25.12.18

Χριστούγεννα, «Παράδοξον μυστήριον οικονομείται σήμερον»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Αρχίζει εντός ολίγου το άγιο Δωδεκαήμερο. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια. Η ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας, όπου και όσο αυτή παραμένει ζωντανή, διαψεύδει τον Χάρβεϊ Κοξ που είχε επισημάνει ότι «ο σύγχρονός μας πολιτισμός έχασε την δύναμη να γιορτάζει». Στον Ελληνισμό η λατρευτική πράξη της Ορθοδοξίας μ’ ένα αδιόρατο τρόπο ανανεώνει διαρκώς αυτή την δυνατότητα. Η Δύση όμως έχει από καιρό, όντως απολέσει αυτό το πνευματικό προνόμιο: Ο Μεφιστοφελής στον Φάουστ του Γκαίτε, σύμβολο τού ευδαιμονισμού, ο Δον Ζουάν τού Μολιέρου, σύμβολο τού αισθησιασμού, και ο Μέγας Ιεροεξεταστής στους Αδελφούς Καραμαζώφ του Ντοστογιέφσκι, σύμβολο της κυριαρχίας του δαιμονικού.

Η Εκκλησία είναι Επανάσταση. Όχι συντήρηση. Και όχι εφ’ άπαξ γενόμενη αλλά διαρκής. Ορισμένοι «θρησκευτικοί» δεν το καταλαβαίνουν αυτό. Αλλά έτσι αρνούνται τη Θεία Ενανθρώπηση, το «γιατί» της ελεύσεως τού Χριστού που γεννήθηκε εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας.

Οι πιστοί εν ονόματι τού εν Φάτνη Γεννηθέντος οφείλουν να στρατευθούν και να δουλέψουν για την οικοδόμηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης στον κόσμο και την επικράτηση τού σεβασμού στην αξιοπρέπεια του ανθρώπινου προσώπου ως εικόνας του Θεού.

«Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόχευτος» έλεγε ο φωτισμένος Δημόκριτος. 

Οι πνευματικοί άνθρωποι τού πλανήτη τιμούν φέτος τα Εκατόχρονα από την γέννηση του Σολζενίτσιν. Εξ αφορμής της επετείου ένα επίκαιρο απόσπασμα από συνέντευξη τού νομπελίστα με τον Ζόζεφ Πιρς: «Με τα χρόνια, έπρεπε να αποδείξω ότι ο σοσιαλισμός, ο οποίος για πολλούς δυτικούς στοχαστές είναι ένα είδος βασιλείας της δικαιοσύνης, ήταν στην πραγματικότητα γεμάτος εξαναγκασμούς, γραφειοκρατική αλαζονεία, διαφθορά και απληστία, και ότι δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί χωρίς τη χρήση βίας»(περιοδικό St. Austin Review/Φεβρ. 2003, μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Προσγείωση τώρα στην καθημερινότητά μας:

«Δεν πρόκειται η ΝΔ να κυρώσει την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών». Η δήλωση ανήκει στον σύμβουλο επικοινωνίας του προέδρου της ΝΔ. Έχει χιλιοειπωθεί και από τον ίδιο, αλλά δεν είναι πειστική. Η ΝΔ γνωρίζει ότι ο κ. Τσίπρας θα κυρώσει τη συμφωνία. Με ή χωρίς Καμμένο, με ή χωρίς Ποτάμι, κόσμος να χαλάσει οι Πρέσπες κατά Τσίπραν θα κυρωθούν!

Το πρόβλημα επομένως δεν είναι ποιος δεν θα κυρώσει τις Πρέσπες, αλλά ποιος παρά την κακή τη μοίρα κύρωσή τους, θα ακυρώσει – ανατρέψει τη συμφωνία. Επ’ αυτού η ηγεσία της ΝΔ παραμένει αφωνότερη ιχθύος, που σημαίνει ότι ερχόμενη στην εξουσία δεν πρόκειται να την ακυρώσει! Αν την παρερμηνεύουμε ας μας το πει.

Ασχέτως της τύχης πάντως των Πρεσπών στην Ελλάδα, Κοτζιάς και Τσίπρας τα έφτιαξαν έτσι ώστε τα Σκόπια μπαίνουν στο ΝΑΤΟ, είτε κυρωθεί, είτε δεν κυρωθεί στον αιώνα τον άπαντα η Συνθήκη των Πρεσπών από την Ελλάδα (άρθρο 2,§4). Οι φωστήρες της ελληνικής διπλωματίας μάς έδεσαν πισθάγκωνα!

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε το άρθρο 2, §4 προσφέρει ένα δυνατό επιχείρημα στην Ελλάδα. Δεδομένου ότι ο καημός των αμερικανονατοϊκών είναι η ένταξη του αλβανοσλαβικού μορφώματος στο ΝΑΤΟ και αυτή στην ουσία επετεύχθη, οφείλουν τώρα να πληρώσουν στην Ελλάδα το αντίτιμο. Να της λύσουν τα χέρια για τα καυτά της συμφωνίας (όνομα, ταυτότητα, εθνότητα, γλώσσα, κλπ). Εδώ χρειάζεται ελληνική κυβέρνηση με σθένος και αποφασιστικότητα. Εδώ σε θέλω κάβουρα (κ. Τσίπρα) να περπατάς στα κάρβουνα…

Επ’ ευκαιρία υποστηρίζεται ότι το Σύμφωνο τού Μαρακές που ψήφισε με τέσσερα χέρια και η Ελλάς δεν είναι δεσμευτικό. Όπως όμως δήλωσαν οι ΗΠΑ, που το κατεψήφισαν , «το διεθνές δίκαιο λειτουργεί κατ’ ουσίαν μέσω “αυτοαναφοράς”, δηλαδή με την επίκληση εγγράφων, ψηφισμάτων, εκθέσεων και άλλων συμφώνων για την υποστήριξη νέων αποφάσεων των οποίων το σωρευτικό αποτέλεσμα επάγεται νομικές συνέπειες.

«Όταν ο μηχανισμός καθιερώνεται ως διεθνής βασικός κανόνας (norme), επιβάλλεται οριστικά στους λαούς, σύμφωνα με την αρχή της υπεροχής του διεθνούς δικαίου έναντι του εθνικού.

Ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται και στο Σύμφωνο του Μαρακές για τη Μετανάστευση. Να ένα σύμφωνο που, στη γενική του οικονομία, φέρνει το νομικό καθεστώς του λαθρομετανάστη (σε παράνομη κατάσταση) πιο κοντά σε εκείνο του νόμιμου πολιτικού πρόσφυγα και του νόμιμου οικονομικού μετανάστη. Να ένα σύμφωνο το οποίο, στις ειδικές του διατάξεις, ενισχύει τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών σε όλα τα επίπεδα. Τέλος, να ένα σύμφωνο που ορίζει διατάξεις τόσο εκπληκτικές όπως η αναγνώριση στον λαθρομετανάστη της αρμοδιότητας να «διαπιστώνει» αδικήματα ρατσισμού, ξενοφοβίας και διακρίσεων (sic), και που υποχρεώνει τις δημόσιες αρχές να καταργούν τις επιδοτήσεις σε MME που δεν παρουσιάζουν τη μετανάστευση στο σύνολό της, συμπεριλαμβανομένης της λαθραίας και παράνομης συνιστώσας, ως ένα θετικό και επιθυμητό φαινόμενο»(www.atlantico.fr/decryptage/3560991/μτφρ. Ε. Νιάνιος).

Καλά Χριστούγεννα!


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

18.12.18

Υπερήφανοι για τη Πατρίδα τους το 92% των Ελλήνων

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η Ελλάς υπερψήφισε στο Μαρακές το εθνικά επιβλαβέστατο «Σύμφωνο Μετανάστευσης». Από εδώ και πέρα κανέναν λαθροεισβολέα δεν θα μπορούμε να τον εμποδίσουμε να μπει στη χώρα μας όπου άλλωστε ούτως ή άλλως έχουμε καταντήσει «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώστε». Μιλάμε εφεξής για ελευθέρας κάθε αλλοδαπού. Αμερικανοί, Αυστραλοί, Αυστριακοί, Ιταλοί, Βούλγαροι και δεκάδες άλλες χώρες αρνήθηκαν να το ψηφίσουν – η Μέρκελ όμως πρώτη και καλύτερη το υπερψήφισε για λογαριασμό των Γερμανών βιομηχάνων.
Το Σύμφωνο θα «κινεζοποιήσει» σύντομα τα μεροκάματα και θα οδηγήσει σε φτωχοποίηση το ούτως ή άλλως πτωχευμένο εργατικό δυναμικό της Ε.Ε. Από το Μαρακές ο κ. Τσίπρας έσπευσε στη Θεσσαλονίκη για να μιλήσει με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ναι στη Μακεδονία της Δημοκρατίας»! Προφανώς πρόκειται για αναγραμματισμένο τίτλο. Ο ορθός θα ήταν «Ναι στη Δημοκρατία της ” Μακεδονίας “», όπως αυτός την αναγνώρισε…
Όμως για το ανοσιούργημα Τσίπρα – Κοτζιά, ο κόλαφος με διαστάσεις βόμβας ήρθε από την Βουλγαρία με την δήλωση τού Βουλγάρου αναπληρωτή πρωθυπουργού Καρακατσάνοφ: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μακεδονική γλώσσα και κανείς δεν μπορεί να την καθιερώσει»!
Και το ειδικό ράπισμα στον δικό μας: «Αυτή η χώρα δεν πρέπει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με αυτή την νοοτροπία. Δεν θα επιτρέψουμε συμβιβασμούς με την ιστορία μας», συμπλήρωσε ο Βούλγαρος.
Οι διαφημιστές της Συμφωνίας των Πρεσπών πλαστογραφούν το περιεχόμενο της απόφασης μιας διάσκεψης τού ΟΗΕ το 1977 στην Αθήνα με θέμα την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων των χωρών που δεν χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο (Κίνα, Ρωσία, σλαβικές χώρες, ασιατικές κ.λ.π.) και τον μεταγραμματισμό τους με λατινική γραφή, βάσει συστημάτων που προτείνουν οι ίδιες οι χώρες. Αποστομωτικά απήντησε στους διαστρεβλωτές της αλήθειας ο κατεξοχήν αρμόδιος και διεθνώς ανεγνωρισμένος γλωσσολόγος μας Γ. Μπαμπινιώτης, διακωμωδώντας τους όπως τους αξίζει (Protagon, ΝΕΑ, Ελεύθερος Τύπος): «Αναγνωρίστηκε επισήμως [στις Πρέσπες] κατά τη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια η βουλγαροσερβική σλαβική γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική». Δόθηκε επισήμως ένα όνομα με το οποίο η γλώσσα αυτή δεν έχει καμία σχέση. Αντιστάθμισμα: Θα αναφέρεται κάπου στη συμφωνία ότι η επισήμως αναγνωριζομένη από την Ελλάδα γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική» δεν είναι μακεδονική αλλά σλαβική!… Τότε, αφού και οι δύο πλευρές συνομολογούν ρητά ότι είναι (όπως πράγματι είναι) σλαβική γλώσσα, γιατί συμφωνούμε να λέγεται «μακεδονική», όνομα που παραπέμπει ρητά στην ελληνική γλώσσα τής Μακεδονίας (αρχαία, νέα και σύγχρονη); Δεν είναι αυτό ιδιοποίηση και σφετερισμός ενός εθνικού ονόματος για μια γλώσσα που σε σχέση με τους ομιλητές της (εννοώ τους Σκοπιανούς) έχει άλλη εθνική προέλευση; Και δεν γίνεται ο σφετερισμός αυτός για τον προφανή λόγο, ότι μια εθνική γλώσσα είναι και καθοριστικό συστατικό εθνικής ταυτότητας, μιας άλλης δηλ. ταυτότητας από την πραγματική ιστορική ταυτότητα που έχουν οι πολίτες των Σκοπίων;».
Και για τους ολιγογράμματους πρωταγωνιστές των Πρεσπών ο σοφός γλωσσολόγος διερωτάται: «Είναι σοβαρό και πειστικό να επιχειρηματολογούμε ότι ο κόσμος που θα λέει τη γλώσσα των Σκοπίων «μακεδονική» θα σπεύδει εν συνεχεία να αναζητεί τη συμφωνία που θα έχει υπογραφεί και στην οποία θα πληροφορείται ποια είναι η καταγωγή και η υπόσταση αυτής της δήθεν “μακεδονικής”;».
Για να καταλήξει: «Ο Πλάτων λέει κάπου στον Σοφιστή «φαίνεται να μας είπαν έναν μύθο ο καθένας σαν να είμαστε παιδιά». Αυτό συμβαίνει και στην αντιμετώπιση που έχουμε όσοι πονάμε την Ελληνική της δικής μας, ιστορικά καταξιωμένης, Μακεδονίας που αναγκαζόμαστε -έστω και με καθυστέρηση- να υποστηρίζουμε στην παρούσα συγκυρία. “Μας λένε έναν μύθο σαν να είμαστε παιδιά”»…
Εφ’ ω και την επομένη της μοιραίας υπογραφής άρχισαν τα όργανα και άνοιξε όχι ένας αλλά πλήθος πια ασκοί τού Αιόλου. Ο Ζάεφ δυναμιτίζοντας ξανά και ξανά τη Συμφωνία διακήρυξε ότι «θα βοηθήσει τούς «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και θα ανοίξει τα σύνορα με την Ελλάδα»!
Όσοι από τους βουλευτές «σκέφτονται» να υπερψηφίσουν το έκτρωμα των Πρεσπών πρέπει να ξανασκεφτούν τί πάνε να κάνουν. Θα είναι εσαεί υπόλογοι εθνικά και θα περάσουν στην ιστορία όπως ο Εφιάλτης. Αντέχουν αυτόν τον ρόλο;
Μέσα στον ορυμαγδό των αρνητικών γεγονότων ξεφυτρώνουν και ορισμένα θετικά που αναζωογονούν την ελπίδα τού Έθνους.
Εν προκειμένω ένας διεθνής οργανισμός, ο World Values Survey (WVS), διερευνά τις αξίες και τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο αλλάζουν με τον χρόνο και τις πολιτικές επιπτώσεις που έχουν. Στο πλαίσιο αυτό έχει πραγματοποιήσει αντιπροσωπευτικές εθνικές έρευνες σε 100 περίπου χώρες εσχάτως και στην Ελλάδα.
Τα συμπεράσματά του:
• Το 69% των Ελλήνων αισθάνονται υπερήφανοι που είναι Έλληνες.
• Το 20% νιώθουν αρκετά υπερήφανοι.
• Το 3,2% λίγο υπερήφανοι.
Και μόνο ένα ασήμαντο ποσοστό 1% δεν αισθάνονται διόλου υπερήφανοι, ενδεχομένως και να ντρέπονται που είναι Έλληνες!
Στους τελευταίους προφανώς ανήκουν οι περιβόητοι «αντιεξουσιαστές», όπως αυτοί που βεβήλωσαν με τα αίσχη τους το μνημόσυνο τού ήρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα στον Άγιο Μηνά Ηρακλείου και βωμολόχησαν κατά τού προσώπου τού σεμνού και τίμιου με την αλήθεια της Εκκλησίας και της πατρίδος Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ειρηναίου.
Το καθεστώς Ράμα τερατούργησε και πάλι εξ αφορμής τού μνημοσύνου τού παλληκαριού στους Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου. Όμως «έσεται ήμαρ»…
«Ω Έλληνες, ω θείαι ψυχαί/
΄που εις τους μεγάλους/
κινδύνους φανερώνετε/
ακάμαντον ενέργειαν/
και υψηλήν φύσιν!»(Κάλβος).

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

11.12.18

Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Με τις Πρέσπες πήραν αέρα τα μυαλά τού Ζάεφ. Και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε. Του τα δώσαμε όλα (ο κ. Τσίπρας δηλαδή). Τώρα μιλάει για «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και έμπλεως χαράς και βεβαιότητος δηλώνει στο κοινοβούλιό του:

«Η χώρα παραμένει η ίδια, η γλώσσα θα αναγνωρίζεται από όλους και η «Μακεδονία» θα γίνει μέλος όλων των διεθνών οργανισμών, ενώ δημιουργούνται προϋποθέσεις ακόμη και για πιθανή διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα»!!

Κάποια ωχρά, νωθρά και τρεμάμενα απαντητικά μισόλογα, άρθρωσε ο ημέτερος ανΥπεξ. Στο μεταξύ ο κ. Πάϊατ, άδραξε την ευκαιρία να εγκωμιάσει και πάλιν και πολλάκις την κυβέρνηση Τσίπρα δηλώνοντας:

«Είμαι εντυπωσιασμένος από τη σοβαρότητα [sic!] που επιδεικνύει η ελληνική Κυβέρνηση». Και ο αθεόφοβος δεν εφείσθη να επαναλάβει: «Η ιστορία θα είναι γενναιόδωρη με τον Τσίπρα ο οποίος επέδειξε πολιτικό θάρρος για να προχωρήσει η Συμφωνία με την ΠΓΔΜ». Αν ρωτούσε ο πλαστογράφος της ιστορίας την ιστορία, αυτή θα τον αποστόμωνε.

Οι αντισυγκεντρώσεις που οργάνωσε η κυβέρνηση στην Αθήνα για να αμαυρώσει το κίνημα των μαθητών για την Μακεδονία και την ταπεινωτική συνθήκη των Πρεσπών εγγίζουν τα όρια της φρίκης. Αντιδιαδήλωση με μαδέρια και κόκκινες σημαίες και συνθήματα όπως: «κρεμάλα στους φασίστες», «φασιστάκι, φασιστάκι ξύλο που θα το φας» κ.τ.τ. είναι όνειδος και ντροπή για τους εμπνευστές τους. Πιστώνουν τον πατριωτισμό και την Μακεδονία στη «Χρυσή Αυγή» και της στρατολογούν στελέχη και οπαδούς. Αίσχος!

Δυστυχώς και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ακούσθηκε ένας ευθύς και καθαρός λόγος. Στην αρχή κάτι «ήξεις, αφίξεις ου(κ) εν πολέμω θνήξεις». Στη συνέχεια η ηγεσία υποδύθηκε ρόλο αυστηρού παιδονόμου και αξίωσε από τα παιδιά να πάψουν να διαδηλώνουν για την Μακεδονία και να κοιτάζουν τα μαθήματά τους!...

Βασιλικότερος του βασιλέως ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ κατήγγειλε τις μαθητικές κινητοποιήσεις για τη Μακεδονία ως «ενέργειες φασιστικού και εθνικιστικού σχεδιασμού». Άξιος ο μισθός του!...

Πάντως ο κύριος «καθοδήγησε» κυβέρνηση και παπαγαλάκια του μιντιακού συστήματος που έσπευσαν να καταχεριάσουν τα Ελληνόπουλα ως … φασίστες!

Αυτό το μαθητικό ξέσπασμα είναι το υγιέστερο δείγμα πως η λαχτάρα της ελευθερίας και της εθνικής αξιοπρέπειας είναι ζωντανές. Τα παιδιά ενστερνίστηκαν τα λόγια τού Κολοκοτρώνη, τω καιρώ εκείνω, στους συνομήλικούς τους στη Πνύκα.

Να ποια γλώσσα έπρεπε να μιλήσουν στα Ελληνόπουλα που ξεσηκώθηκαν κυβέρνηση και τοποτηρητές της στην εκπαίδευση: Τη γλώσσα τού Γέρου τού Μωριά:

«Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος. Όλα τα έθνη τού κόσμου έχουν και φυλάττουν μια θρησκεία (…). Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και εις τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας (…).

Στον αντίποδα των σοφών συμβουλών τού Γέρου τού Μωριά τα φερέφωνα της εξουσίας οι εθνομηδενιστές εκπαιδευτικοί τού Γέρακα, απέβαλαν τους μαθητές επειδή στη παρέλαση τραγούδησαν το «Μακεδονία ξακουστή»! Ευθυγραμμίστηκαν με την σκοπιανή υπουργό αμύνης, η οποία απαίτησε να πάψουν οι Έλληνες να τραγουδούν το «Μακεδονία ξακουστή». Τί θα δουν ακόμη τα μάτια μας, ιδίως αν οι πολιτικές μας ελίτ κυρώσουν (άπαγε της βλασφημίας) τις Πρέσπες.

Φωτισμένος Δάσκαλος ο Δημήτρης Νατσιός γράφει: «Κάποιοι, “ρεβόμενοι αστακομακαρονάδες” που λέει και ο ποιητής, θρηνούν για την απώλεια μαθημάτων. Απάντηση: Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί…».

Μία πάντως σημαντική μαρτυρία συνεισφέρει ο καθηγητής Θ. Βερέμης διασώζοντας ομολογία τού Χαρίλαου Φλωράκη:

«Οι έξω μάς πίεζαν να αναγνωρίσουμε μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα. Δεν μπορούσαμε να το κάνουμε κι εγώ αντιδρούσα, γιατί ήταν προδοσία. Και το πλήρωσα ακριβά αυτό»( Σ. Καλεντερίδης, “Δημοκρατία”,30/11/18).

Υπάρχει μια ταύτιση σε μείζονα εθνικά – πνευματικά θέματα μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Για τού λόγου το αληθές αντιπαραβάλλετε με τα συριζαϊκά την δήλωση τού επίδοξου δημάρχου Αθηναίων της Ν.Δ. Κ. Μπακογιάννη:
«Είμαι φανατικά υπέρ τής αποποινικοποίησης τής μαριχουάνας […] είμαι υπέρ και τού γάμου ομοφυλοφίλων ζευγαριών και της υιοθεσίας παιδιών»!

Κυκλοφορεί ένα εκπληκτικό video – δανείζομαι την ενημέρωση από τον Ανδρέα Σταλίδη (Εστία,20/11/18). Καταγράφει μια συνομιλία τής διευθύντριας της ΜΚΟ Advocates Abroad με συνεργάτη της Καναδής συγγραφέως Laourand Southem στη Λέσβο:

«Η Διευθύντρια περιγράφει πώς διδάσκουν στους μετανάστες να υποδύονται τους Χριστιανούς, πώς να διηγούνται περιστατικά διωγμών εναντίον τους στα κράτη από τα οποία προέρχονται, πώς να φέρονται στις συνεντεύξεις τους με τις αρχές, δηλαδή πώς να μιλάνε, να κάθονται, κάθε πότε να διακόπτουν, να κλαίνε με λυγμούς όταν υποτίθεται ότι θυμούνται βασανισμούς, πώς να περιγράφουν την γιορτή των Χριστουγέννων ως τη Γέννηση τού Σωτήρα. Ισχυρίζονται ότι απαιτείται ικανότητα ηθοποιού από έναν μετανάστη προκειμένου να πείσεις τις αρχές ότι είναι πρόσφυγας»!!

Την Τρίτη στο Μαρακές ψηφίζεται το διαβόητο «Παγκόσμιο Σύμφωνο» για τη μετανάστευση. Πολλές χώρες, η μια μετά την άλλη, δηλώνουν την άρνησή τους να το ψηφίσουν. Στη γειτονιά μας Βουλγαρία και Ιταλία διεκήρυξαν την έντονη αντίθεσή τους. Η Ελλάδα τής «αριστεράς τού Soros» θα το υπερψηφίσει;


*Πρόεδρος Δημοκρατικής Aναγέννησης

4.12.18

«Αι απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Όλα τα κατάφερε ο ΟΗΕ, όπου γης παρενέβη. Αδρή η εμπειρία των Ελλήνων από την … απομάκρυνση τού Αττίλα από την Κύπρο, την … απόκρουση τής κλιμακούμενης τουρκικής απειλής στο Αιγαίο και άλλα συναφή κατορθώματά του επιβολής τής ειρήνης και τής δικαιοσύνης στο κόσμο. Ο φερετζές τού έλειπε μάλλον και το πέτυχε. Ονομάζεται «Παγκόσμιο Σύμφωνο για μια ασφαλή, συντεταγμένη και ρυθμισμένη μετανάστευση».

Επίκειται (10-11 Δεκεμβρίου) η Διάσκεψη τού Μαρακές όπου οι 193 χώρες – μέλη τού ΟΗΕ καλούνται να επικυρώσουν το Σύμφωνο. Ήδη όμως πολλές απ’ αυτές με εμπειρίες τού φαινομένου δηλώνουν την άρνησή τους. Πρώτες οι ΗΠΑ και ακολουθούν Ισραήλ, Αυστραλία, Αυστρία, Ελβετία, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, Κροατία, Εσθονία και η γειτονική μας Βουλγαρία. Εικάζουμε και πολλές άλλες.

Το Σύμφωνο δηλώνεται «μη δεσμευτικό»(σκορδαλιά χωρίς σκόρδο). Αλλά οι χώρες που έχουν καεί στο χυλό φυσούν και το γιαούρτι, καθώς εκτιμούν ότι μεσομακροπρόθεσμα θα καταστεί δεσμευτικό. Από την πλευρά του ο Γ.Γ. των Η.Ε. το βιολί του, φλυαρεί περί «ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού» και άλλων ηχηρών παρομοίων. 

‘Όμως ενός εστί χρεία: αντί να ερημώνονται χώρες και να βυθίζονται σε καταστροφικούς σπαραγμούς, εμφυλίους και μη, να επιβληθεί πραγματική ειρήνη σ’ αυτές. Να βοηθηθούν να βρουν το δρόμο της ανάπτυξης, της αξιοποίησης των εθνικών τους πόρων ικανών να θρέψουν τους πολίτες τους ώστε να μην επιλέγουν τους απέλπιδες δρόμους της μετανάστευσης. Εδώ υποχρεούται να δώσει απόλυτη προτεραιότητα ο ΟΗΕ και όχι εκεί πού … βόσκει!

Η ελληνική εμπειρία μετράει μεταξύ 2008 – 2018 , 1.451.374 καταγεγραμμένους παράνομους (μετά τη Σύνοδο τού Μαρακές θα μας απαγορευτεί η χρήση τού όρου “παράνομος”!) μετανάστες, συν απροσδιόριστος αριθμός μη καταγεγραμμένων. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι αφροασιάτες μουσουλμάνοι, ξένοι προς τις παραδόσεις, τον πολιτισμό και τα ήθη τού λαού μας. Ο αριθμός αυτός διογκώνεται καθημερινά με τις αδιάκοπες κατευθυνόμενες από Τουρκία εισροές. Αυτό συμβαίνει σε μια χώρα μόλις 10 εκατ. με ραγδαία δημογραφική συρρίκνωση, την Ελλάδα και προϊδεάζει την εξαφάνισή μας.

Ήδη, αλλά οπωσδήποτε σε άμεσα ορατό χρόνο η Ελλάδα δεν θα μπορεί να διαχειρισθεί το μέγεθος και την πολυπλοκότητα τού προβλήματος. Ενόψει αυτού είναι ακατανόητο ότι δεν έσπευσε να μιμηθεί την γειτονική Βουλγαρία που αρνείται να κυρώσει το νεοφανές Παγκόσμιο Σύμφωνο.

Με τα ιδεολογήματα των «ανοικτών συνόρων» που εμπνέουν την πολιτική μας ελίτ οδηγούμαστε ακάθεκτα σε οδυνηρή υπονόμευση της εθνικής μας ταυτότητος και φυσιογνωμίας. Το νέο Σύμφωνο έρχεται να επισφραγίσει αυτό που η χώρα μας μετά το 2008 το έχει κάνει πράξη, όπου οι «μουσαφιραίοι» μας με τα επιδόματα, τις ιατροφαρμακευτικές παροχές κλπ περνούν προδήλως καλύτερα από τούς Έλληνες φτωχούς.

Αν υπάρχει κάποιος νουνεχής σ’ αυτήν την κυβέρνηση, ας σταματήσει τον κ. Τσίπρα να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο!

Βαρύ το κόστος υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων. Τα Μνημόνια μάς φτωχοποίησαν όλους, αλλά να προχωρήσουμε, εκ του υστερήματός μας και με τον οβολόν τής χήρας. Να απευθυνθούμε με ζεστά πατριωτικά λόγια στους Ομογενείς μας όπου γης, ιδίως στις ΗΠΑ, και στον εφοπλιστικό μας κόσμο. Πολιτεία και Εκκλησία να δράσουν από κοινού. Χρέος μας να τονώσουμε την διπλωματική και στρατιωτική μας ισχύ και ταυτόχρονα την πολιτική και οικονομική μας. Μπορούμε. Στο χέρι μας είναι. Ας έχουμε υπόψη ότι η Τουρκία δαπάνησε για την άμυνά της πέρυσι 13,7 δισ. έναντι 3,4 δισ. που δαπανήσαμε εμείς. Η ποσοτική διαφορά είναι ασφαλώς καταθλιπτική, εις βάρος μας, αλλά υπολογίζουμε και όχι επιπολαίως στην ποιοτική. Κατά τα άλλα δεν πανικοβαλλόμεθα από τις απειλές διότι, όπως έλεγε ο Σωκράτης, οι βροντές τρομάζουν τα παιδιά και οι απειλές τους ανόητους. «Αι μεν βρονταί τους παίδας, αι δε απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι».

Να εγκαταλείψουμε τον κατευνασμό και να υιοθετήσουμε μια δυναμική στρατηγική αποτροπής. Όμως οι ηγεσίες μας, πολιτικές, πνευματικές και λοιπές, βολοδέρνουν σε άλλα πελάγη. Η Ελένη Θεοχάρους, η γενναία Κυπρία Ευρωβουλευτής, που την κήρυξε ανεπιθύμητη ο περιβόητος Ράμα, είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της: «Μάς κυβερνούν αδιάφοροι, τάχα εκσυγχρονιστές και μοντέρνοι, τάχα πολυπολιτισμικοί και κοσμοπολίτες, οι οποίοι ταυτίζουν τον υγιή πατριωτισμό και την υπεράσπιση των δικαίων τού λαού με τον εθνικισμό».

«‘Ηγέτες» δήθεν γνωστικοί, λογικοί, ρεαλιστές, υπάκουοι υπηρέτες ξένων αφεντάδων, που, αφού κατέστρεψαν την οικονομία και έπληξαν το σφρίγος τού Ελληνισμού, το εθνικό του φρόνημα, τα οράματα και τις ενατενίσεις του, την πίστη και τις ελπίδες του, εφαρμόζουν εργολαβικά τις εντολές οι οποίες τους δίνονται. Τρέμουν τους επιθετικούς και κακοποιούς γείτονές μας και σιωπούν μπροστά στις προκλήσεις τους, προκειμένου να συνεχίσει η Ε.Ε. την οικονομική στήριξη και την ανοχή της». 

Οι πολιτικοί μας ταγοί λειτουργούν δυστυχώς ως ετεροπροσδιορισμένοι και προσυπογράφουν άνετα τις απαιτήσεις των αφεντάδων. Η χώρα αυτοκαταδικάζεται με τέτοιες συμπεριφορές να είναι δεδομένη και αναλώσιμη. Μια εμπρέπουσα απάντηση από τον πολιτικό μας κόσμο (κυβέρνηση, εν αναμονή κυβέρνηση) που να πονάει δεν έλαβε ακόμη ο πανάθλιος Ράμα για την δολοφονία τού παλικαριού. Ένα αντίμετρο δεν ανακοινώθηκε. Κρίμα μας!

Αγωνιστικό μήνυμα από τα «κίτρινα γιλέκα» της Γαλλίας : «Η ελίτ ανησυχεί για το τέλος τού κόσμου και εμείς ανησυχούμε για το αν θα βγάλουμε το μήνα»!...

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης