25.5.15

ΜΗΝ ΠΑΜΕ...ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ ΜΕ ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ

Του Στέλιου Παπαθεμελή



Στο έργο του Λουκιανού «Μένιππος ή Νεκυομαντεία» επιστρέφει από τον κάτω
κόσμο ο σατιρικός κυνικός φιλόσοφος Μένιππος. Πηγαίνει στη Λιβαδειά της
Βοιωτίας όπου συναντά κάποιον φίλο από τα παλιά και του ζητεί πληροφορίες
πώς είναι τα πράγματα πάνω στη γη και τι κάνουν οι άνθρωποι στην πόλη. «Πώς
τα υπέρ γης έχει και τι ποιούσιν οι εν τη πόλει;»

Ο φίλος τον ενημερώνει *ότι κλέβουν , καταπατούν τους όρκους τους, *

* τοκογλυφούν και χρηματίζονται ζυγίζοντας τα κέρματα
της *

* τοκογλυφίας*.

«Αρπάζουσιν, επιορκούσιν, τοκογλυφούσιν,
οβολοστατούσιν».

Αν ξαναγύριζε σήμερα, δυστυχώς θα λάβαινε την ίδια αποστομωτική

απάντηση: « καινόν ουδέν»! Και κατά Καβάφην «και τα
λοιπά, και τα

λοιπά λαμπρά ταιριάζουν όλα»!

Στο μεταξύ ανελλήνιστοι ανευθυνοϋπεύθυνοι κατήργησαν προχθές και τη
μοναδική ώρα αρχαίων ελληνικών της γ΄ Λυκείου που είχε διασωθεί από την
«εκσυγχρονιστική» μανία προηγούμενων λειτουργικά αναλφάβητων υπουργών
Παιδείας.

Η μεγάλη αποδόμηση, έρπουσα από καιρό, γιγαντώθηκε στα χρόνια του «υπαρκτού εκσυγχρονισμού» και κυριαρχεί αδιατάρακτα έκτοτε ως οιονεί πρωτογενές
ευρωπαϊκό δίκαιο.

Πόντιος Πιλάτος στη δίκη του υπερυπουργού του ο κ. Σημίτης.

Ίχνος αυτοκριτικής, πολύ περισσότερο μεταμέλειας για το όργιο διαφθοράς επί
των ημερών του. Δεν γνώριζε, δεν είδε, δεν άκουσε, δεν υποψιάσθηκε τίποτε
κι ας ήταν οι δράστες πεφιλημένοι κολλητοί του: Πρόβα τζενεράλε μαζικής
φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων το Χρηματιστήριό του. Αναδιένειμε υπέρ
των ολίγων τις οικονομίες των πολλών αφού τους εξώθησε ποικιλοτρόπως να
«παίξουν», εξασφαλίζοντάς τους ως και ειδικά δάνεια. Και όταν οι
δύσμοιροι έχασαν το βιός τους, τούς αποστόμωσε με το ανεξιλέωτον «ως
πρόσεχαν»! Ποιόν, τον ίδιο;

Μια νέα υψηλή τάξη (ελίτ) μας προέκυψε : διαπλεκόμενοι κρατικοδίαιτοι
επιχειρηματίες, ασύδοτοι μιντιάρχες με αποστολή την χειραγώγηση των πολιτών,
ομόσταυλοι πανεπιστημιακοί, πρόθυμοι διανοούμενοι, όλοι τους αναγκαίοι
συνεργοί σε μια επιχείρηση εθνοαποδόμησης με κύριο εργαλείο τα MME και την
Εκπαίδευση των τριών βαθμίδων, αλλά κυρίως της τριτοβάθμιας. Δυστυχώς η πτώση του ανδρός δεν σήμανε την κατεδάφιση των επιλογών του, ούτε στα
οικονομοτεχνικά, ούτε στα γεωπολιτικά (Ίμια, Μαδρίτη- η ναφθαλινόζουσα
Όλμπράϊτ τότε πρωταγωνίστρια, μας απέδωσε προχθές το μακελειό του
Κουμάνοβο – Ελσίνκι κ.λ.π.) Ένας «αριστεροδέξιος» συστημικός κύκλος έκτοτε
με ορισμένη εκ των πραγμάτων κινητικότητα στα πρόσωπα απαντά ακαταλαβίστικα
στο διαχρονικά επαναλαμβανόμενο ερώτημα «ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;».
Ο Ιούδας «μεταμεληθείς απέστρεψε τα τριάκοντα αργύρια (…) και
απελθών *απήγξατο*» (Ματθ 27, 3-5).Εδώ ουδείς μεταμελήθηκε, ουδείς
κρεμάσθηκε (μόνον τα θύματά τους αυτοκτονούν) και ουδείς από τους κλέφτες
υποχρεώθηκε να επιστρέψει τα κλεμμένα, ή να υποδείξει την κρύπτη τους.

Είναι όλοι τους μια καλή παρέα…

Στο μεταξύ περιήλθαμε στα όρια εμφράγματος. Στεγνώσαμε από
ρευστότητα, και η πραγματική οικονομία βάλτωσε κυριολεκτικά. Οι παλαιότεροι
αναπολούμε δύσκολα , ίσως δυσκολότερα χρόνια, όπου όμως η φτωχή Ελλάδα,
μέχρι τα μισά της δεκαετίας του ’90 διέθετε *αυτάρκεια στην βασική
διατροφική αλυσίδα.* Επάρκεια σε δημητριακά , λάδι, ζάχαρη, φρούτα, μέλι
πριν διαλύσει την γεωργοκτηνοτροφική μας παραγωγή η ΚΑΠ, και οι διάφοροι
ευρωκοινοτικοί ερασιτεχνισμοί.

Επιζήσαμε από επαχθέστερες καταστάσεις. Πάντοτε οι «προστάτες» μας «ήταν
λίγο χειρότεροι από άνθρωποι στα καλά τους και λίγο καλύτεροι από κτήνη στα
κακά τους» (Σαίξπηρ, Έμπορος της Βενετίας). Επιβιώσαμε…

Οι «ειδότες» επιμένουν για επανάληψη του κυκλώνα Lehman Brothers σε
περίπτωση Grexit. Το συμμερίζεται και ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ που
προτείνει ένα τρίτο πακέτο βοήθειας στην Ελλάδα για να μην καταρρεύσει και
ο υπόλοιπος Ευρωνότος. «Μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα προκαλέσει
κλίμα αναταραχής με κόστος πολλαπλάσιο της παραμονής της στην νομισματική
ένωση» ( Μπάρι Άιχενγκρίν / Bloomperg 17/5/15).

Ενδεχόμενη ρήξη με τους Σάυλοκ των εθνών θα μπορούσε να είναι λυτρωτική αν
ο λαός μας αποδεικνύονταν ώριμος και αποφασισμένος να παλέψει. Δώσαμε το
μήνυμα ότι δεν είμαστε δεδομένοι. Καλώς! Άλλης τάξεως είναι μια μετωπική
σύγκρουση με τα θηρία της ευρωπαϊκής ζούγκλας για την οποία όμως δεν είναι
έτοιμος ούτε ο λαός ούτε η ηγεσία.

Κοτζιάς - Τσαβούσογλου χόρεψαν λέει στην Αττάλεια το We are the world και
υπέγραψαν ΜΟΕ. Πριν 15 χρόνια ο ΓΑΠ χόρευε ζεϊμπέκικο στον Τζέμ και
υπέγραφαν ΜΟΕ. Αλλά οι Τούρκοι ούτε εκείνα σεβάστηκαν, ούτε τα τωρινά θα
τιμήσουν. Είναι στη φύση τους η καταπάτηση των συμφωνηθέντων και η
καταδολίευση του άλλου.

Τι νόημα έχουν τα οιαδήποτε ΜΟΕ όταν θρασύτατα διακηρύσσεται η a
priori αθέτησή τους ; «Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος
[στην Κύπρο] η Τουρκία όφειλε να διατηρήσει το Κυπριακό ζήτημα» ομολογεί
με κυνισμό ο πρωθυπουργός (Αχμέτ Νταβούτογλου, Το Στρατηγικό βάθος, σ.
279).

Προσοχή λοιπόν, μην πάμε … αδιάβαστοι με άλμα στο κενό.



Πρόεδρος
Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.5.15

Να ανακαλύψουμε “την ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών”

Του Στέλιου Παπαθεμελή



Από τα Σεπτεμβριανά του 1955 και ιδίως μετά τον Αττίλα οποιαδήποτε
απόπειρα διεξαγωγής διαλόγου με την Άγκυρα απεδείχθη ελληνική αυταπάτη. Οι
εξ ανατολών δεν διαλέγονται. Εκβιάζουν. Στρατιωτικά ευθέως,
πολιτικοδιπλωματικά με την αδρή εμπράγματη συνδρομή του αγγλοαμερικανικού
παράγοντα. Και εμείς ; Εμείς υποχωρούμε. Όταν τον Μάρτιο του ’87 δεν υποχωρήσαμε οι νατοϊκοί πίεσαν ανθ’ ημών τον Οζάλ ο οποίος έκανε πίσω.
Παλινδρομήσαμε όμως στο Νταβός για να «εξομολογηθούμε» αργότερα στα …
λατινικά : mea culpa !

Αυτή η αμερικανικής εμπνεύσεως μυθολογία των ΜΟΕ τόσο στα
ελληνοτουρκικά όσο και στο Κυπριακό, που ξανασερβίρεται τώρα, είναι μια
συνεχής νεφελοκοκκυγία όπου ξεπέφτουμε συχνά, μηδέν διδασκόμενοι.

Στις επίσημες συναντήσεις με τους Τούρκους περισσεύουν συνήθως
τα χαμόγελα, αλλά δεν εντοπίζεται ούτε ένα θετικό δείγμα γραφής τους. Ο
Ερντογάν ονομάζει κατεχόμενα Γαύδο, Οινούσσες, Φούρνους, Αγαθονήσι και άλλα
12 (προς το παρόν) ελληνικά νησιά, και ο υιός αλωνίζει στην ελληνική Θράκη.
Οκ. Κοτζιάς εισπράττει καλά λόγια στην Άγκυρα και υπογράφει καινούργια ΜΟΕ αν
και οι συνομιλητές του ποδοπάτησαν τα παλιά. Την ίδια στιγμή η τουρκική
πολεμική αεροπορία εισβάλλει στο FIR Αθηνών με 18 παραβιάσεις του ΕΑΧ μας.
Με το ίδιο ασικλίκι (=ιταμότητα) τον «υποδέχθηκαν» 7 μαχητικά που
παρεβίασαν προκλητικά τον ΕΑ.Χ και το FIR Αθηνών.

Οι Τούρκοι μας συνήθισαν ως Νενέκους (=προσκυνημένους) και όχι
ως Κολοκοτρώνηδες. Επί τέλους ας αποδείξουμε ότι δεν οπισθοχωρούμε .
Μπορούμε να προελάσουμε. Η επίσκεψη Κοτζιά πρέπει να σηματοδοτήσει έναν
τέτοιο, αναπροσανατολισμό. Ναι, αν δεν αποσυρθεί «και η τελευταία μπότα»
(και τα παρακολουθήματά της) από την Μεγαλόνησο, και δεν εξοστρακισθούν οι
δήθεν «εγγυήτριες δυνάμεις» δεν θα υπάρξει ανεξάρτητη και κυρίαρχη Κύπρος.

Αντί όμως να σταματήσουν οι υπερπτήσεις των μαχητικών και οι
εισβολές των τουρκικών φρεγατών η Άγκυρα διεμηνύει πρόθεσή της για νέο
πεδίο βολής στο Αιγαίο, εντός του FIR Αθηνών. Παράνομο όπως και τα
προηγούμενα.

Οι κομπασμοί Νταβούτογλου περί δήθεν μηδενικών προβλημάτων με
τους γείτονες διαψεύδονται. Δεν έχει ούτε διπλωματικές σχέσεις με Αίγυπτο,
Συρία, Ισραήλ, Κύπρο. Χρειάζεται να ειρηνεύσει στα δυτικά της.

Εμείς οφείλουμε να ενεργούμε «με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών
προσαρμογών»(Καβάφης).
Ένα βήμα μπροστά θα δείξει η απόρριψη της
«διζωνικής-δικοινοτικής» και της επίκλησης ως «διπλωματικού κεκτημένου» ελληνικών λεκτικών υποχωρήσεων στο στάδιο των σαραντάχρονων σχοινοτενών
συζητήσεων. Προ πάσης τελικής συμφωνίας, τίποτε από τα προηγηθέντα δεν
ισχύει. Απορριπτέα η τουρκική αξίωση να λογισθεί η συμφωνία πρωτογενές
ευρωπαϊκό δίκαιο. Επιβεβλημένη μία εκ βαθέων επανεξέταση της όλης
στρατηγικής μας στο κυπριακό και η απαίτηση να ισχύσει η θεμελιώδης
δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας, εγγύηση λειτουργίας κάθε δημοκρατίας.

Μετά το Κουμάνοβο κλυδωνίζεται συθέμελα το βορεινό ψευδώνυμο τεχνητό
μόρφωμα των Σκοπίων, το μοναδικό σταλινικό έργο που η επιπόλαιη Δύση κήρυξε
διατηρητέο. Ο ελληνογενής γενίτσαρος Γκρουέφσκυ, εγκαλείται για διαφθορά
και ανικανότητα.

Το κατασκεύασμα αυτό θα διαλυθεί, παρεκτός αν μετεξελιχθεί το ταχύτερον σε
ένα δημοκρατικά οργανωμένο πολυεθνικό κρατίδιο αποτασσόμενο τον
«μακεδονισμό» και σεβόμενο την εθνοτική ταυτότητα των πολιτών του, με ένα
όνομα που δεν θα προκαλεί (π.χ. Δαρδανία, όπως προτείνουν οι Αλβανοί) και
συνάδει με την ιστορική γεωγραφία της περιοχής. Εξυπακούεται ότι θα
καλυφθεί το έλλειμμα δημοκρατίας και θα καταστούν απολύτως σεβαστά τα
ανθρώπινα δικαιώματα. Πρέπει πάντως να αποκρουσθεί ασυζητητί πάσα έξωθεν
πίεση μας, ή έσωθεν αφέλεια για εκχώρηση του ονόματος ως δήθεν ultimum
remedium. Ξένο όνομα, ξένη ιστορία, ξένοι ήρωες δεν μπορούν να συγκροτήσουν
έθνος. Το πολύ στήνουν παράγκα βραχύβιου προτεκτοράτου..

Τελικά η Ευρωζώνη «μας» λειτουργεί με όρους θηριοτροφείου. Μας θέλουν
«εντός» για να (εκ)πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας και «εκτός» για να μην
έχουμε δικαιώματα. Χρεοκρατία αισχίστου είδους. Στόχος τους δια του
ευτελισμού να συντρίψουν και να καταστήσουν αναξιόχρεο το πείραμα Τσίπρα
στα μάτια των ευρωπαϊκών λαών, που θέλουν να αποτινάξουν τον ζυγό τους.

Οι Πολωνοί ευφυέστεροι ημών είδαν στο ευρώ απειλή της εθνικής τους
κυριαρχίας και του βιοτικού τους επιπέδου και ψήφισαν πρόεδρο αντιφρονούντα.

Δέσμιοι στην «εντατική» του Βερολίνου με την απειλή βουλγαροποίησης των
κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, μας σπρώχνουν να αποδεχθούμε το 99% των
εκβιαστικών αξιώσεων των δανειστών. Βοήθεια*!*

Θα αντέξουμε. Το χρωστούμε στα παιδιά μας. Κατά τα άλλα: «ουδείς δύναται
παραβλάψαι ημάς, εάν ημείς, ημάς αυτούς ου βλάψομεν»(Ι. Χρυσόστομος)

Υ.Γ. Θλιβερό το παραλήρημα κάποιων «συριζαίων παλαιού ημερολογίου» εξ’
αφορμής της υποδοχής του ιερού σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας. Οι ωρυόμενοι
προφανώς δεν συνειδητοποίησαν ότι είναι τώρα τόσο στραβό το κλήμα (και το
κλίμα). Γιατί το αφήνουν να το φάει ο γάιδαρος*;*

Είσαι κακός αν τους πεις:«μωραίνει Κύριος ούς βούλεται απολέσαι»;

13.5.15

« Ο δε θεός ούτως εποίησεν » το 404 π.Χ. Τώρα ;

του
Στέλιου Παπαθεμελή**

Ουδείς προσδοκά σήμερα θριάμβους από την αντιδικία μας με Βρυξέλλες –
Βερολίνο. Αλλά η αβεβαιότητα προκαλεί βαρύτατες παρενέργειες. Αποπνικτικό
το τοπίο. Βιαιοπραγεί το Βερολίνο, ακυρώνοντας τώρα μαζικά κρατήσεις από
τουριστικούς φορείς του για το καλοκαίρι. Πολιτική εξουθένωσης και
εξανδραποδισμού μας. Αλλά εμείς πρέπει να αντέξουμε. Οι σκλάβοι ευτυχώς
αρχίζουν να ξυπνούν. Δείγματα : η εξέγερση στο Μιλάνο με αφορμή την
πρόκληση της πολυτελέστατης Expo, ο κλυδωνισμός του ευπειθούς Ρέντσι και
η πρόσφατη γαλλική δημοσκόπηση, 80%, σχεδόν αναθεματίζει την πολιτική
του «καλού
παιδιού» της Γερμανίας Φρανσουά Ολάντ.

Εξάλλου, παρά τις περί του αντιθέτου βαττολογίες ότι ένα Grexit τούς είναι
αδιάφορο, πυκνώνουν οι εκτιμήσεις εγκύρων διεθνών αναλυτών περί του
αντιθέτου.

Διαπραγματευόμαστε με το πιστόλι στον κρόταφό μας, αν αυτό λέγεται
διαπραγμάτευση. Με ανεξέλικτο και στυγνό τον ευρωπαϊκό περίγυρο και εμάς
ασθμαίνοντες από χρηματοδοτική στεγνότητα δεν πρέπει να υπάρχουν αφελείς
που προσδοκούν ανατροπή της μερκελικής λιτότητας. Ζητούμενο και νικηφόρα θα
είναι μια αισθητή χαλάρωση στα δεσμά που ματώνουν τον λαό μας.

Δεν υπάρχουν περιθώρια παράτασης της επιπολάζουσας αβεβαιότητας. Ξένοι και
ημέτεροι πρέπει να βάλουν κάποιο νερό στο κρασί τους για να λήξει αυτό το
δράμα και όχι μόνον για κάποιες εβδομάδες. Οι άλλοι δεν μας αγαπούν
και κάποιοι
θέλουν να μας συνθλίψουν. Αρνούνται τα εγκληματικά τους λάθη που διόγκωσαν
το χρέος.

Από το 2010 ως σήμερα τους πληρώσαμε 43, 4 δισ.€ περισσότερα απ’ όσα μας
έδωσαν. Καταβάλαμε 270,1 δισ , λάβαμε, λογιστικά, μόλις 226,7 δισ. Έμειναν
στη χώρα μόνον 33,3 δισ!

Η Γερμανία όταν αρνήθηκε η Βρετανία να εγκαταλείψει το νόμισμά της έψαχνε -
θύματα σε ελάσσονες και μωροφιλόδοξους εταίρους. Έτσι στρατολόγησε, με το
αζημίωτον βέβαια, την Ελλάδα του Σημίτη ή τον Σημίτη της Ελλάδας. Κόστος
«εισιτηρίου»: παραγγελίες στη Γερμανία 84 δισ € για εξοπλιστικά. Άχρηστα
(υποβρύχια που γέρνουν, Leopard προβληματικά και Eurofigter φωτιά και
λάβρα). Αργότερα μας έσπρωξαν, πλαστογραφώντας δια της Eurostat τα
πραγματικά στοιχεία, στο φρενοκομείο της τρόϊκας.

Απειλούμενοι έργω από την νατοϊκή μας «σύμμαχο»Τουρκία έχουμε ανάγκη
έγκυρης και αποτελεσματικής εθνικοαμυντικής θωράκισης με έμφαση στο
αεροναυτικό και το ηλεκτρονικό πεδίο. Εκτός τόπου και χρόνου ο Γιόσκα Φίσερ
ψέγει τον κ. Τσίπρα γιατί «δεν μείωσε τον αμυντικό προϋπολογισμό» (Νέα,
30/4/15). Αγνοεί ο επικριτής ότι 3 φορές τη μέρα τουρκικά μαχητικά
παραβιάζουν τον εναέριό μας χώρο και ο Αττίλας βρίσκεται 41 χρόνια στην
Κύπρο, ενώ νέοι Αττίλες εισβάλλουν στην ελλαδική και κυπριακή ΑΟΖ.

Εντούτοις οι αμυντικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 54% .

Στο μεταξύ μπερδεύτηκαν και οι … «συνιστώσες» των τοκιστών. Αν παραταύτα με
κάποια συν - πλην μπορούμε να λάβουμε το τελευταίο πακέτο 20- 30 δισ € , να
μπούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και να βγούμε στις αγορές, πρόσω
ολοταχώς!

Αν γίνει Grexit τώρα, τα εισοδήματά μας θα πέσουν 50% - 60% και ακόμη
περισσότερο το επίπεδο ζωής, μας προειδοποιεί ο νομπελίστας Χριστόφορος
Πισσαρίδης, «διότι τα περισσότερα αναλώσιμα τα εισάγουμε και η τιμή τους
είναι σε ευρώ» (Βήμα 3 /5/15).

Ειδωλοκλαστική η Μαρία Δελιβάνη (Η αβάσταχτη ελαφρότητα των
διαπραγματεύσεων). Θα συμφωνήσουμε μαζί της αν την ρήξη και την έξοδο την
διαχειρισθεί μια Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με την συμμετοχή και συνευθύνη
όλου, ή σχεδόν όλου του πολιτικού φάσματος. Δεν εμπιστευόμαστε ένα τόσο
σοβαρό εγχείρημα σε ένα κόμμα…

Όσο συλλογιζόμαστε τα δρώμενα των ημερών βρίσκουμε αναλογίες στον επίλογο
των «Ελληνικών» του Ξενοφώντα (Ζ, 26,27) όπου σχολιάζεται το τέλος του
Πελοποννησιακού πολέμου : « Μετά από τις εξελίξεις αυτές έγινε το αντίθετο
απ΄ ό,τι πίστευαν όλοι οι άνθρωποι ότι θα γίνει. «Συνεληλυθυιίας γαρ
σχεδόν απάσης της Ελλάδος », ενώ δηλαδή είχαν συγκεντρωθεί εκεί στρατοί
απ’ όλη την Ελλάδα και βρέθηκαν αντιμέτωποι δεν υπήρχε κανείς που δεν
πίστευε ότι θα ηγεμόνευαν οι νικητές, ενώ οι ηττημένοι θα ήταν υπήκοοί
τους. « Ο δε θεός ούτως εποίησεν », ώστε και οι δύο έστησαν τρόπαιο ως
νικητές και κανένας από τους δύο δεν εμπόδισε τον άλλον να το στήσει, και
τους νεκρούς παρέδωσαν ως νικητές και παρέλαβαν ως ηττημένοι και
υποστηρίζοντας ο καθένας ότι νίκησε, δεν φάνηκε να κατέχει ούτε μέρη, ούτε
πόλη, ούτε εξουσία περισσότερη απ΄ ό,τι πριν. (431- 404 π.Χ.)

Και το φοβερό συμπέρασμα του ιστορικού : «Ακρισία δε και ταραχή έτι
πλείων μετά την μάχην εγένετο ή πρόσθεν εν τη Ελλάδι». Σύγχυση και ταραχή
επεκράτησε ακόμη μεγαλύτερη παρά προηγουμένως.

Τότε έδωσαν τη λύση πρώτα ο Φίλιππος και ακολούθως Αλέξανδρος ο Μέγας,
οι ενωτές των Ελλήνων. Τώρα ;




* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.5.15

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ



Το ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
 (Ίδρυμα Παπαθεμελή)

σας προσκαλεί εγκάρδια στην εκδήλωση με θέμα:

*ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ *



Την Πέμπτη 7 Μαϊου και ώρα 7 μ.μ. στην αίθουσα
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (δίπλα στην στρατιωτική Λέσχη).

Εισηγούνται:
Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο:
*Ιωάννης Καποδίστριας, η ανολοκλήρωτη Επανάσταση.*


Σπυρίδων Σφέτας, αν. καθηγητής βαλκανικής ιστορίας Α.Π.Θ. :
*Η θέση του Καποδίστρια για τη συγκρότηση Βαλκανικών κρατών.*

Αρχ. Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Δρ. Θεολογίας:
*Η πνευματικότητα του Καποδίστρια.*

Στέλιος Παπαθεμελής: *Διαχρονικές και επίκαιρες ιδέες και δράσεις του
Κυβερνήτη*

Συντονίζει ο δημοσιογράφος *Παντελής Σαββίδης* .



Θεσσαλονίκη Ερμού 55 • Τ.Κ. 546 23 • ΤΗΛ. 2310 268.333 fax 2310
262.830 • Ιστοσελίδες: www.papathemelis.gr.  www.danagennisi.gr

Δεν προσδοκούμε θαύματα, αξιώνουμε τιμιότητα, αλήθεια και έργο

Του Στέλιου
Παπαθεμελή



Ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε …Το χειρότερο είναι να μας
συμβαίνουν και τα δύο. Σίγουρα πάντως ο γιαλός είναι στραβός. Βρυξέλλες,
Βερολίνα, δανειστές ζητούν βάναυσα την κεφαλήν μας επί πίνακι…

Ο Ομπάμα είναι χρυσομίλητος και στέκεται κριτικά απέναντι στην
απανθρωπία της ευρωλιτότητας, αλλά ως εκεί. Ο Πούτιν μας θέλει ενεργειακούς
στρατηγικούς εταίρους , αλλά δεν βάζει το χέρι του στην τσέπη. Στη Ρίγα
ήταν το Βατερλώ του Βαρουφάκη (ελπίζουμε όχι της Ελλάδας). Πολυμαθής μάλλον
ο παραμερισθείς ακαδημαϊκός υπουργός αλλά κατά τον Μένανδρο «ως ουδέν
μάθησις, αν μη νους παρη», τα γράμματα είναι καλά, μα να’ χεις νου και
γνώση! Άλλο πολύξερος και άλλο γνωστικός. Μπήκε όμως στο στόχαστρο της
μισανθρωπίας του Σόιμπλε. 
Ασφαλώς η πολιτική μας ιστορία είναι γεμάτη Ιφιγένειες…

Ένας διαφαινόμενος βέβαιος σύμμαχος το Podemos αρχικά ανερχόμενος κατηφόρισε
- τον κατηφόρισαν, δημοσκοπικά από την α’ στη δ’ θέση. Εμάς μας κρατούν
στην απομόνωση, χωρίς κανέναν, ορατό ή αόρατο σύμμαχο.

Η Φινλανδία ταυτίστηκε με τους πιο άδικους επικριτές μας στην
Ευρωζώνη. Αλλά «έστι δίκης οφθαλμός» και περιέρχεται ήδη σε συνθήκες
ανάλογες. Δίκαια το Reuters πληρώνοντάς την με το ίδιο νόμισμα της θύμισε
ότι τώρα «δοκιμάζει τη γεύση του πικρού φαρμάκου που συνταγογράφησε η
ίδια για τους Έλληνες». Τελικά σχεδόν όλα εδώ πληρώνονται!

Θλιβερές και αποτρόπαιες οι πρόσφατες εικόνες του Κοινοβουλίου μας. Οι
αποκρουστικότερες των τελευταίων χρόνων. Όσοι θητεύσαμε εκεί σε ευπρεπείς
συνθήκες αισθανόμαστε ντροπή.

Συμπληρώνονται οι πρώτες 100 μέρες της νέας εξουσίας και κατά
τα διεθνή ειωθότα γίνεται η πρώτη αξιολόγηση. Κυβερνώντας έναν ταπεινωμένο
λαό, διψασμένο για εθνική αξιοπρέπεια που του την είχαν υπεξαιρέσει ο
πρωθυπουργός άρθρωσε, προς τους εντός και τους εκτός, λόγον ελληνικό.
Ελπίδας και αυτοπεποίθησης. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με πολλούς δικούς του.

Οι πολίτες στην μεγάλη τους πλειοψηφία ξέροντας την σκληρή
πραγματικότητα προσπερνούν τις προεκλογικές μεγαλοστομίες. Κατανοούν την
απειρία, συγχωρούν τα (συγνωστά) λάθη. Και εξακολουθούν να ελπίζουν. Κατά την πρόσφατη ωστόσο μέτρηση της Κάπα Research (Βήμα, 26/4/15)
ελπίζουν-19,2 %. Φυσικά ανησυχούν περισσότεροι (+ 19,1 ), δυσφορούν
περισσότεροι (+36,3), φοβούνται περισσότεροι (+22,9) και θυμώνουν
περισσότεροι (+29,9).

Δεν περιμένουν θαύματα ή ταχυδακτυλουργούς. Και οπωσδήποτε
γνωρίζουν ότι, «θαυμάζει κανείς τον ταχυδακτυλουργό, αλλά δεν του
εμπιστεύεται το βιος του». Προσδοκούν και αξιώνουν τιμιότητα, αλήθεια και
έργο. Ο πολιτικός ρεαλισμός υποδεικνύει έντιμο συμβιβασμό. Ο σχολάζων ΥπΟικ.
είχε διακηρύξει το μάταιο , απάνθρωπο και ατελέσφορο της διαβόητης
λιτότητας και των γενοκτονικών της μέτρων. Δυστυχώς εις ώτα μη ακουόντων.

Βαδίζουμε «επί ξυρού (και… Ξηρού) ακμής» (αν και αυτός δεν
καταδέχεται το βραχιολάκι)! Εννιακόσιες χιλιάδες άνεργοι δεν λαμβάνουν
ούτε 1 ευρώ. Επιβιώνουν ένεκα των αρχών της ελληνικής παράδοσης. Χάρη στον
βασικό δεσμό-θεσμό της οικογένειας (οι συνταξούλα των παππούδων) και τα
εκκλησιαστικά συσσίτια, έχει αποτραπεί μια βέβαιη κοινωνική εξέγερση.

Το επείγον δίλημμα «συμβιβασμός ή ρήξη». Αν ο συμβιβασμός είναι έντιμος,
δηλαδή δεν επιδεινώνει περαιτέρω την ήδη δεινή κατάσταση, παρότι και έτσι
επώδυνος είναι σαφώς προτιμητέος.

Ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στον «ΕΝΙΚΟ» έδειξε ωριμότητα και
ετοιμότητα λελογισμένης δράσης, αντιστρόφως ανάλογη προς αρκετούς
βουλευόμενους και υπουργεύοντες συνεργάτες του που μετεξελίσσονται σε
σοβαρότερο ενδεχομένως πρόβλημα από αυτό των δανειστών.

Στην κομματική αντιπαράθεση συγχωρούνται ρητορικές υπερβολές αλλά
χαρακτηρισμοί του αντιπάλου όπως «πέμπτη φάλαγγα» κ.τ.τ όταν το ζητούμενο
είναι η συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων κόντρα στα θηρία της
Αποκαλύψεως, είναι επιεικώς ατυχείς, αν δεν δείχνουν υπεραναπλήρωση
δυσίατης μειονεξίας.

Το κράτος πρέπει να δει κάποτε «τα εις εαυτόν». Μια παράλυτη δημόσια
διοίκηση είναι τραγωδία χωρίς κάθαρση.

Είμαστε αποικία χρέους: Μεταξύ 2001-2009 εισπράξαμε 291δισ, αλλά ξοδέψαμε
426 δισ. Δανειστήκαμε 135 δισ. Μεταξύ 2010-2014 για το ίδιο λόγο
δανειστήκαμε 91 δισ.

Το 70,3% του όλου χρέους είναι τόκοι.

Τελικά ως πότε δεν θα παράγουμε; «Έσσετ ήμαρ»(Όμηρος, Ιλ.Δ΄164), θα έρθει
μέρα…



* *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης *