκράτης οργισμένος σού επιστρέφει το ποτήρι γεμάτο ως επάνω/ Βαριά,
εν χορώ, θα καταραστούν ό,τι σου ανήκει οι θεοί/ / Επειδή τον Ολυμπό τους
θέλεις να ξεπουλήσεις / Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα μαραζώσεις χωρίς τη
Χώρα, / που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, έπλασε». Όντως αυτοί θα
μαραζώσουν χωρίς την Ελλάδα που το πνεύμα της τους έπλασε…

Στο μέτωπο οικονομία επικρατεί πολυγλωσσία και απραξία.
Επείγουν πολλά και η πολυσυζητούμενη επανεκκίνηση της οικονομίας μας που
προϋποθέτει προτεραιότητα στην παραγωγική βάση, την ποιότητα και το εύρος
της. Ήδη εκπατρίσθηκε *το άνθος του λαού, 340.000 νέοι κυρίως
επιστήμονες*. Η απώλεια αυτού του αναντικατάστατου δυναμικού για την
πατρίδα είναι οριστική, αν δεν είναι αμετάκλητη. Υπογεννητικότητα και
μετανάστευση νέων ρημάζουν τη χώρα. *«Το πρόβλημά μας με τους Έλληνες θα
μας το λύσει η δημογραφική τους εξέλιξη»,* *υποστήριξε σε (ελλαδικά)
ανύποπτο χρόνο ο Τουργκούτ Οζάλ.* Το εθνικό μας σώμα παραλύει απ’ την
εναπόθεση της εθνικοαμυντικής μας θωράκισης στον αυτόματο πιλότο, τον
εθνομηδενισμό των ελίτ που κυριαρχεί στο εκπαιδευτικό και μιντιακό μας
σύστημα και την καθολική κατάθλιψη που μας φόρτωσε η κρίση.

Στο μεταξύ πυκνώνουν οι γεωπολιτικές προκλήσεις. Ενδεικτικά : Ο
Έντυ Ράμα χαρακτηρίζει «αναπότρεπτη και αδιαμφισβήτητη την ένωση Αλβανίας
–Κοσόβου». Νατοϊκοί βομβαρδισμοί, εθνοκάθαρση σερβικού στοιχείου,
πλεονάζοντα και ανεξάντλητα χάδια των Δυτικών στους ιθαγενείς, άδικη
μεταχείριση των Σέρβων αποθράσυναν και διόγκωσαν τον αλβανικό εθνικισμό.

Η ειρήνη και η σταθερότητα στην περιοχή προϋποθέτει ισορροπίες
που τείνουν να ανατραπούν εις βάρος της Ελλάδας. Η Αλβανία ισχυρίζεται ότι
συνορεύει πανταχόθεν με τον … εαυτό της! Η βίαιη σαλαμοποίση της Σερβίας
και η κατά δόσεις προσάρτηση εδαφών της μεγεθύνουν αδαπάνως και αναιμάκτως
την Αλβανία, η οποία ούτως ή άλλως δημιουργήθηκε χωρίς να χύσει σταγόνα
αίματος. Αυτό προσθέτει αποκοτιά και αναίδεια στην ηγεσία της, που
απέναντί μας λειτουργεί ως προωθημένο προπύργιο της Άγκυρας.

Στα πλαίσια της ανασχεδιαζόμενης ως πολυδιάστατης εξωτερικής
μας πολιτικής ώρα να αποψύξουμε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας (1914) που
θεσπίζει αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Κάτι να κάνουμε τέλος πάντων που να
δείχνει δύναμη και αποφασιστικότητα.

Μετανάστες και καταλήψεις τείνουν να καταβροχθίσουν την
Κυβέρνηση λόγω της απραξίας και των ιδεολογημάτων αρμοδίων στελεχών της. Η
Ομόνοια όπου κατά την υπουργό μας «λιάζονται» οι πρώην παράνομοι, νύν
παράτυποι, ήδη πρόσφυγες τείνει να γίνει βόμβα μεγατόννων. Βαθμός απόδοσης 0.

Ο αυτός βαθμός και για τις καταλήψεις όπου κυριαρχεί αβουλία,
απειρία και ανεπάρκεια.

Ανοιχτό το μέτωπο με τους δανειστές. Αν ωστόσο οι χειρισμοί
δεν καταλήξουν σε συμφωνία οδηγούμαστε σε ρήξη =κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Οπότε επιβάλλεται Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, με επιστράτευση όλων, μα
όλων, των δυνάμεων του έθνους.



** Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης *

13.4.15

«Αναστάσεως ημέρα ! λαμπρυνθώμεν λαοί»

* του
Στέλιου Παπαθεμελή*








Την Ανάσταση ως υπερφυσικό γεγονός την βιώνει κανείς με την δύναμη
του πιστεύειν. Αλλά το ελληνικό Πάσχα ως πολιτισμό το χαίρονται πάντες όσοι
ζουν ή παρεπιδημούν εδώ, αλλά και στων Ελλήνων τις Κοινότητες όπου γης.
Βαρυσήμαντη κατάκτηση ο πολιτισμός, δηλαδή τα έργα του ανθρώπου που
προάγουν τον κόσμο και τη ζωή και αποτρέπουν τα χειρότερα. Έργα υλικά και
κατ’ εξοχήν πνευματικά.

Αριστούργημα η υμνογραφία της Μεγάλης Εβδομάδος με αποκορύφωμα
τα Αναστάσιμα. «Έξοχος διθύραμβος, υψίστης εξάρσεως και αμιμήτου κάλλους
ευωδέστατα προσφέρει άνθη εις την Ανάστασιν του Κυρίου» γράφει για την
πασχαλινή ποίηση του ιερού Δαμασκηνού ο άγιος των γραμμάτων μας Αλέξανδρος
Παπαδιαμάντης (Άπαντα /Βήμα, 15, 79).

«Ποιητικωτάτη στροφή και αμίμητος παθοποιϊα » κατά τον σοφόν
γέροντα της Σκιάθου ο επίλογος του Μεγάλου Κανόνος : «Ω θείας, ω φίλης, ω
γλυκυτάτης σου φωνής ! μεθ’ ημών αψευδώς γαρ επηγγείλω έσεσθαι μέχρι
περάτων αιώνος». Μέχρι περάτων αιώνος «άγκυρα ελπίδος ο Αναστάς προσωπικά
και συλλογικά για τους πιστούς.

Ο Παπαδιαμάντης υπεραμύνεται με τη γραφή του ενός Ευαγγελίου χαράς,
ευφροσύνης, ελευθερίας και δικαιοσύνης. Σε μια τίμια διαλεκτική σχέση λόγος
και Λόγος ( = Πίστη) τελούν σε αμοιβαία κάθαρση και ίαση εκατέρωθεν
αναγκαία.

Εκεί κατανοείται η εμπειρία της αγάπης που ξεπερνά πάντοτε όλες
τις νοητικές περιγραφές.

Η Ανάσταση είναι η νίκη της ζωής και η ήττα του θανάτου, η πνευματική
βεβαιότητα ότι ο βίος του ανθρώπου δεν τελειώνει στον τάφο. Στους καιρούς
που ζούμε η πίστη είναι υπέρ ποτε αναγκαία. «Πρόσθες ημίν Κύριε πίστιν
εις την Ανάστασίν Σου» αναφωνεί ο ψαλμωδός.

Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (Ομιλία IH’ στην Κυριακή των
Μυροφόρων) βεβαιώνει ότι η Ανάσταση του Κυρίου «φύσεως εστίν ανανέωσις (…)
και του πρώτου Αδάμ αναζώωσις και ανάπλασις και ζωής αθανάτου επανέλευσις
». Ανανέωση δηλαδή της ανθρώπινης φύσης, αναζώωση και ανάπλαση και επάνοδος προς την αθάνατη ζωή του πρώτου Αδάμ.

Στους «Δαιμονισμένους » του Ντοστογιέφσκι ο Σταυρόγκιν ρωτά τον Σάτοβ :
«Εσύ πιστεύεις ;». Εκείνος του απαντά «Πιστεύω στον ρωσικό λαό».
Αντικαθιστώντας τον «ρωσικό» με τον «ελληνικό» έχετε την γνώριμη
στερεότυπη απάντηση των δικών μας. Η επόμενη ερώτηση του Σταυρόγκιν : «Στον
Θεό πιστεύεις ;» όπου απαντά ο Σάτοβ : «Θα πιστέψω»! Ο Σάτοβ πίστεψε.
Εμείς θα πιστέψουμε ; Το έχουμε απόλυτη ανάγκη. Η πίστη είναι κινητήρια
δύναμη που μετακινεί βουνά. Όρη «μεθιστάνει» βεβαιώνει ο Απόστολος
Παύλος (Κορ. Α’13,2).

Και η φετεινή Ανάσταση βρίσκει τον ελληνικό λαό εσταυρωμένο.

Πρέπει να τελειώνουμε με την διαπραγμάτευση. Ψάξαμε με το φανάρι τον
Διογένη να βρούμε συμμάχους στην Ευρώπη. Το διεθνές σύστημα προσώρας
απεδείχθη ισχυρότερο από τις αφυπνιζόμενες λαϊκές δυνάμεις. Καθήλωσε με τα
εργαλεία του στα μετόπισθεν το Podemos, νεκρανέστησε τον Σαρκοζύ, κράτησε
στάσιμη την Λεπέν. Απομόνωσε το ελληνικό πείραμα αρνούμενο να εκπληρώσει
απέναντί του και τις στοιχειώδεις συμβατικές του υποχρεώσεις. Grexit δεν
τολμούν, ή δεν μπορούν να επιβάλουν. Ασφυξία χρηματοδοτική εφαρμόζουν,
μέθοδο αργού θανάτου. Και εκβιάζουν. Σκληραίνει τώρα εμφανιζόμενο
βασιλικότερο της … βασίλισσας Μέρκελ και το ΔΝΤ που πρώτο ομολόγησε τη
λάθος συνταγή «διάσωσής » μας, χωρίς ποτέ ωστόσο να την ανακαλέσει.
Προτεραιότητά μας έλλογη περάτωση της διαπραγμάτευσης και ενεργός αναμονή.

Οι δανειστές θέλουν να μας σπρώξουν σε άτακτη χρεοκοπία, τυφλωμένοι από το
πάθος τους να δημιουργήσουν παράδειγμα προς αποφυγήν για τους
δοκιμαζόμενους Ευρωπαϊκούς λαούς.

Ανα-γνωρίζουμε τα θανάσιμα αμαρτήματα των ηγεσιών μας της
τελευταίας 20ετίας. Το ελλαδικό πελατειακό κράτος δανείστηκε ακατάσχετα.
Είναι η μία όψη του αμφίπλευρου κακουργήματος, η ελλαδική. Τότε όσοι,
λιγοστοί αντέλεγαν κεραυνοβολούνταν με την πομπώδη πρόφαση, δεν χαίρεστε
ότι διαθέτουμε πιστοληπτική ικανότητα ; Οι δράστες χαιρόντουσαν …

Η άλλη όψη, οι διεθνείς τοκογλύφοι εξωθούσαν σε υπερδανεισμό εν
γνώσει ότι η Ελλαδίτσα δεν θα μπορέσει να τους εξοφλήσει, οπότε θα
προχωρήσουν σε αναγκαστική εκτέλεση των φιλέτων της. Εκεί μας πάνε τώρα
ολοταχώς. Είναι ώρα «εξ ύπνου εγερθήναι» για την «Αριστερά τού
τίποτα» και για την «Κεντρο-Δεξιά τού καθόλου». Να αφήσουν τους
μονολόγους, να κάνουν διάλογο και να δράσουν. Όπως διακήρυττε ο Φραγκλίνος
Ρούσβελτ μετά το κράχ του’29 : «Η λογική υπαγορεύει να επιλέγεις μια
μέθοδο και να την δοκιμάζεις». Και, συνέχιζε «αν αποτύχει παραδεχτείτε το
με ειλικρίνεια και δοκιμάστε κάτι άλλο. Αλλά τέλος πάντων δοκιμάστε κάτι»!

Αλλά σήμερα. «εορτών εορτή και πανήγυρις πανηγύρεων» να την βιώσουμε
πνευματικά. Γνήσια. Ελληνικά.

«Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος

να’ ναι ήμερος, να’ ναι άκακος,

λίγο φαϊ, λίγο κρασί,

Χριστούγεννα κι Ανάσταση». (Ελύτης).
Χριστός Ανέστη !









* * Πρόεδρος της Δημοκρατικής
Αναγέννησης *

7.4.15

Συμπροσευχόμαστε με τον Μακρυγιάννη «να μας λευτερώσει … και από την επιβουλίαν των ξένων»

 *του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μεγαλoβδομάδα των Παθών. Την σφραγίζει το εκούσιον Πάθος του Κυρίου και το
ακούσιον πάθος των Ελλήνων.

Βρυξέλλες – Βερολίνο και οι «θεσμοί» τους έτοιμοι να επιβάλουν
στην ελληνική οικονομία θάνατον δια στραγγαλισμού. Ασφυξία ρευστότητας με
προφανή στόχο την άνευ όρων υποταγή, ή τον εξαναγκασμό σε πιστωτικό γεγονός.

Την απάντηση της καμήλας αν προτιμά ανήφορο ή κατήφορο, «ίσιος
δρόμος δεν υπάρχει ; » αξιώνει ο κοινός νους. Κι όμως υπάρχει έντιμος
συμβιβασμός. Η σατιρική εκπομπή του ZDF, δείχνει το άλλο πρόσωπο της
Γερμανίας. Προβάλλει αμφίπλευρες αλήθειες : Οι κανόνες είναι κανόνες - τα
χρέη πληρώνονται - τεχνάσματα και κατεργαριές αποκλείονται. Αλλά οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Και η Γερμανία ανασυγκροτήθηκε χάρις
στην άφεση χρέους που οι νικητές υιοθέτησαν το 1953.

Η τετριμμένη απειλή για Grexit επανέρχεται ευκαίρως, ακαίρως.
Εμείς επιμένουμε ότι η αντιστροφή της ως ελληνικού όπλου παρά τα όποια
μέτρα αυτοπροστασίας που οι απειλούντες έχουν λάβει εξακολουθεί να τους
πανικοβάλλει. Επιβεβαιωτικό το συμπέρασμα του συντάκτη του Spiegel Nikolaus
Blome στους F.T (28/3/15 ) : «Αυτό που φοβάται περισσότερο η Καγκελάριος
είναι να δοθεί η εντύπωση πως η γερμανική υπερδύναμη είναι υπεύθυνη για την
έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη». Καλά κάνει και φοβάται. Ο φόβος φυλάει
τα έρημα…

Εμείς πάντως μάθαμε από τον Θουκυδίδη ότι «μάλλον πεφόβημαι
τας οικείας ημών αμαρτίας, ή τας των εναντίων διανοίας »(I, 144, 1).
Περισσότερο φοβόμαστε τα δικά μας λάθη παρά τα σχέδια των εχθρών μας !

Η προχθεσινή εικόνα του Κοινοβουλίου απείχε παρασάγγες από του
να δίνει μηνύματα εθνικής συνεννόησης, θεμελιώδη όρο για αντιμετώπιση της
κακότητας των καιρών.

Ο κόσμος προσδοκά μια γρήγορη, έως βίαιη ωρίμανση –ενηλικίωση
του πολιτικού προσωπικού. Είναι πρόθυμος να παρακάμψει την προεκλογική
ρητορεία των μεν και την μετεκλογική των δε. Ωστόσο δεν ανίχνευσε το
ζητούμενο στην συζήτηση της περασμένης Δευτέρας.

Στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και τους πολιτικούς
συνδέσμους τους έχουμε μιαν άνιση αναμέτρηση. Για να την υπερνικήσουμε
προϋποτίθεται
πραγματική ενότητα. Οι εκατέρωθεν υψωμένοι τόνοι δεν ωφελούν κανένα. Πρέπει
να κινηθούμε γρήγορα «Του πολέμου οι καιροί ου μενετοί », λέει ο
Θουκυδίδης (I,142). Αντιμετωπίζουμε πόλεμο, οικονομικό, αλλά πόλεμο.

Έλλειμμα εμπειρίας και ιδεοληπτικές προσεγγίσεις από
κυβερνητικά στελέχη περιπλέκουν αντί να επιλύουν τα ούτως ή άλλως διαρκώς ογκούμενα προβλήματα.

Η εθνική συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων είναι conditio sine
qua non και στην διαχείριση Βρυξελλών –Βερολίνου και στα ζητήματα εθνικής
ασφάλειας, στρατηγικής, παιδείας και ανάπτυξης.

Μια χούφτα νεαρών «αντιεξουσιαστών» κατέλαβε την πρυτανεία του
Πανεπιστημίου Αθηνών με αίτημα την αποφυλάκιση δολοφόνων της 17 Ν. Το
Πανεπιστήμιο ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία (Δημόσια Τάξη, Εισαγγελία,
Αστυνομία) για την απομάκρυνση των εισβολέων. Παρενέβη όμως, προφανώς
υπέρτερη εξουσία, η νεολαία του κυβερνώντος κόμματος, η οποία ματαίωσε την
επέμβαση της πολιτείας με την δήλωση : «Οι δυνάμεις καταστολής δεν έχουν
καμία θέση στα Πανεπιστήμια»! Σύμφωνοι, αλλά όταν όλα λειτουργούν «ευσχημόνως
και κατά τάξιν». Όταν όμως η τάξη διασαλεύεται –και τώρα καλόπαιδα είστε
κυβέρνηση – από ομάδες ατάκτων ποιος θα την αποκαταστήσει, ο … Φούφουτος ;

Παιδικές αρρώστειες της «αριστερωσύνης » μονολογούν κάποιοι.
Ίδωμεν !

Στο μεταξύ η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας έχει
εγκαταλειφθεί στον αυτόματο πιλότο. Ως τα μισά της δεκαετίας του ’90 η
χώρα είχε αυτάρκεια σε διατροφικά αγαθά. Έκτοτε κατηφορίζουμε. Εισάγουμε
βασικά γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα : σιτάρι, καλαμπόκι, όσπρια, αυγά γάλα,
κρέας, ψάρια. Βλέπουμε σ’ έναν πίνακα : φακές από Καναδά, φασόλια από Κίνα,
ρεβύθια από Μεξικό, λεμόνια από Αργεντινή, 1,5 εκατομ. αυγά ημερησίως, και το
80% του χοιρινού κρέατος. Η παραδοσιακή αυτάρκεια των νοικοκυριών στην
ελληνική ύπαιθρο έχει προ πολλού εκλείψει. Το 60% των προϊόντων στον μανάβη
και το 80% στον ανθοπώλη είναι εισαγόμενα. 6 δισ. € πληρώσαμε το 2014 σε
Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία για εισαγόμενα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα. Τα
εργοστάσιά μας της Ζάχαρης είναι κλειστά και οι τευτλοπαραγωγοί άεργοι. Η
περιβόητη ΚΑΠ αντί για αναδιάρθρωση καλλιεργειών μετάλλαξε τους αγρότες
από παραγωγούς σε επιδοματούχους.

Επείγει η αξιοποίηση και του τελευταίου τετραγωνικού
οικογενειακής περιουσίας. Να αυξήσουμε την κατά κεφαλήν καλλιέργεια
ενεργοποιώντας τα σχολάζοντα κεφάλαια (Πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες σε
Γ.Σαλεμή, Παραγωγική ανασυγκρότηση : « από τα κάτω » και με όρους λαϊκού
κινήματος, Αντίφωνο, 23/3/15 ).

Μεγάλη Πέμπτη : Στην Εκκλησία ψάλλουμε : «Σήμερον κρεμάται επί
ξύλου». Στις Βρυξέλλες μας τα «ψάλλουν» οι τοκογλύφοι…

Συμπροσευχόμαστε με τον Μακρυγιάννη στον Εσταυρωμένο: «να μας
λευτερώσει από την κακίαν μας, από την διοτέλειά μας και από τα πάθη μας
και από την επιβουλίαν των ξένων»(Οράματα και θάματα σ.41).


  *Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης*