30.11.15

Ενώ δεν λείπουν οι σπουδαίοι, στις θέσεις-κλειδιά πλεονάζουν οι ασήμαντοι

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κωμικοτραγικά όσα διαδραματίστηκαν και συνεχίζουν να επισυμβαίνουν περί την εκλογή αρχηγού της συντηρητικής παράταξης. Χλεύη αντιπάλων και φίλων. Αν η διαλυτική εσωστρέφεια αφορά την παράταξη, δικό της το πρόβλημα. Αφορά όμως το πολίτευμα, τελικά την πατρίδα. Και αυτό είναι μείζον εθνικό ζήτημα.
 Από την άλλη πλευρά του λόφου η κυβερνητική πλειοψηφία είναι άκρως εύθραυστη με μόλις 153 βουλευτές, εξ ων οι 3 ελεγχόμενοι απολύτως από την Άγκυρα. Ενώ ορθώνονται ενώπιον της οι συμπληγάδες: ασφαλιστικό - αγροτική φορολόγηση.
Υπό τα δεδομένα αυτά αποτελεί εκ πρώτης όψεως πράξη ευβουλίας η καταφυγή του Πρωθυπουργού στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έστω και αν οι αντίπαλοί του την είδαν ως ενέργεια απελπισίας. Ο ΠτΔ ομολογουμένως εκφράζει σήμερα την συνείδηση του Έθνους. Οι αναφορές του σε Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά και Σκοπιανό με τρόπο που τα επαναφέρει στις καθαρές αφετηρίες τους μπορούν να φρονιματίζουν τους νυν διαχειριστές και το σύνολο του πολιτικού φάσματος, το οποίο ρέπει, από συνήθεια ή κεκτημένη ταχύτητα, στον ενδοτισμό.
Διανύουμε φάση ραγδαίας απορρύθμισης του δημοσίου βίου. Ενώ από το Έθνος δεν λείπουν οι σοφοί και οι σπουδαίοι στις θέσεις κλειδιά πλεονάζουν οι ασήμαντοι.
Διαθέτουμε μία κυβέρνηση που ολοφάνερα τά ’χει κυριολεκτικά χαμένα. Δεν γνωρίζει η αριστερά της τι ποιεί η υπόλοιπη αριστερά της…  Και έχουμε μία αντιπολίτευση που όχι μόνο δεν είναι δυνάμει κυβέρνηση, ως ώφειλε θεσμικά, αλλά ούτε αρχηγό μπορεί να εκλέξει. Κυβερνήσεις, έλεγε ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο Γέρος) «έχουν όλα τα καθεστώτα. Αντιπολιτεύσεις μόνον αι δημοκρατίαι». Εδώ  δεν έχουμε ούτε αντιπολίτευση άγνωστο πόση δημοκρατία μας απομενει.
Εξυπακούεται ότι οι πολιτικοί ταγοί γνωρίζουν την γεωπολιτική μας πραγματικότητα. Και π.Μ. και μ.Μ. (= προ και μετά Μνημόνιο) η δραστική σμίκρυνση της εθνικής μας κυριαρχίας, η εν εξελίξει εκποίηση του εθνικού πλούτου, ο τελειωτικός αφελληνισμός των τραπεζών μας και η πανταχού και πάντοτε παρούσα διαπλοκή (βρέχει, χιονίσει, δεξιά, αριστερά… αυτή αμετακίνητη) έφτασε τη χώρα στην ολική καταστροφή.
Η πρωθυπουργική αχρείαστη επίσκεψη στην Άγκυρα, οι χλωμές σποραδικές αναφορές των υποψηφίων για την ηγεσία της Ν.Δ. στα μεγάλα εθνικά και οι ακόμη σπανιότερες του λοιπού φάσματος δεν συνιστούν πολιτικό προσωπικό μυημένο και aucourant στα μείζονα εθνικά – διεθνοπολιτικά.
Κραυγαλέος ο εφησυχασμός μας για τις διαρκείς παραβιάσεις – προσβολές της κυριαρχίας μας από την Τουρκία, τα τεκταινόμενα στην Μεγαλόνησο, για τις μεθοδεύσεις του εσχάτως υπερδραστηριοποιηθέντος Βερολίνου που αυτοπροβάλλεται ως επιδιαιτητής στο Αιγαίο.

Όλα αυτά προκαλούν τον σκληρό πυρήνα του Ελληνισμού αλλά παραμένουν εν πολλοίς αναπάντητα.
Ιδιαιτέρως χρήσιμο το σχήμα Ελλάς – Κύπρος – Ισραήλ.  Να συμπεριλάβει όμως άμυνα – ασφάλεια. Αυτό θα καθιστούσε νουνεχή τον Τούρκο.
Ο νεοοθωμανός εταίρος τού ISIS  κατέρριψε επί συριακού εδάφους το ρωσικόSukhoi. Χαρές και πανηγύρια το ΝΑΤΟ και ο ανώριμος Ομπάμα. Οι επιχαίροντες δεν έχουν αίσθηση της πραγματικότητας. Αν δεχτούμε την τουρκική καταγγελία, το ρωσικό αεροσκάφος παραβίασε για 17 δευτερόλεπτα τον εναέριο χώρο τους, οι προστατευόμενοι όμως του ΝΑΤΟ νεοοθωμανοί παραβιάζουν ώρες, ημέρες και έτη τον εναέριο, θαλάσσιο και το έδαφος της Ελλάδος. Αυτό δεν συγκίνησε κανέναν τους. Ντροπή!
Ο Πούτιν  κατήγγειλε «πισώπλατη μαχαιριά από τους συνεργούς των τρομοκρατών» (διάβαζε: Ερντογάν – Νταβούτογλου και όλα τα παιδιά). Δοκιμάζεται η συμμαχία Ρωσίας – Δύσεως που προοιωνίζονταν το γρήγορο τέλος της συριακής τραγωδίας και βαθαίνει το χάσμα Μόσχας – Άγκυρας.
Αναντίλεκτη αλήθεια: «Ο Μωάμεθ επιβλήθηκε σκοτώνοντας, ο Ιησούς Χριστός κάνοντας να σκοτώνονται οι δικοί του» (Pascal, Στοχασμοί, 599). Η διαφορά συγκλονιστική.
Τα τουρκονατοϊκά παιχνίδια με τη Ρωσία βρίσκουν τον μάστορή τους. Ο Πούτιν δεν (εμ)παίζεται. Η κλασική μας σοφία συμβουλεύει: «ου παντελώς δει τοις πονηροίς επιτρέπειν / αλλ’ αντιτάττεσθαι» (Μένανδρος).
Για να μετρήσουμε τις αντοχές μας ανιχνεύουμε τον κύριο εθνικό πυλώνα, την οικογένεια. Διάγνωση: προϊούσα αποσύνθεση. Ο ετήσιος αριθμός διαζυγίων που τα τελευταία δέκα χρόνια έκειτο μεταξύ 12 – 13.000, εκτοξεύτηκε το 2014 στις 18.353! Και μη μιλάτε για συριζαϊκές εκκεντρικότητες και ιδεοληψίες, η Ντόρα ψέγει τον Σαμαρά γιατί δεν νομοθέτησε τον γάμο των ομοφύλων οδυρόμενη ότι «τώρα θα το φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να το ψηφίσουμε, αλλά έπρεπε να το είχαμε φέρει εμείς» ! [Παρόν, 22/11/15].
Οι ανθρώπινες κοινωνίες και η δική μας απέβαλαν προ πολλού την διάσταση του ιερού και της αγιότητας. Κοινωνίες χωρίς την αγιότητα πάσχουν από αποϊέρωση. Είναι ελλειμματικές. Ο Γιάννης Ρίτσος που οι φίλοι του τον θέλουν μαρξιστή κ.τ.τ, μας ανοίγει τα μάτια: «Ίσως η άλλη όψη του ωραίου να είναι η αγιότητα». «Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ’ αλώνι της πατρίδας/κι ένας αιτός από ψηλά διαβάζει το Βαγγέλιο» (18 Λιανοτράγουδα). Το Ευαγγέλιο σύντροφοι!
*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

25.11.15

Να ξεριζώσουμε και όχι απλώς να κλαδέψουμε το κακό.

Στην Γαλλία όπως και στην άλλη Ευρώπη, αποφαίνονται οι αναλυτές, τίποτε δεν θα είναι πια ίδιο με πριν. Πριν, τα ανθρωπόμορφα τέρατα προκαλέσουν την εκατόμβη  αθώων θυμάτων. Ισοδύναμο το γεγονός με αυτό των Διδύμων Πύργων, συσχετισμός χρήσιμος για μιά νηφάλια προσέγγιση. Τότε παρά την καταπελτώδη βαρύτητα της 11ης Σεπτεμβρίου δυστυχώς τίποτε δεν άλλαξε στη συμπεριφορά των ισχυρών. Ούτε  της χώρας που την υπέστη, ούτε και των άλλων που έπρεπε να διδαχθούν.
Τουτ’ αυτό θα συμβεί, φοβόμαστε, και με την «Παρασκευή και 13  Νοεμβρίου». «Πράξη απόλυτης βαρβαρότητας» χαρακτήρισε ο Ολλάντ το συμβάν. Σωστό αλλά «τίνος ούνεκα» φθάσαμε εκεί και πώς μπορούμε να ξεριζώσουμε και όχι προσωρινά να κλαδέψουμε το κακό. Από τον λόγο Ολάντ και τις δηλώσεις των ομολόγων του δεν προκύπτει επίγνωση του πρακτέου.
Το ISIS είναι έργον της Δύσεως. Με την αδρή πολλαπλή συνέργεια της Τουρκίας και την οικονομική των Εμίρηδων. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν προχθές στους G 20 στην Αττάλεια κατήγγειλε ευθέως ότι 40 χώρες και πολλοί από τους «20» χρηματοδοτούν τον ISIS και επέδειξε επιβεβαιωτικό video    με αυτοκινητοπομπή Τζιχαντιστών 5 χλμ. που πραγματοποιούσε ελεύθερα λαθρεμπόριο πετρελαίου εντός Τουρκίας. Ο  Ρώσος Πρόεδρος εξ άλλου αφήνοντας πίσω τους πολιτικούς νάνους της Δύσεως με τον πρόσφατο μνημειώδη λόγο του στον Ο.Η.Ε. χάραξε την μόνη ορθή απομένουσα οδό δια της εις άτοπον απαγωγής: Συμμαχία Ρωσίας με τη Δύση (Η.Π.Α. – Γαλλία και ει τις άλλος) για την εξάρθρωση του κακοήθους όγκου.
Ήδη από το 2013 η Ε.Ε. ως μη ώφειλε, ήρε το embargo του συριακού πετρελαίου εξασφαλίζοντας έτσι πακτωλό χρήματος στο Χαλιφάτο. Η Δύση μισεί τους δικτάτορες, όταν…παύουν να είναι του χεριού της. Όρα Σαντάμ Χουσεΐν, Άσσαντ, Καντάφι κλπ. Επεμβαίνει, τους ανατρέπει και μετά εγκαταλείπει τις χώρες τους στο απόλυτο χάος (όρα Αφγαντιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία). Για την απρόσφορη απόπειρα ανατροπής του Άσσαντ χρηματοδότησε και εξόπλισε τους φονταμενταλιστές του Ισλαμικού κράτους. Αυτοί βέβαια δεν είναι κράτος και δη δικαίου. Είναι κράτος – συμμορία. Την σκανδαλώδη αμερικανική στήριξη του Χαλιφάτου κατήγγειλε ως και ο Κίσσινγκερ.
Οι αφιονισμένες ισλαμικές ομάδες-καμικάζι που συγκροτούν το αδίστακτο εκτελεστικό κομμάτι τουISIS (όλος ο ISIS άλλωστε είναι εκτελεστικό απόσπασμα) διακατέχονται από τον οίστρο να προλάβουν μία ώρα αρχύτερα τα…«πιλάφια και τα ουρί του Παραδείσου»! Οι εγκληματίες αυτοί σε αντίθεση με τους κοινούς που ενεργούν μόνον όταν είναι πεπεισμένοι ότι μπορούν να διαφύγουν, είναι προαποφασισμένοι και επιδιώκουν το θάνατό τους. Άρα απείρως επικινδυνότεροι, αφού δεν υπολογίζουν την ζωή τους.
Η Δύση, ο Ερντογάν και οι Εμίρηδες για να ανατρέψουν τον μη αρεστό Άσσαντ κατέστρεψαν μια (ακόμη) χώρα. Βύθισαν τον λαό της στην εξαθλίωση. Όσοι προλαβαίνουν, παίρνουν τους ναρκοθετημένους δρόμους της προσφυγιάς, βορά των δουλεμπόρων. Οι ζωντανοί προσφέρονται ως δουλοπάροικοι πολυτελείας στην Ευρώπη. Η Ευρώπη των 500 εκατομμυρίων πολιτών αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειρισθεί και ενσωματώσει μόλις 500 χιλιάδες πρόσφυγες – μετανάστες. Η Ελλάδα των μόλις 5 εκατομμυρίων, καθημαγμένη από υπερδεκαετή πόλεμο το 1922, απορρόφησε 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες της Μικρασιατικής τραγωδίας. Ενώ πρόσφατα ενσωματώσαμε 1 εκατομμύριο βόρειους οικονομικούς πρόσφυγες.
Ο όσιος Παϊσιος επεσήμανε την απερισκεψία με την οποία οι Δυτικοί διαχειρίζονται το Ισλάμ. Οι Γάλλοι, έλεγε, «χαϊδεύουν το Ισλάμ, αλλά όταν γεμίσουν με τζαμιά, τότε θα δούμε τι θα κάνουν»! Αυτή την ώρα μιλούν για πόλεμο που οι Γερμανοί αντιπαρέρχονται. Να ακούσουν τον Πούτιν, να σταματήσουν τα χαϊδέματα στον σουλτάνο. Ας σοβαρευτούν. Δεν παίζει κανείς «εν ου παικτοίς». Γλείφουν και χρυσώνουν τον άπληστο τούρκο. Του ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες της Ευρώπης,  παραγράφουν τις υποχρεώσεις του και παραφουσκώνουν το θράσος του. Αυτός τους κάνει ό,τι θέλει.
Το ένοπλο Ισλάμ εκδικείται, υποτίθεται αναδρομικά, τους δυτικούς Σταυροφόρους, αν και εκείνοι δεν στόχευαν αυτό, αλλά το ελληνικό Βυζάντιο. Θανάσιμη, άμεση και ασύμμετρη απειλή σήμερα, erga omnes.
Το Βερολίνο επιστρέφει στην εσωστρέφειά του (είναι και τα εσωκομματικά της Καγκελαρίου).  Ο Γιουνκέρ έχει εκτροχιαστεί εντελώς από τις γραμμές στήριξής μας. Από συμμαχίες, προϋπόθεση ισχύος και επιβολής ορφανέψαμε επικινδύνως .
Εμείς δεν προσδοκούσαμε τίποτε το ιδιαίτερο από το πρωθυπουργικό ταξίδι στην Άγκυρα. «Καιρός παντί πράγματι». Και πάντως δεν ήταν τώρα. Λεκτικά  συγκαταβατικός ο Νταβούτογλου στη συνέντευξη των δύο. Αλλά φυσικά τούρκος και όταν κάλυψε το κυανόλευκο (ελληνικό) κομμάτι του κασκόλ με το ερυθρόλευκο (τούρκικο) και όταν ξεφούρνισε τα περί δήθεν «αμοιβαιότητας παραβιάσεων», σφήνα που έμεινε δυστυχώς αναπάντητη.
Αναφορικά με το προσφυγικό οι τουρκικές δεσμεύσεις είναι μετέωρες, αλλά και ρητές να ήταν, πάλι θα τις ποδοπατούσαν κατά τα ειωθότα οι γείτονες, όπως τη Συμφωνία Επανεισδοχής ΓΑΠ-Τζεμ.
Κατά τα λοιπά, ο λαός μας ξέρει: «Τούρκον είδες; Γρόσια θέλει. Κι άλλον είδες; Κι άλλα θέλει».


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησ

16.11.15

Ναρκοθετημένο το ταξίδι στην Άγκυρα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Αυτό το ταξίδι στην Άγκυρα ξεκινά με τους απαισιότερους οιωνούς. Λυτοί και δεμένοι έχουν «πέσει» σαν τα κοράκια να μας κατασπαράξουν.
            Ο Πρωθυπουργός σύρεται στην Τουρκία σε εντελώς ακατάλληλη ώρα με ολοφάνερα ψυχολογική βία προκειμένου να προβεί εκεί σε «βραχεία χειρί» παράδοση των ανταλλαγμάτων που έταξε το Βερολίνο στον «σουλτάνο», αναλώμασι της Ελλάδος. Απιθάνου θράσους και πολιτικής μωρίας οι δηλώσεις Γιουνκέρ «πού ζούμε, θα τσακωνόμαστε τώρα για δέκα χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους;» 
            Δυστυχώς δεν ζούμε εκεί που ζείτε εσείς, κύριε. Με ποιους συνορεύετε εσείς και η καγκελάριος; Καταπατεί, ή έστω αμφισβητεί κάποιος από τους ομόρους σας τα σύνορά σας; Ουδείς!
            Ελάτε στα καθ’ ημάς. Αντιμετωπίζουμε έναν δόλιο, αρπακτικό, γείτονα που προσβάλλει έργω και σφετερίζεται την εθνική μας κυριαρχία.  Κόντρα στο δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο μας εμποδίζει με casusbelli (ούτε αυτού η άρση τέθηκε ως όρος του ταξιδιού) να ασκήσουμε τα αδιαπραγμάτευτα δικαιώματά μας σε Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Είναι  δύναμη Εισβολής, Κατοχής και Εποικισμού στην Κύπρο. Λειτουργεί ως σεσημασμένος κακοποιός.
            Νέο διαπραγματευτικό του όπλο το λεγόμενο «προσφυγικό». Λεγόμενο καθώς, όσο περνάει ο καιρός οι πρόσφυγες είναι σταγόνα στον ωκεανό (5% υπολογίζονται τώρα), οι υπόλοιποι είναι λαθρομετανάστες.  Μέρκελ – Βρυξέλλες βρήκαν τη «λύση»:  να στηθούν στην ελληνική Θράκη «Κέντρα φιλοξενίας μεταναστών». Ψευδωνύμως προσωρινά. Είναι διάχυτο στα διπλωματικά σαλόνια των Αθηνών ότι στόχος των ξένων  εξουσιαστών είναι η δημιουργία «Ισλαμικής Ουδέτερης Ζώνης» στη Θράκη με αυτονοήτως βαρύτατες συνέπειες για την ελληνικότητά της. Εφ’ ω και το επίμονο αίτημα «να πέσει ο φράχτης του Έβρου». Το διακινούν ποικιλώνυμοι ελληνόφωνοι «πρόθυμοι».Το αποκρούουν, ευτυχώς, ως εθνικό εφιάλτη γνωρίζοντες και υποψιασμένοι.
            Υπάρχουν μουσουλμανικές αραβικές χώρες που κολυμπούν στα πετροδολλάρια, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Μπαχρέιν, καθώς και η Αίγυπτος. Όμαιμες, ομόθρησκες, ομόγλωσσες με κοινό πολιτισμό και ιστορία.  Γιατί οι πλούσιοι αραβομουσουλμάνοι δεν απορροφούν τους λιμοκτονούντες αδελφούς τους και προπαντός δεν τους στηρίζουν να μην ξεσπιτωθούν και να προκόψουν στις ίδιες τις πατρίδες τους;  Η απάντηση είναι απλή: οι Άραβες ζουν στη χλιδή τους, τα δυτικά αφεντικά χρειάζονται φτηνό εργατικό δυναμικό, μετακυλίοντας τις χονδρές δαπάνες του σε ενδιάμεσους (π.χ. Ελλάδα).
            Οι δουλέμποροι στοιβάζουν κτηνωδώς στα αυτοβυθιζόμενα πλεούμενά τους κατακαημένους αφροασιάτες αφού πιούν αίμα και χρήμα τους. Η Άγκυρα, η μόνη δυνάμενη και υποχρεούμενη να κόψει άπαξ δια παντός αυτή τη ροή, προστατεύει τους δουλεμπόρους και καρπώνεται τα προϊόντα του εγκλήματος. Μέρκελ και γραφειοκρατία των Βρυξελλών, αντί να στρώνουν χαλιά υποδοχής στο «σουλτάνο», να τον πειθαναγκάσουν σε συμμόρφωση του διεθνούς νόμου.
            Πονηρά αλώπηξ ο Σόιμπλε τετραγώνισε προχθές (10.11.15) τον κύκλο στο Ecofin εισηγούμενος: «αν έχετε προβλήματα με την ανάπτυξη, δεχθείτε απλώς περισσότερους πρόσφυγες»!
            Ο πρωτοσύμβουλός του Χανς Βέρνερ Σιν μάς ενημέρωσε νωρίτερα:
  • Το χρέος μας από 200% οδεύει στα 240%.
  • Η κρίση στην Ευρωζώνη θα τραβήξει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια.[Ζήσε μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι].
  • Το ευρώ δεν μπορεί να λειτουργήσει σε καθεστώς Ε.Ε. ανεξάρτητων κρατών, άρα να μετασχηματιστεί αυτή σε ενιαίο κράτος.
Τελικά, κατά τη φωνή του κυρίου του: «η καλύτερη λύση για την Ελλάδα, να βγει από το ευρώ με διπλό νόμισμα», έμμονη ιδέα του προϊσταμένου του.
Ο λαός μας είναι (πολυ)παθός από το παταγωδώς αποτυχημένο ευρωπείραμα. Συζητήσιμο  κατά πόσον είναι και μαθός. Πριν πάντως από αυτό η βιομηχανική  μας παραγωγή συνεισέφερε το 23% στο ΑΕΠ, τώρα μόλις το 8%. Πρίν η γεωργική μας παραγωγή απασχολούσε το 40% του πληθυσμού εισφέροντας το 15% στο ΑΕΠ, σήμερα το 6%. Η ΚΑΠ την κατέστρεψε κυριολεκτικά, ενώ εξαχρείωσε με τις επιδοτήσεις τους αγρότες μας.
Επιπολλάζουσα νόσος ο εθνομηδενισμός. «Τα του Φίλη τω Φίλη» σχολίασε ο Αρχιεπίσκοπος! Αλλά ο δράστης ξαναχτύπησε. Όχι την ιστορία, την κυβέρνησή του τραυμάτισε βαρύτατα ο καψερός. Λειτουργεί σε διατεταγμένη υπηρεσία αποπροσανατολισμού; To απευχόμαστε. Θα αυτοπροστατευόταν οπωσδήποτε η κυβέρνηση με μία άμεση μετακίνησή του, π.χ. στο Γεωργίας, όπου θα ήταν λιγότερο επικίνδυνος,        ίσως και χρήσιμος για τα …ζαρζαβατικά και τα …μοσχάρια.
Τυχόν  εμμονή  στην  «φίλια» συμπεριφορά θα αποδεικθεί μοιραία.
Τα ολίγιστα Σκόπια «έφτυσαν» τα ΜΟΕ του κ. Κοτζιά: μετονόμασαν το μουσείο  τους σε «Αλέξανδρος ο Μακεδών». Ελλαδική αντίδραση: αναφορά στην Ε.Ε-ΝΑΤΟ. Ώδινεν όρος και έτεκε μυν!
Θέλουμε αποτέλεσμα;  Κάντε το όπως οι Βούλγαροι: οι σκοπιανοί έστησαν ανδριάντα του Συμεών Ράντεφ που οι Βούλγαροι θεωρούν ήρωά τους. Τούς  «έτριξαν τα δόντια» και ο ανδριάντας άρον-άρον αποκαθηλώθηκε. 
Και για τον σημερινό καίτοι αδρανούντα Έλληνα ισχύει το μακρυγιάννειον:
«Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ΄νεργήσω κι ό,τι θέλουν ας μου κάνουν».


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

10.11.15

Πολιτικοί αναμορφωτές: «ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η επανένωση της Γερμανίας το 1989 τείνει να αποδειχτεί μοιραία για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η πρόσκτηση όλο και μεγαλύτερης,  κατ’ αρχήν οικονομικής και συνακόλουθα πολιτικής ισχύος από το Βερολίνο μετενσάρκωσε παλαιά οράματα απολυταρχικού γερμανικού μεγαλείου. Άμα τη εμφανίσει της κρίσης η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση παραπέμφθηκε στις καλένδες και τα περί εμβάνθυσης της συνοχής και της αλληλεγγύης εξαφανίσθηκαν ακόμη και ως έπεα πτερόεντα.
          Τώρα ενέσκυψε και η προσφυγική κρίση,  που μετεξελίσσεται σε παγόβουνο το οποίο απειλεί να ισοπεδώσει την Ευρώπη. Απειλή εν πολλοίς ασυνειδητοποίητη από τα αναιμικά, περί άλλα τυρβάζοντα, ηγετικά της κλιμάκια. Ήδη ο ένας μετά τον άλλο οι (πρώην κομμουνιστές) ανατολικοευρωπαίοι εταίροι, μέχρι χθες πειθήνιοι στα βερολίνεια κελεύσματα, όρθωσαν φράκτες στην διαρκώς διογκούμενη προσφυγική ροή. Εντάξει το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό, όμως  απωθείται και «αποθηκεύεται» στην Ελλάδα. Όπου σε λίγο θα εκραγεί.  Ο Ερντογάν,  εσωτερικά ισχυρότερος μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, χρησιμοποιεί το προσφυγικό ως διαπραγματευτικό, πυρηνικό όπλο, θέτοντας σε ιδιότυπη ομηρία ολόκληρη την Ευρώπη.
Εκβιάζοντας καθιστά όργανό του την Γερμανία, η οποία απαιτεί από τους άλλους, κυριαρχικές παραχωρήσεις.
          Σχήμα καθ’ υπερβολήν η δήλωση ότι «δεν θέλουμε καμία βοήθεια για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση». Τα κατά συρροήν «όχι» των πρώην ανατολικών περιπλέκουν το ζήτημα επικινδύνως και μας προπαρασκευάζουν για ρόλο χωματερής.  
Τα «ανοικτά σύνορα» που εξόχως ευλαβείται η Ελλάς πολλαπλασιάζουν την πελατεία των δουλεμπόρων, οι οποίοι στοιβάζουν σωρηδόν ανθρώπους σε πλεούμενα φέρετρα.
Θα το ξαναπούμε άμεση κατεπείγουσα κίνησή μας, λόγω και του αδιέξοδου διάκρισης προσφύγων – λαθρομεταναστών: η αναστολή εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο. Σε αντίθετη περίπτωση θα βρεθούμε με εκατοντάδες  χιλιάδες εγκλωβισμένων προσφύγων που το υστέρημα του υστερήματός μας δεν θα τους αρκεί ούτε για παυσίπονα.
Οδυνηρή η γενεαλογία του φαινομένου: παίγνιον και υποπροϊόν ανταγωνισμού των μεγάλων που ψάχνονται για πρώτες ύλες, σφαίρες επιρροής και πελατεία όπλων.
Το προσφυγικό είναι ήδη ηφαίστειο εν εκρήξει και απειλεί να αποσυνθέσει την Ευρώπη. Θα μπορούσε ωστόσο μια αποσύνθεση να είναι προάγγελος μιας άλλης Ευρώπης, τέτοιας που θέλουν οι λαοί; Ίσως!  Αλλά αυτό συναρτάται με επανάσταση συνειδήσεων τόσο στη βάση όσο και στα ηγετικά ευρωπαϊκά κλιμάκια,  προς το παρόν ανεξιχνίαστη.
          Μας κατήντησαν αποικία. Φορτωθήκαμε, όπως το ομότιμο αριστούργημα του Καβάφη («Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.») αλλοεθνείς και επιχώριους πολιτικούς αναμορφωτές. «Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς». Οι τροϊκανοί φτυστοί «καβαφικοί»:
«Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κι’ εξετάζουν
κι’ ευθύς στο νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις  βάζουν
με την απαίτηση να εκτελεστούν άνευ αναβολής».
[Όρα πρόσφατες παραινέσεις Μοσκοβισί…].
«Έχουνε και μία κλίση στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη
η κατοχή σας είν’ επισφαλής (…).
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή
κι’ από την άλληνα την συναφή
κι από την τρίτην τούτην» (…).
«Κι’ όταν με το καλό τελειώσουνε την εργασία [πότε με το καλό;]
κι’ ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς
[ιδίως περικόψαντες…]
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία
[υπέρτατη προτεραιότητά τους]
να δούμε τι απομένει πια μετά,
τόση δεινότητα χειρουργική».  [Εννοείται για μας τους δυστυχείς].
Μας προειδοποίησε εγκαίρως ο Αλεξανδρινός, αλλά, όπως προέβλεψε «εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί…»!
          Κάποιοι ξένοι μας μιλούν αφυπνιστικά. Παράδειγμα ο Ζαν Κατρεμέρ τηςLiberation («Καθημερινή»  1/11/15): «Η ελληνική κρίση δεν έχει τελειώσει… τα χειρότερα δεν έχουν λυθεί όπως η μείωση της γραφειοκρατίας, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η δημιουργία μιας αμερόληπτης διοίκησης». Όλα του Γάλλου γίνονται χωρίς καμία έγκριση ή συναίνεση των τροϊκανών. Γιατί όμως δεν τα κάνουμε;
          Η δημογραφική βόμβα δεν είναι απλώς βραδυφλεγής έχει ήδη εκραγεί. Επίσημη Ελλάς και ποικιλώνυμες ελίτ «αγρόν αγοράζουν». Ο δείκτης γεννητικότητας έχει κατρακυλήσει εδώ και 6 χρόνια στο 1,1 παιδί δηλαδή σχεδόν στο ήμισυ (2,1) που απαιτεί η ανανέωση των γενεών. Ανεργία και φτώχεια αδειάζουν την χώρα από νέους και την μεταβάλλουν σε απέραντο γηροκομείο. Ουδείς ανησυχεί σοβαρά.  Χαμένη η νυν νέα γενιά. Χαμένη εξ ορισμού και η αγέννητη γενιά, αφού λόγω ανεργίας και φτώχειας (350.000 νοικοκυριά χωρίς κανένα εργαζόμενο) η τεκνογονία ματαιώνεται.
          Και ενώ είμαστε πτωχευμένοι, από χώρα διέλευσης (προσφύγων), το Βερολίνο μας «προάγει» σε χώρα προορισμού. Αντιδράσεις μας σε «βαρομετρικό   χαμηλό»… εφ’ ω και η τραγωδία συνεχίζεται.
 Υ.Γ.    Σχετικά με τα ακατανόμαστα περί μη Γενοκτονίας των Ποντίων ρωτάς «ποιος το είπε;». Και όταν δεις «ποιος», παραιτείσαι από την απάντηση. Κρίμα και ντροπή!

2.11.15

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου και όσο μπορείς κρατήσου

του Στέλιου Παπαθεμελή*





Όσα ξέφυγαν από Γιούνκερ – Μοσκοβισί στο γαλλογερμανικό ARTE επιβεβαιώνουν
τα δραματικά ελλαδικά κενά στη διαχείριση της Ιουλιανής συμφωνίας.
Διαμειφθέντα και πραχθέντα πίσω από τις κλειστές πόρτες του Ευρωιερατείου
των Βρυξελλών:

Γιουνκέρ: - «Η Ελλάδα δεν είχε πραγματικό σχέδιο.

- Διαπραγματεύονταν με την Ευρώπη όπως είχαν συνηθίσει να
διαπραγματεύονται στο εσωτερικό του κόμματός τους»

Μοσκοβισί: - «Θεωρώ ότι οι απειλές περί Grexit έγιναν με στόχο
να υποχωρήσει ο Τσίπρας. Δεν ήταν παρά ένα εργαλείο τακτικής».

Κοντολογίς αντί να απειλήσουμε εμείς με Grexit που θα επέφερε τεκτονικό
σεισμό στην Ευρωζώνη, τους δώσαμε την ευκαιρία να μπλοφάρουν το Grexit
αναποδογυρίζοντάς
το υπέρ αυτών.

Με τις γνωστές εξαιρέσεις η Συμφωνία του Ιουλίου φέρει την πατρότητα όλου
σχεδόν του πολιτικού φάσματος. Οψιγενείς διαφοροποιήσεις δεν εξασφαλίζουν
άφεση αμαρτιών. Αν όμως είναι αληθινό ότι βγήκαν από τα Μνημόνια οι χώρες
που τα εφάρμοσαν και εμείς σερνόμαστε από το προηγούμενο στο επόμενο είναι
ώρα να σοβαρευτούμε και να το πάρουμε απόφαση: Φρικαλέο, ξεφρικαλέο το
υπέγραψαν κυβερνώντες και (οι περισσότεροι) αντιπολιτευόμενοι. Άρα pacta
sunt servanda (Κικέρων).

«Συνετών ανδρών πριν γενέσθαι τα δυσχερή προνοήσαι όπως μη γένηται» = οι
συνετοί πριν συμβούν τα άσχημα να τα προλαβαίνουν. «Ανδρείων δε γενόμενα ευ
θέσθαι» = οι ανδρείοι εάν παρά ταύτα συμβούν, να τα διορθώνουν. (Πιττακός
έφα).

Δεν αποδειχθήκαμε συνετοί. Θα αποδειχθούμε ανδρείοι;
Αμφιβάλλουμε… Ο Αριστοτέλης ορίζει τον ανδρείον ατάραχον, («δυσέκπληκτον»)
από τον φόβο του θανάτου και «ευθαρσή και εύτολμον προς τους κινδύνους»
(Ηθικά Νικομάχεια Γ’).

Ανδρεία των πολιτικών ηγεσιών χρειάζεται η χώρα για

α) επιστροφή στην κανονικότητα στην διακεκαυμένη ζώνη της οικονομίας,
β) απόκρουση
των γεωπολιτικών απειλών που χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης για όλο και
μεγαλύτερες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις.

Μας ήρθε και ο γερμανός ΥΠΕΞ Σταϊνμάγερ. Υψηλοί επισκέπτες τού
λαβείν. Κανένας τού δούναι.. Στο Βερολίνο ψάχνουν «μπουνταλάδες» να
ξεφορτωθούν το προσφυγικό. Το αποσύνδεσαν από το Μνημόνιο.

Η κυβέρνηση δέχτηκε να φιλοξενήσει 50.000 πρόσφυγες με κάποια
περίεργη «επιδότηση ενοικίου» αγνώστου υποστάσεως.

Πρώτον: Πως θα ξεχωρίσουμε τους πρόσφυγες που υποτίθεται τους
δέχεται η Γερμανία από τους λαθρομετανάστες (που είναι περίπου οι μισοί των
προωθούμενων από τον «καλό» μας γείτονα) που αρνείται να δεχτεί η Ευρώπη.

Δεύτερον: αν νοικιάσουμε ή προκατασκευάσουμε στέγη για 50.000, ποιος μας
βεβαιώνει ότι θα μείνουν μόνο 50.000, μόνο για λίγο καιρό και δεν θα
πολλαπλασιαστούν επί 2, επί 3 κλπ. μέλη οικογένειας και μονιμοποιηθούν; Η
Μέρκελ καίγεται να βολέψει 200.000 για να ηρεμήσει την CSU Βαυαρίας.

Τρίτον, μόνο Ασιάτες και Αφρικανοί μουσουλμάνοι είναι
φτωχοί; Γιατί,
δεν μας έφεραν ως τώρα έναν Αιθίοπα ή έναν Κόπτη Χριστιανούς; Επομένως ο
σουλτάνος και οι συνεργοί του στοχεύουν να εγκαθιδρύσουν *ισλαμική
στρατηγική μειονότητα* εδώ και στην Ευρώπη.

Τέταρτον: Ο εμπαιγμός των ισχυρών ως πού θα τραβά; «Επενέβησαν»
στο Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κλπ. για να αποκαταστήσουν
δήθεν την δημοκρατία. Αντ’αυτής εγκαθίδρυσαν τυρρανικά, τυραννικότερα των
ανατραπέντων καθεστώτα. Εξαθλίωσαν τον κοσμάκη και τον στέλνουν βορά των
δουλεμπόρων. Έγκλημα εκ προμελέτης. Η Ρωσία υπερφαλάγγισε τις ΗΠΑ στη Συρία
και ο ευφυής αλλά όχι τίμιος Κίσινγκερ ομολογεί ότι «έχασαν επειδή έπαιξαν
με το ISIS». Συμπέρασμά του: Προτεραιότητα η εξαφάνιση του Ισλαμικού
Κράτους και όχι του Άσαντ!

Δήλωση του Έλληνα ΥΠΕΞ: «Για να υπάρξει πρόοδος στο Κυπριακό
πρέπει πρώτα να αποσυρθεί ο κατοχικός στρατός». Αν εννοείται όπως την
ακούμε, είναι εξαιρέτως σημαντική. Θα βάλει όμως τελεία - παύλα σε
Διακοινοτικές κλίματος «Κοινού Ανακοινωθέντος»;

Η Άγκυρα με τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα να σιγοντάρει
μονίμως τα σχέδια της εμπεδώνει και επεκτείνει διαρκώς τα τετελεσμένα της
Κατοχής.

Εξ αφορμής του λεγομένου προσφυγικού η έμμονη ιδέα της
Καγκελαρίου ότι θα το λύσει δια της Τουρκίας την εξωθεί σε υιοθέτηση ακραίων
απίθανων ανταλλαγμάτων προς τον Νεοοθωμανό. Μακάβρια ιστορία. Δεν δαπανά
όμως τίποτε εξ ιδίων. Τα φορτώνει σε Ελλάδα – Κύπρο. Τώρα πασχίζει να
αποσυνδέσει το Κυπριακό από τα Ευρωτουρκικά και να ανοίξει τα παγωμένα
ενταξιακά κεφάλαια. Έλληνες γρηγορείτε! 
Μεστό το μήνυμα των Ιπτάμενων Παιδιών της Ελλάδος στην παρέλαση
της Συμπρωτεύουσας. Καίριες οι αναφορές του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Περισώζει,
το γε νυν, την σοβαρότητα της χώρας.

Να συμπεράνουμε με την ανεπανάληπτη Σοφία Βέμπο:

«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου

και όσο μπορείς κρατήσου

και στα παλιά παπούτσια σου

γράψε όσα λέν οι εχθροί σου (…)


Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου

να μην μας αρρωστήσεις,

γιατί το θέλει ο Θεός

να ζήσεις και θα ζήσεις»!

(Οι στίχοι του Μίμη Τραϊφόρου)