30.5.17

«Έτσι δεν του ομίλησε πλέον», του Κολοκοτρώνη, και όποιου θα τολμήσει παρόμοια



Του Στέλιου Παπαθεμελή*



Ο τύραννος των ευρωπαϊκών οικονομιών Dr. Σόιμπλε είναι πασίγνωστος πια: εμμονικός, νευρωτικός ψυχωσικός. Το είχε εξαρχής δηλώσει ό,τι είναι να συμβεί στο ελληνικό χρέος, θα γίνει μετά τις γερμανικές εκλογές και μετά το τέλος του προγράμματος. Δηλαδή την επόμενη χρονιά! Για όσο επομένως χρόνο η τελευταία λέξη στα ζητήματα αυτά θα εκφέρεται από τον Γερμανό, όλο το περί δήθεν ρυθμίσεως του ελληνικού χρέους αφήγημα θα είναι εγχώριο κατασκεύασμα προς εσωτερική κατανάλωση.

Δεν πιστεύουμε ότι ο πρωθυπουργός δεν κατάλαβε τι επρόκειτο να συμβεί, άλλωστε και ο Μακρόν στον οποίο κατέφυγε για συμπαράσταση του ξεκαθάρισε ότι η ρύθμιση του χρέους θα γίνει «σε βάθος χρόνου».(sic!)

Επομένως έχουμε να κάνουμε με ενσυνείδητα ψεύδη. Και επειδή το επόμενο στηρίζεται στο προηγούμενο που κατέρρευσε μετά πατάγου, το βαρύγδουπο που μας σερβίρεται τώρα, ότι «αν δεν εξασφαλίσουμε το χρέος, δεν θα εφαρμοσθούν τα μέτρα» που υπερψήφισε κρίμασιν οίς οίδε Κύριος, η Βουλή μας, είναι ένα από τα ίδια κατά συνθήκην ψεύδη.

Γνωρίζουμε ότι είμαστε προτεκτοράτο. Είμασταν ακρωτηριασμένης εθνικής κυριαρχίας από την αρχή της Κρίσης, τώρα τελούμε υπό βερολίνεια Εντολή ως χώρα και υπό ομηρεία ως λαός.

Η διευθέτηση του χρέους (τί είδους, ποιου μεγέθους κ.λ.π.) ανεβλήθη για το 2018. Τα εν σπουδή ψηφισθέντα μέτρα παρά την αντίθετη πρωθυπουργική δέσμευση δεν πρόκειται να ακυρωθούν. Δεν μας μένει γι’ αυτό η παραμικρή αμφιβολία. Όπως μας δίδαξε ο Αριστοτέλης «έκαστος οιος εστί τοιαύτα λέγει και πράττει και ούτω ζει». Ο καθένας δηλαδή, σύμφωνα μ’ αυτό που είναι μιλάει, ενεργεί και ζει. «Το μεν ψεύδος φαύλον και ψεκτόν, το δ’ αληθές καλόν και επαινετόν». Το ψέμα είναι καθαυτό κάτι το τιποτένιο και ψεκτό, ενώ η αλήθεια κάτι το ωραίο και αξιέπαινο (Τα παραθέματα από τα Ηθικά Νικομάχεια Δ, 1177α).

Η “Monde”(23/5/17) αναγνωρίζει ότι έχουμε φορτωθεί 140 νέα μέτρα λιτότητας (ο συμπατριώτης της Μοσκοβισί, τα μέτρησε 200) χαρακτηρίζοντάς μας «ομήρους μιας διελκυστίνδας που μας ξεπερνά».

Οι αντίπαλοι του κ. Τσίπρα τον εγκαλούν για αδυναμία του να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους εταίρους και δανειστές, αντιπαρέρχονται όμως την κραυγαλέα βαναυσότητα των διεθνών τοκογλύφων απέναντί μας που είναι και η αγριότερη όψη του ελληνικού δράματος. Όλα ωστόσο ξανά στον αέρα: Δεύτερη αξιολόγηση, εκταμίευση δόσης και φυσικά ελάφρυνση χρέους. Βέβαια όταν λέμε ελάφρυνση να εννοούμε ελάφρυνση. Έτσι όπως οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, περιλαμβανομένων και ημών, ελάφρυναν την ηττημένη Γερμανία το 1953. Αυτή το ξεχνά συνεχώς. Αλλά πρέπει να το θυμίζουμε στον Σόιμπλε, αρχέκακον της νεοφιλελεύθερης λιτότητας με την εμμονή του και της Κομισιόν αν και σκληρά επιτηρούμενοι παραμένουμε στην διαδικασία «υπερβολικού ελλείμματος». Καθώς επίσης να υπενθυμίζουμε το ανεξόφλητο κατοχικό δάνειο και τις εκκρεμοδικούσες πολεμικές επανορθώσεις.

Άργησαν πολύ οι Ευρωπαίοι εταίροι να συνειδητοποιήσουν ότι η Τουρκία δεν είναι, ούτε μπορεί, ούτε θέλει να γίνει ευρωπαϊκή. Θέλει να αρπάξει όλο και μεγαλύτερα οφέλη από Ευρώπη – ΗΠΑ -Ρωσία. Από παντού. Παραμένοντας πάντοτε στις δύσκολες ώρες «επιτήδειος, ουδέτερος». Εθισμένη να σκυλεύει, διαγουμίζει, κουρσεύει, πλιατσικολογεί, ληστεύει, πειρατεύει και ότι άλλο μηχανευθεί.

Οι ασήμαντοι– με την έννοια που χρησιμοποιούσε ο Κορνήλιος Καστοριάδης - ηγέτες των Βρυξελλών λένε πως, το παραμύθι με «όνομα» της τουρκικής ένταξης τελείωσε. Τί δέον όμως τώρα γενέσθαι;

Και επειδή οι κερδοσκόποι της Ευρώπης δεν θέλουν να χάσουν τα 75 εκ. των Τούρκων καταναλωτών μηχανεύονται μια, όπως λένε, «ειδική σχέση». Χρήσιμη για τις εμπορικο – οικονομικές ανάγκες των δύο πλευρών, άχρηστη και ύποπτη για την γεωπολιτική πλευρά του ζητήματος που απαιτεί έναν διαρκή πειθαναγκασμό της ραγδαίως ισλαμοποιούμενης Τουρκίας σε σχέσεις «καλής γειτονίας» με τις 2 κρατικές οντότητες του Ελληνισμού που απειλεί έργω και λόγω διαρκώς.

Άνανδρη παραβίαση του ελληνικού χώρου επιχείρησαν προ ημερών τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πάνω από την Κάρπαθο, σε μια ιερή στιγμή απόδοσης τιμών στον ήρωα πιλότο Κωνσταντίνο Ηλιάκη. Πρωτόγονοι, απαίδευτοι, ανιστόρητοι και αναίσθητοι οι επιδρομείς.

Το μέτρο στάσης απέναντι στους Τούρκους το έδωσε άπαξ δια παντός ο Γέρος του Μοριά: «Μιαν φορά, όταν επήραμε το Ναύπλιον, ήλθε ο Άμιλτον να με ιδεί, μου είπε ότι: “Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει”. Εγώ του αποκρίθηκα ότι: “Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπετάν Άμλετον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, ζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινό πόλεμο με τους τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα”. Με είπε “Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;” – “Η φρουρά τού βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά”. Έτσι δεν με ομίλησε πλέον»(Τερτσέτη Άπαντα Κολοκοτρώνη, Απομνημονεύματα, σ.179).

Έτσι δεν του ομίλησε πλέον ο Hamilton τότε του Κολοκοτρώνη. Και όποιος όποιου σήμερα θα τολμούσε να αρθρώσει παρόμοιο λόγο…











*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

24.5.17

«Πατρίδα, πατρίδα ήσουνε άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Καθώς βιώνουμε την βάρβαρη καθημερινότητά αναδύεται από μέσα μας ο πονεμένος αναστεναγμός του Μακρυγιάννη: «Πατρίδα, πατρίδα ήσουνε άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν». Για να αναφωνήσει: «Να ΄ρθει ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ΄χω, στραβός θα να είμαι».
            Η επέλαση της εξαθλίωσης συνεχίζει ακάθεκτη: Περικοπές συντάξεων 2,7 δισ. €  + μειώσεις αφορολογήτου 2,050δισ. € + 143 εκ. περικοπές επιδομάτων = 4,924 δισ. €. Αιωρούνται τα λεγόμενα αναπτυξιακά αντίμετρα. Τα βάρη μετακυλίονται στις επόμενεςκυβερνήσεις. Αυτέςόμως θα έχουν άλλοθι ότι τα εισήγαγε η προηγούμενη και το “Survivor” θα συνεχίζεται. Έτσι «τετραγωνίζεται» ο κύκλος…
Α΄ τρίμηνο 2017 συρρίκνωση ΑΕΠ 0,5 %. Από ανάπτυξη καλπάζουμε!..
            Στονορυμαγδό αυτών των εξελίξεων οι οξυμένες ιδεοληψίες των ιθυνόντων της Παιδείας θύουν και απολλύουνστον Μολώχ τηςεθνοαποδόμησης.  Τατμήματα ιστορίας των ΑΕΙ στελεχώθηκαν από «Λιακοφίληδες»(γοητευτικός όρος του Στάθη, εκ του Λιάκος + Φίλης, εμβληματικά ονόματα του εγχώριου εθνομηδενισμού).       Κατ΄ εικόνα και ομοίωσή τους συγκροτήθηκε μια Επιτροπή όπου «συνωστίζονται» οι επιφανέστεροι θεράποντες της εθνοαποδόμησης για να αναθεωρήσουν τη σχολική ιστορία. Τραγωδία χωρίς  κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία!
            Προφανώς η κυβέρνηση δεν συνειδητοποιεί ότι το Έθνος, δέχεται καταιγίδα απειλών πολέμου. Άλλωστε οι αποδομητές κηρύσσουν την ασυνέχεια του Ελληνισμού που γεννήθηκε λένε από την Ελλάδα της Μελούνας το 1830! Στο όνομα ενός ασυνάρτητου αντιεθνικισμού μάχονται την εθνική ταυτότητα και δολοφονούν εν ψυχρώ το πατριωτικό φρόνημα που αποτελεί πάντοτε τον πολλαπλασιαστή της ισχύος μας.
Η τελική ευθύνη ωστόσο ανήκει στον πρώτο τη τάξει, ο οποίος έχει κατεπείγον χρέος να αποκαταστήσει την τάξη, εν επιγνώσει ότι «εξ ιστορίας αναιρεθείσης της αληθείας το καταλειπόμενον αυτής ανωφελές γίγνεται διήγημα»(Πολύβιος, Ιστορίαι Α΄, 14,6).
Προκλητικά αναιδής, ιταμός και προπετής ο νεοοθωμανός. Είχε εκδώσει ληξιαρχική πράξη θανάτου για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προχθές στη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό στο Πεκίνο έκανε ρητορική στροφή 180 μοιρών. Εμφανίστηκε -ο αθεόφοβος- υπέρμαχος της Συνθήκης και εζήτησε  - κρατήστε την ψυχραιμία σας –«πλήρη εφαρμογή» της! Προφανώς υπήγαγε το διεθνές κείμενο σε δική του (παρ)ερμηνεία. Μέχρι τώρα η Τουρκία από εποχής Μουσταφά Κεμάλ μέχρι Μουσταφά Ακιντζί διαστρεβλώνει κατά σύστημα και κατ΄ εξακολούθηση την Λωζάννη και κάθε άλλη διεθνή Συνθήκη.
Περί τού πώς εννοεί ο ισλαμιστής την «πλήρη εφαρμογή» της Λωζάννης το είδαμε και στην ύπουλη παραβίαση και παραμονή επί 20΄ στα χωρικά μας ύδατα δίπλα στο Αγαθονήσι δύο τουρκικών πυραυλακάτων (15/5/17), την επομένη της δήλωσής του.
Νωπός και ο λόγος του ΟμέρΤσελίκ, «το Αγαθονήσι είναι τουρκικό νησί»! Κατά τα λοιπά τι ήθελε το δικό μας ΥπΕξ την ακατανόητη ανακοίνωσή του ότι «υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας». Γιατί, υπάρχουν και δυνάμεις που επιθυμούν την «καλή γειτονία» και δεν το ξέρουμε;
Η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, κατόπιν αιτήσεώς μας μάλιστα, εξέπληξε δικαιολογημένα πολλούς. Όλους που εκτιμούν ότι ο ανοικονόμητος τούρκος χλευάζει και προσβάλλει ασύστολα λόγω και έργω τη διεθνή νομιμότητα και βρίσκεται συνεχώς με το δάκτυλο στη σκανδάλη κατά του Ελληνισμού.Επομένως, αυτή τουλάχιστον τη περίοδο, μια τέτοια συνάντηση δεν είναι παραγωγική αφού είναι εμφανής η έλλειψη διάθεσης για σοβαρή συζήτηση. «Καιρός παντί πράγματι». Και τώρα δεν είναι!
Άλλωστε «ο λύκος από τα μετρημένα τρώει». Και ο «γκρίζος» ζήτησε ξανά η Αγία Σοφία να γίνει τζαμί!
Παρακολουθήσαμε τα «γλυκανάλατα» Τραμπ-Ερντογάν στο Λευκό Οίκο. Ύμνοι και διθύραμβοι του αμερικανού στον «άγνωστο στρατιώτη» της Τουρκίας και τους παγκοσμίως άγνωστους ηρωισμούς του στην … Κορέα. Πληθωριστικές δοξολογίες για τη συμμετοχή του νεοοθωμανού στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Όμως όλος ο κόσμος ξέρει ότι ο Ερντογάν εκπαίδευσε και εξόπλισε τον ISIS, με το αζημίωτο βέβαια.
Primafacie η συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν πήγε « τάτσι, μίτσι, κότσι». Σίγουρα πάντως ο αμερικανός Πρόεδρος δεν ανέστειλε την οπλική βοήθειά του στους Κούρδους της Συρίας (YPG), ούτε του παρέδωσε τον ιμάμη Γκιουλέν. Παραμένει ωστόσο μέχρι στιγμής άγνωστο αν σε αντιστάθμισμα των αρνήσεων του έταξε-κατά παγίαναμερικανικήνσυνήθειαν-όπως το 2004 «την Κύπρο μέσω του σχεδίου Ανάν», τώρα και την Κύπρο και το Αιγαίο…
Παρατραβηγμένη εκδοχή; Όχι.Ανκρίνει κανείς από τα προηγηθέντα και συνυπολογίσει τις μειωμένες αντιστάσεις μας. Από την μεγιστοποίησή τους εξαρτάται η ματαίωση τέτοιων εξελίξεων. «Θεός τοις αργούσι ου παρίσταται» (ο Θεός δεν συμπαρίσταται στους αργόσχολους) μας προειδοποιεί ο Σοφοκλής.
Έχουμε απέναντί μας ένα πληγωμένοθηρίο που αναπληρώνει το ελλείπον από αμέτρητο θράσος,  αλλά βρίσκει αγοραστές…
Παράδειγμα η προ ημερών απαγόρευσή του στους Γερμανούς βουλευτές τήςBundestag να επισκεφτούν τους στρατιώτες τους που σταθμεύουν στο Ιντσιρλίκ. Η σιδηρά κυρία του Βερολίνου αντί να τον βάλει στη θέση του – και έχει τα μέσα – ψάχνει να μετασταθμεύσει τους δικούς της στην Ιορδανία, ή στην Κύπρο. Επομένως ο ισλαμιστής βρίσκει και κάνει…
                                                                                                               



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.5.17

Υποκύπτουν όσοι δεν μπορούν να πουν την «ου συλλαβήν» =ΟΧΙ!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Όπως ανεμένετο μετά τον πρωτοφανή συναγερμό του διεθνούς συστήματος ο εκλεκτός των Ρότσιλντ και πασών των Τραπεζών Εμμανουέλ Μακρόν εξελέγη Πρόεδρος. Λυτοί και δεμένοι εντός και εκτός συνόρων εργάστηκαν, ιδίως κατά το μεσοδιάστημα των δύο γύρων, υπέρ της εκλογής του. Όλες οι φυλές της γηςσυστρατεύθηκαν αναφανδόν γι’ αυτήν τη νίκη. Υπάρχει το εξής εύγλωττο, όχι ευρέως γνωστό, περιστατικό: Κατά τις προηγούμενες εκλογές (2012) ο νικητήςΟλλάντεξεφώνησεπροεδρικό λόγο στο Bercy, όπου δήλωσε και τα εξής ανατρεπτικά: «Ο εχθρός μας δεν έχει ταυτότητα ή πρόσωπο. Εχθρός μας είναι το απρόσωπο χρηματοοικονομικό σύστημα» (Finances).
Την επομένη όμως ο Ολλάντ έστειλε στο Cityτου Λονδίνου ειδικό απεσταλμένο να καθησυχάσει τους τραπεζίτες «ότι δεν τρέχει» τίποτε,διαβεβαιώνοντάς τους ότι «άσχετα προς τα λεχθέντα θα ακολουθηθεί η ίδια ως τότε πολιτική»! (Η επιθυμητή από αυτούς πολιτική Σαρκοζύ).Ποιος ήταν ο ένθεν κακείθεν έμπιστος «αγγελιοφόρος»; Καλώς μαντέψατε, ο τριαντάχρονος τότε,παγκοσμίως άγνωστος, αλλά όπως απεδείχθη πλήρης μέλλοντος,Εμμανουέλ Μακρόν!!!
   Όσοι επομένως τρέφουν αυταπάτες ότι αλλαγή πορείας ή έστω κάτι θετικό θα επανεκκινήσει στην Ευρώπη με την εκλογή Μακρόν, φοβόμαστε ότι θα απογοητευθούν και μάλλον σύντομα.
   Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι ένας στους τρεις Γάλλους απέσχε από τις κάλπες, ενώ στον α΄ γύρο ένας στους δύο απέρριψε τα δύο συστημικά κόμματα, (ο Μακρόν τα ονόμασε απλώς «παραδοσιακά»),δεξιό και σοσιαλιστικό .
   Αυτοί πάντως που ευφράνθηκαν περισσότερο για τη νίκη του δεν είναι τόσο οι Γάλλοι ψηφοφόροι του, όσο οι Γερμανοί οι οποίοι βλέπουν τώρα αδιατάρακτη τη συνέχιση της γερμανικής ηγεμονίας, με ό,τι σημαίνει αυτό για τα θύματα της κανιβαλικής λιτότητας που είναι η αδιαπραγμάτευτη επιλογή των Μέρκελ-Σόιμπλε. Ο ίδιος ο Μακρόν κουβαλάει ένα ιδεολογικοπολιτικό στίγμα κάτι ανάμεσα στον Μπλερ και τον Σρέντερ και πάντως εντός, εκτός και επί τα αυτά της παγκοσμιοποίησης. Οι επικείμενες γερμανικές εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν το σημερινό statusquoτου Βερολίνου. Άρα η αλλαγή προσώπου στη Γαλλία δεν συνεπάγεται αλλαγή πολιτικής στην Ευρωζώνη και στην παλινωδούσα Ευρωένωση.
   Το πρόβλημα είναι ο Νότος και η αγρίως τυραννούμενη και πανταχόθεν βαλλόμενη Ελλάς.
   Ο νέοσουλτάνος λοιδορεί τους ισχυρούς με την γεωστρατηγική του θέση και τα 75 εκατ. των καταναλωτών υπηκόων του. Συνάπτει με τον Πούτιν τη συμφωνία-μαμούθ των 22 δισ. δολαρίων για το πυρηνικό εργοστάσιο του Ακουγιούκαι αγοράζει με δανεικά από τον Πούτιν χρήματα τους S-400, τελευταία λέξη της πυραυλικής τέχνης. Οι ατλαντιστές, όταν η Κύπρος αγόρασε τους S-300, εκίνησανγην και ουρανόν  για να ματαιωθεί η εγκατάστασή τους στην Κύπρο το κατάφεραν πρωθυπουργούντος του κ. Σημίτη. Τώρα ουδείς αμερικανονατοϊκός ή, όπερ το αυτό, Βρετανός διαμαρτύρεται.
Δυτικοί και Ανατολικοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα πρωτοεξυπηρετήσει τον κακοποιό της Άγκυρας. Ο Τούρκος κλιμακώνει ξανά αυτές τις μέρες την επιθετικότητά του στην κυπριακή ΑΟΖ. Εκβιάζει στρατιωτικά να διακοπούν οι σεισμικές έρευνες και οι επικείμενες γεωτρήσεις της γαλλικής Total,της ιταλικής Eniαλλά και της αμερικάνικης EXXONMOBIL.Όλες τους βεβαίως ενεργειακοί κολοσσοί με πίσω τους τεράστια συμφέροντα κρατών και κυβερνήσεων.΄Ιδωμεν!
   Ο καταχθόνιος νεοοθωμανός επιμένει στην άρνησή του να αναγνωρίσει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και μας απειλεί με casusbelliσε περίπτωση σύννομης επέκτασής μας στα 12 ν.μ. Προχωρεί σε γιγαντιαίους εξοπλισμούς για να ανατρέψει την αεροναυτική ισορροπία στο Αιγαίο. Με παράνομες αλλεπάλληλες navtexsδεσμεύει εξαγγέλλοντας ασκήσεις με πραγματικά πυρά, μεγάλα τμήματα της Κυπριακής και Ελλαδικής ΑΟΖ, από το Καστελόριζο (κάρφος εις τους οφθαλμούς του) μέχρι την Κρήτη και ως την Πάφο. Τελευταία απειλεί να προχωρήσει σε γεώτρηση στο οικόπεδο 6 με ίδια μέσα καθώς καμία ξένη εταιρία δεν προσφέρεται να συμπράξει σε μία τόσο ωμή παρανομία.
   Τέτοιες ώρες ο λαός δεν πρέπει να αφήνεται στο σκοτάδι. Να ενημερώνεται και να γρηγορεί. Ο εχθρός είναι ύπουλος και αδίστακτος. Ως και εράνους για την αεροναυτική του προετοιμασία πραγματοποιεί επί ελληνικού εδάφους και μεταξύ Ελλήνων πολιτών. Εμείς όμως διακατεχόμενοι από «νήδυμονύπνον» προσπερνούμε την εσωτερική μας υπονόμευση, ωσάν να μην τρέχει τίποτε.
   Ο ανυπέρβλητος Μακρυγιάννης, ο στρατηγός της καρδιάς μας, μιλώντας στη Λαοσύναξη της Αγίας Ειρήνης, αμέσως μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, είπε ανάμεσα στα άλλα σοφά και τούτες τις διαχρονικές υποθήκες:
   «Η αρετή και ο πατριωτισμός και η φρονιμάδα κάνουν την πατρίδα να υπάρξει και να ευτυχήσει» / Η κακία και η ΄διοτέλεια χάνουν την πατρίδα και την χάνουν και ζημιώνονται όσοι μένουν ζωντανοί»!
   Να ενισχύσουμε το φρόνημάμας, να ξυπνήσουμε τη φιλοπατρία μας και ιδίως των νέων. Να ενδυναμώσουμε την αποτρεπτική ισχύ μας, να διευρύνουμε τα διεθνή ερείσματά μας. Να ξεσηκώσουμε τον πατριωτισμό του Απόδημου Ελληνισμού, ο οποίος έχει ταυτόχρονα και οικονομικές δυνατότητες ασφαλώς μεγαλύτερες από τον επιχώριο, αλλά δεν έχει πλάνο δράσης. Επείγει στρατηγική περί του πρακτέου.
   Η Κυπριακή ηγεσία είναι καιρός να καταλάβει, μετά τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις των προσδοκιών που στήριξε στις λάθος επιλογές και την επί σαθρών θεμελίων «λύση» του ζητήματος, ότι πρέπει να σκληρύνει εφεξής τη στάση της και να αρχίσει να λέει ΟΧΙ. «Ναι»,στηνιστορία, έλεγαν μόνον οι Βάρβαροι γι’ αυτόυπετάσσοντο στους εκ περιστάσεως κατακτητές τους. «Δια το μη δύνασθαι λέγειν την ου συλλαβήν». Επειδή δεν μπορούσαν να πουν «ΟΧΙ». Οι Έλληνες έλεγαν «μολώνλαβέ». Και «ου ποιήσομαι περί πλείονος το ζην της ελευθερίας»


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

9.5.17

Εμείς «δεν διεκδικούμε τίποτε», αλλά οι άλλοι από μας τα πάντα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*
           
Το μόνο έργο του Στάλιν που η αποσταλινοποίηση και, μετά την κατάρρευση του Τείχους η Δύση κράτησε άθικτο, άχρι καιρού, είναι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» των Σκοπίων.
            Ήδη μετά και την κωμικοτραγική περιπέτεια εξαρχαϊσμού του μορφώματος που προέκυψε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας βρίσκεται αυτό στα πρόθυρα αποσύνθεσης. Προφανώς εξήντλησε τη χρησιμότητα εξυπηρέτησης των ατλαντικών συμφερόντων. Τον Φεβρουάριο υπήρξε μία prima facie περίεργη δήλωση του προέδρου της Υποεπιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής Dana Rohrabacher. «Η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων», είπε, «τελικά απέτυχε και αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαλυθεί και τα εδάφη του να μοιραστούν…». Μνημόνευσε ονομαστικά τους επίδοξους κληρονόμους: Αλβανία και Βουλγαρία και κάποιους μη κατανομαζομένους άλλους μεριδούχους. Η δήλωση έγινε στο… πόδι, αλλά σίγουρα δεν είναι δουλειά του… ποδαριού. Προϊδεάζει για κάτι που  καταλαμβάνει την Ελλάδα ανυποψίαστη. Μακροχρόνια διακομματική εμμονή μας στο δόγμα «δεν διεκδικούμε τίποτε» μάς οδήγησε να έχουμε παραιτηθεί de facto από κάθε επιβεβλημένη και απολύτως τεκμηριωμένη διεκδίκηση. Και σε ζητήματα που άπτονται του σκληρού πυρήνα της εθνικής μας ασφάλειας. Το τι θα γίνει με τα Σκόπια δεν μπορεί να ενδιαφέρει τον Ράμα, τον Μπορίσοφ και τον Ερντογάν και να μην ενδιαφέρει εμάς. Ο Ερντογάν το παίζει περιφερειάρχης - ανθύπατος, ο Ράμα και ο Μπορίσοφ θέλουν να προστατεύσουν τους ομοεθνείς τους. Και ο καθένας τους επιδιώκει να οικειοποιηθεί, όσο γίνεται, μεγαλύτερο κομμάτι του διαλυόμενου κράτους.
            Εμείς δεν θέλουμε, αν μη τι άλλο, να προστατεύσουμε τους δικούς μας ομοεθνείς; Μήπως, όπως ανοήτως ισχυρίζονται κάποιοι, δεν διαθέτουμε στα Σκόπια ομοεθνείς; Τότε τι απέγιναν όλοι εκείνοι οι γόνοι του βλαχόφωνου Ελληνισμού βορείως των συνόρων μας που παρέμειναν στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Αυτοί είναι τουλάχιστον 300.000 –ακόμη και ο Γκληγκόροφ τους υπολόγιζε σε 200.000.
            Ασφαλώς υπάρχουν. Και κάνουν εκκλήσεις να επιδειχθεί άμεσο και έμπρακτο το ενδιαφέρον της Ελλάδος. Οι εξελίξεις όπως τρέχουν εγκυμονούν σοβαρό πρόβλημα εθνικής ασφαλείας για μας. Είναι εμφανής η ένοπλη παρουσία της Αλβανίας στο Τέτοβο, τα στίφη των Ουτσεκάδων που αλωνίζουν την περιοχή και μαζί με όλους αυτούς η Τουρκία, η οποία παρέχει άφθονη και αδιάκριτη «προστασία» και μέσα θέτοντας υπό έλεγχο ζωτικό χώρο ασφάλειας του Ελληνισμού.
            Αν ο ελληνογενής γενίτσαρος Γκρουέφσκι συνειδητοποιήσει έστω στο παρά 5΄ της προσωπικής και κρατικής του εξαφάνισης ότι ο μόνος ανιδιοτελής γείτων του είναι η Ελλάδα και μόνο σ’ αυτήν μπορεί να στηριχθεί, θα έκανε μία στροφή προς τα εδώ, θα αποτάσσονταν το παραμύθι τού «Μακεδονισμού», θα αναγνώριζε την ιστορική αλήθεια για την αιώνια ελληνικότητα των Μακεδόνων και θα αντλούσε οφέλη.
            Σοβαρότατη ελληνική απουσία καταγράφεται στα διαδραματιζόμενα ιδίως αυτή την περίοδο στην Αλβανία, όπου το πολιτικό σύστημα, και κατεξοχήν ο Ράμα, θύει και απολλύει παν το ελληνικόν. Η Ομογένεια έχει εγκαταλειφθεί ακαθοδήγητη και η πολυδιάσπαση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, ενόψει και των επικείμενων εκλογών, οδηγεί στην έσχατη αποδυνάμωσή του και στην απόλυτη αδυναμία του να αποτρέψει δεινά που μηχανεύεται το καθεστώς, ή να επιβάλει μέτρα προστασίας των ομοεθνών μας. Πρόκειται για τον στοιχειώδη σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πού να καταπιαστούμε και με πιο σύνθετα όπως π.χ. το ξεχασμένο από όλες τις κυβερνήσεις μας, αγρίως ποδοπατούμενο από τους Αλβανούς Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.
            Οι Τούρκοι, έπεισαν τους περιοίκους ομοεθνείς τους να έχουν στις γύρω χώρες ενιαία κομματική έκφραση και μέσω αυτής ελέγχουν όσο μπορούν τις κυβερνήσεις τους.
            Ο Ερντογάν πουλάει Ισλάμ στην Αλβανία, κτίζει τζαμιά, κατασκευάζει μικρά κοινωφελή έργα και έχει μετατρέψει τη γείτονα σε τουρκική επαρχία υφαρπάζοντας ναυστάθμους και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η Ελλάς έχει δαπανήσει και εξακολουθεί να δαπανά για το κράτος και τους πολίτες της Αλβανίας πολλαπλάσια, αλλά για στρατηγικό τους σύμμαχο προτίμησαν τον εχθρό της Ελλάδος. Αυτό δείχνει από μέρους τους αγνωμοσύνη, αλλά από μέρους μας έσχατη πολιτική αφέλεια.
            Ο επιθετικός τουρκικός επεκτατισμός, εσωτερικά σύσσωμος (Ερντογάν και αντιπολίτευση ταυτίζονται στον ανθελληνισμό) προσκτά εσχάτως επιπρόσθετη επιτάχυνση. Στόχος τους ο ενεργειακός πλούτος Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή η ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.
            Η Άγκυρα τερατουργεί στην Κυπριακή ΑΟΖ με το Barbaros, το Ορούτς Ρέις, ενώ εξαγγέλλει ότι ήδη ναυπηγεί γ΄. Και κλιμακώνει την επιθετικότητά της, δεσμεύοντας - καταλαμβάνοντας τεράστιες θαλάσσιες περιοχές με το πρόσχημα ασκήσεων.
            Οι μεγάλοι μας «σύμμαχοι» συνταυτίστηκαν πάντοτε με τους απέναντι. Οι ηγεσίες μας επικαλούμενες εύκολα το επιχείρημα σωφροσύνης κατάπιαν το casus belli του εχθρού, δεν προχώρησαν στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., ούτε διεκήρυξαν, ούτε οριοθέτησαν την ΑΟΖ. Αλλά όπως γράφει ο Θουκυδίδης «περιέστηκεν η δοκούσα ημών πρότερον σωφροσύνη […] νυν αβουλία και ασθένεια φαινομένη» (Α, 32, 4). Αυτό δηλαδή που προηγουμένως λογιζόταν δική μας σωφροσύνη αποδεικνύεται τελικά απερισκεψία και αδυναμία μας!
            Ο εχθρός με απειλές, διπλωματικές πιέσεις, την αδρή αμερικανική στήριξη και ωμό στρατιωτικό εκβιασμό κερδίζει στα σημεία και καλπάζει. Κατασκευάζει πάντοτε τουρκολομπίστες τύπου Άιντα, ο οποίος με πλήρη αγγλοαμερικανική συνδρομή «καπέλωσε» τα δύο κυπριακά συμπολιτευόμενα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ «νεοανανικότερα» του Ανάν.
            Επιβάλλεται να αντισταθούμε. Να αντιστεκόμαστε εσαεί διότι «το μεν είξαι ευθύς ανέλπιστον» (= η υποχώρηση σκοτώνει εξαρχής την ελπίδα) «μετά δε του δρωμένου έτι και στήναι ελπίς ορθώς» (= με την αντίσταση όμως γεννάται ελπίδα να εξελιχθούν κατ’ ευχήν τα πράγματα), [Θουκυδίδης βέβαια Ε΄, 102].




*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.5.17

«Με τον καιρό οι συννεφιές παύγουσι κι οι αντάρες»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στην Κρήτη όπου ως γνωστόν πλεονάζουν οι Μανώληδες, λένε χαριτολογώντας ή λογοπαικτώντας ότι «ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια». Στην Γαλλία κάποιος γάλλος “Μανόλης”, ο Εμμανουέλ Μακρόν, πρώτευσε στον α΄ γύρο  και όπως διαμορφώνονται τα πράγματα οδεύει τροπαιούχος στον τελικό. Ένας κατά τεκμήριο αμερόληπτος ομοεθνής του, ο ThomasPiketty,συγγραφέας του πολυσυζητημένου «Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», κατά δήλωσή του ακομμάτιστος, σχολιάζει: «Ο Μακρόν βοηθήθηκε πολύ από τα ΜΜΕ, αλλά και από τους χρηματοδότες του.Κατάφερεμε αυτόν τον τρόπο να απογαλακτισθεί από την κυβερνητική του θητεία [υπουργός οικονομικών του τρισαποτυχημένου Ολλάντ] και να ενσαρκώσει την ανανέωση».
Ο Μακρόν είναι υπάλληλος. Δεν είναι ηγέτης. Υπάλληλος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τραπεζίτης του οίκου Ρότσιλντ. Καλωσόριστος του γερμανικού διδύμου Μέρκελ – Σόϊμπλε. Η Γαλλία με την ταπεινωτική συνθηκολόγηση Σαρκοζί και την πρόσδεσή της στο άρμα του Βερολίνου στη μοιραία συνάντηση της Ντοβίλ την άνοιξη του 2010 (από κει το λογοπαίγνιο «Μερκοζί») παρητήθη οιασδήποτε ηγετικής πρωτοβουλίας ανάμεσα στις χώρες του Ευρωνότου. Και λόγω της παροιμιώδους νωθρότητας του Ολλάντ που διεδέχθη τον Σαρκοζί συνεχίζει να κινείται ως υποταχτικός της γερμανικής πρωτοκαθεδρίας.
Το πανηγύρι που στήθηκε στο Βερολίνο για την πρωτιά του Μακρόν και την εκτός εκλογικού παιχνιδιού θέσητων Λεπέν – Μελανσόν, δείχνει ότι ο αυριανός Γάλλος πρόεδρος δεν πρόκειται να αναλάβει πρωτοβουλίες τερματισμού της βαρβαρότητας της δημοσιονομικής λιτότητας και του δυσώνυμου Συμφώνου Σταθερότητας.
Ωστόσο μυρίστηκαν και αυτοί που αναθεμάτιζαν ως τώρα τον πατριωτισμό ότι αυτός «πουλάει» και διαγκωνίζονται τώρα ποιος θα τον πρωτοεπικαλεσθεί! Και ο Μακρόν, αν και δεδομένος εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής μετανεοτερικότητας, εν όψει του τελικού γύρου μιλάει για πατριωτισμό! Πάντως σε αντίθεση με τουςαντιπάλους των Λεπέν και Μελανσόν, που περιέλαβαν στα προγράμματά τους σοβαρά μέτρα κοινωνικής πολιτικής, ο Μακρόν το απέφυγε. Και ένα μέτρο φορολογικής ελάφρυνσης το γενίκευσε επί δικαίους και αδίκους, πλουσίους και φτωχούς.
Πάντως οι γαλλικές εκλογές επιβεβαίωσαν τη δράση των υπογείων ρευμάτων της ιστορίας, που σηματοδοτεί μια εθνοκεντρική πλειοψηφία (εκτιμάται ότι στο β΄ γύρο θα καταγραφεί εντονότερα και από το μέγεθος της αποχής), η οποία απορρίπτει το κυρίαρχο μοντέλο του γερμανικού ηγεμονισμού. Η νέα κοινωνική πλειοψηφία αξιώνει μιαν άλλη Ευρώπη, αυτήν των λαών, των εθνών και της αλληλεγγύης.
Κοντολογίς η Ευρώπη του Μακρόν δεν είναι η Ευρώπη που προσδοκούν οι ταλαίπωροι λαοί της ηπείρου, αλλά η απευκταία συνέχεια της σημερινής…
Ακούσαμετο σχετλιαστικόν επιφώνημα του Ντόναλντ Τραμπ: «Η Ελλάδα! Βρίσκονται σε τόσο άθλια κατάσταση εκεί. Είναι φρικτό!». Η θετική συναισθηματική έκρηξη του Προέδρου, θα έχει νόημα αν συνοδευτεί από έργα στήριξης. Εμείς ξέρουμε και αυτός ας μάθει το σοφόν του Δημοκρίτου: «Κίβδηλοι και αγαθοφανέες οι λόγω μεν άπαντα, έργω δε ουδέν έρδοντες»(απ.82). Κάλπηδες δηλαδή και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα και με έργα τίποτε!
Αργήσαμε να καταγγείλουμε τις αθλιότητες του περιβόητου νορβηγού πράκτορα Άϊντα που αλωνίζει στην Κύπρο ως λομπίστα της Τουρκίας και κατά σύστημα υπονομευτή της κυπριακής υπόθεσης. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πρωτογενές  σούπερ – πλεόνασμα 6 δισ. ευρώ! Δεν μας λέγει όμως από πού προήλθε. Φυσικά από την κοχλάζουσα υπερφορολόγηση. Αφαίμαξη πολιτών μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους,«ματωμένοπρωτογενέςπλεόνασμα».
Με στοιχεία του Μαρτίου: Άνεργοι 1.068.293, εξ ων 506.447 μακροχρονίως. Επτά στους δέκα ανήκουν στη παραγωγικότερη ηλικιακή φάση 25 έως 54 ετών, αλλά μόνον ένας στους οκτώ δικαιούται το υποτυπώδες επίδομα ανεργίας.
Στις σύγχρονες κοινωνίες, κοινωνίες της αφθονίας για τους λίγους και στυγνής φτώχειας για τους πολλούς, προκαλεί φρίκη το άκουσμα των αριθμών. Πάρτε ανάσα: Από τις αρχές του 2000 οι εκατομμυριούχοι αυξήθηκαν κατά 155% και οι δισεκατομμυριούχοι κατά 216%! Τα 9,3 τρισ. δολ. των υπερπλουσίων είναι «κρυμμένα» σε φορολογικούς παραδείσους. Αυτά γλιτώνουν φόρους 3,5τρισ. δολ. ετησίως. Ο πλούτος 7,37 τρισ. δολ. ελέγχεται από 2.397 Κροίσους. Σε κατάλογο των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου (28/3/17) εντοπίζουμε τον πρώτο τη τάξει Μπιλ Γκέϊτς, ιδρυτή της Microsoft(85,7 δισ. δολ.). Διαβάζουμε γι’  αυτόν τα εξής άκρως ενδιαφέροντα διά πάντα γονέα και δάσκαλο: Οι Γκέϊτς απαγορεύουν στα παιδιά τους τη χρήση συσκευών τεχνολογίας ατελείωτες ώρες, τα επέτρεψαν κινητό μετά το 14ο  έτος. Τα μικρά το απαιτούσαν από το δημοτικό, επειδή έβλεπαν να έχουν οι συνομήλικοί τους. Μάθημα άριστον για τους δικούς μας παιδαγωγούς και γονείς.
Στο μεταξύ θρηνούμε στους δρόμους της χώρας εκατόμβες συνανθρώπων μας, θυμάτων σε τροχαία εγκλήματα (όχι ατυχήματα).Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης – τι θλιβερό πρωτείο! – στα τροχαία!Μεέμφαση στα δίτροχα,όπου θύματα, ή δράστες νέα παιδιά 18 έως 24 ετών.
Υπάρχει όμως πάντοτε και το αισιόδοξο μήνυμα. Αυτή τη φορά από τον Ερωτόκριτο του Κορνάρου (Γ,1635): «Με τον καιρό οι συννεφιές παύγουσι κι οι αντάρες / κι΄ ευχές μεγάλες γίνονται με τον καιρό οι κατάρες».



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Τράμπα - τραμπαλίζεται» ο Τραμπ

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Αμερικανός πρόεδρος άρχισε να ξεπέφτει κατακόρυφα στη συνείδηση των σκεπτομένων ανθρώπων του κόσμου που είχαν επενδύσει σοβαρές ελπίδες βασισμένοι στις πρώτες διακηρύξεις του. Πιο νωπή γκάφα του το νικητήριο τηλεφώνημά του (το α΄ δυτικού ηγέτη) στον Ερντογάν. Οι άλλοι όλοι που τηλεφώνησαν του οθωμανού είναι οι πρόεδροι Αζερμπαϊτζάν και Τζιμπουτί, και ο ηγέτης της Χαμάς! Ο Λευκός Οίκος μας είπε ότι ο πρόεδρος έχει επίγνωση του διογκούμενου αυταρχισμού του Ερντογάν (μπράβο!), αλλά « η Τουρκία είναι ζωτικής σημασίας σύμμαχος του ΝΑΤΟ στο πεδίο της αντιτρομοκρατικής δράσης»(αίσχος!). Προφανώς τα είδε στον ύπνο του αυτά ο αμερικανός για να ονομάζει σύμμαχο τον βασικό παραστάτη – προστάτη και συνεταίρο του Ισλαμικού Κράτους.
Το επίμαχο τηλεφώνημα αναβίωσε προεκλογική παραδοχή του Τραμπ ότι «τα επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογένειάς του στην Τουρκία εγείρουν σύγκρουση συμφερόντων» [την οποία ήρε τώρα υπέρ της Τουρκίας]. Είναι άλλωστε γνωστόν ότι στενός συνεργάτης του που στο μεταξύ έχρισε Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας, ο Μάικ Φλιν (αλλά μετά την κατακραυγή αναγκάσθηκε να τον αποσύρει)  λειτουργούσε ως ξένος πράκτορας για λογαριασμό τουρκικών συμφερόντων όσο συμβούλευε τον Τραμπ (CNN,19.4.17). Απορία μας: δεν είδαμε, δεν ακούσαμε ποτέ για κάποιον Αμερικανό να δρα υπέρ ελληνικών συμφερόντων. Ενεργούν τόσο έξυπνα και επιτήδεια ώστε να μην τους παίρνει κανείς χαμπάρι, ή απλούστατα δεν δουλεύει κανείς υπέρ ελληνικών συμφερόντων όπερ και αληθές;
Ο τουρκικός ανθελληνικός επεκτατισμός είναι αρχέγονος. Λίγο μόνο καιρό ξαποσταίνει και ξανά επιτίθεται μετά μανίας εναντίον μας. Τις εξουσίες που τυπικά προσκτά με το δημοψήφισμα ο μονοκράτωρ, τις ασκούσε ήδη δι’ υφαρπαγής. Επομένως δεν θα αλλάξουν τις επιλογές του.  Η μεγαλομανία του γεννά την παράνοια των στόχων του.
Η σημερινή Τουρκία είναι το 1/12 της πάλαι ποτέ Οθωμανικής των μέσων του 19ου αι. που της κατέφερε θανάσιμο πλήγμα ο Ελληνισμός με τη Μεγάλη Επανάστασή του. Ο ισλαμιστής φαντασιώνεται τώρα σχιζοφρενικά την αναστήλωση εκείνης της αυτοκρατορίας. Κάποιοι πρέπει να τον προσγειώσουν στη πραγματικότητα. Φαίνεται πάντως ότι αυτοί δεν είναι ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Ρώσοι, που για δικούς τους ο καθένας λόγους τον σιγοντάρουν.
Ο σεμνός και έγκριτος ιστορικός μας Σαράντος Καργάκος αιτιολογεί γιατί μετά το 1922 δεν καταφέραμε να αυξηθούμε παρά μόνο κατά τα Δωδεκάνησα. Το αποδίδει ορθά στο ότι «ρίξαμε το βάρος στους εμφυλίους και όχι στους εθνικούς αγώνες».(Μεσόγειος, η υγρή μοίρα της Ελλάδος και της Κύπρου, σ.132). Ειδικότερα ο εμφύλιος 1944 – 49 μας στοίχισε σε νεκρούς και τραυματίες όσο όλοι οι μετά το 1897 εθνικοί πόλεμοι μαζί!
Να προσθέσουμεκαι τις έξωθεν πολιτικές εξαρτήσεις καθώς συχνά «κανείς δεν έμεινε Γραικός, ο ένας είναι Γάλλος, / εκείνος είναι Μόσκοβος και Άγγλος είναι ο άλλος»(Α. Σούτσος).
ΟDavidPhillips (HaffingtonPost,18/4/17) χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα Ερντογάν κάλπικο επειδή χρησιμοποίησε τακτικές που είναι κοινές στα δικτατορικά καθεστώτα. Ο αρθρογράφος επικαλείται σπανίως ακουόμενες αλήθειες: «Οι παχυλά αμειβόμενοι από την Άγκυρα λομπίστες, αλλά και οι έμμισθοι “ειδήμονες”όπως ο Μάικλ Φλίν και ο ΡούντιΤζουλιάνι, υπογραμμίζουν την ιδιότητα της Τουρκίας ως αναγκαίου συμμάχου, αγνοώντας επιδεικτικά τη στήριξη που προσφέρει η Άγκυρα στο Ισλαμικό Κράτος. Η Τουρκία δεν είναι παρά ένας αβέβαιος σύμμαχος, ενώ οι επιτελείς του Πενταγώνου θα έκαναν καλά να επιλέξουν εναλλακτικές λύσεις στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ. Τέτοιες εναλλακτικές προσφέρουν η Κύπρος, η Ιορδανία, το Κουβέιτ και το ιρακινό Κουρδιστάν. Αν η Ουάσιγκτον σοβαρολογεί όταν λέει ότι επιδιώκει την ήττα του Ι.Κ. στη Συρία, οφείλει να ενισχύσει τους Κούρδους της Συρίας για την ανακατάληψη της Ράκα, υπογράφοντας επίσημη συμφωνία μαζί τους».
Του διέφυγε εντούτοις η σοβαρότερη και καθοριστική βάση: το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου που ονομάζεται Κρήτη , με την αναντικατάστατη Σούδα της! Εδώ όμως είναι πρόδηλη η ευθύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτική, η οποία πρέπει να λειτουργεί επικοινωνιακούς μηχανισμούς που να βομβαρδίζουν συνεχώς με τα αναγκαιότατα και δυσαναπλήρωτα «συν» της Ελλάδος τα διεθνή κέντρα και του ηγέτες γνώμης στο κόσμο.
Ο βορεινός αδιόρθωτος γείτων, εικόνα, ομοίωση και εξάρτημα του Ερντογάν εφέντη, καλαμοκαβαλάρης εκ πεποιθήσεως εκβιάζει τις Βρυξέλλες ότι αν δεν του ανοίξουν διάπλατα την είσοδο στην Ε.Ε, θα ενώσει την Αλβανία με το Κόσσοβο, πράξη πρώτη στη συγκρότηση της ούτω πως καλουμένης Μεγάλης Αλβανίας. Ο απειλών κολυμπάει στη δημόσια διαφθορά, έχει παραδώσει την χώρα του στο οργανωμένο έγκλημα, μετατρέποντάς την κατά τον χαρακτηρισμό της αντιπολίτευσής του σε «δημοκρατία της κάνναβης».
Οι Ευρωπαίοι αντί να του τρίξουν τα δόντια τον χαϊδεύουν και περιμένουν, εις μάτην βεβαίως, να αλλάξει συμπεριφορά και να εκπληρώσει τα ενταξιακά προαπαιτούμενα. Θα περιμένουν πολύ ακόμη αφού στο μεταξύ οι ατλαντικοί δείχνουν να έχουν αποδεχθεί την διάλυση του σκοπιανού μορφώματος, με ό,τι αυτή συνεπάγεται. Απούσα από τα τεκταινόμενα στη πάνω γειτονιά μας, είναι για άλλη μια φορά η Ελλάς, επί μεγίστη ζημία μας ασφαλώς.
Απόλυτο παράδειγμα προς αποφυγήν για τους  πέντε υποψηφίουςτης γαλλικής Προεδρίας η χώρα μας. Ο εξ αυτών μάλιστα Ζαν ΛικΜελανσόνιδεολογικά αμφιθαλής με τον δικό μας μίλησε άκρως απαξιωτικά γι’ αυτόν: «Εγώ δεν κλείνομαι επί 17 ώρες μέσα σε ένα δωμάτιο μαζί με κάποιον που με προσβάλλει! Εγώ εκπροσωπώ τη Γαλλία».Νωρίτερα άλλος ομογάλακτός του, ο Πάμπλο Ιγγλέσιας του Podemos, τον αναθεμάτισε και αυτός. Με τα ίδια πάντως (σωστά) μέτρα και σταθμά που μετρούν τον δικό μαςθα μετρηθούν και αυτοί, αν και οψέποτε ασκήσουν εξουσία…





*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης