25.12.16



Αγαπητοί μας θερμές ευχές

για υγείαν  «κατ΄ άμφω», σωματική και πνευματική,
επί γης ειρήνη (πρωτίστως της ελληνίδος γης) και εν ανθρώποις ευδοκία (=καλή θέληση).

Κάθε ευλογία του Θεού στο Νέον Έτος.
                                                                          
                                                                     Σ. Παπαθεμελής
                                                                     (οικογενειακώς)






«Ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο αστήρ…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*


Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε το υπερφυές θαύμα των Χριστουγέννων,υπερβαίνοντας τον βαρέως  τραυματισμένο καταναλωτισμό ο οποίος και εν ημέραις δόξης του υπήρξε μέγα εμπόδιο, τη «νύχτα γεμάτη θαύματα / νύχτα σπαρμένη μάγια». Την Ἀγια Νύχτα. Τω καιρώ εκείνω «ο Πατήρ ευδόκησεν , ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα» ψάλλει έμπλεως χαράς ο υμνογράφος. Και συμπληρώνει: «Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι και η κτίσις αγάλλεται». 
          Προσδοκία και εκπλήρωση σωτηρίας.
«Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός» μας καλεί ξανά ο υμνωδός. Όχι βέβαια στη χλιδή των βασιλικών, - ή προεδρικών – ανακτόρων, αλλά στο ταπεινότερο σημείο της πόλης, έναν σταύλο.  Άστεγος σ΄ ένα αφιλόξενο παγερό τόπο. Εκεί η Παναγία «εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν εν φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»(Λουκ. 2,7).
Αυτή η άκρα ταπείνωση συμπυκνώνει το μυστήριο της Θείας Γέννησης. Καίρια η επισήμανση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: «ο εφ΄ άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς αεί γεννάται». Ο Χριστός γεννιέται συνεχώς. Αλλά για ποιους; «Τοις θέλουσιν», γι΄ αυτούς που θέλουν, που προσδοκούν.
          Έκτοτε, 2016 χρόνια οι άνθρωποι, αλλά πρωτίστως οι κάθε λογής ηγεσίες τους, μολονότι «το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον , ηγάπησαν το σκότος μάλλον, ή το φως» ( Ιωάν. 3,19). Γιατί; «Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» ( ένθ. αν.).
          Οι Έλληνες έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να ξεπεράσουν την κρίση, την κάθε κρίση, ενεργοποιώντας  την ψυχή του Έθνους. Μιλώντας ο Ελύτης (Αυτοπροσωπογραφία, σ.21 επ.)γι΄αυτό που ονομάζει «το άδικο που κατάτρεχε την Ελλάδα» επισημαίνει ότι η μοίρα της «ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα (…) στους  ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας»[πρώτο εύρημα]. Και «η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση [το δεύτερο εύρημα], να δώσω δηλ. σ΄αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας». Άξιον εστί!
          Τις μέρες του αγίου Δωδεκαημέρου είναι πολλές οι εκκλησιαστικές λειτουργίες…
          Ακράδαντη η διαπίστωση του μακαριστού Στήβεν Ράνσιμαν,πολύφημου Βυζαντινολόγου:
          «Στα επόμενα εκατό χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Πιστεύω ότι προσφέρει την πνευματική πραγματικότητα που οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν».
          Είναι ολοκληρωτική σχεδόν η απο-ιέρωση της δυτικής Χριστιανοσύνης.
Αλλά δεν υστερούμε σε εκκοσμίκευση και εμείς της καθ΄ ημάς Ανατολής, αφού μας εξαναγκάζουν να αλληλοπεριχωρούμεθα στο «παγκόσμιο χωριό». Ευτυχώς βαστάει ο πνευματικός πυρήνας μας, τα μοναστήρια μας και όσοι αντέχουν να διασώζουν την αυθεντικότητα του μηνύματος της ενανθρώπησης του Θεού.
          Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, εγχώριο και διεθνή, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να βιώσεις τα λόγια του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «αργείτω τα γηράσαντα και ανθείτω τα νέα»!
          Ο Regis Debray, συμπολεμιστής του Τσε Γκεβάρα και σύμβουλος του Μιττεράν μας εκπλήσει πάντοτε με τα μελετήματά του. Αυτή τη φορά με το «Vie et mort de l’image» που ο Ε. Νιάνιος μεταγλωττίζει εύστοχα σε «Εγκώμιον των αγίων Εικόνων», όπου καταγράφονται αλήθειες που συν-κλονίζουν:
          - «Η χριστιανική εικόνα έλεγε: ο Θεός σας είμαι παρών. Η μεταχριαστιανική εικόνα: το παρόν είμαι ο Θεός σας».
          - «Οφείλουμε να δεχθούμε την πραγματικότητα ενός άλλου παραδόξου: την ηλεκτρονική κοινωνία ως πρωτόγονη κοινωνία»
          -   Ο άγιος Νικηφόρος , Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που εξορίσθηκε από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄«έβλεπε στην Εικονομαχία αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ολοκληρωτικό πειρασμό, συνδεδεμένο με περιφρόνηση προς την θεία υπόθεση της σωτηρίας». Ο Ρεζίς Ντεμπρέ τα λέει όλα αυτά!  
          Οι ασημαντότητες που κυβερνούν σήμερα τις Ευρωπαϊκές χώρες είναι ατλαντικά ενεργούμενα. Οι αντιρωσσικές εμονές τους απηχούν τις επιλογές της απερχόμενης αμερικανικής διοίκησης και καθηλώνουν την Ευρώπη σε διαρκή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, εκτός αν οι προσωπικές επιλογές του Τραμπ επιβεβαιώσουν στροφή 180 μοιρών στο αμερικανορωσσικό πεδίο, οπότε θα ισχύσει το όραμα του Ντε Γκωλ «για μια Ευρώπη απ΄ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».
Για τα καθ΄ ημάς επίκειται η ναρκοθετημένη Πολύ-Πενταμερής Διάσκεψη της Γενεύης της 12ηςΙανουαρίου. Αναβιώνουν οι εφιαλτικές μνήμες της Τριμερούς του Λονδίνου (1955) που το φιάσκο της γέννησε τα φρικαλέα Σεπτεμβριανά του ΄55!
Το 2004 η Κύπρος είχε τον Τάσσο τού «Όχι», και το ΑΚΕΛ τού «Όχι» (παρά το προσωπικό «ναι» τού Χριστόφια). Τώρα η Κύπρος έχει τα «ναι» Αναστασιάδη+ΑΚΕΛ. Ο Ερντογάν με ή χωρίς την προτεραιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης είναι ο Ερντογάν. Αδίστακτος, γαστρίδουλος (για ξένα εδάφη), επιθετικός. Ούτε κατά διάνοια πρόκειται στην παρούσα συγκυρία να συνδιαλλαγεί προβαίνοντας σε παραχωρήσεις(do ut des, μόνον des!).
Αυτός είναι αυτός που είναι. Εμείς γιατί σερνόμαστε πίσω από τις επιλογές του, χωρίς ένα σοβαρό αυτονόητο Εθνικό Σχέδιο;


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Κυπριακό και μείζονα εθνικά:καμία συμφωνία, αγοράστε χρόνο!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό  μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.
Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.
Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».
Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;
«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να  διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό)  μένος  των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).
Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του.  Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!
Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.
Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ,  επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!
Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.
Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.
«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.
Όλα πάντως προυποθέτουν ταχεία ανάκτηση του εθνικού φρονήματος. Το «φρονείν και πράττειν ελληνικά» του Ζαμπέλιου.
Στο μεταξύ τα Διευθυντήρια ΔΝΤ-Βερολίνου-Βρυξελλών παρά και την δημόσια διαμάχη τους (σε ξένον αχυρώνα…) καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων. Συστημική κρίση, αχαρτογράφητα νερά, αστάθμιτοι παράγοντες. Σε 587δισ € ανέρχεται το κόστος της κρίσης όπου κάθε νοκοκυριό  έχασε 67.703 €. Δραματική μείωση της κατανάλωσης και αντίστοιχη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης μεταξύ άλλων τα αποτελέσματα.
Σημείο-κλειδί το στοίχημα των επενδύσεων. Θα αντέξουμε, αλλά να σοβαρευθούμε και δεν αποδεικνύει σοβαρότητα π.χ. η πρόταση βουλευτή να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα της προσβολής του εθνικού μας συμβόλου!
Στο μεταξύ σε επίπεδο ανθρωπίνου λόγου και πολιτικής συμβαίνουν διεθνώς σημεία και τέρατα. Όπως θα έλεγε ο αξεπέραστος Σουρής «η φύση ξελογιάστηκε, της έστριψαν οι βίδες»: Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές ψήφισε νόμο με τον οποίο η αντίθεση στις εκτρώσεις συνιστά το νεοφανές αδίκημα της «ψηφιακής παρενόχλησης»!
Ratio legis: τρεις καθολικοί ιστότοποι καλούσαν τις γυναίκες να «σκεφθούν ψυχραιμότερα πριν αποφασίσουν την άμβλωση». Τους φίμωσαν με νόμο!
Το φρούτο θα μεταφυτευθεί τάχιστα και εδώ για να μην υστερήσουμε σε «προοδευτικότητα» = γελοιότητα. Η σοβαρότητα, η σοφία «πλούτου κτήμα τιμιώτερον» κατά τον Μένανδρο, αυτή κυρίως μας λείπει…


                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.12.16

Αποτρέπει τον πόλεμο μόνο όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κόντρα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη διεθνή νομιμότητα και την κοινή λογική, μια παρέα, ανεπαρκέστατων γραφειοκρατών – υπαλλήλων της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας υποβάλλουν εδώ και 7 χρόνια την ελληνική κοινωνία σε μια υποτίθεται θεραπευτική αγωγή που έχει σαφή τα χαρακτηριστικά αργού θανάτου.
Η γερμανική Ευρώπη κλυδωνίζεται, αλλά επιμένει. Η αγρίως δοκιμαζόμενη χώρα μας και οι παροιμιώδεις ως τώρα αντοχές του λαού μας στα βασανιστήρια τρίτου βαθμού, που τον έχουν υποβάλει οι δανειστές και η γραφειοκρατία Βερολίνου-Βρυξελλών, δεν έχει προηγούμενο. Αλλ΄ ως εδώ και μη παρέκει .
Προχθές ωστόσο ένας συνετός και ρεαλιστικός στόχος της Κομισιόν για μια δημοσιονομική στήριξη της τάξεως των 50 δισ.ευρώ απερρίφθη από το Eurogroup λόγω γερμανικού «nein».
Είμαστε στόχος μιας ασύμμετρης επιβουλής , η οποία δεν αποσκοπεί μόνον στην δημοσιονομική εξαθλίωση και δι΄ αυτής τον εξανδραποδισμό του λαού μας, αλλά προωθεί την συστηματική αποδόμηση της ιστορικής μνήμης του και της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητάς του.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα, παρά τις «γεγονυϊα τη φωνή» συγκεκριμένες ευθείες απειλές του Ερντογάν κατά της εθνικής μας ακεραιότητας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιηθεί ακόμη από το πολιτικό μας προσωπικό. Για παράδειγμα η Ν.Δ. μόλις και  μετά βίας ψέλλισε κάποιες πρώτες φράσεις στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σταϊνμάγερ, όπου ο πρώτος εξέφρασε ανησυχίες για τον αναθεωρητισμό που διατυπώνεται σε ανώτατο επίπεδο από την Άγκυρα,  «γεγονός που εγείρει ερωτήματα προς τις αληθινές προθέσεις της Τουρκίας»! Άλλα κόμματα δεν έχουν κάνει την παραμικρή νύξη.Δηλαδή αμφιβάλλουν ακόμη για τις πραγματικές προθέσεις των τούρκων κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων!
Επικρατεί εδώ μία υπεραισιόδοξη ανάγνωση των τουρκικών δρωμένων που οδηγεί σε παρερμηνεία τους.
Ο ισλαμιστής απλώνει τα «σύνορα της καρδιάς του» σε όλον τον Ελληνισμό : Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο  κι  ως  τη  Θεσσαλονίκη. Εξαιρεί περιέργως το ….Κολωνάκι!
Φυσικά θέλει τις μεγάλες πετρελαιοπηγές (Κιρκούκ, Μοσούλη), αλλά και τους Κυπριακούς  υδρογονάνθακες και το Αιγαίο και τα νησιά μας. Βουλιμικός και ανικανοποίητος.
 Να απαλλαγούμε τάχιστα από τις αυταπάτες και να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της εναντίον μας απειλής. Δεν μπορούμε να παίζουμε εν ου παικτοίς.
Το κεφάλαιο του οπλικού εκσυγρονισμού και της ισορροπίας ισχύος σε μέσα απέναντι στον εχθρό βαραίνει την Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Όλοι από κοινού οφείλουν να σπεύσουν σε αναζήτηση μέσων και συμμάχων. Χωρίς τον ανάλογο εξοπλισμό θα σερνόμαστε έρμαια της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.
Το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι σήμερα σφόδρα πιθανό. Για να αποτραπεί αυτός πρώτιστη προυπόθεση είναι να είμαστε αποφασισμένοι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε. Φυσικά  με ανάλογη προετοιμασία ηγεσίας και λαού.
Διαβάστε α) τον πρωτομάρτυρα της ελληνικής ελευθερίας, τον Ρήγα Βελεστινλή :[Ο Τούρκος] «ποτέ μην φοβηθείτε πως είναι δυνατός // καρδιοχτυπά και τρέμει σαν τον λαγό κι αυτός» (Θούριος). β) Τον ποιητή της ελευθερίας Ανδρέα Κάλβο : «Ω Έλληνες, ω θείαι // ψυχαί  που εις τους μεγάλους // κινδύνους φανερώνετε // ακάμαντον ενέργειαν // και υψηλήν φύσιν!» ( Ηφαίστια 125).

Και αντί πολλών:
α) τους Πέρσες του Αισχύλου
β) τον Θουκυδίδη ( μετάφραση κατά προτίμηση Ελευθερίου Βενιζέλου )
γ) από τους συγχρόνους μας τον μακαρίτη Παναγιώτη Κονδύλη:Θεωρία του πολέμου .(Επίμετρο σ.381επ)
Κατά Κονδύλην στην τωρινή συγκυρία έχει «προέχουσα σημασία να κερδηθεί χρόνος, χωρίς να απωλεσθεί έδαφος». Φωτογράφιζε τότε (1997) την εικόνα του πολιτικού μας προσωπικού: «Οι μετριότητες, υπομετριότητες, ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους - ίσως καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση όπου θα βρεθουν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν ένα πόλεμο…»(ένθ. αν., σ. 410). Έκτοτε η εικόνα χειροτέρεψε….
Δυστυχώς πριν αλέκτορα φωνήσαι επιβεβαιώθηκε: Υπόθεση S-300 για Κύπρο. Τούρκοι, αγγλοαμερικάνοι και εγχώριοι υποτακτικοί τους έχουν φρυάξει απαιτώντας ματαίωση εγκατάστασης των πυραύλων στη Μεγαλόνησο.
27 Νοεμβρίου 1998. Συνάντηση Σημίτη -  Κληρίδη στην Αθήνα.
»- Κληρίδης: Στην Αθήνα οι εφημερίδες γράφουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε οι πύραυλοι να μεταφερθούν στην Κρήτη (…)  
Το 1968, μια άλλη ελληνική Κυβέρνηση, μη δημοκρατική, απέσυρε τη μεραρχία από την Κύπρο και την άφησε γυμνή. Το 1974, μια άλλη Κυβέρνηση, δημοκρατική, εγκατέλειψε την Κύπρο ανυπεράσπιστη στο δεύτερο Αττίλα (…)
- Σημίτης: Τι θα συμβεί αν οι Τούρκοι στείλουν αεροπλάνα για υπερπτήσεις πάνω από την Λευκωσία;
- Κληρίδης: Θα τους καταγγείλουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
- Σημίτης: Δεν θα επηρεαστεί ο τουρισμός σας;
- Κληρίδης:Θα το αντέξουμε!
- Σημίτης: και αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε κάποιας μορφής χερσαία επίθεση για να καταλάβουν εδάφη, τι θα γίνει;
- Κληρίδης: Τότε θα γίνει πόλεμος!
            Ο Σημίτης έμεινε προς στιγμή άφωνος και στη συνέχεια ψέλλισε δύο φορές: «Πόλεμος; Πόλεμος;»…(Το υλικό από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Κ. Χατζηκωστή «Έξι προεδρικά πορτραίτα», Εκδ. Γερμανός).
Οπότε οι πύραυλοι αντί να θωρακίσουν την άμυνα της Κύπρου, ενταφιάστηκαν στην Κρήτη και η Κύπρος [που φαίνεται ακόμη «είναι μακρυά»] είναι έρμαιο του Αττίλα, του Άϊντε, της Νούλαντ και όλων των «παιδιών»...
O temporao mores!

4.12.16

«Ύβρις φυτεύει τύραννον»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η αποχαλίνωση του ισλαμιστή έχει σπάσει προ πολλού το φράγμα της ύβρεως. Δικαιώνει όμως έτσι τον χορό τού Οιδίποδα Τυράννου τού Σοφοκλέους που φωνάζει ότι: «ύβρις φυτεύει τύραννον»(στ.871). Η αλαζονεία αν χορτάσει άσκοπα από πολλά που είναι άδικα και επιβλαβή, σαν ανεβεί στην πιο ψηλή κορφή [όπως κακή ώρα ο γείτονας], συνήθως γκρεμοτσακίζεται απότομα στην καταστροφή όπου δεν μπορεί να πατήσει σταθερά  («εί πολλών υπερπλησθή μάταν…απότομον ώρουσεν εις ανάγκαν ένθ’ ου ποδί χρησίμω χρήται»)(στ.875).
Ο ανερυθρίαστος τυραννίσκος προκαλεί την μοίρα του, που δεν μπορεί εν τέλει να είναι διαφορετική από αυτήν του Μεντερές ή του Τσαουσέσκου!
Είναι λάθος το τηλεφώνημα Τσίπρα προς Ερντογάν για συνάντησή τους. Υπό τις παρούσες συνθήκες, που τις περιπλέκει κάθε μέρα περισσότερο ο ισλαμιστής, και κυρίως μετά την διακωμώδηση εκ μέρους του, του τηλεφωνήματος του πρωθυπουργού, πρέπει να ανακληθεί κάθε σκέψη για άμεση συνάντηση.
Το Έθνος έχει υπέρ ποτέ άλλοτε απόλυτη ανάγκη να αποδειχθεί αρραγές. Στο ελλαδικό μέτωπο η πλεονάζουσα μικροπολιτική, ή η βιασύνη κάποιων να καθίσουν στην ηλεκτρική πάντως καρέκλα της εξουσίας, τορπιλίζει κάθε ανάγκη ενότητας στα μείζονα θέματα. Αλλά - άπαγε της βλασφημίας! - και στο μέτωπο των δύο εθνικών μας πυλώνων επωάζεται κρίση διότι η εμμονή του εθνικού κέντρου να φύγει και ο τελευταίος κατοχικός στρατιώτης και να καταστεί σεβαστόν το ασύμφυλον για μια ευρωπαϊκή χώρα να υπάρξει εγγυήτρια χώρα (=δυνάμει κατοχική) χάλασε τα σχέδια  του κ. Αναστασιάδη, ο οποίος επιρρίπτει την ευθύνη του ναυαγίου των διακοινοτικών όχι στον δράστη αδηφάγο σουλτάνο, αλλά στην Ελλάδα που υπέδειξε τα αυτονόητα.
Στη φάση αυτή επιβάλλεται ενεργός αναμονή. Καθώς στις ΗΠΑ υπάρχει ιδιότυπη «μεσοβασιλεία», ενώ στο Βερολίνο ψάχνονται πως θα κατευνάσουν, αναλώμασιν άλλων ασφαλώς, τον αφηνιασμένο τούρκο που απειλεί να τους στείλει 3.000.000 αφροασιάτες. Σε μας θα τους ξεφορτώσει βέβαια… 
Το μεσοδιάστημα της προεδρικής διαδοχής στην Ουάσιγκτον χαρακτηρίζεται από κενά εξουσίας - συνέχειας. Η άμεση προσέγγιση - δέσμευση των προσβάσεων που προσφέρουν ελληνικής καταγωγής ή ελληνικής επιρροής  πρόσωπα της νέας αντμινιστρέισον είναι επιτακτική. Να σπεύσουμε «εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».
Ισραήλ-Τουρκία «τα βρήκαν». Αυτοί οι δύο μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε. Αποτέλεσμα θα είχε να δεσμεύσει κανείς το Ισραήλ σε περιόδους ρήξης του. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε επίμονα και συστηματικά.
Οι Αμερικανοί ιθύνοντες δουλεύουν για την οικοδόμηση της «τουρκικής διαδρομής» του φυσικού αερίου. Ο αποχωρών αντιπρόεδρος Μπάϊντεν αρχιτεκτονεί, ενώ ο γνωστός φιλότουρκος πρώην υφυπουργός Ματ Μπράϊζα που, αφού υπηρέτησε τα τουρκικά συμφέροντα από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, συνεχίζει να το κάνει τώρα απευθείας ως σύμβουλος τουρκικών εταιρειών μάχεται για την ανασύνδεση Άγκυρας-Τελ Αβίβ. 
Η κοινή αγγλοαμερικανική παρέμβαση στο Κυπριακό, έχει προφανή ιδιοτελή ελατήρια α) την νομή των υδρογονανθράκων και την ρύθμιση της διαδρομής τους (μέσω Τουρκίας και όχι Ελλάδος), β) την αποτροπή οιασδήποτε ρωσικής εμπλοκής στο ζήτημα που θα διατάραζε το φαγοπότι τους. Είναι βέβαιον ότι εταίροι και σύμμαχοι ερήμην ημών πασχίζουν να εξευμενίσουν τον βουλιμικό νεοοθωμανό. Αν αποφασίσουμε κάποτε να είμαστε όντως παρόντες και να αξιώσουμε οι λεγόμενοι «σύμμαχοι» να είναι αληθινοί σύμμαχοι, τότε θα έχουμε κερδίσει το ήμισυ του παντός. Το άλλο ήμισυ είναι μια εργώδης προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Και τα δύο «ημίση»πρέπει να συνυπάρξουν με αναστήλωση και ενδυνάμωση στην διαπασών του φρονήματός μας, ιδίως αυτού της Νεολαίας.
Η ανασυγκρότηση Ενόπλων μας Δυνάμεων και η αναζωογόνηση συμμαχιών μας είναι υπερκατεπείγοντες όροι επιβίωσής μας.
 Να υπενθυμίζουμε στους Αμερικανούς ότι για τις στρατιωτικές παρουσίες τους στην ευρύτερη περιοχή μας η Άγκυρα τους έβγαλε απαγορευτικό. Ενώ όλες, μα όλες τις πραγματοποίησαν με Κρήτη και Κύπρο. Και να αξιώσουμε άμεση και σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για την αποκατάσταση της διαταραγμένης ισορροπίας στο Αιγαίο, γεγονός που εγκυμονεί εκτός των άλλων έσχατο κίνδυνο ανατροπής της σταθερότητας και της ειρήνης στη περιοχή.
Ο λαϊκισμός ή εθνολαϊκισμός είχε ξεχαστεί στα σκονισμένα ράφια της ιστορίας και ξαφνικά η νίκη του Τραμπ τον κατέστησε επίκαιρο. Λαϊκιστής σήμερα ονομάζεται από τα διεθνή κατεστημένα μέσα πας τις ο οποίος διακηρύσσει πίστη σε Εκκλησία, πατρίδα, εθνική ταυτότητα, διακατέχεται από αξιακές αναφορές, κριτικάρει την χρηματιστική ολιγαρχία και κερδοσκοπία, την εικονική οικονομία έστω και αν τάσσεται υπέρ του παραγωγικού καπιταλισμού.
Ο αυξανόμενης αποδοχής Γάλλος προεδρικός υποψήφιος Φιγιόν έχει προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια π.χ. της «προοδευτικής»Liberation, η οποία μιλάει για «Δεξιά της εθνικής ταυτότητας και των χριστιανικών αξιών», επειδή ο υποψήφιος τόλμησε «να ζητήσει «να ξαναγραφούν τα προγράμματα της ιστορίας ως εθνικό αφήγημα για να αποκτήσουν ξανά οι Γάλλοι μαθητές εμπιστοσύνη στη Πατρίδα». Αντιτάχτηκε στο γάμο των ομοφιλοφύλων και δέχεται την υιοθεσία μόνο από ετερόφυλα ζεύγη, ενώ τάσσεται υπέρ μιας «Ευρώπης των εθνών, η οποία να αποτελεί εργαλείο και όχι θρησκεία». 

Υ.Γ.: Κ. Ζουράρι, αδελφικός ασπασμός και προσ-ευχή: «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου»…(Ψαλμός πη΄).

                                                                                                                                                
                                                *Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης