13.3.18

Μετά τα Συλλαλητήρια μοναδική λύση το Δημοψήφισμα

Το συλλαλητήριο της Αθήνας, όπως και εκείνο της Θεσσαλονίκης, απέδειξε την καθαρότητα και τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του Λαού μας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες που βούλιαξαν την Κυριακή το Σύνταγμα και τις πέριξ λεωφόρους διερμηνεύοντας την ανυποχώρητη αξίωση των Πανελλήνων να μη διανοηθεί η Κυβέρνησή τους να παραχωρήσει το ιερό όνομα της Μακεδονίας στο αλβανοσλαβικό μόρφωμα των Σκοπίων, έπρεπε να έχει αφυπνίσει και θέσει σε κατάσταση συναγερμού την Κυβέρνηση, αλλά και το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Ο κ. Τσίπρας, κατ’ εξοχήν αυτός, όφειλε να γνωρίζει αυτό που οι Ρωμαίοι είχαν καταλάβει έγκαιρα: Non vincitur sed vincit qui cedit suis = Δεν ηττάται, αλλά νικά όποιος υποχωρεί στον λαό του (Publilius Syrus, Sententiae 443).

Το Μαξίμου επικαλέστηκε την ανάγκη «μετριοπάθειας και σύνεσης», λες και ο λαός τούς κάλεσε να… κηρύξουν πόλεμο! Συχνά οι δειλοί συνηθίζουν να επικαλούνται την φρόνηση για να καλύψουν τη φοβία τους, «το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα» στην θουκυδίδεια έκφραση (III, 22, 4).

Βασιλικότερος του βασιλέως ο κ. Κοτζιάς υπερέβη εαυτόν και τα όρια της κλασσικής ύβρεως.

Είπε: «Διαψεύστηκαν οι δημοσκοπήσεις της διαπλοκής [Ποιες δημοσκοπήσεις και ποιας διαπλοκής; Διακεκριμένο μέλος της διαπλοκής είναι η Κυβέρνηση, ο λαός είναι δυστυχώς θύμα, μόνιμο θύμα της], φάνηκε η γύμνια τής ΝΔ [στο συλλαλητήριο πάντως ήταν όλοι ντυμένοι παρά την επαμφοτερίζουσα στάση της ηγεσίας τής ΝΔ] και όσοι δεν άκουσαν τον λόγο τού Οικουμενικού Πατριάρχη [διαστρέβλωση της αυτονόητης πατριαρχικής αναφοράς για φρόνηση στους χειρισμούς που αφορούσε τους ιθύνοντες διαχειριστές, όχι τον λαό που αξίωνε να μη προδώσουν οι ηγέτες του το Έθνος].

Και το άκρον άωτον του απολογουμένου:

«Συνεχίζω, λοιπόν, με ήσυχη συνείδηση και ευθύνη να διαπραγματεύομαι …».

Είναι αλήθεια ότι πρώτη φορά βλέπουμε μια Κυβέρνηση να πολεμά τόσο πολύ τον λαό της! Πρώτη φορά μια Κυβέρνηση και από κοντά της σχεδόν το σύνολο του πολιτικού προσωπικού να θολώνουν τα νερά, να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, και να μη γνωρίζουν, ή να προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν ποιο είναι το αληθινό συμφέρον του Έθνους. Και τελικά «αγαλλομένω ποδί» να αναγνωρίζουν ως ιδιοκτήτη τον κλέφτη.

Πώς μπορεί ο κ. Κοτζιάς ύστερα από την πρωτοφανή λαοθάλασσα που διαδήλωσε με τόση σωφροσύνη, ειρηνικά, πολιτισμένα, αλλά γενναία, νηφάλια και αποφασιστικά, πώς μπορεί να καυχάται ότι «δεν είδε τίποτα»; 

Η λαοθάλασσα των Αθηνών δεν ήταν κατόρθωμα κάποιου κρατικού, παρακρατικού ή κομματικού μηχανισμού. Ήταν αποτέλεσμα του περισσεύματος της καρδίας του Έλληνα ο οποίος διέγνωσε, διαισθάνθηκε ότι κάποιοι πάνε να πουλήσουν τα ιερά του. Την ψυχή του. Και ύψωσε ανάχωμα στους μεταπράτες. κυβερνώντες και εν αναμονή κυβερνώντες. Τυφλοί, όπως λέει ο Οιδίπους προς τον Τειρεσία, «τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματα» (Οιδίπους τύραννος, 371) δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν αφουγκράστηκαν την καρδιά του λαού;

Ζωέμποροι συνειδητοί και πολύ βιαστικοί!

Ο λαός αυτή τη φορά απεξαρτήθηκε από την ηγεσία του. Αυτονομήθηκε, ύψωσε το ανάστημα και τη φωνή του. Αρνήθηκε τον ρόλο των Επτανησίων στο γνωστό επίγραμμα του Διονυσίου Σολωμού: «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι ηγαπημένε // πάντοτε ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε».

Και πριν το Συλλαλητήριο, αλλά κυρίως μετά την συγκλονιστική επιτυχία του, επιστρατεύθηκαν λυτοί και δεμένοι, υπηρέτες του συστήματος να το υποβαθμίσουν και κυρίως να το αμαυρώσουν.

Στο Σύνταγμα ο αειθαλής και αγέραστος Μίκης ύψωσε κραυγήν ουρανομήκη. Εξέφρασε, διερμήνευσε τη συνείδηση του Έθνους, την αγωνία του Ελληνισμού.

Ξεκίνησε τον λόγο του με αρκετή δόση ειρωνείας προς την εξουσία και τα όργανά της:

«Καλοί μου Έλληνες, αδέρφια μου φασίστες, ρατσιστές, αναρχικοί, τρομοκράτες, τραμπούκοι. Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν και τα βαποράκια τους, οι αριστεριστές, έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα, κυρίαρχε λάε. Για να μη σου μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά, φλογερά, και ασυμβίβαστα, όπως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή (…).

Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας».

Και το «διά ταύτα» του μνημειώδους λόγου του διεθνώς κορυφαίου μουσουργού μας: Η λύση: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!

«Εάν όμως κάποια Κυβέρνηση διανοηθεί να βάλει την υπογραφή της χώρας μας σε οποιαδήποτε ονομασία, απλή ή σύνθετη, που θα περιέχει το όνομα “Μακεδονία”, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι υποχρεωμένη να ρωτήσει πρώτα τον Ελληνικό Λαό»!

Το συλλαλητήριο χάλασε τη σούπα κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων. Το «σύστημα» τερατούργησε κατά του Μίκη ξεθάβοντας ή νεοκατασκευάζοντας άθλιες συκοφαντίες και ανοίγοντας οχετό ύβρεων.

Η Κυβέρνηση έχει υποκύψει στις πιέσεις του διεθνούς παράγοντος. Η αξιωματική αντιπολίτευση, που λογικά θα μπορούσε να αποτελέσει το ανάχωμα στον κυβερνητικό ενδοτισμό, είναι ευένδοτη και λόγω προπατορικών αμαρτημάτων. 

Δεν πρέπει να γίνουμε δούλοι ξένων γεωπολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων. Ο λαός μίλησε με τη συμμετοχή του στο Συλλαλητήριο και για τα θέματα που επί 8 χρόνια ήταν φιμωμένος. Τα αεροδρόμιά του τα έδωσαν στους Γερμανούς, τα λιμάνια του στους Κινέζους, τα τρένα του στους Ιταλούς. Τα σπίτια του στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, την κυριαρχία του στους διεθνείς τοκογλύφους. Τώρα μεθοδεύουν να παραχωρήσει το όνομα της Μακεδονίας η αριστερή Κυβέρνηση αυτό που δεν τόλμησε να διαπράξει η δεξιά.

Είχαν πει το 1992 στον Φρανσουά Μιττεράν ότι εν ονόματι του αυτοπροσδιορισμού οι σκοπιανοί δικαιούνται να επιλέξουν οποιοδήποτε όνομα της αρεσκείας τους. Και ο σοσιαλιστής (περισσότερο από τον κ. Τσίπρα) γάλλος Πρόεδρος τους απεστόμωσε: «Μπορούν να επιλέξουν όποιο όνομα θέλουν. Δεν μπορούν να επιλέξουν το όνομα Μακεδονία που συνδέεται με μια φίλη χώρα μέλος της ΕΕ».

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Δεν υπάρχουν σχόλια: