31.5.16

Αισώπειο μήνυμα στα κοράκια και βυζαντινό στους φορομπήχτες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τελικά δεχτήκαμε τα πάντα. Απαξάπασες τις αξιώσεις της Διεθνούς των τοκογλύφων. Υπερψηφίστηκε αγαλλομένω ποδί η υποθήκευση της χώρας για ολόκληρον αιώνα. Όλη η δημόσια περιουσία τελεί εφεξής υπό την αναγκαστική διαχείριση των δανειστών.  
            Υπερταμείο + Κόφτης =  υπερεξουσία με δύο οξύστομα εργαλεία σε εχθρικά χέρια. Αμφίστομη μάχαιρα με άλλη πλευρά της τα «κόκκινα» δάνεια και τα πράσινα που θα εξαναγκαστούν να «κοκκινίσουν». Παραδίδονται στα κοράκια των αγορών. Τα μαύρα πτηνά κουρσεύουν, διαρπάζουν, λεηλατούν, σφετερίζονται, ξαφρίζουν, σουφρώνουν, σκυλεύουν, τυμβωρυχούν το ξένο βιός.
            Παραδοθήκαμε ωσάν να υπέστημεν βαριά  στρατιωτική ήττα και συντριβή. Και όμως την ίδια ώρα το εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόν ΔΝΤ μας υπερασπίστηκε ζητώντας σοβαρή ελάφρυνση του χρέους και τερματισμό της λιτότητας. Έργο βεβαίως (και) των χειρών του το σημερινό χάλι μας. Ομολογημένο λάθος η πρώτη συνταγή του. Χωρίς έμπρακτη μετάνοια προχώρησε στο δις εξαμαρτείν. Τώρα είπε σωστά πράγματα, αλλά εν τέλει υπέκυψε στον κυνισμό του γερμανού Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Ο τελευταίος αφού επέβαλε την εκατοντάχρονη υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας και τον Κόφτη του μας παρέπεμψε και μαζί του σύσσωμη η θεσμική Ευρώπη (μη βαυκαλιζόμαστε από καλολογίες τύπου Γιουνγκέρ:  «από τους Έλληνες πήραμε πολλά, τους δώσαμε λίγα») στις … γερμανικές καλένδες (2017) .
            Ο αισώπειος μύθος δηλοί ότι ο κόραξ μόλις είδε ένα φίδι να κοιμάται όρμηξε και το άρπαξε. Το φίδι τον δάγκωσε (όχι θα καθόταν να φαγωθεί!) και καθώς το κοράκι ξεψυχούσε μονολογούσε «τοιούτον έρμαιον εύρηκα εξ ου και απόλλυμαι» = το εύρημά μου με κατέστρεψε. Καταλυτικό το μήνυμα στα κοράκια…
            Αλλά η ανάπτυξή μας παραπέμπεται ad calendas grecas. Ποιοι θα επενδύσουν σε ένα θολό και αβέβαιο περιβάλλον;
            Η Βουλή δεν νομοθετεί πια. Ούτε μπορεί, ούτε θέλει να μελετά τα νομοσχέδια που της επιβάλλονται έξωθεν. Θλιβερή εικόνα η τελευταία με τις 7.500 σελίδες που κλήθηκαν οι εκπρόσωποί μας να διαβάσουν σε χρόνο μηδέν!
            Στις «Νεαρές» του Λέοντος Στ’ Σοφού (αυτοκράτωρ 886-912) εντοπίσαμε μιαν εξόχως αυστηρή, αλλά δίκαιη διάταξη για τους φορομπήχτες:  Όταν οι εντεταλμένοι να εισπράττουν και να επιβάλλουν φόρους, τολμούν να τους αυξάνουν πέραν από το  νόμιμα προκαθορισμένο όριο, αν το διαπράξουν πρώτη φορά τιμωρούνται με επιστροφή διπλασίου του καθ’ υπέρβαση εισπραχθέντος. Σε περίπτωση υποτροπής το επιστρέφουν στο 4πλάσιο  και απομακρύνονται επονείδιστα από το αξίωμά τους. (Andre Guillou, Ο Βυζαντινός Πολιτσμός, Ελληνικά Γράμματα σελ. 126).  
Οι ημέτεροι φορομπήχτες προς το παρόν δεν υπέστησαν τίποτε. Διέβησαν αβρόχοις ποσί την θάλασσα των νομοθετημάτων τους, κειμένων, στους αντίποδες δογμάτων, διακηρύξεων και προγραμμάτων τους.  Οι αντίπαλοί τους, τους προσομοιάζουν με την Θάτσερ, σύμβολο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού στην χορεία του οποίου προέκυψαν οι δικοί μας με οβίδια  μεταμόρφωση: Η Αριστερά ως Δεξιά, ή για να αντιγράψουμε τον φίλο Γ. Κοντογιώργη: «η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά  – μελέτη για το συντηρητικό ιδιώνυμο της Αριστεράς» (Πατάκης 2016)
            Ο Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε προσφυώς: «Όσα ωφελούν τους ιδιοτελείς τα προπαγανδίζουν οι αφελείς». Αλήθεια που καίει…   
            Ο ΥΕθΑ ομιλεί συνήθως ευκαίρως, ακαίρως, επί παντός του επιστητού. Προχθές ξεχνώντας ότι υπερψήφισε τις τελευταίες εφιαλτικές ρυθμίσεις κατήγγειλε την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά  ως «εγκληματική και αντισυνταγματική»! Προέβη όμως σε μία εξαιρέτως εύστοχη δήλωση για το σκοπιανό προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη. Η δήλωση Καμμένου επικαιροποιεί την απόφαση των Πολιτικών Αρχηγών (13/4/92).  Τότε άπαντες (πλην ΚΚΕ) συνεφώνησαν ότι στο όνομα των Σκοπίων δεν θα υπάρξει η λέξη Μακεδονία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας (26-27/6/92) απεδέχθη, με ευστοχότερη μάλιστα διατύπωση, αυτήν την θέση: «Ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο (term) Μακεδονία». Η πρώην ΥπΕξ υπερασπίζεται την ανατροπή της εθνικής στρατηγικής που με πρωτοβουλία της συνετελέσθη το 2007 και την εθνικά επικίνδυνη θέση «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι πάντων».  Παρόμοια άποψη θα χάριζε το Μακεδονία στο εχθρικό και εξ ορισμού θνησιγενές αλβανοσλαβικό προτεκτοράτο που αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί, αλλά θα κληροδοτήσει στους κληρονόμους του τον ατίμητο θησαυρό του ελληνικού ονόματος. Για την ώρα μας διασώζει η αδιαλλαξία των Σκοπιανών.
Καιρός όμως να επαναφέρουμε τα πράγματα στην αφετηρία τους: ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα, καταγγελια της Ενδιάμεσης και ενεργός  καταπολέμηση του ανθελληνικού αλυτρωτισμού των γειτόνων.
Έτος Αριστοτέλους φέτος. Προσφεύγουμε στα «Πολιτικά» του (VII, 1327, 30) και παίρνουμε το ρωμαλέο μήνυμά του: Το γένος των Ελλήνων χαρακτηρίζεται από δυνατή ψυχική ορμή και οξεία αντίληψη. Γι’ αυτό ακριβώς και ελεύθερο ζει και άριστη πολιτική έχει και δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σε όλους, αρκεί να είναι ενωμένο σε μία πολιτεία.
«Το δε των Ελλήνων γένος (…) ένθυμον και διανοητικόν εστίν, διόπερ ελεύθερόν τε διατελεί και βέλτιστα πολιτευόμενον και δυνάμενον άρχειν πάντων, μιας τυγχάνον πολιτείας».
 Ακούει κανείς; 

22.5.16

«Γυρίστε στους παλαιούς καιρούς, αυτό είναι πρόοδος»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η κάποτε κραταιά και έμπλεως αισιοδοξίας Ευρώπη δίνει τώρα την εικόνα ραγδαίας και συνολικής αποδόμησης: Βρετανικό δημοψήφισμα (23/6) με επικρεμάμενο Brexit. Ισπανικές εκλογές (26/6) αβέβαιου μέλλοντος. Μετέωρη ευρωτουρκική συμφωνία που η αποπομπή Νταβούτογλου και οψιγενείς αντιδράσεις των Ευρωπαίων την καθιστούν ακόμη πιο εύθραυστη.
Ο «σουλτάνος»-οι εγκυρότεροι αναλυτές του καταλογίζουν σχιζοφρένεια και λόγω αυτής άγνοια κινδύνου-απειλεί εισβολή στη Συρία αν και γνωρίζει ότι θα έχει εκεί απέναντί του Ουάσιγκτον & Μόσχα. Φυσικά απορρίπτει προκλητικά την αξίωση της Ευρώπης για αλλαγές στον δρακόντειο αντιτρομοκρατικό του νόμο με τον οποίο σέρνει στις φυλακές σιδηροδέσμιους τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους Κούρδους. Κατηγορεί  τους Ευρωπαίους «ότι υποθάλπουν τρομοκράτες και επομένως δεν δικαιούνται να απευθύνουν συστάσεις στην Τουρκία»(sic!). Ακόμα και η εκ γενετής φιλότουρκη Γερμανία συμπεραίνει ότι ο νεοοθωμανός δεν πρόκειται να εκπληρώσει τα 72 προαπαιτούμενα και άρα δεν θα υπάρξει απελευθέρωση θεωρήσεων.
Η ελληνική ανάγνωση αυτής της αντιστροφής των πραγμάτων είναι η υλοποίηση της παλαιότερης απειλής του Ερντογάν ότι θα βουλιάξει την Ευρώπη (διάβαζε την Ελλάδα) με μετανάστες!  Αυτό σημαίνει ότι θα εξαπολύσει τους δουλεμπόρους του σε ασύδοτη δράση. ΝΑΤΟ είναι, στρατιωτική υπερδύναμη είναι, οφείλει να σωφρονίσει κάθε άτακτο επιβάλλοντας manu militari τις δέουσες κυρώσεις. Όμως αν και ο τούρκος τους έχει εξευτελίσει, οι Δυτικοί, ιδίως οι Αμερικανοί τον χαϊδεύουν όπως και όλους τους ισλαμιστές γιατί τους θεωρούν εκ πεποιθήσεως αντι-Ρώσους.
 Το ελληνικό πρόβλημα οξύνεται ασύμμετρα με την μαζική προώθηση  στη χώρα μας απροσδιόριστου αριθμού μουσουλμάνων  μεταναστών. Οι περισσότεροί τους θα εγκλωβιστούν εδώ, καθώς κανείς στην Ευρώπη δεν τους «πάει». Η Bild  διαρρέει «υψηλούς σχεδιασμούς» μετατροπής των νησιών μας, ερήμην μας, σε κέντρα διαλογής μεταναστών.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα ασφάλειας, ταυτότητας και εθνικής συνοχής περιπλέκεται δραματικά. Απειλούμαστε!
Η κυβέρνηση οφείλει να υπερβεί τα προπατορικά ιδεολογήματα στελεχών της, άλλωστε το έπραξε ήδη για άλλα δομικής φύσεως ζητήματα και να δηλώσει για υπέρτατους λόγους εθνικής ασφάλειας αναστολή της περιβόητης Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο. Είμαστε η μόνη χώρα που την εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια και επί μεγίστη βλάβη μας.
Η Ελλάδα απειλείται από την δήθεν σύμμαχο Τουρκία και η απόκρουση αυτής της απειλής της, επιβάλλει σταθερό αποτρεπτικό προσανατολισμό και διατήρηση αποτρεπτικής ισχύος. Όμως των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν. Να αφυπνιστούμε επιτέλους επανιδρύοντας την παρατημένη αμυντική βιομηχανία, ιεραρχώντας τις εθνικές μας προτεραιότητες και ανασυγκροτώντας τις ψυχικές μας δυνάμεις.


Στη Κύπρο παίζεται ένα ύπουλο παιχνίδι σε βάρος του όλου Ελληνισμού. Με  συμπαίκτες εμάς. Η επίσημη Ελλάς νίπτει τας χείρας της με το επιχείρημα ότι δεν μπαίνουμε στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αφήνουμε όμως να μπαίνουν =αλωνίζουν στην Μεγαλόνησο: Άιντα, Κάμερον,  προπαντός Ερντογάν και η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα Βικτώρια Νούλαντ.
Να θυμόμαστε αυτό που κάποτε είπε ο Ανδρέας «αν χαθεί  η Κύπρος θα χαθεί  η Ελλάδα».
Αμετανόητος πάντως τελάλης του αφοπλισμού Ελλάδος – Κύπρου, ο πρωθυπουργός των Ιμίων. Αφού ματαίωσε την εγκατάσταση των S300 στην Μεγαλόνησο εγκαταλείποντάς την βορά στον Αττίλα και αντ αυτής τους αποθήκευσε (= αχρήστευσε) στην Κρήτη, επέκρινε προχθές την κυβέρνηση Τσίπρα “επειδή δεν μειώνει τις εξοπλιστικές δαπάνες”!
Η «Καθημερινή» αγιογράφησε εσχάτως (15.5.16) τον γνωστό και μη εξαιρετέο ανιστόρητο Ρίχτερ. Όπου ο αθεόφοβος δικαιολόγησε τις μαζικές εκτελέσεις αμάχων επί Κατοχής, ψελλίζοντας ότι «ηθικά ήταν λάθος, αλλά καλύπτονταν από τους νόμους»!(εννοεί του Χίτλερ). Μας πληροφόρησε επίσης ότι «ενημέρωσε» περί Ελλάδος το Επιτελείο Σόϊμπλε. Αλλά εκείνοι «δεν κατάλαβαν ποτέ ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδος»! Λες και το κατάλαβε αυτός …
Για τους αθεράπευτους εραστές ενός κόσμου «χωρίς σύνορα» προτείνουμε την ειδωλοκλαστική μελέτη του Regis DebrayEloge desfrontieres (Εγκώμιο των συνόρων, Εστία). Εν όπλοις σύντροφος του Τσε Γκεβάρα, σύμβουλος του Μιττεράν πολυγραφότατος και διεισδυτικότατος αναλυτής, ανατέμνει την ιδεολογία του κόσμου «χωρίς σύνορα».
Η ιδέα ότι η ανθρωπότητα θα τα πήγαινε καλύτερα αν δεν υπήρχαν σύνορα, γοητεύει τη Δύση αλλά δεν δυσκολεύει τον Ντεμπρέ να την χαρακτηρίσει βλακώδη. Ταυτότητά της:
-Οικονομισμός. Περιφρονεί την πολιτική, εγγυάται το μικρότερο κράτος με συνέπεια τη μεγέθυνση της μαφίας. Δίνει λάμψη γενναιοδωρίας στο νόμο του ισχυροτέρου και πέπλο συμπόνοιας σε απορρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και off shore εταιρίες.[Εμείς τα βιώνουμε στη νιοστή αυτό τον καιρό].
-Τεχνικισμός. Ρομποτική ύβρις, μετα-κουλτούρα
-Απολυταρχισμός.
-Ιμπεριαλισμός.(σ.82 επ.)
Συμπέρασμά του: «Θα είχαμε πολλά να κερδίσουμε αν θυμόμασταν τον Ηράκλειτο που δίδασκε πώς να εκτοξεύσεις τα βέλη εφαρμόζοντας στη χορδή και το τόξο δυνάμεις αντίθετης φοράς».
Σοφή κατάληξη: «όταν όλα τείνουν να γίνουν παγκόσμια η προσήλωση στο τοπικό δημιουργεί ισορροπία»(σ.93).
            Ο  Giuseppe  Verdi  ο  μεγάλος  μουσουργός (Ναμπούκο, Αίντα κ.λ.π.)  και  αγωνιστής της  ελευθερίας  της  πατρίδας  του,  μας  κληροδότησε  μια πρωτοποριακή κατά τον Ντεμπρέ συμβουλή: «Γυρίστε στους  παλαιούς  καιρούς,  αυτό  θα  είναι  πρόοδος» («Tornate all' antico e sarà un progresso»).
                                                        *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κατεπείγουσα ανάγκη πανεθνικής συσπείρωσης και εγρήγορσης

του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Σχολιάζοντας τα εξάχρονα της μνημονιακής τραγωδίας μας η Die Welt μας ονομάζει “Χώρα των χαμένων,Das land der Verlorenen” (7.5.16). Αποσιωπά βεβαίως ότι αυτό είναι έργο made in Germany.
            Επείγει όμως να δούμε τι συμβαίνει με την κατακόρυφη έξαρση της εμπράγματης τουρκικής επιθετικότητας.
            Είναι μείζονος υπαρκτικής σημασίας η αποκάλυψη του προωθημένου τουρκικού σχεδίου κατάληψης της Παναγιάς του συμπλέγματος των Οινουσών, κίνηση στοχευμένη να δημιουργήσει τετελεσμένο. Η Άγκυρα περνάει από την ρητορική αμφισβήτηση της εδαφικής μας ακεραιότητας σε άμεσες προκλητικές ενέργειες πολεμικού χαρακτήρα.
            Είναι δευτερεύουσας σημασίας αν πρόκειται για κινήσεις εξαγωγής του εσωτερικού αδιεξόδου του σουλτάνου, ή για συνειδητό άνοιγμα νέου μετώπου στο οποίο οδηγείται από την ακατάσχετη βουλιμία του.
            Στις προκλήσεις αυτού του είδους δεν μπαίνει ζήτημα μεγέθους και έντασής τους. Το ξεκαθάρισε από αμνημονεύτων χρόνων ο Περικλής (Θουκυδίδης Α’, 140, 5) με έξοχη σαφήνεια. Δεν υπάρχει «βραχύ»(=μικρό) και «μέγα». Το λεγόμενο μικρό ζήτημα χρησιμοποιείται για να βεβαιωθεί και να δοκιμασθεί η αντίδραση του προκαλουμένου («το γαρ βραχύ τι τούτο πάσαν υμών έχει την βεβαίωσιν και πείραν της γνώμης»). Ο μέγας πολιτικός δίνει ευθέως τον χρυσούν κανόνα των διακρατικών σχέσεων.
            Οι Έλληνες δυστυχώς δεν διαβάζουμε και προπαντός δεν εφαρμόζουμε την θουκυδίδεια επιστημολογία.
            Το κάνουν ανθ’ημών και εναντίον μας οι Τούρκοι, οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι δανειστές μας. Γενικά οι αντίπαλοί μας.

Περικλής :
«Οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες, απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοις από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι» (Α’ 140,5)

Δηλαδή :
Αν υποχωρήσετε θα βρεθείτε αμέσως μπροστά σε άλλη μεγαλύτερη αξίωσή τους, διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. Ενώ εάν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους, θα τους δώσετε να καταλάβουν ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσος προς ίσο.
            Αυτό το μήνυμα προς τoν βάρβαρον γείτονα, η επίσημη Ελλάς πλην σπανίων φωτεινών διαλειμμάτων, έχει αποφύγει να το δώσει εξαντλούμενη στην “άψογον στάσιν” (ως το 1912) και στην “ψυχραιμία και νηφαλιότητα” (από την Λωζάννη μέχρι σήμερα).
            Ο Μάρτης του 1987 ήταν μια λαμπερή εξαίρεση όταν ο Ανδρέας προειδοποίησε ότι θα βυθίσει το Σισμίκ. Οι «σύμμαχοι» επειδή τον θεωρούσαν απρόβλεπτο και άρα ικανό να το πράξει αντί να πιέσουν ως συνήθως την Ελλάδα πίεσαν τον Οζάλ ο οποίος τα μάζεψε.     
          Σε λίγο όμως πήραν την ρεβάνς οδηγώντας τον Ανδρέα στο Νταβός που όταν το κατάλαβε ανεφώνησε το γνωστό mea culpa! Οι διάδοχοί του συσσωρεύουν έκτοτε mea culpa στην νιοστήν (Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι, S/300 κ.λ.π.).
            Ο Ερντογάν, προσωπικότητα με έντονα σχιζοφρενικά συμπτώματα πείθει την καταπτοημένη Δύση. Το παίζει διεθνής παίκτης. Του εμπιστεύονται την ασφάλεια των συνόρων της. Τα ανταλλάγματα επώδυνα όπως το άνοιγμα των ευρωπαϊκών συνόρων στους τούρκους.  Οι ευρωπαϊκές χώρες τρέμουν στην ιδέα πως οι Τούρκοι θα μετακινούνται ανενόχλητοι στην Ε.Ε. Κυκλοφορούν εφιαλτικά σενάρια. Ενώ μετρούν και τα ψυχοπαθολογικά ξεσπάσματα του νεοοθωμανού.
            Συρία, Ιράκ, ενδοϊσλαμικός εμφύλιος με Φετουλάχ Γκιουλέν, ένοπλη κουρδική εξέγερση, ρήξη με Μόσχα και Τελ Αβίβ όλα αυτά ασφαλώς πολλαπλασιάζουν τη νευρικότητά του ενώ αυξάνουν το ενδεχόμενο έκ-ρήξης του.
Ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος έλεγε σοφά : «Το πειστικότερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις».
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σημαίνουν συγκρουσιακή συνύπαρξη. Οι τάχα σχέσεις φιλίας και συνεργασίες είναι κακόγουστο παραμύθι.
Οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας είναι δεδομένοι, ορατοί και κραυγαλέοι. Θέλει συγκυριαρχία στο Αιγαίο εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδος και τουρκοποίηση της Κύπρου.
Να απαλλαγούμε από τις ψευδαισθήσεις της αριστεράς και της δεξιάς αφέλειας. Να αποτινάξουμε την ιδεοληπτική ηττοπάθειά μας. Να δώσουμε βαρύνουσα προτεραιότητα στην ποιοτική εξισορρόπηση του ένοπλου ανισοζυγίου. Με το ποιοτικό θα υπερνικήσουμε το ποσοτικό πλεονέκτημα του εχθρού. Με μια αληθινά πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική θα αξιοποιήσουμε τις σοβαρές ρήξεις της Άγκυρας με Ισραήλ, Αίγυπτο, κυρίως με Ρωσία, αλλά και ΗΠΑ.
Ο Ελληνισμός για άλλη μια φορά ελλείψει μεγάλης πολιτικής θα χαραμίσει στις ΗΠΑ την καθοριστική εκλογική του δύναμη και το καθόλου ευκαταφρόνητο πολιτικό του χρήμα. Ουδείς σχεδιάζει και ουδείς καθοδηγεί ενώ μπορούμε να δεσμεύσουμε υπέρ ημών τους επίδοξους προέδρους. Υπάρχει χρόνος αυτή την στιγμή.
Για την Κύπρο είναι η χειρότερη ώρα να κλείσει συμφωνία. Ας πρυτανεύσει η σύνεση και το αντιστασιακό πνεύμα του Τάσσου. Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη αντιμετωπίζονται ενιαία από τους Τούρκους και ενιαία πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε και εμείς.
Αυτοί πάντως που υπονομεύουν τον πατριωτισμό και υπηρετούν τον αποφρονηματισμό είναι αδιανόητο να ποδηγετούν την παιδεία……
«Όσοι το χάλκεον χέρι/ βαρύ του φόβου αισθάνονται,/ ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·/ θέλει αρετήν και τόλμην/ η ελευθερία» (Κάλβος)
 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.5.16

«Τη λευτεριά μας τούτη δεν την ήβραμε στο δρόμο…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Μεγάλη και Διακαινίσιμη Εβδομάδα καταφεύγουμε στον αριστουργηματικό λόγο του ασυναγώνιστου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Ξαναδιαβάζουμε τον «Λαμπριάτικο Ψάλτη» του. 
            Κρίνει δίκαια τις εκτροπές πιστών, ημίπιστων, απίστων λαίκών και εκκλησιαστικών. Καταχεριάζει δε εμφαντικά τους Γραικύλους (Graecouli = Έλληνες που συμπεριφέρονται με δουλοπρέπεια στους ξένους): «Γραικύλος τής σήμερον όστις θέλει να κάμει δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην [αυτοί περισσεύουν σήμερα] ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας» (Άπαντα, Βήμ. 8, σελ. 98).
            Σύμπασα η Ευρώπη βιώνει ένα κλίμα κατάρρευσης και παρακμής.
            Το ομολόγησε προχθές και ένας από τους διαπρύσιους θιασώτες της, ο Μάριο Μόντι:  «κινούμαστε ήδη προς την διάλυσή της»! Από τότε που η Ε.Ε. άκριτα προχώρησε σε κατάργηση εθνικών συνόρων και ταυτοτήτων και υπέκυψε στον πειρασμό της παγκοσμιοποίησης, αυτού του… υψηλού ιδεώδους της διεθνούς τοκογλυφίας το τέλος της είναι προδιαγεγραμμένο.
            Μια Ευρώπη που απέτυχε να επαναφέρει τη σταθερότητα και την ανάπτυξη σε μια οικονομία μόλις του 2% , την Ελλάδα, και να την προστατεύσει από την αρπακτικότητα της διεθνούς κλεπτοκρατίας αξίζει να υπάρχει; Προς τι;
            Ασυγκάλυπτη ωστόσο η διοικητική ανεπάρκεια και η ένδεια οραμάτων της εγχώριας Αριστεράς. Αποδόμησε και το ηθικό πλεονέκτημα της αφετηρίας της.
            «Άρχε» (=κυβέρνα) συμβούλευε ο Σόλων. Αλλά «πρώτον μαθών άρχεσθαι» (=αφού πρώτα μάθεις να είσαι αρχόμενος). «Άρχεσθαι γαρ μαθών άρχειν επιστήσει» (=γιατί αφού μάθεις να άρχεσαι, τότε θα είσαι σε θέση να άρχεις). Δοκιμασμένες αλήθειες που γκρεμοτσακίζουν όσους τις καταπατούν.
            Αποκαλυπτικότατη η Handelsblatt (4/5/16) προβάλλει την έρευνα της Ευρωπαϊκής Σχολής Μανατζμέντ και Τεχνολογίας του Βερολίνου. Καταπελτώδη τα ευρήματά της: από τα 220 δισ. ευρώ των δανείων μας μόνο το 5% (9,7 δισ.) κατέληξε στον ελληνικό προϋπολογισμό. Το 95% διατέθηκε για τη σωτηρία των ευρωτραπεζών ως εξής: 86,9 δισ. για παλαιά χρέη 52,3 δισ. για τόκους και 37,3 δισ. για ανακεφαλαιοποίηση  των ελληνικών.
            Για το 2018 θα χρειασθούμε 12 δισ. ευρώ, 6 για να μηδενίσουμε το πρωτογενές έλλειμμα και άλλα τόσα για να πετύχουμε το ποθητό πρωτογενές πλεόνασμα = 3,5% του ΑΕΠ.
            Αυτό σημαίνει άλλα μέτρα, (=νέα μνημόνια) και ασφαλώς περαιτέρω ύφεση και λόγω νέας υπερφορολόγησης κάθετη μείωση φορολογικών εσόδων.
            Πρόκειται για φαυλεπίφαυλο σχέδιο αφανισμού της Ελλάδος αφού οδηγεί αναπόφευκτα και σε εθνικοαμυντική αποδυνάμωσή μας. Το ΝΑΤΟ είναι για μας βαρίδιο. Ωμή η πρόσφατη δήλωση Στόλτενμπεργκ: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ευαίσθητα ζητήματα στο Αιγαίο Πέλαγος. Γι’ αυτόν τον λόγο είχαμε δηλώσει με μεγάλη προσοχή όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε, ότι το ΝΑΤΟ θα έχει ευαισθησία σε οποιαδήποτε εθνική θέση, απόφαση που αποτελεί και τη βάση της δράσης μας εξαρχής» (Καθημερινή, 24/4/16). Τόση «ευαισθησία» ώστε η νατοϊκή αρμάδα να παρακολουθεί ακίνητη τις πρωτοφανείς τουρκικές προκλήσεις εναντίον μας.
            Η Τουρκία είναι ο κύριος εχθρός μας.  Οι ηγεσίες μας όμως αρνούνται επιμόνως να το συνειδητοποιήσουν. Το ΝΑΤΟ θα μας στηρίξει, αν μια στο τρισεκατομμύριο μας επιτεθεί η… Ρωσία!!!  Για Ελλάδα – Κύπρο «νίπτει τας χείρας του». Η Άγκυρα κατατρύχεται από όγκο προβλημάτων, αλλά ο επεκτατισμός της είναι στο DNA της και τον λειτουργεί στην διαπασών. Αμερικανοί και ιδίως Ρώσοι δείχνουν να το κατάλαβαν. Αντιθέτως η Ευρώπη εξακολουθεί να κάνει striptease ενδίδοντας στις απαιτήσεις του σουλτάνου.
            Ο ΥπΕξ κ. Κοτζιάς απαριθμεί τα τουρκικά προβλήματα (Συνέντευξη στον Π. Σαββίδη, Ανιχνεύσειςhttp://www.anixneuseis.gr)  αλλά η αυτοκαθησυχαστική διαπίστωσή του ότι ο Ερντογάν δεν έχει δείξει διάθεση για θερμά επεισόδια, αλλά μόνον για αμφισβητήσεις, δεν επιβεβαιώνει την εθνική μας αποφασιστικότητα. Οι αμφισβητήσεις του Τούρκου δεν είναι λεκτικές, αλλά πεισματικά εμπράγματες. Μην αυταπατώμεθα.
            Κείμενο ρωμαλέο με στιβαρές θέσεις, η Διακήρυξη των «10» (Κασιμάτης, Φίλιας, Νεάρχου, Αξελός, Ήφαιστος, Μάζης, Ευρυβιάδης, Αλευρομάγειρος, Βάσσης, Στοφορόπουλος) για την Κύπρο μας.
            Καταγγέλλει την σκόπιμη καλλιέργεια αισιοδοξίας για δήθεν λύση, ενώ πρόκειται για παραπλάνηση αναφορικά με το πραγματικό περιεχόμενο του συζητούμενου σχεδίου. Η διζωνική - δικοινοτική ομοσπονδία πάσχει αφετηριακά. Καταλύοντας την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας υποδουλώνει την πλειοψηφία στη τ/κ μειοψηφία δηλαδή στην Άγκυρα που την ελέγχει πολιτικοστρατιωτικά και δημογραφικά (οι έποικοι είναι υπερδιπλάσιοι των τ/κ).
            Το ευρωπαϊκό κεκτημένο δεν θα ισχύει αφού η  δυσώνυμη συμφωνία χαρακτηρίζεται «πρωτογενές ευρωδίκαιο».
            Όμως το Κυπριακό δεν είναι διακοινοτικό, αλλά πρόβλημα εισβολής, κατοχής και εποικισμού. Λύση υπέρ ε/κ και τ/κ σημαίνει αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων.  Η συζητούμενη είναι καταστροφή. Ελλαδίτες και Κύπριοι μην ξεχνούμε ότι:
…«Τη λευτεριά μας τούτη
δεν την ήβραμε στο δρόμο
και δε θα μπούμεν εύκολα
στου αυγού το τσόφλι,
γιατί δεν είμαστε κλωσόπουλα
σ’ αυτό να ξαναμπούμε πίσω
μα εγίναμε πουλιά, και τώρα πια
στο τσόφλι μέσα δε χωρούμε»! (Μακρυγιάννης)

 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης