30.7.15

"Η οικογένεια της Δημοκρατικης Αναγεννησης, με αίσθημα βαθιάς οδύνης πενθεί τον αδοκητο χαμό της κόρης του Προέδρου μας Λενας Παπαθεμελη, που μοίρα τραγική έφυγε πρόωρα από την ζωή. Η Λένα Παπαθεμελη υπηρξε μια λαμπρή κοπέλα, με ευγενές ηθος και ξεχωριστή παιδεία. Το γλυκό της χαμόγελο, θα μας συνοδεύει για πάντα. Καλό ταξίδι Λένα μας στην οδό ονείρων. Θα σε θυμόμαστε για πάντα με αγάπη".

16.7.15

"Γι' αυτό το ''πρέπει'' ο κόσμος στέκει ακόμα"

Ο Σόϊμπλε και οι θλιβεροί δορυφόροι του με το πιστόλι στον κρόταφο της
Ελλάδος επέβαλαν αβάσταχτους όρους για την παραμονή μας στην Ένωση, δηλαδή
στο σπίτι μας.

Η συμπεριφορά τους επέσυρε την παγκόσμια κατακραυγή ειδικών,
ηγετών γνώμης και εν γένει σκεπτόμενων ανθρώπων.

Ο Krugman συνόψισε τον αποτροπιασμό με τις μελανότερες λέξεις
:«Οι απαιτήσεις του Eurogroup είναι τρέλα. Αυτό είναι πραξικόπημα (…)
Ξεπερνάει τη σκληρότητα. Είναι καθαρή εκδικητικότητα, ολοκληρωτική
καταστροφή της εθνικής κυριαρχίας και χωρίς ελπίδα για κάποια ανακούφιση». (
N.Y.Times 13-7-15)

Για να καταλήξει ότι το άκρον άωτον της φιλοσοφίας του γερμανού
ΥπΟικ η επιβολή αυστηρής λιτότητας χωρίς ανακούφιση χρέους είναι «μια
καταδικασμένη πολιτική, ανεξάρτητα από το πόσο πρόθυμη είναι μια χώρα να
αποδεχθεί, να υποφέρει».

Ο Piketty καλεί την ΕΚΤ να μην προκαλέσει ασφυξία στις τράπεζές
μας διότι είναι «τρελή η άποψη» ότι ένας πιστωτής μπορεί να πάρει πίσω τα
λεφτά του, προκαλώντας ασφυξία στον οφειλέτη. Στο ίδιο αγωνιώδες μήκος κύματος ο γερμανός συγγραφέας Πέτερ Σνάϊντερ ( Νέα 13/7/15) στηλιτεύει την
καγκελάριό του καταλογίζοντας της ότι είναι «μια μεγάλη Wahreitsvermeiderin
(άνθρωπος που προσπαθεί να αποφύγει την αλήθεια) δεν θέλει σε καμιά
περίπτωση να πει στη χώρα, στην κοινή γνώμη, στους ψηφοφόρους της ότι το
ελληνικό χρέος πρέπει να κουρευθεί».

(Αυτο)κριτικό το συμπέρασμα του Σνάϊντερ : «Μπορεί οι Έλληνες
να μην είναι ικανοί να κάνουν μεταρρυθμίσεις αλλά αυτό που κάνουν η Μέρκελ
και ο Σόϊμπλε είναι χειρότερο»!

Το γερμανικό δίδυμο εξουσίας μας ταπείνωσε. Και η εμμονή στα
βάναυσα αισθήματά του έχει ιστορική ερμηνεία δια γραφίδος του Ρωμαίου
ιστορικού Τάκιτου : Γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης είναι να μισείς αυτόν που
ταπείνωσες, proprium humani ingenii est odisse quem laeseris, (Agricola
98,42). Εκεί στέκεται η γερμανική ηγεσία και εκεί στήνει τους εξαρτημένους
απ’ αυτήν π.χ. Φινλανδούς. Με τους τελευταίους ουδέποτε είχαμε οιανδήποτε
κοινωνίαν βίου και είναι απορίας άξιον από πού μας προέκυψαν τόσο άσπονδοι
εχθροί…

Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι απαράσκευοι και αθωράκιστοι για
εναλλακτική λύση ( Plan B) που οφείλαμε και μπορούσαμε να δημιουργήσουμε
ακόμη και το τελευταίο εξάμηνο, δεν μας έμενε άλλη οδός διαφυγής από μιαν
ολοκληρωτική καταστροφή, παρά η αποδοχή της απεχθούς συμφωνίας. Είχε
προηγηθεί ο αιφνιδιασμός του δημοψηφίσματος. Εκεί λαγός την φτέρην έσειε,
κακό της κεφαλής του!

Δεινή η δοκιμασία των τελευταίων ημερών : κάθετη άνοδος της
ανεργίας, ακατάσχετη αιμορραγία της ιδιωτικής οικονομίας, αποσύνθεση
κράτους.

Το νέο μνημόνιο μεταφράζεται σε δάνειο 86 δισ. € = γιγάντωση χρέους στο 200 % του ΑΕΠ και ύφεση 7% ! Όλα με την αμετάβλητη «λάθος
συνταγή», των πρώτων μνημονιακών ημερών. Προηγήθηκαν αυτοσχεδιασμοί,
ιδεολογήματα, ψευδαισθήσεις για αλλαχόθεν βοήθεια. Η προσγείωση υπήρξε
ανώμαλη όταν το εν γρηγόρσει ένστικτο Τσίπρα τον έπεισε ότι βρίσκεται μιαν
ανάσα από την κατάρρευση. Έλλειψαν δυστυχώς οι σώφρονες σύμβουλοι. Τώρα η
χώρα έχει κυβέρνηση μειοψηφίας με ανήκεστα τραύματα και αντιπολίτευση με
βεβαρημένο μητρώο. Τα γεγονότα επισπεύδουν την αμφισβήτηση της πολιτικής
ηγεμονίας Τσίπρα, ενώ διευρύνουν τα κοινωνικά στρώματα που περιέρχονται σε
απόγνωση. Πολλαπλασιάζονται τα «πρόβατα μη έχοντα ποιμένα». Ανοιχτό το
ερώτημα ποιος θα είναι ο ποιμήν ο καλός*;*

Η πρωτογενής εθνική συνεννόηση που επιτεύχθηκε πρόσφατα, παντί
σθένει να διατηρηθεί. Αποτελεί το ήμισυ του παντός. Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ
είναι ασφαλώς αναπόφευκτη, αλλά ο κύριος όγκος του πολιτικού προσωπικού του
παραμένει μάλλον συμπαγής. Ο χρόνος θα δείξει αν θα παραμείνει αδιάρρηκτη η
κοινωνική πλειοψηφία μετά την παταγώδη ανατροπή του προγράμματος
Θεσσαλονίκης από το πρόγραμμα Μνημονίου. Και κατά πόσον οι πρώην σύντροφοι
δεν θα υποκύψουν στον πειρασμό να κάνουν τον βίο αβίωτο του
πρωθυπουργού.
Βάρβαρα χρόνια. Επιβάλλεται αυτοσυγκράτηση, σύνεση και ανασκούμπωμα για
καθημερινή πολύωρη δουλειά.

Οι εταίροι λένε δεν μας έχουν εμπιστοσύνη. Ούτε εμείς αυτούς.
Οι ημέτεροι πρέπει να αποταχθούν την φαυλότητα και οι εταίροι τον κυνισμό
τους.

Ειδικά οι Γερμανοί είναι μεγαλοοφειλέτες μας : κατοχικό δάνειο,
πολεμικές αποζημιώσεις, κλεμμένες αρχαιότητες κ.λ.π.

Χρωστούμε, μας χρωστάνε. Αλληλοξεχρεωνόμαστε. Οι καλοί
λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους…

Να κλείσει το μέγα μέτωπο της οικονομίας για να ασχοληθούμε
σοβαρά με τα μείζονα εθνικά.

Οι εκ περιστάσεως συμμαχίες των Βρυξελλών (Γαλλία, Ιταλία) να
μετεξελιχθούν σε εκ πεποιθήσεως.

Ο Ελληνισμός έχει επιλέξει το βαρύ «πρέπει» της ιστορίας

Στον «Κωνσταντίνο Παλαιολόγο» του Καζαντζάκη ο απεσταλμένος του Μωάμεθ μιλά
στον πολιορκημένο Αυτοκράτορα :

«Αφέντη γι’ αυτό το “πρέπει” να χαθείς δεν είναι κρίμα ;

Κωνσταντίνος : *Γι΄ αυτό το “πρέπει” ο κόσμος στέκει ακόμα» …*

Το γένος μας, διεκήρυξε προχθές ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος
«επέρασε τόσες μπόρες και κλυδωνισμούς όπως έλεγε ο άγιος Πάϊσιος και δεν
εχάθηκε. Δεν φοβόμαστε τας παροδικάς θυέλλας»!



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης *

10.7.15

Στώμεν καλώς!

του Στέλιου
Παπαθεμελή*



« Των οικιών ημών εμπιπραμένων» κάποιοι άδουν… Αυτή είναι η εικόνα από τη
Βαβέλ των Βρυξελλών.

Η διαπραγμάτευση έγινε τελεσίγραφο προς την Ελλάδα. Αλλά οι
επιστέλλοντες δεν κατάλαβαν ότι σκάβοντας τον δικό μας λάκκο θα πέσουν και
οι ίδιοι μέσα. Μια πρόγευση από το «butterfly effect» μας δίνει το
Χρηματιστήριο της Κίνας. Η καθίζηση της κεφαλαιοποίησής του και τα
προμηνύματα για παγκόσμια αποσταθεροποίηση (απώλεια εντός ωρών
χρηματιστηριακής αξίας =3,2 τρισ. δολ. = 15 φορές το ελληνικό ΑΕΠ,) πρέπει
να φρονηματίσει τους αλαζόνες της Ευρωζώνης και να προσγειώσει τους
ημετέρους από τον πάντοτε ελλοχεύοντα δονκιχωτισμό.

Ο Πιττακός συμβούλευε πριν έλθουν τα άσχημα οι συνετοί να τα
προλαμβάνουν. «Πριν γενέσθαι τα δυσχερή προνοήσαι όπως μη γένηται». Και
απαιτούσε ανδρεία για να αποκατασταθούν τα τετελεσμένα χαλεπά. «Ανδρείων
δε, γενόμενα ευ θέσθαι».

Το κακό δυστυχώς στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη
συντελέσθηκε. Επιβάλλεται και επείγει γενναιότητα για την επανόρθωση.
Αναμετρώμεθα με έναν άγριο οικονομικό πόλεμο. Και δεν πρέπει να
παραβλέπουμε ότι αυτός «δεν είναι ηπιότερος από μιαν ένοπλη σύρραξη και
συνιστά ένα παρατεταμένο βασανιστήριο» (Μαχάτμα Γκάντι).

Βιώνουμε τις ημέρες αυτές την ακραία αποθηρίωση του. Οι
επιφανείς Thomas Piketty, Jeffrey Sachs κ.π.α με άρθρο τους σε πολλές
ευρωπαϊκές εφημερίδες (7-7-15) διακωμωδούν την απίστευτη συνταγή των
δυναστών μας.

Το δριμύ κατηγορώ τους:

«Το φάρμακο που χορήγησαν το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών
και οι Βρυξέλλες προκάλεσε αιμορραγία στον ασθενή αντί να θεραπεύσει την
ασθένεια(…). Αυτό που ζητούν τώρα από την ελληνική κυβέρνηση είναι να βάλει
ένα περίστροφο στον κρόταφό της και να αυτοκτονήσει(…). Η σφαίρα αυτή όμως
δεν θα σκοτώσει μόνο το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη. Οι παράπλευρες
απώλειες θα σκοτώσουν και την Ευρωζώνη ως φάρο ελπίδας, δημοκρατίας και
ευημερίας, ενώ θα έχουν οικονομικές συνέπειες σε όλο τον πλανήτη»!...

Θα μείνει η αγωνία τους φωνή βοώντων εν τη ερήμω, ή θα φτάσει σε ευήκοα
υψηλά ιστάμενα ώτα τα οποία θα αποφασίσουναπορρίπτοντας την τιμωρητική
λογική επί τέλους να θωρακίσουν την Ευρώπη πριν αυτή διαλυθεί στα εξ ων
συνετέθη;

Υπάρχει ο ομοιοπαθής ευρωπαϊκός νότος με υπνώττουσες βολεμένες
ηγεσίες που δύσκολα παίρνουν τα μηνύματα της ιστορίας.

Όποια και να είναι πάντως η τελική εξέλιξη,ιδίως στην περίπτωση του
απευκταίου η ηγεσία και ο λαός μας χρεωνόμαστε αυτογνωσία και αυτοκριτική.
Για να μην υποπέσουμε στα ίδια λάθη που μας έφεραν στον γκρεμό.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές εξακολουθούμε να ελπίζουμε σε ένα
βιώσιμο modus operandi, αμοιβαία επωφελές και για μας και για κείνους, για
να μπορούμε απαλλαγμένοι από τον εφιάλτη που μας ταλάνισε αυτά τα πέντε
χρόνια, να αφοσιωθούμε στην αναστήλωση του κράτους και την επανεκκίνηση της
πραγματικής οικονομίας. Επείγει μια δραστική αλλαγή του διοικητικού και του
παραγωγικού μας μοντέλου. Παράλυτη δημόσια διοίκηση και ακρωτηριασμένη
οικονομία πρέπει να βρουν τάχιστα τον δρόμο της εξυγίανσής τους. Η Ελλάς
υπέφερε από το κομματικό κράτος. Το σημερινό σχήμα εξουσίας ήρθε λογικά
χωρίς δουλείες και υπεσχέθη δουλειές. Επειδή όμως ο ιός του κομματισμού
είναι αθάνατος, ο πειρασμός της διαιώνισης του είναι προκλητικός και
γλυκύς.

Πρέπει να επιδοθούμε σε έναν υπεράνθρωπο αγώνα για να
κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο. Είναι αδιανόητο η αξία των εξαγωγών μας να
είναι στο μισό της αξίας των εισαγωγών ( 27 δισ. – 47 δισ. ). Εισάγουμε
γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα όπου λόγω κλιματολογικών και λοιπών
πλεονεκτημάτων έπρεπε να είμαστε υπεραυτάρκεις και εξαγωγείς.
Αν το λεγόμενο επενδυτικό πακέτο Γιουνκέρ των 35 δισ. έχει
αντίκρυσμα με τον όρο φωτισμένης και τίμιας διαχείρισής του θα έχει
πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα.

Μεταρρυθμίσεις ασφαλώς χρειαζόμαστε, από απορρυθμίσεις,
ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές κοινωνικών δαπανών έχουμε μπουχτίσει.

Τις τελευταίες καυτές ημέρες κάποιοι ένθεν κακείθεν έχασαν την
ψυχραιμία τους ευτυχώς σε σχετικώς ελεγχόμενη κλίμακα.

Δεν πρέπει ούδ’ επί στιγμή να μας διαφεύγει ότι οι εξ ανατολών
«σύμμαχοι» καραδοκούν και αξιοποιούν ανέκαθεν κάθε στιγμή αδυναμίας μας για
την προώθηση του επεκτατισμού τους. Βιαστικές οι πρόσφατες πρωτοβουλίες του
Υπουργείου Εξωτερικών να μοιράσει ΜΟΕ προς πάσαν κατεύθυνση. ΜΚΟ και ΜΟΕ
αποδείχθηκαν κατάρα των εθνών.

Εις πείσμα των αλλοπαρμένων εθνομηδενιστών που θέλουν το έθνος
μας να πρωτοδημιουργείται το 1830 αυτό έρχεται από τα απώτατα της
ανθρώπινης ιστορίας.



«Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς

βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς.

Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ

τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο



Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε

χίλιους καπεταναίους αλλάξαμε



Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε

μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε». (Ελύτης ,Τρελοβάπορο /Ποίηση σ. 247)





**Πρόεδρος Δημοκρατικής
Αναγέννησης *

3.7.15

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Της  Δημοκρατικής Αναγέννησης για το δημοψήφισμα
Το δημοψήφισμα είναι υπέρτατο συνταγματικό δικαίωμα που κατοχυρώνει την άσκηση άμεσης κρατικής εξουσίας από τον ίδιο το λαό. Είναι αυθεντική έκφραση δημοκρατίας.
          Το συγκεκριμένο όμως έχει αυτουπονομευθεί, διότι :
α) το υπό έλεγχο έγγραφο των εταίρων κατά δήλωσή τους ανεκλήθη  β) η διαφορά 9 δισ. που ζητούν εκείνοι και 8 δισ που προτείνουμε εμείς δεν είναι αγεφύρωτη.  γ) Επακολούθησε ελληνική αίτηση για νέο δάνειο 30 δισ. με διετές νέο Μνημόνιο. Άρα το δημοψήφισμα καταλήγει χωρίς νόημα.
          Οπωσδήποτε η λογική απάντηση στην πρόταση των θεσμών είναι ΟΧΙ.
          Αλλά ασχέτως της στάσης των εταίρων η ευθύνη των ημετέρων είναι βαρύτατη. Χωρίς μελετημένο σχέδιο, στιβαρή επιστημονική πλαισίωση σε εξόχως ρευστό γεωπολιτικό περίγυρο, αποκόπηκαν από όλους τους διαύλους επικοινωνίας με αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις.
Επειδή και το ΟΧΙ και το ΝΑΙ είναι αδιέξοδα και διχάζουν το λαό, εμείς επιμένουμε σε ματαίωση του δημοψηφίσματος. Αλλοιώς απομένει η ψήφος συνειδήσεως και ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!
         

        Σημείωση:   Εκτενέστερη ανάλυση στο άρθρο του κ. Στέλιου Παπαθεμελή   « Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα »:                          

Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!


                                                                        Του Στέλιου  Παπαθεμελή*
                
Τις παραμονές της κήρυξης του Πελοποννησιακού πολέμου σε μιαν ύστατη προσπάθεια συνεννόησης ο Αρχίδαμος της Σπάρτης έστειλε στην Αθήνα πρέσβη τον Μελήσιππο ο οποίος όμως απεπέμφθη. Φεύγοντας ο Σπαρτιάτης έκανε μια δραματική δήλωση που κατέληγε : «ήδε η ημέρα τοις Έλλησι μεγάλων κακών άρξει» (Θουκυδίδης ΙΙ, 12) = τούτη η μέρα θα είναι για τους Έλληνες αρχή μεγάλων κακών.
          Να (προσ  ) ευχηθούμε  η πρόσφατη περιπέτεια να μας καταστήσει σοφότερους, λαό και ηγεσία.
          Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και δεν ασκείται με ιδεοληψίες και μεγαλοστομίες. Ο Δημοσθένης  βλέποντας κάποιον ανόητο πολιτικό ηγέτη (“δημαγωγόν αφυή”) να κραυγάζει μεγαλοφώνως («μέγα βοώντα») είπε: («ού το μέγα εύ εστί, το δε εύ μέγα»), δεν είναι καλό το μεγάλο, αλλά το καλό είναι μεγάλο. (Στοβαίος, Δ, 51).
          Ο Πλάτων για να μας αφυπνίσει υπογράμμιζε, (εδώ καθόλου ουτοπικά), ότι οι γενεές των ανθρώπων δεν θα πάψουν να υποφέρουν παρά όταν  «ή το των φιλοσοφούντων ορθώς γε και αληθώς εις αρχάς έλθη τας πολιτικάς», ή δηλαδή εκείνοι που σωστά και γνήσια φιλοσοφούν πάρουν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία, «ή το των δυναστευόντων εν ταις πόλεσιν  έκ τινός μοίρας θείας όντως φιλοσοφήση», ή οι πολιτικοί με θεία φώτιση φιλοσοφήσουν αληθινά. (Εβδόμη Επιστολή 326 Β). Οι τελευταίες εικόνες του ελληνικού Κοινοβουλίου και οι τρέχουσες πράξεις της εξουσίας απέχουν παρασάγγες από το πλατωνικό ιδεώδες.
Η υπεροψία και η ασυγκράτητη τιμωρητική στάση των δανειστών εκφράστηκαν  με τον ανελέητο οικονομικό στραγγαλισμό μας. Η Κυβέρνηση σχεδίασε, αλλά με τους εταίρους  όλους απέναντί της ,  και  τους  εκτός  Ευρώπης δυνητικούς φίλους της σε ρόλο Ποντίου Πιλάτου.
          Ούτε ο λαός, ούτε το πολιτικό προσωπικό, ούτε και το εσωτερικά βαθιά διχασμένο κυβερνητικό στρατόπεδο πατούν σήμερα γερά, ώστε να μπορούν να αναμετρηθούν νικηφόρα με το γερμανοκρατούμενο ευρω ιερατείο και τους ιέρακες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς τον κίνδυνο συντριβής μας.
          Για τους ισχυρούς αείποτε «δεν υπάρχουν διαρκείς φιλίες και μόνιμες συμμαχίες, αλλά μόνον μόνιμα και διαρκή συμφέροντα» (Λόρδος Πάλμερστον  1854).
          Δυστυχώς η απληστία και το τυφλό πάθος των δανειστών να επιβάλλουν τοξικά μέτρα, ακατάσχετα και ανελέητα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο από ένα λαό και μία Κυβέρνηση. Απαιτείται ευρύτατος συναγερμός συνειδήσεων, διακρατική συσπείρωση  και εσωτερικά αρραγής εθνική ενότητα. Μόνον έτσι υπερνικώνται τα κατά Τσόμσκι, «γιγαντιαία αθάνατα πρόσωπα» των διεθνών τοκογλύφων που στοχεύουν το μέγιστο κέρδος στον ελάχιστο χρόνο. Και δεν ενδιαφέρονται να πείσουν, διότι υπερισχύει η απάνθρωπη αντίληψή τους ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση (ΤΙΝΑ=There Is No Alternative) πλην της ιδικής τους…
          Απαιτείται χρόνος, ενεργός αναμονή και σκληρή προετοιμασία να ωριμάσουν πολίτες και πράγματα για ένα ιστορικό εγχείρημα.
          Η «όπισθεν» ταχύτητα είναι χρήσιμη όταν την επιβάλλουν οι περιστάσεις .
          Ό,τι αποκρουστικότερο για το μέλλον της ταλαίπωρης χώρας έιναι ο διαφαινόμενος νέος Διχασμός. Τα επίχειρα διχαστικών περιπετειών τα πληρώνουμε βαριά, Μεγάλη Επανάσταση, Μικρασιατική Τραγωδία, Εμφύλιος.
 Θιασώτες της ρήξης θυμήθηκαν τον πόλεμο του Σαράντα, λαμπρό παράδειγμα ανδρείας και υπέρβασης των αριθμών. Όμως η Ελλάς του ΟΧΙ δεν ήταν τότε μόνη. Εναντίον του Μουσολίνι και του Χίτλερ ήταν  Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και αργότερα και  ΕΣΣΔ. Σήμερα περιαχθήκαμε σε πλήρη απομόνωση, παρότι η γερμανική δημοσιονομική λιτότητα, βρήκε απέναντί της τους Ολλάντ και Ρέντσι και τους περισσοτέρους των G7.
          Το δημοψήφισμα είναι υπέρτατο συνταγματικό δικαίωμα που κατοχυρώνει την άσκηση άμεσης κρατικής εξουσίας από τον ίδιο το λαό. Είναι αυθεντική έκφραση δημοκρατίας.
          Το συγκεκριμένο όμως έχει αυτουπονομευθεί, διότι :
α) το υπό έλεγχο έγγραφο των εταίρων κατά δήλωσή τους ανεκλήθη  β) η διαφορά 9 δισ. που ζητούν εκείνοι και 8 δισ που προτείνουμε εμείς δεν είναι αγεφύρωτη.  γ) Επακολούθησε ελληνική αίτηση για νέο δάνειο 30 δισ. με διετές νέο Μνημόνιο. Άρα το δημοψήφισμα καταλήγει χωρίς νόημα.
          Οπωσδήποτε η λογική απάντηση στην πρόταση των θεσμών είναι ΟΧΙ.
          Αλλά ασχέτως της στάσης των εταίρων η ευθύνη των ημετέρων είναι βαρύτατη. Χωρίς μελετημένο σχέδιο, στιβαρή επιστημονική πλαισίωση σε εξόχως ρευστό γεωπολιτικό περίγυρο, αποκόπηκαν από όλους τους διαύλους επικοινωνίας με αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις.
Επειδή και το ΟΧΙ και το ΝΑΙ είναι αδιέξοδα και διχάζουν το λαό, εμείς επιμένουμε σε ματαίωση του δημοψηφίσματος. Αλλοιώς απομένει η ψήφος συνειδήσεως και ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!
         
                                                * Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης