13.9.17

Ελλάς – Γαλλία συμμαχία;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Θεσσαλονίκη στολισμένη στα γιορτινά της υποδέχεται Πρωθυπουργό, εν αναμονή Πρωθυπουργό – ούς και εκατοντάδες παρατρεχάμενους τους. Απορία: ξέρουν ότι το τελευταίο 8μηνο έκλεισαν εδώ 14180 βιοτεχνίες, άλλες άπαξ διά παντός ενώ ορισμένες μετανάστευσαν σε Βουλγαρία και Κύπρο λόγω δελεαστικών χαμηλών φόρων και εισφορών. Αυτό το μήνυμα το έλαβαν οι νυν και μέλλοντες εξουσιαστές; Τί και πότε θα ενεργήσουν τα δέοντα για να αναστρέψουν την καταστροφική πορεία του τόπου;

Με την αβάστακτη φορολογία συνδέεται και η παγκόσμια πρωτιά μας στην παραοικονομία = μαύρο χρήμα. Ερχόμαστε πρώτοι με ποσοστό 21,5% του ΑΕΠ = 40 δισ. €. Μας ακολουθεί ο υπόλοιπος Νότος (Ιταλία 19,2%. Ισπανία 17,8%). Σε απόσταση ασφαλείας Γερμανία (10,4%), ΗΠΑ (5,4%) [Πηγή: Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Οικονομικής Έρευνας TUBINGEN/Νέα 31/8/17].

Η πείρα διδάσκει ότι η φοροαποφυγή ανθεί εκεί όπου επιβάλλονται ανάλγητοι φόροι, όπως, κακή ώρα, εδώ. Οι υψηλοί φόροι, η αδιάκοπη απομείωση του εισοδήματος των (ακόμη) εργαζομένων και η ραγδαία έκρηξη της ανεργίας, εξωθούν τον κοσμάκη στη φοροδιαφυγή.

Η ελληνική κοινωνία αξιώνει ένα δημιουργικό, αποτελεσματικό και τίμιο κράτος. Οι κάθε λογής αρμόδιοι δεν τολμούν καν να το υποσχεθούν…

Αφού δεν βάζουν τάξη, εξωθούν συνειδητά την κοινωνία σε αταξία θάλποντας την παράνομη δόμηση. Τώρα νομιμοποιούν 1.019.410, (ιλιγγιώδης αριθμός!). αυθαίρετα τα οποία μετατρέπουν σε φορολογική ύλη, ευελπιστώντας να εισπράξουν περίπου 2 δισ. €.

Οι κλασσικές σπουδές αποτελούν «κτήμα ες αεί» του Ελληνισμού. Οι σύγχρονοι συχνά το απεμπολούμε. Πρόκληση για δημιουργικό προβληματισμό τα διεθνή συνέδρια και τα θερινά μαθήματα πολλών αμερικανικών και ευρωπαϊκών πανεπιστημίων που μας κατέκλυσαν το φετινό καλοκαίρι. Μέγιστον μάθημα για απελευθέρωσή μας από τις μονίμως κλειστοφοβικές πολιτικές μας.

Η μαγεία που αποπνέουν τα (αρχαία) ελληνικά κείμενα αιχμαλωτίζει, έγραψε η ανεκτίμητη Ζακλίν Ντε Ρομιγύ.

«Όλοι συμφωνούν ότι ζούμε σε ένα κόσμο που περνάει κρίσεις (…) πρόκειται για πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές κρίσεις και κρίσεις στην εκπαίδευση». Και πρόσθετε: «Αν οι πολιτικοί άνδρες δεν είναι αδιάβλητοι, αν οι πολίτες αδιαφορούν για το σύνολο, αν οι ίδιοι οι νέοι και μάλιστα από τη σχολική ηλικία επιδίδονται σε βιαιότητες και καταστροφές [bullying] ενώ η μόνη σωτηρία θα ήταν γι’ αυτούς να διαφυλάξουν το κοινό συμφέρον στο οποίο έχουν δικαιωματικά και το δικό τους μερίδιο και στο οποίο θα στηρίξουν το μέλλον τους, τότε υπάρχει σοβαρή ηθική κρίση» (Ο θησαυρός των λησμονημένων γνώσεων, σ. 16 επ.).

Αυτά τα έγραψε η Ρομιγύ το 1998 όταν πια είχε χάσει το φως της, αλλά επιβεβαίωνε την Έλεν Κέλερ επίσης αόμματη που επαναλάμβανε συχνά ότι «ο πιο αξιολύπητος άνθρωπος του κόσμου είναι αυτός που έχει όραση, αλλά δεν έχει όραμα». Οι δύο «αόμματες» έβλεπαν πολύ μακριά. Γιατί είχαν όραμα!

Τα γερμανικά πολυκαταστήματα Lidl διέπραξαν μία άκρως σοβαρή απρέπεια σε βάρος της πολιτιστικής μας ταυτότητας: αφαίρεσαν από διαφημιστική καταχώριση που απεικόνιζε τρούλους Εκκλησιών της Σαντορίνης, τον Σταυρό που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των τρούλων. Η εξήγηση που επιχείρησαν να δώσουν είναι χειρότερη από την βάναυσα προκλητική ενέργειά τους. Δικαιολογήθηκαν ότι απευθύνονται σε πολυφυλετικό και πολυθρησκευτικό καταναλωτικό κοινό!

Η ελληνική κοινωνία έχει ένα καταλυτικό όπλο να τιμωρήσει τους ασχημονούντες: να μποϋκοτάρει τα μαγαζιά τους!

Αλλά και ο πρωθυπουργός μιμήθηκε τους γερμανούς: Στην κορυφή του ιστού της ελληνικής σημαίας, στη συνάντησή του με τον Μακρόν, αντικατέστησαν τον Σταυρό στον ιστό με μια… λόγχη!

Σκάνδαλο κατά της δημοκρατίας χαρακτήρισε το «ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης» ο Πιέρ Μοσκοβισί στην Corriera della Sera (3/9/17). Να δεχτούμε ότι τον γάλλο επίτροπο τον έζωναν οι τύψεις καθώς υπήρξε πιστός υπηρέτης αυτού του προγράμματος – σκανδάλου; Το ανήκουστον όμως είναι ότι «πριν αλέκτορα φωνήσαι» ο Μοσκοβισί απαρνήθηκε εαυτόν και δήλωσε ότι μόνον όταν αποπληρωθούν τα ¾ του χρέους από τα δάνεια των ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης θα γλυτώσει η Ελλάδα από την Επιτροπεία – έστω και αν βγει νωρίτερα από τα μνημόνια! Η Ελλάδα έλαβε 227 δισ. €, επομένως πρέπει να αποπληρώσει 170,25 δισ. € για να απαλλαγεί από την επιτήρηση…Ζήσε μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.

Αναξιόπιστος στον απόλυτο βαθμό!

Ο Εμμανουέλ Μακρόν στους λόγους τουλάχιστον, αρίστευσε στην Πνύκα του κλεινού άστεως. Για τα έργα θα δούμε…

Δείγματα γραφής του:

«- Έχουμε ρήγματα στον κοινωνικό ιστό γιατί χάσαμε τον προσανατολισμό μας. Ένα είδος εμφυλίου πολέμου.

- Να πούμε με ταπεινότητα ότι στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη βασιστήκαμε συχνά σε ψέμματα.

- Αν συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε θα είμαστε η γενιά που αναλαμβάνει την ευθύνη του θανάτου της Ευρώπης.

- Κυριαρχία, Δημοκρατία, Πολιτισμός: αυτές τις τρεις ελπίδες θέλω να προσφέρω τους νέους της Ευρώπης.

- Υπάρχει μια κρυφή Ελλάδα που βρίσκεται στην καρδιά όλων των δυτικών ανθρώπων.

Με ελληνική εκφορά στην εισαγωγή του και επίλογο Σεφέρη δεν ήταν πιστεύουμε μόνο γαλατική αβρότητα ο λόγος του ανδρός. «Όταν γυρεύεις το θαύμα, πρέπει να σπείρεις το αίμα / στις οκτώ γωνιές των ανέμων» έγραψε ο Ποιητής (Les anges sont blancs, Ποιήματα, σ. 182) και επανέλαβε ο Πρόεδρος.

Ο Ποιητής το πίστευε. Ο Εμμανουέλ το πιστεύει, ή κατά την μαντινάδα

«Ο Μανώλης με τα λόγια / χτίζει ανώγια και κατώγια»;

Για κακό-πιστους, ά-πιστους και δύσ-πιστους: Μητροπόλεις, Ναοί, Μοναστήρια, της Εκκλησίας της Ελλάδος (εκτός Κρήτης και Δωδεκανήσου) πληρώνουν φέτος εκατό εκατομμύρια ευρώ για ΕΝΦΙΑ!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Έτσι θα ζήσει γαλήνια κι ωραία / σαν υπουργός της κυβερνήσεως»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι αξιωματούχοι της εξουσίας για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα κατά κανόνα επικαλούνται (και τα «επιρρίπτουν» σ)την τρόικα. Το έπραξε εσχάτως και ο πρωθυπουργός.Όταν ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης του ζήτησε να υλοποιήσει τη δική του περσυνή εξαγγελία για το ακατάσχετο του επιχειρηματικού λογαριασμού, απήντησε ότι θα υποβάλει το θέμα στην «τρόικα προς έγκριση» (sic!).

Ο Παιδείας (πρώην Εθνικής) κ. Γαβρόγλου ξελογιάσθηκε και ξελόγιασε γονείς και μαθητές. Στην αρχή δήλωσε ότι καταργεί τις Πανελλήνιες (χαρά οι αδιάβαστοι). Αργότερα, εκεί που τις καταργούσε, τις διπλασίασε, μια τον Ιανουάριο και δεύτερη τον Ιούνιο. Στη συνέχεια πανικόβλητος από την κατακραυγή γονέων και μαθητών χαρακτήρισε «προαιρετικές» αυτές του Ιανουαρίου!

Αυθεντική δήλωσή του (RealFm 31/5/17): «Εγώ θα έλεγα να πάρουν μέρος στις εξετάσεις του Ιανουαρίου όλοι οι μαθητές. Αν τώρα κάποιοι μαθητές πουν, “εγώ δεν το θέλω και θέλω να πάω κατευθείαν τον Ιούνιο”, θεωρώ ότι θα έχουν το δικαίωμα να το κάνουν»!

Μέχρι στιγμής ο υπουργός Παιδείας ούτε παρητήθη, ούτε τον παραίτησαν! («Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει»! με την αρνητική εκδοχή του… μεγαλείου).

Αν ζούσε ο Σουρής, θα επαναλάμβανε εκείνους τους αμίμητους στίχους:

«Η φύση ξελογιάστηκε,

της έστριψαν οι βίδες,

βγήκανε έξω στη στεριά

οι γόπες κι οι μαρίδες.

Βάζουν φτερά κι υψώνονται

ως τ’ άστρα κι οι γαϊδάροι,

γεννούν αυγά κι οι πετεινοί

και κελαηδούν κι οι γλάροι…».

Εννοείται ότι ο ΥπΠ δεν μπορεί να μετακυλήσει την ευθύνη στην τρόικα ή στο κουαρτέτο. Εδώ δεν εμπλέκονται αυτοί.

Σοφόςδάσκαλος που πονά όσο λίγοι τον μαθητή, ο Σαράντος Καργάκος, εντόπιζε πρόσφατα (Δημοκρατία 3/9/17) την ευρύτατη διάδοση της νόσου Αλτσχάιμερ «εν πολλοίς στην κατάργηση τής παραδοσιακής ορθογραφίας». Τα παιδιά στην Κίνα, μας πληροφορεί, μαθαίνουν 1700 ιδεογράμματα και με αυτά βρίσκονται σε συνεχή άθληση. Συγκλονιστικό το «διά ταύτα» του: «Είναι ζήτημα αν ένας απόφοιτος Λυκείου γνωρίζει κατά μέσο όρο πάνω από 20 χρονολογίες και 10 ημερομηνίες», μας αφήνει άναυδους! «Οεωρακώςμεμαρτύρηκε και αληθινή εστίν αυτού η μαρτυρία» (Ιω. 19, 35).

Στο όλο αλαλούμ των ημερών ταιριάζει απόλυτα το «Στη γέννηση ενός γιου» του ΜπέρτολτΜπρεχτ:

«Άμα γεννιέται ένα παιδί,

όλη φαμίλια του εύχεται έξυπνο να γίνει.

Εγώ που, με την εξυπνάδα μου,

ρήμαξα την ζωή μου,

ελπίζω ο γιος μου

αγράμματος να μείνει και φτωχός στο πνεύμα.

Έτσι, θα ζήσει γαλήνια κι ωραία

σαν Υπουργός της Κυβερνήσεως»

(Ποιήματα, Μετφρ. Μ.Πλωρίτης σ. 70).

Στην επιφυλλίδα του «Ελληνισμός με συνείδηση Σιγκαπούρης» (Καθημερινή 27/8/17) ο Χρήστος Γιανναράς απομυθοποιεί το ιδεολόγημα της «χρηστικής παιδείας» ως αυτοκτονικής λογικής της ελλαδικής παρακμής. Για να καταλήξει στην αναπάντητη ερώτηση – κόλαφο: «Ρωτήθηκε ποτέ ο ελληνικός λαός αν συμφωνεί με τα “πρακτοριλίκια” της “απροκατάλυπτης” ιστοριογραφίας που απεργάζεται μεθοδικά έναν Ελληνισμό με συνείδηση Σιγκαπούρης;». Σωστά δεν ρωτήθηκε, αλλά ενδιαφέρθηκε;

Και ένα «θρίλερ» με το άγαλμα του Γεωργίου Καστριώτη / Σκεντέρμπεη στη Πλατεία των Τιράνων. Φανατισμένοι αλβανοί μουσουλμάνοι, που πανηγύριζαν δική τους γιορτή προημερών, κουκούλωσαν τον ανδριάντα του ήρωα και τον εξαφάνισαν οπτικά, για να εκδικηθούν την επιστροφή του στην Ορθοδοξία και την αντίστασή του στους Οθωμανούς.Δεν τόλμησαννα το κομματιάσουν προς το παρόν.

Ο Καστριώτης, θρύλος για τους ευρωπαϊκούς λαούς του Μεσαίωνα, αντιστάθηκε ηρωικά κατά των τούρκων στα εδάφη της σημερινής Αλβανίας.Αήττητος στην αντίστασή του, αναχαίτιζε για 25 χρόνια 2 σουλτάνους, τον Μουράτ Β’ και τον Μωάμεθ Β’ μετέπειτα Πορθητή. Ανδρώθηκεως όμηρος στη αυλή του Μουράτ Β’ όπου υποχρεώθηκε να γίνει μουσουλμάνος. Τα αδέλφια του πέθαναν δηλητηριασμένα από τον σουλτάνο και ένας τους μόνασε στη μονή Χελανδαρίου του Αγίου Όρους.

Μυθιστορική βιογραφία τούήρωα συνέγραψε ο ΜπέντζαμινΝτισραέλι, περισσότερο γνωστός ως πρωθυπουργός της Αγγλίας και λιγότερο ως συγγραφέας.

Η λεηλάτηση ή αμαύρωση αγαλμάτων είναι εσχάτως της μόδας. Τα αγάλματα προκαλούν τους απαίδευτους, ενώ αναδεικνύονται έγκυροι συνομιλητές των σοβαρών.

Γράφει σχετικά ο Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο στην «Επανάσταση των μαζών», (μετφρ. Ε. Νιάνου): «Αυτούς τους τελευταίους μήνες φέρνοντας τη μοναξιά μου στους δρόμους του Παρισιού, διαπίστωσα ότι στ’ αλήθεια δεν γνώριζα κανέναν στην μεγάλη Πόλη. Κανένα εκτός από τ’ αγάλματα.Καιμη έχοντας κανέναν να μιλήσω συζητούσα μ’ αυτά»!

Να ολοκληρώσουμε τις επισημάνσεις μας με τις σοφές συμβουλές του γέροντοςΕφραίμ του Κατουνακιώτη:

- Όταν θυμώνετε, μην απαντάτε!

- Όταν είστε στεναχωρημένοι, μην αποφασίζετε!

- Όταν είστε χαρούμενοι, μην υπόσχεσθε.

Υ.Γ. Ι.Τραγάκη πάθημα - μάθημα:

Αγνόησε τοάτεγκτον ρήμα Κωνσταντίνου Καραμανλή:

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται και άλλα που λέγονται και δενγίνονται»!



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.9.17

Ενωμένοι για την Πατρίδα, να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Λόγος στιβαρός και πεντακάθαρος ο πρόσφατος του Αρχιεπισκόπου: «Να σηκώσουμε τον πήχη πιο ψηλά. Να αφήσουμε τις μικρότητες. Να μη μας απασχολούν οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους, αλλά Εκκλησίας-Έθνους».

Επιβεβλημένο το ξεκαθάρισμα. Το κράτος είναι υπό τον έλεγχο δυνάμεων συμφερόντων πολιτικών, κομματικών και άλλων… δαιμονίων. Το Έθνος είναι ευρύτερη και υψηλότερη έννοια, υπεράνω ελέγχου. Η ταύτιση της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι με το Έθνος και όχι το κράτος, που οφείλει να τη σέβεται και να την προστατεύει.

«Η Ελλαδίτσα μας», συμπληρώνει ο Μακαριώτατος, «περιφρονείται αυτόν τον καιρό, αλλά είναι το καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης και θα το πιέσουν».

Και ολοκληρώνει:

«Εξαρτάται από εμάς να βγούμε από τις δυσκολίες. Με την εμπειρία μου θεωρώ ότι καλούμαστε να είμαστε ενωμένοι και να αγωνιζόμαστε. Καλούμαστε να βρούμε τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες και να είμαστε ενωμένοι για την πατρίδα και όχι για τον εαυτό μας».

Ενωμένοι. «Αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευθεριά» προειδοποιεί ο ποιητής.

Εξόχως ευχάριστη έκπληξη οι συνεντεύξεις ανθρώπων της τέχνης αυτόν τον καιρό: Ωριμότητα, αισθαντικότητα, αφοσίωση στις μεγάλες αξίες του Ελληνισμού.

Πρόσφατη συγκομιδή ο εμβληματικός λόγος του Γιάννη Σμαραγδή:

«Σήμερα το ελληνικό ήθος τσαλαπατήθηκε από εμάς τους ίδιους, γι’ αυτό και φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Έχουμε γίνει δυστυχώς – παλαιόθεν – επαίτες, ευρωμανείς, που ζητάμε τη δόση μας όπως οι τοξικομανείς (…). Η κόλαση που ζούμε δεν θα τελειώσει ούτε σε 30 χρόνια. Και αυτό γιατί οι πολιτικοί μας δεν έχουν καταφέρει να μας κάνουν να ενωθούμε. Για να γίνει αυτό, βέβαια, θα πρέπει να έχουν ενωθεί πρώτα εκείνοι» (Enjoy 27/8/17).

Αλλά ο χορός (του κακού) καλά κρατεί … Από τότε που ο χαρισματικός Γεώργιος Σουρής στιχουργούσε σκωπτικά:

«Ποιος είδε κράτος λιγοστό, / σ’ όλη τη γη μοναδικό, / εκατόν να εξοδεύη / και πενήντα να μαζεύη;»

Σχεδόν δεν άλλαξε τίποτε, αλλά οι τωρινοί ούτε να μαζεύουν μπορούν. Επιβάλλουν μόνο.

Ήδη για 7.4 εκατ. φορολογουμένους ο διαβόητος ΕΝΦΙΑ κάνει τις μέρες αυτές τις καρδιές των ανθρώπων περιβόλι. 629,793 εκατ. ευρώ απανθρωπότερος του περσινού. Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα συνδέεται πάντοτε με το εισόδημα του πολίτη. Ο ΕΝΦΙΑ είναι κεφαλικός φόρος (τουρκιστί χαράτσι) και επιβαρύνει νεκρά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία απαξιώνει. Γι’ αυτό αντιβαίνει ευθέως στο δίκαιο.

Στην καθημερινή ειδησεογραφία η αισιοδοξότερη είδηση συνοψίζεται στο «κρατηθείτε, τα χειρότερα έρχονται»!

Η Υπ. Εργασίας είχε εξαγγείλει 230.000 προσλήψεις. Το 52,14% όμως των προσληφθέντων τους πρώτους 7 μήνες του 2017 είναι με ελαστική εργασία και μερική απασχόληση και ασιατικά, φευ, μεροκάματα!

Πανταχού παρών, αλλ’ ουδέν «πληρών» ο Σόιμπλε διεκδικεί ξαφνικά από τα θύματα της βάναυσης λιτότητάς του, τους Έλληνες, να του στήσουν… ανδριάντα!

Ομοεθνής του όμως, εκείνος ο τρομερός Μπέρτολτ Μπρεχτ σαρκάζοντας ανάλογα συμβάντα με τα νυν ελλαδικά έγραψε:

«Όταν οι κακουργίες πέφτουν σαν βροχή, κανείς πια δεν φωνάζει: Σταματήστε!

Όταν σωρρεύουνται τα εγκλήματα γίνονται αόρατα.

Όταν οι πόνοι γίνονται αβάστακτοι, δεν ακούγονται πια οι κραυγές.

Και οι κραυγές πέφτουν κι’ αυτές σαν καλοκαιρινή βροχή» (Ποιήματα, μετάφρ. Μ.Πλωρίτη, Θεμέλιο, σ. 49).

Έτσι εξηγείται γιατί παρά τα 200 αντιλαϊκά μέτρα της αριστερής διακυβέρνησης, δεν άνοιξε ρουθούνι! (Μοσχοβισί).

Κάποιοι υψηλά ιστάμενοι ξένοι δηλώνουν τη συμπάθειά τους στα βάσανα του λαού μας, δυστυχώς χωρίς έμπρακτη συνέχεια. Παράδειγμα ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ραντ Πολ: «ΗΠΑ και Ελλάδα έχουν υπερβολικά υψηλό χρέος. Ειδικά εδώ, έχετε πραγματικό πρόβλημα, σας έχει καθηλώσει»! (Καθημερινή 27/8/17).

Ο Ανδρέας Παπανδρέου το είχε πει αυτό σε ανύποπτο χρόνο χωρίς δυστυχώς να το επιβάλει: «…είτε το Έθνος θα εξαφανίσει το χρέος, είτε το χρέος θα αφανίσει το Έθνος…» (2/12/93).

Διεθνώς ωστόσο τα πράγματα δεν είναι αισιοδοξότερα: Το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει με λιγότερο από 1% του παγκόσμιου πλούτου. Το πλουσιότερο εξ άλλου 10% νέμεται το 89% αυτού του πλούτου, ενώ το προνομιακότερο 1% απολαμβάνει τον μισό πλούτο της γης!!!

Είναι καταλυτικός ο ρόλος των λεγόμενων ιδεολογικών μηχανισμών κυριαρχίας για την αναπαραγωγή της ανισότητας και την εδραίωση της στυγνής και ωμής αδικίας στις δυτικές κοινωνίες. Πλύση εγκεφάλου σε συνθήκες ελευθερίας ονομάζει ο Νόαμ Τσόμσκι την υποβολή (ή επιβολή) των γραμμών του συστήματος από τα media. Το να διαβάζεις Τσόμσκι είναι κατά τον Ignacio Ramonet (Η αυτοκρατορία της επιτήρησης, σελ. 156) «πράξη διανοητικής αυτοάμυνας». Υπάρχει μια αυτοκρατορία της επιτήρησης από τις 5 δεσπόζουσες ιδιωτικές εταιρίες του Διαδικτύου, την Google, την Apple, το Facebook, την Amazon και την Microsoft. Τα μεγαθήρια αυτά πλουτίζουν δια των προσωπικών μας δεδομένων τα οποία κατά Τσόμσκι παραδίδουν συνεχώς στην NSA, την αμερικανική κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Κρίμα, αλλά δικαιώνεται ο Σουρής:

«Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν, / ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, / οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν / δεν ξέρουμε τί λέγεται ντροπή».



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Στο πηχτό σκοτάδι που πορευόμαστε ψάχνουμε για φως

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Ένα φωσάκι σαν αυτά που συντηρούν οι άγνωστες δυνάμεις μες στον ορυμαγδό της ανθρωπότητας, για να τη σώσουν από μια συλλήβδην καταδίκη της» γράφει ο Ελύτης και αποσαφηνίζει:

«Κάτι που με διαφορετική ποιότητα, ή ένταση απαντούμε στις πιο ετερόκλητες φύσεις, έναν Σολωμό ή έναν Βενιζέλο, έναν Κουντουριώτη ή έναν Θεόφιλο, π.χ. -για να περιοριστούμε στον ελληνικό χώρο. Από τέτοια σπάνια φωτεινά σημεία κρέμεται η κλωστή που μας κρατάει πάνω από την άβυσσο» (Η Μαγεία του Παπαδιαμάντη, σ. 17).

Αθόρυβος, αλλά ουσιαστικός και ευθύβολος, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος σε ανάλογο μήκος κύματος παραπέμπει στις πνευματικές ρίζες του Ελληνισμού ως το αποτελεσματικό αντίδοτο της δυστυχώς συνεχιζόμενης έκπτωσης των εθνικών, ηθικών και πολιτικών αξιών μας:

«Όταν ήμουν παιδί, όλοι οι συγχωριανοί μου ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο, της τιμής, της ανθρωπιάς. Τώρα αυτά είναι ξεχασμένα. Αν συνεχίσει ο κόσμος έτσι, είμαι εντελώς απαισιόδοξος. Το «εγώ» και πολλά άλλα είναι μια φυλακή. Ο Θεός μάς έπλασε ελεύθερους ανθρώπους και μας λέει «διαλέξτε το καλό ή το κακό». Είναι δική μας η επιλογή» (Ορθ. Αλήθεια 23/8/17).

Συμμορία ανηλίκων ονόμασε ο τύπος την σπείρα 13χρονων παιδιών που επιδίδονταν κατά σύστημα σε βανδαλισμούς, κλοπές, διαρρήξεις και πλιάτσικο στο σχολικό συγκρότημα της Ηλιούπολης Αττικής.

Είναι ασφαλώς η πιο προχωρημένη εκδοχή εγκληματικότητας, που όμως ταυτόχρονα αποκαλύπτει τη βαθιά κρίση αξιών από την οποία μαστίζεται η κοινωνία μας. Κρίση της οικογένειας, κρίση του σχολείου. Η μεταμοντέρνες ιδεοληψίες, η μανιακή κατεδάφιση των σταθερών του έθνους, οι «έμφυλες ταυτότητες» και άλλα ηχηρά παρόμοια μάς έφτασαν στο χείλος του γκρεμού.

Έχει σημασία και πώς οικογένεια και σχολείο θα παιδαγωγήσουν τους παρεκτραπέντες με αυστηρότητα βεβαίως αλλά και αγάπη.

Η άλλη μάστιγα, τα ναρκωτικά. Ο ΟΚΑΝΑ λειτουργεί ένα πρόγραμμα «υποκατάστασης» στις φυλακές. Προϋπόθεση ένταξης σ’ αυτό η ανίχνευση οπιούχων στα ούρα του εντασσομένου. Αυτό σημαίνει ότι ο υποψήφιος πρέπει να αναζητήσει την ηρωίνη εντός των φυλακών. Εφ’ ω και η τρέλλα του συστήματος με την φωνή ενός θύματος:

«Ήμουν καθαρός και ξαναμπήκα στη χρήση για να μπω στη μεθαδόνη και να έχω τις ευεργετικές διατάξεις» (Καθημερινή, 20/8/17).

Η παγκοσμιοποίηση συγκέντρωσε αυτή τη χρονιά μια διεθνή κατακραυγή που ανησύχησε τους τραπεζίτες. Φοβήθηκαν ότι θα χάσουν τα μυθώδη κέρδη τους. Συσκέφθηκαν και κατέληξαν ότι «τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης πρέπει να φτάσουν και σε όσους έχουν μείνει πίσω». Όμως παραδέχονται πως «δεν υπάρχει ούτε γρήγορος ούτε εύκολος τρόπος ώστε να βοηθηθούν αυτοί που είδαν τις θέσεις εργασίας τους να φεύγουν στο εξωτερικό ή αυτοί που αντικαταστάθηκαν από λογισμικό ή από ρομπότ» (Jonathan Spicer-Howard Schneider/ Reuters / «Κ» 25/8/17).

«Η Τουρκία απομακρύνεται με γιγάντια βήματα από την Ευρώπη». Είναι η δήλωση Γιούνγκερ. Βέβαια αυτό δεν είναι είδηση. Ποτέ άλλωστε η γείτων δεν ανήκε ούτε, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από τους ηγέτες της, ήθελε ειλικρινώς να ανήκει, να μετασχηματιστεί δηλαδή σε ευρωπαϊκή χώρα. Η Τουρκία θέλει να είναι Τουρκία. Να εισπράττει, να τσεπώνει και να επωφελείται γενικά και ειδικά από την Ευρώπη. Η Δύση ακριβοπληρώνει με αντάλλαγμα τη χρήση τού ορισμένης γεωστρατηγικής αξίας «οικοπέδου» και την προώθηση των προϊόντων της στα 75 εκατομμύρια των Τούρκων καταναλωτών.

Η Τουρκία ποτέ δεν θέλησε να γίνει Ευρώπη. Τώρα θέλει και να εξισλαμίσει την Ευρώπη- αυτό είναι το «όραμα» του Ερντογάν.

Μέσα σε αυτή την ευρω-τουρκική ατμόσφαιρα το 5ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, που πρόκειται να συνέλθει στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο ηχεί ως τραγική ειρωνεία. Για ποια συνεργασία μπορεί να μιλήσει ο «σουλτάνος», ο οποίος έχει κάνει γης Μαδιάμ τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τώρα και τις ευρωτουρκικές;

Ασχημονεί κατά Ελλάδος και Κύπρου. Βρυχάται, ουρλιάζει, χρεμετίζει, γρυλλίζει, σκούζει. Εγράφη ότι ετοιμάζει νέο σκηνικό έντασης με την Ελλάδα. Νέο ή παλαιό, δεν έχει σημασία, αφού είναι διαρκές και συνεχόμενο.

Το πρόβλημα είμαστε εμείς. Όρθιοι επί ποδός, ψυχικά και αντικειμενικά πανέτοιμοι; «Και όσα ημάρτομεν πρότερον νυν αυτά ταύτα προσγενόμενα διδασκαλίαν παρέξει» (Θουκυδίδης ΙΙ, 87). Τα λάθη δηλαδή που διαπράξαμε προηγουμένως να μας γίνουν τώρα πρόσθετο μάθημα!

Την ίδια όμως ώρα ανοίγει τις ροές των (λαθρο)μεταναστών. Η γνωστή ευρωτουρκική συμφωνία είναι απολύτως έωλη. Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως όπλο πίεσης κατά της Ευρώπης και ιδίως της Ελλάδος. Δεν πρόκειται να οδηγήσει στο εδώλιο διακινητές ενταγμένους στις διεθνείς σπείρες οργανωμένου εγκλήματος. Αμφιλεγόμενος και ύποπτος ρόλος των ποικιλώνυμων ΜΚΟ αλλοεθνών και εγχωρίων. Ισχύει πάντως γι’ αυτές κάτι πιο προχωρημένο απ’ ό, τι για τους «Αναμορφωτές» του Καβάφη (Εν Μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ.):

«Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς»!

Οι περισσότερες τουλάχιστον ΜΚΟ απεδείχθησαν από επιεικώς άχρηστες έως πολλαπλώς επικίνδυνες.

Στο έξοχο «Μυρολόγι της φώκιας» τού Παπαδιαμάντη η ηρωίδα του, η γρια- Λούκαινα μυρολογά τελειώνοντας: «Σαν να’χαν ποτέ τελειωμό / τα πάθια και οι καημοί του κόσμου»! Αλήθεια.

Καλό το «πρώτα λύση στο όνομα» και μετά Ευρωατλαντικοί θεσμοί, αλλά έχει ξεκαθαρίσει και ο ίδιος ο κ. Κοτζιάς ότι λύση στο όνομα δεν μπορεί ποτέ να είναι λύση που περιλαμβάνει το Μακεδονία, ή παράγωγα;

Μόνον οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.



Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης