6.3.19

«Τσίπρας – Ερντογάν , μηδέν εις το πηλίκον»!

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η συνθηκολόγηση των Πρεσπών, όπως ήταν άλλωστε επόμενο, άνοιξε την όρεξη όλων εκείνων που ζητούν να πάρουν από μας χωρίς να δώσουν.

Οι διακρατικές συναντήσεις σε ανώτατο επίπεδο υπό προϋποθέσεις μπορούν να είναι χρήσιμες και άρα ευκταίες. Και πάντως δεν μπορούν να αναλαμβάνονται από μια κυβέρνηση που διανύει τους τελευταίους μήνες της θητείας της και προχωρεί σε δεσμεύσεις χωρίς διακομματική συνεννόηση .

Η Ελλάδα ωστόσο εξακολουθεί να κινείται χωρίς πυξίδα. Δηλαδή χωρίς εθνικό δόγμα, τελικά χωρίς μια υψηλή εθνοκεντρική στρατηγική. Είναι έκδηλη η απουσία ενός συνόλου κατασταλαγμένων κανόνων τους οποίους θα έχει αποδεχθεί, αν όχι το σύνολο, περίπου το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας.

Η Τουρκία είναι μια προκλητικά αναθεωρητική χώρα. Η ηγεσία της κοιμάται και ξυπνά με το όνειρο του διαρκούς πολλαπλασιασμού των διεκδικήσεών της σε βάρος του Ελληνισμού. Φέρει βαρέως της ήττες της το 1821 και το 1912-13 και ψάχνει επιμόνως τη ρεβάνς.

Απέναντι σ’αυτήν την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα η Ελλάδα απάντησε τα τελευταία χρόνια με μια κατευναστική πολιτική, δηλαδή, κατά σύστημα και κατά συρροήν, υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Από τα Ίμια («γκρίζες ζώνες») στη Μαδρίτη (όπου δεχθήκαμε «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο) και από κει στο Ελσίνκι (όπου αναγνωρίσαμε «συνοριακές διαφορές»). Αυτά όταν οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου αναγνώριζαν μόνη διαφορά, και αυτήν ως νομική, την υφαλοκρηπίδα.

Γνωστός ο ορισμός του κατευνασμού από τον Τσώρτσιλ: «Ταΐζουμε τον κροκόδειλο με την ελπίδα να μας φάει τελευταίους»! Μόνον που εμάς μας τρώει πρώτους και βάζει και άλλους να μας τρώνε και δη ελάσσονέs μας, σκοπιανούς, αλβανούς κλπ.

Ο Πρωθυπουργός είχε την ψευδαίσθηση ότι κλείνοντας δια της απλοχεριάς του τα «μέτωπα από βορρά» θα απελευθέρωνε τάχατες πολιτικοδιπλωματικό κεφάλαιο να αντιμετωπίσει απερίσπαστος την εξ ανατολών απειλή. Η επίσκεψή του στην Άγκυρα απέδειξε ότι η απειλή από εκεί οξύνεται, δεν αμβλύνεται, ενώ οι επιθέσεις του αλβανικού (παρα)κράτους κατά της ομογένειάς μας πολλαπλασιάζονται και εξαχρειώνονται. Νέα τρίμηνη παράταση έδωσε εις εαυτήν η εισαγγελία των Τιράνων για ολοκλήρωση, υποτίθεται, της έρευνας για την δολοφονία του παλλικαριού μας. Μας βρήκαν του χεριού τους και μας κάνουν ό,τι θέλουν.

Τούρκους («ομογενείς») θέλει ο Ερντογάν τους μουσουλμάνους της Θράκης ποδοπατώντας την Συνθήκη της Λωζάνης και αύριο θα ονοματίσει «ομογενείς» και τους αφροασιάτες μουσουλμάνους, ων ουκ έστιν αριθμός, που ξεφορτώνει συνέχεια στα νησιά μας. Αμέτρητοι είναι οι (λαθρο)μετανάστες που εισβάλλουν μερίμνη της Αγκύρας στην Ελλάδα .

Ο νεοοθωμανός σουλτάνος αμφισβητεί πεισμόνως και εμπράκτως τα ελλαδικά και κυπριακά σύνορα. Από όσα δημοσίως ειπώθηκαν δεν φάνηκε ίχνος διακοπής ή έστω αναστολής του αναθεωρητισμού του. Ο κ. Τσίπρας τού πίστωσε ως «επιτυχή» την επίσκεψή του στην Αθήνα το 2017. Προφανώς για τον Έλληνα πρωθυπουργό οι λέξεις έχουν χάσει την φυσική τους σημασία. Ξέχασε ο επαινών ότι μέσα στο προεδρικό ο τούρκος ζήτησε θρασύτατα αναθεώρηση της Λωζάνης. Και τώρα λίγες ώρες πριν την έλευσή του εδώ αξίωσε τις κεφαλές επί πίνακι των 8 ομοεθνών του αξιωματικών, στους οποίους η ελληνική Δικαιοσύνη έχει αμετακλήτως χορηγήσει πολιτικό άσυλο. Η επικήρυξή τους εν γνώσει της ασυλίας τους σημαίνει ύπουλα σχέδια διαπράξεως εγκλήματος για απαγωγή και δολοφονία τους. Ίδωμεν!

Ο τούρκος έχει κλείσει την Χάλκη από το 1971 παρά την διεθνή κατά καιρούς κατακραυγή. Τώρα έχει το θράσος να εξισώνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θεσμό παγκόσμιο με διεθνή νομική προσωπικότητα με τις μουφτείες της Θράκης. Φυσικά και εκεί δεν αναγνωρίζει τους νόμιμους αλλά διόρισε φευδομουφτήδες και μ’αυτούς ανακατεύει την τράπουλα της μειονότητας. Παντού και στην Τουρκία οι μουφτήδες δεν εκλέγονται. Διορίζονται. Η αξίωση Ερντογάν για εκλογή εδώ (=διορισμό από τον ίδιο) είναι παγκόσμια πρωτοτυπία.

Τελικά, από όσα έχουν ειπωθεί δημόσια, το συμπέρασμα είναι: «μηδέν εις το πηλίκον». Απροσδιορίστου μέλλοντος είναι οι παγίδες του οδικού χάρτη που πρότεινε ο τούρκος.

- Συνεργασία στα ενεργειακά (ποια ενεργειακά, τι έχει αυτός, ζητά να φάει από μας).

- Επανεκκίνηση Κυπριακού.

- Υφαλοκρηπίδα.

- Σύμφωνο «ασφαλείας».

Τι ειπώθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες μεταξύ Ερντογάν-Τσίπρα θα τα δούμε από τη συνέχεια που θα παρακολουθήσουμε «λάιβ».

Στο μεταξύ από την Λευκωσία ο υπερ-ανανιστής πρόεδρος εξεδηλώθη ως μανιακός Πρεσπαίος. Είπε μεταξύ άλλων :

«Το ζήτημα της ΠΓΔΜ ήταν μια “αχρείαστη διαμάχη”, πως “το όνομα έτσι κι αλλιώς είχε δοθεί από το 1992” και πως απαλείφονται τα αλλοτριωτικά στοιχεία του Συντάγματος της γειτονικής χώρας».

Καλέστε τον στον γάμο σας να σας πει και του χρόνου!

Πέστε του πάντως ότι τα Σκόπια μπήκαν στον ΟΗΕ χωρίς όνομα. Το «πρώην» στο ΠΓΔΜ αφορά το «Γιουγκοσλαβική» όχι το «Μακεδονία».

Είναι σε εξέλιξη μια διαδικασία συρρίκνωσής μας. Από τη μια η αναθεωρητική Τουρκία, η οποία μεγεθύνεται πληθυσμιακά και εξοπλίζεται από Δύση και Ανατολή, και από την άλλη το Δ’ Ράιχ και η απ’αυτό εκγερμανισμένη Ευρώπη στρέφονται εναντίον μας. Το σοβαρότερο ωστόσο πρόβλημά μας είναι ο πνευματικός αυτοαφοπλισμός μας. Αφήσαμε με τον εν τω μεταξύ επικυρίαρχο εθνομηδενισμό να αλωθεί η ψυχή του Ελληνισμού. Αυτής την απελευθέρωση πρέπει να επιδιώξουμε με νύχια και με δόντια. Όπως λέει ο Ηράκλειτος «εάν μη έλπηται ανέλπιστον, ουκ εξευρήσει» (= το ανέλπιστο δεν θα το βρεις, αν δεν ελπίζεις).

Αλλά προσοχή, «δεν είναι δυνατόν να ελπίζουμε πως αυτοί που κατέστρεψαν την χώρα θα είναι εκείνοι που θα την σώσουν», μας προειδοποιεί ο Αριστοφάνης από τους «Βατράχους» του.

* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Δεν υπάρχουν σχόλια: