12.11.18

Tο παζάρι Αρχιεπισκόπου-Τσίπρα άκυρο εάν δεν εγκριθεί από την Ιεραρχία.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η εν χορδαίς και οργάνοις εξαγγελθείσα «συμφωνία» Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού δεν δεσμεύει ευτυχώς σε καμία περίπτωση την Εκκλησία της Ελλάδος. Μόνη αρμόδια να λάβει μια τέτοια απόφαση είναι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας. Και ευελπιστούμε ότι εκεί θα καταρρεύσει μετά πατάγου.

Ο κ. Τσίπρας με έμφαση εσχάτως αποπειράται να αλλοιώσει το σκληρό πυρήνα του Έθνους με απίθανες παρεμβάσεις και στην εξαγγελθείσα διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, π.χ. του άρθρου 3 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού». Τα περί «ουδετεροθρήσκου» κράτους, τα οποία υιοθέτησε ως μη όφειλε και ο Αρχιεπίσκοπος, φληναφήματα των αναθεωρητών είναι πυροβολισμοί στον αέρα καθ’όσον ουδείς ποτέ διενοήθη ότι το «επικρατούσα» σημαίνει υποχρεωτικά επιβαλλόμενη επί πάντων και πασών. Σημαίνει πολύ απλά ότι σε αυτήν ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, όπως επιβεβαιώνεται κάθε τόσο και από τις δημοσκοπήσεις παρότι αυτές είναι συχνά πολιτικά ελεγχόμενες.

Ένας από τους εγκυρότερους διανοητές μας, ο Γιώργος Θεοτοκάς, έγραψε: «Η Ορθοδοξία, όπως παρουσιάζεται στα μάτια του ελληνικού λαού, είναι θρησκεία εθνική, συνυφασμένη αξεδιάλυτα με τα ήθη του και τον ομαδικό του χαρακτήρα, με το κλίμα και με το άρωμα του τόπου, με τα τοπία του, με την οικογενειακή του ζωή και με τα γυρίσματα των εποχών της χρονιάς. Η οργάνωσή της είναι δημοκρατική, η γλώσσα της θερμή, η ηθική της ανθρώπινη, ταιριαγμένη με την ελληνική νοοτροπία, τα σύμβολά της οικεία και αναντικατάστατα στη λαϊκή συνείδηση. Οι μεγάλες εορτές της, ο Ευαγγελισμός, το Πάσχα, ο Δεκαπενταύγουστος, τα Χριστούγεννα και τα Δωδεκάμερα και άλλες, είναι κάθε χρόνο οι μεγάλες μέρες της Ελλάδας, οι μέρες όπου το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο από κάθε άλλην ώρα την ενότητά του, την αλληλεγγύη του, την αμοιβαία αγάπη των μελών του». (Πνευματική πορεία, Φέξης, σ. 152 και αναλυτικότερα: Η Ορθοδοξία στον καιρό μας, ιδίως σ. 13-35).

Η εν ψυχρώ εκτέλεση τού Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας έχει ηθικόν αυτουργό του κακουργήματος τον πρωθυπουργό της γείτονος Ράμα ο οποίος έσπευσε πρώτος έμπλεως ικανοποιήσεως να την εγκωμιάσει. (Κατάντημα!).

Η επίσημη Ελλάς σιώπησε «αιδημόνως» κοινώς , «εποίησε την νήσσαν…». Το αλβανικό κράτος-συμμορία μεθόδευσε, κουκούλωσε, εξαφάνισε τα ίχνη τού εγκλήματός του. Ενδεικτικό της συγκάλυψης και της εξαφάνισης ιχνών ότι στον ιατροδικαστή που όρισε η οικογένεια δεν επετράπη να ασκήσει το λειτούργημά του πέραν του να «αντικρύσει» εκ του μακρόθεν το σκήνωμα για χρόνο 5 μόλις λεπτών!

Η ελληνική αστυνομία αδιαφόρησε παντελώς για το συμβάν και μόνον μετά 5νθήμερον έστειλε συνεργάτη της να παρακολουθήσει τις έρευνες. Προέβη όμως «εγκαίρως» σε μιαν άθλια «διαρροή» περί δήθεν καταδίκης τού δολοφονηθέντος για διακίνηση ναρκωτικών!

Δέκα και , ημέρες από το φονικό και μόλις επετράπη η ταφή του θύματος. Το κράτος-συμμορία αρνούνταν επιμόνως να τον παραδώσει στους οικείους του (συρροή εγκλημάτων πάνω στο αρχικό κακούργημα).

Όλες αυτές τις μέρες το δυστυχώς διάτρητο ελληνικό κράτος έλαμψε διά της απουσίας του. Και ενώ ο πρωθυπουργός του εξοικονόμησε χρόνο να συλλυπηθεί τη μάνα τού «Ζακ» διαβεβαιώνοντάς την ότι «θα διαλευκανθεί υπ’ ευθύνη μου η δολοφονία του παιδιού σας», δεν προέβη σε καμία δήλωση για το αλβανικό κακούργημα, ούτε κατεδέχθη να τηλεγραφήσει δύο λόγια παρηγοριάς στην οικογένεια του παλληκαριού.(Κατάντημα!).

Ο Κωνσταντίνος είχε μια καρδιά που πλημμύριζε από Ελλάδα. Αλλά αυτό είναι στον αντίποδα των ελλαδικών ελίτ (πολιτικών πάσης αποχρώσεως και παντός βαθμού), πνευματικών (όπου κυριαρχούν οι … «ΛιακοΦίληδες») και οι «δικαιωματιστές» (δικαιωμάτων στα οποία δεν αντιστοιχεί καμία υποχρέωση).

Αυτές οι ελίτ, αιχμάλωτες τού εθνομηδενισμού και τού ευδαιμονισμού, είναι ανίκανες να αναμετρηθούν με το μεγαλειώδες φρόνημα τής ψυχής του δολοφονημένου παλληκαριού.

Είναι ντροπή μας, αλλά η αδράνεια τής χώρας μπροστά σε προκλήσεις όπως η παρούσα αλβανική, αρμόζει σε κράτος – οπερέτα, όχι σε σοβαρό, ιστορικό κράτος.

Παρακολουθούμε την αγωνία, έως πρεμούρα των Ελλήνων αναλυτών, διπλωματών, πανεπιστημιακών στον τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ να << περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού τις ελληνοαλβανικές σχέσεις >> ωσάν εμείς να είμαστε οι δολοφόνοι και όχι το θύμα της κρατικής δολοφονίας. Τα τελευταία τριάντα χρόνια υπήρξαμε οι αιμοδότες πάσης Αλβανίας. Απορροφήσαμε την φτώχεια, την πείνα, την ανεργία των γειτόνων (κάπου 700.000). Εισπράττουμε αντί τού μάννα χολήν και αντί τού ύδατος όξος. Εάν ωστόσο ο εγκληματίας ναρκοέμπορος Ράμα ήξερε ότι απέναντί του υπάρχει μια Ελληνική Κυβέρνηση σοβαρή και αποφασιστική, δεν θα έστελνε τους εγκαθέτους του , τού ειδικού σώματος από τα Τίραννα να δολοφονήσουν τον Κωνσταντίνο και δεν θα καμάρωνε μετά το κατόρθωμά του σαν «γύφτικο σκεπάρνι»…

Άρα διά της εις άτοπον απαγωγής το πρόβλημα είμαστε εμείς. Η ανυπαρξία μας!

Η ωμή βία, οι ξυλοδαρμοί Ελλήνων, η τρομοκρατία και οι δολοφονίες όπου τούς βολεύει, θα συνεχιστούν αν εξακολουθήσουμε να το βουλώνουμε, να τα μαζεύουμε και να μην αντιδρούμε δυναμικά.
Για το πολιτικό σύστημα τής Αλβανίας οι Βορειοηπειρώτες είναι << κάρφος εις τους οφθαλμούς>> του .

Ο κατευνασμός στον οποίο είναι εθισμένη η ελληνική πολιτική τάξη έχει πλήξει θανάσιμα το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδος. Αυτό πού μόνο μπορεί να αντιστρέψει υπέρ ημών τα πράγματα είναι, αντί τού αυτοκτονικού κατευνασμού, η πολιτική αποτρεπτικής ισχύος. 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.11.18

Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τους Αλβανούς

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την ώρα που γράφονταi οι γραμμές αυτές δεν έχει ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο σχετικά με την άγρια δολοφονία από αλβανούς αστυνομικούς τού Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες τής Βορείου Ηπείρου. Τον σκότωσαν και τον έσυραν αιμόφυρτο σαν το σκυλί 100 μέτρα πιο κάτω. Η αλβανική ηγεσία επέλεξε από καιρό την τρομοκράτηση τής Ομογένειάς μας και η εν ψυχρώ εκτέλεση του παλικαριού επιβεβαιώνει αυτήν την επιλογή της. Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τούς αλβανούς. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο Ράμα έσπευσε παραχρήμα να χαρακτηρίσει «τρελλό» τον ήδη νεκρό από τις σφαίρες των Ειδικών δυνάμεων Renea που κινήθηκαν από τα Τίρανα συνεπικουρούμενες από ελικόπτερο. Οι δράστες τής προφανώς «κεντρικά» αποφασισμένης επιχείρησης στόχευσαν κεφάλι και καρδιά τού θύματός τους και φυσικά πέτυχαν το στόχο τους. Ο Ράμα αντέδρασε ως ανώριμος ανήλικος με ειλημμένη απόφαση να τρομοκρατήσει τους ομογενείς οι οποίοι είναι εκεί πολίτες β’ κατηγορίας. Αλλοπρόσαλλη και ευθυγραμμισμένη με την επίσημη αλβανική άποψη η δήλωση τής Ελληνίδας Υπουργού Πολιτισμού. Μωρίας εγκώμιον!

Αξίζει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι ασήμαντοι γείτονες μάς φέρονται με απροσμέτρητο θράσος. Αντί να μας ικετεύουν και ευγνώμονες να μας ευχαριστούν, που τους σώσαμε από την πείνα, τη δυστυχία και την ανεργία (700.000 Αλβανούς), μάς δολοφονούν εν ψυχρώ. «Ένας Έλληνας νεκρός, ένας μπάσταρδος λιγότερο» έγραφε την επομένη της δολοφονίας το πανό στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Partijan στην οποία διευθυντής είναι αδελφός τού Ράμα.

Ο μόνιμος ελλαδικός ενδοτισμός εκτρέφει ηττοπάθεια, υποχωρητικότητα και άνευ όρων παράδοση στις αξιώσεις τού πρώτου τυχόντος.

Οι πολιτικές όπως άλλωστε και οι πνευματικές μας ελίτ κατατρύχονται από ένα διαρκές φοβικό σύνδρομο. Αν είχαν την τόλμη τού Τάσσου της Κύπρου δεν θα έσπευδαν νύχτα να τα «μαζέψουν» για τα 12 μίλια, που πάντως επιπόλαια είχαν προεξαγγείλει. Είχαν κινηθεί άλλωστε χωρίς καμία προσυνεννόηση με Ε.Ε και Ουάσιγκτον. Η τελευταία παρά τις «ίσες αποστάσεις» που μονίμως τηρεί, όσο δεν γεφυρώνεται το χάσμα της με την Άγκυρα, έχει ευήκοα ώτα για τα ελληνικά ζητήματα, αρκεί να της τίθενται.

Η επιπολαιότητα των ημετέρων έδωσε την ευκαιρία στην Άγκυρα να εκτραπεί στην συνήθη πολεμική ρητορική περί Casus belli. Ο Ακάρ αξίωσε… αποστρατικοποίηση των νησιών μας, εμφάνισε μάλιστα χάρτη που δείχνει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στη γραμμή Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη! Οι τούρκοι ισχυρίζονται ( τουρκική ευρεσιτεχνία) ότι τα νησιά έχουν μόνον χωρικά ύδατα - και αυτά 6 μιλίων και όχι υφαλοκρηπίδα!

Ας μην ξεχνούμε ωστόσο το απόστημα των Πρεσπών που έθρεψε και την νέα αλβανική θρασύτητα. Τσίπρας και Κοτζιάς ανεγνώρισαν μιαν άλλη Μακεδονία, δηλαδή το ψευδώνυμο «Μακεδονικό» κράτος-έθνος, - γλώσσα των Σκοπίων. Επί σοβαρών, σοβαροτάτων εθνικών θεμάτων όπως αυτό , ο λαός πρέπει να καλείται σε Δημοψήφισμα. Πολύ περισσότερο όταν είναι βέβαιον από τις μετρήσεις, καίτοι αυτές ελέγχονται από το σύστημα, άνω τού 70% των Ελλήνων πολιτών τοποθετείται απέναντι στην περιβόητη συμφωνία.

Και μια μικρή γεύση από ΣΤΑΘΗ Σ.(Ποντίκι 25/10/18): «Όχι μόνον θα λέγεται Μακεδονία σκέτο το κράτος των FYROMένιων, αλλά και όταν αποκαλείται Βόρεια Μακεδονία θα παραπέμπει σε κάποια Νότια (μάλλον αλύτρωτη), οι δε κάτοικοι του κατασκευασμένου αυτού κράτους θα λέγονται Μακεδόνες, τελεία και παύλα(…). Ενθυμούμαι ένα απ’ τα κράτη - κατασκευάσματα της Αποικιοκρατίας στην Αφρική, την Άνω Βόλτα, την οποίαν προφανώς θα κατοικούσαν κάποιοι… Ανωβολτιανοί! Δεν γνωρίζω πώς λέγεται η Άνω Βόλτα σήμερα, γνωρίζω όμως πώς λέγονται εκείνοι που συναίνεσαν να αποκαλούνται Μακεδόνες οι FYROMένιοι – λέγονται Κλαζομένιοι…».

Τότε οι Έφοροι της Σπάρτης προς τους απεσταλμένους των Κλαζομενών, ήταν επιεικείς: «Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν»! Στους ασχημονούντες τωρινούς Κλαζομένιους των Πρεσπών δεν ταιριάζει καμιά επιείκεια. Άλλωστε είναι οι Πρέσπες που απεθράσυναν τους δολοφόνους των Βουλιαράτων.

Σημείο των καιρών:
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαιώνει αυτούς πού βλασφημούν το χριστιανισμό, αλλά καταδικάζει αυτούς που βλασφημούν το Ισλάμ…

Με δύο πρόσφατες αποφάσεις του το ΕΔΑΔ παρέχει προστασία στις βλασφημίες κατά της χριστιανικής θρησκείας. Πρώτα αθώωσε διαφημίσεις που σκανδάλιζαν με το αιτιολογικό ότι «δεν ξέφευγαν από τον εμπορικό σκοπό».

Στη συνέχεια υπήρξε η περίπτωση των «Πούσυ Ριότ», της γνωστής ομάδας ταραχοποιών πανκ που καταδικάστηκε με βαριά ποινή στη Ρωσία για τη διοργάνωση μιας άγριας συναυλίας μέσα στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Μόσχας.

Πολυάριθμοι χριστιανοί διώκονται στις ισλαμικές χώρες όπως ηΑΐσα Μπίμπι στο Πακιστάν. Καταδικάστηκε πριν οχτώ χρόνια σε απαγχονισμό για «βλασφημία τού Προφήτη» και έκτοτε παραμένει έγκλειστη σε φυλακή. Η αναίρεση τής καθολικής Αϊσα στο ανώτατο δικαστήριο τού Πακιστάν είναι άγνωστο πότε θα εκδικαστεί, γιατί 150 μουλάδες εξέδωσαν φετφά και απαιτούν τον απαγχονισμό της και απειλούν με θάνατο οποιονδήποτε τη βοηθήσει. Το Φεμινιστικό Κίνημα βέβαια περί άλλα τυρβάζει. Με το δικαίωμα στη ζωή τής φτωχειάς Αΐσα θα ασχολείται; …

[Όλες οι αναφορές για το ΕΔΑΔ στη συνέντευξη τού Grégor Puppinck:http://www.lefigaro.fr/voxreligion/2018/10/26/31004-20181026ARTFIG00232-delit-de-blaspheme-la-cedh-n-est-pas-charlie.php (μτφρ. Ε. Νιάνιος)].

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

29.10.18

Γιορτάζουμε αληθινά τις εποποιίες του ’12 και του ’40 αν ανατρέψουμε το Βατερλώ των Πρεσπών

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουμε το τριήμερο αυτό, όλοι βεβαίως οι Έλληνες, αλλά ειδικά οι Μακεδόνες (κατά Τσίπραν-Κοτζιά: «Νότιοι … Μακεδόνες») την επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης μας ύστερα από 500 χρόνια βάρβαρης τουρκικής δουλείας. Ιερό επίκεντρο του εορτασμού ο πολιούχος Άγιος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς.

Τιμούμε την ιστορική προέλαση του Ελληνισμού που απέπλυνε την ντροπή του 1897. Και τιμούμε ταυτόχρονα την ηρωική απόκρουση της φασιστικοναζιστικής επίθεσης που δέχτηκε η χώρα μας το 1940-41.

Έχουν εν προκειμένω βαρύνουσα σημασία όσα κατέγραψε ο τότε πρέσβης του Μουσολίνι στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι:
«Μια μεγάλη χώρα [η δική του], αφού εγγυήθηκε αυθόρμητα σε μια μικρότερη χώρα (την Ελλάδα) ότι θα σεβασθεί τα σύνορά της και έτσι δε θα αναλάβει την πρωτοβουλία στρατιωτικών μέτρων σε βάρος της, αφού της παρέσχε άφθονες, χωρίς καν να της ζητηθούν, εκδηλώσεις εγκαρδιότητας και φιλίας, αποφασίζει αιφνιδιαστικά να της επιτεθεί, από καθαρό κατακτητικό πνεύμα και πνεύμα βίαιης επιβολής, επικαλούμενη για να δικαιολογήσει την επίθεσή της μηδαμινές και ψευδέστατες προφάσεις. Η μικρή χώρα [η Ελλάδα], διατηρώντας όλες τις δυνάμεις μέχρις εσχάτων, χαλυβδώνοντας όπλα και καρδιές σε μια αρραγή ενότητα, αντιστέκεται νικηφόρα στην επίθεση, καταφέρει στη μεγάλη χώρα βαρύτατες απώλειες αίματος, απώλειες υλικές, εδαφικές και γοήτρου και δεν υποκύπτει παρά μόνον όταν μια άλλη χώρα, ακόμη μεγαλύτερη από την πρώτη, της επιτίθεται από τα νώτα και τη συνθλίβει. Αυτή είναι η ιστορία της ιταλικής επιθέσεως κατά της Ελλάδας. Είναι ο αρχαίος μύθος του προβάτου και του λύκου, με την παραλλαγή ότι το πρόβατο, αντί να αφήσει το λύκο να το καταβροχθίσει, του τρίζει θαρραλέα τα δόντια και κατορθώνει να του αντισταθεί γενναία». Και καταλήγει: «Αλλά η σημασία της ιταλοελληνικής συρράξεως είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα ένδοξο κεφάλαιο στην εθνική εποποιία ενός μικρού λαού [του ελληνικού]. Για τις δυνάμεις που εξαπέλυσαν στον κόσμο τη βιβλική μάστιγα του πολέμου, κυνηγώντας ένα όνειρο μεγαλομανίας και στηριζόμενες στην ανικανότητα αντιστάσεως των αντιπάλων τους, η ιταλοελληνική σύρραξη εσήμανε την αρχή του τέλους για τον Άξονα, όχι μόνο λόγω των άμεσων και απώτερων επιπτώσεών της στο στρατηγικό τομέα, αλλά και λόγω των ψυχολογικών και πολιτικών επιπτώσεων που είχε στον ιταλικό λαό».

Καθώς ωστόσο πυκνώνουν οι εμπράγματες απειλές του τούρκου εναντίον μας, να ζωντανεύουμε στη μνήμη μας τους προγόνους μας εγγυτέρους και απωτέρους. 
«Βατερλώ οι Πρέσπες για Τσίπρα και Κοτζιά» επιγράφει ανάλυσή του ο φίλος Σαράντος Καργάκος και συμβουλεύει στον πρωθυπουργό την άμεση προκήρυξη εκλογών. Όπερ φρονίμως του υπέδειξε και ο αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας δεν θα ακούσει φυσικά ούτε τον Καργάκο, ούτε τον Μητσοτάκη, μια όμως εκκωφαντική λαϊκή βοή, που πρέπει διαρκώς ογκούμενη κάθε μέρα και εντονότερα να εκδηλώνεται, πιστεύουμε θα πειθαναγκάσει τον κ. Τσίπρα να προκηρύξει εκών-άκων, αν όχι εκλογές, οπωσδήποτε Δημοψήφισμα.

Πάντως Τσίπρας και Κοτζιάς μέλι, γάλα- Δεν τρέχει τίποτε. Αλληλολιβανίσθηκαν. Με το αμοιβαίο λιβανωτό εξαερώθηκε και η «αυστηρά προσωπική» επιστολή του παραιτηθέντος, τον οποίον θα εξακολουθήσει να… συμβουλεύεται ο παραιτήσας!

Το είχε γράψει ο Μάρκος Αυρήλιος: «Αλλήλων καταφρονούντες, αλλήλους αρεσκεύονται και αλλήλων υπερέχειν θέλοντες αλλήλοις υποκατακλίνονται» (Εις εαυτόν ΙΑ, 14). Δηλαδή, αλληλοπεριφρονούνται και όμως περιποιούνται ο ένας τον άλλον, θέλουν να υπερέχουν ο ένας του άλλου και όμως υποχωρούν ο ένας στον άλλον!

Στα Σκόπια για την εξαγορά ψήφων βουλευτών της Αντιπολίτευσης έγιναν σημεία και τέρατα. Όργιο παζαριού με εκβιασμούς και διαρκές ανέβασμα ταρίφας που ξεκίνησε από 250.000€ και έφτασε τα 2 εκατομμύρια! Άθλιος ο ρόλος των Δυτικών συμμάχων. Ο αμερικανός πρέσβυς μπούκαρε κυνικότατα στη συνεδρίαση του αντιτιθέμενου VMRO για να τους πειθαναγκάσει να πουν το «ναι». Εκβιασμούς, απειλές και δωροδοκίες καταγγέλλει και το ρωσικό ΥπΕξ.

Έτσι «δημοκρατικότατα» ο Ζάεφ μπουζούριασε τους «80». Ο Τσίπρας έσπευσε πρώτος, αδιαφορώντας για το όργιο που προηγήθηκε, να συγχαρεί τον σκοπιανό ομόλογό του. Και «ανήρτησε»: «Η αποψινή ψηφοφορία αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς μια κοινή επιτυχία. Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην ειρήνη και την μελλοντική ευημερία των λαών μας»!!!

Πραγματικότητες ωστόσο που θυμίζουν «Βαθύ Λαρύγγι» και το κυρίαρχο σύνθημά του: «Follow the money».

Αμυδρά συναφή εικόνα πήραμε από τις διαρροές του τελευταίου δικού μας υπουργικού συμβουλίου. Από τον ΥπΕΘΑ θα μάθουμε (αν τολμήσει να τα πει δημόσια) για τον χορό των εκατομμυρίων που μαδούνται από το αίμα του λαού για να παίζονται τα αίσχιστα παιχνίδια.

Υπερεπείγοντα: Εθνική συσπείρωση πάνω σε εθνικές γραμμές. Οι Πρέσπες, πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε όλοι, δυστυχώς και οι κυβερνώντες, ότι δεν είναι εθνική γραμμή, αλλά εθνικό Βατερλώ. Απόδειξη ότι ημών σιωπώντων για τον βανδαλισμό του Σταυρού στη Λέσβο παρενέβη με δήλωσή του ο Ματέο Σαλβίνι.

Τα «μυστικά κονδύλια» έχουν μιαν ιδιαιτέρως βαρύνουσα αποστολή και δεν γίνονται φανερά σε καμία χώρα του κόσμου. Η «μυστικότητά» τους αφορά υπέρτατους εθνικούς σκοπούς, αλλά μυστικά κονδύλια δεν σημαίνουν ασύδοτες και ύποπτες διαρροές τίμιου δημόσιου χρήματος. Όταν όμως προκύπτει εσμός ρεμούλας ας κινηθεί κάποτε η, δυστυχώς δυσκίνητη, Δικαιοσύνη μας.

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Πρέσπες, εθνική πανωλεθρία. Ανατρέπονται με δημοψήφισμα

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την περασμένη Κυριακή στη Θεσσαλονίκη τιμήθηκε ο Μακεδονικός Αγώνας. Στον Ναό τού Πολιούχου Αγίου Δημητρίου τελέσθηκε Δοξολογία και Μνημόσυνο για τους αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία τής Μακεδονίας στις 3 φάσεις εκείνου του αγώνα α) 1870 – 1903 β) 1904 – 1908 γ) 1909 – 1912.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ονομάζει τον Μακεδονικό Αγώνα «αναμέτρηση συνειδήσεων». Αναμετρήθηκε τότε η ελληνικότητα με τον βουλγαρισμό και νίκησε η ελληνικότητα.

Βασικά του χαρακτηριστικά: α) Κρήτες και Ελλαδίτες μαχητές περίπου 2000 β) Γηγενείς Μακεδόνες 1250 (ελληνόφωνοι, «δίγλωσσοι» βλαχόφωνοι και σλαβόφωνοι) πάλεψαν αφελφωμένοι, όλοι μια καρδιά. Μαζί με τους ενόπλους, ένας κόσμος ολόκληρος εκατοντάδων εντοπίων, μικρών και μεγάλων: Φλογεροί δάσκαλοι και ηρωϊδες δασκάλες, διπλωμάτες τού διαμετρήματος του Ίωνος Δραγούμη και τού Λάμπρου Κορομηλά, εθνεγέρτες κληρικοί τού ύψους τού Γερμανού Καραβαγγέλη, νέοι στρατιωτικοί, όλοι συνεργάστηκαν στενά για το «ποθούμενο», την σωτηρία τής Μακεδονίας. γ) Καθοριστικός ο ρόλος τής Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας και της Παιδείας που εκείνη κράτησε όρθια.

Και όμως Κυβέρνηση και Δήμος Θεσσαλονίκης έλαμψαν δια της επιδεικτικής απουσίας τής Υφυπουργού, [υποτίθεται ακόμα] Μακεδονίας – Θράκης καθώς και τού Δημάρχου. Τα κενά καθίσματά τους στον Ναό ήταν ευθεία προσβολή στην Μνήμη και την Αντίσταση τού Μακεδονικού Ελληνισμού.

Για την ιστορία μεταφέρουμε εδώ την μαρτυρία τού κορυφαίου Βρετανού ειδικού DOUGLAS DAKIN (THE GREEK STRUGGLE IN MACEDONIA 1897-1913, σελ. 117), «Ολόκληρη ιστορία τής Αντίστασης αυτής δεν μπορεί ποτέ να ειπωθεί. Είναι το άθροισμα των ιστοριών αναρίθμητων χωριών. Και σπάνια μόνο πιάνει το βλέμμα μας κάπως περισσότερο από αμυδρά αυτούς τους αγώνες, που, αν ήταν πλήρως γνωστοί θα συνιστούσαν ένα μεγάλο τμήμα τής ιστορίας τού Μακεδονικού Αγώνα. Συνήθως γνωρίζουμε μόνο τις τραγωδίες των αγώνων αυτών, τούς φόνους προεστών, ιερέων και δασκάλων, τους εμπρησμούς και τη σφαγή γυναικών και παιδιών. Ό,τι δεν γνωρίζουμε, ή γνωρίζουμε λίγο είναι η ιστορία τής αποφασιστικής αντίστασης των πατριαρχικών κατά των απειλών και της θηριωδίας. Ότι την αποφασιστική αυτή αντίσταση την πρόβαλαν χιλιάδες, αυτό είναι αναμφίβολο. Χωρίς αυτήν ολόκληρη η Μακεδονία θα είχε περιέλθει σιωπηλά στην εξουσία τής Εξαρχίας. Και τα επόμενα στάδια τής ιστορίας τού Μακεδονικού Ζητήματος θα ήταν βαθύτατα διαφορετικά!».

Καθόλου απίθανο οι απόντες να γιόρταζαν το…Ίλιντεν, την ψευδοεπανάσταση των Κομιτατζήδων, αφού οι κύριοι Κοτζιάς και Τσίπρας δεν δίστασαν να υιοθετήσουν για τα Σκόπια την ονομασία «Μακεδονία τού Ίλιντεν»!...

Στα απόνερα της αδιανόητης «συμφωνίας» μάς προέκυψε η ακατανόητη «Μεικτή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων». Τα σχολικά μας βιβλία δεν περιλαμβάνουν ως γνωστόν ούτε ίχνος επεκτατισμού – αλυτρωτισμού. Σε αντίθεση με τα βιβλία και το σύνολο τού μιντιακού συστήματος των Σκοπίων πού στάζουν δηλητήριο κατά τού Ελληνισμού και καλλιεργούν εμπράγματο επεκτατισμό εναντίον μας, ενώ φλέγονται να προσαρτήσουν ως … πρωτεύουσά τους τη Θεσσαλονίκη μας. Ανακύπτει εξάλλου ένα τεράστιο ζήτημα με τον «προσανατολισμό» των επιλεγέντων. Όλοι τους διαλεγμένοι ένας κι ένας είναι θαυμαστές και υμνογράφοι τού «θαύματος Κοτζιά», της Συμφωνίας των Πρεσπών. Οι «εμπειρογνώμονες» είναι επιφορτισμένοι να εξετάσουν «Ιστορία, Αρχαιολογία, Εκπαιδευτικά εγχειρίδια». «Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί των»!

Άκρως εύστοχη η επισήμανση «Εθνοφοβία και μισελληνισμός» του Κ. Λιάκου («Δημοκρατία» 16/10/18): «Ισλαμοφοβία και ρατσισμός. Σεξισμός, ομοφοβία, αρχαιομανία. Αναχρονισμός, θρησκοληψία, συντηρητισμός. Τρανσφοβία, σωβινισμός. Εθνικισμός, απομονωτισμός». Είναι όλα αυτά τα κοσμητικά με τα οποία οι επικυρίαρχες πολιτικές, δημοσιογραφικές και πνευματικές ελίτ στολίζουν τούς κανονικούς και φυσιολογικούς πολίτες αυτής της χώρας. Για την απόκρουσή τους υποδεικνύεται σύστημα και θάρρος. Ο ευρών, ιδίως το θάρρος, αμειφθήσεται, αλλά…

Επ’ ευκαιρία το γαλλικό Europe1 επεσήμανε για τη χώρα του, αλλά ισχύουν και για τα καθ’ ημάς ένα «εξαιρετικά εμπιστευτικό» (ultra confidentielle) σημείωμα των Mυστικών Υπηρεσιών απευθυνόμενο στον Πρόεδρο τής Γαλλικής Δημοκρατίας. Το σημείωμα εξηγεί ότι «πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα και οι εντάσεις που συνοδεύονται με το γεγονός ότι ορισμένοι μουσουλμάνοι μαθητές στα γαλλικά σχολεία περνούν τις θρησκευτικές τους εντολές υπεράνω τού νόμου, αμφισβητούν τις γνώσεις τού δασκάλου στο όνομα τού Κορανίου, δεν σέβονται πλέον την εξουσία ενός οργάνου τού οποίου την νομιμότητα αμφισβητούν και δημιουργούν μισαλλοδοξία και αυτονομιστική βούληση στο όνομα της πίστης τους μέσα στο ίδρυμα το οποίο υποτίθεται ότι μεταδίδει το πνεύμα των πολιτών».

Ανάλογα συμβαίνουν και παρ’ ημίν. Σιωπηρά και αθόρυβα. Καθώς ο επιχώριος ωχαδερφισμός και η άρχουσα πολυπολιτισμική συνείδηση τα θεωρούν «φυσικά», και δεν τα καταγράφουν. Οπότε ουδείς ανησυχεί…

Αιωνόβιος και αιώνιος έφηβος ο αειθαλής Μανώλης Γλέζος μίλησε και πάλι ευθαρσώς για τα στοιχεία που συνθέτουν το Έθνος. Τόνισε: «Αυτά είναι η γλώσσα του, οι παραδόσεις του – και μέσα στις παραδόσεις βάζω και την Εκκλησία -,η άμεση δημοκρατία και η στάση τού κλήρου. Αυτοί οι παράγοντες έσωσαν το Έθνος» κατέληξε ο Γενναίος.


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

21.10.18

Απίστευτη η ψοφιοσύνη της εξωτερικής μας πολιτικής.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μια προσεκτική φωτογράφιση της πανσπερμίας των πολυώνυμων «μακεδονιζόντων» των Σκοπίων δίνει την ακόλουθη κύρια σύνθεση:
α) Αλβανοί, εκ περιστάσεως «μακεδονίζοντες», ψήφισαν «ναι» κατ’εντολήν Ράμα.
β) Γόνοι ελληνογενών γενιτσάρων. Πρόκειται για τα έκγονα των άλλοτε απαχθέντων παιδιών του παιδομαζώματος. -Το ΚΚΕ το ονόμαζε… «παιδοσώσιμο»- τα απήγαγε από την αγκαλιά των γονέων τους, οι περισσότεροι από τους οποίους ακολούθησαν τον δρόμο των παιδιών τους. Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ, όπου κατέφυγαν οι ηττημένοι του εμφυλίου, ο Τίτο είχε με την ψευδωνυμία της Βαρντάρσκα τον μηχανισμό εθνολογικής μετάλλαξης όλων των εξ Ελλάδος προερχομένων. Η ομάδα αυτή είναι η φανατικότερη ανθελληνική στα σημερινά Σκόπια.
γ) Οι σλάβοι «ψάχνονται» περί του τι τελικά είναι και άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο έχουν ένα βουλγαρικό προσανατολισμό.
Οι γόνοι των γενιτσάρων είναι κατ’εξοχήν αυτοί που καλλιεργούν τον επεκτατισμό και τον ονομάζουν βέβαια αλυτρωτισμό.
Η εντονότατα αρνητική στάση της Ρωσίας στην ένταξη του μορφώματος στο ΝΑΤΟ και επομένως στη Συμφωνία, την ώρα που σύσσωμη η Δύση είχε ξεσαλώσει υπέρ του Ζάεφ, έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί από την εξωτερική μας πολιτική. Αλλά οι ερασιτέχνες που την ασκούν, με εξόχως τυχοδιωκτικό τρόπο, είδαν την περίπτωση των Σκοπίων ως «παράθυρο ευκαιρίας» και έσπευσαν να ικανοποιήσουν πάσαν αξίωση της άλλης πλευράς. Πού καιρός για αναζήτηση συμμαχιών. Αυτό που με γνώμονα την κοινή λογική θα έκανε κάθε νουνεχής, το αγνόησαν επιδεικτικά οι κυβερνώντες φωστήρες. Πολλού γε και δη αντί να προσεταιρισθούν τη Μόσχα απήλασαν ρώσους διπλωμάτες και «πάγωσαν» τις ελληνορωσικές σχέσεις.
Οι πασίγνωστες πλέον συζητήσεις της σκοπιανής ηγεσίας (27/1 και 19/5) μιλούν από μόνες τους για τη δουλικότητα, την ακρισία και την βοερή απουσία οιασδήποτε ελληνικής αντίστασης εις παν το ζητούμενον παρά των σκοπιανών. Είναι απορίας άξιον πως ο Ζάεφ που βρήκε τόσο μαλ(θ)ακούς τους δικούς μας δεν ζήτησε και το άλλο, να του δώσουν και τη … Θεσσαλονίκη ανά εξάμηνο για … πρωτεύουσά τους.
Απολαύστε εδώ την ασύλληπτη ψοφιοσύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μιλάει ο Ν. Δημητρώφ στη σύσκεψη των δικών του (19/5). Αποκαλύπτει ότι στην διαπραγμάτευσή του με τον ημέτερο Κοτζιά (Σούνιο 12/5/18) «η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Καθώς η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ονομάσει τη μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα ως μακεδονική». [Ο Κοτζιάς ορύονταν λίγο πριν ότι η Ελλάδα έχει τάχα αναγνωρίσει «μακεδονική γλώσσα» ήδη από το ….. 1977!]. «Έρχεται η πρόταση για Δημοκρατία της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» με μετάφραση σε όλες τις γλώσσες και υπηκοότητα μακεδονική (…) «Ο Κοτζιάς είπε ότι αυτό τους αρκεί, είναι μια επαρκής διαφοροποίηση ανάμεσα στη δική τους και στη δική μας Μακεδονία (…) «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν» η «δημιουργική λύση στην οποία κατέληξαν οι ειδικοί από τις δύο χώρες στο Σούνιο». Και οι μεν ειδικοί της άλλης χώρας φυσικό να είναι έμπλεοι χαράς για το Ίλιντεν, εμβληματικό σημείο αναφοράς του νεοπανσλαβισμού τους, η άνευ ορίων όμως ηλιθιότητα των δικών μας να το αποδεχθούν, έστω και αν αργότερα έκαναν πίσω, είναι εντελώς ανεξήγητη.
Το δημοψήφισμα στα Σκόπια κατεδάφισε την συμφωνία των Πρεσπών και έκαψε τα σχέδια των Δυτικών που γελοιοποιήθηκαν με τα προδημοψηφισματικά καμώματά τους.
Στα ήδη απόνερα των Πρεσπών παίζονται ακόμα παιχνίδια. Ζάεφ, Δημητρώφ, Τσίπρας, Κοτζιάς, Αμερικανοί, Γερμανοι, Νατοϊκοί και όλο το μοιραίο συναπάντημα επιμένουν ακόμη να νεκραναστήσουν το ντηλ που πνίγηκε στις λάσπες των Πρεσπών. Ευελπιστούμε ότι δεν θα του βγει!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.10.18

Δημογραφικό, απαιτεί σοβαρή πολιτική με γενναία κίνητρα.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στους εφιαλτικούς αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαιώνουν δυστυχώς τη δημογραφική = εθνική μας κατάρρευση.

Δεν έχουμε κανένα δείγμα ότι τα στοιχεία προβλημάτισαν, έστω κατ’ ελάχιστον, τις πολιτικές και πνευματικές μας ελίτ. Πάντως ακόμα και οι αγορές ταρακουνήθηκαν από αυτήν την «εικόνα».

«Η υπογεννητικότητα αποτελεί τραγωδία για την Ελλάδα» εκτιμά ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας. Δεν υπολείφθηκε και η γνωστή μας Moodys: «Οι εκτιμήσεις της χαμηλής ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία αντανακλούν εν μέρει τα δυσμενή δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας καθώς η χώρα έχει υποστεί σημαντικό κύμα μεταναστεύσεων κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

Η κρίση της εκπνέουσας δεκαετίας επέτεινε δραματικά τη συρρίκνωση των γεννήσεων όπως και η αρνητική μετανάστευση, το πολυσυζητούμενο brain -drain, εκροή χωρίς σκέψη επιστροφής, αφού η επίσημη Ελλάς σ’ αυτή τη περίοδο δεν εφήρμοσε κανένα πρόγραμμα επαναπατρισμού και αξιοποίησης όλων αυτών των νέων ανθρώπων. Μεταξύ 2011 – 2017 λιγοστεύσαμε κατά 355.000, και αν συνεχίζουμε με αυτούς τους ρυθμούς απομείωσης, το 2080 θα είμαστε μόλις 7,2 εκατ.

Με την πρέπουσα αγωνία κρούει τους κώδωνες του κινδύνου μετά λόγου γνώσεως πολλής η διακεκριμένη ερευνήτρια Ήρα Έμκε – Πουλοπούλου στο σημαντικότατο πόνημά της «Ο πληθυσμός της Ελλάδος υπό διωγμόν».

Το αριστεροειδές παραμύθι ότι όσο οι Έλληνες δεν γεννούν, τους υποκαθιστούν με την υπεργεννητικότητά τους οι αφροασιάτες (λαθρο)μετανάστες, είναι αφελές και άκρως επικίνδυνο. Αν τα πράγματα εξακολουθήσουν να ρέουν στους ρυθμούς αυτούς, οδηγούμεθα σε μια καταστροφική εθνική αλλοίωση και ευθεία και άμεση ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών. Όσο εμείς παραμένουμε θιασώτες των «ανοικτών συνόρων», ο τούρκος είναι φυσικό να αφήνει αφύλακτα τα χερσαία περάσματα στον Έβρο. Γενική διαπίστωση: κυκλώματα σκοπιανών, βουλγάρων, αλβανών – όλα τα άνθη του κακού – ασκούν το αδρά αμειβόμενο επάγγελμα του διακινητή των παρανόμων εντός Ελλάδος,.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Gérard Collomb τα βρόντηξε προχθές από την κυβέρνησή τους. Στο κείμενο της παραίτησής του χτυπά καμπάνες για το ολοκληρωτικά μη διαχειρήσιμο (totalement ingerrable) της κατάστασης με τη μετανάστευση: ««Κύριε Πρωθυπουργέ, αν έχω ένα μήνυμα να σας μεταδώσω - πήγα σε όλες αυτές τις συνοικίες, από τις βόρειες συνοικίες της Μασσαλίας, στη Μιράιγ της Τουλούζ, σε εκείνες που περιβάλλουν το Παρίσι, Κορμπέιγ, Ωλναί, Σεβράν – είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ υποβαθμισμένη και ο όρος τηςδημοκρατικής ανακατάληψης αποκτά όλο του το περιεχόμενο γιατί σήμερα σε αυτές τις γειτονιές επιβάλλεται ο νόμος του ισχυροτέρου. Τη δημοκρατία αντικατέστησε ο νόμος των διακινητών ναρκωτικών και ριζοσπαστών ισλαμιστών (τζιχαντιστών). Θα πρέπει να αποκαταστήσουμε εκ νέου την ασφάλεια σε αυτές τις συνοικίες. Αλλά πιστεύω ότι πρέπει να τις αλλάξουμε ριζικά. Όταν συνοικίες μετατρέπονται σε γκέτο, φτωχαίνουν, δεν είναι δυνατόν να μην συναντήσουμε δυσκολίες και ως εκ τούτου (...) απαιτείται μια συνολική θεώρηση επειδή ζουν δίπλα-δίπλα και να πω, εγώ φοβάμαι ότι αύριο θα ζουν ο ένας απέναντι στον άλλο και αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα»(…). «Πρέπει να καλωσορίσουμε μερικούς από τους νεοεισερχόμενους αλλά να μην τους εγκαταστήσουμε στις πόλεις για τις οποίες μόλις μίλησα, διαφορετικά η κατάσταση θα γίνει τελείως μη διαχειρίσιμη» (μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Από τα ψιλά των εφημερίδων: «ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. Κανέναν πρόσφυγα από το πρόγραμμα μετεγκατάστασης που προωθεί ο ΟΗΕ δεν θα δεχθεί φέτος η Δανία». Σε άλλο, αντίθετο μήκος κύματος, κινείται η αποκληθείσα «Δανία του Νότου».

Οι Δανοί πάντως διακόπτουν την υποδοχή τών ούτως ή άλλως ελαχίστων εκατοντάδων. Καμία σύγκριση με τις χιλιάδες που εισβάλλουν διά των ανοικτών ελληνικών συνόρων εδώ.

Το «Διά ταύτα» της κυρίας Έμκε – Πουλοπούλου ανοίγει παράθυρο ελπίδας υπό προϋποθέσεις που θα εμπεδώνουν ένα κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον ευνοϊκό για τη δημιουργία οικογενείας, απόκτηση παιδιών, παραμονή των νέων στο τόπο μας:

«Υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα να σταματήσει η κατάρρευση και να επιβραδυνθεί ο ρυθμός γήρανσης, αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή γενναίων κινήτρων για την ενίσχυση της γονιμότητας και τον περιορισμό της αποδημίας. Αλλά όχι έτσι απλά. Υπάρχει άμεση ανάγκη για μια υπεύθυνη, συντονισμένη, σοβαρή δημογραφική πολιτική, που θα έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ευνοϊκού για τη δημιουργία οικογένειας, την απόκτηση παιδιών και την παραμονή των νέων στον τόπο μας. Πρέπει, δε, να γίνει κατανοητό ότι η χρησιμοποίηση μεταναστών και προσφύγων για τη βελτίωση του δημογραφικού προβλήματος, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική και δημογραφική αλλοίωση»(...).

«Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συντονίζει τη στρατηγική για το Δημογραφικό, π.χ. ένα υπουργείο Οικογενειακής Πολιτικής ή ένα Γραφείο Δημογραφικής Πολιτικής της Βουλής. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια πολιτική είναι η ανάπτυξη με ρυθμό τουλάχιστον 2%, ώστε να μπορεί να βοηθήσει και στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».

Και ακροτελεύτιον το ευαγγελικόν: «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»! (Μάρκ.4,9).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.10.18

Ισχύει μια συμφωνία που απορρίπτουν και οι δύο λαοί;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι πολίτες των Σκοπίων κατέφεραν ένα ηχηρότατο βαρύ ράπισμα με την αποχή τους της περασμένης Κυριακής στους περίδοξους «προστάτες» τους. Λυτοί και δεμένοι, ζωντανοί και «κατεψυγμένοι» δυτικοί ηγέτες αποδύθηκαν σε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ της εθνικά απαράδεκτης για μας συμφωνίας των Πρεσπών.

Έπεσαν καταπάνω τους δυνάμεις και υπερδυνάμεις και δεν υπέκυψαν ούτε στο δέλεαρ, ούτε στις πιέσεις. Δεν μας διαφεύγει πάντως ότι οι απέχοντες είναι κατ’ τα άλλα ανθελληνικότεροι των μετασχόντων.

Οι γελοιογράφοι – ασφαλώς όχι όλοι – είναι συχνά σοφότεροι από τους «σοφούς συζητητάς του αιώνος τούτου». Δείγμα ο Κώστας Μητρόπουλος (ΝΕΑ 28/9/18). Βάζει τον Ερντογάν απέναντι στο δικό μας, όπου ο τούρκος του λέει : «Δώσατε μια χαρά τη Βόρεια Μακεδονία! Με το Ανατολικό Αιγαίο, τι ζόρι τραβάτε Αλέξη;». Ο κ. Τσίπρας αποκρίνεται: «Ξεμείναμε Ταγίπ από Λίμνες! Οι Πρέσπες πλέον δεν πλησιάζονται». Οπότε παρεμβαίνει ξαφνικά ο «θριαμβευτής» των Πρεσπών εξοχώτατος ΥπΕξ: «Ψάχνουμε βέβαια»! «Ψάχνονται», δεν ψάχνουν οι δράστες. Ο λαός όμως δεν τους «ψάχνει» πια. Τους ξέρει πολύ καλά…….

Από τις απόρρητες συνομιλίες των ηγετών ΠΓΔΜ (27/1/18 και 19/5/18 – «Καθημερινή» 2/10/18) το συμπέρασμα των συνομιλητών (Ιβανώφ, Ζάεφ, Δημητρώφ κλπ.) είναι σαφές ότι πρέπει να βιαστούν να κλείσουν καθώς αποτελεί «ευνοϊκή συγκυρία ότι στην εξουσία [της Ελλάδος] είναι η Αριστερά»! Θυμηθείτε εδώ τον Ανιέλι: «Υπάρχει μια αριστερά πού μας είναι πιο χρήσιμη από τη δεξιά…Μάς κάνει όλα που δεν μπορεί να μάς κάνει η δεξιά»!

Δέστε και που εντόπισε ο Ιβανώφ την ευνοϊκή συγκυρία: «Ο Τσίπρας είναι θετικότερος από τον Παπανδρέου. Θέλει λύση.Δεν ορκίσθηκε ενώπιον της Εκκλησίας, είναι πιο ελεύθερος»!

Ενώ αποκαλυπτικότατος ο Δημητρώφ μάς πληροφορεί: «Η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Είναι έτοιμη να ονομάσει την μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα μακεδονική/πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας του Ίλιντεν».

Άρα η παράδοση των τιμαλφών μας είχε προσυμφωνηθεί πριν από τις Πρέσπες. Εκεί οι δικοί μας πήγαν «σαν έτοιμοι από καιρό». Αρμόδιοι ξένοι επιστήμονες που γνωρίζουν ιστορία όπως ο Stefan Troebst, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, πολιτιστικής ιστορίας Ανατολικής Ευρώπης με ειδίκευση στην ΠΓΔΜ, θεωρεί «ακατανόητη από ελληνικής σκοπιάς την αποδοχή του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία» για το μόρφωμα των Σκοπίων» και επισημαίνει: «Αν υπάρχει μια βόρεια Μακεδονία, γίνεται η υπόθεση ότι υπάρχει και μια νότια. Αυτό εγείρει το ερώτημα κατά πόσο και οι δύο «πηγαίνουν πακέτο» και πρέπει κατά κάποιον τρόπον να ενωθούν ανάλογα»!!!

Και επειδή οι Έλληνες κολλήσαμε στον αστερισμό του «δεν διεκδικούμε τίποτε», ενώ οι γείτονές μας τούρκοι, βούλγαροι, σκοπιανοί, αλβανοί διεκδικούν από μάς τα πάντα, αντιλαμβάνεσθε ότι ανοίγουμε την όρεξή τους και τον ασκό του Αιόλου.

Οι σκοπιανοί πολίτες με την συντριπτική αποχή τους απονομιμοποίησαν απολύτως την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Ζάεφ και οι διεθνείς προστάτες του έπαιξαν και έχασαν. Οι σχεδιασμοί νεκρανάστασής της, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, εκτιμούμε ότι δεν πρόκειται να την αναστήσουν, δεν πρόκειται να έχουν καλό τέλος.

Δεν μπορεί ποτέ να ισχύσει μια συμφωνία την οποία δεν την θέλουν και οι δύο λαοί.

Βεβαίως «το βασικό μας πρόβλημα είναι», όπως έγραψε πρόσφατα ο γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, «ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία στην οποία ζουν».

Για το ελληνικό πολιτικό προσωπικό στη μέγιστη πλειοψηφία του βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει…….

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Γι’ αυτά πολεμήσαμε»!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κατά το άρθρο 24 παράγραφος 6 του Συντάγματος «τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το κράτος». Είναι εκτός συναλλαγής.

Αλλά μ’ αυτήν την κυβέρνηση όλα επιτρέπονται! Όλα πουλιούνται! Πουλιούνται τρόπος τού λέγειν, στην πώληση υπάρχει και αντίτιμο, εδώ παραχωρούνται δωρεάν. Χαρίζονται. Έτσι απεκαλύφθη τυχαία ότι οι, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, κυβερνώντες παρέδωσαν στο Κατοχικό Ταμείο όλα τα μνημεία, όλους τους ανεκτίμητους διαχρονικούς θησαυρούς του Ελληνισμού.

Για να εκτιμήσουμε τη βαρύτητα του κακουργήματος πάμε λίγο πίσω στην αγωνιζόμενη για την αποτίναξη τουρκικού ζυγού πατρίδα μας.

Ο λόγος στον γενναίο Μακρυγιάννη:
«Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα και ένα βασιλόπουλο, ατόφια, φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν.
Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα’ χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στο Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων. Χίλια τάλλαρα γύρευαν.
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα, αυτά και δέκα χιλιάδες τάλλαρα να σας δώσουν, να μην καταδεχτήτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε!»

Γι’ αυτά πολέμησαν οι πατέρες μας, να μην καταδεχτούμε να βγουν από την πατρίδα μας, όχι να τα παραδώσουμε στα κοράκια της διεθνούς σωματεμπορίας.

Ακυρώστε αμέσως την (ακατ)ανόητη απόφασή σας, εθελόδουλοι.
Δυστυχώς η εθελοδουλεία δεν έχει όρια και τελειωμό. Τελευταίο περιστατικό: η μετονομασία της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, για να εξευμενίσουν και πάλιν και πολλάκις τους γενοκτόνους της Άγκυρας, σε Καταστροφή!...
Οι κατά Στάθην «Λιακοφίληδες» και η αλήστου μνήμης Ρεπούση του «συνωστισμού» κινούν τα δόγματα και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων. Θα επικαλεστούμε και πάλι την επιτακτική ανάγκη ενοποίησης των Γενοκτονιών (Ποντίων, Μικρασιατών, Θρακιωτών) σε Μία, την Γενοκτονία του Ελληνισμού τής καθ’ ημάς Ανατολής.

Όσο περνάει ο καιρός και ο εθνομηδενισμός στην Εκπαίδευση, στα ΜΜΕ, στους θεσμούς, στην κοινωνία, γίνεται καθεστώς, οι αντιστάσεις σμικρύνουν, η επιθετικότητα του εχθρού αποθηριώνεται και είναι ζήτημα χρόνου να υψώσουμε λευκή σημαία. Να παραδοθούμε!

Ωστόσο «Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, / πέρασαν, θα’ ρθούνε, θα περάσουν. / Κριτές θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι και οι νεκροί» (Παλαμάς).

Οι αγέννητοι και οι νεκροί είναι κατ’ εξοχήν άτεγκτοι. Ας διδαχτούμε από τους Δασκάλους του Γένους. Ο Γιώργος Σεφέρης, ο νομπελίστας ποιητής μας (αλήθεια γιατί έχουν στις μέρες μας σιγήσει οι ποιητές μας;) ανήκει στους νεότερους Δασκάλους του Γένους. Εδώ δέχεται το «πείραγμα» από έναν ξένο συνομιλητή του:

«Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;"

Και η πεντακάθαρη και πληρωμένη απόκριση του Ποιητή:
«Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου".

Πόσοι σήμερα στο δημόσιο βίο της χώρας (συμπολίτευση, αντιπολίτευση) αισθάνονται το χρέος να μιλήσουν τη γλώσσα του Σεφέρη;

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

1.10.18

«Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι…θριαμβευτές των Πρεσπών σκοπιανοί ασκούν σήμερα υπέρτατο δημοκρατικό δικαίωμά τους τη συμμετοχή τους σε Δημοψήφισμα. Το ότι οι αλβανοσλάβοι γείτονες καλούνται στις κάλπες να εγκρίνουν, ή να απορρίψουν τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ τιμά την ηγεσία τους. Ενώ συνιστά ντροπή για τις δικές μας πολιτικές ηγεσίες, την συμπολίτευση που το «στρίβει διά του αρραβώνος» και την αντιπολίτευση που διστάζει ακόμη να υψώσει σημαία της το Δημοψήφισμα!
Στο μεταξύ ο Ζάεφ κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο εξοκείλλει, παρεκτρέπεται, αποχαλινώνεται, στον ψευδομακεδονισμό του. Έχοντας δίπλα του πάνδημη σχεδόν την ηγεσία της Δύσεως (ακόμη και τους κατεψυγμένους τύπου Μπους) κομπάζει ότι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» του είναι μία, ενώ των άλλων είναι Βόρεια Ελλάδα και Δυτική Βουλγαρία. Επαίρεται ότι «Πενς και Μακρόν επιβεβαίωσαν ότι έχουμε ένα κράτος, έναν “μακεδονικό ” λαό και μία “μακεδονική” γλώσσα που αναγνωρίζεται από όλο τον κόσμο»!
Η ούτως ή άλλως ετεροβαρής και εθνικά προδοτική συνθήκη των Πρεσπών παρουσιάζεται με προκλητική αναίδεια από τον Ζάεφ και τα φερέφωνά του. Οι ημέτεροι πρωτεργάτες της τηρούν αιδήμονα σιγήν και έναντι του αυθάδους σκοπιανού, αλλά και έναντι των «χαζοχαρούμενων» δυτικών αρχηγών κρατών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.
Πού είναι η εξωτερική μας πολιτική; Να ενημερώσει τους ξένους, να αποτρέψει μοιραία ολισθήματά τους, να τους πει την αλήθεια, να τους επαναφέρει στην τάξη και εν πάση περιπτώσει να προστατέψει τα ελληνικά κεκτημένα. Υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός και κάποιος οδικός χάρτης που να υπηρετεί τους θεμελιώδεις εθνικούς μας στόχους; Υψώνονται ανοιχτά μέτωπα, πέραν του μόνιμου τουρκικού, μπάχαλο γίνεται με το σκοπιανό, ενώ ανοίγει με τσάμικο το αλβανικό. Το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής δεν συνήλθε εδώ και 14 μήνες. 
Ένα μόνιμο Συμβούλιο εθνικής Ασφαλείας είναι ακόμη ευχή ανεκπλήρωτη. Λείπει ένα σοβαρό όργανο θεσμικό, το οποίο να παράγει αφ’ ενός και να παρακολουθεί και να ελέγχει εφ’ ετέρου την παραγόμενη εξωτερική πολιτική. Προτείνεται ήδη με νομοσχέδιο κάτι ανάλογο. Να ολοκληρωθεί το συντομότερο. Αλλιώς θα συνεχίσουν να αυτοσχεδιάζουν οι Κοτζιάδες.
Η Μόρια προκαλεί αποτροπιασμό. Αλλά μεγαλύτερο αποτροπιασμό πρέπει να προκαλούν τα ανοικτά σύνορα. Και ακόμη περισσότερο αυτός ο αποτροπιασμός πρέπει να αντανακλά στους μεγαλόσχημους του πλανήτη, που αντί να εγγυώνται θεσμούς και δημοκρατίες και ανάπτυξη στις χώρες προέλευσης των δυστυχών (λαθρο)μεταναστών θάλπουν δι’ ίδια συμφέροντα τον αυτοξεριζωμό τους και αφήνουν να λεηλατηθούν οι πατρίδες τους.
Ξιφουλκεί κατά παντός ελληνικού ο ψευδομουφτής της Ξάνθης κραδαίνοντας τις 18.000 ψήφους της μειονότητας - φανταζόμενος ότι και τους έχει στο τσεπάκι του:
«Εμείς πλέον σε αυτή τη κοινότητα μάθαμε να κινούμαστε από κοινού. Ως Ξάνθη σε περίπτωση που θέλουμε, μπορούμε να κατευθύνουμε περίπου 18.000 ψήφους στο κόμμα που θέλουμε (…) Εμείς ως μειονότητα με τους ψήφους μας δώσαμε μεγάλη στήριξη στον κ. Τσίπρα. Δεν θέλουμε αυτή η στήριξη να επιστρέψει ως χαστούκι».
Και η … απαραίτητη απειλή:
«Αφού το ελληνικό κράτος θέλει αντίδραση, θα έρθει ο καιρός της αντίδρασης»!!!
Τελικά όταν δεν αντιδρά το κράτος στις έκνομες αθλιότητες κάποιων, αντιδρά το … παρακράτος των ψευδομουφτήδων.
Η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες. Για την ώρα με διάφορα τρικ φουσκώνει το πλεόνασμα σε υπερπλεόνασμα. Πώς; Αναστέλλει τις δημόσιες επενδύσεις, καθυστερεί τα επιδόματα, παγώνει τις επιστροφές φόρων. Ταχυδακτυλουργικές μέθοδοι…
Ο Ρωμαίος μιμογράφος Δέκιμος Λαβέριος (106-43 π.Χ.) έκανε μια διαχρονικής αξίας έκκληση στους συμπολίτες του άκρως επίκαιρη διά τα καθ΄ ημάς: «Porro Quirites, libertatem perdimus!»(Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!).
Χρειαζόμαστε πολύ τέτοια αφυπνιστικά μηνύματα -καμπανάκια. Παρακολουθούμε την ανάλυση τού Thomas Franc. Τα είπε αγγλιστί στους συμπατριώτες του αμερικανούς και τα επανέλαβε γαλλιστί για τους ευρωπαίους με τον εύγλωττο τίτλο Pourquoi les riches votent a gauche = Γιατί οι πλούσιοι ψηφίζουν Αριστερά? Αυτή η επισήμανση ταιριάζει απόλυτα σε εμάς.
Εύστοχο σχόλιο του μεταφραστή: «Ο σύγχρονος στρατευμένος αριστερός βρίσκεται στους αντίποδες του βυζαντινού στρατευμένου: Εκείνος εντασσόμενος στη Διοικούσα Εκκλησία ή στον μοναχισμό μοίραζε την περιουσία του στους φτωχούς. Ετούτος, δημιούργημα των «Φώτων», λατρεύει τον εαυτό του και κρύβει τη σκληροκαρδία του ανάγοντας το πρόβλημα της φτώχειας αποκλειστικά σε υπόθεση του κράτους. Έτσι μπορεί να θησαυρίζει, να έχει καταθέσεις στο εξωτερικό, να επενδύει σε “αρπακτικά” όπως η Black Rock κ.τ.τ…».
Ο συγγραφέας «ανακρίνεται» από δημοσιογράφους τής Figaro. Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής:
Ερώτηση:«Είναι η νεοφιλελεύθερη αριστερά που ευθύνεται για τη θεαματική αύξηση των λαϊκιστικών κομμάτων;»
Απάντηση: «Ξεκάθαρα έχουν εγκαταλείψει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Όταν ο Μπιλ Κλίντον το έκανε για πρώτη φορά, θεωρήθηκε μια ιδιοφυής απόφαση, ένα είδος φωτισμένου φιλελευθερισμού για τον 21ο αιώνα. Οι Δημοκρατικοί έχουν ταυτιστεί με τους δημιουργικούς τομείς όπως η Wall Street και η Silicon Valley, με τους νικητές της κοινωνίας. Οι Clinton & Co εφεύραν την αριστερά των πλουσίων. Και το έκαναν με βάση το λαμπρό δόγμα ότι τα μέλη των εργατικών τάξεων δεν είχαν να πάνε “πουθενά αλλού”, κανέναν άλλο να ψηφίσουν. Το έργο των δεξιών λαϊκιστών είναι να προσφέρουν στους ανθρώπους αυτούς έναν άλλο χώρο για να πάνε».(Ο σχολιασμός και η μετάφραση του παραθέματος τού Ε. Νιάνιου).
«Καιρός τού ποιήσαι»!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

25.9.18

Κόντρα στους προβατόσχημους εμπόρους της εσωτερικής & διεθνούς δυστυχίας

του Στέλιου Παπαθεμελή* 

Να σταθούμε λίγο στην πρόσφατη δήλωση τού Δαλάϊ Λάμα που έγινε στην Στοκχόλμη για τους πρόσφυγες: «Η Ευρώπη ανήκει στους Ευρωπαίους. Δεχθείτε τους πρόσφυγες των οποίων απειλείται αληθινά η ζωή τους. Βοηθήστε τους, εκπαιδεύστε τους (…) Η Δύση να φέρεται ανθρώπινα στους ικέτες. Αλλά οι ικέτες να επιστρέφουν στις πατρίδες τους και να αναπτύξουν τη δική τους χώρα». 

Η τοποθέτηση αυτή αφαιρεί κάθε προσωπείο απ’ τους πλεονάζοντες και κατά κανόνα ακριβοπληρωμένους προβατόσχημους εμπόρους της διεθνούς δυστυχίας. Είναι οι περιβόητες ΜΚΟ με ιθύνοντα νουν τον διεθνή «φιλάνθρωπο» Τζωρτζ Σόρος. 

Ο ειρημένος εξοστρακίσθηκε από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ουγγαρία, λόγω αποδεδειγμένων εκνόμων δράσεων της οργάνωσής του Open Society. Σε μια έξαρση της αντιδικίας του με τον πρωθυπουργό της χώρας του βάλθηκε να τον ταπεινώσει. Χρησιμοποίησε τις γνωστές προσβάσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο πειθήνιο ενεργοποίησε τη διαδικασία του άρθρου 7 κατά της Ουγγαρίας. Με ψήφους 448 υπέρ και μόνο 197 κατά, ξεκίνησε μια αγνώστου διάρκειας διαδικασία που ενδέχεται να οδηγήσει σε ακύρωση του δικαιώματος ψήφου από την Ουγγαρία. 

Στον Όρμπαν δόθηκαν μόλις 6 λεπτά ομιλίας, ενώ ευκαίρως – ακαίρως σε άλλους δίνεται πολλαπλάσιος χρόνος. 

Τα παπαγαλάκια του ευρωμηδενισμού πανηγύρισαν πάντως διότι κατ’ αυτούς «η Ευρώπη της δημοκρατίας, της ελευθερίας, του κράτους δικαίου έδωσε ένα πρώτο μάθημα στον Ούγγρο απόστολο του ανελευθερισμού». 

Ο Όρμπαν είναι εκλεγμένος κυβερνήτης της χώρας του με υψηλό ποσοστό 49% . Πράξεις και παραλείψεις του ασφαλώς και υπόκεινται σε κριτική. Ο γράφων επέκρινε δριμύτατα τη στήριξη που έσπευσε να παράσχει πρόσφατα στον ψευδομακεδονισμό τού Ζάεφ. Επικρίνεται η στάση του επίσης απέναντι στα ΜΜΕ και τους δικαστές της Ουγγαρίας. 

Εδώ έχουμε επιδοτούμενο ισλαμοεποικισμό. Επιδοτούμε με 400 € μηνιαίως κάθε ενήλικα λαθρομετανάστη και με 250 € κάθε παιδί του… 

Και βιώνουμε επίσης ένα εφιαλτικό πρόβλημα δημογραφικής συρρίκνωσης. Όπως μας προειδοποιούν οι αμείλικτοι αριθμοί, φθάσαμε να μετρούμε σε απόλυτους αριθμούς 130.000 θανάτους ετησίως και μόνον 90.000 γεννήσεις. Ξέχωρα όμως το άλλο δράμα: αποδημούν τα παιδιά μας λόγω της ανικανότητος των ηγεσιών μας να τούς εξασφαλίσουν συνθήκες αξιοπρεπούς εργασίας και υποκαθίστανται από αφροασιάτες μουσουλμάνους. Οι τελευταίοι, εκτός απειροελαχίστων εξαιρέσεων, δεν είναι πρόσφυγες αλλά κοινοί λαθρομετανάστες. Αυτοί όλοι πρέπει να οδηγηθούν στις πατρίδες τους που εγκατέλειψαν. Είναι, όπως δήλωσε ο Δαλάϊ Λάμα, κατ’ εξοχήν χρήσιμοι εκεί. Εδώ είναι «άχθος αρούρης» κατά τον Όμηρο. 

Μία σοβαρή κυβέρνηση, αν και οψέποτε αποκτήσουμε στην Ελλάδα, πρέπει κατ’ απόλυτη προτεραιότητα να καταπιασθεί με την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. 

Τίποτε το εξιδιασμένο δεν μπορεί να εντοπίσει κανείς στο λόγο του Ούγγρου πρωθυπουργού στο Στρασβούργο: 

«Έχουμε και θα έχουμε συζητήσεις. 

Έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις για τον χριστιανικό χαρακτήρα της Ευρώπης, το ρόλο των εθνών και των εθνικών πολιτισμών. 

Βλέπουμε διαφορετικά την αρχή και την αποστολή της οικογένειας και η αντίθεση μας είναι μετωπική στο ζήτημα της μετανάστευσης. 

Αν θέλουμε πραγματικά την ενότητα στην ποικιλομορφία μας, τότε οι διαφορές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως πρόσχημα για τον στιγματισμό μιας χώρας και τον αποκλεισμό της από τη λήψη κοινών αποφάσεων». (Πηγή: https://lesobservateurs.ch/2018/09/12/viktor-orban-denonce-le-chantage-de-lue-discours-complet/-Μτφρ. Ε.Νιάνιος). 

Στον αντίποδα των όσων έγιναν στο Ευρωκοινοβούλιο, ο λόγος του Προέδρου της Δημοκρατίας στο 6ο Συμπόσιο «Athens Democracy Forum» (17.9.18) με θέμα την διάρθρωση των πολιτικών και των θεσμικών αντηρίδων της δημοκρατίας με την επικυριαρχία τού «οικονομικού» επί τού «θεσμικού» και των ακραίων εκφάνσεων του νεοφιλελευθερισμού. 

Αντιθέτως προς το γενικό συμφέρον, το Δημόσιο Συμφέρον εκπορεύεται όχι από την κοινωνία των πολιτών, αλλ’ από την πολιτική κοινωνία. 

Και μόνον η ετυμολογική του καταγωγή – πέρα, δηλαδή και έξω από την όλη θεσμική και πολιτική διαδρομή του, από την αφετηρία του ως σήμερα – αποτελεί αψευδή μαρτυρία περί αυτού. Και τούτο διότι, με βάση την ετυμολογία, το Δημόσιο Συμφέρον δεν εκπορεύεται τόσο από το εν γένει κοινωνικό σύνολο, αλλ’ από τον «δήμο». Δηλαδή από την οργανωμένη θεσμικώς, και υπό δημοκρατικούς όρους, κρατική εξουσία. 

Στο καθεστώς νομοθέτησης υπό Μνημόνια αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας ο εθνικός νομοθέτης, καταλήγει ο Πρόεδρος, «χάνει ακόμη και βασικά στοιχεία της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που του αναγνωρίζει το Σύνταγμα κατά την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας, με τη μετατροπή και τη μετάλλαξη της ευχέρειας αυτής σε δέσμια αρμοδιότητα επίτευξης αμιγώς δημοσιονομικών στόχων μέσω κανόνων δικαίου». 

Η Handelsblatt (17/9/18) θυμίζει την περίπτωση τού επικεφαλής τού ΔΝΤ (2008-2015) Ολιβιέ Μπανσάρ, λάβρου υπέρ των ακραίων περικοπών, την μεταμέλειά του (έκθεση Μπανσάρ-Ντάνιελ Λι,2013). Και καταλήγει: «Η κρίση στις ιδιαίτερα πληγείσες χώρες του Νότου θα ήταν συντομότερη και λιγότερο βαθιά, αν οι Βρυξέλλες και η Φρανκφούρτη είχαν ακούσει νωρίτερα τα επιχειρήματά τους». 

Στερνή τους γνώση, να την είχαν πρώτα. Αλλά ούτε τώρα δείχνουν να την απέκτησαν... 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

24.9.18

Θα επιτρέψουμε «να γίνει σκουπίδι η μάνα μας Μακεδονία»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το 1992-93 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απεπειράθη να προβλέψει ότι το όνομα Μακεδονία «σε ένα, ή το πολύ σε δέκα χρόνια θα ξεχασθεί». Η πραγματικότητα τον διέψευσε παταγωδώς, καθώς 25 χρόνια μετά δείχνει να διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι. Ο Κυριάκος ωστόσο ήταν σαφής το Σάββατο στην Δ.Ε.Θ. όταν δήλωνε ότι «δεν πρόκειται να κυρώσει την εθνικά επιζήμια Συμφωνία των Πρεσπών, ούτε τώρα ως αντιπολίτευση, ούτε στην επόμενη Βουλή ως κυβέρνηση». Αν και ελλειπτική αυτή η διατύπωση, ξεσήκωσε από τις καρέκλες τους το ακροατήριό του στο Βελλίδειο, που τον καταχειροκρότησε όρθιο για αρκετά λεπτά. Οι ψηφοφόροι είναι αγνοί, οι πολιτικές ηγεσίες αποδεικνύονται συχνά κίβδηλες…

«Πριν αλέκτορα φωνήσαι», όμως, στη συνέντευξή του της Κυριακής (16/9) τα είπε «μητσοτακικά»: Συμφωνεί με τη σύνθετη ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», διευκρίνισε όμως ότι δεν συμφωνεί με τη «μακεδονική γλώσσα και εθνότητα». 

Κάποιοι στη Ν.Δ. που καταλαβαίνουν να κάνουν ένα φροντιστήριο στον αρχηγό τους. Θα τον προστατεύσουν και αυτόν και την πατρίδα από λάθη μοιραία, βαρύτερα των εγκλημάτων.

Αν τους χαρίσεις το όνομα και το πάρουν με το κόλπο της «σύνθετης», την επομένη το συνθετικό θα έχει εξαφανισθεί και θα μείνει μόνο το «Μακεδονία». Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων, το ζούμε με τις «Πρέσπες». Κάθε μέρα και πιο εμπρηστικά και ο Ζάεφ και ο πάσα ένας ηγετίσκος της Δύσεως, όλοι τους, χρησιμοποιούν το σκέτο «Μακεδονία».

Παραδέχεται ο πρόεδρος της Ν.Δ. ότι: «η σύνθετη ονομασία ενοχλεί, αλλά είμαι ρεαλιστής». Ρεαλιστής ωστόσο δεν είναι αυτός που γνωρίζει και αναγνωρίζει τις οδυνηρές συνέπειες των επιλογών του και παρά ταύτα εμμένει σ’αυτές, αλλά εκείνος που αρνείται να υποκύψει.

Αλιεύουμε και μιαν ακροτελεύτια, αλληλογρονθοκοπούμενη φράση: «Την επόμενη ημέρα η μεγάλη μάχη θα πρέπει να είναι η ταυτότητα και η γλώσσα. Το όνομα θα ξεχασθεί πολύ γρήγορα».

Εδώ αντιγράφει τον πατέρα του. Αλλά στο «δια ταύτα» καταλήγει: «Αφού υπάρχει η μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, πολύ σύντομα θα λέγονται Μακεδονία»! Άρα οφείλει να περάσει στην αντεπίθεση. Όπερ έδει δείξαι!

Όλη η ιστορία των Πρεσπών είναι μια τρύπα στο νερό για την Ελλάδα και ένα ξεπούλημα ιερών και οσίων του Ελληνισμού.

Η κυβέρνηση, μας παρέδωσε αμαχητί και η αντιπολίτευση δηλώνει εξ ορισμού ανίκανη να μας προστατεύσει. Δεν θα κυρώσει, μας λέει, ο Κυριάκος την «εθνικά επιζήμια» συμφωνία, ούτε τώρα, ούτε μετά, αλλά αν την κυρώσουν οι αντίπαλοί του, αυτός μετά δεν θα την ακυρώσει!

Στην κοινή λογική, στην αριστοτελική λογική, αυτός ο τρόπος σκέπτεσθαι λέγεται παραλογισμός.

Η ηγεσία της Ν.Δ. πρέπει να επανεξετάσει την απόφασή της. Και οι μεν ξένοι όψιμοι ή παλαιότεροι φίλοι των Σκοπίων δεν γνωρίζουν ιστορία, ούτε και νοιάζονται για την αλήθεια, εμείς όμως; Οι βουλευτές μας πως θα κυρώσουν με την ψήφο τους αυτό το έκτρωμα, το οποίο ξεχειλίζει δουλείες και υποθήκες σε βάρος του Ελληνισμού «νυν και αεί και εις τους αιώνας»;

Θα επιτρέψουμε «να γίνει σκουπίδι η μάνα [μας] Μακεδονία»; (Καβάφης, Η μάχη της Μαγνησίας, Α’, σ.36).

Παρελαύνουν αράδα οι Δυτικοί «σωτήρες» των Σκοπίων. Προχθές ο αμερικανός ΥΕθΑ Μάτις, κατέληξε με την ίδια επωδό για τη Ρωσία που επιχειρεί να παρέμβει στο δημοψήφισμα [ενώ οι ΗΠΑ αθώα περιστερά, δεν παρεμβαίνουν]. Αλλά ο Ζάεφ «άδειασε» τον αμερικανό: «Δεν υπάρχουν στοιχεία για ενδεχόμενη παρέμβαση της Μόσχας και η Ρωσία είναι φίλη της Μακεδονίας»! Κόκκαλο ο Μάτις…

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

20.9.18

Όροι Μνημονίων και Πρεσπών επονείδιστοι. Επιβάλλονται μόνον μετά από στρατιωτική ήττα

Του Στέλιου Παπαθεμελή* 

Και στο Καστελόριζο το 2010 με ΓΑΠ και στην Ιθάκη (2018) με Τσίπρα «η επιπολαιότητα (ή το θράσος ) τρομάζει: Λανσάρεται η συνθηκολόγηση σαν θρίαμβος, η ντροπή σαν περηφάνια, η κοινωνική δεινοπάθηση σαν στρατηγικό κατόρθωμα»(Χρ. Γιανναράς,Καθημερινή,2/9/18). 

Προηγήθηκαν τα περιώνυμα Μνημόνια με τους απίθανους όρους τους: 

«Οι όροι των Μνημονίων ήταν όροι επονείδιστοι που δεν επιβλήθηκαν σε καμιά άλλη χώρα και που κανονικά υπογράφονται μόνο μετά από μια στρατιωτική ήττα»(Μίκης Θεοδωράκης,Βήμα,2/9/18). 

Δεν ενήργησαν «ευσχημόνως και κατά τάξιν» ορισμένα τουλάχιστον όργανα της τάξεως στη Θεσσαλονίκη. Αστυνομικοί με αντιασφυξιογόνες μάσκες δρώντες εκ του ασφαλούς αντιπαρατάχθηκαν απέναντι σε νομοταγείς Πολίτες, οικογένειες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένους ως να επρόκειτο για εγκληματίες. Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί οφείλουν να λογοδοτήσουν και να υποστούν τις δέουσες κυρώσεις. 

Απτόητος ο ΥπΕξ. Ν. Κοτζιάς αφού «έλυσε» το σκοπιανό, είναι πανέτοιμος – αν και καθυστέρησε λίγο, να «λύσει» τώρα το αλβανικό. Με τον ίδιο τρόπο: την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδος. Το απεκάλυψε προχθές στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων. Συζητάει, είπε, μία δέσμη 10 θεμάτων, μεταξύ των οποίων και την «οριοθέτηση των συνόρων». Δεν είναι καλά ο άνθρωπος…γιατί το άλλο ότι όρισε τα εγκαίνια του Ελληνικού Προξενείου στη Σμύρνη παραμονή του κακουργήματος των Σεπτεμβριανών του 1955. Τι σοφόν; Αδίστακτοι «Μουσταφάδες» έβαλαν τα μαχητικά τους να υπερίπτανται από το «σημείο» την ώρα που Κοτζιάς-Τσαβούσογλου εγκαινίαζαν το Προξενείο. Ελληνική αντίδραση: ανεβλήθη για το …μέλλον! 

Από την εποχή Σημίτη με το κυρίαρχο δόγμα του «η εποχή των πολέμων έχει τελειώσει» άρχισε διευρυνόμενο επικινδύνως το χάσμα της εθνικοαμυντικής μας ισορροπίας με τον εξ ανατολών προαιώνιο εχθρό μας, ο οποίος όμως ανήγαγε την στρατιωτική θωράκισή τους σε υπέρτατη προτεραιότητα. 

Δεν τον παίρνει και δεν τον«βολεύει» τον Ερντογάν η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Καιεπικεντρώνει εσχάτως τον στόχο του στην τελωνειακή αναβάθμιση των σχέσεων Άγκυρας – Βρυξελλών και σε κατάργηση της βίζας. Οι ημέτεροι δυστυχώς εγκρίνουν και επαυξάνουν τα τουρκικά αιτήματα που γενόμενα αποδεκτά ισχυροποιούν αφάνταστα τις θέσεις του εχθρού χωρίς κανένα αντιστάθμισμα. Παράδειγμα: με μόνη την τελωνειακή αναβάθμιση οι εμπορικές ανταλλαγές Ευρώπης - Τουρκίαςαπό 150 δισ. € γίνονται αμέσως 300 δισ. € ετησίως! Προς άμεση βλάβη ανταγωνιστικών ελληνικών προϊόντων. 

Η Μέρκελ όπως και ο κ.Τσίπρας είναι αναφανδόν υπέρ των ανοικτών συνόρων. Αλλά ήδη εξ αιτίας τους έχουμε φορτωθεί κάπου 1.000.000 αφροασιάτες μουσουλμάνους λαθρομετανάστες. Θα συμφωνείτε νομίζουμε ότι δεν αντέχουμε και άλλους! 



Η Σάρα Βάνγκενκνεχτ, η νέα αρχηγός της ενοποιημένης Αριστεράς στη Γερμανία (Συμμαχία Linke, Πράσινων,SPD), υποστηρίζει: «Είμαστε υπέρ του δικαιώματος ασύλου και το υπερασπιζόμαστε. Πρέπει να υπάρχουν ανοικτά σύνορα για τους διωκόμενους. Αλλά το άνοιγμα των συνόρων για όλους δεν είναι ρεαλιστικό. Η απώλεια ελέγχου, η οποία έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 2015, άλλαξε τη χώρα αυτή και όχι προς το καλύτερο. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί ξανά(...) Η θέση μου είναι ότι περισσότερη μετανάστευση σημαίνει όλο και περισσότερος ανταγωνισμός για θέσεις εργασίας, ειδικά στον τομέα των χαμηλών μισθών. Ούτε κάνουμε τον κόσμο δικαιότερο με την προώθηση της μετανάστευσης. Αντίθετα, φτωχαίνει ακόμη περισσότερο τις φτωχές χώρες». 

Και καταλήγει: 

«Είμαι πεπεισμένη ότι οι διωκόμενοι άνθρωποι χρειάζονται προστασία – αλλά το πρόβλημα της παγκόσμιας φτώχειας δεν μπορεί να λυθεί με τη μετανάστευση χωρίς σύνορα. Αντίθετα, πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία και η Ευρώπη να μην συνεχίσουν να καταστρέφουν τις προοπτικές της ζωής στις φτωχές χώρες. Οι άνθρωποι χρειάζονται μια προοπτική στην πατρίδα τους»(Πηγή:https://www.france24.com/fr/20180904-sahra-wagenknecht-Tα αποσπάσματα μτφρ. ο Ε. Νιάνιος). 

Στην άτυπη Σύνοδο Υπουργών Αμύνης της Ε.Ε. ο αυστριακός ΥΕθΑMarioKunasekπαρουσίασε σχέδιο βάσει του οποίου Ευρωπαίοι στρατιώτες θα μπορούσαν να συνδράμουν τους συνοριοφύλακες, λειτουργώντας ως ενισχυτική δύναμη τηςFrontex. 

Επί του παρόντος «ομιλεί μη ακουόμενος»... 

Αν και ο Γαβρόγλου κατήργησε τα Λατινικά, μας αρέσει μια ρήση τού Κικέρωνα (στον α’ κατά Κατιλίναλόγον): «Sitdeniquescriptum in fronteuniuscuiusquequid de republicasentiat» (=Επί τέλους ας χαραχθεί στο μέτωπο του καθενός τι σκέπτεται για την πολιτεία). 

Σχετλιαστική έκρηξη του Νίκου Γκάτσου: 

«Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος // αυτός ο κόσμος είναι σάπιος!»(Οι Ρήτορες,1979). 

Θυμίζει κάπως το γνωστό νόμο τούMurphy :«Ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει». Σε ό,τι μας αφοράαρνούμεθα τον νόμο τούΜέρφι. 

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Οι ξένοι μάς πούλησαν, δυστυχώς με την … άδειά μας!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Έχει δίκαιο το «ΠΑΡΟΝ» να βροντοφωνάζει ότι «μας πούλησαν οι …… σύμμαχοί μας για τα Σκόπια….». Πασαρέλα δυτικών ηγετών (Στόλτενμπεργκ, Μέρκελ, Τραμπ - εξάκις στα ένοχα χείλη του πρόφερε το ψευδώνυμο «Μακεδονία»). Τι φαντάζονται οι ανήμποροι, ότι τετραγώνισαν τον κύκλο και ζητωκραυγάζουν ηλιθίως για το κατόρθωμά τους;

Μας πούλησαν ναι, αλλά εμείς, η επίσημη Ελλάς, ενδοτική κυβέρνηση και χλιαρή έως συμπράττουσα αντιπολίτευση δώσαμε το σύνθημα και υπαγορεύσαμε τον τόνο στους ξένους, από την στιγμή που εκχωρήσαμε στις Πρέσπες στους αλβανοσλάβους των Σκοπίων το αδιαπραγμάτευτον όνομα Μακεδονία με όλα του: ταυτότητα, γλώσσα, εθνότητα. Το κατάντημα της αμφισβητούμενης πλέον καγκελαρίου να σέρνεται ως τα Σκόπια για να στηρίξει αυτό το από όλες τις απόψεις ασήμαντο ψευδώνυμο μόρφωμα, δεν έχει προηγούμενο. 

Και όμως η χώρα μας μπορεί να διαδραματίσει, και είμαστε οι μόνοι σήμερα που μπορούμε να το πετύχουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.

Οι δεκάδες χιλιάδες των πολιτών ύψωσαν ένα στεντόρειο ΟΧΙ το περασμένο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη κόντρα στην εκ του αποτελέσματος προδοτική συμφωνία των Πρεσπών. Τερατώδης η ιδέα αυτών που έπνιξαν με αλόγιστη χρήση χημικών ανύποπτους πολίτες, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά που διαδήλωναν ειρηνικά.

Ο κ. Τσίπρας ικανοποίησε όλες, μα όλες τις στρατηγικές αξιώσεις των ΗΠΑ. Ο συνδαιτυμών του πρωθυπουργού μας στη ΔΕΘ αμερικανός υπουργός Εμπορίου Γουίλμπεργκ Ρος υπήρξε αποκαλυπτικότατος. Αφού μας ευχαρίστησε γιατί του προσφέρουμε τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Νεωρίου και το λιμάνι της Αλεξανδρουπόλεως, μετά το αβύθιστο αεροπλανοφόρο που λέγεται Σούδα, κατέληξε: «Η ελληνική κυβέρνηση είναι φίλη και σύμμαχος και θα την υποστηρίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε γιατί τηρεί τις υποσχέσεις της»!

Η νεοφώτιστη αμερικανόφρων κυβέρνησή μας φέρεται ότι υιοθέτησε και την απίστευτη νεοφανή θεωρία περί εθελούσιας αλλαγής συνόρων αρχής γενομένης από την εκπονούμενη συμμαχία Σερβίας-Κοσσόβου. 

Η μόνη κίνηση πάντως που μπορεί να αποπλύνει το εθνικό έγκλημα των Πρεσπών είναι η άμεση προκήρυξη Δημοψηφίσματος. Η εν αμαρτίαις πρόφαση του κ. Τσίπρα ότι δεν θα προκηρύξει δημοψήφισμα για το όνομα τρίτης χώρας δεν αντέχει στη λογική. Ένα ελληνικό δημοψήφισμα δεν αφορά το πώς θα ονομάζονται ή όχι τα Σκόπια, αλλά ότι το όνομα της γείτονος δεν μπορεί να είναι υπεξαίρεση ελληνικών αδιαπραγμάτευτων ιστορικών τίτλων.

Οι σκοπιανοί δεν υπεξαιρούν «ψιλόν» όνομα, αλλά καρπώνονται ολόκληρη την επικαρπία: ταυτότητα, εθνότητα και γλώσσα, ίσον προσβάλλουν την εθνική κυριαρχία της Ελλάδος. 

Η υπογραφή των Πρεσπών, όπως άλλωστε οι υπογραφές των Μνημονίων, θα δικαιολογούνταν μόνον μετά από στρατιωτική ήττα. Άρα όλες είναι καθ’ολοκληρίαν διάτρητες και άκυρες.

Βιώνουμε μια περίοδο δομικής κρίσης της Δημοκρατίας.

«Ανεξάρτητες Αρχές, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κεντρικές Τράπεζες, lobbies ατομικών δικαιωμάτων, πολυεθνικές, εμπειρογνώμονες και τεχνοκράτες φαλκιδεύουν τη λαϊκή κυριαρχία ακόμα και σε χώρες σύμβολα της Δημοκρατίας. Ο καθηγητής Γιάσα Μανκ στο βιβλίο του «Ο Λαός κατά της Δημοκρατίας» υποστηρίζει ότι οι δυνάμεις που υπονομεύουν τη Δημοκρατία «είναι βαθειές, πολλαπλές και θα αποδειχτούν ασυγκράτητες» προκαλώντας, όπως αποδεικνύει με αριθμούς, την ευρύτατη απογοήτευση, των νέων ιδίως, από το δημοκρατικό πολίτευμα και την αυξανόμενη προτίμησή τους προς αυταρχικά καθεστώτα. Και οι λαϊκιστές – δεξιοί αλλά και αριστεροί – ελλοχεύουν!» (Μετάφραση Ε. Νιάνιος από το Le Nouveau Magasine Litteraire).

Είναι ζήτημα στο οποίο πρέπει να σκύψουμε με σοβαρότητα και γρήγορα…


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Προς Τσαβούσογλου: Μολών λαβέ!

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η συνέντευξη-ποταμός του τούρκου ΥπΕξ Τσαβούσογλου (ΝΕΑ 1-2/9/18) κυριαρχείται από ωμές και βάναυσες απειλές κατά της εθνικής μας κυριαρχίας και υποστάσεως και εξίσου της Κύπρου.

Ο εξαίρετος διπλωμάτης μακαριστός Μιχάλης Δούντας χαρακτήριζε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις: σχέσεις συγκρουσιακής συνύπαρξης. Και αυτό επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά από την συνέντευξη Τσαβούσογλου.

Μια τέτοια όμως αποτίμηση υποχρεώνει τον Ελληνισμό σε ανάλογη προσαρμογή της στάσης του. Οι απειλές είναι ευθείες. Στοχεύουν στην εθνική μας υπόσταση και τα ζωτικά συμφέροντά μας. Και δεν αφήνουν περιθώρια για να τις αντιπαρέλθουμε ή να αναβάλουμε τις αποφάσεις μας. Οφείλουμε ψύχραιμα να θέσουμε «τας χείρας εις τον τύπον των ήλων», να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα και να αναλάβουμε εμπράκτως τις ευθύνες απέναντι στο εθνικό μας μέλλον.

Αυτονόητη και εμπρέπουσα φυσικά απάντηση είναι το «μολών λαβέ» του Λεωνίδα. Ιστορικά πρόκειται για λόγο-πράξη, όχι για λόγια κενά περιεχομένου.

Ένας τέτοιος αξιόπιστος λόγος προϋποθέτει ψυχολογία εθνικής εγρήγορσης με πρωτείο αποτρεπτικής ισχύος. Διαθέτοντας αυτά τα χρόνια κατά βάση κατευναστικές ηγεσίες δοκιμάσαμε όλους τους τρόπους κατευνασμού του εχθρού. Ο τούρκος «ουκ ηβουλήθη συνιέναι».

Στον θουκυδίδειο κώδικα «ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες» (Α, 140, 5). Εάν δηλαδή υποχωρήσετε σε μιαν αξίωση των αντιπάλων, αμέσως μετά θα σας ζητήσουν κάτι άλλο μεγαλύτερο, καθώς τους δώσατε το μήνυμα ότι από φόβο υποχωρήσατε. Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους, θα τους δώσετε να καταλάβουν ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσος προς ίσον. «Απισχυρισάμενοι δε, σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ιδού ο χρυσούς κανών των διακρατικών σχέσεων.

Το έχει αποσαφηνίσει και ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: «Το πειστικώτερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα είναι η δύναμις».

Στην προκειμένη περίπτωση οι αριθμοί είναι εις βάρος μας και επομένως η αναμέτρηση είναι αναμέτρηση ποιότητας με πρώτο στοιχείο την αντίσταση της ψυχής του Έλληνα.

Αποτελεσματική και αποτρεπτική δυνατότητα εγγυάται η σύγχρονη τεχνολογία πλαισιωμένη από συσχετισμούς πολιτικοστρατιωτικής ισχύος. 

Ο γράφων ήδη από την δεκαετία του ’80 με ομιλίες του εντός και εκτός Βουλής και κείμενά του υποστηρίζει την ανάγκη «ισραηλοποίησης» της Ελλάδος με την έννοια της δημιουργικής προσαρμογής στο εθνικοαμυντικό μοντέλο της χώρας αυτής. Δυστυχώς απευθυνόμεθα εις ώτα μη ακουόντων.

Όσο βαθαίνει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα, τόσο γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά καθιστάμεθα αναντικατάστατοι για τις ΗΠΑ. Οφείλουν γι’αυτό πάραυτα οι αμερικανοί να γυρίσουν σελίδα.

Δηλώσεις όπως η προχθεσινή του αμερικανού Υφ.Εξ. Μίτσελ προκαλούν αποτροπιασμό στους Έλληνες: «Η αμερικανική διπλωματία διεδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδος-Μακεδονίας για το ονοματολογικό».

Πώς να «μαζέψει» ο κ. Τσίπρας τους Αμερικανούς, αφού οι δικοί του «320» επανέρχονται, χωρίς αιδώ, δριμύτεροι στην αξίωσή τους να παραδώσουμε στους σκοπιανούς και ό,τι από βιασύνη παραλείψαμε, ή δεν «προκάναμε» να το πράξουμε στις Πρέσπες;

Δεν καταλαβαίνουν οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς ότι έγιναν ρεντίκολο τού Ζάεφ;

Όποιος δεν διεκδικεί, διεκδικείται…

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Όπως έλεγαν οι αρχαίοι «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον». Τίποτα δεν μπορείτελικά να κρυφτεί. Και τα WikiLeaksξεσκέπασαν πέρα για πέρα το φιάσκο των Πρεσπών. Οι Κοτζιάδες δεν διαπραγματεύτηκαν προφανώς τίποτα. Υπέγραψαν αγαλλομένωποδί το σχέδιο που τούς είχαν ετοιμάσει ήδη από το 2008 οι αμερικανοί. Μας το επιβεβαίωσε προ ημερών ο ΥφΕξ Μίτσελ, με την «υπερήφανη» δήλωσή του ότι «η αμερικανική διπλωματία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδος – Μακεδονίας. [Όπου σε αμερικανογερμανικά κείμενα βλέπετε «Μακεδονία», διαβάζετε Ψευδομακεδονία..

Τώρα, το αποκαλυπτόμενο τηλεγράφημα (29/7/2008) της ΤζίλιανΜιλοβάνοβιτς, πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Σκόπια, τα συνομολογεί με την τότε κυβέρνηση Γκρουέφσκι όλα.

o Όνομα:Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

o Επίπεδο εφαρμογής: Σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς αλλά και διμερώς από οποιαδήποτε χώρα δεν θέλει να χρησιμοποιεί τη συνταγματική ονομασία. Η Μακεδονία χρησιμοποιεί το συνταγματικό της όνομα όταν αναφέρεται στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, μέσα ενημέρωσης κ.λ.π.

o Ταυτότητα: Ηγλώσσα και η εθνικότητα θα μπορούσαν να ονομάζονται “μακεδονική”, κάτι που θα έπρεπε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς (…)

Και τελικό σημείωμα της αμερικανίδας:

«Η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα συνέχιζαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική»!...

Άρα μ’ όλο του το «δίκαιο» ο ελληνογενής γενίτσαρος σκοπιανός ΥπΕξΔημητρώφ κομπορρημονεί από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου: ευχέρεια που του χάρισε η υπογραφή Τσίπρα – Κοτζιά ότι «είναι μακεδόνας,η γλώσσα του και η ταυτότητά του είναι μακεδονική» και άλλα ηχηρά παρόμοια που έγιναν αληθινά με την υπογραφή των Πρεσπών.Ταιριάζει εδώ το πικρό χιούμορ του Στάθη: «Εις ό,τι αφορά όσα λέει ο κ.Δημητρώφ«είναι δίκαια και έγιναν πράξη»[Τσίπρας], ενώ εις ό,τι αφορά όσα λέγαμε εμείς ήταν μπούρδες και έγιναν Σόρος»!(4/9/18).

Τίποτε δεν διαπραγματεύτηκαν οι Κοτζιάδες. Αποδέχτηκαν ότι τους σέρβιραν. Δώρισαν όνομα, ιθαγένεια, ταυτότητα, εθνότητα, γλώσσα στους σλάβους των Σκοπίων κι αυτό το συνονθύλευμα «από κάθε καρυδιάς καρύδι», όπως ομολογούσε ο Τίτο, θα μονοπωλεί εφεξής το αδιαπραγμάτευτο όνομά μας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Δεν υπάρχει αιδώς και δεν υπάρχουν «Αργείοι» για να την νιώσουν. Μέχρις ότου η Ελλάς αποκτήσει κάποτε κυβέρνηση με … αρσενικά γεννητικά όργανα!...

Οι Έλληνες προσδοκούσαν ότι ο κ. Μητσοτάκης που είναι, υποτίθεται, στον αντίποδα των επιλογών των νυν κυβερνώντων, θα μας διαβεβαίωνε ότι ερχόμενος στην εξουσία θα Ακυρώσει την προδοτική συνθήκη των Πρεσπών που η επίσημη Ελλάς υπέγραψε χωρίς προς Θεού να έχουμε ηττηθεί στρατιωτικά, αφού μόνον μια στρατιωτική ήττα θα δικαιολογούσε παρόμοια υπογραφή. Κρίμα γιατί ο Κυριάκος επανέλαβε ψοφοδεώς ότι «δεν θα κυρώσει τη συμφωνία» που εντωμεταξύ όμως θα έχει κυρώσει ο Τσίπρας και κάποιος όμιλος “προθύμων”λόγω βουλευτικής καρέκλας. Αλλά δεν θα την ακυρώσει ο Κυριάκος…

Η τίμια γραφίδα τού Μιχάλη Ιγνατίου επανέρχεται στο διπλό έγκλημα στη Κύπρο (Πραξικόπημα-Αττίλας) και ξεσκεπάζει τον βρώμικο ρόλο του αμερικανούΥπΕξ Χένρι Κίσινγκερ.

Ο Χάρτης 9 και το Μνημόνια Σόνενφελντ, όλα με εντολή Κίσινγκερ διασωθέντα («ForEyesOnly») έγγραφα, αποδεικνύουν την άμεση εμπλοκή του τρισάθλιουτότεΥπΕξ στη Κυπριακή τραγωδία.

Βρώμικος αμερικανικός ρόλος στη Κύπρο. Βρώμικος στη Μακεδονία. Αναρωτιόμαστε πού και πότε οι υψηλοί μας σύμμαχοι έπαιξαν απέναντί μας ρόλο καθαρό;

Κοσκινίζουμε για παράδειγμα τη συνέντευξη του αμερικανού πρέσβη Τζέφρεϊ Πάϊατ (Καθημερινή 2/9/18). Ψάχνουμε να εντοπίσουμε κάποια θετικά υπέρ της Ελλάδος σημεία της πολιτικής της υπερδύναμης. Άδικος κόπος. Απερίγραπτη η χαρά του ξένου διπλωμάτη για «την εφαρμογή της συμφωνίας των Πρεσπών και όλα όσα σημαίνει για την οικονομική σχέση με όλους τους βόρειους γείτονές σας και τον ρόλο που η Ελλάδα παίζει ενθαρρύνοντας τη διαρκή ευρωατλαντική προοπτική των δυτικών Βαλκανίων»! Από την πύλη έρχομαι και στη κορφή καν’ έλα…

Για την διαρκώς μεγεθυνόμενη ενεργό απειλή τού εξ ανατολών «συμμάχου» ο πρέσβης στον ίδιο χαρούμενο χαβά με τα Δυτικά Βαλκάνια τονίζει: «Είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα και η ΗΠΑ μοιράζονται πολύ παρόμοια συμφέροντα ως προς την Τουρκία».

Αναγνωρίζει πάντως ότι «μια σταθερή Ελλάδα βοηθάει και στη προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων για την ευρύτερη περιφερειακή σταθερότητα».

Το ερώτημα είναι γιατί η επίσημη Αμερική εξακολουθεί να μην παίρνει στα σοβαρά την εθνικοαμυντική θωράκιση της αναντικατάστατης συμμάχου της Ελλάδος σαν να παίζει μαζί μας «τράμπα, τραμπαλίζομαι». Η απάντηση στην απορία από ένα ψύχραιμο συνομιλητή είναι αυθόρμητη: Δεν μάς παίρνουν στα σοβαρά, γιατί προφανώς δεν τούς μιλούμε σοβαρά. Δεν διεκδικούμε. Και όποιος δεν διεκδικεί, διεκδικείται!

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης