13.3.18

Στώμεν καλώς!

Του Στέλιου Παπαθεμελή* 

Ευελπιστούμε η κυβέρνηση να συνειδητοποιήσει πλήρως τη κρισιμότητα των στιγμών που διέρχεται η χώρα. Και να προτάξει την επιτακτική ανάγκη εθνικής συνεννόησης με ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. 

Απουσιάζει, χρόνια τώρα, μια μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική γενικότερης αποδοχής. Στρατηγική η οποία να συνοψίζει το εθνικό δόγμα των πολιτών της. Είμαστε μοναδικοί στην ευρύτερη περιοχή χωρίς εθνικό δόγμα. Αυτό ενώ δεν έχουμε λειψανθρωπία επιστημόνων, πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών και ανθρώπων εξειδικευμένων σε παρόμοια αντικείμενα. 

Λείπει η βούληση πρωτίστως από τις εκάστοτε κυβερνήσεις οι οποίες όφειλαν πρώτες αυτές να αξιολογήσουν τη σημασία μιας επεξεργασμένης στρατηγικής για τα μείζονα εθνικά μας θέματα, για να μην λαμβάνονται αποφάσεις του ποδαριού που δείχνουν ανωριμότητα. 

Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει την πρωτοβουλία επιστράτευσης χωρίς κριτήρια κομματικής ταυτότητας των αρίστων που μπορούν να εκπονήσουν σε γρήγορο χρόνο λόγω του κατεπείγοντος ένα πάγιο πλαίσιο εθνικής στρατηγικής πάντοτε με σαφή αποτρεπτικό προσανατολισμό. 

«Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε “δεξιά”, ούτε “αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης»(Παν. Κονδύλης, Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, σ.184). 

Έχουν συμβεί, κατεξοχήν την τελευταία αυτή περίοδο, κατά συρροήν λάθη με την ταλλεϋράνδια σημασία του όρου («αυτό είναι κάτι περισσότερο από έγκλημα, είναι λάθος»!). 

Α) έβγαλαν από το ψυγείο το σκοπιανό, ένα ξένο πρόβλημα και το μετέτρεψαν σε δικό μας. 

Αλλά ο σκοπιανός ξύπνησε, μας έφτυσε και τα βρήκε με τον εξ ανατολών προαιώνιο εχθρό μας. Πραγματοποιούν από κοινού με τους (τουρκ)αλβανούς περικύκλωση της Ελλάδος. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να το καταλάβει ο κοινός νους. Δυσκολεύεται όμως η κυβέρνηση και επιμένει … Αντί δε να σταματήσει την αρξάμενη δια χειρών της «διαπραγμάτευση» προχωρεί σε ολοκλήρωσή της, γράφοντάς της στα παλιά της τα παπούτσια – ή επειδή δεν έχει παλιά – στα… καινούργια της την ομόθυμη αντίθετη θέληση των Ελλήνων όπως αποτυπώθηκε στα πάνδημα Συλλαλητήρια. 

Αν ωστόσο καταλήξει, ο μη γένοιτο, σε συμφωνία παράδοσης του ονόματός μας, ενέργεια για την οποία δεν νομιμοποιείται, οφείλει να την θέσει στην κρίση του κυρίαρχου Λαού, μόνου αρμόδιου να αποφασίσει. 

Σε απλά, ντόμπρα και σταράτα ελληνικά: να προκηρύξει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ! 

Αυτό εφ’ όσον και η τουρκο-σκοπιανή κολιγιά δεν διακόψει τα παζαρέματα. 

Εμείς από αφέλεια ενώ ο Ερντογάν από δόλο, βάζει πλάτη στην επιβίωση του ετοιμόρροπου κρατιδίου, για να το στρέψει εναντίον μας. 

Μετά τον Μίκη Θεοδωράκη έτερος βαθύνους, ο αγέραστος, Μανώλης, Γλέζος, συμβουλεύει τους σλάβους γείτονές μας: 

«Ένας λαός μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται. Χάνει όμως την επαφή με την δική του ιστορία όταν ετεροπροσδιορίζεται. Βγάλτε λοιπόν από το νου σας τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε μορφή και βάλτε αυτό που σας προσδιορίζει η ιστορία σας, η γλώσσα σας, τα ήθη και οι παραδόσεις σας, η θέληση για μια ειρηνική συνύπαρξη με όλους τούς γείτονές σας, αυτό που εκφράζει το σύνολο του λαού σας και όχι μέρος αυτού». Από το στόμα του και στων γειτόνων το αυτί… 

Ενώ οι Αλβανοί χτίζουν ολημερίς και ολονυχτίς τη Mεγάλη Αλβανία, η ελλαδική πολιτική “αθωότητα” συνεχίζεται ακάθεκτη. 

Η γείτων είναι υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Και εμείς οι …νονοί της! Ενώ η εκεί μειονότητά μας εξακολουθεί να έχει άθλια μεταχείριση πολιτών β΄ κατηγορίας, tαυτόχρονα κατασκευάζεται και προβάλλεται διεθνώς με όλους τους τρόπους το ανύπαρκτο “τσάμικο”. 

Τώρα είναι η ώρα η Ελλάδα να ζητήσει από τα Τίρανα για την μειονότητά μας όσα αυτά ζητούν (και έλαβαν) από τις όμορες χώρες για τις δικές τους μειονότητες. Κυρίως μεταξύ άλλων ισοτιμία της ελληνικής γλώσσας στη διοίκηση, πλήρη εκπαιδευτικά δικαιώματα, απάλειψη εμβερχοτζεϊκής «μειονοτικής ζώνης» κ.α. 

Συζητείται, μαθαίνουμε, η αναθεώρηση της συμφωνίας τού 2009 για τις θαλάσσιες ζώνες. Διαρρέεται ελλαδική προθυμία για ανταλλάγματα (προς τί δεν καταλαβαίνουμε, εμείς θέλουμε να μπούμε στην ΕΕ ή οι Αλβανοί;), εν οις απώλεια της επήρειας και μη υπολογισμός στα χωρικά μας ύδατα των Διαποντίων Νήσων. Αν αληθεύει, θα είναι εκχώρηση κυριαρχίας και κάκιστο προηγούμενο για το Καστελόριζο και όλες τις νησίδες μας έστω και κατοικημένες. Άλλο κρίσιμο κεφάλαιο η επέκταση στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο. Πρέπει να είναι erga omnes, αλλιώς κατασκευάζουμε επιχειρήματα υπέρ της Άγκυρας. Έχουν γνώση οι φύλακες, ή τους τυφλώνει ο «μπιζιμποντισμός» που τους καταλογίζουν; 

Μη φτάσουμε, αλλοίμονό μας, σ’ αυτό που σατίριζε ο Σουρής: 

«Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν / ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, / οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν, / δεν ξέρουμε τι λέγεται ντροπή». 

Ο κοινός νους επιβάλλει φρένο στην αδημονία που έχει καταλάβει την ηγεσία μας να κλείσει άρον - άρον τα προς βορράν “μέτωπα” για να επιδοθεί, ισχυρίζεται, με το ανατολικό. Αλλά ο εξ ανατολών έχει ήδη καταστήσει στρατιωτικό προτεκτοράτο την Αλβανία και προετοιμάζει τα Σκόπια. 

«Στώμεν καλώς»! 

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Δεν υπάρχουν σχόλια: