31.7.17

Κύπρος, το μοιρόγραφτο κέντρο

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο Κύπριος Πρόεδρος παρέδωσε τα Πρακτικά της Ελβετίας κατ’ απαίτηση του Γ.Γ. του ΟΗΕ μόνο στα πέντε μόνιμα μέλη του Οργανισμού. Αναγκαίο, πάντως, είναι να τα λάβουν όλες οι κυβερνήσεις

Ο βαρύτατα εκτεθειμένος νορβηγός διαμεσολαβητής είχε το απίστευτο θράσος να καταλογίσει ευθύνες για το ναυάγιο και στην ελληνική πλευρά, μιλώντας για «συλλογική αποτυχία που περιλαμβάνει όλους»!

Επιβεβλημένη η έκρηξη του Ν. Κοτζιά ο οποίος τον καταχέριασε κυριολεκτικά (Νέα Σελίδα 23/7/17) χρεώνοντάς του φιλοδοξία να καταστεί … εκπρόσωπος τύπου της τουρκικής κυβέρνησης! Και απεκάλυψε πτυχές του βρώμικου ρόλου του: «Στις επισκέψεις του στην Ελλάδα ο κ. Άιντε συναντιόταν εν κρυπτώ με επιχειρηματίες -γιατί άραγε;- που όπως φάνηκε συνδέονται με συγκεκριμένους διεθνείς παράγοντες και επιλογές για το Κυπριακό. Σε αυτές τις συναντήσεις ήταν παρόντες και ορισμένοι δημοσιογράφοι (…). Δεύτερον ότι μας πήγε ο κ. Άιντε σε αυτή τη φάση της διαπραγμάτευσης χωρίς να έχει κάνει ο ίδιος επαρκή προεργασία. Τρίτον του επιτρέψαμε να λέει για μεγάλο χρονικό διάστημα πολλαπλά ψέματα». Κυρίως, όμως, «δεν φροντίσαμε να δείξουμε εξ αρχής τα υλικά συμφέροντα που συνδέουν ένα συγκεκριμένο κύκλωμα που θεωρεί ως διαπραγμάτευση την άνευ όρων παράδοση».

Κάτι ακόμη που δεν το λέει, μάλλον για λόγους ευγενείας προς τον κ. Αναστασιάδη αλλά είναι ακρότατα σημαντικό, αφήσαμε την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού εξ ίσου κρίσιμη και σε αλληλεπενέργεια με την εξωτερική στην αποκλειστική διαχείριση του Κυπρίου Προέδρου.

Μία ελλαδική παρέμβαση στην εσωτερική πτυχή θα είχε προστατεύσει τον Ελληνισμό από την γαλαντομία του κ. Αναστασιάδη, ιδίως στο τελευταίο «Δείπνο» όπου εδώρισε στους Τ/Κ εκ περιτροπής προεδρία, veto επί πάσης αποφάσεως (μπορεί να λειτουργήσει ένα κράτος υπό απαγόρευση;), προήγηση χρηστών έναντι ιδιοκτητών στις κατεχόμενες περιουσίες, τέσσερις ελευθερίες κτλ.

Δυστυχώς τα συγκυβερνώντα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ κατήντησαν «αχθοφόροι της τουρκικής προπαγάνδας και σημαιοφόροι της αυτοκαταστροφικής πολιτικής» (Π. Νεάρχου, Παρόν, 23/7/17). Δείχνουν να μη αντιλαμβάνονται ότι η ευτυχώς ματαιωθείσα ¨λύση¨ απέβλεπε στην παράδοση του στρατηγικού ελέγχου ολόκληρης της μεγαλονήσου στην Τουρκία και δια της ευθανασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην καταβρόχθιση του φυσικού της πλούτου από το τουρκικό Ισλάμ.

Ο Άιντα αμετακίνητος στη θέση του- και στις «θέσεις» του- αφού ουδείς αξίωσε την απομάκρυνσή του ως παταγωδώς αποτυχημένου, δολοπολκεί με την αδρή συνδρομή του βρετανικού παράγοντα, στήνοντας νέα Πενταμερή πριν από τις προεδρικές της Κύπρου (Φεβρουάριος 2018). Ο ρόλος της Βρετανίας υπήρξε ανέκαθεν ύπουλος. Τσακίζει κόκκαλα η διαπίστωση του Leon Bloy (Quatre ans de captivite 1900-1904): «Η Αγγλία είναι για τον κόσμο ό,τι ο διάβολος για τον άνθρωπο»! Η Βρετανία ουδέποτε έπαψε να βυσσοδομεί κατά της Κύπρου. Τώρα μηχανεύονται με τον απίθανο Άιντα να αποσύρουν τα ΗΕ την ειρηνευτική δύναμη.

Σε κρίσιμες ώρες, τις παραμονές του απελευθερωτικού αγώνα, ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε το 1954: «Η Κύπρος δεν είναι τώρα μια λεπτομέρεια, ένα νησί στην άκρα της Μεσόγειος θάλασσας· για μια στιγμή γίνεται το μοιρόγραφτο κέντρο όπου παίζεται η ηθική αξία του σημερινού ανθρώπου».

Και το σοφό επιμύθιο: «Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος- αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος - σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικιέται. Θαρρείς κι είναι απαραίτητος αγώνας πολύς κι ιδρώτας πολύς και δάκρυο για να ξαγοράσει ο άνθρωπος το δίκιο του· κι η ελευθερία είναι το πιο ακριβοαγόραστο αγαθό· δε δίνεται δωρεάν μήτε από ανθρώπους μήτε από θεούς· πηγαίνει από χώρα σε χώρα, όπου τη φωνάξουν, από καρδιά σε καρδιά, ανύπνωτη, ανυπόταχτη, χωρίς συμβιβασμό. Τώρα τη βλέπουμε, με σίγουρην ορμή, να δρασκελάει τα χώματα της Κύπρου· και σε λίγο τα πόδια της θα γεμίσουν αίματα. Έτσι πάντα αυτή ανοίγει δρόμο» (Οι άγγελοι της Κύπρου, Ν. Εστία, 15/9/54).

Και μια όχι ασήμαντη λεπτομέρεια: στην γεώτρηση της Total οι Κύπριοι αφιέρωσαν το Οικόπεδο 11 στον τοπικό τους άγιο Ονησίφορο και ξεκίνησαν τις εργασίες ανήμερα της γιορτής του. Εύγλωττον: «Μη φοβηθείς αυτόν που στήριξε/ στην πίστη πάνω την ελπίδα./ Τον είδα στη ζωή να μάχεται/ μα πάντα ανίκητο τον είδα» (Ιω. Πολέμης).

Οι (τουρκ)αλβανοί συνεχίζουν με περίσσιο τουρκικό θράσος που αντλούν από την Άγκυρα τις προκλήσεις κατά του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Τώρα κατεδαφίζουν τουριστικά ακίνητα, χαρακτηρισμένα από τους ίδιους διατηρητέα, στις Δρυμάδες της Χειμάρρας. Λεπτεπίλεπτη η διαμαρτυρία του ελληνικού ΥπΕξ. Αναφέρεται στην υποψηφιότητά τους στην ΕΕ για την οποία ωστόσο δεν δείχνουν ιδιαίτερη πρεμούρα, τους αποκρυώνει άλλωστε και ο τούρκος κηδεμόνας του. Πάντως για να προσγειωθούμε, η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η αλβανική ηγεσία είναι αυτή των αντιμέτρων. Των σοβαρών αντιμέτρων. Αυτά δεν ανακοινώνονται. Λαμβάνονται!

Τα κόμματα σε μια δημοκρατία πρέπει να είναι όπως η γυναίκα του Καίσαρα που οφείλει να είναι και εξ ίσου να φαίνεται τίμια. Το ακατάσχετο των τραπεζικών λογαριασμών των πολιτών είναι μόλις 1000€, των κομμάτων ήταν το πελώριο 40%. Μετά την β΄ αξιολόγηση η Βουλή λόγω κατακραυγών την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη κατέβασε το 40 στο 10%. Προχθές. όμως, επανήλθε ομοφώνως στο 40%! Έτσι, όμως, ούτε είναι, ούτε φαίνεται τίμια.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε Κύπρον από Αττίλα, Ελλάδα από Τρόικα!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Περνούμε χρόνους δίσεκτους και μήνες οργισμένους. Αυτό όλοι μας. Η τραγωδία χωρίς κάθαρση είναι στα παιδιά μας. Το απόλυτο αδιέξοδο στο οποίο τα περιαγάγαμε. Τι να σου κάνουν τα κατακαϋμένα, όταν το 48% (από 18 έως 35 ετών) διαιτώνται με το χαρτζηλίκι γονέων και παπούδων και ευελπιστεί να βρει εργασία μόνο το 15%, ενώ το 41% ήδη ετοιμάζει το διαβατήριο του για τους δρόμους της ξενιτειάς;

Πενιχρότατα τα ψυχοπνευματικά αποθέματα αυτής της αγρίως δοκιμαζόμενης γενιάς. Μεγάλωσε και ενηλικιώθηκε σε μία φάση βίαιης επιβολής του εθνομηδενισμού και αποδυνάμωσης των μεγάλων ελληνικών αξιών ζωής και άρα των θεμελιωδών «σταθερών», της πίστης και της πατρίδας. Το ξαναζωντάνεμα των ιστορικών ελληνικών αρετών θα σημάνει πρόσκτηση κινητήριας δύναμης γι’αυτά τα παιδιά και το Έθνος ολόκληρο. Να λειτουργήσει και πάλι αυτό που ο Ιωάννης Καποδίστριας ονόμασε το «ευπροβίβαστον των Ελλήνων».

Η ακτινογραφία της πιο πρόσφατης πολιτικής μας ιστορίας όπως αποτυπώθηκε τις μέρες αυτές με το βαρουφάκειο «αφήγημα», δεν συνιστά την πολιτική ως επιστήμη της χρηστής διακυβέρνησης, αλλά προβάλλει το επικρατούν κακέκτυπό της, ως επικοινωνιακής τέχνης.

Ο κορυφαίος της πολιτικής επιστήμης Max Weber έγραφε ήδη από το 1919 (Politik als Beruf) «Η τιμή και η αξιοπιστία του πολιτικού έγκειται, ακριβώς στην προσωπική του ευθύνη για ό,τι κάνει, μια ευθύνη που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποσείσει ή να μετατοπίσει». Και καταλήγει: «Ακριβώς όμως εκείνη η αυστηρή συγκρότηση της ψυχής που χαρακτηρίζει τον αφιερωμένο πολιτικό και τον διακρίνει από τον «επιφανειακά» ερεθισμένο και ερασιτέχνη πολιτευτή, είναι εφικτή μόνο μέσα από τον εθισμό της αποστάσεως με την πλήρη έννοια του όρου».

«Αφήγημα» είναι όρος του πολιτικού συρμού. Τον επινόησε η καταπονημένη στις μέρες μας κομματική ρητορική. «Πουλάνε» στον κόσμο κάθε τόσο και ένα καινούργιο αφήγημα και νομίζουν ότι θα χορτάσει με τα αφηγήματά τους.

Το έθνος στην πολυαίωνη διαδρομή του έχει βιώσει και άλλες ανάλογες, ορισμένες χειρότερες, δοκιμασίες. Όμως οι ψυχικές του αντοχές, η καρτερία και η ελπίδα, η ενεργός προσήλωση του στις κινητήριες δυνάμεις της πίστεως και της ελευθερίας του επέτρεψαν να βγει ζωντανό από τις Συμπληγάδες.

Από τον τάφο του 1897 βγήκε η ανάσταση του 1910, αποφαίνεται ο ιστορικός Γ. Ρούσσος (Νεώτερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους 1826-1974 τ.4 σ.542): «Από την δεινή δοκιμασία του ’97 επρόκειτο πάντως να προέλθουν, εμμέσως, και ωρισμένα πολύτιμα ωφελήματα. Τα κυριώτερα ήταν ο Μακεδονικός Αγώνας και η Επανάσταση του 1909, που με τη σειρά τους ωδήγησαν στη ριζική ανάπλαση του Κράτους, επί Ελευθερίου Βενιζέλου και στους δύο πολεμικούς θριάμβους μας, του 1912 και 1913. Υπήρξε τόση η ντροπή που ένοιωσε η Ηγεσία μας, ώστε σε λίγο να αρχίση να διακηρύσση η ίδια ότι παρίστατο ανάγκη μιας αποφασιστικής αλλαγής. Το μέγα τούτο εθνικό αίτημα το συνειδητοποίησε τόσο βαθειά ο Ελληνικός Λαός, ώστε να επιβάλη εκ των κάτω προς άνω την ισχυρή απαίτηση μιας ουσιαστικής αναπλάσεως».

Στη συνέχεια ο ιστορικός περιλούει τους καμποτίνους (=ατάλαντους) της πολιτικής, είδος επουσιώδες, εν αφθονία ιδίως στις περιόδους παρακμής:

«Οι συνειδήσεις ξύπνησαν, ο πατριωτισμός έγινε ρεαλιστικώτερος, οι καμποτίνοι της πολιτικής απέβαλαν το δημοκοπικό τους θράσος, χάνοντας και το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής πελατείας τους, νέες πολιτικές δυνάμεις άρχισαν να διαφαίνωνται στον ορίζοντα». Και συμπεραίνει: «Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα της συνεχούς ανατάσεως πρόβαλε κι ο αναμενόμενος μέγας ηγέτης, που ωδήγησε τη Χώρα στα νέα πεπρωμένα της. Από τον τάφο του ’97 βγήκε η ανάσταση του 1910»!

Ο παιάνας των Ελλήνων που βρόντηξε και άστραψε στους αγώνες τους για την ελευθερία συνοψίζει τη διαχρονική βαθιά τους πίστη στη δύναμη και τα πεπρωμένα του Ελληνισμού:

«Ω παίδες Ελλήνων ίτε /

ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε /

παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη / (=τα ιερά των πατρώων θεών)

θήκας (=τάφους) τε προγόνων. Νυν υπέρ πάντων αγών» (Αισχύλος, Πέρσαι 404-5).

Διαρκές εγερτήριο, νυν - και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων – υπέρ πάντων ο αγών. Αυτά τα αιώνια ιδανικά που γαλούχησαν τις γενεές των Ελλήνων, είναι σήμερα υπέρ ποτέ επίκαιρα.

Εμπρός λοιπόν:

«Ω παίδες Ελλήνων – Ελλαδιτών, Κυπρίων, Διασποράς – ίτε /

ελευθερούτε πατρίδα, Κύπρον από Αττίλα, Ελλάδα από Τρόικα»!

Και ενώ αρχίζει να διαφαίνεται ένα κλίμα ελπίδας, ξαφνικά μια είδηση – κατραπακιά: «Οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα ψηφίζουν για την αλλαγή του γνωστικού αντικειμένου για το οποίο έχει διοριστεί ένας πανεπιστημιακός, θα έχουν λόγο για την οργάνωση κοινών μαθημάτων του τμήματος με άλλα τμήματα, θα κρίνουν την ανάθεση αυτοδύναμου διδακτικού έργου στα μέλη ΔΕΠ, θα εγκρίνουν τα συγγράμματα για κάθε μάθημα, θα συναποφασίζουν για τη μετακίνηση πανεπιστημιακών από και προς το τμήμα…κ.λ.π., κ.λ.π.».

Τελικά «μωραίνει Κύριος ους βούλεται απολέσαι»;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ευτυχώς ο ισλαμιστής έχει τρελάνει τους πάντες…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο ακατάσχετος μεγαλοϊδεατισμός του τρελαμένου ισλαμιστή γείτονα, δεν μπορεί να αποκτήσει ποτέ σάρκα και οστά, χωρίς την καθ’ οιονδήποτε τρόπο προτεκτοροποίηση της Ελλάδος και της Κύπρου. Γιαυτό εκτρέπεται σε εμπρηστική ανθελληνική ρητορική και ανάλογες έκνομες ενέργειες σε Κύπρο – Αιγαίο. Προκαλεί τους πάντες ευτυχώς έχει τρελάνει τους πάντες. Και τους εντός και τους εκτός. Και τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους.

Στο εσωτερικό του λυσσάζει να εδραιώσει καθεστώς στυγνής τυραννίας ποινικοποιώντας και την σκέψη και το … βλέμμα των πολιτών του. Προς τα έξω μαίνεται (=μανιακός) κατά πάντων και πασών και ιδίως κατά Ελλάδος – Κύπρου. Οι όποιες επιλογές του δεν ελέγχονται πλέον από την λογική, αλλά είναι το γε νυν μονοκράτωρ. Οπότε «επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ δύναμιν» (Ιάμβλιχος-Στοβαίος Β, 40). Εδώ έχουμε και «μαινόμενο» και «μοχθηρό» ταυτόχρονα που κρατά μαχαίρι. Αλλά η ύβρις είναι πρόδρομος της συντριβής, καθώς γράφει ο σοφός Σολομών «προ συντριβής ηγείται ύβρις, προ δε πτώματος κακοφροσύνη» (Παροιμίαι, ΙΣΤ, 18). Προ πάσης δηλαδή συντριβής προηγείται αλαζονεία και υπερηφάνεια και προ πάσης καταστρεπτικής πτώσεως υπάρχει η κακοφροσύνη.

Αλλ’ «έσεται ήμαρ όταν ποτ’ ολώλη Ίλιος» (Ιλιάδα, Δ, 164). Θα έρθει δηλαδή μια μέρα που θα καταστραφεί η Τροία. Και κάθε «Τροία»…

Ευθύβολη η επισήμανση του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά τις βάναυσες παρεμποδίσεις στο αεροσκάφος του στις πρόσφατες επισκέψεις του στα νησιά του Αρχιπελάγους: «Η πρόκληση και ιδίως η αναίτια πρόκληση είναι ίδιον μικρότητας και ανασφάλειας».

Ελπίζουμε πως μία αποστροφή της ομιλίας του ΥπΕξ (Βουλή 11/7/17) αποτελεί μόνο lapsus linguae (=γλωσσικό ολίσθημα) και όχι επιστημονική και προ παντός πολιτική θέση του: «Στο μέλλον στην Κύπρο – και το είπα στον ΓΓ - μπορεί να υπάρξουν και πολίτες που να θέλουν να ονομάζονται μόνον Κύπριοι».! Αυτή η ιστορία των αυτοαποκαλουμένων «Νεοκυπρίων» είναι κατασκεύασμα κάποιων ανοήτων εγκεφάλων μετά την Εισβολή του ’74 που φαντασιώθηκαν, ότι αν αυτοχρισθούν Νεοκύπριοι (=ούτε Έλληνες, ούτε Τούρκοι) θα τετραγωνίσουν τον κύκλο. Θα λύσουν το Κυπριακό!

Με το ελβετικό ναυάγιο, αν μη τι άλλο, ο Ελληνισμός «αγόρασε» κάποιον χρόνον που δεν πρέπει να αφήσουμε να χαραμισθεί άπρακτος.

Επείγει μία de profundis επανεξέταση και αναθεώρηση της εθνικοαμυντικής στρατηγικής μας και ταυτόχρονα της στρατηγικής μας για το Κυπριακό.

Ο διεθνής παράγων για προφανείς λόγους ενεργειακών συμφερόντων και αβεβαιοτήτων που διαχέει στην περιοχή η αλλοπρόσαλη πολιτική του Ερντογάν προσβλέπει στη σταθερότητα του Ελληνισμού. Πρέπει να αδράξουμε την συγκυρία και την ευκαιρία. Οι ΗΠΑ έχουν στις αποθήκες τους πλεονάζον στρατιωτικό υλικό. Αν δεν ζητήσουμε κανείς δεν θα θυμηθεί να μας δώσει. Εξακολουθούμε ακόμη να υποτιμούμε τον παράγοντα Ομογένεια. Πρέπει να τους εμπνεύσουμε το όραμα αναβίωσης των Μεγάλων Ευεργετών του Γένους.

Η Βρεττανία παίζει ανέκαθεν ως και στο Κραν Μοντανά το τουρκικό παιχνίδι. Και τότε που ο δικός της έλεγε ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», και τώρα. Είναι υπερεπείγουσα η αποκατάσταση της αεροναυτικής ισορροπίας του Αιγαίου και η πρόσκτηση ναυτικής δυνάμεως από την Κύπρο.

Η Άγκυρα απέτυχε να οδηγήσει σε εξαφάνιση την Κυπριακή Δημοκρατία, παρά τους έσωθεν καλοθελητές, υποκαθιστώντας την, από το δικέφαλο τερατούργημα της δήθεν Ενωμένης, στην πραγματικότητα τουρκοποιημένης Κύπρου.

Με άλλη ευκαιρία έχουμε καλέσει την εκκλησιαστική διπλωματία της Ελλαδικής Εκκλησίας να δραστηριοποιηθεί προς την πλευρά της αδελφής Εκκλησίας Πασών των Ρωσιών, προκειμένου η τελευταία να παρέμβει στον Ρώσο Πρόεδρο σταματώντας τον να φαντάζεται ότι ο Τούρκος έγινε δια μαγείας φιλορώσος.

Δυστυχώς οι κυβερνήσεις μας από τη δεκαετία του ’90 και έκτοτε άφησαν να καταρρεύσει μία εθνικοαμυντική βιομηχανία η οποία είχε τότε τις προϋποθέσεις να προαχθεί και να αναδειχθεί καλύπτοντας σοβαρά κενά μας. Αλήθεια ποιοι και γιατί ατιμωρητί άφησαν να κλείσει ο Σκαραμαγκάς;

Η εκτράχυνση των λεγομένων αντιεξουσιαστών αυτές τις μέρες στην πρωτεύουσα είναι αποτέλεσμα της χαλαρότητας των διωκτικών αρχών πρωτίστως και της άκρας επιεικίας των δικαστικών. Η συνεχιζόμενη πάντως αντιπαράθεση δικαστικής - εκτελεστικής εξουσίας δεν είναι ασφαλώς υγιές δείγμα ευνομούμενης πολιτείας. Ο Κικέρων πάντως συμβούλευε: “cedant arma togae” = να υποχωρήσουν τα όπλα μπροστά στην τήβεννο…

Αλλά τα πρόβλημα είναι συνθετότερο: Η έξοδος από την γενική παρακμή επιβάλλει πανελλήνιο συναγερμό και εθνική συνεννόηση!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Τα Σκόπια όλοι να τα πουν Μακεδονία, αν δεν τα πούμε εμείς, δεν θα γίνουν ποτέ.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Συνήλθε στη Θεσσαλονίκη το «Συμβούλιο Ανώτατης Συνεργασίας» Ελλάδος, Βουλγαρίας, Σερβίας. Άργησε. Αλλά κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Χρήσιμο και απαραίτητο, αρκεί οι ηγέτες να κατευθύνονται από τα συμφέροντα των λαών τους και όχι έξωθεν. Οψιγενές αλλά διακαές το ενδιαφέρον του Βερολίνου για τα Βαλκάνια και την «Αγορά» τους. Πρωτίστως αυτήν. Στη δεκαετία του ‘90 ο Γκένσερ πρωτοστάτησε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Πηγή αστάθειας και πολλαπλών δεινών η πράξη εκείνη.

Ο σέρβος πρόεδρος Βούτσιτς μας ευχαριστεί, επειδή δεν αναγνωρίσαμε το Κόσσοβο, αλλά δεν μπορούμε να του ανταποδώσουμε τις ευχαριστίες, όσο εκείνος εξακολουθεί να αναγνωρίζει ως Μακεδονία τα Σκόπια. Αναρωτιόμαστε όμως αν το ζητήσαμε, εθισμένοι πάντοτε να δίνουμε χωρίς να παίρνουμε. Θετική πάντως η δήλωσή του: «Κανείς δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας». Ίδωμεν!

Τώρα το αποψυγμένο σκοπιανό:

Οι πολιτικές ελίτ εδώ δεν δείχνουν να συνειδητοποιούν την πραγματικότητα, ότι και αν όλος ο πλανήτης ονομάσει τα Σκόπια Μακεδονία, εφόσον δεν τα ονομάσουμε εμείς, δεν θα γίνουν ποτέ Μακεδονία! Η νέα σκοπιανή ηγεσία δείχνει να αντιλαμβάνεται κάπως αυτό, για τούτο πασχίζει να βρει ένα modus operandi με μας. Όμως το καθεστώς έχει διαποτίσει τους πολίτες του με το ψευδοϊδεολόγημα ότι είναι απευθείας απόγονοι του … Μεγάλου Αλεξάνδρου! Λόγω ελληνικής ερημοδικίας η προπαγάνδα αυτή, ακριβοπληρωμένη δε, έχει βρει διεθνώς οπαδούς ακόμη και θαυμαστές…

Ο Θουκυδίδης που τον διαβάζουν οι άλλοι, αλλά όχι εμείς έγραφε: «Αταλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας, και επί τα ετοίμα μάλλον τρέπονται» (Ι, 20, 3). Οι περισσότεροι δηλαδή αναζητούν αβασάνιστα την αλήθεια και στρέφονται σε ό,τι βρίσκουν έτοιμο. Δεν προβληματίζονται…

Κυριαρχεί αυτή την περίοδο μία σύγχυση, άκρως επικίνδυνη: Ακόμη και κατά τεκμήριο σοβαροί αναλυτές δεν ξεκολλούν από το ολίσθημα του 2007 («σύνθετη για όλες τις χρήσεις»). Το είπε προχθές ο πρωθυπουργός, όπως το 2007 το είχε ξαναπεί ο τότε πρωθυπουργός, χωρίς βέβαια τον όρο «σύνθετη», αλλά εξυπονοώντας τον, και ο μεν και ο δε. Επιτέλους κάποτε πρέπει οι πάντες να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να τα διορθώσουν!

Οι σκοπιανοί αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες. Επειδή, όμως στην ιστορία οι Μακεδόνες από κτίσεως κόσμου είναι Έλληνες πρέπει να τους εξηγήσουν την εξίσωση Μακεδόνες = Έλληνες για να αποφασίσουν τι όντως είναι. Η αναντίλεκτη βεβαιότητα των αρχαίων ιστορικών και τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης το μαρτυρούν, «εν λίθοις φθεγγομένοις και μνημείοις σωζομένοις».

Αλέξανδρος ο Αμύντεω (μετέπειτα Αλέξανδρος ο Α) απαντά στους απεσταλμένους του Μεγάλου Βασιλέως αυτοσυστηνόμενος: «ανήρ Έλλην, Μακεδών ύπαρχος» (Ηρόδοτος Ε, 20). [=ένα παλληκάρι, Έλληνας, Μακεδών κυβερνήτης της περιοχής]. Και ακόμη εμφαντικότερα όταν το παλληκάρι αυτό, ουσιαστικά αιχμάλωτος των Περσών, παραμονή της Μάχης των Πλαταιών (479 π.Χ.) ξεφεύγει νύχτα από την επιτήρηση των κοιμώμενων εχθρών και με έσχατο κίνδυνο της ζωής του πληροφορεί τους Αθηναίους για την επικείμενη πρωϊνή επίθεση των Περσών. Γιατί προέβη σε αυτή την κίνηση; «Ου γαρ αν έλεγον, ει μη μεγάλως εκηδόμην συναπάσης της Ελλάδος» (=Δεν θα σας το αποκάλυπτα αυτό, εάν δεν ενδιαφερόμουν για όλη την Ελλάδα). «Αυτός τε Έλλην γένος ειμί τωρχαιον και αντ’ ελευθέρης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα» (Ηρόδοτος Θ, 45) [=Γιατί είμαι Έλληνας εγώ ο ίδιος από παλιά γενιά και σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να βλέπω την Ελλάδα υπόδουλη και όχι ελεύθερη].

Να ευχηθούμε ο Νίκος Κοτζιάς, όπως το έκανε στο Κραν-Μοντανά για τον Αττίλα να «στυλώσει τα πόδια» του στην έκφραση του Παπαδιαμάντη και να αρνηθεί ονομασία των Σκοπίων με το Μακεδονία, ή παράγωγά του.

Λογαριάζαμε ότι ο πρόεδρος Πούτιν γνωρίζει ιστορία και ξέρει, ότι η Τουρκία είναι ο προαιώνιος εχθρός του ρωσικού έθνους. Σε μια στιγμή που ο νταής της περιοχής έχει απομονωθεί από τους πάντες, ο Πούτιν έσπευσε να τον εναγκαλιστεί. Και του παραδίδει δύο πυραυλικά συστήματαS-400 (τελευταία λέξη της πυραυλικής), το know how και άδεια αναπαραγωγής τους.

Ο τούρκος θα «πουλήσει» τον ρώσο εις πρώτην ζήτηση. Εδώ διαβολόστειλε από Ιντσιρλίκ και Ικόνιο τους Γερμανούς, θα σεβαστεί τους Ρώσους; Λυκοφιλία ίσως, αλλά για μας απειλητική.

Βεβαίως είναι απαράδεκτη η σιωπή των Νατοϊκών. Όταν επρόκειτο να πάνε οι S-300 στην Κύπρο σύσσωμο το Βορειοατλαντικό Σύστημα τέθηκε σε συναγερμό για να ματαιώσει την εγκατάσταση ρωσικών πυραύλων στην Κύπρο, μια δυτική χώρα.

Οπωσδήποτε δεν τρέφουμε τις φρούδες ελπίδες σωτηρίας μας από το «Μόσχοβο» όπως ευελπιστούσαν κάποτε οι υπόδουλοι πρόγονοί μας:

«Ελπίζομεν και εις τα ξανθά γένη να μας γλυτώσουν /

Να’ρθούν από το Μόσχοβο να μας ελευθερώσουν»!

Η δική μας Εκκλησία συνεργάζεται στενά με την Ρωσική η οποία ασκεί εκεί ισχυρή επιρροή. Ώρα να δράσει η «εκκλησιαστική διπλωματία». Αν δεν καταφέρει να ματαιώσει το ρωσοτουρκικό deal μπορεί να επιτύχει ισοδύναμο αντιστάθμισμα για Ελλάδα-Κύπρο. Όλα όμως προϋποθέτουν ελληνική βούληση και αποφασιστικότητα. Αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

26.7.17

Πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει ο Ελληνικός πολιτισμός;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Παρανοϊκές οι αξιώσεις των δανειστών – δυναστών μας, προκειμένου να εκταμιευθεί η περιβόητη δόση: Πλήρης κάλυψη δικαστικών δαπανών του πλαστογράφου της ΕΛΣΤΑΤ. + Ασυλία στους 3 αλλοδαπούς του ΤΑΙΠΕΔ που ξεπούλησαν αντί πινακίου φακής τον εθνικό μας πλούτο. + Άλλα ακατονόμαστα. Αποκορύφωμα ο πειθαναγκασμός του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους να θεωρήσει a priori πάντα ταύτα συνταγματικά, ου μην αλλά και τις περικοπές των συντάξεων των λιμοκτονούντων Ελλήνων μετά το 2019!

Η είδηση είναι ότι «πριν αλέκτορα φωνήσαι», το σεβαστό Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ανώτατο δικαστήριο), απεφάσισε fast track υπέρ της συνταγματικότητας όλου αυτού του πανάθλιου πακέτου.

Κατά τα λοιπά είμαστε κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα. Να μην βασκαθούμε!

Η γερμανική Handelsblatt (12/7/17) αποκάλυψε ότι τα δάνεια της Ελλάδος προσπόρισαν κέρδη 1,34 δισ. € στο Βερολίνο. Tίμια φωνή ο εκπρόσωπος των Πρασίνων, Κίντλερ σχολίασε: «Μπορεί να είναι νόμιμο η Γερμανία να κερδίζει χρήματα από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν νομιμοποιείται όμως μέσα από το ηθικό πρίσμα της αλληλεγγύης».

Έγκριτη κλασική φιλόλογος η Τζοάννα Χάνιγκ του Harvard στη μελέτη της «Το κλασικό χρέος: Η ελληνική αρχαιότητα σε μια εποχή λιτότητας» παρουσιάζει τους σύγχρονους Έλληνες ως «θύματα μιας ετεροπροσδιορισμένης εικόνας του εαυτού τους και κυρίως ως αθώους οφειλέτες». Και καταλήγει στο αναπάντητο ερώτημα: «πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει η Αντιγόνη;» δηλαδή ο ελληνικός πολιτισμός που αποτελεί την πεμπτουσία του δυτικού πολιτισμού;

Η Κυβέρνηση έχει αποταχθεί καθ’ ολοκληρίαν τον κρατισμό, ιδιωτικοποιώντας όλες, πάντως τις σοβαρότερες, κρατικές μονάδες (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Αεροδρόμια, Λιμάνια κ.λ.π.). Αιφνιδίως και εν αιθρία θυμήθηκε τον παλαιό εαυτό της, της εποχής του 4% και εξήγγειλε την κρατικοποίηση ενός ιδιότυπου συγκοινωνιακού φορέα (εν μέρει ιδιωτικού και από τον προϋπολογισμό του εν πολλοίς δημοσίου), του ΟΑΣΘ. Επειδή στη ζωή τα μεγέθη είναι σχετικά και συγκρίσιμα για τα εγχώρια δεδομένα, ο ΟΑΣΘ εξασφάλιζε ως τώρα μια σχεδόν ανεκτή συγκοινωνία στη πόλη. Είναι άγνωστο τι θα συμβεί με τους κυβερνητικούς πειραματισμούς από δω και πέρα. Οι Βυζαντινοί μας πρόγονοι είχαν μια σοφή παροιμία: «μη κινείν κακόν εύ κείμενον (=μη μετακινείς ένα καλοβαλμένο κακό).

Ελπίζουμε να μη συμβεί το απευκταίο στη Κυπριακή ΑΟΖ, όπου ξεκίνησαν οι εργασίες της Total και να μην καταστεί το ενεργειακό πρόγραμμα της Μεγαλονήσου όμηρος του Κυπριακού. Αναγνώρισαν οι Αμερικανοί «δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους πόρους της στην ΑΟΖ». Αυτό βέβαια πρέπει να σημαίνει ότι αν ο τρελλός του χωριού, επιχειρήσει με στρατιωτική βία να διακόψει τις γεωτρήσεις, θα αντιμετωπισθεί manu militari των ΗΠΑ. Αλλιώς θα είναι κούφια λόγια το ανακοινωθέν του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Εξ Εσπερίας (ενίοτε) το φως:

Ο Γάλλος υπουργός Παιδείας Ζαν Μισέλ Μπλανκέ, ανεκοίνωσε (Le Parissien 23/6/17), ότι θα μοιράσει 150.000 αντίτυπα των Μύθων του Λαφονταίν στους μαθητές μιας τάξης Γυμνασίου στη χώρα του και επ’ ευκαιρία σύνεστησε σε όλους τους μαθητές να εντάξουν στα καλοκαιρινά τους αναγνώσματα του Μύθους του Λαφονταίν «διότι το μήνυμά τους είναι αιώνιο»!

Σαν να λέμε τώρα ότι ο Έλλην ομόλογός του κ. Γαβρόγλου χαρίζει στους μαθητές των δικών μας Γυμνασίων τους Μύθους του Αισώπου τον οποίο ως γνωστόν αντέγραψε και διασκεύασε ο Λαφονταίν και τους συμβουλεύει να τους διαβάσουν το καλοκαίρι ως τερπνόν και ωφέλιμον ανάγνωσμα με «μήνυμα αιώνιο»!

Καλό, ως όνειρο θερινής νυκτός διά τα καθ’ ημάς….

Και επειδή περί Αισώπου ο λόγος, ο ονομαστός μυθογράφος, προφανώς αυτοσαρκαζόμενος χρησιμοποιούσε και τον ακόλουθο μύθο, που επιγράφεται «Δημάδης ρήτωρ»: Ο ρήτορας Δημάδης, όταν μιλούσε κάποτε στην Αθήνα και οι Αθηναίοι δεν τον πρόσεχαν πολύ, τους ζητούσε να του επιτρέψουν να τους πει έναν αισώπειο μύθο. Όταν αυτοί τον προέτρεψαν να το κάνει, αυτός άρχισε κι έλεγε: «Η Δήμητρα, ένα χελιδόνι κι ένα χέλι βάδιζαν στον ίδιο δρόμο όταν βρέθηκαν κοντά σε κάποιο ποταμό. Το χελιδόνι πέταξε και το χέλι χώθηκε μέσα». Είπε αυτά και σώπασε. Όταν τον ρώτησαν «Λοιπόν τί έπαθε η Δήμητρα;» είπε: «Κεχόλωται υμίν, οίτινες τα της πόλεως πράγματα εάσαντες αισωπείων μύθων αντέχεσθε»(=Οργίσθηκε μαζί σας επειδή εσείς παρατήσατε τα ζητήματα της πόλεώς μας και καταπιάνεσθε με αισωπείους μύθους).

Και το επιμύθιον: «Ούτω και των ανθρώπων αλόγιστοι εισίν όσοι των μεν αναγκαίων ολιγωρούσι, τα δε προς ηδονήν μάλλον αιρούνται»(=Έτσι από τους ανθρώπους απερίσκεπτοι είναι όσοι αδιαφορούν για τα απαραίτητα και προτιμούν περισσότερο ευχάριστα).

Οι αναγνώστες αυτών των γραμμών σίγουρα δεν περιλαμβάνονται στους «αλογίστους» του μύθου..

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Να εξαγοράζουμε τον καιρό, γιατί οι μέρες είναι πονηρές

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο ΚρανΜοντανά επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η τραγική ανεπάρκεια των διεθνών θεσμών (ΟΗΕ, ΕΕ) να επιδείξουν αξιόπιστο λόγο και πυγμή επιβολής του. Ο Ελληνισμός πάλεψε, στην ουσία μόνος του εναντίον του αδίστακτου εισβολέα τον οποίο κανακεύουν κατά σύστημα οι πάντες, Δυτικοί και Ανατολικοί.

Αφωνότερηιχθύος η θεσμική Ευρώπη παρακολούθησε, παρούσα – απούσα, τα τεκταινόμενα, αντί να βάλει στη θέση του τον υπερφίαλο Τσαβούσογλου και τονπαλιμβάρβαρο ισλαμιστή που όπως εγράφη ήταν διαρκώς παρών από την Άγκυρα και υπαγόρευε την αδιαλλαξία του υπουργού του. Δεν ακούσθηκε η παραμικρή καταδίκη από εταίρους και συμμάχους τού απροσμέτρητου θράσους του τούρκου που ωρύοντανκτηνωδώς ότι «κατοχικά στρατεύματα και εγγυήσεις είναι αδιαπραγμάτευτα»!

Ο βρεττανός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ΑλανΝτάνκαν και ο νορβηγός εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ , Άιντε, έπαιξαν από κοινού ένα βρώμικο παιχνίδι σε βάρος της Κύπρου – ο Άιντε λειτουργεί σ’ όλη τη θητεία του ως τουρκολομπίστας. Ο Ντάνκαν είχε την αναίδεια να επιρρίψει σε Ελλάδα – Κύπρο την ευθύνη του ναυαγίου. Τον “μάζεψε” κάπως ο ΥπΕξτου Τζόνσον μετά την προειδοποίηση Κοτζιά ότι εν όψει Brexit, «Ελλάδα – Κύπρος έχουμε 2 ψήφους στην Ε.Ε, θα ήθελες να σου φερθούμε ανάλογα»;

Γλυκανάλατος ο ρόλος του Γ.Γ. των Η.Ε. Ηγείται ενός Οργανισμού που εδώ και 43 χρόνια έχει με ψηφίσματά του διατάξει την άμεση αποχώρηση του Αττίλα, και των παρακλουθημάτων του. Ο εγκληματίας ποδοπατείατιμωρητί τις αποφάσεις του Οργανισμού. Περιμέναμε περισσότερη αποφασιστικότητα και δυναμισμό από τον κ. Γκουτιέρες.

Ο Νίκος Κοτζιάς επέδειξε συνέπεια και σταθερότητα στα κεφάλαια«εγγυήσεις – κατοχικός στρατός – ασφάλεια». Αποτελεί εθνικό ατύχημα ότι ολόκληρη η εσωτερική πτυχή του κυπριακού αφέθηκε στην αποκλειστική διαχείριση του Κυπρίου Προέδρου, που δυστυχώς διακατέχεται από ακράτεια υποχωρήσεων και παραχωρήσεων. Αφού παγίδευσε την Ελλάδα στην απίθανη Πενταμερή, προχώρησε λίγο πριν την κατάρρευση του ΚρανΜοντανά σε απίστευτες παραχωρήσεις ικανοποιώντας τουρκικές αξιώσεις σε κρισιμότατα ζητήματα:

· Εκ περιτροπής προεδρία

· 4 ελευθερίες για τα 80 εκατομμύρια των τούρκων της Τουρκίας [ έχουν συνειδητοποιήσει στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, πόσων μεγατόνων βόμβα για την Ε.Ε εγκλείει παρόμοια ρύθμιση;]

· Κατεχόμενες περιουσίες: Προτεραιότητα χρήστη [=τούρκων] με τις ελληνικές, προτεραιότητα στον Νότο ιδιοκτήτη με τις τουρκικές [=τούρκων].

Κρίμα αλλά, οι παραχωρήσεις και ανολοκλήρωτες λόγω μη τελικής υπογραφής δεν είναι αβλαβείς.Είναιπαραχωρήσεις εν αναμονή. Θυμηθείτε τη Συμφωνία Χριστόφια – Ταλάτ,παρότι και τότε όπως και έκτοτε με την Αναστασιάδη - Έρογλου, τα συμφωνηθέντα ισχύουν μόνον εφόσον κλείσει τελική συμφωνία.Οι παραχωρήσεις εγγράφουν υποθήκη εις βάρος τού παραχωρούντος.

Η κατάληξη της Γενεύης 2 παρά τα όποια «πλην» της, είναι μια «αγορά χρόνου» για τον Ελληνισμό. Πρέπει να προχωρήσουμε κατά την συμβουλή του Αποστόλου των Εθνών:«Βλέπετε ουν πως ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν ότι αι η μέραιπονηραίεισί»(Εφεσίους 5, 15-16).

Προχθές από την Ακτή του Ελεφαντοστού ο πολύς Τσαβούσογλου λοιδόρησε την ελληνική πρόταση για κατάργηση μονομερούς επέμβασης, εγγυήσεων και αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων ως «ανόητη πρόταση»(!!!).

Είναι ώρα για επαναφορά του Κυπριακού στην φυσική του αφετηρία ως προβλήματος Εισβολής, Κατοχής, Εποικισμού. Στην Κύπρο το 1974 ο Ελληνισμός δεν έχασε έναν πόλεμο. Πόλεμος δεν έγινε, υπήρξε μια ύπουλη, βάναυση και επαίσχυντη τουρκική εισβολή κανοναρχούντος του περιώνυμου ΧένρυΚίσσινγκερ.

Ένας διδακτικός μύθος του Αισώπου «όφιςπατούμενος» - όλοι οι μύθοι του κορυφαίου αρχαίου μυθογράφου είναι διδακτικότατοι – μας λέει: Το φίδι παραπονέθηκε όταν συνάντησε τον Δία ότι οι άνθρωποι το τσαλαπατούν. Και ο Ζευς του συνέστησε: αν δάγκωνες τον πρώτο που σε πάτησε, κανένας άλλος δεν θα τολμούσε να σε ξαναπατήσει!

Ο μύθος δηλοί ότι: «Οί τοις πρότερον επιβαίνουσιν ανθιστάμενοι, τοις άλλοις φοβεροί γίγνονται»

Υπάρχει ένα «προπατορικό αμάρτημα» στην οικογένεια Μητσοτάκη. Ο πατέρας ενώ δονούνταν ο σύμπας Ελληνισμός με την ιαχή «Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» ετάχθη υπέρ της «διπλής» και «σύνθετης» ονομασίας. Η Ντόρα ως Υπ.Εξ. (2007) υπέρ της «σύνθετης με γεωγραφικό προσδιορισμό ergaomnes». Οι πολιτικοί μας την υιοθέτησαν, σχεδόν οι πάντες και αποτελεί έκτοτε την «λευκή σημαία» που έχει υψώσειο πολιτικός μας κόσμος. Οι σκοπιανοί βεβαίως την απέρριψαν μετά μανίας.

Δρώσα από θέση ισχύος η Ελλάς και το πολιτικό προσωπικό της, πρέπει να επαναφέρει στην αφετηρία το ζήτημα: «Ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα» καθώς τα ιδεολογήματα της «σύνθετης» είναι πολιτικώς αφελή και εθνικώς επικίνδυνα. Το όποιο συνθετικό θα είναι μιας χρήσεως, για την ημέρα της υπογραφής. Από την επομένη θα μείνει το σκέτο Μακεδονία. Ο Κυριάκος είναι νέος άνθρωπος, δικαιούται και οφείλει να ξανασκεφθεί.Καινα αναθεωρήσει!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Το τουρκικό κενό μπορεί να το καλύψει η Ελλάδα,μόνο και ολόκληρο

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι δανειστές – δυνάστες μάς χρησιμοποιούν ως αποικία.Καιμας μεταχειρίζονται ως τσιφλίκι τους. Τώρα απαιτούν τα δικαστήριά μας να μην δικάζουν εν προκειμένου τις προσφυγές των δύστυχων συνταξιούχων μας, τις συντάξεις των οποίων με εντολή τους οι διοικούντες έχουν εξομοιώσει με της Βουλγαρίας και Ρουμανίας.

Επιβάλλουν την αθώωση των εγκλημάτων των ξένων εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ και των ψεύτικων στοιχείων του «αρχιμαγείρου» της ΕΛΣΤΑΤ. Και το άκρον άωτο των εκβιασμών: «Αποζημιώστε αμέσως τον Γεωργίου για τις δικαστικές δαπάνες που υποβλήθηκε στις δίκες του με το ελληνικό κράτος».Αλλιώςπαρά την υλοποίηση των 140 προαπαιτουμένων η δόση των 8,5 δισ. δεν θα εκταμιευθεί!

Προκαλεί αναπάντητη απορία το γεγονός πως όλοι αυτοί που έχουν θητεύσει στα ονομαστά πανεπιστήμια τηςΕσπερίας, κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών διπλωμάτων και εγκρατείς του νομικού πολιτισμού της, εμφανίζονται τόσο αστοιχείωτοι αξιώνοντας ρυθμίσεις δικαιϊκού πρωτογονισμού.

Πόσο δίκαιο έχει ο Καζαντζάκης όταν γράφει:

«Μα πάει η Φραγκιά: Πέσαν κάτου και γίνηκαν θρύμματα οι θεοί της.

Κύριε! Κύριε! Ποιος μίσησε περισσότερο από μένα τη Φραγκιά –

τη λατρεία τού λογικού και της κοιλιάς, τη μίζερη γνώση, τις κερδοφόρες

μικρές βεβαιότητες;

Ποιος αγάλλεται και χορεύει γιατί πάει η Φραγκιά, σκοτώθηκαν χιλιάδες αραμπαδιές από τους απίστους, και να πάλι η υπέρτατη Ευθύνη στην Ανατολή,

Στη γη μας, να δώσει νέο νόημα στη ζωή και νέα παράφορην Ελπίδα»(Συμπόσιον, σ.35 επ.).

Σίγουρα δεν είναι πάντοτε σύμφωνες με το περί δικαίου αίσθημα όλες οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ούτε φυσικά η νωχέλεια περί την απονομή της. Προς τί αίφνης η κρίση για αντισυνταγματικότητα του φορολογικού ελέγχου προσώπων πριν το 2010 όταν αυτήματαιώνει τη διαλεύκανση σκανδάλων δημόσιας διαφθοράς;

Από τον Αριστοτέλη γνωρίζουμε ότι δίκαιο είναι ό,τι δημιουργεί και διαφυλάσσει την ευημερία της πολιτείας και των μελών της. «Δίκαια λέγομεν τα ποιητικά και φυλακτικά ευδαιμονίας και των μορίων αυτής τη πολιτική κοινωνία»(Ηθικά Νικομάχεια Ε2,1 12913,22).

Πιο βάναυση και πιο ταπεινωτική αξίωση δεν μπορούσε να υπάρξει να σου ζητούν ως προαπαιτούμενο την παραίτησή σου από από τον φυσικό σου δικαστή. Μας κάνουν τον βίο αβίωτο οι διεθνείς τοκογλύφοι. Μας εξωθούν συνέχεια σε ανηφόριες, κατηφόριες, λοξοδρομήματα και κόντρες. Κατά την ομηρική έκφραση: «Πολλά δ’ άναντα, κάτανταπάραντά τε δόχμια»(Ιλιάδα Φ,115).

Ο Κλάους Ρέγκλιγκ του ESM / Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, εκτίμησε ότι το κόστος της ελληνικής οικονομίας από την βαρουφάκεια διαπραγμάτευση του α’ εξαμήνου του 2015 ανέρχεται σε 100 δισ.

Αυτό βαρύνει τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό. Δεν χαρίσθηκε πάντως ο Ρέγκλιγκ, ούτε στον εν αναμονή πρωθυπουργό. Τον βρήκε όπως λέει: « υπερβολικό στις προσδοκίες που καλλιεργεί για μείωση φόρων, φορολογικών συντελεστών και πρωτογενών πλεονασμάτων». Κουβέντες με τις οποίες οι πολιτικοί παραμυθιάζουν τους ιθαγενείς. «Ζήτησε τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων», αφηγείται ο Ρέγκλιγκ, «αλλά του εξήγησα ότι κάτι τέτοιο οδηγεί σε μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του χρέους». Ο δικός μαςόμως, επέμεινε και τότε ο Ρέγκλιγκ φέρεται να του είπε: «Goodluck»!(Βήμα, 2/7/17).

Δεν μας λεν την αλήθεια. Μισές αλήθειες κάθε φορά.Οιάλλες μισές είναι ψέματα. Τώρα ο γνωστός Κορεάτης σύμβουλος Βαρουφάκη – Τσακαλώτου, Γκλεν Κιμ, αποκαλύπτει ότι υπήρξε όντως σχέδιο για «παραλληλο νόμισμα», το α’ εξάμηνο του 2015. Ο άλλος πάλι Κιμ, ο Βορειοκορεάτης δικτάτωρ απειλεί με πυρηνικό ολοκαύτωμα.

«Εγώ δε φαίην αν, μη παιδί πλούτον, μηδέ ανδρί απαιδεύτωδυναστείαν»(Πλούταρχος παρά Στοβαίω, ΜΓ, 136). Μη δώσεις δηλαδή πλούτο σε παιδί, ούτε εξουσία σε απαίδευτο. Ο βορειοκορεάτης δείχνει φυσιογνωμικά παιδί και είναι τραγικά απαίδευτος. Οπότε…

Το πλωτό γεωτρύπανο της Total είναι έτοιμο να ξεκινήσει τις προγραμματισμένες εργασίεςτου στην Κυπριακή ΑΟΖ. Η Άγκυρα βρυχάται και δεδομένης της διαταραγμένης προσωπικότητας τού σουλτάνου δεν μπορούν να αποκλεισθούν παρανοϊκές ενέργειές του.

Η Ουάσιγκτον αυτήν την περίοδο πρέπει να είναι τα μάλα ευχαριστημένη από την Ελλάδα. Με διακομματική ταύτιση ικανοποιήθηκαν όλες οι γεωστρατηγικές της αξιώσεις με κορυφαία τη Σούδα. Οι προληπτικές και, αν ο μη γένοιτο κατασταλτικές, πρωτοβουλίες των ΗΠΑ είναι το κύριο κλειδί αποτροπής πιθανών τουρκικών επιθετικών ενεργειών.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε πως διαβάζουν Θουκυδίδη, Πλούταρχο, Ξενοφώντα. Θα έχουν ακούσει επομένως το απόφθεγμα: «Όπου μη εξικνείται η λεοντή, εκεί προσραπτέονκαι την αλωπεκήν». Συνδυάζονταιπάντοτε ισχύς και τεχνάσματα.

Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ‘ότι η Τουρκία είναι άκρως ασταθής παράγων.Κινούμενηάμμος. Η Δύση έχει χιλίους λόγους να μην εμπιστεύεται πλέον τον ισλαμιστή. Δεν δείχνει πάντως να κάνει κάτι για να τον ξεφορτωθεί, ή έστω να τον συμμαζέψει. «Καιρός του ποιήσαι»

Στο Κραν Μοντάνα η παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ διέσωσε το εξ αρχής μάλλον καταδικασμένο να αποτύχει εγχείρημα, από το τελειωτικό ναυάγιο. Οι εισβολέας αμετανόητος ονειρεύεται την γεωπολιτική υποταγή ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Ο νορβηγός Άϊντα έπαιξε βρώμικο παιχνίδι. Ευτυχώς, από κάποια στιγμή οι δικοί μας του έκοψαν τον βήχα. Θετικό ότι αρνήθηκε να πάει εκεί ο πρωθυπουργός.

Με μια Τουρκία μέχρις αηδίας αδιάλλακτη δεν νοείται συνέχιση – επανάληψη του διαλόγου. Τελεία και παύλα, άχρι καιρού.

Η Ουάσιγκτον οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι το τετελεσμένο κενό της Τουρκίας μπορεί να το καλύψει μόνον και ολόκληρο η Ελλάδα.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Όποιος πεθαίνει από πείνα είναι θύμα δολοφονίας»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο γερμανός ΥπΟικ. έδωσε μακρά συνέντευξη στα «ΝΕΑ» (1-2/7-17). Υπήρξε ο «εαυτός» του. Η εφημερίδα όμως, όφειλε να τον στριμώξει.Τονάφησε να αλωνίζει ανενόχλητος και άνετος. Οι παροικούντες στον πλανήτη γνωρίζουν ότι τα θηριώδη μέτρα της κανιβαλικής λιτότητας εμπνέονται απ’αυτόν. Ο Ουγκώ έλεγε «τα κτήνη είναι του Θεού, η κτηνωδία όμως είναι των ανθρώπων»!

Δεν βρήκε τον μάστορή του εδώ ο γερμανός.Τονβρήκε όμως στο πρόσωπο τού Ζαν Ζιγκλέρ,διεθνώς γνωστού για την καυστική του σάτιρα εναντίον των αρπακτικών και των μισθοφόρων τους, πολιτικών και ΜΜΕ. Συνεντευξιαζόμενος στο γερμανικό δίκτυο ARD ο ελβετόςπαλαιός κοινοβουλευτικός και καθηγητής στα πανεπιστήμια Γενεύης και Σορβόννης δεν χαρίζεται στον γερμανό: «Ο κ. Σόιμπλε, υπουργός Οικονομικών της γερμανικής κυβέρνησης και δη της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, έχει πει ότι δεν μπορεί να γίνει διαγραφή των χρεών των 50 φτωχοτέρων χωρών αυτού του κόσμου. Αν και οι χώρες αυτές δεν θα μπορέσουν έτσι να κάνουν επενδύσεις κτίζοντας σχολεία, νοσοκομεία ή να επενδύσουν στη γεωργία. Η δυστυχία παγιώνεται εάν δεν γίνει διαγραφή. Και ο Σόιμπλε επιχειρηματολογεί λέγοντας: αυτοί είναι οι κανόνες της αγοράς η οποία και δίνει τις εντολές. Πρόκειται για μια εγκληματική άποψη»! Συμφωνούμε…

Και οΖιγκλέρ επελαύνει: «Δεν υπάρχουν αδύνατα στη δημοκρατία. Το σύνταγμα, μάς δίνει όπλα για να γκρεμίσουμε την κανιβαλική παγκόσμια τάξη. Ο κ. Σόιμπλε δεν έπεσε από τον ουρανό.Όταν λέει ότι είναι αδύνατη η διαγραφή των χρεών, διότι δεν το θέλει η αγορά, μπορεί να καταψηφιστεί. Αύριο το πρωί θα μπορούσε να εμποδιστεί από την Μπούντεσταγκ η κερδοσκοπία για τα βασικά είδη διατροφής. Αύριο το πρωί θα έχουν σωθεί από την πείνα εκατομμύρια άνθρωποι. Όλα εξαρτώνται από εμάς»!

Βαρύγδουπηδήλωση του Σόιμπλε και προβεβλημένος επίτιτλος της συνέντευξης: «Δεν κόβω εγώ τις συντάξεις»!Όμως το Α και το Ω της πολιτικοοικονομικής φιλοσοφίας του ανδρός είναι η ακραία, αποτελειωτική λιτότητα και μη ορρωδών προ ουδενός επανέρχεται ευκαίρωςακαίρως σ’ αυτό που αρνείται .

Από την μια ομολογεί ότι «είναι αλήθεια ότι ζητήσαμε πολλά από τους πολίτες στην Ελλάδα, αυτό δεν είναι νέο». Και από την άλλη το βιολί βιολάκι του: «Κατανοώ ότι για πολιτικούς λόγους η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει σε νέες μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αργότερα»!...

Και επειδή βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει, τον πήραν χαμπάρι και οι δικοί του. Η AllgemeineZeitung του καταλογίζει ότι: «έχει επανειλημμένως με στρεβλωτικό και δικολαβικό τρόπο δρομολογήσει λύσεις που οδήγησαν ακριβώς στο αντίθετο από τις επιταγές των ευρωπαϊκών κανόνων».

Ομολογεί και κάποιες αλήθειες αλλά,με φαρισαϊκή κατανόηση: «Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα, με τα βάρη του παρελθόντος και τις ελλείψεις στη Δημόσια Διοίκηση- που είναι αδιαμφισβήτητες- σε συνθήκες νομισματικής ισοτιμίας που δεν μπορεί να τη μεταβάλλει εθνικά, έχει δυσκολίες να γίνει ανταγωνιστική». Μηανταγωνιστική όμως την καθιστούν τα “μέτρα ” του.Γιατί δεν το παραδέχεται;

Τίμιος με την αλήθεια ο Ζιγκλέρ ψάλλει τα εξ αμάξης στους G20 εν όψει της συνόδου του Αμβούργου (7 και 8/7/17): «Είναι μια συνάντηση εντελώς παράνομη(…) πίσω από συρματοπλέγματα, υπό την προστασία 20.000 αστυνομικών.Είναιμια συνάντηση κατά την οποία λαμβάνονται αποφάσεις η εφαρμογή των οποίων δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την βούληση των ιδρυτών του ΟΗΕ. Αυτή η συνάντηση κορυφής των G20 υποβαθμίζει την δημοκρατία»!

Ο ελβετός επιστημονικός σύμβουλος των Η.Ε ονομάζει πάντοτε πρόσωπα και πράγματα με το αληθινό τους όνομα: «Η παρατεινόμενη πείνα και ο χρόνιος υποσιτισμός είναι έργο ανθρώπων. Οφείλονται στη δολοφονική τάξη του κόσμου. Όποιος πεθαίνει από πείνα είναι θύμα δολοφονίας»! (Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου και οι νέοι κοσμοκράτες, σ.16, μεταφρ. Ε.Νιάνιου).

Και προτρέχοντας αλλά όχι αδικώντας κατακεραυνώνει «Στο τελικό ανακοινωθέν δεν θα υπάρχει τίποτα από τις βασικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν: απαγόρευση της κερδοσκοπίας για βασικά αγαθά στο χρηματιστήριο και η απολύτως αναγκαία ολική διαγραφή των χρεών των φτωχοτέρων κρατών αυτού του κόσμου(…)Είναι αναγκαία η ανάσταση του ΟΗΕ και γι’ αυτό πρέπει να καταργηθεί το άχρηστο G20 ως ανταγωνιστικός προς τον ΟΗΕ θεσμός»!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε προέλαση

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι αριθμοί που κάποτε, έστω μόνοι αυτοί, ευημερούσαν , τώρα αντικατοπτρίζουν αρχαία τραγωδία: Το μέσο ελληνικό νοικοκυριό είναι υποχρεωμένο να πληρώνει στο κράτος το 55,6% του καθαρού του εισοδήματος (Εφορία και ασφαλιστικές εισφορές). Είμαστεφέτος στη 3ηχειρότερη θέση της Ευρωζώνης, όπου κατρακυλήσαμε από την 6η (επίσης χειρότερη) περυσινή.

Μια έρευνα του ΚΕΦΙΜ, αποκαλύπτει την κόλαση στην οποία η ελληνική κοινωνία σύρθηκε στα χρόνια της κρίσης: Το 2009 αρκούσαν 147 ημέρες εργασίας για να πληρωθεί η Εφορία και τα ασφαλιστικά Ταμεία, (40,8% εισοδήματος). Το 2015 ανεβήκαμε στις 179 ημέρες (48,9%),το 2016 σκαρφαλώσαμε στις 188 μέρες (51,6%) και σήμερα μας εκτόξευσαν στις 203 ημέρες (55,64). Απόκάθε απόδειξη 100 €, το κράτος εισπράττει 60 έως 82 €.

Η υπερφορολόγηση σκοτώνει την ανάπτυξη στη γένεσή της. Η οικονομία τελεί υπό καταστολή και η κοινωνία σε αμετάκλητη απόγνωση.

Η φιλοσοφία του Μεγάλου Ιεροεξεταστού του Βερολίνου ότι η λιτότητα ενισχύει τάχα την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας απορρίπτεται μετά βδελυγμίας από όλους τους σοβαρούς οικονομολόγους του κόσμου. Παρά ταύτα ο διοικητής της ΤτΕ επιμένει αυτομαστιγωνόμενοςότι τα αλλεπάλληλα Μνημόνια πού μας επέβαλαν δανειστές και εταίροι είναι αθώα για την αιμοραγία της οικονομίας μας (2010-2017) και αποτελούν μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος!

Κόλαφος για την ανεύθυνη διάγνωση και την υπαιτίως λανθασμένη συνταγήτο ξέσπασμα του γνωστού υπερσυντηρητικούστελέχουςτής Pimco, MohammedEl-Erian: «Για την αδιάκοπη κατολίσθηση της ελληνικήςοικονομίας και την συνεχιζόμενη απουσία κάθε προοπτικής απεμπλοκής από αυτήν, ευθύνονται τα πιο σκληρά στην ιστορία προγράμματα λιτότητας που εφαρμόζονται σ’ αυτήν τη χώρα τα τελευταία έξι χρόνια»(ProjectSyndicate 24/4/16 -ΒεργόπουλοςΗ νέα παγκόσμια αναταραχή σ.230).

Η Ευρώπη στα χάλια που βρίσκεται χρειάζεται έναν Ρούσβελτ ο οποίος ξεσήκωσε τις συνειδήσεις μιας παραλυμένης Αμερικής όταν αναλαμβάνοντας την προεδρία των ΗΠΑ στις 4/3/1933 διακήρυξε με αυτοπεποίθηση και διορατικότητα πως «το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο ίδιος ο φόβος – ο ανώνυμος, παράλογος, αδικαιολόγητος τρόμος που παραλύει κάθε προσπάθεια να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε επίθεση».

Ο GeertMak, (Τί γίνεται αν η Ευρώπη διαλυθεί; σ.131) επιμένει ότι δεν είναι απαραίτητο να βρεθεί ένας νέος Ρούσβελτ, αλλά «λίγο περισσότερο θάρρος, περισσότερη διορατικότητα και μια πιο χαρισματική ηγεσία θα ήταν με - κάποιες εξαιρέσεις – ενδεδειγμένη υπό αυτές τις συνθήκες».

Ρεαλιστής ο Χέιρτ Μακ.Ούτεεμείς φαντασιωνόμαστε με ένα πρόγραμμα 100 ημερών, αλάΦραγκλίνου Ρούσβελτ , όμωςνα μην μας δουλεύουν και με το μακαρία τη λήξει γενόμενον δικό τους «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης»!

Δεν υποτιμούμε τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ ως παράδειγμα φωτισμένου πολιτικού. Στο ελληνικό όμως μέτρο ταιριάζει πρωτίστως ο δικός μας Ιωάννης Καποδίστριας. Ο Τερτσέτης διασώζει την συγκλονιστική συνομιλία του Κυβερνήτη με τον μετ’ ου πολύ δολοφόνο του, γιό του Πετρόμπεη, Γεώργιο (Απόλογα για τον Καποδίστρια, στου Κολοκοτρώνη Απομνημονεύματα Α’ σ.238επ.).

Ξεχωρίζουμε έξι από τις υποθήκες τού σοφού και γεναίου πολιτικού ανδρός του μεγαλύτερου της νεότερης Ελλάδας:

α) «Μέτρο μας και άστρο εις δεινά ελληνικά, θεραπεία ελληνική»

β) «Εκάματε έργα πολεμικά αθάνατα. Βασιλείς και έθνη σάς επαίνεσαν, αλλά πίστευσέ μου, δια πολυετίαν ακόμη η ζώνη του Προδρόμου πρέπει να είναι στολισμός μας, όχι χρυσοΰφαντη χλαμύδα».

γ) «Πρέπει να φυτεύομε δένδρα, να ανοίγομε δρόμους, να παλεύομε με τα θηρία του δάσους, να δέσομε την κοινωνία μας με νόμους σύμφωνους με το έθνος μας, ούτε οπίσω, ούτε εμπρός του καιρού μας».

δ)«Ό,τι έχω, ζωή, περιουσία, φιλίες εις την Ευρώπη, κεφάλαιαγνώσεων, αποκτημένα από τόσα θεάματα και ακροάματα συμβάντων του κόσμου της ημέρας μου, τα αφιερώνω εις την κοινήν πατρίδα, ας υψώσω το μεγαλείον της, ώστε όποιος θελήσει, δυσκόλως να το ταπεινώσει.Στερεωμένοεις ρίζες αρετής είναι ακαταμάχητο».

ε) «Ένα μόνο φοβούμαι πολύ και με δέρνει υποψία, τρέμω την απειρία σας».

στ) «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύει εις την καρδίαν μας, θεός ζηλότυπος, μόνο το αίσθημα το ελληνικό.Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Επ’ ευκαιρία, η Θεσσαλονίκη είναι ντροπή που του αφιερώνει έναν ασήμαντο δρομίσκο, μήκους κάπου 30μ., πίσω από την Ίωνος Δραγούμη. Χρέος μας να τοντιμήσουμεμε μια μεγάλη πλατεία ή κεντρική οδό.

Η κατακλείδα των δηλώσεων Τσαβούσογλου στο Κράνς Μοντάνα ότι «μόνο με την Τουρκία οι τουρκοκύπριοι αισθάνονται ασφαλείς» δείχνει το μάταιο και οπωσδήποτε επιζήμιο της συνέχισης της Διάσκεψης.

Οι αρχαίοι μας θα έλεγαν τού ισλαμιστή «έρρεες κόρακας» = Άϊ πήγαινε στον κόρακα!

Ξαναστήνουν το σκηνικό για τα Σκόπια. Έβγαλαν από την κατάψυξη και τον τρισαποτυχημένο Νίμιτς. Τελευταία πρόταση του «Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας»! Θα ξεκαθαρίσουν κάποτε οι δικοί μας ότι, δεν πρόκειται να δεχθούμε ποτέ το «Μακεδονία» με οποιαδήποτε προσδιορισμό, για να τους κόψουν το βήχα;



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Φρονίμως και καλώς και δικαίως ζην»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ακόμη και με ανθρώπους περιορισμένης πολιτικής όσφρησης η νέα Πενταμερής για το Κυπριακό, δεν έχει εκ γενετής καμία προοπτική επιτυχίας. Κομμένη και ραμμένηαπό τον νορβηγό τουρκολομπίσταΆιντα στα ερντογανικά μέτρα έπρεπε να είχε απορριφθεί.

Το μονόπλευρα τουρκοειδές έγγραφο Άιντατο οποίο μετά από ελλαδοκυπριακήαξίωσηαπεσύρθη, απηχούσε όπως και ο διακινητής του καθ’ ολοκληρίαν τις τουρκικές θέσεις με προκλητικό τρόπο. Οι εχθροί θα επιχειρήσουν να μαςεγκλωβίσουν στο δίλημμα, ή να αποδεχτούμε τα νέα τετελεσμένα ή να χρεωθούμε το ναυάγιο. Πρέπει να αποκρούσουμε και τις δύο εκδοχές.

Θα χρειαστεί βεβαίως πλησμονή γενναιότητας και αποφασιστικότητας ή διαφυγή από το Κρανς Μοντάνα χωρίς κατάγματα ή έστω με ιάσιμα τραύματα. Ίδωμεν!

Βρώμικος ο ρόλος του μεσολαβητή, πιο βρώμικος από όλων των προηγηθέντων, έχει αποκαλυφθεί από καιρό. Η απορία είναι γιατί δεν ζητήθηκε η αντικατάστασή του. Ο Άιντα αντιπαρήλθε καιαποσιώπησε την πραγματικότητα και την αλήθεια στη Μεγαλόνησο. Δεν ανέφερε λέξη ότι αιτία των σημερινών δεινών είναι η εισβολή, η συνεχιζόμενη κατοχή και ο εποικισμός, ότι στα Κατεχόμενα καταπατούνται κατά συρροήν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ (τον οποίο ατυχώς εκπροσωπεί και απ’ όπου ακριβοπληρώνεται), το διεθνές δίκαιο, το ευρωπαϊκό Κεκτημένο. Ο ξένος εγκάθετος δεν τολμά να προτείνει κατάργηση των εγγυήσεων και αποχώρηση του Αττίλα, αλλά ψελλίζεικάτι για ένα νόθο «Σύμφωνο Εφαρμογής » ανάξιο λόγου.

Δεν γίνεται καμία αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως κράτος μέλος των Η.Ε., της Ε.Ε., της Ευρωζώνης, υποκείμενο διεθνούς δικαίου. Θέλουν υπακούοντας στα κελεύσματατου νεοοθωμανούσουλτάνου να κηρύξουν «εκλιπούσα» την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή είναι κάρφος στους ένοχους οφθαλμούς τους. Θέλουν να την υποβιβάσουν σε «συνιστώσα» - κοινότητα της “Νέας Κύπρου”. Έτσι θα την καταστήσουν θλιβερό ενεργούμενο της Άγκυρας. Η αφύπνιση και αντίσταση Αθηνών και Λευκωσίας πρέπει να είναι απόλυτη σταθερή και κατακόρυφη.

«Για μας ήταν άλλο πράγμα ο πόλεμος για την πίστη του

Χριστού

και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα

της Υπερμάχου Στρατηγού,

που είχε στα μάτια ψηφιδωτό τονκαημό τηςΡωμιοσύνης,

εκείνου του πέλαγουτονκαημό σαν ήβρε το ζύγιασμα

της καλωσύνης» (Σεφέρης, Νεόφυτος ο Έγκλειστος μιλά, ποίημα αφιερωμένο στον περίφημο Κύπριο Όσιο του 12ου αι. που αγωνίστηκε κατά των νεοβαρβάρωνΣταυροφόρων. Εγράφη στην Εγκλείστρα, 21/11/53).

Επιβεβλημένη η καταδίκη από το ελληνικό ΥπΕξ της απαίσιας αλυτρωτικής συμπεριφοράς της αμαρτωλήςκυβέρνησηςΡάμα, η οποία στάζει “χολήν άμα και όξος”κατά του Ελληνισμού, αλλά με βία και νοθεία διασφάλισε την μακροημέρευσή της. Εμείς εξακολουθούμε να θωπεύουμε το καθεστώς των Τιράνων (όποια και αν είναι εκεί η κυβέρνηση), ενώ αυτό λειτουργεί ως αποικιοκρατικός μοχλός της Άγκυρας. Η μόνη γλώσσα που θα καταλάβαιναν οι Αλβανοί είναι ορισμένα σοβαρά ελληνικά αντίμετρα.

Στον απόηχο της επιεικώς μη χρήσιμης και μάλλον επιζήμιας επίσκεψης Γιλντιρίμ, δεν ξέρουμε πόσο οι ελληνικές αρχές συνέλεξαν και ανέλυσαν τα συμβάντα και τονεκχειλίζοντααλυτρωτισμό των τουρκοφρόνων που “σύναξε” ο επισκέπτης.Ό,τι απέφυγε να πει ο ίδιος, τα αράδιασε στην νιοστή ο προερχόμενος από την μειονότητα υπουργός του Μουεζίνογλου.

Με την κατάργηση - από την παρούσα κυβέρνηση του μέτρου τής πολιτικής επιστράτευσης, σε περίπτωση που διακινδυνεύει και απειλείταιύψιστο δημόσιο αγαθό -η Κυβέρνηση έμεινε άοπλη στη διαχείριση τής πρόσφατης απεργίας των υπαλλήλων καθαριότητας. Τα βουνά σκουπιδιών συνεργούντοςτου καύσωνος, αποτελούν υγειονομικές βόμβες με απροσδιόριστες συνέπειες για ευπαθείς ομάδες,παιδιά και ηλικιωμένους. Παροιμιώδης η νωχέλεια των αρμοδίων.

Επ’ ευκαιρία, για τα πρόσφατα νεοβάρβαρα μέτρα μας είχαν πει ότι αν δεν υπάρξει ελάφρυνση του χρέους δεν θα εφαρμοστούν. Ελάφρυνση δεν υπήρξε. Αλλά τα μέτρα εφαρμόζονται.Και με θρησκευτική ευλάβεια,αν και από άθρησκους αξιωματούχους.

Μια αμυδρή μικροελπίδα για την ποσοτική χαλάρωση διεψεύσθη δια στόματος Ντράγκι. Τα πρωτογενή πλεονάσματα πάνε ως το 2060. Διαιωνίζεταιτο καθεστώς Επιτροπείας και Εντολής. Ούτε δίκαιη, ούτε άδικη ανάπτυξη ξεκίνησε. Καμία ανάπτυξη!

Η πρόσφατη πάντως έρευνα της Κάπα Research (Βήμα 25/6/17), δείχνει ότι, οι πολίτες είναι πιο έξυπνοι από τους πολιτικούς ταγούς τους και δεν τρώνε (οι πολίτες) κουτόχορτο όπως νομίζουν (οι πολιτικοί). Έτσι, το 58,5% κρίνει τη συμφωνία του Eurogroup αρνητικά, ενώ το 76% δεν πιστεύει ότι πλησιάζουμε να βγούμε από το τούνελ…

Ρητό – αποσκευή για τις όποιες απέμειναν διακοπές μας: «Ουκ έστιν ηδέως ζην άνευ του φρονίμως και καλώς και δικαίως»(Επίκουρος, Κύριαιδόξαι)= Δεν μπορούμε να ζούμε ευχάριστα, χωρίς να ζούμε συνετά, ηθικά και δίκαια!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης



E-mail: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com