29.10.18

Γιορτάζουμε αληθινά τις εποποιίες του ’12 και του ’40 αν ανατρέψουμε το Βατερλώ των Πρεσπών

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουμε το τριήμερο αυτό, όλοι βεβαίως οι Έλληνες, αλλά ειδικά οι Μακεδόνες (κατά Τσίπραν-Κοτζιά: «Νότιοι … Μακεδόνες») την επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης μας ύστερα από 500 χρόνια βάρβαρης τουρκικής δουλείας. Ιερό επίκεντρο του εορτασμού ο πολιούχος Άγιος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς.

Τιμούμε την ιστορική προέλαση του Ελληνισμού που απέπλυνε την ντροπή του 1897. Και τιμούμε ταυτόχρονα την ηρωική απόκρουση της φασιστικοναζιστικής επίθεσης που δέχτηκε η χώρα μας το 1940-41.

Έχουν εν προκειμένω βαρύνουσα σημασία όσα κατέγραψε ο τότε πρέσβης του Μουσολίνι στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι:
«Μια μεγάλη χώρα [η δική του], αφού εγγυήθηκε αυθόρμητα σε μια μικρότερη χώρα (την Ελλάδα) ότι θα σεβασθεί τα σύνορά της και έτσι δε θα αναλάβει την πρωτοβουλία στρατιωτικών μέτρων σε βάρος της, αφού της παρέσχε άφθονες, χωρίς καν να της ζητηθούν, εκδηλώσεις εγκαρδιότητας και φιλίας, αποφασίζει αιφνιδιαστικά να της επιτεθεί, από καθαρό κατακτητικό πνεύμα και πνεύμα βίαιης επιβολής, επικαλούμενη για να δικαιολογήσει την επίθεσή της μηδαμινές και ψευδέστατες προφάσεις. Η μικρή χώρα [η Ελλάδα], διατηρώντας όλες τις δυνάμεις μέχρις εσχάτων, χαλυβδώνοντας όπλα και καρδιές σε μια αρραγή ενότητα, αντιστέκεται νικηφόρα στην επίθεση, καταφέρει στη μεγάλη χώρα βαρύτατες απώλειες αίματος, απώλειες υλικές, εδαφικές και γοήτρου και δεν υποκύπτει παρά μόνον όταν μια άλλη χώρα, ακόμη μεγαλύτερη από την πρώτη, της επιτίθεται από τα νώτα και τη συνθλίβει. Αυτή είναι η ιστορία της ιταλικής επιθέσεως κατά της Ελλάδας. Είναι ο αρχαίος μύθος του προβάτου και του λύκου, με την παραλλαγή ότι το πρόβατο, αντί να αφήσει το λύκο να το καταβροχθίσει, του τρίζει θαρραλέα τα δόντια και κατορθώνει να του αντισταθεί γενναία». Και καταλήγει: «Αλλά η σημασία της ιταλοελληνικής συρράξεως είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα ένδοξο κεφάλαιο στην εθνική εποποιία ενός μικρού λαού [του ελληνικού]. Για τις δυνάμεις που εξαπέλυσαν στον κόσμο τη βιβλική μάστιγα του πολέμου, κυνηγώντας ένα όνειρο μεγαλομανίας και στηριζόμενες στην ανικανότητα αντιστάσεως των αντιπάλων τους, η ιταλοελληνική σύρραξη εσήμανε την αρχή του τέλους για τον Άξονα, όχι μόνο λόγω των άμεσων και απώτερων επιπτώσεών της στο στρατηγικό τομέα, αλλά και λόγω των ψυχολογικών και πολιτικών επιπτώσεων που είχε στον ιταλικό λαό».

Καθώς ωστόσο πυκνώνουν οι εμπράγματες απειλές του τούρκου εναντίον μας, να ζωντανεύουμε στη μνήμη μας τους προγόνους μας εγγυτέρους και απωτέρους. 
«Βατερλώ οι Πρέσπες για Τσίπρα και Κοτζιά» επιγράφει ανάλυσή του ο φίλος Σαράντος Καργάκος και συμβουλεύει στον πρωθυπουργό την άμεση προκήρυξη εκλογών. Όπερ φρονίμως του υπέδειξε και ο αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας δεν θα ακούσει φυσικά ούτε τον Καργάκο, ούτε τον Μητσοτάκη, μια όμως εκκωφαντική λαϊκή βοή, που πρέπει διαρκώς ογκούμενη κάθε μέρα και εντονότερα να εκδηλώνεται, πιστεύουμε θα πειθαναγκάσει τον κ. Τσίπρα να προκηρύξει εκών-άκων, αν όχι εκλογές, οπωσδήποτε Δημοψήφισμα.

Πάντως Τσίπρας και Κοτζιάς μέλι, γάλα- Δεν τρέχει τίποτε. Αλληλολιβανίσθηκαν. Με το αμοιβαίο λιβανωτό εξαερώθηκε και η «αυστηρά προσωπική» επιστολή του παραιτηθέντος, τον οποίον θα εξακολουθήσει να… συμβουλεύεται ο παραιτήσας!

Το είχε γράψει ο Μάρκος Αυρήλιος: «Αλλήλων καταφρονούντες, αλλήλους αρεσκεύονται και αλλήλων υπερέχειν θέλοντες αλλήλοις υποκατακλίνονται» (Εις εαυτόν ΙΑ, 14). Δηλαδή, αλληλοπεριφρονούνται και όμως περιποιούνται ο ένας τον άλλον, θέλουν να υπερέχουν ο ένας του άλλου και όμως υποχωρούν ο ένας στον άλλον!

Στα Σκόπια για την εξαγορά ψήφων βουλευτών της Αντιπολίτευσης έγιναν σημεία και τέρατα. Όργιο παζαριού με εκβιασμούς και διαρκές ανέβασμα ταρίφας που ξεκίνησε από 250.000€ και έφτασε τα 2 εκατομμύρια! Άθλιος ο ρόλος των Δυτικών συμμάχων. Ο αμερικανός πρέσβυς μπούκαρε κυνικότατα στη συνεδρίαση του αντιτιθέμενου VMRO για να τους πειθαναγκάσει να πουν το «ναι». Εκβιασμούς, απειλές και δωροδοκίες καταγγέλλει και το ρωσικό ΥπΕξ.

Έτσι «δημοκρατικότατα» ο Ζάεφ μπουζούριασε τους «80». Ο Τσίπρας έσπευσε πρώτος, αδιαφορώντας για το όργιο που προηγήθηκε, να συγχαρεί τον σκοπιανό ομόλογό του. Και «ανήρτησε»: «Η αποψινή ψηφοφορία αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς μια κοινή επιτυχία. Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην ειρήνη και την μελλοντική ευημερία των λαών μας»!!!

Πραγματικότητες ωστόσο που θυμίζουν «Βαθύ Λαρύγγι» και το κυρίαρχο σύνθημά του: «Follow the money».

Αμυδρά συναφή εικόνα πήραμε από τις διαρροές του τελευταίου δικού μας υπουργικού συμβουλίου. Από τον ΥπΕΘΑ θα μάθουμε (αν τολμήσει να τα πει δημόσια) για τον χορό των εκατομμυρίων που μαδούνται από το αίμα του λαού για να παίζονται τα αίσχιστα παιχνίδια.

Υπερεπείγοντα: Εθνική συσπείρωση πάνω σε εθνικές γραμμές. Οι Πρέσπες, πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε όλοι, δυστυχώς και οι κυβερνώντες, ότι δεν είναι εθνική γραμμή, αλλά εθνικό Βατερλώ. Απόδειξη ότι ημών σιωπώντων για τον βανδαλισμό του Σταυρού στη Λέσβο παρενέβη με δήλωσή του ο Ματέο Σαλβίνι.

Τα «μυστικά κονδύλια» έχουν μιαν ιδιαιτέρως βαρύνουσα αποστολή και δεν γίνονται φανερά σε καμία χώρα του κόσμου. Η «μυστικότητά» τους αφορά υπέρτατους εθνικούς σκοπούς, αλλά μυστικά κονδύλια δεν σημαίνουν ασύδοτες και ύποπτες διαρροές τίμιου δημόσιου χρήματος. Όταν όμως προκύπτει εσμός ρεμούλας ας κινηθεί κάποτε η, δυστυχώς δυσκίνητη, Δικαιοσύνη μας.

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Πρέσπες, εθνική πανωλεθρία. Ανατρέπονται με δημοψήφισμα

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την περασμένη Κυριακή στη Θεσσαλονίκη τιμήθηκε ο Μακεδονικός Αγώνας. Στον Ναό τού Πολιούχου Αγίου Δημητρίου τελέσθηκε Δοξολογία και Μνημόσυνο για τους αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία τής Μακεδονίας στις 3 φάσεις εκείνου του αγώνα α) 1870 – 1903 β) 1904 – 1908 γ) 1909 – 1912.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ονομάζει τον Μακεδονικό Αγώνα «αναμέτρηση συνειδήσεων». Αναμετρήθηκε τότε η ελληνικότητα με τον βουλγαρισμό και νίκησε η ελληνικότητα.

Βασικά του χαρακτηριστικά: α) Κρήτες και Ελλαδίτες μαχητές περίπου 2000 β) Γηγενείς Μακεδόνες 1250 (ελληνόφωνοι, «δίγλωσσοι» βλαχόφωνοι και σλαβόφωνοι) πάλεψαν αφελφωμένοι, όλοι μια καρδιά. Μαζί με τους ενόπλους, ένας κόσμος ολόκληρος εκατοντάδων εντοπίων, μικρών και μεγάλων: Φλογεροί δάσκαλοι και ηρωϊδες δασκάλες, διπλωμάτες τού διαμετρήματος του Ίωνος Δραγούμη και τού Λάμπρου Κορομηλά, εθνεγέρτες κληρικοί τού ύψους τού Γερμανού Καραβαγγέλη, νέοι στρατιωτικοί, όλοι συνεργάστηκαν στενά για το «ποθούμενο», την σωτηρία τής Μακεδονίας. γ) Καθοριστικός ο ρόλος τής Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας και της Παιδείας που εκείνη κράτησε όρθια.

Και όμως Κυβέρνηση και Δήμος Θεσσαλονίκης έλαμψαν δια της επιδεικτικής απουσίας τής Υφυπουργού, [υποτίθεται ακόμα] Μακεδονίας – Θράκης καθώς και τού Δημάρχου. Τα κενά καθίσματά τους στον Ναό ήταν ευθεία προσβολή στην Μνήμη και την Αντίσταση τού Μακεδονικού Ελληνισμού.

Για την ιστορία μεταφέρουμε εδώ την μαρτυρία τού κορυφαίου Βρετανού ειδικού DOUGLAS DAKIN (THE GREEK STRUGGLE IN MACEDONIA 1897-1913, σελ. 117), «Ολόκληρη ιστορία τής Αντίστασης αυτής δεν μπορεί ποτέ να ειπωθεί. Είναι το άθροισμα των ιστοριών αναρίθμητων χωριών. Και σπάνια μόνο πιάνει το βλέμμα μας κάπως περισσότερο από αμυδρά αυτούς τους αγώνες, που, αν ήταν πλήρως γνωστοί θα συνιστούσαν ένα μεγάλο τμήμα τής ιστορίας τού Μακεδονικού Αγώνα. Συνήθως γνωρίζουμε μόνο τις τραγωδίες των αγώνων αυτών, τούς φόνους προεστών, ιερέων και δασκάλων, τους εμπρησμούς και τη σφαγή γυναικών και παιδιών. Ό,τι δεν γνωρίζουμε, ή γνωρίζουμε λίγο είναι η ιστορία τής αποφασιστικής αντίστασης των πατριαρχικών κατά των απειλών και της θηριωδίας. Ότι την αποφασιστική αυτή αντίσταση την πρόβαλαν χιλιάδες, αυτό είναι αναμφίβολο. Χωρίς αυτήν ολόκληρη η Μακεδονία θα είχε περιέλθει σιωπηλά στην εξουσία τής Εξαρχίας. Και τα επόμενα στάδια τής ιστορίας τού Μακεδονικού Ζητήματος θα ήταν βαθύτατα διαφορετικά!».

Καθόλου απίθανο οι απόντες να γιόρταζαν το…Ίλιντεν, την ψευδοεπανάσταση των Κομιτατζήδων, αφού οι κύριοι Κοτζιάς και Τσίπρας δεν δίστασαν να υιοθετήσουν για τα Σκόπια την ονομασία «Μακεδονία τού Ίλιντεν»!...

Στα απόνερα της αδιανόητης «συμφωνίας» μάς προέκυψε η ακατανόητη «Μεικτή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων». Τα σχολικά μας βιβλία δεν περιλαμβάνουν ως γνωστόν ούτε ίχνος επεκτατισμού – αλυτρωτισμού. Σε αντίθεση με τα βιβλία και το σύνολο τού μιντιακού συστήματος των Σκοπίων πού στάζουν δηλητήριο κατά τού Ελληνισμού και καλλιεργούν εμπράγματο επεκτατισμό εναντίον μας, ενώ φλέγονται να προσαρτήσουν ως … πρωτεύουσά τους τη Θεσσαλονίκη μας. Ανακύπτει εξάλλου ένα τεράστιο ζήτημα με τον «προσανατολισμό» των επιλεγέντων. Όλοι τους διαλεγμένοι ένας κι ένας είναι θαυμαστές και υμνογράφοι τού «θαύματος Κοτζιά», της Συμφωνίας των Πρεσπών. Οι «εμπειρογνώμονες» είναι επιφορτισμένοι να εξετάσουν «Ιστορία, Αρχαιολογία, Εκπαιδευτικά εγχειρίδια». «Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί των»!

Άκρως εύστοχη η επισήμανση «Εθνοφοβία και μισελληνισμός» του Κ. Λιάκου («Δημοκρατία» 16/10/18): «Ισλαμοφοβία και ρατσισμός. Σεξισμός, ομοφοβία, αρχαιομανία. Αναχρονισμός, θρησκοληψία, συντηρητισμός. Τρανσφοβία, σωβινισμός. Εθνικισμός, απομονωτισμός». Είναι όλα αυτά τα κοσμητικά με τα οποία οι επικυρίαρχες πολιτικές, δημοσιογραφικές και πνευματικές ελίτ στολίζουν τούς κανονικούς και φυσιολογικούς πολίτες αυτής της χώρας. Για την απόκρουσή τους υποδεικνύεται σύστημα και θάρρος. Ο ευρών, ιδίως το θάρρος, αμειφθήσεται, αλλά…

Επ’ ευκαιρία το γαλλικό Europe1 επεσήμανε για τη χώρα του, αλλά ισχύουν και για τα καθ’ ημάς ένα «εξαιρετικά εμπιστευτικό» (ultra confidentielle) σημείωμα των Mυστικών Υπηρεσιών απευθυνόμενο στον Πρόεδρο τής Γαλλικής Δημοκρατίας. Το σημείωμα εξηγεί ότι «πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα και οι εντάσεις που συνοδεύονται με το γεγονός ότι ορισμένοι μουσουλμάνοι μαθητές στα γαλλικά σχολεία περνούν τις θρησκευτικές τους εντολές υπεράνω τού νόμου, αμφισβητούν τις γνώσεις τού δασκάλου στο όνομα τού Κορανίου, δεν σέβονται πλέον την εξουσία ενός οργάνου τού οποίου την νομιμότητα αμφισβητούν και δημιουργούν μισαλλοδοξία και αυτονομιστική βούληση στο όνομα της πίστης τους μέσα στο ίδρυμα το οποίο υποτίθεται ότι μεταδίδει το πνεύμα των πολιτών».

Ανάλογα συμβαίνουν και παρ’ ημίν. Σιωπηρά και αθόρυβα. Καθώς ο επιχώριος ωχαδερφισμός και η άρχουσα πολυπολιτισμική συνείδηση τα θεωρούν «φυσικά», και δεν τα καταγράφουν. Οπότε ουδείς ανησυχεί…

Αιωνόβιος και αιώνιος έφηβος ο αειθαλής Μανώλης Γλέζος μίλησε και πάλι ευθαρσώς για τα στοιχεία που συνθέτουν το Έθνος. Τόνισε: «Αυτά είναι η γλώσσα του, οι παραδόσεις του – και μέσα στις παραδόσεις βάζω και την Εκκλησία -,η άμεση δημοκρατία και η στάση τού κλήρου. Αυτοί οι παράγοντες έσωσαν το Έθνος» κατέληξε ο Γενναίος.


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

21.10.18

Απίστευτη η ψοφιοσύνη της εξωτερικής μας πολιτικής.

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μια προσεκτική φωτογράφιση της πανσπερμίας των πολυώνυμων «μακεδονιζόντων» των Σκοπίων δίνει την ακόλουθη κύρια σύνθεση:
α) Αλβανοί, εκ περιστάσεως «μακεδονίζοντες», ψήφισαν «ναι» κατ’εντολήν Ράμα.
β) Γόνοι ελληνογενών γενιτσάρων. Πρόκειται για τα έκγονα των άλλοτε απαχθέντων παιδιών του παιδομαζώματος. -Το ΚΚΕ το ονόμαζε… «παιδοσώσιμο»- τα απήγαγε από την αγκαλιά των γονέων τους, οι περισσότεροι από τους οποίους ακολούθησαν τον δρόμο των παιδιών τους. Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ, όπου κατέφυγαν οι ηττημένοι του εμφυλίου, ο Τίτο είχε με την ψευδωνυμία της Βαρντάρσκα τον μηχανισμό εθνολογικής μετάλλαξης όλων των εξ Ελλάδος προερχομένων. Η ομάδα αυτή είναι η φανατικότερη ανθελληνική στα σημερινά Σκόπια.
γ) Οι σλάβοι «ψάχνονται» περί του τι τελικά είναι και άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο έχουν ένα βουλγαρικό προσανατολισμό.
Οι γόνοι των γενιτσάρων είναι κατ’εξοχήν αυτοί που καλλιεργούν τον επεκτατισμό και τον ονομάζουν βέβαια αλυτρωτισμό.
Η εντονότατα αρνητική στάση της Ρωσίας στην ένταξη του μορφώματος στο ΝΑΤΟ και επομένως στη Συμφωνία, την ώρα που σύσσωμη η Δύση είχε ξεσαλώσει υπέρ του Ζάεφ, έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί από την εξωτερική μας πολιτική. Αλλά οι ερασιτέχνες που την ασκούν, με εξόχως τυχοδιωκτικό τρόπο, είδαν την περίπτωση των Σκοπίων ως «παράθυρο ευκαιρίας» και έσπευσαν να ικανοποιήσουν πάσαν αξίωση της άλλης πλευράς. Πού καιρός για αναζήτηση συμμαχιών. Αυτό που με γνώμονα την κοινή λογική θα έκανε κάθε νουνεχής, το αγνόησαν επιδεικτικά οι κυβερνώντες φωστήρες. Πολλού γε και δη αντί να προσεταιρισθούν τη Μόσχα απήλασαν ρώσους διπλωμάτες και «πάγωσαν» τις ελληνορωσικές σχέσεις.
Οι πασίγνωστες πλέον συζητήσεις της σκοπιανής ηγεσίας (27/1 και 19/5) μιλούν από μόνες τους για τη δουλικότητα, την ακρισία και την βοερή απουσία οιασδήποτε ελληνικής αντίστασης εις παν το ζητούμενον παρά των σκοπιανών. Είναι απορίας άξιον πως ο Ζάεφ που βρήκε τόσο μαλ(θ)ακούς τους δικούς μας δεν ζήτησε και το άλλο, να του δώσουν και τη … Θεσσαλονίκη ανά εξάμηνο για … πρωτεύουσά τους.
Απολαύστε εδώ την ασύλληπτη ψοφιοσύνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Μιλάει ο Ν. Δημητρώφ στη σύσκεψη των δικών του (19/5). Αποκαλύπτει ότι στην διαπραγμάτευσή του με τον ημέτερο Κοτζιά (Σούνιο 12/5/18) «η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Καθώς η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ονομάσει τη μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα ως μακεδονική». [Ο Κοτζιάς ορύονταν λίγο πριν ότι η Ελλάδα έχει τάχα αναγνωρίσει «μακεδονική γλώσσα» ήδη από το ….. 1977!]. «Έρχεται η πρόταση για Δημοκρατία της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» με μετάφραση σε όλες τις γλώσσες και υπηκοότητα μακεδονική (…) «Ο Κοτζιάς είπε ότι αυτό τους αρκεί, είναι μια επαρκής διαφοροποίηση ανάμεσα στη δική τους και στη δική μας Μακεδονία (…) «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν» η «δημιουργική λύση στην οποία κατέληξαν οι ειδικοί από τις δύο χώρες στο Σούνιο». Και οι μεν ειδικοί της άλλης χώρας φυσικό να είναι έμπλεοι χαράς για το Ίλιντεν, εμβληματικό σημείο αναφοράς του νεοπανσλαβισμού τους, η άνευ ορίων όμως ηλιθιότητα των δικών μας να το αποδεχθούν, έστω και αν αργότερα έκαναν πίσω, είναι εντελώς ανεξήγητη.
Το δημοψήφισμα στα Σκόπια κατεδάφισε την συμφωνία των Πρεσπών και έκαψε τα σχέδια των Δυτικών που γελοιοποιήθηκαν με τα προδημοψηφισματικά καμώματά τους.
Στα ήδη απόνερα των Πρεσπών παίζονται ακόμα παιχνίδια. Ζάεφ, Δημητρώφ, Τσίπρας, Κοτζιάς, Αμερικανοί, Γερμανοι, Νατοϊκοί και όλο το μοιραίο συναπάντημα επιμένουν ακόμη να νεκραναστήσουν το ντηλ που πνίγηκε στις λάσπες των Πρεσπών. Ευελπιστούμε ότι δεν θα του βγει!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

15.10.18

Δημογραφικό, απαιτεί σοβαρή πολιτική με γενναία κίνητρα.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στους εφιαλτικούς αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαιώνουν δυστυχώς τη δημογραφική = εθνική μας κατάρρευση.

Δεν έχουμε κανένα δείγμα ότι τα στοιχεία προβλημάτισαν, έστω κατ’ ελάχιστον, τις πολιτικές και πνευματικές μας ελίτ. Πάντως ακόμα και οι αγορές ταρακουνήθηκαν από αυτήν την «εικόνα».

«Η υπογεννητικότητα αποτελεί τραγωδία για την Ελλάδα» εκτιμά ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας. Δεν υπολείφθηκε και η γνωστή μας Moodys: «Οι εκτιμήσεις της χαμηλής ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία αντανακλούν εν μέρει τα δυσμενή δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας καθώς η χώρα έχει υποστεί σημαντικό κύμα μεταναστεύσεων κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

Η κρίση της εκπνέουσας δεκαετίας επέτεινε δραματικά τη συρρίκνωση των γεννήσεων όπως και η αρνητική μετανάστευση, το πολυσυζητούμενο brain -drain, εκροή χωρίς σκέψη επιστροφής, αφού η επίσημη Ελλάς σ’ αυτή τη περίοδο δεν εφήρμοσε κανένα πρόγραμμα επαναπατρισμού και αξιοποίησης όλων αυτών των νέων ανθρώπων. Μεταξύ 2011 – 2017 λιγοστεύσαμε κατά 355.000, και αν συνεχίζουμε με αυτούς τους ρυθμούς απομείωσης, το 2080 θα είμαστε μόλις 7,2 εκατ.

Με την πρέπουσα αγωνία κρούει τους κώδωνες του κινδύνου μετά λόγου γνώσεως πολλής η διακεκριμένη ερευνήτρια Ήρα Έμκε – Πουλοπούλου στο σημαντικότατο πόνημά της «Ο πληθυσμός της Ελλάδος υπό διωγμόν».

Το αριστεροειδές παραμύθι ότι όσο οι Έλληνες δεν γεννούν, τους υποκαθιστούν με την υπεργεννητικότητά τους οι αφροασιάτες (λαθρο)μετανάστες, είναι αφελές και άκρως επικίνδυνο. Αν τα πράγματα εξακολουθήσουν να ρέουν στους ρυθμούς αυτούς, οδηγούμεθα σε μια καταστροφική εθνική αλλοίωση και ευθεία και άμεση ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών. Όσο εμείς παραμένουμε θιασώτες των «ανοικτών συνόρων», ο τούρκος είναι φυσικό να αφήνει αφύλακτα τα χερσαία περάσματα στον Έβρο. Γενική διαπίστωση: κυκλώματα σκοπιανών, βουλγάρων, αλβανών – όλα τα άνθη του κακού – ασκούν το αδρά αμειβόμενο επάγγελμα του διακινητή των παρανόμων εντός Ελλάδος,.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Gérard Collomb τα βρόντηξε προχθές από την κυβέρνησή τους. Στο κείμενο της παραίτησής του χτυπά καμπάνες για το ολοκληρωτικά μη διαχειρήσιμο (totalement ingerrable) της κατάστασης με τη μετανάστευση: ««Κύριε Πρωθυπουργέ, αν έχω ένα μήνυμα να σας μεταδώσω - πήγα σε όλες αυτές τις συνοικίες, από τις βόρειες συνοικίες της Μασσαλίας, στη Μιράιγ της Τουλούζ, σε εκείνες που περιβάλλουν το Παρίσι, Κορμπέιγ, Ωλναί, Σεβράν – είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ υποβαθμισμένη και ο όρος τηςδημοκρατικής ανακατάληψης αποκτά όλο του το περιεχόμενο γιατί σήμερα σε αυτές τις γειτονιές επιβάλλεται ο νόμος του ισχυροτέρου. Τη δημοκρατία αντικατέστησε ο νόμος των διακινητών ναρκωτικών και ριζοσπαστών ισλαμιστών (τζιχαντιστών). Θα πρέπει να αποκαταστήσουμε εκ νέου την ασφάλεια σε αυτές τις συνοικίες. Αλλά πιστεύω ότι πρέπει να τις αλλάξουμε ριζικά. Όταν συνοικίες μετατρέπονται σε γκέτο, φτωχαίνουν, δεν είναι δυνατόν να μην συναντήσουμε δυσκολίες και ως εκ τούτου (...) απαιτείται μια συνολική θεώρηση επειδή ζουν δίπλα-δίπλα και να πω, εγώ φοβάμαι ότι αύριο θα ζουν ο ένας απέναντι στον άλλο και αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα»(…). «Πρέπει να καλωσορίσουμε μερικούς από τους νεοεισερχόμενους αλλά να μην τους εγκαταστήσουμε στις πόλεις για τις οποίες μόλις μίλησα, διαφορετικά η κατάσταση θα γίνει τελείως μη διαχειρίσιμη» (μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Από τα ψιλά των εφημερίδων: «ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. Κανέναν πρόσφυγα από το πρόγραμμα μετεγκατάστασης που προωθεί ο ΟΗΕ δεν θα δεχθεί φέτος η Δανία». Σε άλλο, αντίθετο μήκος κύματος, κινείται η αποκληθείσα «Δανία του Νότου».

Οι Δανοί πάντως διακόπτουν την υποδοχή τών ούτως ή άλλως ελαχίστων εκατοντάδων. Καμία σύγκριση με τις χιλιάδες που εισβάλλουν διά των ανοικτών ελληνικών συνόρων εδώ.

Το «Διά ταύτα» της κυρίας Έμκε – Πουλοπούλου ανοίγει παράθυρο ελπίδας υπό προϋποθέσεις που θα εμπεδώνουν ένα κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον ευνοϊκό για τη δημιουργία οικογενείας, απόκτηση παιδιών, παραμονή των νέων στο τόπο μας:

«Υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα να σταματήσει η κατάρρευση και να επιβραδυνθεί ο ρυθμός γήρανσης, αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή γενναίων κινήτρων για την ενίσχυση της γονιμότητας και τον περιορισμό της αποδημίας. Αλλά όχι έτσι απλά. Υπάρχει άμεση ανάγκη για μια υπεύθυνη, συντονισμένη, σοβαρή δημογραφική πολιτική, που θα έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ευνοϊκού για τη δημιουργία οικογένειας, την απόκτηση παιδιών και την παραμονή των νέων στον τόπο μας. Πρέπει, δε, να γίνει κατανοητό ότι η χρησιμοποίηση μεταναστών και προσφύγων για τη βελτίωση του δημογραφικού προβλήματος, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική και δημογραφική αλλοίωση»(...).

«Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συντονίζει τη στρατηγική για το Δημογραφικό, π.χ. ένα υπουργείο Οικογενειακής Πολιτικής ή ένα Γραφείο Δημογραφικής Πολιτικής της Βουλής. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια πολιτική είναι η ανάπτυξη με ρυθμό τουλάχιστον 2%, ώστε να μπορεί να βοηθήσει και στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».

Και ακροτελεύτιον το ευαγγελικόν: «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»! (Μάρκ.4,9).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

8.10.18

Ισχύει μια συμφωνία που απορρίπτουν και οι δύο λαοί;

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι πολίτες των Σκοπίων κατέφεραν ένα ηχηρότατο βαρύ ράπισμα με την αποχή τους της περασμένης Κυριακής στους περίδοξους «προστάτες» τους. Λυτοί και δεμένοι, ζωντανοί και «κατεψυγμένοι» δυτικοί ηγέτες αποδύθηκαν σε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ της εθνικά απαράδεκτης για μας συμφωνίας των Πρεσπών.

Έπεσαν καταπάνω τους δυνάμεις και υπερδυνάμεις και δεν υπέκυψαν ούτε στο δέλεαρ, ούτε στις πιέσεις. Δεν μας διαφεύγει πάντως ότι οι απέχοντες είναι κατ’ τα άλλα ανθελληνικότεροι των μετασχόντων.

Οι γελοιογράφοι – ασφαλώς όχι όλοι – είναι συχνά σοφότεροι από τους «σοφούς συζητητάς του αιώνος τούτου». Δείγμα ο Κώστας Μητρόπουλος (ΝΕΑ 28/9/18). Βάζει τον Ερντογάν απέναντι στο δικό μας, όπου ο τούρκος του λέει : «Δώσατε μια χαρά τη Βόρεια Μακεδονία! Με το Ανατολικό Αιγαίο, τι ζόρι τραβάτε Αλέξη;». Ο κ. Τσίπρας αποκρίνεται: «Ξεμείναμε Ταγίπ από Λίμνες! Οι Πρέσπες πλέον δεν πλησιάζονται». Οπότε παρεμβαίνει ξαφνικά ο «θριαμβευτής» των Πρεσπών εξοχώτατος ΥπΕξ: «Ψάχνουμε βέβαια»! «Ψάχνονται», δεν ψάχνουν οι δράστες. Ο λαός όμως δεν τους «ψάχνει» πια. Τους ξέρει πολύ καλά…….

Από τις απόρρητες συνομιλίες των ηγετών ΠΓΔΜ (27/1/18 και 19/5/18 – «Καθημερινή» 2/10/18) το συμπέρασμα των συνομιλητών (Ιβανώφ, Ζάεφ, Δημητρώφ κλπ.) είναι σαφές ότι πρέπει να βιαστούν να κλείσουν καθώς αποτελεί «ευνοϊκή συγκυρία ότι στην εξουσία [της Ελλάδος] είναι η Αριστερά»! Θυμηθείτε εδώ τον Ανιέλι: «Υπάρχει μια αριστερά πού μας είναι πιο χρήσιμη από τη δεξιά…Μάς κάνει όλα που δεν μπορεί να μάς κάνει η δεξιά»!

Δέστε και που εντόπισε ο Ιβανώφ την ευνοϊκή συγκυρία: «Ο Τσίπρας είναι θετικότερος από τον Παπανδρέου. Θέλει λύση.Δεν ορκίσθηκε ενώπιον της Εκκλησίας, είναι πιο ελεύθερος»!

Ενώ αποκαλυπτικότατος ο Δημητρώφ μάς πληροφορεί: «Η Ελλάδα στο Σούνιο έκανε μια σημαντική παραχώρηση. Είναι έτοιμη να ονομάσει την μακεδονική γλώσσα ως μακεδονική γλώσσα και την υπηκοότητα μακεδονική/πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας του Ίλιντεν».

Άρα η παράδοση των τιμαλφών μας είχε προσυμφωνηθεί πριν από τις Πρέσπες. Εκεί οι δικοί μας πήγαν «σαν έτοιμοι από καιρό». Αρμόδιοι ξένοι επιστήμονες που γνωρίζουν ιστορία όπως ο Stefan Troebst, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, πολιτιστικής ιστορίας Ανατολικής Ευρώπης με ειδίκευση στην ΠΓΔΜ, θεωρεί «ακατανόητη από ελληνικής σκοπιάς την αποδοχή του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία» για το μόρφωμα των Σκοπίων» και επισημαίνει: «Αν υπάρχει μια βόρεια Μακεδονία, γίνεται η υπόθεση ότι υπάρχει και μια νότια. Αυτό εγείρει το ερώτημα κατά πόσο και οι δύο «πηγαίνουν πακέτο» και πρέπει κατά κάποιον τρόπον να ενωθούν ανάλογα»!!!

Και επειδή οι Έλληνες κολλήσαμε στον αστερισμό του «δεν διεκδικούμε τίποτε», ενώ οι γείτονές μας τούρκοι, βούλγαροι, σκοπιανοί, αλβανοί διεκδικούν από μάς τα πάντα, αντιλαμβάνεσθε ότι ανοίγουμε την όρεξή τους και τον ασκό του Αιόλου.

Οι σκοπιανοί πολίτες με την συντριπτική αποχή τους απονομιμοποίησαν απολύτως την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Ζάεφ και οι διεθνείς προστάτες του έπαιξαν και έχασαν. Οι σχεδιασμοί νεκρανάστασής της, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, εκτιμούμε ότι δεν πρόκειται να την αναστήσουν, δεν πρόκειται να έχουν καλό τέλος.

Δεν μπορεί ποτέ να ισχύσει μια συμφωνία την οποία δεν την θέλουν και οι δύο λαοί.

Βεβαίως «το βασικό μας πρόβλημα είναι», όπως έγραψε πρόσφατα ο γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, «ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία στην οποία ζουν».

Για το ελληνικό πολιτικό προσωπικό στη μέγιστη πλειοψηφία του βουνό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει…….

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

«Γι’ αυτά πολεμήσαμε»!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κατά το άρθρο 24 παράγραφος 6 του Συντάγματος «τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το κράτος». Είναι εκτός συναλλαγής.

Αλλά μ’ αυτήν την κυβέρνηση όλα επιτρέπονται! Όλα πουλιούνται! Πουλιούνται τρόπος τού λέγειν, στην πώληση υπάρχει και αντίτιμο, εδώ παραχωρούνται δωρεάν. Χαρίζονται. Έτσι απεκαλύφθη τυχαία ότι οι, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, κυβερνώντες παρέδωσαν στο Κατοχικό Ταμείο όλα τα μνημεία, όλους τους ανεκτίμητους διαχρονικούς θησαυρούς του Ελληνισμού.

Για να εκτιμήσουμε τη βαρύτητα του κακουργήματος πάμε λίγο πίσω στην αγωνιζόμενη για την αποτίναξη τουρκικού ζυγού πατρίδα μας.

Ο λόγος στον γενναίο Μακρυγιάννη:
«Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα και ένα βασιλόπουλο, ατόφια, φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν.
Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα’ χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στο Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων. Χίλια τάλλαρα γύρευαν.
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα, αυτά και δέκα χιλιάδες τάλλαρα να σας δώσουν, να μην καταδεχτήτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε!»

Γι’ αυτά πολέμησαν οι πατέρες μας, να μην καταδεχτούμε να βγουν από την πατρίδα μας, όχι να τα παραδώσουμε στα κοράκια της διεθνούς σωματεμπορίας.

Ακυρώστε αμέσως την (ακατ)ανόητη απόφασή σας, εθελόδουλοι.
Δυστυχώς η εθελοδουλεία δεν έχει όρια και τελειωμό. Τελευταίο περιστατικό: η μετονομασία της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, για να εξευμενίσουν και πάλιν και πολλάκις τους γενοκτόνους της Άγκυρας, σε Καταστροφή!...
Οι κατά Στάθην «Λιακοφίληδες» και η αλήστου μνήμης Ρεπούση του «συνωστισμού» κινούν τα δόγματα και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων. Θα επικαλεστούμε και πάλι την επιτακτική ανάγκη ενοποίησης των Γενοκτονιών (Ποντίων, Μικρασιατών, Θρακιωτών) σε Μία, την Γενοκτονία του Ελληνισμού τής καθ’ ημάς Ανατολής.

Όσο περνάει ο καιρός και ο εθνομηδενισμός στην Εκπαίδευση, στα ΜΜΕ, στους θεσμούς, στην κοινωνία, γίνεται καθεστώς, οι αντιστάσεις σμικρύνουν, η επιθετικότητα του εχθρού αποθηριώνεται και είναι ζήτημα χρόνου να υψώσουμε λευκή σημαία. Να παραδοθούμε!

Ωστόσο «Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, / πέρασαν, θα’ ρθούνε, θα περάσουν. / Κριτές θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι και οι νεκροί» (Παλαμάς).

Οι αγέννητοι και οι νεκροί είναι κατ’ εξοχήν άτεγκτοι. Ας διδαχτούμε από τους Δασκάλους του Γένους. Ο Γιώργος Σεφέρης, ο νομπελίστας ποιητής μας (αλήθεια γιατί έχουν στις μέρες μας σιγήσει οι ποιητές μας;) ανήκει στους νεότερους Δασκάλους του Γένους. Εδώ δέχεται το «πείραγμα» από έναν ξένο συνομιλητή του:

«Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;"

Και η πεντακάθαρη και πληρωμένη απόκριση του Ποιητή:
«Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου".

Πόσοι σήμερα στο δημόσιο βίο της χώρας (συμπολίτευση, αντιπολίτευση) αισθάνονται το χρέος να μιλήσουν τη γλώσσα του Σεφέρη;

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

1.10.18

«Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Οι…θριαμβευτές των Πρεσπών σκοπιανοί ασκούν σήμερα υπέρτατο δημοκρατικό δικαίωμά τους τη συμμετοχή τους σε Δημοψήφισμα. Το ότι οι αλβανοσλάβοι γείτονες καλούνται στις κάλπες να εγκρίνουν, ή να απορρίψουν τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ τιμά την ηγεσία τους. Ενώ συνιστά ντροπή για τις δικές μας πολιτικές ηγεσίες, την συμπολίτευση που το «στρίβει διά του αρραβώνος» και την αντιπολίτευση που διστάζει ακόμη να υψώσει σημαία της το Δημοψήφισμα!
Στο μεταξύ ο Ζάεφ κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο εξοκείλλει, παρεκτρέπεται, αποχαλινώνεται, στον ψευδομακεδονισμό του. Έχοντας δίπλα του πάνδημη σχεδόν την ηγεσία της Δύσεως (ακόμη και τους κατεψυγμένους τύπου Μπους) κομπάζει ότι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» του είναι μία, ενώ των άλλων είναι Βόρεια Ελλάδα και Δυτική Βουλγαρία. Επαίρεται ότι «Πενς και Μακρόν επιβεβαίωσαν ότι έχουμε ένα κράτος, έναν “μακεδονικό ” λαό και μία “μακεδονική” γλώσσα που αναγνωρίζεται από όλο τον κόσμο»!
Η ούτως ή άλλως ετεροβαρής και εθνικά προδοτική συνθήκη των Πρεσπών παρουσιάζεται με προκλητική αναίδεια από τον Ζάεφ και τα φερέφωνά του. Οι ημέτεροι πρωτεργάτες της τηρούν αιδήμονα σιγήν και έναντι του αυθάδους σκοπιανού, αλλά και έναντι των «χαζοχαρούμενων» δυτικών αρχηγών κρατών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.
Πού είναι η εξωτερική μας πολιτική; Να ενημερώσει τους ξένους, να αποτρέψει μοιραία ολισθήματά τους, να τους πει την αλήθεια, να τους επαναφέρει στην τάξη και εν πάση περιπτώσει να προστατέψει τα ελληνικά κεκτημένα. Υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός και κάποιος οδικός χάρτης που να υπηρετεί τους θεμελιώδεις εθνικούς μας στόχους; Υψώνονται ανοιχτά μέτωπα, πέραν του μόνιμου τουρκικού, μπάχαλο γίνεται με το σκοπιανό, ενώ ανοίγει με τσάμικο το αλβανικό. Το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής δεν συνήλθε εδώ και 14 μήνες. 
Ένα μόνιμο Συμβούλιο εθνικής Ασφαλείας είναι ακόμη ευχή ανεκπλήρωτη. Λείπει ένα σοβαρό όργανο θεσμικό, το οποίο να παράγει αφ’ ενός και να παρακολουθεί και να ελέγχει εφ’ ετέρου την παραγόμενη εξωτερική πολιτική. Προτείνεται ήδη με νομοσχέδιο κάτι ανάλογο. Να ολοκληρωθεί το συντομότερο. Αλλιώς θα συνεχίσουν να αυτοσχεδιάζουν οι Κοτζιάδες.
Η Μόρια προκαλεί αποτροπιασμό. Αλλά μεγαλύτερο αποτροπιασμό πρέπει να προκαλούν τα ανοικτά σύνορα. Και ακόμη περισσότερο αυτός ο αποτροπιασμός πρέπει να αντανακλά στους μεγαλόσχημους του πλανήτη, που αντί να εγγυώνται θεσμούς και δημοκρατίες και ανάπτυξη στις χώρες προέλευσης των δυστυχών (λαθρο)μεταναστών θάλπουν δι’ ίδια συμφέροντα τον αυτοξεριζωμό τους και αφήνουν να λεηλατηθούν οι πατρίδες τους.
Ξιφουλκεί κατά παντός ελληνικού ο ψευδομουφτής της Ξάνθης κραδαίνοντας τις 18.000 ψήφους της μειονότητας - φανταζόμενος ότι και τους έχει στο τσεπάκι του:
«Εμείς πλέον σε αυτή τη κοινότητα μάθαμε να κινούμαστε από κοινού. Ως Ξάνθη σε περίπτωση που θέλουμε, μπορούμε να κατευθύνουμε περίπου 18.000 ψήφους στο κόμμα που θέλουμε (…) Εμείς ως μειονότητα με τους ψήφους μας δώσαμε μεγάλη στήριξη στον κ. Τσίπρα. Δεν θέλουμε αυτή η στήριξη να επιστρέψει ως χαστούκι».
Και η … απαραίτητη απειλή:
«Αφού το ελληνικό κράτος θέλει αντίδραση, θα έρθει ο καιρός της αντίδρασης»!!!
Τελικά όταν δεν αντιδρά το κράτος στις έκνομες αθλιότητες κάποιων, αντιδρά το … παρακράτος των ψευδομουφτήδων.
Η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες. Για την ώρα με διάφορα τρικ φουσκώνει το πλεόνασμα σε υπερπλεόνασμα. Πώς; Αναστέλλει τις δημόσιες επενδύσεις, καθυστερεί τα επιδόματα, παγώνει τις επιστροφές φόρων. Ταχυδακτυλουργικές μέθοδοι…
Ο Ρωμαίος μιμογράφος Δέκιμος Λαβέριος (106-43 π.Χ.) έκανε μια διαχρονικής αξίας έκκληση στους συμπολίτες του άκρως επίκαιρη διά τα καθ΄ ημάς: «Porro Quirites, libertatem perdimus!»(Ξυπνήστε πολίτες, χάνουμε τη λευτεριά μας!).
Χρειαζόμαστε πολύ τέτοια αφυπνιστικά μηνύματα -καμπανάκια. Παρακολουθούμε την ανάλυση τού Thomas Franc. Τα είπε αγγλιστί στους συμπατριώτες του αμερικανούς και τα επανέλαβε γαλλιστί για τους ευρωπαίους με τον εύγλωττο τίτλο Pourquoi les riches votent a gauche = Γιατί οι πλούσιοι ψηφίζουν Αριστερά? Αυτή η επισήμανση ταιριάζει απόλυτα σε εμάς.
Εύστοχο σχόλιο του μεταφραστή: «Ο σύγχρονος στρατευμένος αριστερός βρίσκεται στους αντίποδες του βυζαντινού στρατευμένου: Εκείνος εντασσόμενος στη Διοικούσα Εκκλησία ή στον μοναχισμό μοίραζε την περιουσία του στους φτωχούς. Ετούτος, δημιούργημα των «Φώτων», λατρεύει τον εαυτό του και κρύβει τη σκληροκαρδία του ανάγοντας το πρόβλημα της φτώχειας αποκλειστικά σε υπόθεση του κράτους. Έτσι μπορεί να θησαυρίζει, να έχει καταθέσεις στο εξωτερικό, να επενδύει σε “αρπακτικά” όπως η Black Rock κ.τ.τ…».
Ο συγγραφέας «ανακρίνεται» από δημοσιογράφους τής Figaro. Ιδού ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής:
Ερώτηση:«Είναι η νεοφιλελεύθερη αριστερά που ευθύνεται για τη θεαματική αύξηση των λαϊκιστικών κομμάτων;»
Απάντηση: «Ξεκάθαρα έχουν εγκαταλείψει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Όταν ο Μπιλ Κλίντον το έκανε για πρώτη φορά, θεωρήθηκε μια ιδιοφυής απόφαση, ένα είδος φωτισμένου φιλελευθερισμού για τον 21ο αιώνα. Οι Δημοκρατικοί έχουν ταυτιστεί με τους δημιουργικούς τομείς όπως η Wall Street και η Silicon Valley, με τους νικητές της κοινωνίας. Οι Clinton & Co εφεύραν την αριστερά των πλουσίων. Και το έκαναν με βάση το λαμπρό δόγμα ότι τα μέλη των εργατικών τάξεων δεν είχαν να πάνε “πουθενά αλλού”, κανέναν άλλο να ψηφίσουν. Το έργο των δεξιών λαϊκιστών είναι να προσφέρουν στους ανθρώπους αυτούς έναν άλλο χώρο για να πάνε».(Ο σχολιασμός και η μετάφραση του παραθέματος τού Ε. Νιάνιου).
«Καιρός τού ποιήσαι»!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης