29.10.16

“ Ένας Έλλην δύναται / ένας άντρας γενναίος…”

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Το σύστημα επιδιώκει, κατά…σύστημα, να υποβαθμίζει τη σημασία των εθνικών επετείων και τη μέθεξη του λαού σ΄ αυτές. Γιορτάζουμε τις μέρες αυτές τη νικηφόρα προέλαση του Ελληνισμού και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μας ανήμερα του Πολιούχου της Αγίου Δημητρίου το 1912. Και επίσης το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στο ιταμό τελεσίγραφο του Μουσολίνι στις 28 Οκτωβρίου 1940 και στις 6 Απριλίου 1941 του Αδόλφου Χίτλερ. Τότε  μεγαλούργησε η εθνική ομοψυχία και το αρραγές του εσωτερικού μετώπου. Θυσίες, ηρωισμοί, κατορθώματα επιβεβαίωσαν τη διαχρονική συνέχεια του  Έθνους μας και την αδιάσπαστη διάρκειά του.
Ανδρέας Κάλβος, ο θείος ποιητής των Ελλήνων εγκωμιάζει τους καρπούς της ενότητάς τους – όταν αυτή επαληθεύεται στις πραγματικότητες της ζωής:

«Ώ Έλληνες, ώ θείαι / ψυχαί, ΄που εις τους μεγάλους / κινδύνους φανερώνετε / ακάμαντον ενέργειαν – και υψηλήν φύσιν!»
Για να διερωτηθεί όμως αμέσως μετά:
«Πώς, πώς της ταλαιπώρου / πατρίδος δεν πασχίζετε / ΄να σώσητε τον στέφανον / από τα χέρια ανόσια / ληστών τοσούτων;» Πλεονάζουν πάντοτε οι ληστές εναντίον μας. Και στη συνέχεια πάλι ξανά ζητεί να αυτοεπιβεβαιωθεί η δύναμη των Ελλήνων με λυδία λίθο την γενναιότητά τους:
«Είναι πολλά τα πλήθη των / και φοβερά εις την όψιν, / αλλ΄ ένας Έλλην δύναται, / ένας άνδρας γενναίος / ΄να τα σκορπίση.»(Ηφαίστια, Ωδή Γ΄)

Πολιτική τάξη και σύμπασα η κοινωνία προσπέρασαν και αυτή την φορά το τετελεσμένο της επαναβεβήλωσης - επανισλαμοποίησης της Αγίας Σοφίας. Προσβάλλει τα εσώψυχα της Ορθοδοξίας και οφείλαμε να έχουμε ξεσηκωθεί και ξεσηκώσει τους πάντες. Τις ανά τον κόσμον Ορθόδοξες Εκκλησίες πρωτίστως. Τα διεθνή εκκλησιαστικά κέντρα των λοιπών Ομολογιών, τις ξένες κυβερνήσεις και τούς απανταχού της γης ανθρώπους καλής θελήσεως (όχι βεβαίως τις κακόφημες ΜΚΟ). Ο νεοοθωμανός έχει εξοκείλει ολότελα. Παραμιλάει άλλοτε ωμά και άλλοτε με υπονοούμενα, αλλά ευκόλως εννοούμενα, όπως προχθές «ξέρετε τι και πού εννοώ»! Εννοεί ασφαλώς τη Θεσσαλονίκη που όμως απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός με την νικηφόρα προέλασή του κατατροπώνοντας τον τουρκικό στρατό παρότι τον είχε οργανώσει άριστα ο γερμανός στρατάρχης Λίμαν φον Σάντερς. Επ΄ ευκαιρία ας «ηρεμήσει» ο σουλτάνος, ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και το λεγόμενο «σπίτι» του δεν είναι το πραγματικό, αλλά συγγενικό…Αυτά λένε οι ειδότες. Ο Ερντογάν κρώζει σαν κοράκι και βρυχάται ως ποντικός προσθέτοντας καθημερινά και ένα καινούργιο παραλήρημα αναθεωρητισμού, το οποίο ωστόσο δεν συνιστά τακτικόν ελιγμό όπως ορισμένοι εφησυχαστές επιχειρούν να μας πείσουν, αλλά στρατηγική επιλογή του.
Το σήριαλ με τη Λωζάννη είναι το άκρον άωτον του παραλόγου. Ο ταραχοποιός γνωρίζει πάντως άριστα ότι όταν το 1923 υπεγράφη η Συνθήκη οι πολιτικοί του πρόγονοι υπέγραψαν ως νικητές και εμείς ως ηττημένοι. Αν κάποιος επομένως δικαιούται να ζητήσει αναθεώρηση είμαστε εμείς και όχι οι τούρκοι.
Παρά ταύτα γίνεται κάθε μέρα θρασύτερος και προκλητικότερος κλιμακώνοντας την κρίση που δημιουργεί ο ίδιος. Λένε ότι μιλάει όπως σκέφτεται. Αλλά σκέφτεται όπως, όπως… Ο Ιάμβλιχος (250-326μ.Χ) προειδοποιούσε: «ομοίως επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ, δύναμιν». Είναι δηλαδή εξίσου επικίνδυνο να δώσεις σε μανιακό μαχαίρι και σε μοχθηρό δύναμη. Στον περί ου δένουν δυστυχώς αμφότερα…
Στην Αθήνα έρχεται ο Ομπάμα. Μικρό ή κανένα καλάθι. Ο πλανητάρχης μπορούσε να είχε κλείσει το αιματηρό μέτωπο της Συρίας, μπορούσε και όφειλε να τα βρει με τον Πούτιν παρακάμπτοντας την αρρωστημένη ρωσοφοβία του περίγυρου του. Αλλά έρχεται τώρα σε μια Ελλάδα εξαθλιωμένη από την γερμανική επιβολή λιτότητας και σε μια Ευρώπη με βαθιά κρίση συνοχής. Οργιάζει πάντως η παραφιλολογία περί διευθετήσεως χρέους. Μακάρι να γίνει κάτι.
Εκεί ωστόσο που δεν εξαρτάται από άλλους (Βερολίνο, Βρυξέλλες κ.λ.π.) και είναι αποκλειστικής και απόλυτης αρμοδιότητας του Αμερικάνου είναι ο οπλικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδος. Έχοντας οι ΗΠΑ σύμμαχο μιαν αμφιλεγόμενη και άκρως επισφαλή σήμερα Τουρκία έχουν χίλιους λόγους να καλύψουν εθνικοαμυντικά την πιο πιστή τους σύμμαχο στην περιοχή, την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ρίξει όλο βάρος της εδώ και θα έχει αποτέλεσμα αν κινηθεί σταθερά και αποτελεσματικά. Χρειάζεται μιαν ενδοαμερικανική υποστήριξη. Παρότι αργά, οι ισχυροί της Ομογένειας μπορούν να την εξασφαλίσουν,  αν κάποια αφυπνιζόμενη Ελλάς τους κεντρίσει…
Και να αξιώσει από τον επισκέπτη να ανακρούσει πρύμνα στις αφόρητες πιέσεις που  απεργάζονται την τουρκική ομηρία της Κύπρου. Μπάιντεν , Νούλαντ και όλα τα «καλά παιδιά» να πάψουν να δουλεύουν για τους τούρκους.
Θυμίζουμε ότι το υπαρξιακό πρόβλημά μας δεν είναι το οικονομικό.  Οι οικονομίες καταρρέουν και συχνά αναγεννώνται εκ της τέφρας. Το υπαρξιακό πρόβλημά μας είναι η ακεραιότητα των δύο κρατικών πυλώνων μας.
Καταλυτικό όπλο μας η ψυχή των Ελλήνων. η πνευματική της θωράκιση, οι ρίζες της. Αυτές πασχίζουν να ξερριζώσουν κάποιοι «προοδευτικοί» της αριστεράς και κοσμοπολίτες της δεξιάς.
«Ένα Έθνος είναι μια κοινότητα μνήμης. Οι άνθρωποι που χάνουν την μνήμη τους , χάνουν και την εθνική τους υπόσταση. Ο πολυπολιτισμός είναι στην ουσία του αντιευρωπαϊκός πολιτισμός»(Samuel Huntington, Ποιοι είμαστε;).
                            

                                                 *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

22.10.16

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:
 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!
Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.
Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!
Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα. Ακολουθεί το δόγμα Σημίτη «η εποχή των πολέμων έχει τελειώσει». Γι΄ αυτό αντιπαρήλθαμε άφωνοι Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι και όλες τις έκτοτε προκλήσεις, λεκτικές και εμπράγματες του εχθρού.
Υπάρχει η ισχύς του δικαίου αλλά και το αντίστροφο, το δίκαιο της ισχύος. Στις διακρατικές σχέσεις της σήμερον παρά τις περί του αντιθέτου επίμονες διακηρύξεις, επικρατεί ατυχώς το δεύτερο.  Κυνική η απάντηση της αθηναϊκής ηγεμονίας στους Μηλίους που επικαλούνται το δίκαιο της πόλεως «δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται δυνατά οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσι»(Θουκυδίδης Ε,89). ΄Η κατά την μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου: «Το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει όπου υπάρχει ίση δύναμις προς επιβολήν αυτού(…) ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι  του επιβάλλει η αδυναμία του».
Ο σουλτάνος ονειρεύεται ξυπνητός, αλλά μη υποκείμενος σε λογική και διαχειριζόμενος μιαν ογκώδη στρατιωτική μηχανή, ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκτροχιασθεί στα αίσχιστα εναντίον μας. Οι τελευταίες δηλώσεις του είναι ενδεικτικές των αποτρόπαιων σχεδίων του: «Η Τουρκία πλέον δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει. Το status quo κατά κάποιον τρόπο θα αλλάξει. Ή θα κινηθούμε με άλματα προς τα εμπρός και θα κερδίσουμε, ή θα καταδικαστούμε να χάσουμε εδάφη». Και το  διά ταύτα του: «Εγώ είμαι αποφασισμένος να κάνω άλμα προς τα εμπρός»! Δηλαδή ο εφέντης θέλει να κάνει τα γύρω του γης Μαδιάμ, όσο εξαρτάται βέβαια από αυτόν.
Νωρίτερα ο βουλιμικός ισλαμιστής με επιστολή του στον ΟΗΕ ονομάτιζε «τουρκικές» την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ  Ελλάδος – Κύπρου. Με την ίδια «λογική» εισέβαλε και κατέχει 1.000μ2  χιλιόμετρα στη Συρία. Πρόσχημα η εξάρθρωση του ISIS το οποίον ο ίδιος εκπαίδευσε, εξόπλισε, χρηματοδότησε. Είναι έτοιμος να μπει στην Μοσούλη παρά την αντίθεση των αμερικανών τους οποίους δεν υπολογίζει. Φυσικά, αφού ανοήτως αυτοί εξακολουθούν να τον υπολογίζουν.
Η Δύση «ευχαριστιέται» το μαστίγιο του Ερντογάν. Εσχάτως σε ανάλογο πειρασμό υπέκυψε και η Ανατολή. Ο συνήθως μετρημένος Πούτιν εναγκαλίζεται τον τούρκο στο όνομα στρατηγικών συμφερόντων, που κρίνονται πάντοτε ισχυρότερα των ηθικών.
Είμαστε αντιμέτωποι σε γεωπολιτικά τετελεσμένα. Εξαιρετικώς επείγων είναι ο εκσυγχρονισμός της εθνικοαμυντικής μας θωράκισης. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση οφείλουν αμελλητί να τον αναγάγουν σε απόλυτη προτεραιότητα.
Οι Αμερικανοί όσο μαζοχισμό και αν επιστρατεύουν για να παραβλέπουν καμώματα και προσβολές του Ερντογάν, θα έχουν ασφαλώς κάποια όρια. Μια σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεών μας έπρεπε πεισμόνως να έχει ήδη ζητηθεί, ή έστω τώρα.
Επείγει ένας πανεθνικός συναγερμός να αφυπνιστούν τα διεθνή κέντρα, μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο ο αφηνιασμένος ισλαμιστής στο όνομα των «συνόρων της καρδιάς του» να κάνει γυαλιά-καρφιά την σταθερότητα της περιοχής. Ο τυχοδιωκτισμός του αν δεν τεθεί άμεσα υπό αυστηρό έλεγχο θα διασαλεύσει την σύνολη περιφερειακή τάξη.
Στην Θράκη ερημοδικούμε και ας είναι στους άμεσους στόχους του εχθρού ο οποίος δι΄ εξαγοράς έχει αναδείξει τους μειονοτικούς σε στρατηγικό μετερίζι του και διαβρώνει συνεχώς τον ευάλωτο σε επιπόλαιες κομματικές προσεγγίσεις χώρο. Ο εθνικά ευπαθέστερος νομός έχει και τους τρεις βουλευτές του μουσουλμάνους, Αγκυρο…βολημένους! Τρανταχτά σημεία της άκρως επικίνδυνης απουσίας του κράτους από την τουρκοβαλλόμενη περιοχή στην έγκυρη ανάλυση του Μ. Κοττάκη (Δημοκρατία, 19/10/10) που ξεσκεπάζει την ανθελληνική δράση της γερμανοκίνητης Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Μειονοτήτων και τις καθόλου αθώες πρωτοβουλίες του ελληνώνυμου ΕΛΙΑΜΕΠ διαιτωμένου από το ελληνικό ΥΠΕΞ και τον Soros. Το τελευταίο, προλαβαίνοντας τον σουλτάνο, οργάνωσε πρόσφατα συνέδριο στη Θράκη με θέμα την… «αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης»!
Είμαστε επί ξυρού ακμής. Μας σώζει εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα……..     
    

  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.10.16

Το πρόβλημα δυστυχώς – ευτυχώς είμαστε Εμείς

Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Άριστον το αισώπειον του Αρχιεπισκόπου: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν». Απέφυγε ο Μακαριώτατος την δηκτικότερη βυζαντινή παροιμία: «Άνθρωπε ενεπρήσθη σου ο οίκος – Ουδέν δεινόν ˙ εγώ γαρ κατέχω την κλείν»(= άνθρωπε καίγεται το σπίτι σου -  Τίποτε κακό, έχω όμως το κλειδί)!

Βαλλόμεθα πανταχόθεν, και βαττολογούμε για δευτερεύοντα. «Υφίσταται ευρύτερος σχεδιασμός ώστε οι επόμενες γενιές Ελλήνων πολιτών να αποτελούνται από μία σχετική πλειοψηφία  ελληνογενούς πληθυσμού με ασθενή ταυτότητα και ένα άθροισμα εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων για τις οποίες θα ακολουθείται η πολιτική της μη ομαλής αφομοιώσεώς τους από την ελληνική κοινωνία;»(Αρχιεπίσκοπος προς τους πολιτικούς αρχηγούς).

Αυτή είναι η «φυσική» συνέχεια από τα έργα και της ημέρες του υπαρκτού (νεοταξικού) εκσυγχρονισμού. Τότε η εθνοαποδόμηση επεβλήθη και τέθηκαν υπό έλεγχο όλα τα κέντρα επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Σήμερα συλλέγουμε - και πολλαπλασιάζουμε - τους καρπούς εκείνης της σποράς.

Και ξαφνικά (;) ο αμήχανος και πολυμήχανος ισλαμιστής αρπάχτηκε από την Συνθήκη της Λωζάννης και αμφισβητώντας την ισχύ της  αποπειράται να θεμελιώσει τίτλους κυριαρχίας σε ολόκληρη τη νησιωτική Ελλάδα. Ορισμένοι επιχώριοι αναλυτές δίνουν αντιστρόφως ανάλογη βαρύτητα στις στοχεύσεις του επηρμένου νεοσουλτάνου επιμένοντας ότι στόχευε στο εσωτερικό του ακροατήριο αποβλέποντας να απομυθοποιήσει τον Κεμάλ και τα έκγονάτου. Μερικώς σωστό. Το βέβαιο είναι ότι επεδίωκε με ένα σμπάρο δύο τριγώνια. Και σ’ ό,τι αφορά τους κεμαλιστές ας (το ξε)καθαρίσουν εκείνοι οι οποίοι έσπευσαν ήδη να του ανταποδώσουν τα ίσα.

Η Λωζάννη ήρθε ως κάθαρση μετά την μεγάλη Μικρασιατική τραγωδία μας. Παρά την βιβλική καταστροφή του Ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής, οι αντοχές μας δεν κάμφθηκαν. Χαρακτηριστική η εναρκτήρια αποστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Λωζάννη: «Ευρίσκομαι εδώ διά να διαπραγματευθώ ως εμπόλεμος και όχι ως ηττημένος»!

Εντός σχεδόν μηδενικού χρόνου συγκροτήθηκε η Στρατιά του Έβρου. 110.000 Ελληνόπουλα πύκνωσαν τις μονάδες της, αποφασισμένα: «την Ελλάδα από το αυτί να την αρπάξουν και να την σώσουν, θέλει, δεν θέλει».(Ν. Πλαστήρας)

Ο έγκριτος ιστορικός Douglas Dakin μας καταλογίζει την βαρύτατη ευθύνη γιατί είμαστε το μόνο έθνος της Βαλκανικής που δεν απελευθερώσαμε την «Ιερή Πόλη» μας, την Κωνσταντινούπολη. Και είχαμε κατά τον ιστορικό (Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923,ΜΙΕΤ,σ.390) δύο φορές την δυνατότητα να το πετύχουμε. Την πρώτη τον Ιούλιο του 1922, ένα μήνα πριν την Καταστροφή, αν είχαμε εξαπολύσει από την Ανατολική Θράκη επίθεση κατά των γραμμών της Τσατάλτζας, αντί να στέλνουμε «τεράστιες δυνάμεις εναντίον της Άγκυρας που την κατείχαν τα στρατεύματα του Κεμάλ». Και δεύτερη φορά, τον Μάϊο του 1923, διαρκούσης της Διασκέψεως της Λωζάννης. Τότε οι Έλληνες «μπορούσαν να έχουν επιτεθεί με τις ανασυνταγμένες δυνάμεις τους κατά του στρατού του Κεμάλ που ήταν διαιρημένος σε φατρίες και σε κατάσταση διάλυσης». Αλλά δυστυχώς «και στις δύο περιπτώσεις φάνηκαν διστακτικοί, και κατέληξαν να δεχθούν τους όρους της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιταλίας»(ένθ΄ αν.σ.390), δηλαδή τη Λωζάννη. Άρα είμαστε εμείς που δικαιούμεθα να αξιώσουμε αναθεώρηση της Συνθήκης,  όχι οι τούρκοι.

Ο Ερντογάν κατηγορεί τους εκπροσώπους τους στη Λωζάννη ότι «δεν εκμεταλλεύτηκαν τη Συνθήκη». Προφανώς δεν διάβασε τα Απομνημονεύματα του υπαρχηγού της αντιπροσωπείας τους Νουρ Μπέη. Είχε θέσει υπόψη μας κρίσιμα κεφάλαιά τους ο κορυφαίος τουρκολόγος μακαριστός Νεοκλής Σαρρής.

Συγκρατούμε: Ο Ισμέτ αποχωρεί από την Συνδιάσκεψη λόγω αρνήσεως της Ελλάδος να δώσει αποζημιώσεις για την Εκστρατεία. Ισμέτ-Νουρ συζητούν περί του πρακτέου. Ο υπαρχηγός ενημερώνει ότι, αν δεν επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις, οι Έλληνες που έχουν στο μεταξύ ανασυγκροτήσει τον στρατό τους, θα εισβάλουν στην Ανατολική Θράκη και θα καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη. Σχόλιο του Ισμέτ: «Τότε εμείς δεν θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην Τουρκία γιατί θα μας κρεμάσουν». Εφ΄ ω επέστρεψαν στην … Διάσκεψη. Έτσι γεννήθηκε η ομώνυμη Συνθήκη.

Σε αντίθεση με μας που λόγω Λωζάννης υπαγάγαμε σε ευθανασία τα εθνικά μας όνειρα, την Μεγάλη Ιδέα, αλλά και τις μικρότερες, ο τουρκικός επεκτατισμός γιγαντούμενος και αδιάντροπα τροφοδοτούμενος από συμμάχους και εταίρους, προσβάλλει έργω την ακεραιότητά μας.

Λόγω της νεκρής ευρωαλληλεγγύης το Βερολίνο σιγοντάρει τον νεοοθωμανό στο μουγκρητό του για αναθεώρηση της Λωζάννης, ή στήνει τον ομογάλακτό του Επίτροπο Χαν να κατασκευάζει «Τσάμικο» και φυτρώνοντας όπου δεν τους σπέρνεις μάς στέλνουν τοποτηρητή για την ονομασία των Σκοπίων!

Στην Κύπρο ο αμερικανοκατευθυνόμενος Άιντε απεργάζεται, μετά την απίστευτη δέσμευση Μπάιντεν προς Ερντογάν, παραμονή του Αττίλα για άλλα δώδεκα χρόνια. Του περιβάλλοντος Κλίντον επίδοξος αξιωματούχος ο ελληνογενής ναύαρχος Τζέημς Σταυρίδης επιδίδεται από το Foreign Policy σε φιλοτουρκικά «άρρητ΄ αθέμιτα» αποδεικνυόμενος «τουρκότερος» των τούρκων.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι οι «Άλλοι» αλλά δυστυχώς – ευτυχώς Εμείς. Γίνονται σημεία και τέρατα στα γεωπολιτικά μας αλλά σύσσωμη η πολιτική ηγεσία δεν αρθρώνει λέξη για εθνικοαμυντική θωράκιση και εξωτερική πολιτική. Ο νεοοθωμανός, προειδοποιεί, απειλεί, προσβάλλει, επιτίθεται, οι ημέτεροι χαμπάρι…

Επιμύθιον: Ο χαρακτηρισμός της εβδομάδος: «Γνήσιος γιαλαντζή αριστερός». Τον έδωσε ο σεβασμιώτατος Σιατίστης για τον ρέκτη… υπουργό Παιδείας, που μεταξύ άλλων όρισε να μαθαίνουν τα ελληνόπουλα της Γ΄ Δημοτικού «τα 99 ωραιότατα ονόματα για τον Αλλάχ των μουσουλμάνων». Αφερίμ!...





  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

2.10.16

«Η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αναμμένο θα σε κάψει, σβησμένο θα σε μουντζουρώσει»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άν και φαίνεται να έχει αποσοβηθεί ή τουλάχιστον αναβληθεί η έκρηξη στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας, θα αφιερώσω στον πρωθυπουργό την ακόλουθη προσωπική μου μαρτυρία από ανάλογη κατάσταση του προσφάτου παρελθόντος: Αμέσως μετά τον εκλογικό θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ το 1981 κάποιοι διακατεχόμενοι από τις τότε ιδεοληπτικές αγκυλώσεις του πρώιμου ΠΑΣΟΚ  θεώρησαν ότι ήγγικεν η ώρα να χτυπήσουν την Εκκλησία. Αμ’ έπος αμ’ έργον εξαγγέλθηκε νομοσχέδιο με το οποίο καθίστατο υποχρεωτικός ο πολιτικός γάμος για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες! Η ανακοίνωση, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε σάλον που οδήγησε στην άμεση συνάντηση  Σεραφείμ- Ανδρέα Παπανδρέου.
         Νοέμβριος 1981.Ο Πρωθυπουργός μού εζήτησε να παρίσταμαι σ΄ εκείνη την πρώτη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο. Μπαίνοντας στο πρωθυπουργικό γραφείο ο Αρχιεπίσκοπος, μετά τις πρώτες εθιμοτυπικές κουβέντες, με τον αυθορμητισμό και την ευθύτητα που τον διέκρινε, είπε στον Ανδρέα: «Άκουσε Πρόεδρε, ο μακαρίτης ο πατέρας σου έλεγε μια σοφή κουβέντα  Μην τα βάζετε με την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει, αν είναι σβυσμένο θα σε μουντζουρώσει»!
Φεύγοντας ο μακαριστός  Σεραφείμ, ακούω τον Πρωθυπουργό :«Φοβερός αυτός ο παπάς, έχει δίκιο». Και απέσυρε παραχρήμα την επίμαχη διάταξη.
          Όταν αργότερα διάφοροι υπουργοί του αποπειράθηκαν ρυθμίσεις που έθιγαν την Εκκλησία (π.χ. Τρίτσης) οι  πρωτοβουλίες τους είχαν το ίδιο άδοξον τέλος….
         Τρομερός και επίκαιρης προειδοποίησης ο ομηρικός λόγος (Οδύσσεια α, 47): «ως απόλοιτο  και άλλος ότις τοιαύτα γε ρέζοι» ( = μακάρι όμοια να χαθεί κι΄ όποιος παρόμοια κάνει!).
         Η νέα συνταγή του ΔΝΤ δια στόματος της πεφιλημένης μας κυρίας Βελκουλέσκου:
         - Μείωση των υφισταμένων συντάξεων  με την βαρύγδουπή αιτιολόγηση εξοικονόμησης χρημάτων για τις ευάλωτες ομάδες. Βέβαια οι συντάξεις από τις αλλεπάλληλες περικοπές τείνουν να εκμηδενιστούν εξομοιούμενες με αυτές της χώρας προέλευσής της (Ρουμανία).       
- Δραστική μείωση του αφορολόγητου (μάλλον του ανθυπουπολοίπου που απέμεινε).
         -  Περιορισμός των υψηλών φόρων, (προφανώς αφορά στα μεγάλα εισοδήματα).
         Οι αρχαίοι, χρησιμοποιούσαν για παρόμοιες περιπτώσεις τον παροιμιακό λόγο: «Εκ στόματος κόρακος εξελεύσεται κρα»!
         Παρά ταύτα η εκπρόσωπος στη συνάντησή της με την ΓΣΕΕ παραδέχτηκε ότι «το πρόγραμμα ήταν τελικά ετεροβαρές και έπληξε κυρίως συνταξιούχους και μισθωτούς».
         Όμως παρότι μολογάν τα λάθη τους, παραμένουν εμμονικά αμετανόητοι και τα επαναλαμβάνουν…
         Έτσι μολονότι το πορτογαλικό πρόγραμμα το έκριναν μερικώς μόνον επιτυχημένο, παραδεχόμενοι  πως «η χώρα έμεινε με μεγάλα χρέη, προβλήματα στις τράπεζες και υψηλή ανεργία», συνεχίζουν και εκεί και όπου γης το ίδιο βιολί…
         Διασκέψεις Μπρατισλάβας, Βιέννης και διμερείς, εις πείσμα αυτάρεσκων δηλώσεων των συμμετεχόντων: μηδέν εις το πηλίκον! Ξάφνιασε, πάντως, ο Ματέο Ρέντσι: «Η λιτότητα εξυπηρετεί μόνον τη Γερμανία και καταστρέφει την Ευρώπη»!
         Ο Guy Ferhofstadt -(Project-Syndicate/ Νέα 26/9/16) έχει δίκιο εντοπίζοντας ως μεγαλύτερη απειλή για την ΕΕ τον ίδιο της τον εαυτό = το έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας που παραλύει τους θεσμούς και τροφοδοτεί τη δυσλειτουργία της. Για να καταλήξει ότι, εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα, η Ευρωένωση «ή θα κάνει το επόμενο βήμα προς την ενοποίηση, ή η αποσύνθεση θα καταστεί αναπόφευκτη». Δυοίν θάτερον, αλλά πότε; Γιατί στο μεταξύ, αφού κατέλυσαν την εθνική μας κυριαρχία, προχώρησαν ακάθεκτοι στην εκχώρηση της εθνικής μας περιουσίας (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ, ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ κ.λ.π) στο Κατοχικό Ταμείο!
         Η καγκελάριος είναι αναπολόγητη γιατί, πέρσι άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, με την απίστευτη δήλωσή της για «ανοικτά ευρωπαϊκά σύνορα»! Στην πραγματικότητα φρόντισε με τους εξαρτημένους της του Βίζενγκραντ και τους συνδαιτυμόνες της Βαλκάνιους, ερήμην της Ελλάδος, (Σύνοδοι Βερολίνου, Βιέννης, Παρισίων) να καταστούν από ανοικτά, περίκλειστα. Ενώ τα ελληνικά τα ονομάζει «διάτρητα». Αλλά γίνονται τέτοια λόγω ευρωπαϊκής αδράνειας και Τουρκίας.
         Την ώρα πάντως που όλοι οι νηφάλιοι αναλυτές εκτιμούν ότι η Τουρκία μετεξελίσσεται σε ισλαμική χώρα, η καγκελάριος ετοιμάζει νέα συμμαχία με τον σουλτάνο για συνδιαχείριση των βαλκανίων μουσουλμάνων, που ο νεοοθωμανός πασχίζει να αναδείξει σε στρατηγικά ενεργούμενά του.
         Μέγιστον μάθημα εκ Ρωσίας, η οποία κατατρύχεται από ανάλογο με μας δημογραφικό πρόβλημα και καταιγισμό μουσουλμάνων μεταναστών: Με κυβερνητική απόφαση (Υπηρεσία Επιτήρησης Τηλεπικοινωνιών/Ruskomnadzor) απαγορεύεται εφεξής η πρόσβαση στους πορνογραφικούς διαδικτυακούς τόπους Pornhub και YouPorn. Η υπηρεσία καλεί τους χρήστες αντί να αυτοαναλίσκονται στα  ψευτοερωτικά και τον σεξιστικό πολτό του διαδικτύου, «να γνωρίσουν κάποιον/αν στην πραγματική ζωή και να κάνουν παιδιά»!
         Τα μέσα κοινωνικής  δικτύωσης  θα συνεχίσουν να ασυδοτούν εγκληματικά, όσο τα κράτη θα  αντιπαρέρχονται  τα  εγκλήματα  τους. TwitterFacebookGoogle κλπ,   αν δεν μπουν σύντομα  σε  αυστηρούς  κανόνες   που  η  παράβασή  τους  θα  συνεπάγεται  βαρύτατες  κυρώσεις,  θα  διαλύσουν  κοινωνίες  και χώρες. Ούτε αυτό το καλό μπορεί να κάνει η Ε.Ε;
         Στην Ελλάδα αν και αδολεσχούμε ασταμάτητα, διαθέτουμε ακόμη ψυχικά αποθέματα, ικανά να αναδειχθούν σε εφαλτήρια υπερβάσεων. Να τα ενεργοποιήσουμε!

  *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης