26.4.18

Ετοιμότητα = ικανότητα αποφασιστικού πρώτου πλήγματος

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η οριστική ρήξη Ισραήλ – Τουρκίας απελευθερώνει το Ισραήλ για την συνεργασία του με την Ελλάδα και καθιστά την εμβάθυνση της σχέσης των δύο χωρών μας φυσιολογική μετεξέλιξη και την ανάδειξή της σε συμμαχία. Η εμπλοκή Τελ-Αβίβ με ΗΠΑ κατά Ιράν στη Συρία κατά Τουρκίας (άγνωστο τι θα συμβεί με την εμπλοκή Τραμπ – Πούτιν) είναι ενδεικτική των σημερινών προσανατολισμών του Ισραήλ. Το αδύνατο σημείο μιας τέτοιας συμμαχίας είναι οι πρόσφατες δράσεις τού Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων που συγκέντρωσαν την διεθνή αποδοκιμασία.

Πάντως οι Ισραηλινοί αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση για τον Ελληνισμό σε ορισμένες πρωτοβουλίες όπως εκείνες που αφορούν τον εντοπισμό και την κινητοποίηση των ανά τον κόσμο ομοθρήσκων και ομοεθνών τους, ακόμη και λησμονημένων ομάδων που οι πρόγονοί τους αλλαξοπίστησαν.

Στις 27/3/18 τριμελής επιτροπή(BenjaminIshShalam+ ο πολιτικός φιλόσοφος OfirHalvry + ο πρ. υπουργός ZviHauser) παρέδωσε στη Κυβέρνηση έκθεση που εισηγείται λεπτομερείς δράσεις για την επίτευξη του στόχου.

«Μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια – λένε – ανθρώπων που μπορούν να δημιουργήσουν ομόκεντρους κύκλους σχέσεων, συνδέσεων και υποστήριξης για τον εβραϊκό λαό και το κράτος του Ισραήλ» δηλώνει ο Γεν. Δ/ντής του Υπουργείου Διασποράς και Εκπαίδευσης (Πηγή:Al-Monitor/SLpress.gr). 

Ιδού στάδιονλαμπρόν για τις υπνώτουσσες ελλαδικές ελίτ, την Κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, την Ακαδημία, τα Πανεπιστήμιά μας.

Το Ισραήλ ασφαλώς παράγει πολιτική.Έχειεθνικό δόγμα. Εμείς στερούμεθα εθνικού δόγματος, δεν παράγουμε πολιτική ενώ διαθέτουμε έναν ανθούντα Ελληνισμό της Διασποράς, πιο πατριώτη από εμάς εδώ τους σκουριασμένους επιχωρίους, δεν τον καθοδηγούμε.Δενγνωρίζει αν και πού τον χρειαζόμαστε. Υπάρχει όμως χάρη στην εκ των ενόντωναυτοοργάνωσή του. Όχιεξαιτίας κινήσεων και κινητοποιήσεων του ελληνικού κράτους. 

Τι έχουμε κάνει π.χ. για τους Ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας (MagnaGraecia); Πόσες υποτροφίες δώσαμε, πόσες πολιτιστικές ανταλλαγές προωθήσαμε; Τι πρόγραμμα τόνωσης του ελληνικού φρονήματος εκπονήσαμε για τον αμερικανικό και αυστραλιανό Ελληνισμό;

Τι κάνουμε για να ενδυναμώσουμε τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό; Τι σκεπτόμαστε για τον Ελληνισμό των Σκοπίων, για τους κρυπτοέλληνες και τους κρυπτοχριστιανούς του Πόντου; 

Μην πείτε ότι οι απορίες μας εισάγουν καινά δαιμόνια, διότι θα είναι «καινά» μόνον αν απευθύνονται σε … κενές κεφαλές ιθυνόντων.

Ο θριαμβευτής των πρόσφατων εκλογών στην Ουγγαρία Βίκτωρ Όρμπαν ανεκοίνωσε την απόφασή του να δώσει τέλος στις ύποπτες δραστηριότητες τού ουγγρικής άλλωστε καταγωγής «φιλανθρώπου» και μεγαλοεπενδυτήΤζωρτSoros (stopSoros!) και τις ποικιλώνυμες υπόπτως δρώσες ΜΚΟ τους. 

Εννοείται ότι δεν χρειάζεται να είσαι ομοϊδεάτης τού Όρμπαν για να καταλάβεις ότι πρέπει και σ’ αυτή τη χώρα καιρός να μπει ένα τέλος στα έργα και τις ημέρες των χρηματοδοτούμενων από τα σκοτεινά κονδύλια Soros και ασυδότως δρώσες ΜΚΟ.

Εμείς εξακολουθούμε να αιωρούμαστε, ή όπερ το αυτό να σερνόμαστε ως χώρα λόγω της ανυπαρξίας μιας μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής-αποδεκτής όπως υποδείκνυε εδώ και 20 χρόνια ο φωτισμένος Παναγιώτης Κονδύλης (Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, Θεμέλιο σ.181 επ.) από τον κύριο κορμό του πολιτικού κόσμου και επεξεργασμένης με την σύμπραξη πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών και επιστημόνων.

Η αποστασιοποίηση της νεοοθωμανικής Τουρκίας από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και η ταύτισή της με το Ισλάμ, που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει παγκοσμίως, την απομονώνουν από την Δύση. Η διαρκώς αυξανόμενη τυφλή επιθετικότητάτης εναντίον μας μάς εξαναγκάζει, εφ’ όσον απορρίπτουμε την εκδοχή να καταντήσουμε βιλαέτι της, να δράσουμε αμελλητί κινητοποιώντας όλες τις φανερές και τις λανθάνουσες δυνάμεις της ελληνικής ψυχής.

Όπως σοφά επεσήμανε πάλι ο Κονδύλης, ο ελλαδικός πολιτικός κόσμος «στο σύνολό του δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάγιο και αθόρυβο θεσμικό πλαίσιο, ικανό να εξουδετερώνει κατά το δυνατό τους πειρασμούς της κομματικής εκμετάλλευσης των εθνικών θεμάτων»(ένθ. αν. σ. 181).

Τα αναμασήματα του ξενόφερτου ειρηνισμού και οικουμενισμού που κυριαρχούν στο πολιτικό ορίζοντα της χώρας βλάπτουν τη χώρα. Όμως η εθνική στρατηγική «δεν είναι ούτε “δεξιά”, ούτε “αριστερή”, ούτε “εθνικιστική”, ούτε “διεθνιστική”. Είναι τα πάντα ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης»(ένθ. αν. σ.184).

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να είναι μέσο αποτροπής (=ματαίωσης) και κατά περίπτωση πολέμου. Υπενθυμίζουμε το θουκυδίδειον:«Εἰδέναιδὲχρὴότι ἀνάγκηπολεμεῖν, ἢνδὲἑκούσιοιμᾶλλονδεχώμεθα, ἧσσονἐγκεισομένουςτοὺςἐναντίουςἕξομεν»(Α,144)=Θα χρειαστεί ίσως να πολεμήσουμε και όσο πιο πρόθυμα το αποδεχόμαστε, τόσο λιγότερο αποφασισμένους θα βρούμε τους αντιπάλους μας. Δηλαδή θα ματαιώσουμε τον πόλεμο.

Τελικά, κατά Κονδύλην, αρτιότητα [=ετοιμότητα] δεν σημαίνει να ξοδεύεις και να κατέχεις όσα ο αντίπαλος. Σημαίνει «την ικανότητα ενός αποφασιστικού πρώτου πλήγματος, έστω και από τη θέση του ασθενεστέρου»(ένθ. αν. σ.187).


Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Δεν υπάρχουν σχόλια: