26.10.15

“Τελικά για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή”

του Στέλιου Παπαθεμελή





Οι σύγχρονες κατοχικές αρχές της χώρας (Βερολίνο-Βρυξέλλες-Δανειστές) έχουν
αποχαλινωθεί εντελώς. Προσθέτουν συνεχώς νέα, βαναυσότερα βάρη. Δεν κρύβουν
το στόχο τους για «ρουμανοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά και εδώ
έχουν στρεβλά μέτρα. «Ρουμανοποιούν»συντάξεις-μισθούς, στην κλίνη του
Προκρούστη ή έστω του … Κατρούγκαλου, αλλά αφήνουν «γερμανικό» το κόστος
ζωής.

Ο Σόϊμπλε τα “ψάλλει” των δικών μας. Δεν κατάλαβε λέει τι νόημα είχε το
δημοψήφισμα. Εμείς το καταλάβαμε όταν κόντρα στο 62% που απέρριπτε την
πολιτική Σόϊμπλε αυτοακυρώθηκε εκείνο και υπερίσχυσε ο Γερμανός. «Οι
Έλληνες είναι ένας μεγάλος λαός αλλά δεν είναι κράτος», μας κατακεραύνωσε ο πονηρός. Αφήστε μας όμως επιτέλους κύριε να γίνουμε κράτος, από την εποχή
της Βαυαροκρατίας μας κανοναρχείτε εσείς…

Μέρες εθνικής μνήμης οι επόμενες. Η μεγαλειώδης Προέλαση του Ελληνισμού
1912-13 που διπλασίασε την Ελλάδα και η ηρωική Αντίστασή του στην επίθεση
του φασιστοναζιστικού Άξονα 1940-41.

Στην Άγκυρα ξεχείλισε εσχάτως ο απύλωτος φιλοτουρκισμός της Καγκελαρίου.
«Γερμανία-Τουρκία, αιώνια συμμαχία»! Εμείς τί κάνουμε*;*

Σ΄ αυτόν τον αγιασμένο με το αίμα ηρώων και αγίων τόπο «Οι Μαραθώνες
γεννούν τους Παρθενώνες»(Παλαμάς). Οι ανένδοτοι αγώνες για την Ελευθερία
γεννούν τον πολιτισμό και εγγυώνται κυριαρχία και αξιοπρέπεια. Το ξεχνούμε.

Η Μέρκελ ξεσάλωσε για Κύπρο και Αιγαίο χαρίζοντας ελληνικά δικαιώματα στον
σουλτάνο. Επιβάλλεται άμεση και κοφτή απάντηση στην νέα γερμανική πρακτική.

Και άλλοτε, λίγο πριν το 1912, ήταν :

«Σβυσμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μές στη χώρα.

(…)Τα χέρια είναι παράλυτα και τα σφυριά παρμένα

Και δε σφυροκοπά κανείς τ΄ άρματα και τ΄ αλέτρια».

(Παλαμάς)

Ήταν η εποχή τού «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»(1893), του πολέμου ντροπής(1897),
του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Η τοτινή όμως ήττα μετετράπη σε ευκαιρία
και εμπροσθοβαρή δύναμη που αιμοδότησε την Προέλαση.

Δοκιμάστηκε άγρια και ο Ελληνισμός του Μεσοπολέμου. Η Μεγάλη Ιδέα συνετρίβη
στον υγρό τάφο της προκυμαίας της Σμύρνης. Παρά ταύτα η βαθύρριζη πίστη του
και η πολεμική του προετοιμασία τον κατέστησαν ικανό να ανανεώσει με την 28η
Οκτωβρίου τις λαμπρότερες στιγμές της ιστορίας του. Κακούργημα των
φαρισαίων εκείνων που διεκήρυτταν τότε ότι τάχα στο εξής θα λένε «όχι ότι
οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες σαν Έλληνες». Αυτοί κατέστησαν
εκ του μη όντος την Τουρκία συνδαιτυμόνα στην Κύπρο και θέλουν τώρα και στο
Αιγαίο. Στο μεταξύ προ έκυψε, φυτρώνοντας εκεί που δεν την σπέρνεις, η
Μέρκελ ως αυτοπροβαλλόμενος διαιτητής και…δωρητής ενταξιακών κεφαλαίων στον
Ερντογάν.

Καιρό τώρα ενδίδουμε ευκαίρως, ακαίρως στην Άγκυρα:

- Οι Τούρκοι στην Θράκη αγοράζουν σωρηδόν χριστιανικές περιουσίες, ενώ
ολιγάρχές τους διεκδικούν ελληνικά κανάλια και εκποιούμενα δημόσια
«φιλέτα»(π.χ. Αστέρας Βουλιαγμένης κλπ.).

- Ψιλοκουβεντιάζεται περιέργως (;) η αλλαγή του εκλογικού ποσοστού εισόδου
στη Βουλή από το 3% στο 2%. Έτσι μπαίνει αυτοδύναμο το κόμμα των
τουρκοφρόνων. Στην Τουρκία ως γνωστόν απαιτείται 10% γι΄ αυτόν τον σκοπό.

Πολιτική αφέλεια (αν μη τι χείρον) των αρμοδίων όρισε και τους τρεις
εξαρτώμενους από την Άγκυρα βουλευτές μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής
Εξωτερικών και Άμυνας, όπου συχνά συζητούνται υψίστης εθνικής ασφαλείας
θέματα. Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι!

Το είχε διαπιστώσει ήδη ο Ηρόδοτος (Ζ΄ 102): Στην Ελλάδα η φτώχεια υπήρξε
«αιείποτε» αχώριστη σύντροφος. Όμως η αρετή των Ελλήνων «επίκτητος» με
άγρυπνη σοφία και ισχυρούς νόμους ήταν το αποτελεσματικό αντίδοτό της.
Θα μπορούσαμε
να βεβαιώσουμε εαυτούς και αλλήλους για τρέχουσα ανάλογη αρετή*;*

Επιτρέπουν οι ξένοι τώρα στην ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει ένα εθνικό
σχέδιο αλλαγών με αναπτυξιακό προσανατολισμό*; *Οπωσδήποτε πόσο πέραν των
διαθέσεων των ξένων έχει το κουράγιο η ίδια να το επιβάλει*; *Για να μην
μείνει ως κυβέρνηση μειωμένων προσδοκιών.

Τα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή μας θα καθορίσουν για
καιρό συσχετισμούς και συμφέροντα. Χρειάζεται γνώση και δράση, άμεση δράση.
Και αίσθηση ιστορίας.

To OXI που γιορτάζουμε συνέβαλε αποφασιστικά, έως καθόρισε την νίκη των
δυνάμεων της Ελευθερίας: Απασχόλησε για έξι μήνες πλείστες κύριες δυνάμεις
του εχθρού και καθυστέρησε επί δίμηνον την επίθεση της γερμανικής
Πανστρατιάς κατά της ΕΣΣΔ. Αποτέλεσμα, να την αποδεκατίσει ο βαρύτατος
ρωσικός, ο «στρατηγός χειμώνας».

Καθώς δεν οργανώσαμε ποτέ Μεγάλη πολιτική, αποσιωπούμε αιδημόνως ή ηλιθίως
το μέγεθος των συνεισφορών μας.

Παρακολουθώντας από απόσταση ασφαλείας τα κομματικά δρώμενα προσυπογράφουμε
το συμπέρασμα του Σεφέρη:

«Η αποστροφή που αισθάνομαι για τους ελλαδικούς κομματικούς τρόπους είναι
ανείπωτη. Και επειδή το καθετί έχει γίνει εκμεταλλεύσιμο κομματικά, δεν
εννοώ να κάνω τίποτε που θα μπορούσε να ενισχύσει αυτόν τον ανεκδιήγητο
κολλυβισμό»(1966).

Τελικά αποδεικνύεται ότι «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή»…

22.10.15

Ευτυχώς “ και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους”

του Στέλιου
Παπαθεμελή





Το πολιτικό μας προσωπικό είναι τρελλαμένο και απορροφημένο στα μνημονιακά
προαπαιτούμενα. Δυστυχώς και εδώ χωρίς ιδιαίτερη επίδοση. Την ίδια όμως
ώρα στο γεωπολιτικό πεδίο συμβαίνουν σημεία και τέρατα περίπου ερήμην της
Ελλάδος, πάντως δε χωρίς μία δραστική παρουσία της.

Ύπουλα, σχεδόν ανεπαισθήτως ο εν εκρήξει γερμανικός ηγεμονισμός εγκαινίασε
το 2014 τη λεγόμενη «Διαδικασία Βερολίνου», εργαλείο κατασκευής ιδιόκτητης
σφαίρας επιρροής στα Δ. Βαλκάνια. Εμάς μας απέκλεισαν και από την
προηγούμενη Α΄ Σύνοδο, όπου όμως συμμετείχαν άλλες… βαλκανικές χώρες
(Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία) και από την πρόσφατη Β’ της Βιέννης, όπου
παρεκάθισαν Σλοβενία και Κροατία εξίσου… βαλκανικές!

Το πράγμα θα ήταν ιλαρό αν δεν ήταν καταχθόνιο και υπονομευτικό των εθνικών
μας συμφερόντων.

Οι προσανατολισμοί, οι προθέσεις και μεθοδεύσεις του νέου οργάνου που
ξεκίνησε υποδεχόμενο το βορεινό προτεκτοράτο ως «Μακεδονία» αποτυπώνονται
σε επίσημη Έκθεση με τον ηχηρό τίτλο: «Αφαιρώντας τα εμπόδια από την ένταξη
στην Ε.Ε. – Διμερείς διαφορές στα Δ. Βαλκάνια». Επισήμως εννοείται ότι
διανύουμε φάση απόλυτης απαγόρευσης πάσης διεύρυνσης. Αλλ’ εδώ μπαίνει από
το παράθυρο «διαδικασία εκτός θεσμικού πλαισίου»!

Αν όντως «έχουν γνώσιν οι φύλακες» των τεκταινομένων, δεν καταλάβαμε από
τις πρόσφατες αναφορές του ΥΠΕΞ.

Η ιστορική ρήση «υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο» τείνει εσχάτως να
αντικατασταθεί από το «υπάρχουν εκτελεστές στο Βερολίνο», αφού κάθε τόσο
μας σερβίρεται και ένα καινούργιο made in Germany ανθελληνικό προϊόν με
τελευταίο το απαίσιο «κοινές περιπολίες στο Αιγαίο» με τους Τούρκους!

Δεν θα παραδώσουμε την κυριαρχία μας στον νεοσουλτάνο. Εκεί όμως οδηγεί η
απόφαση της Κομισιόν που προορίζει το τουρκικό λιμενικό σώμα να εκτελεί
περιπολίες, επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο και (δήθεν)
αναχαίτιση δουλεμπορικών σκαφών, αρμοδιότητες που με αποφάσεις ICAO και ΙΜΟ
ανήκουν αποκλειστικά στην Ελλάδα.

Κοινές περιπολίες = πονηρόν τέχνασμα σε βάρος μας. Αν η Άγκυρα φυλάγει τα
σύνορά της και κλείσει τα περάσματα των δουλεμπόρων το πρόβλημα δεν θα
υφίσταται. Αλλά η Τουρκία παράγει και συγκαλύπτει τους δουλεμπόρους.

Το χρέος είναι ασφαλώς βρόγχος στους πνεύμονές μας, αλλά η γεωπολιτική
απειλή είναι διαστάσεων εθνικού μηδενισμού. Επείγει αναθεώρηση του
Δουβλίνου ΙΙ και εφαρμογή της Συμφωνίας Επανεισδοχής ΕΕ-Τουρκίας. Είναι
στις συνήθειες της γείτονος να υπογράφει, αλλά να μη τηρεί (σχεδόν) ποτέ
τις συμφωνίες. Ελπίζουμε οι «κουτόφραγκοι» να αρνηθούν τελικά βίζα σε πάντα
τούρκο και να αποκρούσουν το bonus 1 δισ ευρώ στον «σουλτάνο» για συμφωνία
που δε θα τηρήσει.

Η Άγκυρα μετατρέπει σε διαπραγματευτικό εφεύρημα κατά Ε.Ε το ζήτημα των
προσφύγων και λαθρομεταναστών, αξιώνοντας πανάκριβα ευρωανταλλάγματα. Βαρύ
ατόπημά μας το άνοιγμα των συνόρων προς πάντα αιτούμενον πραγματικό ή
προσχηματικό άσυλο. Εγκυμονεί άμεσο κίνδυνο απώλειας εθνικού ελέγχου των
θαλάσσιων συνόρων μας και κατρακύλας μας σε συνδιαχείριση – συνεκμετάλλευση
του Αιγαίου, καραμέλλα προσφιλέστατη στους ξένους.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους πρόσφυγες. Η Τουρκία όμως μπορεί να δεχτεί.
Έχει πολλαπλάσια ευχέρεια. Η καγκελάριος θυμήθηκε προημερών, για το
συμφέρον της βέβαια, ότι Ελλάδα – Τουρκία είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Πούντο,
νάτο, το …ΝΑΤΟ. Τι σόι συμμαχία είναι αυτή που δεν προστατεύει ένα μέλος
της (Ελλάδα) από κατά συρροήν και κατά σύστημα επιθέσεις άλλου μέλους της
(Τουρκία); Δεν ντρέπονται οι μεγαλόσχημοι της Συμμαχίας; Πότε επί τέλους θα
τροποποιήσουν το κακόφημο άρθρο 5 και θα επιβάλουν την αμοιβαία συνδρομή
για οποθενδήποτε προερχομένη επίθεση;

Στην Κύπρο «τη θαλασσοφίλητη» ο Μουσταφά Ακιντζί είναι «τουρκότερος» του
Ερντογάν. Κηδεμονεύστε τον δικό μας πριν είναι πολύ αργά. Οι εχθροί
καραδοκούν και όχι μόνον, προελαύνουν: Ο υποθαλάσσιος υδραγωγός που θα
εγκαινιάσει στις 29/10 ο Ερντογάν, μήκους 80 χιλιομέτρων, βάθους 250μ. υπό
την θάλασσα, θα μεταφέρει από την Μερσίνα στα Κατεχόμενα 75.000.000 κ.μ.
νερού ετησίως. πρόκειται για «άτυπη μεν, στρατηγική ένωση Τουρκίας –
Κατεχομένων»(εκτενέστερα Α.Λυκαύγης, ΝΕΑ, 12/10/15).

«Ήρθαν/ντυμένοι “φίλοι”/αμέτρητες φορές οι εχθροί μας/το παμπάλαιον χώμα
πατώντας»(Ελύτης). Τους ξέρουμε…Ευελπιστούμε να ισχύσει και τώρα η
βεβαιότητα του ποιητή:

«Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους»!

Με μια ευήθη αυτοκτονιακή κίνηση στρώσαμε χαλί στην Αλβανία να μπει στην
Ευρώπη. Καλά να πάθουμε! Τώρα (και ανέκαθεν) ο ευεργετηθείς πρώην
ρακένδυτος και ήδη ζάπλουτος Έντι Ράμα (περιουσία 200.000.000 ευρώ), στήνει
με τον άλλο “φίλο” μας Τζωρτζ Σόρος γεωτρύπανα δίπλα στα ελληνοαλβανικά
σύνορα με δυνατότητα άντλησης ή τουλάχιστον αποδυνάμωσης των γειτνιαζόντων
ελληνικών κοιτασμάτων. Θα αποτρέψουμε, ή επιτέλους θα καταγγείλουμε το
έγκλημα;

Και χωρίς ωστόσο απάντηση

«Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις. Εκεί που πάει

να σκύψει με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο.

Να τη πετιέται αποξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει

και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»(Ρίτσος).

14.10.15

Ώρα για απαγκίστρωση από “γεωγραφικό” & “διζωνική”

Το πολιτικό μας σύστημα ανακάλυψε (ξανά) την Αμερική! Οφείλει όμως να
γνωρίσει καλά την ανθρωπογεωγραφία της και τους κανόνες του παιχνιδιού.

Κατά παράδοση τα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων βομβαρδίζονται από
μηχανισμούς επηρεασμού (λόμπι). Σοβαρές χώρες, π.χ. Τουρκία, λειτουργούν
συστηματικά και επιστρατεύουν μονίμως, ή εκτάκτως ειδικά Γραφεία.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις με το επιχείρημα ότι διαθέτουμε στις Η.Π.Α.
ισχυρή Ομογένεια θεώρησαν περιττή τη συγκρότηση τέτοιου μηχανισμού,
αχίλλεια πτέρνα της εξωτερικής μας πολιτικής. Η Ομογένεια είναι δύναμη που
μπορεί να αξιοποιήσει ένας μηχανισμός. Δεν αποτελεί μηχανισμό η ίδια.

Ταυτόχρονα υποτιμήθηκε η υπονομευτική δράση ομόρων χωρών. Επί πολλά
χρόνια το πανίσχυρο εβραιοαμερικανικό λόμπι συστρατεύθηκε δραστικά με το
τουρκικό και το τελευταίο με το σκοπιανό και αλβανικό. Πάντες με
ανθελληνικό προσανατολισμό.

Φυσικά δεν αξιοποιήσαμε την ισραηλοτουρκική ρήξη.

Στις Η.Π.Α. ο Αλέξης Τσίπρας συνάντησε συναισθηματική θερμότητα. Πολιτικά όμως*;*

Αυτοί πάντως που μάς δάνεισαν, ειρωνεύονται την πληθωρι(στι)κή αμερικανική
καλολογία Ο Σόϊμπλε σαρκάζει τον Λιού, δηλώνοντας ότι δεν “δικαιούται να
ομιλεί”, αφού δεν πληρώνει …

Ο Τσόμσκυ θύμισε εσχάτως την στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στη
Γερμανία το 1929. Τότε η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και οι Σύμμαχοι
κατέληξαν ότι «δεν μπορούν να αναγκάσουν μία χώρα να πληρώσει πάνω από τις
δυνάμεις της ( ...) και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο κανένα κυρίαρχο κράτος
δεν μπορεί να στερηθεί την περιουσία του». Έτσι την απάλλαξαν από το χρέος
της τότε και το 1953. Όμως «Η Ε.Ε διοικείται από τους τραπεζίτες(…),που
πιστεύουν ότι το όποιο δάνειο μπορεί να αποπληρωθεί μόνο κόβοντας τους
μισθούς και τις συντάξεις».

Εμπιστευόμαστε τις φανερές και τις λανθάνουσες δυνάμεις του Ελληνισμού.
Αιχμηρή η προειδοποίηση του Προκαθημένου στη Σύνοδο: “Εάν υπάρχουν
σχεδιασμοί που αποσκοπούν στην αλλοίωση της μορφής της κοινωνίας μας, στην
υποτίμηση της Ιστορίας και των παραδόσεών μας, στο ξεθεμελίωμα του θεσμού
της οικογενείας, στην περαιτέρω υποβάθμιση της γλώσσας μας και την
περιφρόνηση του πολιτισμού μας, η Ιεραρχία, ο κλήρος και ο πιστός ελληνικός
λαός θα γίνουν ανάχωμα”. Προσδοκούμε.

Στις ΗΠΑ μπορούν και πρέπει να γίνουν πολλά.

Ο Τζόν Κέρι μας έρχεται τον άλλο μήνα. Τα δείγματα γραφής του και η
εξάρτηση του από την απεχθούς ανθελληνικότητας υφυπουργό του Βικτώρια
Νούλαντ, μας προβληματίζουν.

Επείγει ένα ενδοελληνικό ξεκαθάρισμα όπου με γνώση και επίγνωση να
επαναπροσδιορίσουμε το *στρατηγικά ζητούμενο* σε σκοπιανό και κυπριακό.

Πρέπει αμελλητί να συνειδητοποιήσουν Κυβέρνηση και πολιτικός κόσμος το
καθήκον να ακυρώσουν την πολιτικά αφελή και εθνικά επικίνδυνη προσφορά προς τα Σκόπια του «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό». Αυτό έχει απορριφθεί
ήδη από την αντίδικο «εβδομηκοντάκις επτά» και οφείλουμε να τo πετάξουμε στον Καιάδα της ιστορίας.

Ο όρος Μακεδονία είναι ασφαλώς ιστορικά και επιστημονικά γεωγραφικός. Για
τους σκοπιανούς όμως και δυστυχώς την πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας
που ερήμην των Ελλήνων υφίσταται κατ’ εξακολούθηση παραπληροφόρηση, μετράει
ως εθνολογικός.

Η συζήτηση έχει γελοιοποιηθεί από την ώρα ιδίως που ο απειρότεχνος Νίμιτς
μετατόπισε τον προσδιορισμό από το Μακεδονία στο …Δημοκρατία!

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση χρωστούν α) Να καταγγείλουν την Ενδιάμεση που
κατάντησε κουρελού εξ αιτίας των συνεχών παραβιάσεών της από τα Σκόπια. β)
Να αναδιατυπώσουν την ελληνική πρόταση επαναφέροντάς την στην φυσική της
αφετηρία (απόφαση πολιτικών Αρχηγών και Λισσαβόνας 1992: «ονομασία χωρίς
τον όρο Μακεδονία ή παράγωγά του»). γ) Να αναδείξουν διεθνώς το τεράστιο
ενοχοποιητικό υλικό της σκοπιανής ηγεσίας: εθνικό δόγμα, σχολικά βιβλία,
επίσημοι λόγοι, κυβερνητικοί χάρτες όπου η μισή Ελλάδα προσαρτάται (προς το
παρόν επί χάρτου) στα Σκόπια ενώ η πρωτεύουσά τους μεταφέρεται στην
…Θεσσαλονίκη(sic!).

Στην Κύπρο καλλιεργείται μια αυταπάτη επανένωσης ερημοδικούσης της Ελλάδος.
Η «διζωνική -δικοινοτική» υποκρύπτει ψευδώνυμο διχοτόμησης ή σωστότερα
τουρκοποίησης.

Επιβάλλεται άμεση παρέμβαση Αθήνας για ανάσχεση των υποχωρήσεων Λευκωσίας.

Ο Ακιντζί σιωπώντων αιδημόνως των Ελλήνων συναντά τον Κέρι ως …αρχηγός
κράτους. Ντε Σότο, Ντάουνερ και τώρα Αϊντε εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποι
υποτίθεται του Γ.Γ. Ο.Η.Ε. στην πραγματικότητα «πλασιέ» της
βρετανοαμερικανοτουρκικής συμμαχίας είναι οι κακοί δαίμονες της Κύπρου.
Απεργάζονται «λύση» κόντρα στο δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο και
προωθούν ταχεία τουρκοποίηση των ενεργειακών πόρων της Μεγαλονήσου.

Να ανακοπεί η φόρα της Κυπριακής ηγεσίας. Ο παρών χρόνος αντενδείκνυται για
συμφωνίες που δεσμεύουν τις επόμενες γενιές. 
Ο Ερντογάν δεν εμπνέει τώρα εμπιστοσύνη σε Αμερικανοευρωπαίους. Το
“στρατηγικό βάθος” Νταβούτογλου συνετρίβη. Εφ ώ και διαρρέουν ότι βλέπουν
«παράθυρο ευκαιρίας» στην νέα ελληνική Κυβέρνηση(Σινάν Ουλγκέν, Καθημερινή
27/9/15).

Χρέος να μην παρασυρθούν οι ημέτεροι και ώρα να απαγκιστρωθούν από
«γεωγραφικό» και «διζωνική».

7.10.15

Να προχωρήσουμε “με την ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών”


Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Παροιμία των εξ ανατολών τούς συμβουλεύει, την πρώτη γνώμη των Ρωμιών να
την έχει το άλογό τους, ενώ την δεύτερη τα παιδιά τους. Μια μάλλον
«δεύτερη» γνώμη ίσχυσε στην προχθεσινή συνάντηση Αρχιεπισκόπου-υπουργού
Θρησκευμάτων (κατά δήλωσή του άθρησκου-ελληνικόν παράδοξο αλλά συριζαϊκόν
συμβατόν), όπου εμμέσως ακυρώθηκε η παρανοϊκή ανακοίνωση της υφισταμένης
του για τα Θρησκευτικά.

Όσοι πάντως«γινώσκουν α αναγινώσκουν» διαβάζουν στο Σύνταγμα
(άρθρο16 πργρ.2): «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει
σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων,
την ανάπτυξη της *εθνικής *και *θρησκευτικής συνείδησης *και τη διάπλασή
τους σε ελευθέρους και υπεύθυνους πολίτες».

Στη διανόηση και το πολιτικό προσωπικό, ιδίως αριστερό και
εκσυγχρονιστικό, επιπολάζει αισθητό έλλειμμα πίστεως και λόγω κακώς
νοούμενου κοσμοπολιτισμού, και πατρίδος.

Ουκ ολίγοι σύγχρονοι αριστεροί, αντίθετα προς τον
ιδεολογικοκομματικό τους πρόγονο, καμαρώνουν για την «αθεΐα» τους. Αγνοούν
ότι «η Ορθοδοξία ιδεολογικά- πνευματικά ανταποκρίνεται σε μια νοοτροπία
λαϊκή, σ ένα εσωτερικό δεσμό που ο Ευρωπαίος κοσμοπολίτης ονομάζει
“ανατολίτικο πνεύμα” και ο ξεπεσμένος και έκφυλος Λεβαντίνος περιφρονεί, μα
που συγκεντρώνει και εκφράζει και εκδηλώνει ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα».
Δεν είναι απόσπασμα κυριακάτικου κηρύγματος, αλλά άρθρο του ιστορικού ηγέτη
του ΚΚΕ *Νίκου Ζαχαριάδη* (Ριζοσπάστης, 9/9/1945)!

Στις ελλαδικές ελίτ κυριαρχεί ένδεια γνώσης και επίγνωσης
ιστορίας. Οι πολλοί πορεύονται ανυποψίαστοι γι’ αυτό που θεωρεί αυτονόητο ο
ποιητής:

«Μες στην ερημιά του κόσμου/ένα χέρι γράφει εντός μου/

κάπου υπάρχει Θεός» (Νίκος Γκάτσος).

Κι όμως ανήκουμε σ’ ένα λαό που, όπως γράφει ο έγκριτος Κώστας
Γεωργουσόπουλος, διαθέτει

«έναν Ρωμανό Μελωδό, έναν Δαμασκηνό,

τους ανώνυμους αγιογράφους, ή τον Θεοφάνη,

έναν λαό που διαθέτει τη μεγαλοφυΐα του Χορτάτση ,

τον Διονύσιο Σολωμό, τον Μακρυγιάννη, τον Ροϊδη,τον Βιζυηνό,

τον Παπαδιαμάντη, τον Παλαμά, τον Παρθένη, τον Αλταμούρα, τον Τσαρούχη,

έναν λαό που διαθέτει

το ιδιοφυέστερο κείμενο πένθους ,

τη Νεκρώσιμη Ακολουθία, τη Θεία Λειτουργία

του Χρυσοστόμου, τους εκατόν πενήντα δημοτικούς χορούς (…)». 
Πόσοι ωστόσο στα ηγετικά κλιμάκια βιώνουν, ή τουλάχιστον συνειδητοποιούν
αυτές τις πνευματικές βεβαιότητες και την φοβερή αλήθεια που συνόψισε ο
ποιητής στον στίχο

«Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και

σε λένε Άθω». (Ελύτης)

Η Ορθοδοξία για τους πιστούς είναι ασφαλώς πίστη.
Αποκεκαλυμμένη αλήθεια. Αλλά για όλους, πιστούς, ημίπιστους και απίστους,
είναι *πολιτισμός*. Διαχρονικός και ατίμητος πλούτος του Γένους των
Ελλήνων. Τον έκτισαν στους αιώνες της ιστορίας «ποιητές, μουσικοί, ζωγράφοι
κεντηστάδες, χρυσικοί και καλαϊτζήδες, κτίστες και αρχιτέκτονες. Όλοι αυτοί
με τον τρόπο τους εκφράσανε τον συνδυασμό του πνεύματος με τη σάρκα, τη
θεϊκή ισορροπία ανάμεσα στα δύο που αποτελεί την ουσία του Ορθόδοξου
Χριστιανισμού (Τσαρούχης, Ως στρουθίον μονάζον επί δώματος, σελ. 94).

Αυτή η Ορθοδοξία εγγυάται την αδιάσπαστη συνέχεια του
Ελληνισμού, την ελληνική και πανεθνική οικουμενικότητα.

Στο μεταξύ η κοινωνία μας εξακολουθεί να δοκιμάζεται άγρια από
την βαναυσότητα των μέτρων που μας επιβάλλονται έξωθεν.

Στις ΗΠΑ αυτές τις μέρες ακούστηκαν εγκώμια ανάμικτα με ωμό
ρεαλισμό. Ο Κλίντον επισήμανε προς τους συνήθως βατολογούντες
Ελληνοαμερικανούς ότι λένε, αλλά δεν κάνουν επενδύσεις στη πατρίδα τους και
προς τον πρωθυπουργό ότι οι ξένοι για να επενδύσουν χρειάζονται σταθερό
επενδυτικό κλίμα, χωρίς ήξεις αφήξεις. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Αυτάρκεις μέχρι πριν ελάχιστα χρόνια στη διατροφική αλυσίδα
φτάσαμε να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα: λουλούδια από την Ολλανδία, ντομάτες
από το Βέλγιο, λεμόνια, καρότα από την Ιταλία, πατάτες από την Αίγυπτο,
όσπρια, σκόρδα και λαχανικά από την Κίνα, επανεισαγόμενο λάδι από την Ιταλία…

Καταστρέψαμε τις βιομηχανίες Ζάχαρης, Κλωστοϋφαντουργίας,
Υποδηματοποιϊας, πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, αμυντική βιομηχανία.

Εις πείσμα των καιρών ενα ελληνοκεντρικό όραμα παιδείας
εμπνεόμενο από την ορθόδοξη οικουμενικότητα θα τονώσει την αυτοπεποίθεση
και την δημιουργική εφευρετικότητα των πολιτών, παρωθώντας τους να
λειτουργήσουν «με την ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών».

Η ευλογημένη ελληνίδα γη παράγει τα πάντα, αν θελήσουμε, με τον
ιδρώτα του προσώπου μας.

Ο Κρούγκμαν μας τα είπε καθαρά («Καθημερινή», 20-09-15): «πίσω
από την επιμονή [Βρυξελλών-Βερολίνου] στη λάθος λύση υπάρχουν τα
συμφέροντα, κάποιοι θέλουν να διαλύσουν το κράτος πρόνοιας». Και εισηγείται
ένα σχέδιο Β.

«Να ετοιμάσετε ένα σχέδιο Β, να μη πιστέψετε ότι οι δυσκολίες ανήκουν στο
παρελθόν, διότι το Μνημόνιο που υπεγράφη δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Το
θεωρώ απίθανο. Κανένα κράτος δεν τα έχει πάει καλά σε καθεστώς λιτότητας».

Να ξαναβρούμε τον εαυτό μας και να απελευθερωθούμε από
αυταπάτες. Μόνον τότε θα πάμε μπροστά.

Μη στεναχωριέστε συνήθιζε να λέει ο Άγιος Παϊσιος «Η Ελλάδα δεν
πρόκειται να χαθεί διότι είναι το προπύργιο της Ορθοδοξίας. Αν ήταν στα
χέρια των πολιτικών θα είχε σβήσει. Ευτυχώς που είναι στα χέρια του Θεού
που την προστατεύει σκανδαλωδώς»! (O Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης, σελ. 474).



*Θεσσαλονίκη: *Ε ρμού 55, Τ.Κ546 23,Τηλ. 2310.268333 fax 2310.262830

*Αθήνα: *Νικοδήμου 2, Σύνταγμα Τ.Κ.105 57 Τηλ

. 210.3314314 fax 210.3217771

2.10.15

Πονάμε στην οικονομία, προσοχή στα μείζονα εθνικά.



*του Στέλιου Παπαθεμελή*



Λέμε, γλυτώσαμε τον εφιάλτη της ακυβερνησίας-προς το παρόν. Η χώρα έχει
κυβέρνηση . Ποιας αποτελεσματικότητας ο χρόνος θα δείξει . Η σύνθεσή της
όμως παραμένει «οικογενειακή». Δεν τόλμησαν να βγούν παραέξω και να
αναζητήσουν
τους αρίστους «ανά τας ρύμας και τας αγυιάς». Αυτό θα ήταν όντως υπέρβαση.
Μιλάμε επομένως για σχήμα συγκροτημένο αμιγώς από κομματικό
πολιτικοϊδεολογικό υλικό. Και επειδή όπως έλεγε ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο
Γέρος βέβαια), «κυβερνήσεις έχουν όλα τα καθεστώτα, αντιπολιτεύσεις μόνον
αι δημοκρατίαι» και η εικόνα της αντιπολίτευσης δεν είναι η αρίστη πασών. Η
Αξιωματική από τον Ιανουάριο ως τον Σεπτέμβριο έχασε 200.000 ψηφοφόρους.
Εξίσου σοβαρό ότι το νεοφανές Ποτάμι, γέννημα – θρέμμα του συστήματος, που
σε 48 ώρες το εκτίναξε στις 8 εκατοστιαίες μονάδες, έχασε στο επτάμηνο
150.000 ψηφοφόρους. Τελικά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα είναι για την
Εντατική και ακολούθως τις μονάδες …αποκατάστασης.

Το ότι εξ άλλου οι μισοί Έλληνες απαξίωσαν να ασκήσουν το εκλογικό τους
δικαίωμα (-1.000.000 σε σχέση με τον Ιανουάριο), δείχνει την παρούσα γενική
παθογένεια της χώρας.

Στα αυτονόητα αυτής της ώρας ανήκει ότι η κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να
κυβερνήσει. Και να το πράξει sine ira (=χωρίς οργή) για τους αντιπάλους της
και sine studio (=χωρίς εύνοια) για τους φίλους της. Με την προηγούμενή της
σύνθεση δεν κυβέρνησε. Οι περισσότεροι υπουργοί της δικαιολογούνταν ότι
«διαπραγματεύονταν». Πάντως εκείνη η φάση και η περίοδος χάριτος έληξαν
οριστικά.

Τα Μνημόνια επιτρέπουν αγχώδη περιθώρια κινήσεων και ελιγμών στο πονεμένο
κεφάλαιο της οικονομίας. Το τίμημα ούτως ή άλλως θα το πληρώσει ο λαός,
αλλά η τιμιότητα της εξουσίας θα κριθεί στην ικανότητά της να κατανείμει
δίκαια τα βάρη ανακουφίζοντας τον διαρκώς διευρυνόμενο όγκο των νεόπτωχων,
να αποκομματικοποιήσει το κράτος και να ανορθώσει τη διοίκηση.

Οι κυβερνώντες πρέπει να κλείνουν τη μέρα τους με τον απολογισμό «πόσες
νέες θέσεις εργασίας» δημιούργησαν την κάθε μέρα.. Salus patriae suprema lex
esto, η σωτηρία της πατρίδος - και όχι η σωτηρία του κόμματός - είναι,
πρέπει να είναι ο υπέρτατος νόμος! Μόνον αυτός ο προσανατολισμός εγγυάται
την ιστορική επιβίωση του Ελληνισμού.

Είναι ώρα πάντες οι απασχολούμενοι με τα κοινά να ανακαλύψουν ξανά τις
αξίες ζωής που συνιστούν το «μυστικό» της ελληνικής διάρκειας.

Ο (γερμανός) πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου ανεμείχθη ανοήτως στα εσωτερικά
μας. Η Καγκελάριος, πάλι παριστάνοντας την ανήξερη ως προς τον τυχοδιωκτικό
ρόλο της Τουρκίας στην προώθηση, μερίμνη και ενεργεία των υπηρεσιών της,
των εκατοντάδων χιλιάδων δυστυχισμένων προσφύγων, ανάμεσα στους οποίους
ασφαλώς και οι προσφιλείς της τζιχαντιστές, προέβη σε μια απαράδεκτη
δήλωση. Μας ζήτησε να συμπράξουμε με αυτόν που προσβάλλει καθημερινά έργω
την κυριαρχία μας, δηλαδή τα σύνορα της Ε.Ε, για να προστατεύσουμε ( «θου
Κύριε φυλακήν τω στόματι μου»!) τα ευρωπαϊκά σύνορα! Μας καλεί δηλαδή να
εμπιστευθούμε τους λύκους να φυλάξουν τα πρόβατα!

Δεν είδαμε πάντως την πρέπουσα ελληνική απάντηση στις προκλήσεις αυτές.

Ο γερμανικός ηγεμονισμός δρα αδιστάκτως παντί τρόπω και δια των
επιχειρηματικών γιγάντων του διαφθείρει το πολιτικό προσωπικό πλείστων
χωρών -και της δικής μας- με την διάπραξη τερατωδών κακουργημάτων.
Τελευταίο αυτό της VW, που ομολόγησε πως 11.000.000 αυτοκίνητα, που πούλησε
ανά τον κόσμο, έχουν λογισμικό παραποίησης των μετρήσεων των ρύπων!!!

Το πολιτικό προσωπικό, κυβερνών και αντιπολιτευόμενο, απεχθάνεται
οποιαδήποτε ενασχόληση με τα μείζονα εθνικά θέματα. Γι αυτό αντιπαρήλθε
“σιγή” μεταξύ άλλων :

*α.* Την απόλυτη επικυριαρχία των τουρκοφρόνων Μουσουλμάνων στη Ροδόπη,
όπου δεν εξελέγη κανείς Χριστιανός βουλευτής. Η Ελληνική Πολιτεία είναι
τραγικά απούσα από την Θράκη. Παρόν είναι το Προξενείο και οι πράκτορές
του, μερίμνη των οποίων π.χ κόμμα που πανελλαδικά έλαβε μόλις 3,90 %
στη Ροδόπη,
πήρε το ιλιγγιώδες 16,91%! Ούτε τώρα θα συνειδητοποιήσουμε την ακάθεκτη
απομείωση εκεί του κρατικού imperium υπέρ της Άγκυρας*;*

*β*. Τα τεκταινόμενα στην Κύπρο όπου ερήμην, ή έστω συνευδοκούντος του
Εθνικού Κέντρου επισπεύδεται η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής
με την αποδοχή της δυσώνυμης διζωνικής (συν) ομοσπονδίας, προκλητικό
ψευδώνυμο της διχοτόμησης (πρβλ. εύστοχα σχόλια του Χρήστου Ζαχαράκη,
Επίκαιρα, τ.306/2015).

Επιβάλλεται ο απεγκλωβισμός από αυτό το δόγμα άνευ υπαιτίου βραδύτητος. Και
άμεσες οδηγίες στην κυπριακή ηγεσία να ευθυγραμμισθεί με μια νέα
στρατηγική.

«Φίλιες» δυνάμεις, που θεωρούν αναλόγου περιεχομένου προς το αιγυπτιακό
οικόπεδο το κυπριακό, προσπαθούν και πάλιν ερήμην της Ελλάδος να
τουρκοποιήσουν το κυπριακό φυσικό αέριο.

*γ.* Η Κυβέρνηση και όλη η πολιτική τάξη πρέπει να ακυρώσει την
πολιτικά αφελή και εθνικά επικίνδυνη «επίσημη θέση» για το σκοπιανό περί
γεωγραφικού προσδιορισμού erga omnes. Αυτός οδηγεί νομοτελειακά στο σκέτο
Μακεδονία.

Κατά τα λοιπά «αγάπα όλους, εμπιστεύσου λίγους, μην αδικείς
κανένα»(Σαίξπηρ).



Πρόεδρος Δημοκρατικής
Αναγέννησης