27.11.18

Μην παίζετε εν ου παικτοίς με την Εκκλησία

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

H ιστορία διδάσκει. Και εκδικείται εκείνους που είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Ο λόγος με αφορμή τις εμμονές του κ. Τσίπρα σε συγκρούσεις με την Εκκλησία. Το πρώιμο ΠΑΣΟΚ άμα τη ανόδω του στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981 ανεκοίνωσε δια του τότε υπουργού της Δικαιοσύνης Στάθη Αλεξανδρή την επιβολή του πολιτικού γάμου ως υποχρεωτικού για όλους τους Έλληνες. Η εξαγγελία προκάλεσε θύελλα και η Εκκλησία βρέθηκε επί ποδός πολέμου. Συνάντηση πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου-αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, η πρώτη από της αναλήψεως των καθηκόντων από τον Ανδρέα.

Ο γράφων κλήθηκα από τον πρωθυπουργό να παρίσταμαι σ’αυτήν. Μπαίνει στο πολιτικό Γραφείο ο Σεραφείμ αγέρωχος και σίγουρος και απευθύνεται στον Παπανδρέου: “Άκουσε, Πρόεδρε, ο μακαρίτης ο πατέρας σου έλεγε μια σοφή κουβέντα «μην τα βάζεις με την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει, κι αν είναι σβησμένο θα σε μουντζουρώσει»”!

Το σχόλιο του Ανδρέα μετά την αποχώρηση του αρχιεπισκόπου: «Φοβερός ο παπάς, με έπεισε!». Και έδωσε αμέσως εντολή να σταματήσει το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο…


Τα ανθρώπινα μεγέθη είναι συγκρίσιμα και σχετικά: Σεραφείμ-Ανδρέας / Ιερώνυμος-Τσίπρας.

Ο αρχιεπίσκοπος ονόμασε τον κ. Τσίπρα «σύγχρονο Σαούλ». Ποιον Σαούλ υπαινίσσεται ο μακαριώτατος; Σαούλ τον βασιλέα του Ισραήλ (1040-1000 π.Χ.) ο οποίος είχε ταραχώδη και περιπετειώδη βασιλεία, άλλοτε νικών και άλλοτε ηττώμενος από τους Φιλισταίους; Αν πρόκειται γι’αυτόν δεν είναι μάλλον τιμητική υπέρ του πρωθυπουργού η παρομοίωση. Αν όμως πρόκειται για τον Απόστολο Παύλο που ως Σαούλ ως την ώρα της Δαμασκού υπήρξε απηνής διώκτης των Χριστιανών, τότε ταιριάζει η ονομασία και δη ως χαρακτηρισμός διαρκείας, καθ΄όσον ο κ. Τσίπρας παραμένει πεισμόνως Σαούλ, απηνής διώκτης της Εκκλησίας. Αλλά αυτό αποτελεί επίσης την αυτοκαταδίκη του αρχιεπισκόπου, ο οποίος δεν θέλησε, ή δεν κατάφερε με τόση φιλία, αγάπες κλπ. να εκχριστιανίσει τον υψηλό συνομιλητή του που εξακολουθεί να δηλώνει «άθεος», να παραμένει Σαούλ και να κτυπάει κατά σύστημα και κατ’εξακολούθηση τον σκληρό πυρήνα του Έθνους: Πίστη, πατρίδα, οικογένεια.

Η Σύνοδος της Ιεραρχίας με ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα έστειλε ένα βροντερό μήνυμα στην κυβέρνηση ότι «δεν μπορεί να παίζει εν ου παικτοίς», «ως εδώ και μη παρέκει»!

Αν και το «κοινό ανακοινωθέν» εξαερώθηκε στην Σύνοδο της Ιεραρχίας και φυσικά στη συνείδηση των Ελλήνων, πιστών, ημίπιστων (ακόμη) και απίστων κατά την διατύπωση του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, οι πρωταγωνιστές του (Τσίπρας-Ιερώνυμος), μηχανεύονται να το καταστήσουν νόμο του κράτους. Πάντως μάταιος ο κόπος τους. Ο κόσμος το πήρε χαμπάρι και δεν τους βγαίνει…..

Καλεσμένος του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου και της Παμμακεδονικής Καναδά βρέθηκα την περασμένη εβδομάδα στο Τορόντο. Επαληθεύεται η ρήση Καραμανλή: «Έξω πάμε καλά». Οι απόδημοι κατά κανόνα είναι πιο πατριώτες και πιο Έλληνες από τους επίδημους. Σε ορισμένες βέβαια περιπτώσεις δεν ξεφεύγουν από το εθνικό νόσημα, την διχόνοια, και τότε τα χαλούνε. Όμως «κοινόν γαρ τοις πάσιν ανθρώποισι τουξαμαρτάνειν» έλεγε ο Σοφοκλής. Οπωσδήποτε για τα μείζονα εθνικά θέματα δεν ανέχονται μύγα στο σπαθί τους. Ευτυχώς δεν έχουν μολυνθεί από την ελλαδική πανώλη των τελευταίων χρόνων της «ασυνέχειας» του έθνους μας, της τάχα «φανταστικής» κατασκευής του και άλλων συναφών κούφιων εννοιών.

Δεν ζητούν τίποτε από την Ελλάδα και αν υπάρξει κάποτε μια εθνική στρατηγική να κηρύξει πανστρατιά προσφοράς, οι ομογενείς μας θα είναι πρώτοι. Αυτό πρέπει να κάνουν Τσίπρας-Μητσοτάκης και οι άλλοι. Αυτό πρέπει να πράξει Ιερώνυμος και εκκλησιαστικοί ιεράρχες.

Το βαθύ παράπονο των ομογενών μας: καθώς όλοι πάσης εθνικής προελεύσεως γείτονές τους έχουν δικαίωμα ψήφου στις χώρες καταγωγής τους, όλοι πλην Ελλήνων, παραμένει αφελής και ανόητη η επιφυλακτικότητα της ελλαδικής πολιτικής ελίτ, η οποία πεισμόνως αρνείται να νομοθετήσει το δικαίωμα αυτό. Επείγουσα υπερήμερη υποχρέωση της Βουλής.

Ο τουρκικός αναθεωρητισμός βρίσκεται σε καλπάζουσα έξαρση. Και μεις χαζεύουμε «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» (Βάρναλης). Ενώ το χρέος μας είναι να γρηγορούμε. Η τουρκική επιβουλή εναντίον μας δεν έλειψε βεβαίως ποτέ, αλλά τώρα το κακό έχει παραγίνει. Ασκεί έναν υβριδικό πόλεμο με εμπράγματες επικίνδυνες και κλιμακούμενες ενέργειες.

Δυστυχώς ουδέποτε έπαυσε να ισχύει η θουκυδίδεια θέση (V, 89), ότι «δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται, δυνατά οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσιν». (=Κατά την ανθρώπινη λογική μπορούμε να μιλάμε για δίκαιο όταν και τα δύο μέρη έχουν ίση ισχύ. Οι ισχυροί κάνουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν). Πρέπει να αποβάλουμε το φοβικό σύνδρομο, να παύσουμε να ετεροπροσδιοριζόμαστε, για να ανακόψουμε την εις βάρος μας τουρκική επέλαση. Ο τούρκος είναι ασφαλώς ποσοτικά και οπλικά υπέρτερός μας, αλλά αυτό δεν ζυγίζεται μόνον έτσι. «Η μεγαλωσύνη στα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα // με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα» (Παλαμάς).

Ο πολλαπλασιαστής της ισχύος του Ελληνισμού υπήρξε πάντοτε η ψυχή των Ελλήνων. Να εξορθολογίσουμε τάχιστα τις υλικές εθνικοαμυντικές δυνάμεις του Έθνους και να αναζωογονήσουμε τις ψυχικές. Νυν υπέρ πάντων αγών!

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Μη χαϊδεύετε άλλο τον Ράμα. Πάρτε αντίμετρα που πονούν

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το δικτατορικό καθεστώς της Αλβανίας συνεχίζει το ασίγαστο μένος του κατά παντός ελληνικού. Με μια ηλίθια απόφαση που διακρίνει μόνο ένα κράτος – συμμορία, ποτέ ένα κράτος δικαίου, το αλβανικό ΥπΕξ χαρακτήρισε τη γνωστή αγωνίστρια Κυπρία ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους persona non grata. Είναι η υψηλότερη τιμητική διάκριση για την πολιτικό.

«Γυνή ανδρεία» στην αριστοτελική έκφραση η Ελένη δήλωσε:

«Δεν πρόκειται να κάμψουν ούτε την αντίστασή μου, ούτε τη βούλησή μου, ούτε το πάθος μου για κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των φρικτά καταπιεσμένων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου».

Σημαδιακή η εποχή μας όπως «τω καιρώ εκείνω» της Παλαιάς Διαθήκης οπότε «δια το μη είναι άνδρας εν Ιερουσαλήμ εβασίλευσε Δεβόρα η γυνή»(Κριταί, 4,9 & 5) και τώρα «διά το μη είναι άνδρας εν Ελλάδι και Κύπρω έδρασεν Ελένη η Θεοχάρους».

Προηγήθηκε το τρομώδες παραλήρημα τού αλβανού πρωθυπουργού, ο οποίος μη λαμβάνοντας τη παραμικρή προειδοποίηση από τους δικούς μας εκστασιάζεται στον κύβο και εκτροχιάζεται τελείως. Άλλωστε, όπως έχει γραφεί σε αλβανικά έντυπα, ο άνθρωπός τους έχει βαρύ ιστορικό σχιζοφρένειας, γεγονός που εξηγεί και τους χυδαίους χαρακτηρισμούς «γαϊδούρια», «γουρούνια», που χρησιμοποίησε για τους Ελλαδίτες και Βορειοηπειρώτες που τίμησαν την εκφορά τού Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Το αλβανικό δικτατορικό καθεστώς δεν εξημερώνεται με χάδια όπως αυτά που μετέρχεται η επίσημη Ελλάς σήμερα. Καταλαβαίνει μόνο με αντίμετρα που πονούν.

Ο προεδρεύων αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης έσωσε την τιμή τού σώματος με την πρωτοβουλία του να τιμηθεί ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Θλιβερά τα κλαψουρίσματα από τον πρόεδρο τού σώματος και μία κυβερνητική βουλευτή ότι ο προεδρεύων ενήργησε χωρίς προηγούμενη απόφαση της διασκέψεως των προέδρων (=Μήνυμα στον εγκληματία Ράμα ότι είναι … «άκυρη η σιγή ενός λεπτού» μη και μας παρεξηγήσει! …).

Στο μεταξύ τα κόμματα, κατεξοχήν το κυβερνών εν όψει της μακράς προεκλογικής περιόδου που de facto άρχισε προώρως εγκαινίασαν πλειστηριασμό υποσχέσεων. Είναι αηδές, αλλά η κυβέρνηση επιμένει να πουλάει τις 10.000 θέσεις των ιερέων που με την αμφιλεγόμενη συμφωνία, ή προσυμφωνία, ή απλώς συζήτηση για συμφωνία Ιερωνύμου – Τσίπρα «αδειάζουν» από το Δημόσιο. Αυτό, ένα από τα δεκάδες προβλήματα της καθημερινότητάς μας.

Στη δεκαετία τής κρίσης απωλέσαμε το 1/3 του ΑΕΠ. Είναι το αποτέλεσμα των κτηνωδιών άμα και ηλιθίων «προγραμμάτων σωτηρίας» που μας επέβαλαν οι μαθητευόμενοι μάγοι των «θεσμών». Μη αποκρυπτόμενος και ήδη αποκαλυπτόμενος από τους πρωτεργάτες των μέτρων στόχος των «προγραμμάτων σωτηρίας» ήταν να σωθεί το μεγαλοτραπεζικό σύστημα των ισχυρών της Ευρώπης και το πεφιλημένο ευρωνόμισμα.

Η χώρα, παρά την διατυμπανιζόμενη σε όλους τους ήχους έξοδο, βρίσκεται καθηλωμένη στις συνθήκες αποικίας χρέους.

Είναι έκδηλη η αδυναμία των κυβερνώντων απέναντι στους ποικιλώνυμους «αντεξουσιαστές». Τους ανέχονται προφανώς ως σάρκα εκ της σαρκός τους και οστούν εκ των οστέων τους. Γι’ αυτό τους έχουν αφήσει ασύδοτους.

Πρόσφατο ιδιαιτέρως εύγλωττο επεισόδιο όπου αστυνομικοί που κατέθεσαν ως μάρτυρες σε δίκη αναρχικών στοΠρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκαν επίθεση με κράνη και ξύλα από ομάδα περίπου 50 ατόμων που βρίσκονταν συγκεντρωμένα έξω από τα δικαστήρια. Τρεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν για τις πρώτες βοήθειες στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Ο ένας υπέστη κάταγμα στο χέρι, ο δεύτερος εξάρθρωση ώμου και ο τρίτος δέχθηκε χτύπημα στο κεφάλι. Αν και το επεισόδιο εκτυλίχθηκε ακριβώς έξω από τα δικαστήρια παρουσία ενστόλων τής ΥΜΕΤ, δεν έγινε καμιά προσπάθεια για τη σύλληψη των δραστών.

Η Αστυνομία είναι ένα άκρως πειθαρχημένο Σώμα. Υπακούει τυφλά στα κελεύσματα τής ηγεσίας της, της εκάστοτε, πολιτικής βέβαια. Και είναι προφανές ότι η απραξία της έναντι των διαφόρων αναρχοειδών είναι διατεταγμένη άνωθεν.

Αν και κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των σκοπιανών, η προδοτική συμφωνία των Πρεσπών παραβιάζεται ακόμη και αυτή από το Ζάεφ.

Ενδεικτικά: δεν αλλάζει το άρθρο 36 τού συντάγματός του που εγκωμιάζει τους βετεράνους των «Μακεδονικών απελευθερωτικών αγώνων» και αυτούς που «εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν» για τις ιδέες της ξεχωριστής ταυτότητα τού «Μακεδονικού λαού» και της Μακεδονικής» κρατικής οντότητας». Εμμέσως εξ άλλου θέτει ζήτημα «Μακεδονικού έθνους» και φυσικά «Μακεδονικών μειονοτήτων». Με δόλιο τρόπο ο Ζάεφ αντί να απαλείψει το συγκεκριμένο άρθρο κάνει αναφορά σε «μέλη τού μακεδονικού λαού» που ζουν στο εξωτερικό.

Ο Οδυσσέας Ελύτης «φωτογράφισε» τους Νεοέλληνες για το «συν» που διαθέτουν απέναντι στους άλλους. Έλεγε: «Είμαστε γεμάτοι ελαττώματα, σύμφωνοι, έχουμε όμως, κοντά στα πολλά πλην κι ένα σύν απέναντι στους άλλους, που είναι μοναδικό. Οι ξένοι το καταλαβαίνουν περισσότερο από εμάς τους ίδιους. Γι’ αυτό και ή μάς ζηλεύουν, όπως οι γείτονές μας, ή μάς φοβούνται και δεν εννοούν να μας αφήσουν να σηκώσουμε κεφάλι, όπως απαξάπαντες οι Δυτικοί. Το έδειξαν με την αισχρή στάση τους απέναντί μας και στα χρόνια τής Μικρασιατικής εκστρατείας και στις ημέρες μας με την Κύπρο. Αφήνω ότι η ιστορία αυτή είναι βαθύτερη και, άμα την ξεσκαλίσεις, θα φτάσεις ως τις Σταυροφορίες και ως το Σχίσμα. Μόνιμη επιδίωξη τής Δύσης ανέκαθεν ήταν να μας χωρέσει τα δύο πόδια στα δικά της παπούτσια. Και να που τα καταφέρνει στις ημέρες μας. από εδώ κι εμπρός, θα περπατάμε με το ένα πόδι στην ΕΟΚ και με το άλλο στο ΝΑΤΟ»(Συν τοις άλλοις, σ.171). 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

12.11.18

Tο παζάρι Αρχιεπισκόπου-Τσίπρα άκυρο εάν δεν εγκριθεί από την Ιεραρχία.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η εν χορδαίς και οργάνοις εξαγγελθείσα «συμφωνία» Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού δεν δεσμεύει ευτυχώς σε καμία περίπτωση την Εκκλησία της Ελλάδος. Μόνη αρμόδια να λάβει μια τέτοια απόφαση είναι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας. Και ευελπιστούμε ότι εκεί θα καταρρεύσει μετά πατάγου.

Ο κ. Τσίπρας με έμφαση εσχάτως αποπειράται να αλλοιώσει το σκληρό πυρήνα του Έθνους με απίθανες παρεμβάσεις και στην εξαγγελθείσα διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, π.χ. του άρθρου 3 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού». Τα περί «ουδετεροθρήσκου» κράτους, τα οποία υιοθέτησε ως μη όφειλε και ο Αρχιεπίσκοπος, φληναφήματα των αναθεωρητών είναι πυροβολισμοί στον αέρα καθ’όσον ουδείς ποτέ διενοήθη ότι το «επικρατούσα» σημαίνει υποχρεωτικά επιβαλλόμενη επί πάντων και πασών. Σημαίνει πολύ απλά ότι σε αυτήν ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, όπως επιβεβαιώνεται κάθε τόσο και από τις δημοσκοπήσεις παρότι αυτές είναι συχνά πολιτικά ελεγχόμενες.

Ένας από τους εγκυρότερους διανοητές μας, ο Γιώργος Θεοτοκάς, έγραψε: «Η Ορθοδοξία, όπως παρουσιάζεται στα μάτια του ελληνικού λαού, είναι θρησκεία εθνική, συνυφασμένη αξεδιάλυτα με τα ήθη του και τον ομαδικό του χαρακτήρα, με το κλίμα και με το άρωμα του τόπου, με τα τοπία του, με την οικογενειακή του ζωή και με τα γυρίσματα των εποχών της χρονιάς. Η οργάνωσή της είναι δημοκρατική, η γλώσσα της θερμή, η ηθική της ανθρώπινη, ταιριαγμένη με την ελληνική νοοτροπία, τα σύμβολά της οικεία και αναντικατάστατα στη λαϊκή συνείδηση. Οι μεγάλες εορτές της, ο Ευαγγελισμός, το Πάσχα, ο Δεκαπενταύγουστος, τα Χριστούγεννα και τα Δωδεκάμερα και άλλες, είναι κάθε χρόνο οι μεγάλες μέρες της Ελλάδας, οι μέρες όπου το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο από κάθε άλλην ώρα την ενότητά του, την αλληλεγγύη του, την αμοιβαία αγάπη των μελών του». (Πνευματική πορεία, Φέξης, σ. 152 και αναλυτικότερα: Η Ορθοδοξία στον καιρό μας, ιδίως σ. 13-35).

Η εν ψυχρώ εκτέλεση τού Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας έχει ηθικόν αυτουργό του κακουργήματος τον πρωθυπουργό της γείτονος Ράμα ο οποίος έσπευσε πρώτος έμπλεως ικανοποιήσεως να την εγκωμιάσει. (Κατάντημα!).

Η επίσημη Ελλάς σιώπησε «αιδημόνως» κοινώς , «εποίησε την νήσσαν…». Το αλβανικό κράτος-συμμορία μεθόδευσε, κουκούλωσε, εξαφάνισε τα ίχνη τού εγκλήματός του. Ενδεικτικό της συγκάλυψης και της εξαφάνισης ιχνών ότι στον ιατροδικαστή που όρισε η οικογένεια δεν επετράπη να ασκήσει το λειτούργημά του πέραν του να «αντικρύσει» εκ του μακρόθεν το σκήνωμα για χρόνο 5 μόλις λεπτών!

Η ελληνική αστυνομία αδιαφόρησε παντελώς για το συμβάν και μόνον μετά 5νθήμερον έστειλε συνεργάτη της να παρακολουθήσει τις έρευνες. Προέβη όμως «εγκαίρως» σε μιαν άθλια «διαρροή» περί δήθεν καταδίκης τού δολοφονηθέντος για διακίνηση ναρκωτικών!

Δέκα και , ημέρες από το φονικό και μόλις επετράπη η ταφή του θύματος. Το κράτος-συμμορία αρνούνταν επιμόνως να τον παραδώσει στους οικείους του (συρροή εγκλημάτων πάνω στο αρχικό κακούργημα).

Όλες αυτές τις μέρες το δυστυχώς διάτρητο ελληνικό κράτος έλαμψε διά της απουσίας του. Και ενώ ο πρωθυπουργός του εξοικονόμησε χρόνο να συλλυπηθεί τη μάνα τού «Ζακ» διαβεβαιώνοντάς την ότι «θα διαλευκανθεί υπ’ ευθύνη μου η δολοφονία του παιδιού σας», δεν προέβη σε καμία δήλωση για το αλβανικό κακούργημα, ούτε κατεδέχθη να τηλεγραφήσει δύο λόγια παρηγοριάς στην οικογένεια του παλληκαριού.(Κατάντημα!).

Ο Κωνσταντίνος είχε μια καρδιά που πλημμύριζε από Ελλάδα. Αλλά αυτό είναι στον αντίποδα των ελλαδικών ελίτ (πολιτικών πάσης αποχρώσεως και παντός βαθμού), πνευματικών (όπου κυριαρχούν οι … «ΛιακοΦίληδες») και οι «δικαιωματιστές» (δικαιωμάτων στα οποία δεν αντιστοιχεί καμία υποχρέωση).

Αυτές οι ελίτ, αιχμάλωτες τού εθνομηδενισμού και τού ευδαιμονισμού, είναι ανίκανες να αναμετρηθούν με το μεγαλειώδες φρόνημα τής ψυχής του δολοφονημένου παλληκαριού.

Είναι ντροπή μας, αλλά η αδράνεια τής χώρας μπροστά σε προκλήσεις όπως η παρούσα αλβανική, αρμόζει σε κράτος – οπερέτα, όχι σε σοβαρό, ιστορικό κράτος.

Παρακολουθούμε την αγωνία, έως πρεμούρα των Ελλήνων αναλυτών, διπλωματών, πανεπιστημιακών στον τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ να << περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού τις ελληνοαλβανικές σχέσεις >> ωσάν εμείς να είμαστε οι δολοφόνοι και όχι το θύμα της κρατικής δολοφονίας. Τα τελευταία τριάντα χρόνια υπήρξαμε οι αιμοδότες πάσης Αλβανίας. Απορροφήσαμε την φτώχεια, την πείνα, την ανεργία των γειτόνων (κάπου 700.000). Εισπράττουμε αντί τού μάννα χολήν και αντί τού ύδατος όξος. Εάν ωστόσο ο εγκληματίας ναρκοέμπορος Ράμα ήξερε ότι απέναντί του υπάρχει μια Ελληνική Κυβέρνηση σοβαρή και αποφασιστική, δεν θα έστελνε τους εγκαθέτους του , τού ειδικού σώματος από τα Τίραννα να δολοφονήσουν τον Κωνσταντίνο και δεν θα καμάρωνε μετά το κατόρθωμά του σαν «γύφτικο σκεπάρνι»…

Άρα διά της εις άτοπον απαγωγής το πρόβλημα είμαστε εμείς. Η ανυπαρξία μας!

Η ωμή βία, οι ξυλοδαρμοί Ελλήνων, η τρομοκρατία και οι δολοφονίες όπου τούς βολεύει, θα συνεχιστούν αν εξακολουθήσουμε να το βουλώνουμε, να τα μαζεύουμε και να μην αντιδρούμε δυναμικά.
Για το πολιτικό σύστημα τής Αλβανίας οι Βορειοηπειρώτες είναι << κάρφος εις τους οφθαλμούς>> του .

Ο κατευνασμός στον οποίο είναι εθισμένη η ελληνική πολιτική τάξη έχει πλήξει θανάσιμα το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδος. Αυτό πού μόνο μπορεί να αντιστρέψει υπέρ ημών τα πράγματα είναι, αντί τού αυτοκτονικού κατευνασμού, η πολιτική αποτρεπτικής ισχύος. 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.11.18

Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τους Αλβανούς

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την ώρα που γράφονταi οι γραμμές αυτές δεν έχει ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο σχετικά με την άγρια δολοφονία από αλβανούς αστυνομικούς τού Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες τής Βορείου Ηπείρου. Τον σκότωσαν και τον έσυραν αιμόφυρτο σαν το σκυλί 100 μέτρα πιο κάτω. Η αλβανική ηγεσία επέλεξε από καιρό την τρομοκράτηση τής Ομογένειάς μας και η εν ψυχρώ εκτέλεση του παλικαριού επιβεβαιώνει αυτήν την επιλογή της. Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τούς αλβανούς. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο Ράμα έσπευσε παραχρήμα να χαρακτηρίσει «τρελλό» τον ήδη νεκρό από τις σφαίρες των Ειδικών δυνάμεων Renea που κινήθηκαν από τα Τίρανα συνεπικουρούμενες από ελικόπτερο. Οι δράστες τής προφανώς «κεντρικά» αποφασισμένης επιχείρησης στόχευσαν κεφάλι και καρδιά τού θύματός τους και φυσικά πέτυχαν το στόχο τους. Ο Ράμα αντέδρασε ως ανώριμος ανήλικος με ειλημμένη απόφαση να τρομοκρατήσει τους ομογενείς οι οποίοι είναι εκεί πολίτες β’ κατηγορίας. Αλλοπρόσαλλη και ευθυγραμμισμένη με την επίσημη αλβανική άποψη η δήλωση τής Ελληνίδας Υπουργού Πολιτισμού. Μωρίας εγκώμιον!

Αξίζει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι ασήμαντοι γείτονες μάς φέρονται με απροσμέτρητο θράσος. Αντί να μας ικετεύουν και ευγνώμονες να μας ευχαριστούν, που τους σώσαμε από την πείνα, τη δυστυχία και την ανεργία (700.000 Αλβανούς), μάς δολοφονούν εν ψυχρώ. «Ένας Έλληνας νεκρός, ένας μπάσταρδος λιγότερο» έγραφε την επομένη της δολοφονίας το πανό στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Partijan στην οποία διευθυντής είναι αδελφός τού Ράμα.

Ο μόνιμος ελλαδικός ενδοτισμός εκτρέφει ηττοπάθεια, υποχωρητικότητα και άνευ όρων παράδοση στις αξιώσεις τού πρώτου τυχόντος.

Οι πολιτικές όπως άλλωστε και οι πνευματικές μας ελίτ κατατρύχονται από ένα διαρκές φοβικό σύνδρομο. Αν είχαν την τόλμη τού Τάσσου της Κύπρου δεν θα έσπευδαν νύχτα να τα «μαζέψουν» για τα 12 μίλια, που πάντως επιπόλαια είχαν προεξαγγείλει. Είχαν κινηθεί άλλωστε χωρίς καμία προσυνεννόηση με Ε.Ε και Ουάσιγκτον. Η τελευταία παρά τις «ίσες αποστάσεις» που μονίμως τηρεί, όσο δεν γεφυρώνεται το χάσμα της με την Άγκυρα, έχει ευήκοα ώτα για τα ελληνικά ζητήματα, αρκεί να της τίθενται.

Η επιπολαιότητα των ημετέρων έδωσε την ευκαιρία στην Άγκυρα να εκτραπεί στην συνήθη πολεμική ρητορική περί Casus belli. Ο Ακάρ αξίωσε… αποστρατικοποίηση των νησιών μας, εμφάνισε μάλιστα χάρτη που δείχνει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στη γραμμή Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη! Οι τούρκοι ισχυρίζονται ( τουρκική ευρεσιτεχνία) ότι τα νησιά έχουν μόνον χωρικά ύδατα - και αυτά 6 μιλίων και όχι υφαλοκρηπίδα!

Ας μην ξεχνούμε ωστόσο το απόστημα των Πρεσπών που έθρεψε και την νέα αλβανική θρασύτητα. Τσίπρας και Κοτζιάς ανεγνώρισαν μιαν άλλη Μακεδονία, δηλαδή το ψευδώνυμο «Μακεδονικό» κράτος-έθνος, - γλώσσα των Σκοπίων. Επί σοβαρών, σοβαροτάτων εθνικών θεμάτων όπως αυτό , ο λαός πρέπει να καλείται σε Δημοψήφισμα. Πολύ περισσότερο όταν είναι βέβαιον από τις μετρήσεις, καίτοι αυτές ελέγχονται από το σύστημα, άνω τού 70% των Ελλήνων πολιτών τοποθετείται απέναντι στην περιβόητη συμφωνία.

Και μια μικρή γεύση από ΣΤΑΘΗ Σ.(Ποντίκι 25/10/18): «Όχι μόνον θα λέγεται Μακεδονία σκέτο το κράτος των FYROMένιων, αλλά και όταν αποκαλείται Βόρεια Μακεδονία θα παραπέμπει σε κάποια Νότια (μάλλον αλύτρωτη), οι δε κάτοικοι του κατασκευασμένου αυτού κράτους θα λέγονται Μακεδόνες, τελεία και παύλα(…). Ενθυμούμαι ένα απ’ τα κράτη - κατασκευάσματα της Αποικιοκρατίας στην Αφρική, την Άνω Βόλτα, την οποίαν προφανώς θα κατοικούσαν κάποιοι… Ανωβολτιανοί! Δεν γνωρίζω πώς λέγεται η Άνω Βόλτα σήμερα, γνωρίζω όμως πώς λέγονται εκείνοι που συναίνεσαν να αποκαλούνται Μακεδόνες οι FYROMένιοι – λέγονται Κλαζομένιοι…».

Τότε οι Έφοροι της Σπάρτης προς τους απεσταλμένους των Κλαζομενών, ήταν επιεικείς: «Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν»! Στους ασχημονούντες τωρινούς Κλαζομένιους των Πρεσπών δεν ταιριάζει καμιά επιείκεια. Άλλωστε είναι οι Πρέσπες που απεθράσυναν τους δολοφόνους των Βουλιαράτων.

Σημείο των καιρών:
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαιώνει αυτούς πού βλασφημούν το χριστιανισμό, αλλά καταδικάζει αυτούς που βλασφημούν το Ισλάμ…

Με δύο πρόσφατες αποφάσεις του το ΕΔΑΔ παρέχει προστασία στις βλασφημίες κατά της χριστιανικής θρησκείας. Πρώτα αθώωσε διαφημίσεις που σκανδάλιζαν με το αιτιολογικό ότι «δεν ξέφευγαν από τον εμπορικό σκοπό».

Στη συνέχεια υπήρξε η περίπτωση των «Πούσυ Ριότ», της γνωστής ομάδας ταραχοποιών πανκ που καταδικάστηκε με βαριά ποινή στη Ρωσία για τη διοργάνωση μιας άγριας συναυλίας μέσα στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Μόσχας.

Πολυάριθμοι χριστιανοί διώκονται στις ισλαμικές χώρες όπως ηΑΐσα Μπίμπι στο Πακιστάν. Καταδικάστηκε πριν οχτώ χρόνια σε απαγχονισμό για «βλασφημία τού Προφήτη» και έκτοτε παραμένει έγκλειστη σε φυλακή. Η αναίρεση τής καθολικής Αϊσα στο ανώτατο δικαστήριο τού Πακιστάν είναι άγνωστο πότε θα εκδικαστεί, γιατί 150 μουλάδες εξέδωσαν φετφά και απαιτούν τον απαγχονισμό της και απειλούν με θάνατο οποιονδήποτε τη βοηθήσει. Το Φεμινιστικό Κίνημα βέβαια περί άλλα τυρβάζει. Με το δικαίωμα στη ζωή τής φτωχειάς Αΐσα θα ασχολείται; …

[Όλες οι αναφορές για το ΕΔΑΔ στη συνέντευξη τού Grégor Puppinck:http://www.lefigaro.fr/voxreligion/2018/10/26/31004-20181026ARTFIG00232-delit-de-blaspheme-la-cedh-n-est-pas-charlie.php (μτφρ. Ε. Νιάνιος)].

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης