26.6.16

Στο δια ταύτα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Αγία και Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδος αποτελεί κοσμοιστορικό γεγονός. Η μακρά προετοιμασία της δείχνει το μέγεθος του εγχειρήματος και οι απουσίες της τελευταίας ώρας τις εγγενείς δυσκολίες του.
Η ιστορία σχεδόν ποτέ δεν δικαίωσε απόντες, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για όργανο όπου εφαρμόζεται η θεμελιώδης δημοκρατική αρχή «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω»( στ΄ κανόνας Α΄ Οικουμενικής).
Οι απόντες συνέπραξαν σε όλη τη προδικασία και επέλεξαν για ακατανόητους λόγους, πάντως άσχετους προς την αλήθεια και το δόγμα της Εκκλησίας να απουσιάσουν. Επιλογή τους και ευθύνη τους.
Στην Ορθοδοξία η Αυτοκεφαλία εγγυάται την ελευθερία των Εκκλησιών και η Συνοδικότητα την ενότητά τους και την δύναμη να μαρτυρούν περί της αληθείας.
Το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο δεν έπαψε να είναι κατά τον χαρακτηρισμό του μεγάλου βυζαντινολόγου Steven Runciman «Εκκλησία εν αιχμαλωσία». Και είναι άθλος τού Προκαθημένου του η πραγμάτωση της Συνόδου.
Η επίσημη Ελλάς με τις αφελείς ψευδαισθήσεις τής μηδέποτε υπαρξάσης ελληνοτουρκικής φιλίας δεν τόλμησε  να εκπονήσει μια Μεγάλη Πολιτική. Στα πλαίσια μιας τέτοιας στρατηγικής οφείλαμε να καταστήσουμε σημαία την πρόσκτηση διεθνούς προσωπικότητας για το Πατριαρχείο, ώστε να πάψει να ασφυκτιά ως ίδρυμα εσωτερικού τουρκικού δικαίου.
Αντιπαρήλθαμε με πρωτοφανή αδράνεια την εξόντωση του Ελληνισμού, Κωνσταντινουπόλεως, Ίμβρου, Τενέδου και φυσικά τις κατ΄ εξακολούθηση προκλητικές παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης.
Η υποτιθέμενη προστασία του Οικουμενικού Θρόνου υπήρξε το άλλοθι των ελλαδικών ηγεσιών για την απραξία τους απέναντι στους μονίμως κλιμακούμενους τουρκικούς εκβιασμούς.
Σοβεί ο γνωστός γεωπολιτικός ανταγωνισμός ΗΠΑ-Ρωσίας, αλλά κατά περιόδους ξεφυτρώνει και το ιδεολόγημα της «Γ΄ Ρώμης».
Μια πολυδιάστατη ελληνική εξωτερική πολιτική δεν θα άφηνε ποτέ να συρθούν τα πράγματα στην πρόσδεση του ενός ή του άλλου ανταγωνιστή, αλλά θα ισορροπούσε κερδίζοντας.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι υποτίθεται πίεσαν την Τουρκία να ανοίξει επιτέλους την Χάλκη. Προφανώς οι πιέσεις δεν ήταν όσο έπρεπε άτεγκτες, ούτε της Ελλάδος προς ΗΠΑ, ούτε των ΗΠΑ προς Άγκυρα.
Και χωρίς τους «4» η Μεγάλη Σύνοδος είναι βέβαιο ότι επετέλεσε το σοβαρό της έργο.
Η πρόταση του Οικουμενικού για επανάληψή της κάθε 7 χρόνια είναι εύστοχη.
Ο κόσμος οδυνάται και δοκιμάζεται αγρίως από τις σύγχρονες πληγές του Φαραώ. Οι «δοκούντες άρχειν των εθνών» κάνουν το παν για να τον καταστήσουν έρμαιό τους γκρεμίζοντας πεισματικά τις σταθερές του.
Η Ορθοδοξία σε πραγμάτωση του κανόνα πίστεως, ελπίδας και αγάπης έχει ένα ρωμαλέο κοινωνικό ιδεώδες. Αυτό είναι μετα-καπιταλιστικό, μετα-σοσιαλιστικό, μετα-κομμουνιστικό και μετα-μεταμοντέρνο.


Και μια αποστροφή του T.S. Eliot για την Ορθοδοξία. Την καταγράφει ο Σεφέρης:
 «Μιλήσαμε για τον μυστικισμό στην Ορθοδοξία.
 -Μου φαίνεται πως η Ορθοδοξία είναι πιο κοντά
 στην αρχέγονη χριστιανοσύνη, παρατήρησε». (Δοκιμές β΄, σ.194)
Η Γ. Δ/ντρια της Unesco επιφορτισμένη να προστατεύσει τα μεγάλα μνημεία του κόσμου (όπως Αγία Σοφία) αδράνησε προκλητικά  στην ισλαμική προσβολή, προφασιζόμενη ότι δεν το έμαθε(!) Ανάξιος ο μισθός της…
Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν είναι γνωστό το βρετανικό αποτέλεσμα. Ενδεχόμενη υπερψήφιση του Brexit θα προκαλέσει σίγουρα τεκτονικό σεισμό στα θεμέλια της Ευρωένωσης.
Όπως όμως συμβαίνει σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει εκ βάθρων να ξαναχτιστεί το οικοδόμημα. Επιβάλλεται να ξεκινήσει μια de profundis συζήτηση για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, με όρους που θα αποτρέπουν την επανάληψη της τραγωδίας.
Σε περίπτωση εξάλλου υπερψήφισης της παραμονής, αφού λυτοί και δεμένοι του διεθνούς συστήματος πάλεψαν με νύχια και με δόντια να κατασκευάσουν πλειοψηφία, θα είναι τραγικό λάθος η αναξιόχρεη  θεσμική ηγεσία της Ένωσης να το ερμηνεύσει ως θρίαμβο της καταστροφικής πολιτικής της και να επιδοθεί σε χορούς και πανηγύρια, ως νικητής και τροπαιούχος. Η εσχάτη πλάνη θα είναι τότε χείρων της πρώτης.
            Τελικά ασχέτως αποτελέσματος  στο «δια ταύτα»  πρέπει να αλλάξουν τα πάντα στην Ευρώπη
            Με ή χωρίς Brexit η Ευρώπη είναι μία γερασμένη δημογραφικά ήπειρος με διάχυτα τα συμπτώματα διαφθοράς. Οι ηγεσίες της είναι κατώτερες των περιστάσεων. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η περιέλευση της Ένωσης στη γερμανική ηγεμονία και οι ενδημικές παθογένειες από τις οποίες κατατρύχεται επιβεβαιώνουν την γερμανική αδυναμία δημιουργικής ηγεμόνευσης.
            Ήρθε ο Μπαν Κιν Μουν, Γ.Γ. ΟΗΕ (παγκόσμιο αριστείο απραξίας). Πρώτη  έγνοια του να επισκεφτεί τις εδώ ΜΚΟ του Soros (τάχα και φιλανθρώπου). Γιγαντιαίο δίκτυο διαπλοκής, πολυπολιτισμικών οραμάτων και εξωθεσμικών παρεμβάσεων. Απεργάζεται και προωθεί διαλυτικά σχέδια κρατών και εθνικών οντοτήτων. Εξάρτημά του το γνωστό ΕΡΙM που χρηματοδοτεί αδιαφανώς σε 45 χώρες 450 οργανώσεις, εν αις και πολλές ελληνώνυμες.
            Αυτοί ανέδειξαν το προσφυγικό σε κυρίαρχο ζήτημα εργαλειοποιώντας το με στόχο τη μετάλλαξη των κοινωνιών, όσο οι λαοί θα παραμένουν ανενεργοί.

                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

20.6.16

Νικούμε πάντοτε, όταν επιβεβαιώνουμε ηρωισμό και αριστεία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Οι πολιτικοί αναμορφωτές θεωρούνται γενικώς είδος απεχθές. Γνωστή η καβαφική αποστροφή : «Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς». (Εν Μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ.). Μας προέκυψαν εν τούτοις και εν … Μικρά Ελληνική Αποικία (Χρέους) 2016 μ.Χ.(!) διάφοροι κορυβαντιώντες αναθεωρητές των αξιών ζωής του λαού μας. Καίρια η απάντηση του Αρχιεπισκόπου: «Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα και εν πολλοίς αποφασισμένα. Σκοπός τους αυτός ο λαός να αλλοιωθεί στην πίστη στην ιστορία και τις παραδόσεις, ώστε να μπορούν εύκολα να τον διαφεντεύουν» (12/6/16).
            Οι αναμορφωτές  θέτουν σε εφαρμογή σχέδια κατεδάφισης των διαχρονικών πυλώνων του Γένους. Στόχος τους- στην ουσία στόχος των ξένων πατρώνων τους ο αφανισμός της πολιτιστικής μας ταυτότητας και η επικυριαρχία ενός πολτοποιημένου αναφομοίωτου πολυπολιτισμού.
            Οι λειτουργικώς αναλφάβητοι έσπευσαν να καταργήσουν τα Αρχαία (τα Θρησκευτικά φοβήθηκαν προς το παρόν). Όμως ουκ οίδασι τι ποιούσι «Ελληνική δεν είναι μόνο η δημοτική μας γλώσσα. Ελληνικά-Ελληνικότατα- είναι και τα προηγούμενα και τα παλαιότερα Ελληνικά μας»  τους αποκρίθηκε ο πλέον ειδικός Γ. Μπαμπινιώτης ( Νέα 28-29/5/16). Και το ράπισμα του Δασκάλου: «Υπάρχει η διαχρονική γλωσσική μας παρακαταθήκη από ρίζες, φράσεις, μηχανισμούς δομές και λεκτικούς όρους που μπολιάζουν τη σημερινή γλώσσα σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδιανόητη κάθε τεχνητή αφαίρεση, ή αγνόηση αυτών των διαχρονικών συστατικών».
            Η έρπουσα πολιτική ορθότητα πασχίζει να εξαφανίσει απ΄ τους πολίτες την αίσθηση του ανήκειν. Αυτός που αισθάνεται ότι ανήκει σε μία ολότητα, εθνική, πνευματική, κρατική υπερασπίζεται τη συνοχή και την οντότητα της και προστατεύεται απ΄ αυτήν. Οι δυνάστες διεθνώς θέλουν πνευματικά αφοπλισμένους τους λαούς γι΄αυτό με την ευγενική συνδρομή εγχωρίων υπηρετών χτυπούν την Εκκλησία, ξηλώνουν την Ιστορία, εξασθενίζουν τις Παραδόσεις. Οι επιχώριες  ηγεσίες καθηλώνονται σε ρόλο παθητικού θεατή. Ενεργοί παίχτες είναι τα αφεντικά.
            Οι εξουσιαστές επιχειρούν να πλήξουν, την raison d' être του εξουθενωμένου από την  κλιμακούμενη εγκληματική λιτότητα λαού μας.
            H τρομερή Λέσχη των υπερπλουσίων- Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (με συμμετοχή πάντοτε προαλειφόμενων κυβερνητών μας (ευτυχώς αρκετοί δεν κατάφεραν να γίνουν…), λανσάρει για τα θύματά της τους κατατρεγμένους του κόσμου τον νεοφανή όρο «πρεκαριάτο» . Απ’  αυτό θα την βρουν!
            Προ 8μήνου οι εταίροι μας εξήγγειλαν πρόγραμμα επείγουσας μετεγκατάστασης στις χώρες τους 160.000 προσφυγομεταναστών από Ελλάδα-Ιταλία. Από μας πήραν μόλις 1.700. Οι αδικοπραγούντες παραμένουν ατιμώρητοι αφού οι αποφάσεις της Ε.Ε. είναι leges imperfectae = η παράβασή τους δεν επάγεται καμμία κύρωση. Ύστερα θα ΄χουν άδικο οι Βρετανοί να υπερψηφίσουν Brexit;
            Εξ  Αμερικής μια ωμή  αλήθεια  που  τσακίζει κόκκαλα . Προέρχεται  από τον
Paul Craig Roberts της Wall Street Journal, 2/6/16, μεταφρ. (Μ.ΣτυλιανούΔιαδίκτυο):
            «Οι ξένες Τράπεζες δεν θέλουν να είναι η Ελλάδα σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, επειδή οι Τράπεζες επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν την  ελληνική αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους προκειμένου να ληστέψουν την Ελλάδα από τα σταθερά της κεφάλαια και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές». Καταλάβαμε;
            Γι αυτό Βερολίνο-Δανειστές δεν ενδιαφέρονται να βγει η χώρα από την κρίση αλλά την σπρώχνουν ακόμα βαθύτερα σ’ αυτήν.
            «Πριν αλέκτορα φωνήσαι» η επιβεβαίωση: Τίμημα Ελληνικού 915εκ. εισπρακτέα σε…10 χρόνια! Υποχρέωση επενδυτή να επενδύσει 5,5δισ. αλλά σε 25 χρόνια! Ζήσε Μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι!
            «Θέατρον εγεννήθημεν τω κόσμω και αγγέλοις και ανθρώποις» ( Α΄Κορ. 4,9).
            Είμαστε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενοι. «Δεν υπάρχει καταγεγραμμένο προηγούμενο χώρας του ΟΟΣΑ που να είχε την εμπειρία ενός παρόμοιου κατακλυσμού»  δήλωσε ο  Γ.Γ. ΟΟΣΑ Χοσέ Γκουρία (Καθημερινή, 5/6/16).  
Αναγνώρισε όμως τις δυνατότητές μας: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις αλλά  διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό από τα πιο σκληρά εργαζόμενα με μορφωτικό επίπεδο πάνω από τον μέσο όρο του δείκτη PISA».
            Βεβαίως παραμένει αναπάντητο το ερώτημα πώς οι Ιταλοί κέρδισαν πέρσι από τις κρουαζιέρες 4,6δισ και εμείς μόνον 450εκ!
Οι συνεχιζόμενες αλβανικές προκλήσεις δείχνουν ότι η Αθήνα δεν έστειλε σοβαρό μήνυμα ισχύος, αποτροπής και αμοιβαιότητας. Ένα απίστευτο φοβικό σύνδρομο διαπερνά σχεδόν διαχρονικά και οπωσδήποτε τώρα τις ηγεσίες μας και αγκυλώνει τις (αντι)δράσεις τους.
            Η Άγκυρα (και οι δορυφόροι της) πουλάει τρέλλα σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς που είναι τελείως τυφλοί όταν πρόκειται για Τουρκία.
            Οι ημέτεροι υποβάθμισαν απαραδέκτως επί μεγίστη εθνική ζημία το ζήτημα της Αγίας Σοφίας αντί να το αναδείξουν διεθνώς παντιέρα.
            Στην ιστορία νικούμε πάντοτε, όταν επιβεβαιώνουμε ηρωισμό και Αριστεία.
            Το γεωπολιτικό μας περιπεπλεγμένο. Πρέπει να κερδίσουμε χρόνο χωρίς να απολέσουμε έδαφος με την βεβαιότητα ότι «μελλοντικές ανακατατάξεις στον πλανητικό συσχετισμό δυνάμεων θα εξασθενίσουν το γεωπολιτικό δυναμικό της Τουρκίας και θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να πάρει μια ιστορική ανάσα» (Π. Κονδύλης, Η θεωρία του πολέμου σ. 409).
                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

14.6.16

Αποζητούμε το νου και το κουράγιο εκείνων που προχωρούν μπροστά

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Οι περιώνυμοι «θεσμοί» αφού ό,τι είχαμε και δεν είχαμε «μας τα μάσησαν», τώρα μας δουλεύουν: Ο Νταϊσελμπλουμ δηλώνει θαυμαστής του πρωθυπουργού επειδή «υποσχέθηκε τα αδύνατα και μολονότι υπανεχώρησε παραμένει στην εξουσία». Ενώ μας κάνει trolling: «Δεν χρειάζεται να πουλήσετε τα πάντα»! Στο ίδιο μήκος κύματος ο Ομπστφελντ (ΔΝΤ): «Η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει και άλλον πόνο»! Στο δια ταύτα όμως αξιώνουν το ακαταδίωκτο των εμπειρογνωμόνων του δυσώνυμου Υπερταμείου.
Τίμιος μαζί μας ο γερμανός «σοφός» Μπόφινγκερ (ΒΗΜΑ 29/5/16): «Η πρόσφατη απόφαση τουEurogroup θα οδηγήσει σε περαιτέρω επιδείνωση και αντί για ανάπτυξη σε τέλμα». Προτείνει να μας αφήσουν «για δύο χρόνια ήσυχους, χωρίς προγράμματα λιτότητας, με την ελπίδα ότι η οικονομία θα βρει μόνη τον εαυτό της». Τον ακούει κανείς;
            Είμαστε η μοναδική χώρα της περιοχής χωρίς εθνικό δόγμα. Οι περίοικοι όλοι, έχουν επικαιροποιήσει τα εθνικά τους πιστεύω. Κατέληξαν τι είναι, που αποβλέπουν. Αυτό διαποτίζει το ιστορικό τους γίγνεσθαι.
            Η Αλβανία υπήρχε τα τελευταία 25 χρόνια αποδέκτης μιας τεράστιας, οικονομικοπολιτικής  ελληνικής βοήθειας, άνευ όρων και ορίων. Μας βαραίνει η απουσία αίσθησης αμοιβαιότητάς απ΄ τον «απέναντι». Do utdes.
            Όμως  λεηλατεί τις περιουσίες των Βορειοηπειρωτών. Δημεύει το βιός τους.
Ο (τουρκ)αλβανός πρωθυπουργός Ράμα αφηνίασε αυτές τις μέρες. Ξέθαψε τσάμικο,  «ανακάλυψε» ότι το μαντείο της Δωδώνης είναι…αλβανικό, ο Δίας …αλβανός(!) η Τσαμουριά φτάνει στον Όλυμπο και άλλα τερατουργήματα, που όμως στη διεθνή πολιτική δεν είναι ποτέ για γέλια …(Τι γύρευε προχθές ο ΥπΕξ μας σ΄ αυτό το ναρκοθετημένο τοπίο;)
            Επείγουν: α) Εκ βαθέων αναθεώρηση της πολιτικής μας απέναντι του θρασύδειλου γείτονα που λειτουργεί ως τούρκος ανθύπατος. Γι΄ αυτό είναι ψευδαίσθηση φιλίας ό,τι δεν είναι «εν τη παλάμη».
            β) Άμεσα σοβαρά αντίμετρα.
            Ονειδίζοντας  για άλλη μια φορά τον Ελληνισμό και χλευάζοντας τα όσια και ιερά μας με «υπεροψίαν  και μέθην» ο σουλτάνος έστησε τον ιμάμη του  καταμεσίς στην Αγία Σοφία.
             Άνευρη η επίσημη αντίδραση. Ενώ η δια στόματος του ΑνΥπεξ φρικαλέα: «Δεν είναι τραγικό να διαβάζεται το κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία (..) δεν είναι έλλειψη σεβασμού». Άφεριμ!
            Όπως θα την σατίριζε ο Σουρής, η κυβέρνηση «ξελογιάστηκε, τις έστριψαν οι βίδες». Τη μια ο ένας υπουργός δηλώνει ότι «δεν υπήρξε Γενοκτονία». Μετά ο άλλος ότι η βεβήλωση-επανισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας «δεν είναι έλλειψη σεβασμού». Τελικά φαίνεται νιώθουν κάποιοι ντροπή, βάζουν τον ΑνΥπεξ να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, αλλά δεν τολμούν να τον στείλουν στο σπίτι του…
            Οφείλουμε να ξεσηκώσουμε όλον τον πολιτισμένο κόσμο. Μπορούμε,  να ανακόψουμε τη φόρα και την τρέλλα του εγωπαθούς  νεοοθωμανού.
            Η απόφαση της Bundestag για την αρμενική Γενοκτονία είναι όντως ιστορική, γιατί η Γερμανία συνέπραξε και καθοδήγησε τότε το έγκλημα δια του γερμανού αρχιστρατήγου των Γενοκτόνων Λίμαν Φον Σάντερς.

Ωστόσο η αναγνώριση είναι μισή. Στο ίδιο φρικτό μαρτύριο υπεβλήθη ο Ελληνισμός της Ανατολής, Ποντιακός, Μικρασιατικός, Θρακικός και οι άλλες χριστιανικές εθνότητες.
Χίλια μπράβο στην επιμονή και το πείσμα του αρμενικού έθνους να δίνει επί 100 χρόνια ασταμάτητον αγώνα μέχρι την τελική του δικαίωση. Κρίμα σε μας!
            Εμείς δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι παραδοθήκαμε σε ένα ακατανόητο φοβικό σύνδρομο. Και όταν βραδυφλεγώς μετά από 70 χρόνια μισοαφυπνισθήκαμε, κομματιάσαμε τη δική μας Γενοκτονία σε Ποντιακή, Μικρασιατική, Θρακική. Πάμε έκτοτε στα διεθνή fora διαιρεμένοι ονειροπολώντας διεθνοποίηση και αναγνώριση. Ψευδαίσθηση όσο δεν προχωρούμε σε μια αντεπιθετική διπλωματία που να διεκδικεί με πείσμα και συνέπεια ό,τι μας ανήκει.
Η γλώσσα των Ελλήνων έρχεται από πολύ μακρυά. Είναι ενιαία από τον Όμηρο ως τις μέρες μας. Ασφαλώς εξελισσόμενη, αλλά ενιαία. Γι΄ αυτό μιλούν καλά Νέα ελληνικά όσοι ξέρουν Αρχαία. «Γλώσσα και ψυχή είναι δύο πράγματα που δεν διαχωρίζονται»(Νικηφόρος Βρεττάκος, Η φθορά της γλώσσας φθορά του Έθνους, σ.7).
            Ο Σεφέρης έγραψε σοφά:
            «Ο Θεός μας χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρωστη, πεισματάρα και χαριτωμένη, που αντέχει ακόμη, μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά για να τη φάνε· έφαγαν όσο μπόρεσαν, αλλά απομένει μαγιά(…) Η μαγιά λιγοστεύει και δε μένει πια καιρός για να μένουμε αμέριμνοι. Δεν είναι καινούργια τα σημεία που δείχνουν πως αν συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο, αν αφεθούμε μοιρολατρικά στη δύναμη των πραγμάτων, θα βρεθούμε στο τέλος μπροστά σε μια γλώσσα εξευτελισμένη, πολύσπερμη και ασπόνδυλη»(Δοκιμές Β΄ σ.173). Εκεί μας πάνε οι νέοι «αναμορφωτές».
            Όταν ξένες χώρες (επαν)εισάγουν τα Αρχαία Ελληνικά στα σχολεία τους η εξαγγελία για κατάργησή τους εδώ, είναι παράλογη και σκοταδιστική. Στάδιον λαμπρόν πάντοτε η επικαιροποίηση της διδακτικής τους.
            Τέλμα. Εγγύηση για την έξοδό μας όσοι κρατούν τα βαθιά κοιτάσματα της εθνικής μας μνήμης. Δε γυρεύουμε «μήτε το σταμάτημα, μήτε το γύρισμα προς τα πίσω· γυρεύουμε το νου, την ευαισθησία και το κουράγιο των ανθρώπων που προχωρούν εμπρός» (Σεφέρης, ενθ. αν σ.178).

                                                         *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

5.6.16

Ρίτσος: “πείτε και το πατερμώ σας πρι πλαγιάστε”

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Καραγκιοζλίκια του νεοσουλτάνου με αφορμή την επέτειο της Αλώσεως. Παραλήρημα του νάρκισσου ως νέου.. Πορθητή. Συρφετός εκατομμυρίου νεογενιτσάρων να ουρλιάζει έξω από την Αγιά Σοφιά, απαιτώντας να ξαναγίνει τζαμί…
Το νόημα της 29/5/1453 συνόψισε με θαυμαστό τρόπο ο Γέρος του Μοριά στον διάλογό του με το ναύαρχο Άμιλτον: «Όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθε ο Άμιλτον να με ιδεί, μου είπε ότι Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύσει. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι, 'Αυτό δεν γίνεται ποτέ. Ελευθερία ή Θάνατος. Εμείς καπετάν ‘Αμιλτον, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς  εμείς,  εζούσαμε  ελεύθεροι  απο γενεά σε γενεά. Ο Βασιλεύς  μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποια η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;''--''Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφται. Τα  φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα Βουνά». Και η φοβερή κατάληξη: «Έτσι δεν με ωμίλησε πλέον»!(Απομνημονεύματα, επιμ. Βαλέτα, Α΄σελ. 179).
            Ασύγγνωστα λάθη και παραλείψεις του νεότερου Ελληνισμού μας στέρησαν την επανελλήνιση της Βασιλεύουσας. Στην μεγαλειώδη προέλασή μας (1912-20) αγγίξαμε τα προαιώνια όνειρα του Γένους. Κορυφαίος ιστορικός, ο Douglas Dakin (Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923,σελ.390) μας χρεώνει ότι είμαστε ο μόνος λαός της Βαλκανικής που δεν απελευθέρωσε την ιερή του πόλη. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί α) τον Ιούλιο του 1922 «αν οι Έλληνες είχαν εξαπολύσει από την Ανατολική Θράκη επίθεση κατά των γραμμών της Τσατάλτζας, αντί να στέλνουν τεράστιες δυνάμεις κατά της Άγκυρας που κατείχαν τα στρατεύματα του Κεμάλ». β)τον Μάιο του 1923 μετά την Καταστροφή, σε αντεπίθεση με την ανασυνταγμένη στρατιά του Έβρου  «κατά του στρατού του Κεμάλ που παρά την νίκη του ήταν διαιρεμένος σε φατρίες και σε κατάσταση διάλυσης».
            Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι ο επηρμένος νεοισλαμιστής ποδοπατεί βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού του, απειλεί όσους δεν τον προσκυνούν, επιμένει να είναι δύναμη Εισβολής, Κατοχής, Εποικισμού, της Κύπρου. Εκβιάζει στρατιωτικά τους γύρω. Ο  δημόσιος βίος του απάδει προς τα διεθνή νόμιμα. 
Παρά ταύτα σέρνει στα παλάτια του τους πάντες. Από την Μέρκελ ως τον Μπαν Κιν Μουν. Έτσι απενοχοποιείται και νομιμοποιείται. Αλήθεια τι γύρευαν εκεί προχθές  Τσίπρας και Αναστασιάδης;
Οι Αλβανοί εξακολουθούν να λειτουργούν αθεράπευτα ως Τουρκαλβανοί. Αγνώμονες απέναντί μας που τους γλυτώσαμε από την πείνα και την μιζέρια και συνεχίζουμε ανοήτως παρά τα προβλήματά μας να το πράττουμε. Κανένα αντίμετρο  για την πρόσφατη  πρόκληση του Αλβανού ΥπΕξ.
Σε μία εποχή όπου αραιώνουν τα παραδείγματα δημοσίων προσώπων που εκφράζουν την Εκκλησία, ο Βλαδίμηρος Πούτιν με την σεμνή και μετρημένη παρουσία του εδώ, επιβεβαίωσε την εικόνα Ορθοδόξου Χριστιανού Ηγέτη  με βιωματική εκκλησιαστική σχέση.
Η Ρωσία είναι ξανά Υπερδύναμη. Η  Δύση όμως της δείχνει αδικαιολόγητη καχυποψία, δυσπιστία και εχθρότητα, όπως σε άλλους καιρούς έδειχνε απέναντι στο Βυζάντιο.
Είναι βέβαιο ότι οι προχθεσινοί πανηγυρτζήδες της Αλώσεως δεν θα προέκυπταν στην ιστορία, αν από το 1453 δεν είχε προηγηθεί η απαισιότερη Άλωση, η φραγκική του 1204.
Γίνεται λόγος για στρατηγική σχέση με την Ρωσία. Σημασία έχει  το timing της.
Η Ρωσία είναι μια αυτοκρατορία  που ζυγίζει τα συμφέροντά της κάθε στιγμή. Σήμερα που οι σχέσεις της με την Τουρκία είναι οι χειρότερες, ήρθε η καταλληλότερη στιγμή για δράση υπέρ της Ελλάδος. Αλλά σήμερα! Το ίδιο συμβαίνει με τις τουρκο-ισραηλινές και τις τουρκο-αιγυπτιακές σχέσεις. Τώρα χάνεις ή κερδίζεις το στοίχημα. Τουτ΄ αυτό ισχύει  για το παντοδύναμο αμερικανοεβραϊκό λόμπι. Για χρόνια υπηρέτησε μανιωδώς τα τουρκικά συμφέροντα. Με την ρήξη απελευθερώθηκε, αλλά ουδείς έκτοτε ενδιαφέρθηκε σοβαρά να το αξιοποιήσει υπέρ των ελληνικών θέσεων. Καιροί ου μενετοί!
Η κομπανία “Λιάκου, Φίλη και Σιας” έχει τελικά πρόγραμμα να ξεπατώσει τα θεμέλια του Γένους. Στην ιστορία το αποπειράθηκαν πολλοί. Από τον Ιουλιανό ως τον Στάλιν. Αλλά γκρεμοτσακίστηκαν πριν το πετύχουν. Τους τωρινούς ενοχλεί ο Επιτάφιος του Περικλή και πρόσωπα όπως Παπαδιαμάντης, Σεφέρης Ελύτης αλλά και Ρίτσος. Εγκλωβισμένοι στο δόγμα του εθνομηδενισμού, ανυποψίαστοι από αγωνία Ελληνισμού,  είναι ανίκανοι να καταλάβουν την ελληνική διαχρονία  και διάρκεια καθώς και την άρρηκτη σχέση Ορθοδοξίας και Ελληνικότητας.
Όσοι αλλαξοπίστησαν, αφελληνίστηκαν. Όσοι εξισλαμίστηκαν, εκτουρκίστηκαν.
 Και επειδή οι ημέτεροι αυτοαποκαλούνται αριστεροί, να διαβάσουν τις «Μονεμβασιώτισσες» του αυθεντικού αριστερού  Ρίτσου που συμβουλεύουν τα σχολιόπαιδά τους: «άιντε μωρέ διαβάστε ακόμα μια βολά την αλφαβήτα, κάτω απ΄ το λυχνάρι, πείτε και το πατερμώ σας, πρι πλαγιάστε»(Γίγνεσθαι,296).
Η παγκοσμιοκρατία ξεριζώνει κατά σύστημα τις αξίες του πολιτισμού απ΄ τους λαούς για να τους χειραγωγεί κατά βούληση.
Ο κ. Τσίπρας να κλείσει «άνευ υπαιτίου βραδύτητος»  τα μέτωπα που άνοιξε η κομπανία του της παιδείας. Πριν είναι πολύ αργά. . .


                                     *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης