12.11.18

Tο παζάρι Αρχιεπισκόπου-Τσίπρα άκυρο εάν δεν εγκριθεί από την Ιεραρχία.

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η εν χορδαίς και οργάνοις εξαγγελθείσα «συμφωνία» Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού δεν δεσμεύει ευτυχώς σε καμία περίπτωση την Εκκλησία της Ελλάδος. Μόνη αρμόδια να λάβει μια τέτοια απόφαση είναι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας. Και ευελπιστούμε ότι εκεί θα καταρρεύσει μετά πατάγου.

Ο κ. Τσίπρας με έμφαση εσχάτως αποπειράται να αλλοιώσει το σκληρό πυρήνα του Έθνους με απίθανες παρεμβάσεις και στην εξαγγελθείσα διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, π.χ. του άρθρου 3 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού». Τα περί «ουδετεροθρήσκου» κράτους, τα οποία υιοθέτησε ως μη όφειλε και ο Αρχιεπίσκοπος, φληναφήματα των αναθεωρητών είναι πυροβολισμοί στον αέρα καθ’όσον ουδείς ποτέ διενοήθη ότι το «επικρατούσα» σημαίνει υποχρεωτικά επιβαλλόμενη επί πάντων και πασών. Σημαίνει πολύ απλά ότι σε αυτήν ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, όπως επιβεβαιώνεται κάθε τόσο και από τις δημοσκοπήσεις παρότι αυτές είναι συχνά πολιτικά ελεγχόμενες.

Ένας από τους εγκυρότερους διανοητές μας, ο Γιώργος Θεοτοκάς, έγραψε: «Η Ορθοδοξία, όπως παρουσιάζεται στα μάτια του ελληνικού λαού, είναι θρησκεία εθνική, συνυφασμένη αξεδιάλυτα με τα ήθη του και τον ομαδικό του χαρακτήρα, με το κλίμα και με το άρωμα του τόπου, με τα τοπία του, με την οικογενειακή του ζωή και με τα γυρίσματα των εποχών της χρονιάς. Η οργάνωσή της είναι δημοκρατική, η γλώσσα της θερμή, η ηθική της ανθρώπινη, ταιριαγμένη με την ελληνική νοοτροπία, τα σύμβολά της οικεία και αναντικατάστατα στη λαϊκή συνείδηση. Οι μεγάλες εορτές της, ο Ευαγγελισμός, το Πάσχα, ο Δεκαπενταύγουστος, τα Χριστούγεννα και τα Δωδεκάμερα και άλλες, είναι κάθε χρόνο οι μεγάλες μέρες της Ελλάδας, οι μέρες όπου το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο από κάθε άλλην ώρα την ενότητά του, την αλληλεγγύη του, την αμοιβαία αγάπη των μελών του». (Πνευματική πορεία, Φέξης, σ. 152 και αναλυτικότερα: Η Ορθοδοξία στον καιρό μας, ιδίως σ. 13-35).

Η εν ψυχρώ εκτέλεση τού Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας έχει ηθικόν αυτουργό του κακουργήματος τον πρωθυπουργό της γείτονος Ράμα ο οποίος έσπευσε πρώτος έμπλεως ικανοποιήσεως να την εγκωμιάσει. (Κατάντημα!).

Η επίσημη Ελλάς σιώπησε «αιδημόνως» κοινώς , «εποίησε την νήσσαν…». Το αλβανικό κράτος-συμμορία μεθόδευσε, κουκούλωσε, εξαφάνισε τα ίχνη τού εγκλήματός του. Ενδεικτικό της συγκάλυψης και της εξαφάνισης ιχνών ότι στον ιατροδικαστή που όρισε η οικογένεια δεν επετράπη να ασκήσει το λειτούργημά του πέραν του να «αντικρύσει» εκ του μακρόθεν το σκήνωμα για χρόνο 5 μόλις λεπτών!

Η ελληνική αστυνομία αδιαφόρησε παντελώς για το συμβάν και μόνον μετά 5νθήμερον έστειλε συνεργάτη της να παρακολουθήσει τις έρευνες. Προέβη όμως «εγκαίρως» σε μιαν άθλια «διαρροή» περί δήθεν καταδίκης τού δολοφονηθέντος για διακίνηση ναρκωτικών!

Δέκα και , ημέρες από το φονικό και μόλις επετράπη η ταφή του θύματος. Το κράτος-συμμορία αρνούνταν επιμόνως να τον παραδώσει στους οικείους του (συρροή εγκλημάτων πάνω στο αρχικό κακούργημα).

Όλες αυτές τις μέρες το δυστυχώς διάτρητο ελληνικό κράτος έλαμψε διά της απουσίας του. Και ενώ ο πρωθυπουργός του εξοικονόμησε χρόνο να συλλυπηθεί τη μάνα τού «Ζακ» διαβεβαιώνοντάς την ότι «θα διαλευκανθεί υπ’ ευθύνη μου η δολοφονία του παιδιού σας», δεν προέβη σε καμία δήλωση για το αλβανικό κακούργημα, ούτε κατεδέχθη να τηλεγραφήσει δύο λόγια παρηγοριάς στην οικογένεια του παλληκαριού.(Κατάντημα!).

Ο Κωνσταντίνος είχε μια καρδιά που πλημμύριζε από Ελλάδα. Αλλά αυτό είναι στον αντίποδα των ελλαδικών ελίτ (πολιτικών πάσης αποχρώσεως και παντός βαθμού), πνευματικών (όπου κυριαρχούν οι … «ΛιακοΦίληδες») και οι «δικαιωματιστές» (δικαιωμάτων στα οποία δεν αντιστοιχεί καμία υποχρέωση).

Αυτές οι ελίτ, αιχμάλωτες τού εθνομηδενισμού και τού ευδαιμονισμού, είναι ανίκανες να αναμετρηθούν με το μεγαλειώδες φρόνημα τής ψυχής του δολοφονημένου παλληκαριού.

Είναι ντροπή μας, αλλά η αδράνεια τής χώρας μπροστά σε προκλήσεις όπως η παρούσα αλβανική, αρμόζει σε κράτος – οπερέτα, όχι σε σοβαρό, ιστορικό κράτος.

Παρακολουθούμε την αγωνία, έως πρεμούρα των Ελλήνων αναλυτών, διπλωματών, πανεπιστημιακών στον τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ να << περιφρουρήσουμε ως κόρην οφθαλμού τις ελληνοαλβανικές σχέσεις >> ωσάν εμείς να είμαστε οι δολοφόνοι και όχι το θύμα της κρατικής δολοφονίας. Τα τελευταία τριάντα χρόνια υπήρξαμε οι αιμοδότες πάσης Αλβανίας. Απορροφήσαμε την φτώχεια, την πείνα, την ανεργία των γειτόνων (κάπου 700.000). Εισπράττουμε αντί τού μάννα χολήν και αντί τού ύδατος όξος. Εάν ωστόσο ο εγκληματίας ναρκοέμπορος Ράμα ήξερε ότι απέναντί του υπάρχει μια Ελληνική Κυβέρνηση σοβαρή και αποφασιστική, δεν θα έστελνε τους εγκαθέτους του , τού ειδικού σώματος από τα Τίραννα να δολοφονήσουν τον Κωνσταντίνο και δεν θα καμάρωνε μετά το κατόρθωμά του σαν «γύφτικο σκεπάρνι»…

Άρα διά της εις άτοπον απαγωγής το πρόβλημα είμαστε εμείς. Η ανυπαρξία μας!

Η ωμή βία, οι ξυλοδαρμοί Ελλήνων, η τρομοκρατία και οι δολοφονίες όπου τούς βολεύει, θα συνεχιστούν αν εξακολουθήσουμε να το βουλώνουμε, να τα μαζεύουμε και να μην αντιδρούμε δυναμικά.
Για το πολιτικό σύστημα τής Αλβανίας οι Βορειοηπειρώτες είναι << κάρφος εις τους οφθαλμούς>> του .

Ο κατευνασμός στον οποίο είναι εθισμένη η ελληνική πολιτική τάξη έχει πλήξει θανάσιμα το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδος. Αυτό πού μόνο μπορεί να αντιστρέψει υπέρ ημών τα πράγματα είναι, αντί τού αυτοκτονικού κατευνασμού, η πολιτική αποτρεπτικής ισχύος. 

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

6.11.18

Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τους Αλβανούς

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Την ώρα που γράφονταi οι γραμμές αυτές δεν έχει ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο σχετικά με την άγρια δολοφονία από αλβανούς αστυνομικούς τού Βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες τής Βορείου Ηπείρου. Τον σκότωσαν και τον έσυραν αιμόφυρτο σαν το σκυλί 100 μέτρα πιο κάτω. Η αλβανική ηγεσία επέλεξε από καιρό την τρομοκράτηση τής Ομογένειάς μας και η εν ψυχρώ εκτέλεση του παλικαριού επιβεβαιώνει αυτήν την επιλογή της. Η συνθηκολόγησή μας στις Πρέσπες αποθράσυνε και αποθηρίωσε τούς αλβανούς. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι ο Ράμα έσπευσε παραχρήμα να χαρακτηρίσει «τρελλό» τον ήδη νεκρό από τις σφαίρες των Ειδικών δυνάμεων Renea που κινήθηκαν από τα Τίρανα συνεπικουρούμενες από ελικόπτερο. Οι δράστες τής προφανώς «κεντρικά» αποφασισμένης επιχείρησης στόχευσαν κεφάλι και καρδιά τού θύματός τους και φυσικά πέτυχαν το στόχο τους. Ο Ράμα αντέδρασε ως ανώριμος ανήλικος με ειλημμένη απόφαση να τρομοκρατήσει τους ομογενείς οι οποίοι είναι εκεί πολίτες β’ κατηγορίας. Αλλοπρόσαλλη και ευθυγραμμισμένη με την επίσημη αλβανική άποψη η δήλωση τής Ελληνίδας Υπουργού Πολιτισμού. Μωρίας εγκώμιον!

Αξίζει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι ασήμαντοι γείτονες μάς φέρονται με απροσμέτρητο θράσος. Αντί να μας ικετεύουν και ευγνώμονες να μας ευχαριστούν, που τους σώσαμε από την πείνα, τη δυστυχία και την ανεργία (700.000 Αλβανούς), μάς δολοφονούν εν ψυχρώ. «Ένας Έλληνας νεκρός, ένας μπάσταρδος λιγότερο» έγραφε την επομένη της δολοφονίας το πανό στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Partijan στην οποία διευθυντής είναι αδελφός τού Ράμα.

Ο μόνιμος ελλαδικός ενδοτισμός εκτρέφει ηττοπάθεια, υποχωρητικότητα και άνευ όρων παράδοση στις αξιώσεις τού πρώτου τυχόντος.

Οι πολιτικές όπως άλλωστε και οι πνευματικές μας ελίτ κατατρύχονται από ένα διαρκές φοβικό σύνδρομο. Αν είχαν την τόλμη τού Τάσσου της Κύπρου δεν θα έσπευδαν νύχτα να τα «μαζέψουν» για τα 12 μίλια, που πάντως επιπόλαια είχαν προεξαγγείλει. Είχαν κινηθεί άλλωστε χωρίς καμία προσυνεννόηση με Ε.Ε και Ουάσιγκτον. Η τελευταία παρά τις «ίσες αποστάσεις» που μονίμως τηρεί, όσο δεν γεφυρώνεται το χάσμα της με την Άγκυρα, έχει ευήκοα ώτα για τα ελληνικά ζητήματα, αρκεί να της τίθενται.

Η επιπολαιότητα των ημετέρων έδωσε την ευκαιρία στην Άγκυρα να εκτραπεί στην συνήθη πολεμική ρητορική περί Casus belli. Ο Ακάρ αξίωσε… αποστρατικοποίηση των νησιών μας, εμφάνισε μάλιστα χάρτη που δείχνει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στη γραμμή Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη! Οι τούρκοι ισχυρίζονται ( τουρκική ευρεσιτεχνία) ότι τα νησιά έχουν μόνον χωρικά ύδατα - και αυτά 6 μιλίων και όχι υφαλοκρηπίδα!

Ας μην ξεχνούμε ωστόσο το απόστημα των Πρεσπών που έθρεψε και την νέα αλβανική θρασύτητα. Τσίπρας και Κοτζιάς ανεγνώρισαν μιαν άλλη Μακεδονία, δηλαδή το ψευδώνυμο «Μακεδονικό» κράτος-έθνος, - γλώσσα των Σκοπίων. Επί σοβαρών, σοβαροτάτων εθνικών θεμάτων όπως αυτό , ο λαός πρέπει να καλείται σε Δημοψήφισμα. Πολύ περισσότερο όταν είναι βέβαιον από τις μετρήσεις, καίτοι αυτές ελέγχονται από το σύστημα, άνω τού 70% των Ελλήνων πολιτών τοποθετείται απέναντι στην περιβόητη συμφωνία.

Και μια μικρή γεύση από ΣΤΑΘΗ Σ.(Ποντίκι 25/10/18): «Όχι μόνον θα λέγεται Μακεδονία σκέτο το κράτος των FYROMένιων, αλλά και όταν αποκαλείται Βόρεια Μακεδονία θα παραπέμπει σε κάποια Νότια (μάλλον αλύτρωτη), οι δε κάτοικοι του κατασκευασμένου αυτού κράτους θα λέγονται Μακεδόνες, τελεία και παύλα(…). Ενθυμούμαι ένα απ’ τα κράτη - κατασκευάσματα της Αποικιοκρατίας στην Αφρική, την Άνω Βόλτα, την οποίαν προφανώς θα κατοικούσαν κάποιοι… Ανωβολτιανοί! Δεν γνωρίζω πώς λέγεται η Άνω Βόλτα σήμερα, γνωρίζω όμως πώς λέγονται εκείνοι που συναίνεσαν να αποκαλούνται Μακεδόνες οι FYROMένιοι – λέγονται Κλαζομένιοι…».

Τότε οι Έφοροι της Σπάρτης προς τους απεσταλμένους των Κλαζομενών, ήταν επιεικείς: «Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν»! Στους ασχημονούντες τωρινούς Κλαζομένιους των Πρεσπών δεν ταιριάζει καμιά επιείκεια. Άλλωστε είναι οι Πρέσπες που απεθράσυναν τους δολοφόνους των Βουλιαράτων.

Σημείο των καιρών:
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαιώνει αυτούς πού βλασφημούν το χριστιανισμό, αλλά καταδικάζει αυτούς που βλασφημούν το Ισλάμ…

Με δύο πρόσφατες αποφάσεις του το ΕΔΑΔ παρέχει προστασία στις βλασφημίες κατά της χριστιανικής θρησκείας. Πρώτα αθώωσε διαφημίσεις που σκανδάλιζαν με το αιτιολογικό ότι «δεν ξέφευγαν από τον εμπορικό σκοπό».

Στη συνέχεια υπήρξε η περίπτωση των «Πούσυ Ριότ», της γνωστής ομάδας ταραχοποιών πανκ που καταδικάστηκε με βαριά ποινή στη Ρωσία για τη διοργάνωση μιας άγριας συναυλίας μέσα στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Μόσχας.

Πολυάριθμοι χριστιανοί διώκονται στις ισλαμικές χώρες όπως ηΑΐσα Μπίμπι στο Πακιστάν. Καταδικάστηκε πριν οχτώ χρόνια σε απαγχονισμό για «βλασφημία τού Προφήτη» και έκτοτε παραμένει έγκλειστη σε φυλακή. Η αναίρεση τής καθολικής Αϊσα στο ανώτατο δικαστήριο τού Πακιστάν είναι άγνωστο πότε θα εκδικαστεί, γιατί 150 μουλάδες εξέδωσαν φετφά και απαιτούν τον απαγχονισμό της και απειλούν με θάνατο οποιονδήποτε τη βοηθήσει. Το Φεμινιστικό Κίνημα βέβαια περί άλλα τυρβάζει. Με το δικαίωμα στη ζωή τής φτωχειάς Αΐσα θα ασχολείται; …

[Όλες οι αναφορές για το ΕΔΑΔ στη συνέντευξη τού Grégor Puppinck:http://www.lefigaro.fr/voxreligion/2018/10/26/31004-20181026ARTFIG00232-delit-de-blaspheme-la-cedh-n-est-pas-charlie.php (μτφρ. Ε. Νιάνιος)].

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης