8.2.19

«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε»



του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Πήραν την πόλην πήραν την, πήραν τη Σαλονίκη», θρήνησε τότε, στα 1453, σύμπας ο Ελληνισμός. Τώρα όμως εάλω η Μακεδονία. Παραδόθηκε εθελουσίως από τους εντεταλμένους να την προστατεύσουν κυβερνήτες της στους αλβανοσλάβους των Σκοπίων και στις ξένες επιταγές.
«Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία / μ’ επιστρώσεις διαδοχικές φράγκικες ή σλαβικές /
που αν τύχει και / βαλθείς για να την αποκαταστήσεις / πας αμέσως φυλακή /
και δίνεις λόγο / Σ’ ένα πλήθος Εξουσίες ξένες / μέσω της δικής σου πάντοτε /
Όπως γίνεται για τις συμφορές» (Ελύτης, “Φωτόδενδρo”). 
Ο ίδιος εμβληματικός ποιητής στο “Τρελοβάπορό” του διασαλπίζει:

«Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο

Χρόνους μάς ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τούς αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα».

Ούτε τώρα θα βουλιάξουμε. Για την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας «ο Θεός έβαλε την υπογραφή του και δεν την παίρνει πίσω», όπως θα έλεγε ο Γέρος τού Μοριά.
Η Κυβέρνηση με την συνθηκολόγηση των Πρεσπών ικανοποίησε βαθύτατα όλους τους εχθρούς και άσπονδους φίλους της Ελλάδος οι οποίοι επιχαίρουν και την καταχειροκροτούν. Γι’ αυτό δεν υπήρξαν δυσκολίες για την ανεύρεση των προθύμων που κύρωσαν το απαίσιο έκτρωμα της λίμνης.
Εννοείται ότι το μήνυμα που δίνουν οι Πρέσπες προς όλους τους επιβούλους γείτονές μας, τούρκους, (τουρκ)αλβανούς και είτινας άλλους, είναι: «ορμάτε τώρα, είναι καιρός ευπρόσδεκτος. Με απειροελάχιστη πίεση (και χωρίς αυτήν) αρπάζετε ό,τι προαιρείσθε! Θα το δούμε στην επικείμενη επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα.
Παραμονές της μοιραίας ψηφοφορίας ο αχαρακτήριστος Νίμιτς εξαπέλυσε απειλές για «επικίνδυνα σενάρια», αν δεν κυρώνονταν το εξάμβλωμα. Και μόνον απ’ αυτό οι έχοντες νουν και αξιοπρέπεια εκπρόσωποί μας στη Κυβέρνηση και στη Βουλή, όφειλαν να δώσουν στον ακατανόμαστο ένα μάθημα καταψηφίζοντας το δόλιο έργο του. Κρίμα !
Μια περιήγηση στις αγορεύσεις των «προθύμων» προσφέρει ατελείωτη πρώτη ύλη για γέλια και για κλάματα, για κωμωδίες και ιλαροτραγωδίες. Δείγμα και δήγμα γραφής η ρήση μιας κυρίας: «αν δεν υπήρχαν τα Σκόπια, έπρεπε να τα εφεύρουμε»!!!
«Θου Κύριε φυλακήν το στόματί της και θύραν περιοχής περί τα χείλη της»!!
Σας παραπέμπω στον ανεπανάληπτο ΣΤΑΘΗ Σ., «Αποφράς Ημέρα» (26.1.19): διαβάστε στο Διαδίκτυο όλο το κείμενο, εδώ μεταφέρουμε ψήγματα μόνον:
ΣΤΑΘΗΣ Σ.:
«Καλά έλεγε ο Χίτλερ στον Γκαίμπελς: «όσο πιο τερατώδες είναι ένα ψέμα, τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτό». Η Συμφωνία των Πρεσπών βασίζεται σε ένα ιστορικό τίποτα (το Μακεδονικό έθνος) και οτιδήποτε τέτοιο γεννά τέρατα(…)

Με τα Μνημόνια η Ελλάδα έχασε πόλεμο σε καιρό ειρήνης(…) Τώρα οι πολιτικοί των Μνημονίων, τα τσιράκια των Αμερικανών και των Γερμανών, υποθηκεύουν σε κινδύνους, εγγύς και απώτερους, την εθνική ακεραιότητα της χώρας(...)
Παραδεχθήκαμε ότι ένα έθνος που έως το 1921 δεν υπήρχε, ότι ένα μόρφωμα που αργότερα, το 1944, επινόησε ο Τίτο, ώστε να μην υπάρχει μέσα στη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία βουλγαρόφρον, βουλγαρίζον και βουλγαρόφιλο κρατίδιο, είναι σήμερα μια οντότητα που θα μπορεί, αν το θέλει η ίδια ή τααφεντικά της, να θέτει ζητήματα… Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα!(…)
Ακόμα και όταν στα Βαλκάνια εκδηλώθηκαν οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες (αυτοί που αιδημόνως οι εθνομηδενιστές αποκαλούν «έκρηξη των εθνικισμών»!!!) πολλοί λαοί καταγράφηκαν Βούλγαροι, Έλληνες, Ρουμάνοι, Σέρβοι κι άλλοι – Μακεδόνες όχι! Διότι δεν υπήρχαν».
Δειλοί και άβουλοι αναλυτές αποφαίνονται επιμόνως μετά την μοιραία κύρωση ότι τίποτε πλέον δεν αλλάζει. Κραυγαλέο λάθος.Πρώτον: οι Πρέσπες τόσο στη σκοπιανή τους εκδοχή όσο και στην ελλαδική είναι διάτρητες από ακυρότητες. Έγκριτοι νομικοί καταγράφουν τα σημεία (αντί πολλών Γ. Κασιμάτης, «Δημοκρατία» 19.1.19).
Δεύτερον: όπως ρωμαλέα και έγκυρα επισημαίνει ο ΣΤΑΘΗΣ (ένθ’ αν.) «Μπορεί να λένε κάποιοι ότι οι συνθήκες δεν αναθεωρούνται (σοφιστεία πίσω απ’ την οποίαν θα προσπαθήσει να κρυφτεί και ο κ. Μητσοτάκης), όμως αν ήταν έτσι, μάλλον ισχύει ακόμα η Συνθήκη του Κιουτσούκ - Καϊναρτζή, η Συνθήκη των Βερσαλλιών (δεν ξέρω για τη Συνθήκη της Βεστφαλίας)(…)
Οι συνθήκες αναθεωρούνται και ντε φάκτο (όπως κάνει τώρα η Τουρκία στην Άνω Μεσοποταμία με τη Συνθήκη της Λωζάνης) και ντε γιούρε όπως η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, όταν η διαμόρφωση διαφορετικού συσχετισμού ισχύος την έστειλε στα θυμαράκια»!
Η επαίσχυντη συνθηκολόγηση των Πρεσπών θυμίζει σε πολλά την περιβόητη Συνθήκη τού Μπρεστ Λιτόφσκ (1918), όπου η ιδεολογικοί πρόγονοι των Συριζαίων Λένιν και Τρότσκι παρέδωσαν στους Γερμανούς το 1/4 των εδαφών της Ρωσίας και το 1/10 των πλουτοπαραγωγικών πηγών της.
Βιώνουμε το φαινόμενο της μεταδημοκρατίας. Το αναλύει έξοχα ο Mathieu Baumier σε συνέντευξή του: (hhtp://www.lefigaro.fr/vox/culture/2019/01/25/31006-20190125ARTFIG00236-l- Μτφρ: Ε. Νιάνιος):
Δεν υπάρχει θεμελιώδης διαφορά μεταξύ αυτών που ορίζονται ως δεξιά και αριστερά.
Αυτό που ζούμε είναι ημεταδημοκρατία. Διατηρεί την εμφάνιση της αντιπροσωπευτικής και φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά η δημοκρατία δεν είναι παρά το είδωλό της. Η μεταδημοκρατία είναι βία κατά των λαών σε πολλούς τομείς,

Και η καταλυτική απάντηση τού Γάλλου διανοητή για τον λαϊκισμό:
Ποιοι βλέπουν κίνδυνο στην αφύπνιση των λαών; Αν όχι εκείνοι που έχουν σαφές συμφέρον να μην ξυπνήσουν οι λαοί»!

Ο Ελληνικός Λαός αξιώνει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.
Η Αντιπολίτευση με 120 βουλευτές αρκεί να δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα. Η Ν.Δ. θα αδρανήσει;

*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

2.2.19

Ντροπή Πρεσπαίοι!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Αι γενεαί πάσαι των Ελλήνων κατέκλυσαν την περασμένη Κυριακή το Σύνταγμα και βροντοφώναξαν με όλη την δύναμη τής ψυχής τους «Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική»!

Το καθεστώς δεν άντεξε την αναμέτρησή του με την Ιστορία και επιδόθηκε να πνίξει τους πολίτες, οικογένειες με μικρά παιδιά που είχαν ξεχειλίσει τους χώρους, με καταιγισμό ληγμένων και άκρως επικίνδυνων χημικών. Ντροπή! Θα λογοδοτήσει κανείς γι’ αυτά τα αίσχη;

Μήπως παραιτήθηκε κανείς και δεν το ακούσαμε;

Με άνωθεν εντολές σκηνοθετήθηκαν επεισόδια μεταξύ εγκαθέτων κουκουλοφόρων και αστυνομικών για να αμαυρώσουν το Συλλαλητήριο, στο οποίο έσπευσαν αυθορμήτως χωρίς καμιά οποθενδήποτε παρότρυνση εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες από ολόκληρη τη χώρα ιδίαις δαπάναις.

Δυστυχώς «η ιστορία γράφεται όχι από συνεχιστές τού Θουκυδίδη, αλλά από «οργανικούς διανοούμενους» μισθωμένους μανδαρίνους των ”Αγορών” και τού ΝΑΤΟ»(Χ.Γιανναράς, «Καθημερινή» 20/1/19).

Αυτή η κυβέρνηση έχει αναλάβει την υποχρέωση απέναντι των εντολέων της, «γνωστών και μη εξαιρετέων», να κλείσει και όχι να λύσει τις όποιες εκκρεμότητες παρέλαβε και κυρίως ιδία χειρί δημιούργησε, π.χ. το σκοπιανό. Ένα ξένο πρόβλημα, ούτε ζεστό, ούτε κρύο για μας, το υιοθέτησε ως ελληνικό και σέρνει δεμένο πισθάγκωνα τον Ελληνισμό να εξοφλήσει με το αίμα της ψυχής του τον λογαριασμό τού στρατηγικού αναδασμού των Βαλκανίων, όπως τον κανονοναρχούν Αμερικανοί και Γερμανοί.

Ατόπημα: Η επίσημη Εκκλησία (Αρχιεπίσκοπος, Ιερά Σύνοδος) έλαμψαν διά της απουσίας τους στο εθνικό προσκλητήριο της Κυριακής. Καμιά δικαιολογία, που άλλωστε δεν ακούστηκε, δεν είναι πειστική. Κάποιοι είναι, φαίνεται εκεί οπαδοί της επικούρειας φιλοσοφίας τού «λάθε βιώσας»!

Ο ακατάβλητος και σιδερένιος Μίκης, με παρρησίαν ού την συνήθη, σε ένα μοναδικής νηφαλιότητας και εξαιρετικής δομής γράμμα του προς τούς 300 και ιδίως τους 151 της Βουλής και κυρίως τον πρωθυπουργό, με τετράγωνη λογική θέτει τας χείρας εις τους τύπους των ήλων της πληγωμένης από τις Πρέσπες Μακεδονίας. Τους λέει:

«Επειδή είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Μακεδονία ήταν και είναι Ελληνική, δεν πρέπει να τους αναγνωρίσουμε ποτέ με το όνομα αυτό, αφού γνωρίζουμε ότι μόνον εμείς μπορούμε να τους δώσουμε την ιστορική νομιμοποίηση. Δεν έχει σημασία αν υπάρχουν χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» παραβλέποντας ότι έτσι γελοιοποιούνται μπροστά στην ιστορία. Θυμηθείτε το παράδειγμα της Δυτικής Γερμανίας, που δεν αναγνώρισε ώς το τέλος την Ανατολική Γερμανία…».

Και ο καταληκτικός, καταλυτικός λόγος τού μεγάλου μουσουργού:

«Η ψήφος του ελληνικού λαού δεν έδωσε σε κανένα εν λευκώ εξουσιοδότηση για χειρισμό του θέματος αυτού κατά το δοκούν. Καμιά κυβέρνηση (ακόμα κι αν ήταν κυβέρνηση πλειοψηφίας) δεν μπορεί να πάρει τόσο σοβαρές για την χώρα αποφάσεις. Γι' αυτό η μόνη συνετή απόφαση από πλευράς της σημερινής κυβέρνησης είναι να καταφύγει στην κρίση του Κυρίαρχου Ελληνικού Λαού με τη διενέργεια Δημοψηφίσματος».

«Ο έχων ώτα ακούει ακουέτω»(Ματθ. 13,9).

Εξ αριστερών εξάλλου, ο σημαντικός Λαοκράτης Βάσσης με δύο ιστορικά κείμενά του, αφού κάνει φύλλο-φτερό «τα απόνερα των Πρεσπών» και «το κεντρί τού «Μακεδονισμού» ποιείται έκκληση για μια στρατηγική γενικού πατριωτικού συναγερμούπου στοχεύει στο να νικήσουμε την …εθνική ήττα μας.

Και η αυστηρή προειδοποίηση του προς πάσαν κατεύθυνση, εντός και εκτός Ελλάδος: «Το Μακεδονικό δεν είναι ψευτοπρόβλημα,(…). Πρόκειται για κεντρί στο εθνικό μας κορμί με πολύ δηλητήριο στο βάθος του: ιστορικό/πολιτιστικό και εθνοτικό, γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό. Που, αν δεν βγει, θα βρίσκουμε μπροστά μας τις παρενέργειές του σε όλες τις δύσκολες στροφές του μέλλοντος των προτεκτορατοποιημένων Βαλκανίων».

Με ανάλογη νηφαλιότητα ο ΣΤΑΘΗΣ μάς ξεναγεί στα “αξιοθέατα” της εξουσίας:

«Αν έχετε κουράγιο, πάμε μια βόλτα στη χαβούζα: ο έντιμος (κατά Τσίπρα) Καμμένος χαρακτήρισε το «Πράττω» (του ηγέτη Κοτζιά) Εισπράττω. Τι εννοεί ο κ. Καμμένος; ότι τα παίρνει ο κ. Κοτζιάς; από ποιόν; πώς; γιατί; Ακούει κάποιος εισαγγελέας για να διακριβώσει αν ο εντιμότατος Καμμένος είναι συκοφάντης ή ο εντιμότατος Κοτζιάς αργυρώνητος; Θέλετε να συνεχίσουμε τη βόλτα στα ξέφτια (εξ ου και ξεφτίλα) αυτής της κουρελούς των κατά συνείδησιν ασυνείδητων – αντέχετε; Αντέχετε τον κυρ Δανέλλη να περιφέρεται σαν σταρ στα κανάλια και όχι μόνον αυτό, αλλά να καρφώνει και από πάνω τους τέως συντρόφους του;»(19/1/19).

Και η επωδός τού λογιότατου σκιτσογράφου: «Το ελεεινό της δημαγωγίας: η ρηματική διακοίνωση των σκοπιανών που επέσειε ο Τσίπρας στη βουλή, λες και ήταν η Συνθήκη τού Κιουτσούκ – Καϊναρτζή, έχει την αξία non paper ή παλαιού τύπου πακέτου τσιγάρων, στη ράχη τού οποίου γράφονταν στιχάκια ή υπομνήσεις για ψώνια απ’ τον μπακάλη…».

Ο πολύ έμπειρος διπλωμάτης Μάνος Μεγαλοκονόμος έχει συγγράψει την «Σύγχρονη τεχνική διαπραγματεύσεων». Αποσπούμε απ’ αυτήν ένα περιστατικό από την πρώτη περίοδο εποίκισης τού Καναδά. Τίτλος «Διδάσκοντας τους λύκους να κυνηγούν τα έλκηθρα».

Τότε όσοι κυνηγοί έρριχναν κρέας στους λύκους που τους κυνηγούσαν, έχαναν τον αγώνα της επιβίωσης. Αντίθετα γλύτωναν όσοι έρριχναν είδη που προορισμό είχαν να καθυστερήσουν τους λύκους, όπως δέρματα, ρούχα και άλλα δύσκολα βρώσιμα είδη.

Συμπέρασμα: όπου στη διαπραγμάτευση δίνεις χωρίς να παίρνεις ανταπόδοση και εξακολουθείς να προσφέρεις απλόχερα, τότε την πίεση προς την πλευρά μας δεν την δημιουργεί ο αντίπαλος, αλλά εμείς οι ίδιοι.

Λογική επωδός: Πότε άρχισαν οι παραλογισμοί και των άλλων γειτόνων μας πέραν των Σκοπιανών; Ας το σκεφτούμε…



*Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης