26.4.18

Να αγωνισθούμε «χαλεπόν αίσχος αποσώμενοι»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μετά το δημόσιο «ξεφωνητό» Ζάεφ ότι οι σκοπιανοί δεν δέχονται ονομασία, μία (μέσα-έξω), erga omnes και ανάλογη τροποποίηση συντάγματός τους (αυτό είναι το φύλλον συκής που αξιώνει ακόμα η ελληνική πλευρά για να κουκουλώσει το ζήτημα), θα περίμενε κανείς ότι οι ημέτεροι έλαβαν το μήνυμα: Τελεία και παύλα! Επομένως έκλεινε υπαιτιότητι των Σκοπίων ο κύκλος των λεγόμενων διαπραγματεύσεων

Παρά ταύτα η ελληνική πλευρά επιδεικνύοντας ιώβειο υπομονή, ή απέραντη αφέλεια σχεδίασε 3 νέες συναντήσεις. Η μια σήμερα στη Βιέννη, παρουσία και του τρισαποτυχημένου Νίμιτς, η άλλη στις 4-5 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη (την οποία ως γνωστόν ορέγονται οι γείτονες ως…. ιστορική τους πρωτεύουσα) και μία τρίτη στις 12 Μαΐου στο Σούνιο. Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου! Δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος στην κυβέρνηση να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο;

Στα χρόνια του Σόλωνος (640 - 559 π.Χ.) δημιουργήθηκε μία έντονη και ασταμάτητη αντιπαλότητα μεταξύ Αθηναίων και Μεγαρέων. Οι Μεγαρείς είχαν καταλάβει τη Σαλαμίνα που ανήκε στους Αθηναίους, γεγονός που είχε βαρύ συναισθηματικό κόστος για τους τελευταίους οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να απαγορεύσουν κάθε προτροπή επανάκτησης της νήσου επί ποινή θανάτου. Ο σοφός συνέταξε την ομώνυμη ελεγεία “Σαλαμίς” την οποία απήγγειλε ο ίδιος στην αγορά παριστάνοντας τον …τρελλό. Οι στίχοι ξεσήκωσαν τους Αθηναίους ιδίως την νεολαία, οι οποίοι σε λίγο απελευθέρωσαν την Σαλαμίνα.

Η επαναστατική ελεγεία, της οποίας διασώζονται ελάχιστοι στίχοι, ονομάζει αυτούς που ανέχονται την υποδούλωση της Σαλαμίνας “Σαλαμιναφέτες” = Σαλαμινοπροδότες και καταλήγει με την ακροτελεύτια έκκληση: “Ίσμεν ες Σαλαμίνα, μαχησόμενοι περι νήσου/ ιμερτής, χαλεπόν τ'αίσχος αποσώμενοι” (=εμπρός πάμε αγωνιζόμενοι προς Σαλαμίνα/ για ν’ αποπλύνουμε το χαλεπόν αίσχος της υποδούλωσής της).

Να εφαρμόσουμε την σολώνεια αγωνιστική προτροπή για την «ιμερτή» (=αγαπημένη) μας Μακεδονία αδιαφορώντας για τους “Μακεδοναφέτες” (κατά το Σαλαμιναφέτες) και αποτρέποντας κάθε “χαλεπόν αίσχος”.



Θα τρελλαθούμε τελικά με τις συνεχώς πολλαπλασιαζόμενες ροές Αφγανών, Πακιστανών, Βορειοαφρικανών που προωθούν πλουτίζοντας ασύδοτα οι τούρκοι δουλέμποροι. Οι πιστοί του Ταγίπ και του Αλλάχ βαράνε μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κερδίζουν άφθονο χρήμα, αφού οι μεταφερόμενοι εξαναγκάζονται να τους χρυσώνουν για τη μετακίνησή τους. Εξυπηρετούν όμως πρώτα και κύρια τα στρατηγικά σχέδια του "σεϊχουλισλάμη", ο οποίος θέλει να εξισλαμίσει την Ευρώπη και φυσικά πρώτα την Ελλάδα.

Ο βρετανός πολιτικός αναλυτής Douglas Murray εκυκλοφόρησε ένα βιβλίο εσχάτως που για πέντε μήνες βρέθηκε στα 10 πιο ευπώλητα. Λέει αλήθειες που καίνε:

«Οι Ευρωπαϊκές ελίτ απεχθάνονται τον πολιτισμό της Ευρώπης, την ιστορία της, θεωρούν τη μετανάστευση μουσουλμάνων απαραίτητη, εξαίρουν τη διαφορετικότητα και χωρίς να ρωτούν τους λαούς τους τους θέτουν προ τετελεσμένου γεγονότος. Σοβαρές παραβάσεις του Ποινικού Κώδικα εκ μέρους μεταναστών (π.χ. βιασμοί στην Αγγλία και τη Γερμανία) αποκρύπτονται ή υποτιμώνται». Στη συνέχεια ο σ. αναρωτιέται κατά πόσο μπορεί να επιβιώσει ο ευρωπαϊκός πολιτισμός χωρίς τις χριστιανικές του ρίζες, τη στιγμή μάλιστα που οι εκκλησίες της έχουν μετατραπεί σε ΜΚΟ με ένα λόγο και δράση παραλλαγή των "πιστεύω" της Αριστεράς για τη μετανάστευση μουσουλμάνων και την ευημερία των λαών… 

Και καταλήγει: «Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση έχει θανάσιμες συνέπειες για μία Ευρώπη σε διάλυση» (μετφρ. Ε. Νιάνιος). Και πολλαπλάσια θανάσιμες ασφαλώς για μία Ελλάδα σε διάλυση.....

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι μία χώρα "ανοιχτών συνόρων" όταν όλοι στην Ευρώπη έχουν κλείσει τα δικά τους. Και είναι εκτός πάσης λογικής η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ με την οποία κάθε ξένος που φτάνει στα σύνορά μας και συμπληρώνει αίτηση παροχής ασύλου παίρνει ταυτόχρονα ελευθέρας να πάει οπουδήποτε στη χώρα. Η απόφαση αυτή φαίνεται ανησύχησε ακόμη και την κυβέρνηση και αρμόδιος υπουργός ανήγγειλε, αν ορθώς απεδόθησαν τα λεγόμενά του, άμεση "ακύρωση" της.

Κατά τα λοιπά οι ιδεοληπτικοί της εξουσίας δίνουν τον “τόνο”. Π.χ. Βουλευτής τους σχολιάζει ως ακολούθως την προχθεσινή επίθεση αναρχικών στη Γαλλική Πρεσβεία:

«Δεν νομίζω ότι κάνουν εξωτερική πολιτική. Είναι μια πολιτική ομάδα που κάνει ακτιβισμό. Αν αυτό βοηθά τις Ελληνογαλλικές σχέσεις, δεν τις βοηθάει. Το πετάω μπογιές όμως είναι κλασσική περίπτωση ακτιβισμού. Αν συμφωνώ; Δεν συμφωνώ γιατί νομίζω ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να επιδιώξουμε καλές σχέσεις με την Γαλλία. Αν χαλάσουν οι σχέσεις μας από αυτό; Ούτε μια στο εκατομμύριο»!!!

Η απόφαση του Ερντογάν να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, έγραψε προχθές ο Spiegel (23/4/18), είναι «ένδειξη αδυναμίας και όχι ισχύος». Γιατί απλούστατα ο τούρκος «δεν καλεί τους πολίτες για να ενισχύσει τη θέση του, αλλά για να αποφύγει τη διάβρωση της εξουσίας του».

Στις σχέσεις του με την Ελλάδα ανοίγει ένα ιδιαιτέρως κρίσιμο δίμηνο απρόβλεπτων εξελίξεων που θα εξαρτώνται εν πολλοίς από τις καθημερινές δημοσκοπήσεις. Στο βαθμό που οι αριθμοί θα τον δείχνουν να υπολείπεται του στόχου, θα περιέρχεται σε κατάσταση εσωτερικών εκρήξεων και θα εκτρέπεται σε ανθελληνικά αμόκ.

Η λεγόμενη “Λύκαινα”, η Μεράλ Ακσενέρ, είναι, αν ξεπεράσει τα “εκλογικά εμπόδια”, ο εφιάλτης του. “Θεσσαλονικιά” όπως την λένε, δημοκρατικών τάσεων, αλλά σκληρή εθνικίστρια. Τελικά δεν υπάρχει κόμμα ή πολιτικός στη γείτονα που να μην πλειοδοτεί σε διεκδικήσεις κατά Ελλάδος-Κύπρου. Οι πάντες αποβλέπουν στη φινλανδοποίηση της Ελλάδος.

Αμερικανοί + ΝΑΤΟ ένιψαν τας χείρας των για την ελληνοτουρκική διένεξη παραπέμποντάς μας “να τα βρούμε”. Ουσιαστικότερος ο Μακρόν δεσμεύτηκε σε έμπρακτη στήριξη. Ελπίζουμε αυτή να μην εξαντληθεί στο leasing (καθόλου φθηνό βέβαια) των δυο φρεγατών.

Δυστυχώς, αλλά αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, «δεν είν’ εύκολες οι θύρες / όταν η χρεία τες κουρταλή» (Σολωμός).

Η γενναία απάντηση του εξαίρετου Κώστα Μόντη στους «Αττίλες» αξίζει όσο όλος ο κόσμος:

«Κι αυτή η σελήνη η ματωμένη και μισή / που μας την κουβαλήσατε! / Αλήθεια πες τε μου μετρήσατε / πόσοι άλλοι πέρασαν από το νησί / πριν από σας πανίσχυροι κ’ επιφανείς / κι’ ούτε δείγμα καν δεν έμεινε κανείς;».

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Ίσως δεν είναι πολλοί./ Όμως υπάρχουν στο κόσμο καλοί…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ενώ ο πολύς Stoltenbergέπλεκε και πάλιν και πολλάκις το αηδές εγκώμιο της Τουρκίας στην κοινή συνέντευξή του με τον τούρκο ΥπΕξΜεβλούτ Τσαβούσογλου, ο ισλάμης τον άφησε σύξυλο, όταν παίρνοντας τον λόγο δήλωσε αναιδέστατα και προκλητικότατα:

«Οι σχέσεις μας με την Ρωσία δεν είναι τόσο αδύναμες, ώστε να τις διαρρήξει ο Γάλλος Πρόεδρος. Έχουμε ισχυρούς δεσμούς με την Ρωσία».(…)

«Οι σχέσεις μας με την Ρωσία δεν είναι εναλλακτικές των σχέσεών μας με το ΝΑΤΟ, τη Γαλλία ή τις ΗΠΑ»! 

Αυτά και εις απάντηση του Γάλλου Προέδρου που διακατεχόμενος από ψευδαισθήσεις ανεκοίνωνε νωρίτερα ότι τα πλήγματα ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας στη Συρία “χώρισαν τους Τούρκους από τους Ρώσους αφού οι τούρκοι κατεδίκασαν [υποτίθεται] τα χημικά όπλα”.Πάρτε το χαμπάρι Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικανοί, Γερμανοί, οι Τούρκοι σάς δουλεύουν ψιλό γαζί…

Εκ Γερμανίας αυτή τη φορά η αλήθεια (DerSpiegel 16.4.18): 

«Ο βομβαρδισμός της Συρίας από την τριπλή συμμαχία ήταν μάταιος, λανθασμένος και ψευδεπίγραφος. Μάταιος γιατί δεν θα αλλάξει τίποτα στην πορεία τού πολέμου. Λανθασμένος γιατί αποδυναμώνει το διεθνές δίκαιο, αντί να το ενισχύει. Και ψευδεπίγραφος γιατί αποσπά την προσοχή από τις ευθύνες της Δύσης. Χωρίς τις ΗΠΑ, χωρίς τη Δύση, αυτός ο πόλεμος θα είχε τελειώσει προ πολλού».

Αντ’ αυτού άνοιξαν διάπλατα οι ασκοί του Αιόλου…

Ούτωςή άλλως αδιανόητος ο ελληνοσκοπιανόςσυμβιβασμός, κρεμόταν από μια κλωστή. Την έκοψε οριζοντίως και καθέτως ο Ζάεφ.Αλλάη επίσημη Ελλάς, σαστισμένη από το συμβάν, ελπίζει ακόμη να ανασυνδέσει τα ασύνδετα (Πρβλ. δηλώσεις του κ. Κοτζιά).

Οι ημέτεροι «ουκ ηβουλήθησανσυνιέναι»…

Ο Γάλλος γεωστρατηγιστήςAlexandredelValle γράφει μιαν εξαιρετικά αφυπνιστική ανάλυση για το ΝΑΤΟ, στο οποίο καταλογίζει ότι βλέπει με το «πνεύμα του Μονάχου» [Τσάμπερλαιν – Νταλαντιέ] τις τουρκικές απειλές κατά Ελλάδος – Κύπρου και Κούρδων της Συρίας (http://www.Atlantico.fr./Μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Σταχυολούμε:

α) «Λογικά, αν οι Ευρωπαίοι και οι Δυτικοί ηγέτες είχαν λίγη πολιτική αξιοπρέπεια και γεωπολιτιστική συνειδητοποίηση, οι πολύ σοβαρές απειλές που εκτοξεύονται για εβδομάδες, ιδίως εναντίον δύο χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας, μία από τις οποίες είναι μέλος του ΝΑΤΟ, θα έπρεπε να έχουν προκαλέσει κατακραυγή από τις ευρωπαϊκές καγκελαρίες. Τουλάχιστον οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να είχαν ψηφίσει εμπορικές και πολιτικές κυρώσεις κατά της Άγκυρας (που ποτέ δεν διστάζουν να κάνουν εναντίον των Ρώσων, των Σέρβων κ.λπ.). να ανακαλέσουν τους πρεσβευτές τους και ζητήσουν συγνώμη για επανειλημμένες προκλήσεις εναντίον δύο χωρών της ΕΕ».

β) «Αυτό είναι ένα σοβαρό λάθος εκ μέρους της Ευρώπης, διότι κάθε φορά παραβλέπουμε τις κακοήθειες, τις απειλές και τους εκβιασμούς του Τούρκου νεοσουλτάνου (όπως και με τη συμφωνία για τη μετανάστευση μεταξύ Άγκυρας Βρυξελλών, που μας κοστίζουν 7 δισ. €), ο κ. Ερντογάν είναι πάντα πιο περιφρονητικός απέναντι σε αυτή την δειλή Ευρώπη, την περιγελά ανοιχτά στις ομιλίες του για την «παρακμή» της, την «αδυναμία» της και τη «σαπίλα» της!»

γ) «Ποια μεγάλη εφημερίδα ή ευρωπαίος ηγέτης κατήγγειλε την επικινδυνότητα και τη βαρύτητα της στρατηγικής πρότασης του Ερντογάν, του ΑΚΡ και των εθνικιστικών και ισλαμιστικών πολιτικών κομμάτων της Τουρκίας που δεν παύουν να διεκδικούν ελληνικά νησιά; Ποιος αντέδρασε έντονα και με τρόπο ανάλογο στις δηλώσεις των ιθυνόντων της Άγκυρας που έχουν και πρόσφατα δηλώσει ότι ο τουρκικός στρατός ‘’δεν θα απομακρυνθεί ποτέ από την Κύπρο’’; Ποιος έστω εξέφρασε τη λύπη του για τις πρόσφατες πολεμικές απειλές και την αποστολή πολεμικού στόλου για να εμποδίσει το γεωτρύπανο της ιταλικής ENI και να εκφοβίσει την Κύπρο και άλλες εταιρίες να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κύπρου και ανοιχτά της Αμμοχώστου τα οποία διεκδικεί παράνομα η Τουρκία»;

δ) «Και ενώ το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένουν άφωνοι μπροστά την επιθετικότητα και τις απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου και των Κούρδων, το ΝΑΤΟ δεν δίστασε να εγγυηθεί και πάλι την ασφάλεια της Τουρκίας. Αυτό σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ, το οποίο δεν είναι αλληλέγγυο στη Ελλάδα και το οποίο το 1974 επέτρεψε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, εγκρίνει τον τουρκικό επεκτατισμό».

ε)«Ενώ στο Κόσοβο το ΝΑΤΟ κατέστρεψε τη Γιουγκοσλαβία και τη Σερβία για να δημιουργήσει ένα μαφιόζικο και ισλαμικό κράτος και στη Συρία στηρίζει μια διεθνή συμμαχία η οποία βοηθά και εξοπλίζει σουνίτες ισλαμιστές αντάρτες οπαδούς της σαρία. Αυτό το ΝΑΤΟ απειλεί με πόλεμο τη Ρωσία η οποία παραβιάζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας αλλά επιτρέπει στη Τουρκία να παραβιάζει την ακεραιότητα του Ιράκ, της Συρίας, της Ελλάδας, και της Κύπρου»!

Δώσαμε τον λόγο στον AlexandredelValleγιατί το αξίζει για την ευθυκρισία και την τόλμη του. Και το «διαταύτα» της γενναίας πένας του:

«Ένα από τα δύο συμβαίνει: ή η Τουρκία δεν μπορεί να ανήκει στους κόλπους του ΝΑΤΟ ή οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν καμμιά σχέση με αυτή την οργάνωση η οποία δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα της ηπειρωτικής Ευρώπης και του δυτικού πολιτισμού».

Τελικά, «Υπάρχουν στον κόσμο καλοί / ίσως δεν είναι πολλοί. Όμως υπάρχουν στον κόσμο καλοί»(Στέφανος Μπολέτσης).

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Καθαρίστε από την πνευματική πανούκλα την Ελλάδα»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Δεν αποκλείεται οι σκοπιανοί να μας σώσουν από την προγραμματισμένη αυτοκτονία μας στο σκοπιανό. Ενδεικτική της εξέλιξης η προχθεσινή δήλωση Ζάεφ με την οποία απέρριψε το “erga omnes” της ονομασίας που θα συμφωνηθεί. Θα χρησιμοποιείται, είπε, μόνο σε διεθνές επίπεδο – προφανώς εννοεί μόνο στον ΟΗΕ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ! Και ξεκαθάρισε ότι δεν αλλάζει το σύνταγμά τους!

Η ψυχρολουσία των δικών μας και πρωτίστως του μεγαλορρήμονος ΥπΕξ δεν έχει προηγούμενο. Ελπίζουμε μετά από αυτό το φιάσκο να βάλουν οι ημέτεροι τελεία και παύλα στις δυσώνυμες «διαπραγματεύσεις» με το βορεινό αλβανοσλαβικό μόρφωμα.

Και στο άλλο βορεινό μέτωπο πάμε από θρίαμβο σε …θρίαμβο. Δεν πρόλαβε ο αλβανός ΥπΕξ Μπουσάτι να επικαλεσθεί ως δείγμα σεβασμού της βορειοηπειρωτικής κοινότητας την μετάδοση του δελτίου ειδήσεων στην ελληνική και αυτή κατηργήθη από τον σταθμό της Κορυτσάς!

Προπετής και «αβερνίκωτος» ο Γεν. Γραμ. του ΝΑΤΟ Stoltenberg πηγαίνοντας στην Άγκυρα παρέστησε τον Πόντιο Πιλάτο. Οι ελληνοτουρκικές «διενέξεις» όπως ψευδονόμασε την αδίστακτη τουρκική επιθετικότητα εναντίον μας δεν είναι θέμα του ΝΑΤΟ και πρέπει να διευθετηθούν ανάμεσα στη Τουρκία και την Ελλάδα. Και ο απίστευτος νατοϊκός εκθείασε το τηλεφώνημα Γιλντιρίμ προς Τσίπρα, εξ αφορμής του θλιβερού περιστατικού του θανάτου του αεροπόρου μας στο Αιγαίο, όπου οι πανάθλιοι μας υποχρεώνουν σε αδιάκοπες άκρως επικίνδυνες αναχαιτίσεις με τις διαρκείς παραβιάσεις τους. Άρα είναι τουλάχιστον ηθικοί αυτουργοί του συμβάντος. Αλλά ο ο αθεόφοβος Στόλτενμπεργκ ζήτησε από τους νατοϊκούς συμμάχους να παράσχουν «μεγαλύτερη στήριξη στην Τουρκία»!

Πώς μπορεί με τέτοιες ηγεσίες ο κόσμος να πάει μπροστά, να γίνει καλύτερος; Κάποιοι μιλούν για σχετική αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο τις τελευταίες μέρες. Και ενώ ο αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ ευκαίρως, ακαίρως επαναλαμβάνει ότι θα υπάρξει θερμό επεισόδιο, ο ρώσος συνάδελφός του στην Αθήνα Αντρέι Μάσλωφ «δεν βλέπει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο». Μήπως όμως ήταν ολότελα συμπτωματική η όποια ύφεση της τουρκικής προκλητικότητας, καθώς νέα ρητορική έξαρση από Γιλντιρίμ και παρατρεχάμενούς του προέκυψε εξ αφορμής αδιευκρίνητου περιστατικού για την σημαία στη νησίδα «Ανθρωποφάς;

Αυτό πάντως που όφειλαν να πράξουν οι αμερικανοί και οι νατοϊκοί σύμμαχοι το έκανε ίσως ο «εχθρός» τους. Άξιος ο μισθός του!

Διαβάζουμε τις ακατάσχετες φλυαρίες ξένων διπλωματών που μας ψέγουν διότι κατ’ αυτούς μία δυτική χώρα όπως η Ελλάδα που διεκδικεί περιφερειακό ρόλο και συμμετοχή στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων δεν μπορεί, λένε, να αλληθωρίζει ταυτόχρονα προς τη Ρωσία. Απάντηση η Ελλάδα είναι αείποτε ο πιστότερος σύμμαχος της Δύσεως και αυτό είναι αυταπόδεικτο από τις θυσίες στις οποίες έχει υποβληθεί ο λαός της για το «χατήρι» της Δύσεως. Αν όμως η Δύση φαντάζεται ότι θα κατευνάσει τον τούρκο αναλώμασι της Ελλάδος και της Κύπρου, αυτό είναι παράλογο να της ζητηθεί και ηλίθιο να το δεχθεί. Είμαστε στο επίκεντρο γεωπολιτικών ανακατατάξεων που συντελούνται ραγδαία γύρω μας. Και όπως τα προηγούμενα χρόνια μείναμε έξω από τη σύγκρουση των υπερδυνάμεων, πρέπει να περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού αυτή τη σχετική αυτονομία μας όσο και αν αυτό είναι δύσκολο. Να επικαιροποιήσουμε και συστηματοποιήσουμε τις συμμαχίες μας και να αναβαθμίσουμε την εθνικοαμυντική μας ικανότητα. Το πολιτικό προσωπικό ασχέτως ατομικών του αδυναμιών πρέπει να αναζητήσει τους αρίστους και τους γενναίους στους οποίους πρέπει να εμπιστευθεί τομείς επειγουσών και απαραιτήτων δράσεων.

Αυτή η επινόηση των χημικών της Συρίας μάς εμβάλλει σε πολλές υποψίες. Η επίκληση χημικών που κατείχε δήθεν ο Σαντάμ Χουσεϊν, κατηγορία καθ’ ολοκληρίαν ψευδής, χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα της αμερικανοβρεττανικής επέμβασης στο Ιράκ.

Αργότερα το ίδιο παραμύθι στήθηκε για την Λιβύη και τον Καντάφι. Ο Καντάφι εκτελέστηκε και η Λιβύη παραδόθηκε στο χάος όπου εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι βυθισμένη.

Στην αρχή της κρίσης στη Συρία, όταν πρωταγωνιστούσαν Σαουδάραβες, Καταριανοί και Τούρκοι για να σύρουν τις ΗΠΑ στο παιχνίδι, κατήγγειλαν τον Άσσαντ ότι διαθέτει χημικά. Αυτά, όποια μάλλον ασήμαντα ο Σύρος πρόεδρος τα παρέδωσε και απεσοβήθη προσώρας τότε η νατοϊκή επέμβαση. Τα πράγματα περιεπλάκησαν ξανά με τους νέους συσχετισμούς. Ο τούρκος το παίζει «ενδιάμεσος», είναι και με τον Πούτιν (Ιράν + Χεζμπολάχ) και με τους Αμερικανούς (οι οποίοι όμως ενισχύουν τους Κούρδους). Εδώ ξαναγυρίσαμε στο πρόβλημα των χημικών, ως αιτία, ή αφορμή, της αμερικανονατοϊκής επίθεσης, τα οποία ωστόσο δεν αποδεικνύονται.

Είθε να πρυτανεύσει η εναπομένουσα (;) κοινή λογική. Ο Πλάτων έλεγε: «Εις φρονών μυρίων μη φρονούντων κρείττων εστίν» (=Ένας φρόνιμος είναι ανώτερος από μυρίους άφρονες) «Και τούτον άρχειν δει, τους δ’ άρχεσθαι» (=Και αυτός πρέπει να κυβερνά, ενώ εκείνοι να άρχονται).

Τίμιος με την αλήθεια ο Στάθης (13.4.2018) ξεσπαθώνει:

« Οι δύο κρίσεις που βυσσοδομούν, η μία μέσα στη χώρα και η άλλη γύρω απ’ τη χώρα, μάλιστα διττή, αποδεικνύουν (και υποδεικνύουν) ότι η Ελλάδα χρειάζεται διαφορετικά μεγέθη στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, μεγέθη πολύ σημαντικότερα από τιςκλίκες των ανδρεικέλων που εναλλάσσονται ως γκαουλάιτερ άλλων στο Πραιτόριο του προτεκτοράτου».

Καθαρός, που δεν χάριζε κανενός κάστανα, ο Φώτης Κόντογλου, τον δανείζομαι από τον φίλο Δημήτρη Νατσιό:

«Καθαρίστε από την πνευματική πανούκλα την δυστυχισμένη την Ελλάδα, για να μπορέσουνε να δουλέψουνε οι άξιοι δουλευταράδες. Τα σκουλήκια, για να σώσουνε την τιποτένια ύπαρξή τους, δεν αφήνουνε καμμιά ψυχή άξια να ορθοποδήσει, από συμφέρον κι από φθόνο. Όλοι οι πνευματικοί σαλταδόροι έχουνε πιάσει τα πόστα. Και είναι δεμένοι μεταξύ τους, όπως είναι οι κάμπιες κολλημένες η μια πάνω στην άλλη. Μόλις τις χωρίσει κανένας ψοφάνε. Έτσι πρέπει να γίνει και με τις ανθρωποκάμπιες που μαραζώνουνε το ολόδροσο πνευματικό δέντρο της φυλής μας».

Από το στόμα του και στου Θεού τ’ αυτί…

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ετοιμότητα = ικανότητα αποφασιστικού πρώτου πλήγματος

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η οριστική ρήξη Ισραήλ – Τουρκίας απελευθερώνει το Ισραήλ για την συνεργασία του με την Ελλάδα και καθιστά την εμβάθυνση της σχέσης των δύο χωρών μας φυσιολογική μετεξέλιξη και την ανάδειξή της σε συμμαχία. Η εμπλοκή Τελ-Αβίβ με ΗΠΑ κατά Ιράν στη Συρία κατά Τουρκίας (άγνωστο τι θα συμβεί με την εμπλοκή Τραμπ – Πούτιν) είναι ενδεικτική των σημερινών προσανατολισμών του Ισραήλ. Το αδύνατο σημείο μιας τέτοιας συμμαχίας είναι οι πρόσφατες δράσεις τού Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων που συγκέντρωσαν την διεθνή αποδοκιμασία.

Πάντως οι Ισραηλινοί αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση για τον Ελληνισμό σε ορισμένες πρωτοβουλίες όπως εκείνες που αφορούν τον εντοπισμό και την κινητοποίηση των ανά τον κόσμο ομοθρήσκων και ομοεθνών τους, ακόμη και λησμονημένων ομάδων που οι πρόγονοί τους αλλαξοπίστησαν.

Στις 27/3/18 τριμελής επιτροπή(BenjaminIshShalam+ ο πολιτικός φιλόσοφος OfirHalvry + ο πρ. υπουργός ZviHauser) παρέδωσε στη Κυβέρνηση έκθεση που εισηγείται λεπτομερείς δράσεις για την επίτευξη του στόχου.

«Μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια – λένε – ανθρώπων που μπορούν να δημιουργήσουν ομόκεντρους κύκλους σχέσεων, συνδέσεων και υποστήριξης για τον εβραϊκό λαό και το κράτος του Ισραήλ» δηλώνει ο Γεν. Δ/ντής του Υπουργείου Διασποράς και Εκπαίδευσης (Πηγή:Al-Monitor/SLpress.gr). 

Ιδού στάδιονλαμπρόν για τις υπνώτουσσες ελλαδικές ελίτ, την Κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, την Ακαδημία, τα Πανεπιστήμιά μας.

Το Ισραήλ ασφαλώς παράγει πολιτική.Έχειεθνικό δόγμα. Εμείς στερούμεθα εθνικού δόγματος, δεν παράγουμε πολιτική ενώ διαθέτουμε έναν ανθούντα Ελληνισμό της Διασποράς, πιο πατριώτη από εμάς εδώ τους σκουριασμένους επιχωρίους, δεν τον καθοδηγούμε.Δενγνωρίζει αν και πού τον χρειαζόμαστε. Υπάρχει όμως χάρη στην εκ των ενόντωναυτοοργάνωσή του. Όχιεξαιτίας κινήσεων και κινητοποιήσεων του ελληνικού κράτους. 

Τι έχουμε κάνει π.χ. για τους Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας (MagnaGraecia); Πόσες υποτροφίες δώσαμε, πόσες πολιτιστικές ανταλλαγές προωθήσαμε; Τι πρόγραμμα τόνωσης του ελληνικού φρονήματος εκπονήσαμε για τον αμερικανικό και αυστραλιανό Ελληνισμό;

Τι κάνουμε για να ενδυναμώσουμε τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό; Τι σκεπτόμαστε για τον Ελληνισμό των Σκοπίων, για τους κρυπτοέλληνες και τους κρυπτοχριστιανούς του Πόντου; 

Μην πείτε ότι οι απορίες μας εισάγουν καινά δαιμόνια, διότι θα είναι «καινά» μόνον αν απευθύνονται σε … κενές κεφαλές ιθυνόντων.

Ο θριαμβευτής των πρόσφατων εκλογών στην Ουγγαρία Βίκτωρ Όρμπαν ανεκοίνωσε την απόφασή του να δώσει τέλος στις ύποπτες δραστηριότητες τού ουγγρικής άλλωστε καταγωγής «φιλανθρώπου» και μεγαλοεπενδυτήΤζωρτSoros (stopSoros!) και τις ποικιλώνυμες υπόπτως δρώσες ΜΚΟ τους. 

Εννοείται ότι δεν χρειάζεται να είσαι ομοϊδεάτης τού Όρμπαν για να καταλάβεις ότι πρέπει και σ’ αυτή τη χώρα καιρός να μπει ένα τέλος στα έργα και τις ημέρες των χρηματοδοτούμενων από τα σκοτεινά κονδύλια Soros και ασυδότως δρώσες ΜΚΟ.

Εμείς εξακολουθούμε να αιωρούμαστε, ή όπερ το αυτό να σερνόμαστε ως χώρα λόγω της ανυπαρξίας μιας μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής-αποδεκτής όπως υποδείκνυε εδώ και 20 χρόνια ο φωτισμένος Παναγιώτης Κονδύλης (Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, Θεμέλιο σ.181 επ.) από τον κύριο κορμό του πολιτικού κόσμου και επεξεργασμένης με την σύμπραξη πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών και επιστημόνων.

Η αποστασιοποίηση της νεοοθωμανικής Τουρκίας από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και η ταύτισή της με το Ισλάμ, που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει παγκοσμίως, την απομονώνουν από την Δύση. Η διαρκώς αυξανόμενη τυφλή επιθετικότητάτης εναντίον μας μάς εξαναγκάζει, εφ’ όσον απορρίπτουμε την εκδοχή να καταντήσουμε βιλαέτι της, να δράσουμε αμελλητί κινητοποιώντας όλες τις φανερές και τις λανθάνουσες δυνάμεις της ελληνικής ψυχής.

Όπως σοφά επεσήμανε πάλι ο Κονδύλης, ο ελλαδικός πολιτικός κόσμος «στο σύνολό του δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάγιο και αθόρυβο θεσμικό πλαίσιο, ικανό να εξουδετερώνει κατά το δυνατό τους πειρασμούς της κομματικής εκμετάλλευσης των εθνικών θεμάτων»(ένθ. αν. σ. 181).

Τα αναμασήματα του ξενόφερτου ειρηνισμού και οικουμενισμού που κυριαρχούν στο πολιτικό ορίζοντα της χώρας βλάπτουν τη χώρα. Όμως η εθνική στρατηγική «δεν είναι ούτε “δεξιά”, ούτε “αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης»(ένθ. αν. σ.184).

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να είναι μέσο αποτροπής (=ματαίωσης) και κατά περίπτωση πολέμου. Υπενθυμίζουμε το θουκυδίδειον:«Εἰδέναιδὲχρὴότι ἀνάγκηπολεμεῖν, ἢνδὲἑκούσιοιμᾶλλονδεχώμεθα, ἧσσονἐγκεισομένουςτοὺςἐναντίουςἕξομεν»(Α,144)=Θα χρειαστεί ίσως να πολεμήσουμε και όσο πιο πρόθυμα το αποδεχόμαστε, τόσο λιγότερο αποφασισμένους θα βρούμε τους αντιπάλους μας. Δηλαδή θα ματαιώσουμε τον πόλεμο.

Τελικά, κατά Κονδύλην, αρτιότητα [=ετοιμότητα] δεν σημαίνει να ξοδεύεις και να κατέχεις όσα ο αντίπαλος. Σημαίνει «την ικανότητα ενός αποφασιστικού πρώτου πλήγματος, έστω και από τη θέση του ασθενεστέρου»(ένθ. αν. σ.187).


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.4.18

“Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί”

του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Ευφρόσυνο το πασχαλινό μήνυμα:
“Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια” ψάλλει με πλησμονή χαράς ο εκκλησιαστικός υμνωδός. Λαμπρή ονομάζει καίρια ο λαός μας το Πάσχα. Και ο εθνικός μας ποιητής εντοπίζει:
«αργοφυσούσε
τόσο γλυκά στο πρόσωπο τ'αέρι,
που λες και λέει μες της καρδιάς τα φύλλα
γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα»  
                                                 (Σολωμός)

            Και θαρρείς πως οι ποιητές ανταγωνίζονται:
‘’Το μέγα θαύμα σήμερα την πλάση όλη μαγεύει,
ρυθμός αγάπης τις καρδιές σαν όνειρο χαϊδεύει.
Χριστός Ανέστη! αντιλαλεί παντού σαν άγια αλήθεια
κι αχτίδα ελπίδας χύνεται σε πονεμένα στήθια.’’
     (Ι.Πολέμης)
            Μας καλούν οι πάντες και μαζί τους η ανοιξιάτικη φύση να βιώσουμε την σταυραναστάσιμη χαρά. Και έχουμε όλοι δικαίωμα στη χαρά της Αναστάσεως.
            Πρέπει και μπορούμε να υπερνικήσουμε τους φόβους, τα άγχη, τις απειλές.
            Έχουμε αίσθηση των πραγματικοτήτων. Υπάρχουμε σε έναν κόσμο αδικίας, τρέλλας, αδιαφορίας και παρακμής. Αυτός ο κόσμος, όπως τον κατάντησαν παρηκμασμένοι ηγέτες και αρνητές του λυτρωτικού μηνύματος της Αναστάσεως, είναι ξένος προς το ευαγγελικό όραμα μιας κοινωνίας αγάπης, δικαιοσύνης και ελευθερίας.
            “Η Ανάσταση”, βεβαιώνει ο Αλβανίας Αναστάσιος, “έχει γίνει, έστω και ανεπίγνωστα, πηγή ανανεώσεως του κόσμου. Άνθρωποι που πίστεψαν στον αναστάντα Χριστό μπόρεσαν με τη δύναμή Του να μεταμορφώσουν την έχθρα σε συμφιλίωση, το μίσος σε αγάπη, τον πόνο σε χαρά, την ταπείνωση σε θρίαμβο, την άνευ νοήματος καθημερινότητα σε δημιουργία”. Και συμπληρώνει:
«Μέσα στην ακτινοβολία της Αναστάσεως, όλοι και όλα μπορούν να μεταμορφώνονται και να πλημμυρίζουν φως» (Νύν πάντα πεπλήρωται φωτός, σ.168).
Ξανά στην εθνική μας καθημερινότητα:
Ο «σεϊχουλισλάμης» εισέβαλε πασχαλιάτικα με τις ορδές του στην Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι. Εθελότυφλος εκ πεποιθήσεως, ενώ την χρησιμοποίησε ως μουσείο, εξόκειλε αναθεματίζοντας τον Κεμάλ που την παρέλαβε τζαμί και την μετέτρεψε σε μουσείο.
Η τύφλα του δεν του επιτρέπει να δει την χιλιόχρονη εκθαμβωτική ιστορία του ιουστινιάνειου μεγαλουργήματος που απαθανάτισε το δημώδες άσμα των χρόνων της Αλώσεως:
«Ούλες οι μέρες του Θεού καλές κι ευλογημένες /
σαν την ημέρα της Λαμπρής άλλη καμιά δεν είναι. /
Απού σημαίνουν οι γι-εκκλησιές, τα μέγα μοναστήρια. /
Σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι, /
με τετρακόσια σήμαντρα, με δεκαοκτώ καμπάνες».
            Ο πρωθυπουργός του «πολυχρονεμένου» Γιλντιρίμ, με επιλεκτική μνήμη κι αυτός, θυμίζει το 1922 οπότε η Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής, κακούργημα ηττημένων μυαλών και διεστραμμένων ψυχών, το οποίο, καθώς και το ομόλογο κατά Αρμενίων, η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει και να ζητήσει επιτέλους συγνώμη!
            Εμείς ξέρουμε τι και γιατί έγινε στο 1922. Είμαστε όμως αποφασισμένοι να μην επαναλάβουμε τα λάθη εκείνα ων πρώτον ο εθνικός διχασμός; Αυτοί ξέρουν γιατί διέπραξαν τα κακουργήματα τότε και αμετανόητοι σχεδιάζουν να τα επαναλάβουν σήμερα.
            Και επειδή ο εχθρός ανασκαλεύει μνήμες να του θυμίσουμε μερικά χτυπητά ονόματα  που του ανακατεύουν τ'άντερα , όπως: Κολοκοτρώνης, Κανάρης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος, Μιαούλης, Μακρυγιάννης, Νικηταράς ο τουρκοφάγος κ.ά.π.
            Η Βάρνα δεν είναι τελικά η ‘’Βιέννη’’, όπου θα σταματούσαν ξανά οι ορδές των ισλαμιστών, αλλά μάλλον το Βατερλώ της Ευρωένωσης από τον σουλτάνο. Τους θώπευσε, τους δούλεψε και επιστρέφοντας στη βάση του τους έφτυσε κατάμουτρα...
            Όμως αυτοί επιμένουν να κρατούν σε ισχύ την επικίνδυνη Οδηγία για το λεγόμενο προσφυγικό. Εκτός από ελάχιστες εκατοντάδες πραγματικούς πρόσφυγες, τα 4.000.000 των υπόλοιπων ξένων, που ο τούρκος βαφτίζει πρόσφυγες, είναι λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι που επιστρατεύονται από διάφορες αφροασιατικές χώρες. Στόχος του σουλτάνου ο εξισλαμισμός της Ευρώπης με πρώτο πλάνο την Ελλάδα. Οι ιεροφάντες της Νέας Τάξης βολεύονται άριστα με τις διαδικασίες αυτές, γιατί εχθρός τους είναι το έθνος και το εθνικό κράτος, ενώ εργαλεία αποδόμησής του  ο εθνομηδενισμός, η λαθρομετανάστευση και η περιβόητη πολυπολιτισμική εκπαίδευση.
            Δείγμα του αυτοαφοπλισμού των ευρωπαϊκών κοινωνιών επεσήμανε πρόσφατα η Βρετανή ακαδημαϊκός Joanna William . Απεκάλυψε σε μελέτη της ότι “μέχρι 1.000 παιδιά, συμπεριλαμβανομένων και 11 ετών, φέρονται να έχουν πέσει θύματα επιθέσεων και βιασμών, μερικές φορές μαζικών, από τη δεκαετία τού 1980 στο Telford, πόλη 170.000 κατοίκων της κεντρικής Αγγλίας. Η αστυνομία δεν κατάφερε να διαλύσει το δίκτυο των παιδεραστών. Οι αρχές δεν κατάρτισαν φακέλους των δραστών-μελών  των ασιατικών κοινοτήτων, για το φόβο του «ρατσισμού»”. Και τα ΜΜΕ σιώπησαν αιδημόνως για να μην… παρεξηγηθούν!
Αλλά το ακροτελεύτιον μήνυμα επικαίρως μας το δίνει ο Κολοκοτρώνης:
«Αφού χαλώντας η Κωνσταντινούπολις επυκνώθη ολούθε το σκοτάδι της δουλείας συνέβη εις την ελληνικήν φυλήν ό,τι συμβαίνει την νύχτα εις τον κόσμο που η ώρα η πλέον σκοτεινή, η πλέον θαμπή της νυχτός είναι η ώρα που σιμώνει το φως της ημέρας». Αμήν!
Χριστός Ανέστη!

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης