28.8.17

Το όραμα του Αγίου Κοσμά για την Ελλάδα

Η ιερή παρακαταθήκη του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς το Γένος των Ελλήνων συνοψίζεται στην άρνησή του να παραδώσει την Πόλη στον Πορθητή: «Το δε σοι δούναι την πόλιν ουτ’ εμού, ούτε άλλου τινός των οικούντων εν αυτή. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Η απάντηση αυτή σηματοδότησε την έκτοτε αδιάκοπη αντίσταση του Ελληνισμού κατά του κατακτητή μέχρι την ανάκτηση της ελευθερίας του και την πρόσκτηση της βασικής κρατικής του ολοκλήρωσης. Η απάντηση του Κολοκοτρώνη στην ιδέα του Άγγλου ναυάρχου Άμιλτον ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό και η Αγγλία να μεσιτεύσει, περιέχει την πεμπτουσία της ελληνικής αντίστασης απέναντι στον κατακτητή: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς καπετάν Άμιλτον ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί του και άλλοι καθώς εμείς ζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;» - [Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά]. Έτσι δεν ομίλησε πλέον» (Τερτσέτης, Κολοκοτρώνη Απομνημονεύματα, Α, σ.179).

Ο κατακτητής τις ιδικές του ανάγκες φιλοτιμίαν ποιούμενος παρεχώρησε εξουσίες στονΠατριάρχη για να αποτρέψει την ένωση των Εκκλησιών, ενώ λόγω της εγγενούς διοικητικής ανεπάρκειας των Οθωμανών επέτρεψε την αυτοδιοίκηση των Κοινοτήτων, δύο βασικές δυνατότητες που αξιοποίησε ο υπόδουλος Ελληνισμός.

Χωρίς να απουσιάζουν περιπτώσεις προσωπικής αναξιότητας [«όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;» (Καβάφης)] που ταυτίστηκαν με τα κελεύσματα του κατακτητή η Εκκλησία με τα στελέχη της στάθηκε στο ύψος της, επί κεφαλής της εθνικής αντίστασης.

Η επιστημονική κατάθεση για το ρόλο της Εκκλησίας στα χρόνια της δουλείας ενός διεθνούς κύρους ιστορικού του Νίκου Σβορώνου με την σφραγίδα μάλιστα του μαρξιστή, είναι βαρυσήμαντη:

«Η Εκκλησία παραμένει σ’ όλη την περίοδο από τον 15ο έως το τέλος του 17ου αιώνα ηκατευθυντήρια δύναμη του Έθνους. Επί κεφαλής της εθνικής αντίστασης σ’ όλες τις μορφές της, εργαζόμενη για το σταμάτημα των εξισλαμισμών, συμμετέχοντας σ’ όλες τιςεξεγέρσεις, ακόμη και διευθύνοντάς τες (έχει να δείξει μεγάλο αριθμό νεομαρτύρων, που είναι σύγχρονα και ήρωες της χριστιανικής πίστης και της εθνικής αντίστασης), ρυθμίζει επίσης την πνευματική ζωή» (Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας, Θεμέλιο, σ. 49).

Επώνυμοι και ανώνυμοι εκκλησιαστικοί άνδρες σε όλη την περίοδο της τουρκοκρατίας αναπτύσσουν ένα σταθερό εθνεγερτικό λόγο. Συχνά πύρινο που αναρριπίζει τις καρδιές των ραγιάδων, ενδυναμώνει την ελπίδα για το «ποθούμενον» και το «μελλούμενον» ξεσπά ενίοτε σε επαναστατικά σκιρτήματα. Η σπίθα της ελευθερίας συντηρείται άσβεστη και από τον προφητισμό ο οποίος, παρά τις κατά περίπτωση υπερβολές του κράτησε μαζί με τόσες άλλες ενέργειες ζωντανή την ελπίδα της εθνικής αποκατάστασης.

Φωτιστής, πνευματικός αναγεννητής ο άγιος των σκλάβων. Φλογερός, εμπνευσμένος, διορατικότατος, πρακτικός, χρησιμοποιεί έναν ορμητικό λόγο με τον οποίο πείθει και ξεσηκώνει. Ξεσηκώνει σε μετάνοια προκαλώντας την προσωπική απελευθέρωση των ακροατών του, αλλά καλλιεργεί επίσης την προσδοκία της πολιτικής τους αποκατάστασης.

Όραμά του, που πασχίζει να το εμπεδώσει στις χιλιάδες των ακροατών του το «ποθούμενον». «Το ποθούμενον θα γίνει στην τρίτη γενεά, θα το δουν τα εγγόνια σας» (επαλήθευσή του με τη Μεγάλη Επανάσταση).

Για τους Βόρειους Έλληνες: «Το ποθούμενον θα έρθει όταν θα΄ ρθουν δύο πασχαλιές μαζί» (1912 όπου συνέπεσε Ευαγγελισμός και Πάσχα).

Ο άγιος στη θυελλώδη δράση του λειτουργεί με ένα οξύ πολιτικό αισθητήριο. Επαναστάτης «έλλογος» χρησιμοποιεί μεθόδους και τρόπους αντιμετώπισης των ζητημάτων που υπαγορεύουν κάθε φορά τα ιστορικά δεδομένα. Αρνείται το καθεστώς του κατακτητή, αλλά χρησιμοποιεί στο μέγιστο βαθμό την ευχέρεια που του παρέχει για τον επανευαγγελισμό του λαού του. Πρόκειται για συνύπαρξη και από τα μέσα υπονόμευση της εξουσίας του κατακτητή.

Δεν συμβιώνει με την εξουσία, παραβιώνει μ’ αυτήν χωρίς όμως να συσχηματίζεται με τα έργα της. Ασκεί μια μόνιμη πίεση σε όλους τους τομείς. Μιλά αδιάκοπα και προφητεύει για το «ποθούμενο», την εθνική απελευθέρωση του λαού του. Προβαίνει σε πράξεις ευθείας αντίστασης κατά του καθεστώτος. Αίφνης «εν πληθούση αγορά» ονομάζει δημόσια τον μωαμεθανικό νόμο «γουρουνίσιο». Όχι λίγες φορές υπαινίσσεται δημόσια τον κατακτητή, «είναι αυτός όπου είναι στο κεφάλι μας, χωρίς να ειπώ το όνομά του» με σκληρές αναφορές εναντίον του: «ημείς εγκράτεια, αυτοί απώλεια, ημείς νηστεία, αυτοί πολυφαγία, ημείς παρθενία, αυτοί πορνεία, ημείς δικαιοσύνη, αυτοί αδικοσύνη».

Το όραμα του αγίου για τον Ελληνισμό επικεντρώνεται σε μια ορθόδοξη και ισχυρή Ελλάδα, πατρίδα δικαιοσύνης, αγάπης και ελευθερίας. Η ελευθερία είναι πρωτογενές στοιχείο της Ορθοδοξίας, η οποία αποκλείει την ταύτιση, ή την πρόσδεσή της με οποιοδήποτε πολιτικό καθεστώς.

Ο Πατροκοσμάς πραγματοποίησε 4 μεγάλες περιοδείες σε πόλεις, χωριά και απάτητα βουνά, παντού όπου ζούσαν Έλληνες μέσα σε αφάνταστα δύσκολες συνθήκες.

Δίδαξε με τον κατανοητό του πεντακάθαρο λόγο και προπαντός με το παράδειγμά του. Εδραία πεποίθησή του ότι το σχολείο ανοίγει τις εκκλησίες, το σχολείο ανοίγει τα μοναστήρια. Ίδρυσε 200 δημοτικά όπου καθιστούσε υπεύθυνους για τη λειτουργία τους τους κατοίκους που εξέλεγαν την διοίκησή τους. Και 10 (κατ’ άλλους περισσότερα) Ελληνικά, όπου διδάσκονταν αρχαία ελληνικά.

Συναρπαστικός, πηγαίος, ορμητικός όπου χρειάζονταν, αιχμαλώτιζε τα πλήθη. Κηρύσσοντας και σε περιοχές που επικρατούσε η ξενοφωνία πάσχιζε να την εξοβελίσει, επιβάλλοντας την ελληνοφωνία. Από όπου περνούσε συγκλόνιζε, συμφιλίωνε εχθρούς, μεταμόρφωνε ληστές, επανέφερε στην πίστη αλλαξοπιστήσαντες.

Στις δραματικές κοινωνικές συνθήκες που είχε επιβάλλει ο κατακτητής ο εξισλαμισμός προσφέρονταν ως διέξοδος στο οικονομικοκοινωνικό αδιέξοδο. Και βέβαια όσοι εξισλαμίζονταν, εκτουρκίζονταν, έχαναν την ελληνικότητά τους.

Αγαπητός ήταν ο άγιος και στους αλλοεθνείς και στους αλλοθρήσκους, πλην Εβραίων – τους άλλαξε τα παζάρια που είχαν καθιερώσει τις Κυριακές και τα κατηύθυνε τα Σάββατα. Δεν του το συγχώρησαν:

«Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μισεί. Χίλιοι τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες Εβραίοι θέλουν το θάνατο και ένας όχι» (Αυγουστίνου Καντιώτη, Κοσμάς ο Αιτωλός, σ. 308).

Όπως όλοι οι μεγάλοι Πατέρες ο άγιος μας στηλιτεύει την βία, την αδικία και όλες τις κοινωνικές συνέπειες της αμαρτίας. Δύο και αιώνες μετά, δεν αντιμετωπίζουμε μία εξωτερική στρατιωτική κατοχή αλλά μια βίαιη έξωθεν επιβολή από τους διεθνείς τοκογλύφους που θυμίζει τις επώδυνες εκείνες ημέρες της δράσης του Πατροκοσμά.

Από τις προφητείες του αγίου

Αρ. 61: «Θάρθει πρώτα ένα ψευτορωμαίϊκο. Να μην το πιστέψετε θα φύγει πίσω».

Αρ. 67: «Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά δεν θα προφτάσουν». [Τώρα έχουν προφτάσει… με τα ΕΝΦΙΑ κλπ, κλπ]

Αρ. 68: «Θα βάλουν φόρους στις κότες και στα παράθυρα» (ενθ’ αν., σ.342, 343).

Είναι μήπως η οικονομικοπολιτική κατοχή των τωρινών τροϊκανών ηπιότερη από τους χρόνους εκείνους;

«Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέση δεν ημπορεί να σας τα πάρη, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάττετε, να μη τα χάσετε» (ενθ’ αν. σ. 179).

Να τα φυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού…

Κατά τα λοιπά:

«Βοήθα μας Αη-Γιώργη και συ Άγιε Κοσμά

να πάρουμε την Πόλη και την Αγια-Σοφιά»!



ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ

Στο 16ο Πνευματικό Συμπόσιο της Ιεράς Μονής Κοσμά του Αιτωλού (Αρναίας)

23/8/17 με θέμα: «Το όραμα του Αγίου Κοσμά για την Ελλάδα»

Κόντρα στην απαιδία, την απαιδευσία και την αγλωσσία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο έξοχος ποιητής και στοχαστής Νικηφόρος Βρεττάκος σ’ ένα εκπληκτικό του κείμενο είχε χαρακτηρίσει την δυστυχώς συνεχιζόμενη ως τις μέρες μας «φθορά της γλώσσας μας, φθορά του έθνους» (Εκδ. Φιλιππότη, 1990). Ο ποιητής εντοπίζει την παθογένειά της στην αμβλυμένη εθνική μας συνείδηση, αποτέλεσμα της έκπτωσης των εθνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών που ανέξειξε ο λαός μας στην μακρά ιστορική του διαδρομή.

Η εντός των συνόρων συστηματική εκ των ένδον επίθεση στη γλώσσα και στην ιστορία μας, βρίσκει ευτυχώς, πολλούς ξένους ελληνιστές και ελληνίζοντες, υπερασπιστές της γλώσσας και της ιστορίας μας. Λαμπρό το κείμενο που διακινεί ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, έγκριτος Ιταλός, λόγιος και μεταφραστής Ελλήνων ποιητών. Οι υπογράφοντες εκτιμούν ότι τα πρόσφατα μέτρα της παιδείας οδηγούν «στη συρρίκνωση της έκτασης και του βάθους της πατριδογνωσίας των Ελλήνων μαθητών με αποτέλεσμα να μειώνονται σημαντικά οι δύο πρωταρχικής σημασίας πυλώνες της ελληνικής εθνικής υπόστασης: η Γλώσσα και η Ιστορία».

Και διαμαρτύρονται «για τη συνεχή πολιτική ταπείνωσης αυτής της μοναδικής γλωσσικής και ιστορικής διαχρονίας της Ελλάδας, την οποία ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας (που «έχασε» στον δρόμο και τον «εθνικό» του χαρακτήρα!) με την υιοθέτηση μιας, πιστεύουμε, άκρως διαφθείρουσας και παρεκκλίνουσας «αναμόρφωσης» των προγραμμάτων σπουδών των Αρχαίων και Νέων Ελληνικών και Ιστορίας. Έτσι, η καταρράκωση της οικουμενικής διάστασης της Ελληνικής Γλώσσας και η αλλοίωση / νόθευση, εις βάρος του Ελληνισμού, ιστορικών πραγματικοτήτων πέραν κάθε αμφιβολίας, προσφέρει χείριστη υπηρεσία στην σημερινή σπουδάζουσα νεολαία και τους πολίτες τού αύριο»!

Οι υπογράφοντες ζητούν την δίκαιη επαναφορά των διδασκαλιών που περικόπηκαν και επισημαίνουν ότι: «Η αποδόμηση και αλλοτροίωση που επιχειρείται, της ελληνικής γλωσσικής και ιστορικής παιδείας, συνταγματικά κατοχυρωμένων, χρησιμοποιώντας παράγωγα, ανεκδιήγητου «παγκοσμιοποιημένου» τύπου, «πολυπολιτισμικά» ιδεολογήματα τα οποία δεν συναντάμε σε καμία ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τον εαυτό της και το μέλλον της, επιβάλλεται να παύσουν ώστε να μην υποστεί και αυτή την βαριά υποβάθμιση ο Ελληνικός Λαός, ήδη ευρισκόμενος σήμερα σε σκληρή δοκιμασία επιβίωσης». Χίλια μπράβο τους και άξιος ο μισθός τους!

Βέβαια «Ο λαός των λειψάνων ζη και βασιλεύει

χιλιόψυχος, το πνεύμα και στο χώμα λάμπει». (Κωστής Παλαμάς, που επιμένει στο «αχάλαστο» των πατρίδων).

«Πατρίδες! Αέρας, γη, νερό, φωτιά! Στοιχεία

αχάλαστα και αρχή και τέλος των πλασμάτων» (Πατρίδες).

Ο εχθρός βεβαίως και υπάρχει και βυσσοδομεί με κάθε μέσο εναντίον της εθνικής μας υπόστασης. Η πρόσφατη εκτόξευση σε θέση αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης ασήμαντου θρακογενούς ονόματι Τσαβούσογλου, σηματοδοτεί πολλά. (Ο Κορνήλιος Καστοριάδης έχει αναδείξει το φαινόμενο που ακούει στο όνομα «άνοδος της ασημαντότητας»). Το άτομο διετέλεσε πρόεδρος του εγκαθέτου συλλόγου των (αυτο)αποκαλούμενων «Τούρκων Δυτικής Θράκης», οργάνου της Άγκυρας, υπονομευτικού της κρατικής μας υπόστασης. Προφανώς ο Ερντογάν εξετίμησε το ανθελληνικό μένος του ανδρός, και τον προήγαγε σε αντιπρόεδρο με αρμοδιότητα τους εκτός Τουρκίας Τούρκους. Η περίπτωση πάντως είναι μια ακόμη καμπάνα, καμπανάρα για να αφυπνιστεί επιτέλους το ελληνικό κρατικόimperium απέναντι στην απειλή που συνιστά αυτό που ονομάζεται «Τουρκία εντός των ελληνικών τειχών».

Να μην ξεχνούμε τον πάντων σοφώτατον της πολιτικής Θουκυδίδη, που έλεγε πως προσιδιάζει γενικά στη φύση των ανθρώπων να περιφρονούν όσους υποχωρούν και να θαυμάζουν όσους αντιστέκονται ανυποχώρητα. «Πέφυκε γαρ και άλλως άνθρωπος, το μεν θεραπεύον υπερφρονείν, το δε μη υπείκον θαυμάζειν» (ΙΙΙ, 39, 5).

Σποραδικά μεν, αλλά θετικό γεγονός, ότι αφυπνιστικά για την εθνική ραστώνη κείμενα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δείγμα η μελέτη των Σάββα Ρομπόλη - Β. Μπέτση (Βήμα 20/8/17). Αλιεύουμε αριθμούς - κεραυνούς για τους δείκτες γονιμότητας ανά γυναίκα (σε ηλικία γονιμότητας):

α) 1960-81, 2,3 παιδιά

β) 1982-88, 1,5 ‘’

γ) 1989-99, 1,2 ‘’

δ) 2000-09, 1,5 ‘’

ε) 2010-17, 1,2 ‘’ Δηλαδή χανόμαστε! Εξαφανιζόμαστε…

Με τους τρέχοντες ρυθμούς ο παιδικός πληθυσμός (0 – 14 ετών) στην Ελλάδα από 1,6 εκατ. σήμερα, το 2060 θα πέσει στις 923.000.

Η καταλυτική επικυριαρχία των ανισοτήτων, το υψηλό και αδιόρθωτο επίπεδο ανεργίας, η αδίστακτη αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων και ασφαλώς η, συνήθως αποσιωπώμενη διαρκής απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες ζωής, παρ’ ότι το αποκούμπι στην περίοδο της κρίσης στάθηκε η οικογένεια, είναι οι βασικές αιτίες της σύγχρονης απαιδίας.

Η κρίση, εκτιμούν οι αναλυτές, επηρέασε το 92% των ελληνικών νοικοκυριών. Και τα νέα νοικοκυριά όταν ο 1 ή και οι 2 του ζεύγους είναι άνεργοι χωρίς ορατή προοπτική είναι επόμενο να εξορκίζουν την τεκνογονία.

Στα 3000 χρόνια της ελληνικής ιστορίας είναι η τρίτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι στο φαινόμενο της «απαιδίας» και «ολιγανθρωπίας». Πρώτη στην εποχή υποταγής στη Ρώμη. Δεύτερη στην Άλωση και τρίτη τώρα.

Ο Πολύβιος (Ιστορίαι, 36) εντοπίζει: «Επέσχεν εν τοις καθ’ ημάς καιροίς την Ελλάδαν πάσαν απαιδία και ολιγανθρωπία, δι’ ην αι τε πόλεις εξερημώθησαν και αφορία είναι συνέβαινε». Τα αίτια της τότε απαιδίας: αλαζονεία, φιλοχρηματία, ραθυμία, δεν ταυτίζονται με τα τρέχοντα. Πάντως και τότε και τώρα «ταχέως έλαθεν το κακόν αυξηθέν».

Να αντιδράσουμε σύσσωμοι και σύψυχοι στην απαιδία, την απαιδευσία και την αγλωσσία.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Από πού να κρατηθεί ο Έλληνας;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Η Εκκλησία και η Οικογένεια απέτρεψαν τη ρήξη του κοινωνικού ιστού» στην πολλαπλώς δοκιμαζόμενη Ελλάδα. Το είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θεσμικό αντίβαρο στο αστόχημα του Προέδρου του Κοινοβουλίου. Ο τελευταίος ωστόσο βρήκε θερμό συνήγορο και δη ακαδημαίκόν, ο οποίος συνδαύλισε την πυρά ρίχνοντας και άλλο λάδι. Με το κύρος του ανωτάτου επιστημονικού Ιδρύματος, οία είναι η Ακαδημία διακωμώδησε έτι περαιτέρω το «γηραλέο [άπαγε της βλασφημίας] τρίπτυχο πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» (Βήμα/Νέες Εποχές 20/8/17).

O tempora, o mores!

Φωτισμένοι ομότεχνοι του αρνητή από παράπλευρες στήλες («Βήμα» ένθ’ αν.) αρθρώνουν λόγον αληθείας:

(α) Η Κοίμηση της Θεοτόκου ως πολιτική αλληγορία: «Εμείς όλοι πρέπει να αγρυπνούμε συνεχώς, καθώς σήμερα πολλοί, με τρόπο δόλιο και ανίερο, προσπαθούν να μιάνουν και να «λερώσουν» μια αδύναμη Δημοκρατία. Μέσα στη μεγάλη ήρεμη εικόνα της Κοιμήσεως, ο σπαθοφόρος Λαός πρέπει να μένει άγρυπνος» (Γιώργης Γιατρομανωλάκης).

(β) Αριστεία «άρση της ισότητας»; Σύγχυση εννοιών: «Η ισότητα είναι άλλης τάξεως μέγεθος και υποχρέωση καθ’ εαυτήν κάθε δημοκρατικής Πολιτείας προς τους πολίτες της. Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το αντίπαλον δέος» της αριστείας!» (Γεώργιος Μπαμπινιώτης).

Αποστομωτική όμως απάντηση δίνουν δύο κορυφαίοι καλλιτέχνες

(α) Ο Κώστας Καζάκος

«Από που να κρατηθεί ο Έλληνας για να μη λυγίσει;» ρωτάει η δημοσιογράφος (Enjou 20/8/17 Δημοκρατία).

Και η απάντηση - κεραυνός: «Από αυτά που κρατιόμασταν πάντα οι Έλληνες. Παράδοση, πολιτισμός, οικογένεια, θρησκεία. Είναι το στήριγμα του ηθικού μας. Η τέχνη, για να σας μιλήσω από το δικό μου μετερίζι, ανεβάζει το ηθικό. Αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι ότι το μεγάλο πλήθος του κόσμου δεν ακολουθεί τις τέχνες, εμποδίζεται από το σύστημα. Αυτήν τη στιγμή η παιδεία μας έχει πιάσει πάτο. Όλα ξεκινούν και τελειώνουν στην τηλεόραση και στο γήπεδο. Τα παιδιά μας από το σχολείο βγαίνουν αγράμματα, ανιστόρητα και, το χειρότερο, χωρίς να γνωρίζουν ελληνικά. Πληροφορήθηκα ότι έβγαλαν έως και τον «Επιτάφιο» του Περικλή από τη διδακτέα ύλη. Χρησιμοποιούν 150 λέξεις το πολύ οι νεαροί και οι νεαρές για να εργάζονται σε μια υπηρεσία και για να βγουν στην αγορά για να ψωνίσουν. Αλλά είπα και πιο πριν, η γλώσσα θέλει σκέψη. Μπορεί να έχεις μια ωραία ιδέα αλλά, αν δεν τη διατυπώσεις σε λόγο, είναι μια ανύπαρκτη ιδέα».

Και (β) η μόλις εκδημήσασα Ζωή Λάσκαρη, σεμνή ομολογία πίστεώς της: «Τον Θεό τον έχω μέσα μου. Εμείς είμαστε η Εκκλησία. Δεν υπάρχει η Εκκλησία ως κτίριο. Πιστεύω βαθύτατα, κοινωνώ, έχω πνευματικό εδώ και 35 χρόνια» (Καθημερινή 19/8/17).

Ο απολογισμός των πρόσφατων πυρκαγιών προκαλεί τρόμο και δέος. Βουνό τα αναπάντητα ερωτηματικά. Και η πολιτική τάξη μονίμως σε αταξία, αντί να βρεθεί επί το αυτό, να αναζητήσει τις αιτίες και τα μέσα θεραπείας, επέλεξε την μέθοδο των αλληλοκαταγγελιών. Η υλικοτεχνική μας υποδομή παλαιοντολογική. Τα κανανταίρ δασοπυρόσβεσης εγήρασαν. Αθροίζουν ηλικία 40 ετών και από τα 18 λειτούργησαν μόνο τα 6. Στα μέτωπα Ηλείας και Ζακύνθου διατέθηκε μόνον 1 κανανταίρ και 3 ελικόπτερα. Είναι έκδηλη η απαξίωση της πυροπροστασίας σε επίπεδο πρόληψης. Πρέπει γι’ αυτό να αναγνωριστεί μετά πολλών επαίνων η ηρωϊκή δράση των Πυροσβεστών και των Εθελοντών. Άξιος ο ηθικός μισθός τους!

81.000 στρέμματα έγιναν στάχτη. Αριθμός που συμπληρώνει τον δραματικό απολογισμό (1981-2014) των 500.000 αγροτοδασικών εκτάσεων που καθίστανται κάθε χρόνο παρανάλωμα πυρός = 16.678.407 στρέμματα, συνολικός αριθμός ιλιγγιώδης. Καταστροφή βιβλική. 30 χρόνια θα απαιτηθούν για την επούλωση των πρόσφατων πληγών της Αν. Αττικής!

Δεν είδαμε εμπρηστές να προσάγονται. Διαχέεται όμως ότι υπάρχει τεράστια κόπρος Αυγείου και μέγας κύκλος ατιμώρητων, δικογραφίες για αλλοιώσεις εγγράφων με αντικείμενο δασικές πυρκαγιές και βρώμικα παιχνίδια αδίστακτων συμφερόντων. Θα μας μιλήσει κάποιος υπεύθυνα γι’ αυτά;

Να σοβαρευτούμε επιτέλους. Αφήνοντας κατά μέρος τις κομματικές αντιπαραθέσεις να συσκεφθούν οι πολιτικές ηγεσίες. Και επειδή «τα γενόμενα ουκ απογίγνονται», αλλά αν δεν υπάρξει πρόληψη επαναλαμβάνονται, και σε μείζονα ένταση και έκταση, να εκπονήσουν ένα επιτελικό σχέδιο δράσης για αντιμετώπιση της διαρκούς αυτής απειλής. Η αγορά, η τίμια όμως αγορά, σύγχρονων, ιδίως πτητικών μέσων είναι υπερκατεπείγουσα.

Κάποιοι υπέμνησαν τα δανεικά και αγύριστα των κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, ποσά διόλου ευκαταφρόνητα. Δεν προθυμοποιείται να τα εξοφλήσει κανείς. Ούτε όμως και νοιάζεται να τα αναζητήσει κανείς!.. «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος», όπως λέει ο ποιητής.

Ερώτηση δημοσιογράφου, χωρίς απάντηση και αυτή: Πόσα αεροπλάνα θα είχαμε αποκτήσει, από τα χρήματα που ξοδεύτηκαν στις δραστηριότητες των μπαχαλάκηδων τα τελευταία χρόνια; Ο ερωτών εννοεί προφανώς τις ακαταδίωκτες εγκληματικές πράξεις και το απροσμέτρητο κόστος της καταστροφικής μανίας αυτών των «ευγενών νέων».

Το όλο πρόβλημα φυσικά δεν είναι μόνον ελληνικό. Είναι γενικότερο ευρωπαϊκό. Ιδίως του Ευρωνότου. Γι’ αυτό επιβάλλεται να αναληφθεί πρωτοβουλία στα Κοινοτικά όργανα για μια άμεση και αποτελεσματική ευρωπαϊκή λύση, Ευρωπαϊκή Πυρόσβεση.

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Η Ορθοδοξία εκφράζει εσωτερική λαϊκή ενότητα και ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η μέχρι αυτή την ώρα υπόσταση των Σκοπίων, αφού κακή τη μοίρα πρωτοστατούσης της Γερμανίας ανεκηρύχθησαν τον Δεκέμβριο του ’91 ανεξάρτητο κράτος, οφείλεται στην αδρά και πολύπλευρη ελληνική στήριξη, εν πολλοίς ακατανόητη, υπέρ ενός μορφώματος κραυγαλέα εχθρικού που σφετερίζεται τη μισή τουλάχιστον ελληνική ιστορία και διεκδικεί τη μισή τουλάχιστον Ελλάδα. «Έασον αυτό χαίρειν» που έλεγε ο Σωκράτης.

Αιφνιδίως προ ημερών, εν αιθρία, Σκόπια-Βουλγαρία «τα βρήκαν» και ανασυνέδεσαν τις τύχες τους. Ανακοινώθηκε ότι η Βουλγαρία ανέλαβε να στηρίξει το αίτημα των Σκοπίων για ένταξη σε ΝΑΤΟ-ΕΕ εννοείται ερήμην της Ελλάδος ως προς το προκαταρκτικό θέμα της προηγούμενης επίλυσης του ονόματος.

Για το ζήτημα αυτό προέχει ο επανακαθορισμός της ελληνικής στρατηγικής. Οι ξένοι, αλλά και οι σκοπιανοί, γνωρίζουν την ευτυχώς απορριφθείσα επίσημη ελληνική πρόταση «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes». Σε αυτήν ωστόσο ομνύει σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό μας προσωπικό δυστυχώς και σήμερα. Αυτήν ονομάζουν οι πάντες «επίσημη ελληνική θέση».

Κατά περίεργη συγκυρία αυτή η «θέση» αντί να ανακληθεί ως μέγα πολιτικό λάθος εκ μέρους της ηγεσίας μας, (όπως κατ’ επανάληψη επιχειρηματολόγησε ο γράφων), ανετράπη προχθές από την Βουλγαρία στα πλαίσια της πρόσφατης συμφωνίας τους. Ειδικότερα η ΥπΕξ της Βουλγαρίας Ζαχάροβα διεμήνυσε προς σκοπιανούς ότι η χώρα της «δεν πρόκειται να συναινέσει σε όνομα της FYROM που θα περιέχει γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως Βόρεια ή Άνω Μακεδονία, καθώς αυτό μπορεί να υποκρύπτει βλέψεις στη Μακεδονία του Πιρίν».

Ουδέν κακόν (όπως η συμφωνία Σόφιας – Σκοπίων) αμιγές καλού. Το καλόν είναι ότι η ελληνική πολιτική τάξη υποχρεώνεται τώρα, αν θέλει να σοβαρευθεί, να εγκαταλείψει την λεγόμενη «επίσημη θέση» της. Οπότε μη έχοντας άλλη επιλογή οφείλει να επαναφέρει το ζήτημα στην αφετηρία του: «ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία ή παράγωγά του»!

Ο διεθνώς ανεγνωρισμένος σλαβολόγος καθηγητής Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος σε πρόσφατη παρέμβασή του (Καθημερινή 28/7/17) αναφέρεται στην έκδοση στο Βελιγράδι το 1990 έργου που τιτλοφορείται «Οι Γιουγκοσλαβικές χώρες σε παλαιούς γεωγραφικούς χάρτες 16ου, 17ου, 18ου αιώνα» (Jugoslovenske zemlje na starim geografskim kartama 16, 17, 18 vek). Ο τόμος περιέχει 40 μεγάλους χάρτες, αλλά ούτε σε έναν από αυτούς δεν περιλαμβάνονται τα Σκόπια στη Μακεδονία. Μεταξύ Μακεδονίας και Σκοπίων παρεμβάλλονται η Παιονία και η Δαρδανία, ενώ τα Σκόπια ανήκουν στη Δαρδανία. Αν λοιπόν οι σκοπιανοί εξακολουθούν να αναζητούν «αριστοκρατική καταγωγή» ιδού αυτή, στην ιστορικώς μαρτυρούμενη ΔΑΡΔΑΝΙΑ. Η ονομασία αυτή διαλύει και τους νέους φόβους της Βουλγαρίας για επεκτατικές βλέψεις των Σκοπίων στη λεγόμενη «Μακεδονία του Πιρίν».

Ιδού στάδιον λαμπρόν για Νίμιτς, Αμερικανούς, Γερμανούς και άλλους «προστάτες» του βορεινού μορφώματος.

Το ολίσθημα Βούτση και όλων που ολισθαίνουν κατά παρόμοιο τρόπο δεν θα γινόταν αν οι ολισθαίνοντες συμβουλεύονταν τους σοφούς και ταπεινούς αυτής της χώρας. Παράδειγμα τον αξεπέραστο Μακρυγιάννη: «Τούτην την Πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως έκαστος, έχομεν να ζήσωμεν εδώ».

Και συμπεραίνει ο γενναίος αγωνιστής και έξοχος χειριστής της γλώσσας μας: «Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί και την φυλάμεν και όλοι μαζί και να μην λέει ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ», όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει, ή χαλάσει να λέγει «εγώ». Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς»!

Ο Ελύτης με ποιητική έξαρση στο ίδιο μήκος κύματος:

«Βλέπεις, είπες, είναι οι Άλλοι/Και δεν γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα/ και δεν γίνεται μ’ Αυτούς χωρίς, Εσύ…»

Τελικά μη φαντάζονται αυτοί της νυν Αριστεράς ότι είναι «αριστερότεροι» του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη.

Τί λέγει εκείνος; «Η Ορθοδοξία ιδεολογικά – πνευματικά ανταποκρίνεται σε μια νοοτροπία λαϊκή, σε ένα εσωτερικό ψυχικό δεσμό που ο ευρωπαίος κοσμοπολίτης ονομάζει «ανατολίτικο πνεύμα» και ο ξεπεσμένος και έκφυλος Λεβαντίνος περιφρονεί, μα που συγκεντρώνει και εκφράζει εσωτερική λαϊκή ενότητα και εκδηλώνει ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα» (Ριζοσπάστης 9/9/1945).

Conditio sine qua non η αφύπνιση του λαού μας και η διαρκής εγρήγορσή του. Και στοιχειώδης αυτοσυγκράτηση πάντων και πασών σε τρομώδη παραληρήματα όπως ενίων «επισήμων» τις τελευταίες ημέρες.

Ο εξ ανατολων γείτων κατατρύχεται από χίλια προβλήματα, αλλά έχει στρατηγικές προτεραιότητες τις οποίες υπηρετεί με ισλαμική ευλάβεια. Έτσι οι εξαγωγές του ενώ το 1995 ήταν στα 21,5 δισ. δολάρια, το 2016 εκτινάχθηκαν στα 142,5. Η αμυντική του βιομηχανία εξ άλλου εγγίζει τα όρια της αυτάρκειας, έχει και εξαγωγές που, ενώ το 2011 ήταν στα 833.000.000 δολάρια, το 2014 έφτασαν τα 7,6 δισ. δολάρια (τα στοιχεία από Σ. Καλεντερίδη, Δημοκρατία 6/8/17).

Είμαστε ναυτικός λαός και είναι τραγικό ότι η ναυπηγική μας βιομηχανία εγκαταλείφθηκε κάτω του μηδενός.

«Καιρός του ποιήσαι»!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Γεννήστε παιδιά, περισσότερα παιδιά!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τραγική η επωδός των κυβερνώντων προς τους αντιπάλους τους: «και σεις τα ίδια κάνατε!». Σε απλά ελληνικά κλέψατε εσείς, κλέβουμε και εμείς (ο κλέψας του κλέψαντος), διορίζατε εσείς, διορίζουμε και εμείς (=καταπολέμηση της ανεργίας κατά τον πιο επικίνδυνο τρόπο). Ό,τι (αρνητικό) κάνατε ε’ αυτό κάνουμε και μείς!...

Η Τράπεζα Αττικής πούλησε «κόκκινα δάνεια» 1,3 δισ μόλις με 70 εκ. €. Το ανήθικο και ενταυτώ βαθύτατα άδικον του πράγματος έγκειται στο ότι, δεν κλήθηκαν προηγουμένως οι δανειολήπτες να αποπληρώσουν με αυτό το ποσό την οφειλή τους οπότε θα έκλεινε εκεί η υπόθεση, άπαξ διά παντός.Έτσι τώρα αρχίζει η μεγαλύτερή τους τραγωδία. Και η μεν δανείστρια Τράπεζα ικανοποιήθηκε, κατά κάποιο τρόπο, με τα 70 εκ. τα Κοράκια όμως που πλήρωσαν μόλις 70 εκ., διεκδικούν από τους δανειολήπτες 1,3 δισ.=το 20πλάσιο! Τα Κοράκια είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση του Σάϋλωκαυτού του φοβερού και τρομερού αρχιτοκογλύφου που απαθανάτισε ο Σαίξπηρ στον «Έμπορο της Βενετίας». Από εκεί η ρήση «ο διάβολος μπορεί να επικαλείται την Αγία Γραφή για το σκοπό του»! Βέβαια στο σαιξπηρικό δράμα στο τέλος ο πρωταγωνιστής γελοιοποιείται. Είθε να συμβεί το αυτό με τα Κοράκια…

Οι Γερμανοί όταν πρόκειται να πληρώσουν άλλοι, και όχι οι ίδιοι, κάνουν σοφές υποδείξεις. Παράδειγμα πρόσφατο σχόλιο της DieWelt. Υποδεικνύει στους δικούς μας να διαπραγματευθούν την ελληνική ψήφο στο Brexit με αντάλλαγμα τα κλεμμένα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Το δημοσίευμα, συζητήθηκε πολύ στους ευρωπαϊκούς κύκλους, αλλά εδώ μέχρι στιγμής ουδείς αρμόδιος συγκινήθηκε. Ούτε μ’ αυτό, ούτε για το ακόμη σοβαρότερο,το δημογραφικό ζήτημα του Ελληνισμού το οποίο αφορά την ίδια μας την ύπαρξη ως έθνους ανησύχησε κανείς.Ειδικοί επιστήμονες, αναλυτές, ηγέτες γνώμης, ποιμένουσα Εκκλησία. Από τη Γερμανία και αυτή η καμπάνα κινδύνου. Μελέτη του «Ινστιτούτου του Βερολίνου για το Πληθυσμό και την Ανάπτυξη που μόλις δημοσιεύθηκε, εντοπίζει τα ακόλουθα όχι μόνον ανησυχαστικά, αλλά «κίνδυνος-θάνατος»: για το αύριο του Έθνους μας:

- Η Ελλάδα των Μνημονίων (2011-2016) έχασε το 3% του πληθυσμού της.

- Ο πληθυσμός της θα μειωθεί από τα 10,8 εκατομμύρια το 2016 στα 9,9 εκ. έως το 2030 και στα 8,9 εκ. το 2050, = μείωση 18%!

Γνωστού όντος ότι η ανανέωση των γενεών προϋποθέτει δείκτη γονιμότητας 2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, εμείς είμαστε στο ναδίρ με 1,3 παιδιά.

Η άλλη όψη του δημογραφικού είναι το κοινωνικοασφαλιστικό. Ήδη το 21% του πληθυσμού είναι άνω των 65 ετών,η χειρότερη αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους. Το ξένο Ινστιτούτο εισηγείταικίνητρα για την ενίσχυση της γεννητικότητας του πληθυσμού,χωρίς να τα αποσαφηνίζει βέβαια.Ναυπενθυμίσουμε ωστόσο στους Γερμανούς ότι, τα Μνημόνια που μας επέβαλαν, εξοβέλισαν κάθε ενδεδειγμένο μέτρο κοινωνικής πολιτικής. Προφανώςτο γνωρίζει το Ινστιτούτο, γι’ αυτό δεν «δυσκολεύεται» να προτείνει το χείριστον: «Εφόσον η Ελλάδα αδυνατεί να αντιστρέψει τις αρνητικές συνέπειες της υπογεννητικότητας, με ορατό κίνδυνο μια νέα κατάρρευση του Ασφαλιστικού στο μέλλον, τότε η λύση είναι μία: Να … «συμπληρώσει» άμεσα τον πληθυσμό της με μετανάστες»!!!

Πάρτε τους στο γάμο σας, να σας πουν «και του χρόνου»! Μήπως εν κατακλείδι γι’ αυτό το ακροτελεύτιο «δια ταύτα», το ενδιαφέρον του βερολίνειου Ινστιτούτου να ερευνήσει το δημογραφικό μας;

Μην αυταπατώμεθα.Μαςσώζει μόνο ένας πανεθνικός συναγερμός, αλλά αληθινός συναγερμός: Γεννήστε παιδιά, περισσότερα παιδιά! Είναι αδιανόητο ότι στη χώρα 1.000.000 ζεύγη παραγωγικής ηλικίας δεν έχουν ούτε 1 παιδί!

Η ΆγγελαΜέρκελ ανεκοίνωσε την “ετοιμότητα της Ευρώπης” (ποιος την εξουσιοδότησε;) να δεχτεί άλλους 40.000 μετανάστες.

Οι αποδέκτες της πρόσκλησης είναι όμως αναρίθμητες χιλιάδες που ο καθένας τους ευλόγως αυτοκατατάσσεται στους «καλεσμένους» της καγκελαρίου.Όμως εδώ απέτυχε οικτρά η προηγούμενη απόφασή τους για την μετεγκατάσταση των 160.000 προσφύγων – μεταναστών από Ελλάδα και Ιταλία, θα προστεθεί τώρα και ακαθόριστος στην πράξη αριθμός με τους «40.000» της Μέρκελ; Μα, μόλις υποχρεώθηκε ο κ. Μουζάλας να υποδεχθεί άγνωστο αριθμό επαναπροωθουμένων από Γερμανία με βάση το Δουβλίνο II. Θα μας τρελλάνουν τελικά.

Μία παγκόσμια έρευνα της PewGlobalAttitudes (Καθημερινή 18/8/17) δείχνει τον θαυμασμό και την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τη χώρα του. Ενώ διεθνώς το ποσοστό αυτών που εμπιστεύονται τον Ρώσο Πρόεδρο ότι κάνει το σωστό είναι 1 στους 4 (26%), στην Ελλάδα αυτό είναι το διπλάσιο (50%). Εξάλλου στις θετικές γνώμες για τη Ρωσία επικρατεί και πάλι κατά κράτος η Ελλάδα (64%), ενώ οι υπόλοιπες χώρες κυμαίνονται μεταξύ 39% και 15%.

Εννοείται ότι οι διαπιστώσεις αυτές συνιστούν βαρύ όπλο για την εξωτερική μας πολιτική να αξιώσει ευθέως από τους Ρώσους να στηρίξουνπαντίσθένει την Ελλάδα και να παρατήσουν τα «σαλιαρίσματα» με την Άγκυρα.

Τα Σκόπια, και η νέα κυβέρνησή τους παρά τα αντιθέτως ελπιζόμενα, εξακολουθούν την έργω και λόγω ανθελληνική πολιτική του Γκρουέφσκι.

Το πρόβλημα ωστόσο είμαστε εμείς.Οφείλουμενα εγκαταλείψουμε το πολιτικά αφελές και εθνικά επικίνδυνο ιδεολόγημα – «επίσημη θέση» - περί «σύνθετης με γεωγραφικό προσδιορισμό» και την παραπλανητική τσόντα «ergaomnes».Και να επαναφέρουμε το ζήτημαστη φυσική του αφετηρία: Ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγά του. Κάθε άλλη εκδοχή υποκρύπτει παγίδες και αδιάκοπα πυορροούσες πληγές για το μέλλον. Να σταματήσουν πάραυτα κάθε λογής παραχωρήσεις, εκδουλεύσεις, διευκολύνσεις. Για να καταλάβουν οι σκοπιανοί, πρέπει να πονέσουν.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

16.8.17

Γιορτή της Μεγαλόχαρης, το Δεύτερο Πάσχα των Ελλήνων

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Γιορτή της Μεγαλόχαρης είναι το «Δεύτερο Πάσχα» των Ελλήνων. Την πανηγυρίζει σύμπας ο Ελληνισμός, πιστοί, άπιστοι, ημίπιστοι. Τα ήθη, έθιμα και παραδόσεις μας ζωντανεύουν ανήμερα της Παναγιάς σε κάθε σημείο της ελληνίδος γης όπου εκκλησιές, εξωκκλήσια, προσκυνήματα στο όνομά Της.

Η Παναγία μητέρα του Θεού είναι οργανικά δεμένη, ταυτισμένη με την ελληνική διάρκεια εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Οι αδιάκοποι και συχνά άνισοι αγώνες των Ελλήνων για την ελευθερία τους ανέδειξαν την Θεομήτορα Υπέρμαχο Στρατηγό τους.

«Νενίκηνται της φύσεως οι όροι» (ωδή θ’) αναφωνεί ο ψαλμωδός και προστρέχει και εμπιστεύεται την Μητέρα του Θεού:

«Πάντων θλιβομένων η χαρά, και αδικουμένων προστάτις, και πενομένων τροφή, ξένων τε παράκλησις και βακτηρία τυφλών, ασθενούντων επίσκεψις και ορφανών βοηθός».

Το Ευαγγέλιο δεν είναι ιδεολογία ή θεωρία. Είναι αλήθεια και ζωή. Και η Εκκλησία φανέρωση της Βασιλείας του Θεού στον χωροχρόνο. Αυτά για το πιστό.

Ζούμε σ’ ένα κόσμο τραγικά παράλογο και παράλογα τραγικό, στην έκφραση σύγχρονου θεολόγου (Σ. Φωτίου, Η Εκκλησία στον σύγχρονο κόσμο, σ.17), ο οποίος παραπέμπει στο βαρύ όνομα του μακαριστού Παύλου Ευδοκίμωφ, που επισημαίνει ότι ο κόσμος μας είναι «κόσμος της οικονομίας με το χρηματιστήριο ναό του και τις εστιάδες του διψασμένες για χλιδή, ο πολιτικός κόσμος των φιλοδοξιών και των ακορέστων επιθυμιών, ο κόσμος της ομαδικής νευρώσεως, των τρελλών παθών και του έρωτος που έχασε τον αρχικό του προορισμό» (Η πάλη με τον Θεό, σ.102). Αυτός ο κόσμος, επιλέγει ο Ευδοκίμωφ, κινδυνεύει κάθε στιγμή να αφανιστεί «ως εκλείπει καπνός, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός».

Ούτε 1 ούτε 2, αλλά 19 (αριθμός δεκαεννέα) στόχους έθεσε ο ΟΗΕ «για την εξάλειψη της φτώχειας, την βελτίωση της υγείας, του περιβάλλοντος και της εκπαίδευσης σε όλες τις χώρες έως το 2030». Ο λαός μας έχει εν προκειμένω μια σοφή παροιμία: «Μεγάλα λόγια αν ακούς, να περιμένεις λίγα, χρυσή λεν την χρυσόμυγα και όμως είναι μύγα»!

Η παγκόσμια πραγματικότητα είναι τραγική: πάνω από 250 εκατ. παιδιά, από το 1,6 δισ. του πλανήτη, δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ 400 εκατ. στερούνται τις βασικές γνώσεις.

Τα Η.Ε συγκρότησαν επί τούτο επιτροπή με την χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Ευκαιρίας υπό τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν. Και οι δύο προτάσεις της Επιτροπής είναι ξένες προς τις πραγματικότητες της ζωής. Η μία προβλέπει χρηματοδότηση από τη Φιλανθρωπία, όπερ ανέφικτον και αφελές. Όπως εύστοχα έγγραψε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ «Η φιλανθρωπία είναι μία πράξη σωστή, αλλά δεν πρέπει ο φιλάνθρωπος να αδιαφορεί για τις συνθήκες της οικονομικής αδικίας που κάνουν απαραίτητη τη φιλανθρωπία»(Η Δύναμη της Αγάπης, σ.28). Η άλλη, κάποιο όργανο εποπτευόμενο από την Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτή, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Steven Klees (Project/Syndicate/NEA 8/8/17) είναι προσανατολισμένη στις Αγορές και δίνει λανθασμένες κατευθύνεις για ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Ο καθηγητής αντιπροτείνει α) τήρηση της δέσμευσης των πλουσίων χωρών για διάθεση του 0,7% του ΑΕΠ τους. β) καταπολέμηση της φοροδιαφυγής -φοροαπαλλαγής που επιβαρύνουν την παγκόσμια οικονομία πάνω από 600 δισ. δολ. ετησίως.

Δυστυχώς οι διεθνείς εξουσιαστές εκεί κατήντησαν τον κόσμο. Από άλλους κλέβουν το ψωμί, από άλλους την ελευθερία και από όλους το νόημα της ζωής.

Η χριστιανική ερμηνεία της κοινωνίας είναι προσωποκεντρική. Ξεπερνά και τον κοσμοπολιτισμό και τον εθνικισμό γιατί αυτές οι έννοιες περιχωρούνται στην αλήθεια του Ευαγγελίου!

Η χριστιανική υποδοχή του Ελληνισμού δεν αποτελεί δουλική απορρόφηση εθνικής κληρονομιάς χωρίς αφομοίωση, υποστηρίζει ο κορυφαίος σύγχρονος ορθόδοξος θεολόγος π. Γεώργιος Φλωρόφσκι, «ήταν μάλλον μεταστροφή της Ελληνικής καρδιάς και του πνεύματος» (Χριστιανισμός και πολιτισμός, σ.154). Η Εκκλησία «είναι πάντοτε με τους ταπεινούς και πράους, όχι με τους δυνατούς και υπερηφάνους». Και εμπνέει την πολιτική που είναι συλλογικό όραμα ζωής για την οργάνωση της πόλεως.

Αίφνης εν αιθρία ήρθε η δήλωση του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων: «Η μεταμνημονιακή Ελλάδα δεν μπορεί να είναι τού “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”.

Απάντηση (1): «Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τί ποιούσι»!

Απάντηση (2): «Θου Κύριε φυλακήν το στόματί του και θύραν περιοχής περί τα χείλη του»!

Τα πανέμορφα Κύθηρα, υπέκυψαν στο πυρ το εξώτερον. Ασφαλώς υπάρχουν αρμόδιοι. Ασφαλώς υπάρχουν υπεύθυνοι. Όμως ουδείς πρόκειται να λογοδοτήσει και ως συνήθως, ουδείς να πληρώσει. Η καταστροφή, καταγγέλλουν οι πυροσβέστες, ήταν «αναμενόμενη και θέμα χρόνου» ότι θα συνέβαινε. Άρα ουδέν μέτρον ελήφθη, αφού εκεί υπηρετούν 8 μόνιμοι εξ ων 3 απόντες ως απεσπασμένοι αλλού + 10 πενταετούς + 4 εποχικοί. Τραγωδία χωρίς κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία.





Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αναγκαίο αμερικανικό αντάλλαγμα για Σούδα η εγγύηση της ασφάλειάς μας

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η τοποθέτηση δύο ελληνικής καταγωγής Αμερικανών, του Πρίμπους και του Τζιτζίκος σε θέσεις-κλειδιά του Λευκού Οίκου, είχε χαιρετισθεί ως ευοίωνο σημείο για τη θετική από αμερικανικής πλευράς αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων. Συναισθηματικές υπερβολές. Ούτε η τοποθέτησή τους ήταν εγγύηση, ούτε η απομάκρυνσή τους, αποτέλεσμα, ως γνωστόν, της διαταραγμένης προσωπικότητας του Ντόναλντ Τραμπ, σχετίζεται ευθέως με τις όποιες προσεγγίσεις των αμερικανικών κέντρων απέναντι στα μείζονα εθνικά μας θέματα.

Το έχουμε τονίσει πολλές φορές, η Ομογένεια είναι δύναμη. Και οι Ομογενείς, αξιωματούχοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, είναι κορυφαία δύναμη. Όμως δεν είναι Μηχανισμός. Μηχανισμός επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων υπέρ των ελληνικών θέσεων είναι άλλης διάστασης πρωτοβουλία.

Δυστυχώς η ελληνική πολιτεία με όλες τις Κυβερνήσεις ως σήμερα δεν συνειδητοποίησε αυτήν την αμερικανικήν ιδιορρυθμία. Το αμερικανοϊσραηλινό λόμπι είναι λαμπρό δείγμα γραφής και αντιγραφής. Διαθέτει άριστη τεχνογνωσία στο θέμα, με λαμπρά αποτελέσματα υπέρ του Ισραήλ. Από το 1974 έως και την πρόσφατη ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων το λόμπι αυτό υπηρέτησε με το αζημίωτο βεβαίως τα τουρκικά συμφέροντα στην Ουάσιγκτον, εναντίον των ελληνικών.

Η απόφαση στρατηγικής προσέγγισης του Ισραήλ με την Κύπρο και Ελλάδα πρέπει να αξιοποιηθεί και στο κεφάλαιο των ενδοαμερικανικών δράσεων. Οι ελληνικές Κυβερνήσεις περιλαμβανομένης και της παρούσης εκάλυψαν πάντοτε τις στρατηγικές ανάγκες των ΗΠΑ με όλους τους τρόπους και κυρίως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο, την Κρήτη, ακρότατα απαραίτητή τους μετά τα ερντογανικά παρατράγουδα.

Είναι κατεπείγον να συγκροτηθεί στις ΗΠΑ Μηχανισμός του Ελληνισμού για επηρεασμό των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων. Το όποιο κόστος του θα καλυφθεί οπωσδήποτε από την Ομογένεια. Εναρκτήριο λάκτισμα και σταθερή βούληση συνεχής χρειάζεται.

Το Grexit ήταν ανέκαθεν το βαρύ πυροβολικό του Σόιμπλε. Εμείς οι ταπεινοί στην απειλή των Γερμανών αντιπροτείναμε μιαν αντίστροφη ελληνική απειλή για Grexit. Το θέταμε στο όνομα της κοινής λογικής. Του δικού μας λόγου το ασφαλές ήρθε προ ημερών με τη συνέντευξή του στο Politico να επιβεβαιώσει ο Γιουνκέρ: «Εκείνη τη περίοδο, πάλευα σκληρά για τη σταθερότητα του Eurogroup, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα και μάλιστα εναντίον των επιθυμιών του Γερμανού ΥπΟικ. Εάν δεν το είχα κάνει η Ευρωζώνη θα είχε διαλυθεί»! Αυτό ήταν φανερό δια γυμνού οφθαλμού.

Στην Γερμανία αποκαλύπτονται αυτοί που μας κουνούν το δάκτυλο, το «Καρτέλ πολιτικών και αυτοκινητοβιομηχάνων» όπως το ονομάζει ο Spiegel. Εκεί είναι «χωμένοι» όλοι τους, καί η Μέρκελ των Χριστιανοδημοκρατών και η Τσίπρις των Σοσιαλδημοκρατών, και όλο το κακό συναπάντημα. Αντί να αντικαταστήσουν το ντίζελ που δολοφονεί με τις εκπομπές του διοξειδίου του αζώτου, με τους ηλεκτρικούς κινητήρες όπως έπραξαν ήδη Αμερικανοί, Κινέζοι, Σκανδιναυοί, επιμένουν στη χρήση του. Και την νομιμοποιούν, αφού όπως λέει ο Spiegel «τον πρώτο λόγο δεν έχει το κράτος, αλλά οι ίδιοι οι βιομήχανοι».

Ποινές κάθειρξης που επιβάλλονται σε επίορκους πολιτικούς συνοδεύονται κατά κανόνα με το ευεργέτημα της αναστολής. Άλλα πάλι κακουργήματα διαπιστώνονται, αλλά κηρύσσονται παραγεγραμμένα, λόγω του βραχυτάτου χρόνου, εξ’ ορισμού ανεπαρκούς που ατυχέστατα εξακολουθεί να συγκαλύπτει τα αδικήματα των πολιτικών.

Η λύση για την αποκατάσταση και του κύρους τού πολιτικού κόσμου είναι η δικονομική εξομοίωση τού πολιτικού με τον πολίτη. Ο γράφων κατά τις θητείες του στη Βουλή σε κάθε διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης επαναλάμβανε αυτή την πρόταση, αλλά, δυστυχώς δεν «πέρασε» ποτέ. Φρονούμε ότι αρκεί και με απλό νόμο να γίνει. Πολιτική βούληση χρειάζεται, ίση με την ανεμπόδιστη ροή των κρατικών επιδοτήσεων στα κόμματα!

Αυτά εξακολουθούν προκλητικά να γίνονται, γι’ αυτό τα δείγματα του Ευρωβαρόμετρου είναι τόσο κραυγαλέα:

-88% των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύεται την Κυβέρνηση

-86% δεν εμπιστεύεται τη Βουλή.

Το κατά Τσόμσκι «ζαλισμένο κοπάδι» (=ο λαός) έχει πάρει χαμπάρι τους εκλεγμένους του, ότι μονίμως αλληθωρίζουν προς τα πίσω και προς τον εθνομηδενισμό, αλλά αδυνατεί να αντιδράσει δυναμικά, να σταματήσει τον κατήφορο. Οι κυβερνώντες γκρεμίζουν αυτά που ενώνουν τους Έλληνες. Οι αντιπολιτευόμενοι τί κάνουν; μήπως κρατάνε τσίλιες;

Δεν καταλάβαμε τι εννοεί ο ποιητής, εν προκειμένω ο Κύπριος ΥπΕξ που με διορθωτική του β’ δήλωση (φαντασθείτε και πριν απ’ αυτήν), αποσαφήνισε ότι, τα πρώτα έτη του νέου κράτους μετά τη «λύση», τα 5/6 του αναπτυξιακού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού θα πηγαίνουν στην Τ/Κ κοινότητα και μόνο το 1/6 στην Ε/Κ! Στόχος η οικονομική εξίσωση των Κατεχομένων με την Ελεύθερη Κύπρο. Για 43 χρόνια τουρκικής κατοχής τί έκανε ο Αττίλας, μόνο κατέστρεφε, έκλεβε και καταβρόχθιζε ελληνικές περιουσίες; 

Ένα, ένα βγαίνουν στην επιφάνεια μερικά σοβαρότατα θέματα, όπως αυτό της αυτοάμυνας που χαρακτηρίζει κάθε «κανονικό κράτος» όπως σωστά το θέλει ο κ. Κοτζιάς. Αλλά, «κανονικό κράτος» χωρίς στρατό είναι παγκοσμίως πρωτοφανές. Ευελπιστούμε ότι ο χρόνος που μας έδωσε εκ των πραγμάτων η τουρκική αδιαλλαξία θα αξιοποιηθεί εκ μέρους μας προς ίδιον σωφρονισμόν.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Παιδείας παιδέματα και καλή γειτονία εφόσον μας σέβονται

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Σε μια δημοκρατία όπου είναι κατοχυρωμένη η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η περί ασύλου διάταξη καθίσταται εκ των πραγμάτωνπεριττή. Στη πορεία απεδείχθηκαι πολλαπλώς επικίνδυνη καθώς δεν κατοχύρωνε τη χρήση, αλλά τη κατάχρηση. Αποτέλεσμα η μετατροπή εν ονόματι του ασύλου, του ΑΠΘ και όχι μόνον σε άντρο πολλαπλών εγκλημάτων όπως τεκμηρίωσαν φοιτητές και καθηγητές από άτομα ξένα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα. Ηαστυνομία οφείλει να επεμβαίνει οπουδήποτε τελούνται εγκληματικές πράξεις.Καί στα πανεπιστήμιαΤο περισσόν εκ του πονηρού.

Είναι αργά για τους κυβερνώντες να ανακτήσουν τη χαμένη τιμή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επαναστατικότητάς τους. Και οπωσδήποτε δεν θα το πετύχουν με την νεκρανάσταση του κακόφημου ασύλου. Η παρέα που διοικεί σήμερα το ταλαίπωρο Υπουργείο Παιδείας πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό που δίδασκε ο Δημόκριτος ότι: «πάντων κάκιστον η ευπετείηπαιδεύσαι την νεότητα». Δηλαδή το χειρότερο απ’ όλα τα κακά είναι η προχειρότητα με την οποίαν μορφώνεται η νεότητα.

Αυτή η δημοκρίτεια«ευπετείη»αντιδιαστέλλει προς την σοβαρότητα, ιδίως επ’ εσχάτων τους ιθύνοντες της Εκπαίδευσής μας που επινοούν διαρκώς καινά – μάλλον κενά – δαιμόνια, όπως την κλήρωση αντί της υπό διωγμόν αριστείας για τους σημαιοφόρους των σχολείων. Βίων ο Αβδηρίτης, μαθηματικός, συγγενής του Δημοκρίτου, μιλούσε και κείνοςγια άσυλο,όχι αυτό που παλινορθώνει ο κ. Γαβρόγλου.ΟΒίων την «παιδείαν έλεγε ιερόν άσυλον», δηλαδή ιερό καταφύγιο των ανθρώπων – όχι ανίερο των παραβατών.

Χρειαζόταν να νιώσουν στο πετσί τους οι Γερμανοί τον τουρκικό παλιμβαρβαρισμό για να αποφασίσουν, ή να εισηγηθούν στις Βρυξέλλες μέτρα κατά της Άγκυρας, ων πρώτον η διακοπή της Επικαιροποίησης της Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας, αλλά και πρόσθετα, αν χρειασθεί όπως, η διακοπή της προενταξιακής βοήθειας.

Εδώ όμως δένει το μείζον μεταναστευτικό ζήτημα.

Όπου θυμίζεται ότι ο Ερντογάν τον Οκτώβριο του 2015 είχε ζητήσει την Επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης ως αντάλλαγματης κοινής συμφωνίας, για το μεταναστευτικό – προσφυγικό.Εκεί απαιτούσε μεταξύ άλλων την κατάργηση των τελωνειακών δασμών στα εξαγόμενα προς τις χώρες τις ΕΕ αγροτικά και βιομηχανικά του προϊόντα.Πάντως αυτήν την ώρα ο ισλαμιστής αξιώνει επιπλέον των όσων έλαβε, και 3 δισ. € βοήθεια.

Αιωρείται μία νέα εκρηκτική απειλή αφρικανικής προέλευσης με κατεύθυνση κατ’ αρχήν την Ιταλία. Το ενδεχόμενο όμως εξ αιτίαςαυτού του προσανατολισμού της,να αφαιρεθούν κοινοτικοί πόροι από την Ελλάδα για να δοθούν στην Ιταλία, είναι από κάθε άποψη ανατριχιαστικό.Διότιτα ελληνικά νησιά δοκιμάζονται ήδη αγρίως και απειλούνται τώρα εκ νέου από το αφρομεσογειακό κύμα.

Η πρόσβασή τους είναι εύκολη και γρήγορη: Πάμφθηνο εισιτήριο με την TurkishAirlines για Κωνσταντινούπολη και εκείθεν με τους επισήμους δουλεμπόρους στα νησιά μας του Αιγαίου μ’ ένα πήδημα.

Παραμένει ανοιχτή μια πρόταση της Γαλλίας για ίδρυση HotSpots στη Λιβύη. Είναι ευκταίο επί αφρικανικού εδάφους να λυθεί το πρόβλημα. Θα κοστίσει λιγότερο και θα επιβαρύνει λιγότερους.

Η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ (έως και μηδενικά επιτόκια) ελάττωσε το μέσο κόστος δανεισμού της Γερμανίας από 4% το 2007 στο 2% το 2016. Κατά την Bundesbankη Γερμανία (Ομοσπονδιακή και πολιτειακές κυβερνήσεις, δήμοι και λοιποί κρατικοί οργανισμοί)εξοικονόμησε τα τελευταία 10 χρόνια 250 δισ. €!

Τελικά κάποιοι βγάζουν και από τη μύγα ξύγκι.

Στα πρώτα χρόνια του μεταπολέμου ο ΈλληναςGastarbeiter με τον ιδρώτα του προσώπου τους συνέβαλε αποφασιστικά στο γερμανικό οικονομικό θαύμα.Και αφού έκλεισε τον εργασιακό του κύκλο παλιννόστησε στη γλυκειά πατρίδα. Τα 400.000 όμως σπουδαγμένα Ελληνόπουλα που μετανάστευσαν στα χρόνια της Κρίσης, εκτιμάται ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Το επισημαίνουν ήδη οι ξένοι αναλυτές. Εμείςεπί του παρόντος‘αγρόν αγοράζουμε. Χαρακτηριστικό το σχόλιο της BerlinerMorgenpost(1.8.17): «Η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα χάνει τους νεότερους, τους καλύτερους, τους ταλαντούχους. Και, σε αντίθεση με τους παλιούς Έλληνες Gastarbeiter, οι οποίοι έπειτα από λίγα χρόνια, ή δεκαετίες επέστρεφαν στην πατρίδα, οι νέοι Έλληνες μετανάστες θα μείνουν για πάντα στο εξωτερικό»!

Μπράβο στα κορίτσια μας του Χάντμπωλκαι, τους υπευθύνους της Ελληνικής Ομάδας. Έδωσαν μέσα στα Σκόπια ένα υψηλό μάθημα πατριωτισμού και αξιοπρέπειας: Όταν προπονητές και συνοδοί της ΠΓΔΜ δεν άλλαξαν τις μπλούζες τους με το προκλητικό λογότυπο Macedonia, αρνήθηκαν να συνεχίσουν.«Και επειδή η υπερηφάνεια δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος, όπως ίσως νομίζει η ΠΓΔΜ, εμείς θα τους συμπεριφερόμαστε με όρους καλής γειτονίας, μόνο όταν αυτοί θα σέβονται την Ελλάδα», η ελληνική απάντηση.

Επέλεξε τελικά να πολιτευθεί στην πατρίδα του, αντί όπως του είχε «ευχηθεί» ο δικός μας ΥπΕξ να αναλάβει κυβερνητικός εκπρόσωπος του…Ερντογάν. Μιλούμε φυσικά για τον Έσπεν Μπαρθ Άϊντε. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι…

Ο άλλος, επίσης του ΟΗΕ, ο τρισαποτυχημένος Νίμητς, 23 τόσα χρόνια διαμεσολαβητής για το όνομα των Σκοπίων, δηλώνει (φαρδειά καρδιά…) ότι ‘σύντομα θα βρεθεί λύση στο όνομα’!

Έψαχναν πολύ για να τους βρουν αυτούς;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

9.8.17

Αν χρειαστεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Άριστη και εμπρέπουσα η προειδοποίηση του Αρχηγού του ΓΕΝ από το Νεώριο των Χανίων με αποδέκτες και τους εντός (εφησυχάζοντες) και τους απέναντι (προκαλούντες): «αν χρειασθεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε»!

Η προσλαλιά του ναυάρχου θυμίζει εκείνην του Ελευθερίου Βενιζέλου,όταν ξεπροβόδιζε τα Ελληνόπουλα στον πόλεμο κατά της Τουρκίας στις 5/18 Οκτωβρίου 1912 στον Ναύσταθμο του Φαλήρου. Είχε πει μεταξύ άλλων ο γενναίος πολιτικός:

«Η πατρίς άξιοί από υμάς, όχι απλώς να αποθάνετε υπέρ αυτής. Αυτό θα είναι το ολιγώτερον. Αξιοί να νικήσετε»!(Σπ. Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος Γ’, σ.190) όπου ονομάζει την προσφώνηση εκείνη του Πρωθυπουργού «ένα από τα ευτυχέστερα κείμενα του Ελευθερίου Βενιζέλου»).

Σημαίνον πρόσωπο της τέχνης η πιανίστα, Κα Ντόρα Μπακοπούλου αρθρώνει λόγον αληθείας: «Φοβάμαι ότι ως έθνος κινδυνεύουμε να χάσουμε την οντότητά μας(…). Βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση (…). Θέλω όμως να είμαι πιο αισιόδοξη, πιστεύω ότι είναι μια φάση. Δεν μπορεί ο κόσμος να μετατοπιστεί από το θείο στο χρήμα(…). Πρέπει οι νέοι να έχουν στον νού τους και την πατρίδα(…). Ας μη φοβόμαστε τη λέξη πατριωτισμός, κρίμα να αφήσουμε να την οικειοποιηθούν η χούντα και η “Χρυσή Αυγή”(Βήμα 23/7/17).

Κοινωνίες που υιοθέτησαν τον «θάνατο» του Θεού, οι δυτικές κοινωνίες μαστίζονται από το διαρκώς διογκούμενο έγκλημα Χωρίς Θεό, έλεγε ο Ντοσκογιέφσκι, όλα επιτρέπονται. Κουλτούρα ατιμωρησίας την ονομάζουν οι ειδικοί. Αυτή η κουλτούρα ανέβασε 10% τα εγκλήματα τον περασμένο χρόνο στην Βρετανία. Εκείνα με μαχαίρι αυξήθηκαν 20%, σημειώνουν οι Times του Λονδίνου (21/7/2017), και εκείνα με χρήση όπλων ακόμη περισσότερο. Συνολικά, σημειώθηκαν 175.000 «εγκλήματα εναντίον προσώπων», περίπου 18% περισσότερα από το 2015.

Δυστυχώς οι πολλοί σήμερα δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν την επισήμανση του Βίκτωρος Ουγκώ πως η ανθρώπινη ψυχή έχει περισσότερο ανάγκη του ιδανικού παρά του πραγματικού. Γιατί; Διότι «με το πραγματικό ζει κανείς, με το ιδανικό υπάρχει». Θέλετε να δούμε τη διαφορά, ρωτάει ο σοφός συγγραφέας και απαντά: «Τα ζώα ζουν, οι άνθρωποι υπάρχουν»!

Η πολιτική έχει περάσει πια στην εποχή της μετριοκρατίας και στους «συνασπισμούς των μετρίων». Οι μέτριοι δεν ανεβαίνουν περπατώντας, ή τρέχοντας, αλλά, έρποντας. Η πνευματική τιμιότητα κατάντησε είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. Πλεονάζει, ξεχειλίζει η δοκησισοφία και η αυθάδεια.

Οι δανειστές θέλουν, εντόκως ασφαλώς, τα λεφτά τους. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν ψάχτηκαν ποτέ να αναζητήσουν πέραν της πεπατημένης, εύκολης αλλά εξοντωτικής φορολόγησης παντός ακινήτου (και μηδέν αποδίδοντας)και παντός κινούμενουπροσώπου και πράγματος, λύση στο δράμα του αδίκως φορολογουμένου.Φτοχωποίησαντους μεσαίους, εξαθλίωσαν τους φτωχούς. Αίσχιστο παράδειγμα του φορομπήχτικου παλιμβαρβαρισμού: Μικρομεσαίος για εισόδημα 2015 των 66.181,25 € φορολογείται το 2016 με 29.060,39 € = 43,91% των κερδών του. Για το 2017 το ίδιο άτομο με χαμηλότερο εισόδημα 60.996,41 €καλείται να πληρώσει 47.468 € = 77,82%(πηγή: Μ. Κουρής, ΠΑΡΟΝ,30/7/17).

Ποιο οφείλει να είναι το ζητούμενο από την Κυβέρνηση; Ναφορολογήσει τον παραγόμενο πλούτο. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα κ. Τσίπρα!

«Στην Κύπρο, την αέρινη / Τη Μακαρία τη γη», για να θυμηθούμε τον Κωστή Παλαμά, «Στ’ ωραίο πολύπαθο κορμί , η αγνή ψυχή δεν έσβησε και ζει, και ζει, και ζει!».

Αθάνατη ελληνική ποίηση της Λεβεντιάς και της Ελευθερίας!

«Τη Ρωμιοσύνη μην τη κλαις – εκεί που πάει να σκύψει / με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο / Νάτη πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει / και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»(Γιάννης Ρίτσος).

Οι αδελφοί μας Κύπριοι, σ’ αντίθεση με τους Ελλαδίτες «την αγαθήν μερίδα εξελέξαντο».Τόλμησαν, ανεκήρυξαν την ΑΟΖ, (ν’ αγιάσουν τα κοκκαλάκια του Τάσσου), προχώρησαν στις ενδεδειγμένες στρατηγικές συμμαχίες όπου έσυραν ευτυχώς και μας. Οριοθέτησαν, ανέθεσαν, συμμάχησαν. Δρουν, ξεκινούν την εκμετάλλευση. Ας γαυγίζει ο τούρκος.

Νετανιάχου και Αλ Σίσι προειδοποίησαν αυστηρά Ελλάδα και Κύπρο να μην βάλουν την Τουρκία από το παράθυρο, στο παιχνίδι της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο μας ενημερώνει ο συνήθως καλά πληροφορημένος Μ. Ιγνατίου (Πρώτο Θέμα, 30/7/17)

Οι τουρκοισραηλινές σχέσεις είναι στο ναδίρ εξ αιτίας της επιλογής από ΝετανιάχουτουEastMedαντί του άλλου μέσω Τουρκίας. Ισραήλ, και Αίγυπτος αποστρέφονται,ευελπιστούμε αμετακλήτως, τον Ερντογάν για τους τυχοδιωκτισμούς του.Φυτρώνειεκεί που δεν τον σπέρνουν.

Η Αίγυπτος βρίσκεται «πολύ κοντά στην οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων με την Ελλάδα» μας είπε προχθές ο Αιγύπτιος αρμόδιος υπουργός.

Να ‘ναι ευλογημένο!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης