29.6.17

«Σοφία και νόμος ισχυρός» ο δρόμος εξόδου από την κρίση

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουν για το Eurogroup λες και τετραγώνισαν τον κύκλο. Ευελπιστούσαν σε ποσοτική χαλάρωση, βιωσιμότητα χρέους, απαλλαγή από τα πλεονάσματα, αλλά «μηδέν εις το πηλίκον». Οι δανειστές και οι πολιτικοί τους πληρεξούσιοι είναι αυτοί που είναι. Γνωστοί για τη βαρβαρότητά τους.

Υπάρχει εν τούτοις ένα τεράστιο κεφάλαιο αποκλειστικής διαχείρισης και ευθύνης δικής μας, είναι η δημόσια διοίκηση με την τερατώδη γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητά της και είναι η πλεονάζουσα δημόσια διαφθορά.

Ας αφήσουμε τα πανηγύρια του παραλόγου, να δώσουμε προτεραιότητα στο νοικοκύρεμα αυτής της ταλαίπωρης χώρας. Χρειαζόμαστε ένα τίμιο και λειτουργικό κράτος που προϋποθέτει καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της δημόσιας διαφθοράς. Κανένα Eurogroup δεν θα μας το ζητήσει αυτό, ούτε θα ενδιαφερθεί. Αν ήταν, θα το είχε κάνει ήδη. Η ανάκτηση της κανονικότητας είναι δική μας ευθύνη.

Τα λόγια που είπε ο εξόριστος Σπαρτιάτης βασιλιάς Δημάρατος στον Ξέρξη (Ηρόδοτος Ζ, 102) είναι εσαεί επίκαιρα: «Τη Ελλάδι πενίη μεν αιεί κοτε σύντροφος εστί (=παντοτινός σύντροφος της Ελλάδος είναι η φτώχεια της) αρετή δι’ επακτός εστί, από τε σοφίης κατεργασμένη και νόμου ισχυρού». (= Η αρετή όμως είναι επίκτητη και αποκτάται με τη σοφία και με νόμο δυνατό). «Τη διαχρεωμένη η Ελλάς, την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην» (= αυτήν χρησιμοποιώντας η Ελλάδα κατορθώνει να αντιμάχεται την φτώχεια και τη σκλαβιά).

Σοφία και δυνατός νόμος, ιδού κατά τον πατέρα της Ιστορίας, η συνταγή της εξόδου από την διαρκώς παρατεινόμενη τραγωδία μας.

Στο μεταξύ, λιγοστεύουμε δραματικά. Οι νέοι μας κάτω των 30 ετών ήταν το 1990, 2.077.234 και το 2014 κατρακυλήσαμε στα 1.635.653. Φυσικά ο κατήφορος συνεχίζεται.

Ξεφυλλίζουμε μία πρόσφατη έρευνα της In 4Youth σε νέους 15-34 ετών. Τα παιδιά θεωρούν ότι η πολιτική τάξη τούς βλέπει ως κομματικά αναλώσιμους πελάτες. Αξιολογούν αρνητικά τη Βουλή σε ποσοστό 86,3% και στην ίδια απαξίωση τοποθετούν το κράτος ως προς την πολιτική του για το δημόσιο χρέος και το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Με βάση αυτή τη προσέγγιση, δεν είναι περίεργο ότι μόνον 13% δείχνει ενδιαφέρον για την πολιτική.

Είναι βαρυσήμαντο το ποσοστό εμπιστοσύνης στην οικογένεια (87,4% – ας είναι καλά οι γονείς και οι παππούδες που τους εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη) και στην φιλία (71,9%). Χαμηλό για τις ελληνικές παραδόσεις το ποσοστό της Εκκλησίας (21,8%). Πρέπει να προβληματίσει τους εκκλησιαστικούς ταγούς. Φωτισμένος όπως πάντοτε ο λόγος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου (Δέστε τις πρόσφατες παρεμβάσεις του στο «Εγρήγορση – Χρέος των Ορθοδόξων», Εν πλω, ιδίως σ.197 επ.). Τρεις οι ρίζες της διαφθοράς, που είναι η μητέρα της οικονομικής κρίσεως: Πλεονεξία, Ψέμα, Φιλαυτία / Οι νέοι επιζητούν πληρότητα ζωής και ο Μακαριώτατος τούς καλεί να προσέλθουν στο εκκλησιαστικό σώμα προσφέροντές του «τη ζωτικότητα, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις προσδοκίες τους» (σ.269).

Το ελλαδικό πολιτικό προσωπικό σχεδόν στην παμψηφία του απέχει από ενέργειες δημόσιας υποστήριξης και αναγκαίας διαφοροποίησης της ψήφου του σε ζητήματα που αφορούν την συνείδηση της Εκκλησίας. Η ρετσινιά για ομοφοβία και εθνολαϊκισμό είναι ψωμοτύρι των συστημικών λογογράφων και αναλυτών. Στην Βρετανία πάντως, ο Τιμ Φάρον, ο ηγέτης των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, παρότι την περασμένη εβδομάδα αύξησε από 8 σε 12 τις έδρες στη Βουλή, παρητήθη «εξ αιτίας της έμφασης που δόθηκε κατά την προεκλογική εκστρατεία στη βαθιά του χριστιανική πίστη». Και εξήγησε «Το να είσαι πολιτικός ηγέτης, ειδικά ενός προοδευτικού, φιλελεύθερου κόμματος το 2017 και να ζεις ως αφοσιωμένος χριστιανός, τηρώντας τα διδάγματα της Βίβλου, ένοιωσα ότι ήταν αδύνατο για μένα». Μπράβο του για το «επειδή» του («αφοσιωμένος Χριστιανός, πιστός στα διδάγματα της Βίβλου»). Λάθος το «δια ταύτα» του, η παραίτησή του. Έκκληση για ανάκλησή της…Τώρα χρειάζεται περισσότερο!

Παρότι αιμορράγησε προς Ελλάδα ο βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός υπολογίζεται σήμερα περίπου στο 1/10 του πληθυσμού της Αλβανίας. Στην πολιτική του έκφραση ψάχνεται, ή βολοδέρνει ακαθοδήγητος από το εθνικό κέντρο, που δεν θέλησε ποτέ να παραγάγει μεγάλη πολιτική. Έτσι στις επικείμενες εκλογές της 25/6 πορεύεται πολυδιασπασμένος με έσχατο κίνδυνο τη μηδενική κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση.

Αν υπήρχε μία σοβαρή στρατηγική για τα Βαλκάνια και την Αλβανία, έπρεπε η Αθήνα να συσπειρώσει τους βορειοηπειρώτες πολιτικούς σε ένα ενιαίο σχήμα κατά το μοντέλο που εφαρμόζει η Τουρκία στη Βουλγαρία και αυτό να δρα, είτε ως ισχυρή αντιπολίτευση, είτε ως σοβαρός κυβερνητικός εταίρος, με λόγο.

Ενδεδειγμένη αν και πολύ καθυστερημένη ελληνική κίνηση η παραχώρηση του θαλάσσιου οικοπέδου δυτικά της Κέρκυρας στην Κοινοπραξία ΕΛΠΕ-Total - Edison. Άνευ αντικρίσματος οι αλβανικές φωνασκίες. Ασκούμε νόμιμο κατά το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης δικαίωμα. Ουδείς μπορεί να μας εμποδίσει.

Αν το Ισραήλ δεν λοξοκοιτάξει ξανά προς Τουρκία, όσα συζητήθηκαν στην Τριμερή της Θεσσαλονίκης την περασμένη Πέμπτη, είναι καθ’ εαυτά σημαντικά για μια στρατηγική συμμαχία αμοιβαίως επωφελή και αποτρεπτική όποιας καταστροφικής αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή. Όλα οπωσδήποτε θα εξαρτηθούν από την ειλικρίνεια και την σταθερότητα τού Τελ – Αβίβ.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Η συντριπτική νίκη των παιδιών μας μέγιστο παράδειγμα για όλους μας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ακατανόητη η επίσκεψη του Γιλντιρίμ εφέντη. Η τραγωδία είναι ότι ο τούρκος ήρθε εδώ κατόπιν προσκλήσεώς μας! Τον κάλεσε ο κ. Τσίπρας, μετά από υπόδειξη – απαίτηση του Ερντογάν!

Η επίσκεψη θύμιζε την γνωστή ελληνική παροιμία «παρ’ τον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου», και το αρχαίο σκωπτικό σχόλιο από τον Φιλόγελω των Ιεροκλέους και Φιλαγρίου γραμματικού κατά το οποίο «σχολαστικός εν γάμοις εστιασθείς, είτα αναχωρών, “εύχομαι” και αεί ταύτα υμάς ποιείν»(=σχολαστικός που καλοστρώθηκε σε γάμο, φεύγοντας τούς ευχήθηκε και του χρόνου…)

Αυτός λοιπόν ο περίεργος (επιεικής ο χαρακτηρισμός) επισκέπτης, μη αυτοσυγκρατούμενος και μη σεβόμενος στοιχειωδώς την δεοντολογία τού φιλοξενουμένου, εκτροχιάσθηκε εν μέσω Μαξίμου και μάς κατήγγειλε, ο ρέκορντμαν των συνεχών παραβιάσεων του εναερίου – θαλασσίου ελληνικού χώρου ως … παραβιαστές και παραβάτες, προτείνοντας συμψηφισμό εγκλημάτων! Απεφάνθη επίσης ότι τα κοιτάσματα στο Αιγαίο και στην Κύπρο «ανήκουν στην… ανθρωπότητα» και επομένως Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν δικαίωμα εκμετάλλευσης. Το παραλήρημα τού τούρκου συνεχίσθηκε στο ζήτημα των «8» για τους οποίους ζήτησε να παραμερίσουμε την Δικαιοσύνη, προφανώς «α λα τούρκα»!

Υποτίθεται ότι ο επισκέπτης ήρθε για να παραστεί σε ιδιωτικό μουσουλμανικό δείπνο “Ιφταρ” στη Θράκη. Με αφορμή αυτό σημειώθηκε τεράστια κινητοποίηση και επίδειξη δυνάμεως και θράσους των τουρκιζόντων της μειονότητας.

Το ισοδύναμο τη επίσκεψης Γιλντιρίμ στην Ελλάδα θα ισοφάριζε κάπως με μια Πανορθόδοξη Θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως. Ο κ. Τσίπρας θα διαχειριζόταν ένα τέτοιο αίτημα προς τους Ερντογάν και Γιλντιρίμ;

Αυτό προσκτά άλλη διάσταση μετά την προχθεσινή νέα βεβήλωση του Ιερού Κέντρου της Ορθοδοξίας από τους ισλαμιστές. Η ενέργειά τους προκαλεί τα αισθήματα της παγκόσμιας χριστιανικής κοινότητας και όλων των πολιτισμένων ανθρώπων.

Οι κυβερνήσεις όλες πρέπει να αξιώσουν την απόδοση του Ιερού στον φυσικό του δικαιούχο, το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η Άγκυρα εξακολουθεί να εγκληματεί εν ψυχρώ στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Έχουμε να κάνουμε όμως με τον κατ’ εξακολούθηση ενδοτισμό του κ. Αναστασιάδη. Ξεκίνησε με το σωστό αίτημα για Διεθνή Συνδιάσκεψη (Κυπριακή Δημοκρατία, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, Σ.Α. του ΟΗΕ, Ε.Ε) για να αντιμετωπισθεί το ζήτημα τού καθεστώτος ασφάλειας και εγγυήσεων. Στην πορεία η Διεθνής έγινε Πολυμερής, αλλά κατάντησε Πενταμερής (=οι τρείς, λεγόμενες Εγγυήτριες, εξ αυτών η Τουρκία δύναμη εισβολής, κατοχής, εποικισμού, η άλλη, η Βρετανία του “ήξεις αφίξεις” και η πανταχόθεν βαλλόμενη Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία αυτοϋποβιβάσθηκε σε κοινότητα για να καταστεί…ισοϋψής με το ψευδοκράτος. Στη Γενεύη 2 οι ημέτεροι έχουν ουσιαστικά αποδεχθεί, ότι το Κυπριακό είναι διακοινοτική διαφορά και όχι, όπως πράγματι είναι, διεθνές πρόβλημα.

Το χειρότερο είναι η ημερομηνία (28/6) αφού μετά 2 εβδομάδες είναι προγραμματισμένες οι έρευνες στην Κυπριακή ΑΟΖ από τις εταιρείες ENI – TOTAL. Το λεγόμενο «πακέτο Μέρκελ» που εμφανίζεται ως σανίδα σωτηρίας είναι εξ ορισμού αλυσιτελές. Άρα η ημερομηνία 28/6 αντενδείκνυται για χιλίους λόγους.

Η Τριμερής της Θεσσαλονίκης (Ελλάς, Κύπρος, Ισραήλ) επιβεβαίωσε μια σοβαρή στρατηγική συμμαχία που προάγει την Κύπρο σε διεθνές ενεργειακό κέντρο και αναγνωρίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα. Η Άγκυρα θέλει παντί σθένει να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία υποκαθιστώντας την με την περιβόητη Διζωνική Ομοσπονδία, (με πολιτική ισότητα) = μετάλλαξη ολόκληρης τής Κύπρου σε προτεκτοράτο, ενεργούμενο της Άγκυρας.

Ο προκλητικός Γιλντιρίμ ήρθε στην Ελλάδα την ώρα που η χώρα του μας βομβαρδίζει με παράνομες navtexs, μάς απειλεί με γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ και παρεμπόδιση των προγραμματισμένων σ’ αυτήν γεωτρήσεων από τις συμβεβλημένες με την Κυπριακή Δημοκρατία ξένες εταιρείες.

Δεν προσδοκά κανείς καλό από την Γενεύη 2. Η αγωνία είναι να μην υπάρξει το χείριστον, η τουρκοειδής «λύση».

Στα εσωτερικά μας, η προκλητική πράγματι ανοχή των δημοσίων αρχών στην παραβατικότητα και η ευθέως ανάλογη απάθεια της κοινωνίας, την καθιέρωσαν de facto ως καθεστώς. Τα λεγόμενα άβατα είναι παράγωγα της ενσυνείδητης απραξίας τού κράτους. Η επίσημη αδράνεια κάνει τα άβατα απαράβατα και απαραβίαστα. Μέχρις ότου θελήσει να υπάρξει ενεργά και αποφασιστικά το κράτος, τα άβατα θα το λοιδορούν. Θα εκλείψουν όταν το κράτος νιώσει ότι είναι πραγματικό κράτος και όχι μαριονέτα!

Είναι σημαντική η πρωτοβουλία των 471 φοιτητών του ΑΠΘ. Αγωνιώδης η έκκλησή τους προς στον αρμόδιο υπουργό: «Αρνούμαστε να προσερχόμαστε για μάθημα σε έναν χώρο όπου ανθεί το εμπόριο ναρκωτικών, γεμάτο χρησιμοποιημένες σύριγγες. Αρνούμαστε να υποβαθμίζεται συνεχώς το Πανεπιστήμιο στο οποίο σπουδάζουμε και επενδύουμε μεγάλο μέρος του χρόνου και της ενέργειάς μας. Ζητούμε να αναληφθούν ευθύνες από τους αρμοδίους»! Οι φοιτητές επισημαίνουν την συνεχή παρουσία μεγάλου αριθμού χρηστών και διακινητών ναρκωτικών στους χώρους του ΑΠΘ, μιλούν για θανάτους και αδιάκοπες παρενοχλήσεις. Ο κ. Γαβρόγλου ένιψε τας χείρας του και πέταξε το μπαλάκι στους καταγγέλλοντες και στις πρυτανικές αρχές. «Στα Πανεπιστήμια, αυτά τα θέματα λύνονται από μέσα, αν υπάρχει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα και σύλλογος καθηγητών. Αν κάποιοι καλοθελητές θέλουν να το παρουσιάσουν ως κανόνα, τί να πω… Ποτέ δεν έχει φέρει λύση η αντιμετώπιση με αστυνομικούς τρόπους».

Αυτό ίσως θα ίσχυε, όσο το κακό ήταν στην αρχή του. Εδώ έχει πάρει καταπελτώδεις διαστάσεις. Γι’ αυτό «Χείροσι νόμοις ακινήτοις χρωμένη πόλις κρείσσων εστίν, η καλώς έχουσιν ακύροις»(Θουκυδίδης, Γ΄, 37). Ευτυχέστερη είναι η πολιτεία που κυβερνάται με κακούς νόμους που εφαρμόζονται, παρά με καλούς που δεν εφαρμόζονται. Συμβουλεύεται όμως η Κυβέρνηση την σοφία των σοφών μας;

Χίλια μπράβο στην Εθνική τού Μπάσκετ Γυναικών. Συνέτριψε την Τουρκία και χάρισε ένα φοβερό μήνυμα δυνάμεως και υπεροχής σε όλον τον Ελληνισμό. Είμαστε περήφανοι για τα παιδιά μας.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Έλληνες οι άγιοιΚύριλλος και Μεθόδιος και μία και ελληνική η Μακεδονία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να αποκτήσει φίλους, σταθερούς φίλους, καλλιεργώντας τις αυταπάτες τους. Συνειδητά ή ασύνειδα ο Βλαντιμήρ Πούτιν υποδεχόμενος τον πρόεδρο των Σκοπίων επίστωσε στους σκοπιανούς τούς Έλληνες Θεσσαλονικείς αδελφούς αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, Φωτιστές των Σλάβων και απάσης της Ευρώπης. Δεν ήξερε δεν ρώταγε…

Το ατόπημα του Ρώσου Προέδρου μεγεθύνεται από το γεγονός ότι συνέβη παρουσία του Πατριάρχου Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κυρίλλου, ο οποίος μιλώντας στις 24/5/11 στην Ερυθρά Πλατεία, σε τελετή μνήμης των Αγίων, αναφέρθηκε «στους καταγόμενους από την Θεσσαλονίκη Έλληνες αδελφούς, Κύριλλο και Μεθόδιο» (πηγή: Μ.Τρίτος Ιστορικές παραχαράξεις των Σκοπιανών, περίπτωση της εθνικότητας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου σ.7)

Με μια περίτεχνη υψηλή στρατηγική το ελληνικό Βυζάντιο ανεδείχθη η μακροβιότερη πρωταγωνιστική δύναμη στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Πολυεθνοτικό, αλλά μονοπολιτισμικό επεξέτεινε τον πολιτισμό, δηλαδή την Ελληνοορθοδοξία σε ημιβάρβαρες και απολίτιστες περιοχές του γεωγραφικού εγγύτερου και ευρύτερου περίγυρού του. Δεν επεβλήθημε την ωμή στρατιωτική ισχύ και το υγρό πυρ, αλλά με το υπερόπλο της ακτινοβολίας του πολιτισμού του.

Παρά το δυσοίωνο στρατηγικό περιβάλλον, το Βυζάντιο επεβίωσε όσο καμιά άλλη αυτοκρατορία χάρη στη διπλωματία του και γενικότερα την ήπια δύναμη. Με εργαλείο αυτήν την διπλωματία και την Ελληνοορθοδοξία,εκχριστιάνισε τους πραγματικούς και δυνητικούς εχθρούς του, σεβόμενο όμως τα εθνοφυλετικά στοιχεία της ταυτότητάς τους και τη γλώσσα τους. Έτσι εξηγείται ο μη γλωσσικός εξελληνισμός Βουλγάρων, Ρώσων και λοιπών. Αντίθετα με την στιβαρή πνευματική καθοδήγηση τού Μεγάλου Πατριάρχου Φωτίου και την υιοθέτησή της από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ τον Γ’ στρατολογήθηκαν οι δύο Έλληνες αδελφοί Κωνσταντίνος – Κύριλλος και Μεθόδιος, δημιούργησαν το νέο αλφάβητο, μεταγλώττισαν τα ιερά κείμενα στη σλαβική γλώσσα. Ανιστόρητοι υπερεθνικιστές γείτονες διεκδικούν κατά καιρούς την εθνικότητα των 2 Ελλήνων ιεραποστόλων ψάχνοντας αριστοκρατική … καταγωγή!

Τσακίζει κόκκαλα το αποκαλούμενο ελληνικό αντίδοτο στο πρώιμο «μετανεωτερικό» μανιφέστο τού ηθικά αδίστακτουΝικολόΜακιαβέλι, η επιστολή τού Πατριάρχου και αγίου Φωτίου προς Μιχαήλ τον Άρχοντα Βουλγαρίας «Τι εστί έργον άρχοντος», όπου καταγράφονται τα καθήκοντα αρχόντων και αρχομένων. «Πάσης πράξεως βουλήπροηγείσθω. Αι γαρ ανεπίσκεπτοι πράξεις ως τα πολλά σφαλεραί» (=πριν από κάθε πράξη να προηγείται σκέψη, γιατί οι απερίσκεπτες πράξεις είναι συνήθως επισφαλείς) (μβ.)

«Δει δ’ εγκρατώςάρχειν ου τωκολάζειν, αλλά τω δοκείν κολαστικόν είναι» (=Πρέπει να κυβερνάς με πυγμή, όχι τιμωρώντας, αλλά δείχνοντας έτοιμος να τιμωρήσεις) (μζ).

Το κωμικοτραγικό της εξέλιξης είναι ότι ο σκοπιανός ανέμιξε και την Μέρκελ η οποία φέρεται να του δήλωσε ότι στο σχολείο της (στην πάλαι ποτέ DDR) ο δάσκαλος τούς έλεγε ότι οι άγιοι είναι … σκοπιανοί!!! Κάθε σχόλιο περιττεύει. Οι γείτονες αφού σκοπιανοποίησαν τον Μεγαλέξανδρο, τον Αριστοτέλη (αυτόν με κάποια φειδώ) δεν είχαν πρόβλημα να σφετεριστούν τους φωτιστές των Σλάβων,έστω και αν ο Πάπας Ιωάννης – Παύλος Β’ σε εγκύκλιό του (Egregiaevirtutis 30.12.1980) ονομάζει τους αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο«προστάτες της Ευρώπης, Έλληνες αδελφούς, γεννημένους στη Θεσσαλονίκη».

Η διαχεόμενη εντύπωση ότι η Ελλάς είναι έτοιμη να χειροκροτήσει την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, κλίμα που καλλιεργείται κάκιστα από καλοθελητές συμμάχους και εταίρους, αποθράσυνε τον νέο σκοπιανό ΥπΕξ Ντιμιτρόφ που αντί να προσέλθει στο παρθενικό υπουργικό του ταξίδι στην Αθήνα ως ικέτης, εμφανίσθηκε «ως εξουσίαν έχων» με την οποία απεπειράθη, ευτυχώς εις μάτην, να μας καπελώσει. Βεβαίως το απροσμέτρητο θράσος του, κατ’ εικόνα και ομοίωση εκείνου του καταρρεύσαντοςΓκρουέφσκυ, του οποίου διετέλεσε εκπρόσωπος στις ανόητες πάλαι ποτέ διαπραγματεύσεις με τον αλήστου μνήμης Νίμιτς, έδειξε ότι δεν κατάλαβε τίποτε, ούτε αυτός , ούτε το νέο αφεντικό του, ο Ζάεφ, περί του τί πρέπει να πράξει. Αφού σκεφθείτε στην περί του συνεχιζόμενου αλυτρωτισμού ερώτηση και αν πρόκειται επί τέλους να τερματισθεί, απάντησε με το απίστευτο: «Αλυτρωτισμός σημαίνει, ότι θέλεις να αποκτήσεις κάτι το οποίο δεν σου ανήκει». Άρα η Θεσσαλονίκη και η όλη Μακεδονία που διεκδικούν, τους ανήκουν!

Σκοπιανοί και υψηλοί προστάτες τους οφείλουν να συνειδητοποιήσουν – η Ελλάς χρωστά να το καταστήσει σαφές προς πάσαν κατεύθυνση – ότι ως εδώ και μη παρέκει…

Ξεκαθάρισμα: α) Ενδιάμεση τέρμα. Να καταγγελθεί και τύποις για να μην καλλιεργούνται ψευδαισθήσεις,βασιζόμενες στην γνωστή περίεργη απόφαση της Χάγης. β) Τα περί σύνθετης, διπλής και τα ταύταις όμοια, είναι παρελθόν. Αφ’ ης απερρίφθησαν από τους αποδέκτες τους δεν ισχύουν. Αυτό που ισχύει είναι ένα και αδιαπραγμάτευτο: Ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγά του.

Το περισσόν εκ του πονηρού.


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

23.6.17

Σκοπιανό, ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η πτώση του ελληνογενούς γενιτσάρου Γκρουέφσκι στα Σκόπια είναι καταρχήν θετικό γεγονός για να γυρίσει σελίδα το βορεινό μόρφωμα. Κάποια πρώτα δείγματα γραφής όμως του νέου πρωθυπουργού είναι μάλλον αντιφατικά: Δεν θα στήσει νέα αγάλματα, δεν θα κάνει νέες προβοκάτσιες κ.τ.τ. αλλά κατέληξε στο γνώριμο σκοπιανό ρεφραίν: «δεν θα δεχτούμε, όμως, να θιγούν θέματα ταυτότητας, γιατί υπάρχουν κόκκινες γραμμές» (sic!).

Στο ίδιο μήκος κύματος η συνέντευξη του σκοπιανού ΥπΕξ στον Σκάι(13/6/17). Πόνος και καϋμός τους να μπουν στο ΝΑΤΟ. Αλλά «αβρόχοις ποσί». Κατάπιε τα κρίσιμα ερωτήματα για τον ανθελληνικό αλυτρωτισμό που ξεχειλίζει στα σχολικά τους εγχειρίδια και στις συνεχείς επίσημες δηλώσεις και τους κρατικούς χάρτες, όπου στα σύνορά τους περιλαμβάνουν την Θεσσαλονίκη και ολόκληρο τον βορειοελλαδικό χώρο. Σύμπτωμα θράσους η δήλωσή του: «το αλυτρωτικό επιχείρημα είναι ριζωμένο στο ελληνικό δημόσιο διάλογο». Δηλαδή ίσα τους και ίσα μας…Απευθύνεται μάλλον σε αφελείς, δεν τον αποπήρε ως όφειλε ο συνομιλητής του.

Το καρακιτσαριό των αγαλμάτων δεν το γκρεμίζουν για να μη … χρεώσουν τον λαό! Κατά τα άλλα «η ιστορία είναι για τους ιστορικούς» νομίζει ο επισκέπτης, και κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ποιοι τελικά την καταναλώνουν.

Το σκοπιανό πριν το καταντήσουμε παρατημένη υπόθεση (κάποιοι εννοούν να τη λένε «χαμένη») πέρασε από χίλια ρέματα που αποτυπώνουν τις αντιφάσεις, τις παλινωδίες και γενικά τις ανεπάρκειες της εξωτερικής μας πολιτικής.

Τα Σκόπια ουδέποτε έπαυσαν να μας προκαλούν. Εμείς επειδή έχουμε υποστεί μιθριδατισμό αντιπερχόμαστε τις προκλήσεις.

Αυτή την ώρα πάντως «επικαιροποιείται» με πρωτοβουλία τους και του διεθνούς παράγοντα το από καιρό κατεψυγμένο πρόβλημα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση πρέπει να βρουν τη σοφία να το προσεγγίσουν στις πραγματικές του διαστάσεις. Λάθη κατά συρροήν διέπραξαν και οι μεν και οι δε. Τυχόν εμμονή τους στα ίδια θα αποβεί μοιραία.

Επείγει επαναφορά του ζητήματος στην φυσική του αφετηρία: «ΔΕΝ υπάρχει παρά μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι ελληνική» (Κωνσταντίνος Καραμανλής 1992 με σύμφωνο τόν Ανδρέα Παπανδρέου). Πάσα άλλη εκδοχή είναι εκ του πονηρού. Οι πολίτες των Σκοπίων Σλάβοι, ή Αλβανοί έχουν τη δική τους ιστορία, γλώσσα, και πολιτισμό, όλα βεβαίως σεβαστά. Αλλά δεν έχουν καμία συγγένεια εθνοφυλετικήμε την Μακεδονία και τους Μακεδόνες. Γεωγραφικά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της χώρας τους ανήκουν στην Αρχαία Μακεδονία. Οι αυτοαποκαλούμενοι Μακεδόνες σλάβοι, έφτασαν στην περιοχή 1100 χρόνια από τότε που ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Αριστοτέλης, ο πρώτος με την πολιτικοστρατιωτική του μεγαλουργία και ο δεύτερος με την φιλοσοφική του ιδιοφυία, δόξασαν τον Ελληνισμό.

Γλώσσα των Μακεδόνων είναι η ελληνική, ενώ η αυτοαποκαλούμενη μακεδονική είναι μεταπλασμένο βουλγαρικό ιδίωμα που φυσικά δεν μιλούσε ούτε ο …Βουκεφάλας του Μ. Αλεξάνδρου.

Οι συστημικοί φλυαρούν ανοήτως για δήθεν «σκοπιανοποίηση» της εξωτερικής μας πολιτικής ενώ, σ’ αυτήν οφείλονται στις 16/12/91 οι τρεις σοβαροίόροι. Τους θυσίασε στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρά το Κοινό Ανακοινωθέν των Πολιτικών Αρχηγών της 14/6/92 με την επιστολή του, της 23/6/92 προς τους ηγέτες των χωρών – μελών της Ε.Ε.: «Μπορούμε να πούμε στα Σκόπια ότι θα τα αναγνωρίσουμε με όποιο όνομα επιλέξουν, το οποίο δεν θα περιλαμβάνει το «Μακεδονία», αλλά θα έχουν την ελευθερία να αυτοαποκαλούνται με όποιο όνομα επιθυμούν» = διπλή ονομασία!Ευτύχημα, ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας δεν τον άκουσε και η απόφασή του (26-27/6/92) ομιλεί για αναγνώριση αυτού τους κράτους «υπό μία ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία».

Εμείς όμως συνεχίσαμε τα απανωτά λάθη και προχωρήσαμε στην ετεροβαρή «Ενδιάμεση» (13-9-95). Παγκοσμίως πρωτότυπη αφού υπογράφεται μεταξύ ανωνύμων χωρών! Με αυτήν, παρότι έπρεπε εντός επταετίας να λυθεί η εκκρεμότητα της ονομασίας, η προθεσμία παρήλθε άπρακτη. Εμείς ωστόσο δεν την καταγγέλλουμε 22 χρόνια τώρα. Και με βάση αυτήν μας έσυραν στη Χάγη και μας καταδίκασαν!

Τώρα ξανά με την Ενδιάμεση μεθοδεύουν να πράξουν αυτό που δεν έκαναν στο Βουκουρέστι, να χρησιμοποιήσουν για μία χρήση το FYROM.

Το 2007 η Ελληνική Κυβέρνηση διολίσθησε σε χονδροειδή γκάφα. Παρεχώρησε το «Μακεδονία» στα Σκόπια υπό τον όρο να υπάρξει ένας γεωγραφικός προσδιορισμόςergaomnes. Οι σκοπιανοί το απέρριψαν, αλλά εμείς το βιολί μας.



Εφ’ ω ο επί των Εξωτερικών της Ν.Δ. + 18 βουλευτές επέκριναν τον ΥπΕθΑ για παρέκκλιση από την επίσημη γραμμή επειδή υποστήριξε (ορθότατα) ότι η σκοπιανή ονομασία πρέπει να είναι χωρίς το Μακεδονία.

Πράγματι Σύνθετη με συνθετικό το Μακεδονία, σημαίνει σκέτο Μακεδονία. Το όποιο συνθετικό θα αποβληθεί τάχιστα.

Επείγει προ πάσης επανέναρξης συζητήσεων με τα Σκόπια να απεγκλωβιστούμε από Ενδιάμεση και Σύνθετη.

Όσο γρηγορότερα, τόσο καλύτερα.





Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Πότε και ποιοι θα “συνοδεύσουν τη βλακεία στην τελευταία της κατοικία”;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Με μια τριτοκοσμική μέθοδο που πρωτοχρησιμοποιήθηκε πριν 30 χρόνια σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, το ΔΝΤ θα εγκρίνει το συφοριασμένο πρόγραμμα. Όρος του, δεν θα μετάσχει χρηματοδοτικά μέχρι τη διευθέτηση του χρέους. Ιδέα Σόιμπλε, πρόταση Ντάισελμπλουμ, έγκριση Πολ Τόμσεν.

Ο τελευταίος ευθύνεται και για την κατάπαράβαση του Καταστατικού του ΔΝΤ ένταξη της Ελλάδος στον διαβόητο Μηχανισμό το 2010. Εσχάτως διέρρευσε και η απίστευτης οικειότητας επιστολής του υπόδικου Α. Γεωργίου, τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, προς τονΤόμσεν, για την έκνομη διόγκωση του ελλείματος προκειμένου να προκατασκευαστούν οι προϋποθέσεις του τσουβαλιάσματός μας στο δυσώνυμο «πρόγραμμα διάσωσης». Για την ακρίβεια βιβλικής καταστροφής μας.

Προς εξυπηρέτηση των εκλογικών αναγκών του διδύμου Μέρκελ – Σόιμπλε το ΔΝΤ θυσιάζει και πάλι την Ελλάδα καταπίνοντας το παραμύθι με το οποίο μας πιπίλιζε τόσο καιρό ότι τάχατες θεωρούσε υπέρτατη προτεραιότητά του την διευθέτηση του ελληνικού χρέους. Τί είδους βεβαίως“διευθέτηση” είναι αγνώστων στοιχείων…

Η Γερμανία επιδιώκει να κρατήσει σε ομηρεία την Ελλάδα όχι μόνο ως τις εκλογές τους, αλλά τουλάχιστον ως το καλοκαίρι του 2018, τέλος του Γ΄ Μνημονίου. Εν το μεταξύ καλπάζει το Δ΄ Μνημόνιο και έπεται το Ε΄.

Ελληνική αβρότητα λένε οι εκάστοτε ιθύνοντες, χρόνια τώρα να μην ζητούμε από τους γερμανούςοφειλέτες να εξοφλήσουν επί τέλους το δικό τουςχρέος (Κατοχικό δάνειο, πολεμικές επανορθώσεις) στο οποίο πρέπει να συνυπολογιστούν και οι τόκοι υπερημερίας, μετρημένοι με το ίδιο μέτρο που μετρούν αυτοί τους τόκους των δανείων. Αβρότητα ή βλακεία στον κύβο;

Αγωνιωδώς ο ποιητής, αναρωτιέται:

«Πότε θ’ ανθίσουν τούτοι οι τόποι
πότε θα ΄ρθουν καινούριοι ανθρώποι
να συνοδεύσουνε τη βλακεία
στην τελευταία της κατοικία»(Νίκος Γκάτσος)

Πότε;

Στο μεταξύ ενώ η πτωχή Ελλάς πληρώνει μέχρι κεραίας τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ η πλουσιότατη Γερμανία τις χρωστά. Γι’ αυτούς είμαστε η μεταμοντέρνα αποικία χρέους…

Μπορούν να μας εξηγήσουν πώς είναι δυνατόν τις παραμονές της Κρίσης (2009) το χρέος να είναι 295 δισ. € = 129% του ΑΕΠ και το 2016 να ανέβει στα 352δισ. € = 177% του ΑΕΠ. Διάσωση ή διαβουκόληση γίνεται σε βάρος μας;

Έθεσαν την πραγματική οικονομία μας σε πρόγραμμα αργού θανάτου. Το Διεθνές Ινστιτούτο IMD μάς κατέταξε πρόσφατα μεταξύ 63 χωρών, στην 57η θέση ως προς την ανταγωνιστικότητα και έκρινε σε επιδείνωση τους 2 σοβαρότερους δείκτες: κυβερνητική αποτελεσματικότητα + οικονομική αποδοτικότητα, όπου κατρακυλήσαμε στην 61η θέση. Δηλαδή είμαστε παράτρίχα “πάτος”, όπως λένε,παρατρίχα … φαλακρός!

Είναι προδήλως κατεπείγουσα μια νέα εθνική στρατηγική για την κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας,με αναγκαιότητα εν όψει των κλιμακούμενων εξ ανατολών απειλών, την εθνικοαμυντική της διάσταση. Είναι επείγουσα η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, ως ισχυροποίηση της μεταποίησης για την προώθηση διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων. Αυτά όμως προϋποθέτουν αλλαγή νοοτροπίας και πρακτικής .

Ο Πούτιν παρεδέχθη προχθές ότι η Ρωσία «είναι έτοιμη να πωλήσει S-400 στην Τουρκία». Άρα ο εχθρός εφοδιάζεται με αμερικανικά F-35 και ταυτόχρονα εις πείσμα της αμερικανικής αντίθεσης, και με το ρωσικό υπερόπλο των S-400.

Εμείς τί κάνουμε; Τηρούμε «εκ του μακρόθεν τα γινόμενα», ή σαλπίζουμε πανεθνικό συναγερμό;

Οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι πολιτικοί τους τοποτηρητές μάς εκβιάζουν. Ήταν να μην κάνουμε την αρχή. Από κει και ύστερα, μάς έγινε εθισμός η υποχώρηση εις πάσανζήτηση. Οι κυβερνώντες συνθηκολογούν διαρκώς και δια της καταλυτικής όπως απεδείχθη δυνάμεως της «καρέκλας», συγκρατούν την κατά άλλα ετοιμόρροπη κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία. Τέσσερα (αριθμός 4) Μνημόνια ως τώρα και καθ΄ οδόν το 5ο που θα μας φεσώσει (φέσι μάς ετοιμάζει, όχι γραβάτα), ο γερμανός τον Αύγουστο του 2018.

Αναπάντητο το ερώτημα ως πότε θα σιγοψάλλουμε, αιδημόνως έστω, τον «εθνικό ύμνο του ραγιά: Δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς»(Στάθης,enikos.gr 1/6/17).

Τα επαναλαμβανόμενα κακουργήματα ισλαμιστών που βυθίζουν στο πένθος και στο φόβο τους κατοίκους των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, θα συνεχιστούν καθώς οι κυβερνήσεις περιορίζονται σε ευχολόγια. Οφείλουννα συνειδητοποιήσουν ότι η συλλογική ασφάλειαυπερτερεί των νομικών ελευθεριών. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει μέτρο στην ανεκτικότητα. Έχει κατά συνέπεια δίκαιο ο αρθρογράφος της Figaro(6/6/17) που υποστηρίζει ότι: « Πρέπει να δώσουμε τέλος στην εμμονή της πολιτικής ορθότητας και να πάψουμε να πιστεύουμε ότι οι συμβιβασμοί στο κράτος δικαίου αποτελούν το μέλλον του κόσμου μας».

Ο Ισοκράτης συμβούλευε: “Βουλεύου μεν βραδέως, επιτέλει δε ταχέως τα δόξαντα”(Προς Δημόνικον, 34). Να σκέπτεσαι αργά, αλλά να εκτελείς γοργά ό,τι αποφάσισες. Οι έμφοβοι σήμερα Ευρωπαίοι ηγέτες δυστυχώς δεν “βουλεύονται” (=σκέπτονται) καν.Ίσωςμάλιστα απλώς «βολεύονται» και οπωσδήποτε δεν υλοποιούν και δη,ταχέως τις αποφάσεις τους.

Ο Αριστοτέλης προσέθετε ότι «αδύνατον τον μηθένπράττονταπράττεινεύ»(Πολιτικά VII, 1375Α 21). Είναι δηλαδή αδύνατο να ευτυχεί κάποιος που δεν ενεργοποιείται καθόλου πολιτικά.

Η εκδημία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη υπήρξε αφορμή να μετρηθεί ο λεγόμενος πολιτικός πολιτισμός μας. Οι φίλοι του τον εγκωμίασαν με παράφορο θαυμασμό και οι αντίπαλοι τον έκριναν με αυτολογοκρινόμενη φειδώ. Όλοι στάθηκαν απέναντί του με ιδιαίτερο σεβασμό. Μακάρι η τέτοια στάση τού πολιτικού κόσμουπου χρειάσθηκε ο θάνατός για να την επιβάλει, να γίνει κανόνας και στη ζωή.Ειπώθηκαν πολλά για την πληθωρική πολιτική δράση τού ανδρός. Πέραν όμως της πολιτικής, σε μια εποχή βαθιάς κρίσης και δεινής δοκιμασίας της ελληνικής οικογένειας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανεδείχθη ο “πατριάρχης” μιας αβραμιαίας οικογένειας. Και αφήνει γι’ αυτό μέγιστο παράδειγμα προς μίμηση στους επιγενομένους.


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

7.6.17

Παλαιολόγεια παρακαταθήκη η αδιάκοπη αντίσταση κατά του κατακτητή


Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ακατάσχετο το παραλήρημα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την Επέτειο της Αλώσεως. Αθυρόγλωσσος ο ισλαμιστής Γόνοι ελληνικών οικογενειών που εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν βιαίως τα δραματικά εκείνα χρόνια, οι περισσότεροι σημερινοί τούρκοι, θέλουν να ξεχνούν, ή και να κρύβουν για ευνόητους λόγους την προέλευσή τους, εμφανιζόμενοι συχνά «τουρκότεροι» των τούρκων.

Όμως ως συνήθως η φυσιογνωμία τους διαλαλεί την απώτερη ταυτότητά τους και αποδεικνύει ότι όλος αυτός ο κόσμος δεν έχει καμία εθνοφυλετική σχέση με τους τουρκομάνους. Δέστε για παράδειγμα το εξώφυλλο του ΒΗΜΑgino (28/5/17) «Τούρκοι στην Αθήνα», όπου οι φωτογραφίες 5 νεαρών παιδιών που εγκατέλειψαν τη χώρα τους και αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα. Δεν τους ξεχωρίζεις φυσιογνωμικά από Ελληνόπουλα!

Οι Πανέλληνες στεκόμαστε με δέος και συγκλονισμό στην ημερομηνία 29 Μαΐου 1453. Γνωρίζουμε ωστόσο ότι αυτή η Άλωση, η “Δευτέρα Άλωσις” για την οποία επαίρεται ο νεοσουλτάνος, δεν θα συνέβαινε ποτέ, αν δεν είχε προηγηθεί η πρώτη Άλωση, εκείνη του 1204, από τους Φράγκους της Δ΄ Σταυροφορίας. Εκείνοι δήωσαν, κατέκλεψαν, σφετερίστηκαν και μετέφεραν στην Βενετία και την άλλη Δύση τον αμύθητο πλούτο της Βασιλεύουσας, τα ιερά και τα φυλαχτά του Γένους. Το σκήνωμα της Αγίας Ελένης που μας δάνεισαν εσχάτως για λίγες ημέρες οι κλεπταποδόχοι είναι ένα απ’ αυτά.

Το μήνυμα που εξέπεμψε τότε ο μαρτυρικός Αυτοκράτωρ, με την άρνησή του να παραδώσει την Πόλη, ήταν η μέχρι της τελικής νίκης Αντίσταση του Ελληνισμού κατά του Κατακτητή.

Αυτό το ενστερνίσθηκε σύμπας ο υπόδουλος Ελληνισμός με την Κλεφτουριά και τα Αρματολίκια και ανέδειξε την Μεγάλη Ιδέα ανάκτησης της ιερής του Πόλης. Ο νεοοθωμανός που ναρκισσεύεται σήμερα ότι η «Κωνσταντινούπολη (αυτός την εκφέρει Ιστανμπούλ, κακότεχνη τουρκική εκφορά του “Εις την Πόλιν”), είναι το απαύγασμα της Τουρκίας».

Η Κωνσταντινούπολη ως παγκόσμια ακτινοβολία πολιτισμού είναι βεβαίως η Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη. Όχι η οθωμανική της συνέχεια. Η τελευταία μόνο στο βαθμό που λειτουργεί ως «το Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο», Byzance apresByzance, όπως καταγράφουν οι ιστορικοί, έχει πολιτισμική προσφορά.

Ο Μέγας Ιεροεξεταστής του Βερολίνου, με υπερεξουσίες του δεσμείν και λύειν και τους πάντες απέναντί του, αφού επί 7 χρόνια απεργάζεται την καταστροφή της Ελλάδος, συνεχίζει παρά την γενική κατακραυγή των υπολοίπων εταίρων, να ορθώνει βερολινέζικα τείχη, που αποτρέπουν τη διευθέτηση του χρέους και ματαιώνουν την απαρχή εξόδου μας από τα μνημονιακά κάτεργα σκοτώνοντας την πραγματική οικονομία.

Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται, παγώνουν την ποσοτική χαλάρωση (νεοελληνιστί κιουί – QE), άρα δεν βγαίνουμε στις αγορές. Όμηροι του γερμανικού ηγεμονισμού, τον οποίο περιποιήθηκε προχθές δεόντως ο απρόβλεπτος Τραμπ.

Μία αυτονόητη, αξιοπρεπή δήλωση αποτόλμησε ο πρωθυπουργός: «εάν δεν δοθεί το χρέος θα ανακληθούν τα μέτρα» και οι συστημική αρθρογραφία ξεσπάθωσε έτοιμη να τον κατασπαράξει με το επιχείρημα ότι «προσβάλλει τους δανειστές» και «θυμώνει τον Σόιμπλε». Και να σκεφθεί κανείς ότι, ούτε και που ήταν όπως απεδείχθη στις προθέσεις του Τσίπρα η πραγματοποίηση της απειλής…

Ο κ. Τσίπρας ζητάει τώρα «καθαρή λύση», αλλά αφού έχει τελειώσει η «βρώμικη δουλειά», ψηφίσθηκαν δηλαδή τα ανθρωποφαγικά νέα μέτρα, γιατί να του ανταποδώσουν λύση και μάλιστα «καθαρή»;

Τα ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα του Αμερικανού, κατά πάντων και πασών, δεν είναι καλά σημάδια. Άλλο ότι σε πολλά έχει δίκαιο ασχέτως savoir – vivre, είναι ανεξήγητη οπωσδήποτε η στόχευση με απόλυτο μάλιστα τρόπο του Ιράν. Το σιιτικό Ιράν δεν εξάγει τρομοκρατία, δεν σχετίζεται με οργανώσεις του είδους. Το ISIS όπως και ο Μπιν Λάντεν και η Αλ Κάιντα, είναι σουνιτικά προϊόντα (Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Εμιράτα).

Υπάρχει όμως μια αρχόμενη κλιμάκωση ρήξης, προς το παρόν, ακαθορίστων διαστάσεων, Ευρώπης – ΗΠΑ που ξεκινάει από το αβυσσαλέο χάσμα, το έλλειμμα του αμερικανο-γερμανικού ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών σε βάρος των ΗΠΑ. Σιγά να μην άφηνε ο Τραμπ τους Γερμανούς να μπαινοβγαίνουν στις ΗΠΑ και να «αλέθουν» χωρίς να πληρώνουν αλεστικά της αυτοκινητοβιομηχανίας κ.α.

Η ευρωαμερικανική ρήξη είναι ένα νέο επιβαρυντικό στοιχείο που πρέπει να σταθμίζεται συνεχώς στη διαχείριση της εξωτερικής μας πολιτικής. Γράψαμε και προ ημερών για την συζητούμενη στις Βρυξέλλες ασχέτως προς την εξέλιξη της σχέσης ΗΠΑ – Ε.Ε, περίπτωση σύναψης “ειδικής σχέσης” με την ισλαμική Τουρκία. Πρέπει να αποτρέψουμε παντί σθένει την μονομέρεια μιας τέτοιας εκδοχής που θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα των εταίρων μας αλλά θα παρέβλεπε την γεωπολιτική της πλευρά. Καμμία “ειδική σχέση” Τουρκίας – ΕΕ δεν πρέπει να υπογραφεί αν δεν πειθαναγκάζει την Άγκυρα με σαφείς και συγκεκριμένες κυρώσεις σε περίπτωση αθέτησης, σε σχέσεις καλής γειτονίας με τις δύο άμεσης γειτνίασής της χώρες μέλη της Ε.Ε, Ελλάδα και Κύπρο.

Σωστά αντέδρασαν οι δύο ελληνικές κρατικές οντότητες στις πρωτοβουλίες του νορβηγού τουρκολομπίστα Άϊντε, που από κοινού με τον Ερντογάν και τον Κατοχικό εγκάθετο, εκβιάζουν την Μεγαλόνησο με την απειλή θερμού στρατιωτικού επεισοδίου προκειμένου να ματαιώσουν έρευνες και εκμετάλλευση στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Και ενώ οι εγχώριοι αναμορφωτές κατεδαφίζουν ό,τι σταθερό της ελληνικότητας έχει απομείνει όπως τα υπόλοιπα της κλασσικής μας παιδείας, η είδηση εξ Εσπερίας μάς πληροφορεί ότι ο νέος Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, με απόφασή του, επαναφέρει την γενική και κλασσική παιδεία στην γαλλική Εκπαίδευση. «Βαρύ απαιδευσία», ανυπόφορο κακό η αμορφωσιά (εννοείται των ημετέρων) έλεγε ο Πιττακός.

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης