8.1.18

Οι ΗΠΑ δεν εμπιστεύονται πια την Τουρκία, εγγυώνται όμως την ασφάλειά μας;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Επιχωριάζει μια συνεχής εμβάθυνση των ρωσοτουρκικών σχέσεων. Μετά τους S-400 ολοκληρώθηκε η συμφωνία Πούτιν – Ερντογάν για τον α’ τουρκικό πυρηνικό σταθμό από τη ρωσική Rosatom στη σεισμογενή γι’ αυτό επικίνδυνη περιοχή Ακούγιου, έναντι της Κύπρου. Μιλάμε για 4 αντιδραστήρες ισχύος 4.800 Μwatt δαπάνης 20 δισ. δολ. (αποπεράτωση 2023).

Οι Ρώσοι. μεταξύ άλλων, εκπαιδεύουν στη Συρία, τους Τούρκους πιλότους της Ανατολίας για να αντικαταστήσουν στο Αιγαίο τους φυλακισθέντες ή απολυθέντες συναδέλφους τους και 600 Τούρκους επιστήμονες στην πυρηνική τεχνολογία.

Η Ελλάδα έχει παραδοθεί στις δαγκάνες των δανειστών της και των ιθαγενών συνεργατών τους, ενώ η Άγκυρα ενδυναμώνει συνεχώς το στρατηγικό της αποτύπωμα και εργαλειοποιεί τις μουσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια όπως το κάνει άλλωστε, λόγω της παροιμιώδους αδράνειάς μας, και εντός των συνόρων μας.

Και ενώ συσφίγγονται επικινδύνως για μας οι ρωσοτουρκικές σχέσεις, δεν χαλαρώνουν απλώς, αλλά αποσυντίθενται οι ρωσοελληνικές.

Ματαιώθηκε προχθές ελληνορωσική διυπουργική Συνάντηση στη Μόσχα και ακυρώθηκαν οι βίζες 3 υπουργών που επρόκειτο να μεταβούν εκεί. Αιτία η απαίτηση της Ελλάδος να αποκλεισθούν από τη συνάντηση βουλευτές της Κριμαίας.

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η Ελλάδα έπρεπε να είναι «αμερικανικότερη» της Αμερικής στο θέμα της Κριμαίας. Οι Έλληνες γνωρίζουμε ιστορία και ξέρουμε, Κριμαία σημαίνει συντριπτική ρωσική πλειονότητα, σαρξ εκ της σαρκός της Ρωσίας και απλώς διοικητική προσάρτησή της στην Ουκρανία επί ΕΣΣΔ (εκτενέστερα Π. Νεάρχου, Παρόν 12/11/17). Ενώ το Κίεβο της Ουκρανίας είναι το ιερόν λίκνον της Ρωσικής Ορθοδοξίας. Αν την Ουκρανία την ορέχθηκε το ΝΑΤΟ για να αποδυναμώσει τη Μόσχα είναι άλλη ιστορία, την οποία χώρα με ιστορικούς δεσμούς με τη Ρωσία όπως η δική μας δεν είναι πειθαναγκασμένη στα πλαίσια μάλιστα μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής να ακολουθεί.

Μια εξήγηση των ανεξήγητων ως έμμεση ανεπίσημη απάντηση διαβάζουμε («Καθημερινή» 12/11/17) όπου ο λόγος για άγνωστο επεισόδιο που συνέβη στις 28/5/2016 κατά την τότε επίσκεψη Πούτιν στο Άγιον Όρος. Το μνημονευόμενο περιστατικό είναι μάλλον αστυνομικού χαρακτήρα και ασφαλώς ελάσσονος σημασίας για να έχει διαστάσεις διπλωματικού επεισοδίου.

‘Εχουμε ανάγκη από φίλους και συμμάχους. Όσοι πιστοί να ρίξουμε νερό στη φωτιά των ελληνορωσικών σχέσεων για να τη σβήσουμε, χωρίς απώλεια χρόνου.

Στον Βαλκανικό περίγυρό μας ασφαλώς και είμαστε αναπόσπαστο μέρος της λύσης. Άλλοι είναι οι προβληματικοί οι οποίοι διολισθαίνουν σε αλλοπρόσαλλους νεοεθνικισμούς και επικίνδυνη αποσταθεροποίηση. Βεβαίως διαπλέκονται πολλοί και πολλά συμφέροντα: Αμερικανοί, Ρώσοι, Κινέζοι, Γερμανοί, Αυστριακοί, Τούρκοι. Κυρίως οι τελευταίοι θεωρούν τις βαλκανικές χώρες «σύνορα της καρδιάς» τους και παίζουν αδίστακτα παιχνίδια. Επιβάλλεται αποφασιστικότερη δραστηριοποίησή μας. Καιρός τού ποιήσαι!

Οι ειδήσεις από την Ουάσιγκτον είναι ότι καμία πλέον αμερικανική υπηρεσία από εκείνες που ως χθες θεωρούσαν οστούν εκ των οστέων τους την Τουρκία δεν έχει πλέον παρόμοια άποψη. Δεν την χαρίζουν βεβαίως στους Ρώσους, αλλά δεν την εμπιστεύονται. Η Ελλάδα έχει ενταχθεί στο στρατηγικό – αμυντικό σχεδιασμό των ΗΠΑ ψυχή τε και σώματι μετά την πρόσφατη επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον.

Το αναπάντητο ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό η Ουάσιγκτον καλύπτει τον εθνικοαμυντικό σχεδιασμό μας.

Σωστό να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και με την Τουρκία. Σε κρίσιμη στιγμή μπορούν να αποβούν χρήσιμοι.

Κάθε καλόπιστος ωστόσο διερωτάται εν όψει πράξεων και λόγων του Τούρκου προέδρου, τί μπορεί να προσδοκά η Ελλάς από την επικείμενη επίσκεψη, αφού μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησής του Χακάν Τσαβούσογλου αμφισβήτησε την έννομη τάξη μας; Καταλήγουμε ότι η επίσκεψη Ερντογάν (και ελπίζουμε να μη του επιτρέψουν να πάει στη Θράκη) θα είναι μηδέν εις το πηλίκον, αν δεν είναι επιζήμια.

Στο μεταξύ τριάντα λεωφορεία και αναρίθμητα Ι.Χ. από Τουρκία με νοσταλγούς του Μουσταφά Κεμάλ ήρθαν προ ημερών «προσκυνητές» στο λεγόμενο σπίτι του Κεμάλ στην οδό Αγίου Δημητρίου. «Λεγόμενο» καθώς ο βαθύς γνώστης ως την τελευταία λεπτομέρεια αυτών των θεμάτων αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής βεβαίωνε ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή Λαγκαδά. Το συγκεκριμένο «σπίτι» ανήκε όχι στον ίδιο, αλλά σε κάποιο συγγενή του. Το 1938 σε ένδειξη καλής θελήσεως ο Μεταξάς αγόρασε το σπίτι αυτό από τον Έλληνα ιδιοκτήτη του και το παραχώρησε στο Τουρκικό κράτος. Αυτά για την ιστορία που συνήθως ξεχνάμε ή κακοποιούμε.

Ενίοτε διευθυντές συστημικών συγκροτημάτων προβαίνουν σε εντυπωσιάζουσες διαπιστώσεις, όπως π.χ.: «Δημιουργείται όμως ένας ασύλληπτος κυνισμός στην ελληνική κοινωνία που προκαλεί ζημιά. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποδεχόμαστε τα πάντα από εδώ και πέρα, τις κωλοτούμπες, τις μεταλλάξεις χωρίς τέλος, τα χτυπήματα κάτω από τη μέση σαν αναπόσπαστα κομμάτια του πολιτικού μας πολιτισμού. Δεν αφήνεται κανένα περιθώριο για οράματα, καθαρό και ειλικρινή λόγο» (Α. Παπαχελάς, «Κ» 5/11/17).

Στίχοι ελαφράς ειρωνείας, εξόχως επίκαιροι, αν και γραμμένοι τον 19ο αι. από τον ποιητή Δημήτριο Κόκκο (1856-1891):

« Αντιπολιτευόμενος ο μακαρίτης ήτο,

είχ’ ευγενή αισθήματα, αρχάς και πεποιθήσεις

και υπό τούτων πάντοτε αγνώς ενεφορείτο,

αλλ’ όμως τον κατέβαλον στομαχικαί παθήσεις.

Απέθανε φιλόπατρις και ομιλών και γράφων,

με άλλους λόγους νηστικός κατήλθεν εις τον τάφον».

Είναι μοίρα των τίμιων και φιλοπάτριδων να «φεύγουν» νηστικοί;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Δεν υπάρχουν σχόλια: