30.11.20

Οι «οπουδήποτε» και οι «από κάπου»

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τα μνημόνια υπήρξαν και αχρείαστα και επιπόλαια και τελικώς επικίνδυνη συνταγή. Εγκληματικά λάθη ημετέρων (κυρίως ΓΑΠ). Μετά την πρόσφατη πιστοποίηση Ομπάμα οι μόνοι τηρούντες σιγήν ιχθύος, απέμειναν οι Μέρκελ και Σόιμπλε που είναι και οι αρχιτέκτονες της ελληνικής καταστροφής.
Ο Ομπάμα καταλήγει: «Τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος δεν ήταν τίποτα καινούργιο. Επί δεκαετίες η χώρα μαστίζονταν από χαμηλή παραγωγικότητα, έναν διογκωμένο αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, μαζική φοροδιαφυγή και μη βιώσιμες συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις. Παρ΄ όλα αυτά κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2000 οι διεθνείς χρηματαγορές χρηματοδοτούσαν ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ τα διαρκώς αυξανόμενα ελλείματα της Ελλάδος».
Ο Joffrin μιλάει για την υπέρβαση του ρήγματος «δεξιά και αριστερά» σε μία εξαιρετικώς ενδιαφέρουσα ανάλυση του, που επεσήμανε και μετέφρασε ο Ε. Νιάνιος, ξεκινάει από τον λόγο του David Goodhart για τους «οπουδήποτε» και τους «από κάπου»: «Οι «οπουδήποτε» είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ, με οικονομική άνεση, ακόμη και αν δεν είναι απαραίτητα πλούσιοι, αναδείχτηκαν στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, ακόμη και αν διατηρούν κάποια επαφή με τις εθνικές ή τοπικές τους ρίζες, υπέρ της αλλαγής, ακόμη και αν δεν δέχονται όλες τις πτυχές της, ανεκτικοί στους ξένους πολιτισμούς, αδιάφοροι ή θετικοί έναντι της εισόδου μεταναστών, φιλελεύθεροι σε θέματα ηθών και πολιτισμού, υπέρ ενός κοινωνικού προγράμματος αλλά ευαίσθητοι στην ατομική πρωτοβουλία και την επιτυχία.
Οι «(από) κάπου» είναι κάτοχοι κατώτερων τίτλων σπουδών, λιγότερο ευπαρουσίαστοι, λιγότερο κινητικοί, συνδεδεμένοι με τις τοπικές και εθνικές τους ρίζες, περισσότερο δύσπιστοι στις κοινωνικές και πολιτιστικές αλλαγές, αρνητικοί στη μετανάστευση, πιο ευαίσθητοι στην ανασφάλεια που πλήττει ορισμένες γειτονιές , πρόθυμοι να διατηρήσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους, υπέρ μιας μορφής άμεσης δημοκρατίας που παρακάμπτει την πολιτική τάξη, συνδεδεμένοι πάντοτε με τις κλασικές αξίες της τιμής, της εργασίας, της εξουσίας, της οικογένειας και του έθνους.
Ανακαλύπτουμε, όπως θα καταλάβατε, το ζευγάρι των Mακρόν-κίτρινων γιλέκων ή ακόμα και τις δύσκολες σχέσεις ανάμεσα στην «αβροδίαιτη αριστερά*» και σε ένα μέρος των λαϊκών τάξεων που έλκονται από τον λαϊκισμό.
Οι «οπουδήποτε», αν και μειοψηφία (περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού) κυριαρχούν στην κοινωνία· οι «(από) κάπου» είναι πλειοψηφία, αλλά αποτελούν το πλέον μειονεκτικό τμήμα της χώρας, (ζουν) συνήθως έξω από τις μεγάλες πόλεις, αναπτύσσονται σε μια περίμετρο δέκα χιλιομέτρων, κοντά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, ασκούν τα πιο σκληρά και πιο κακοπληρωμένα επαγγέλματα, μακριά από τους αστικούς τρόπους και τα κέντρα εξουσίας, και συχνά χλευάζονται ή αγνοούνται από τον κυρίαρχο λόγο που φτάνει σ’ αυτούς μέσω της τηλεόρασης. Ακούν συνεχώς για αλλαγή, άνοιγμα, κινητικότητα, επιτυχία, ό,τι βρίσκεται στους αντίποδες της καθημερινής τους εμπειρίας. Για τον Goodhart, ένα μικρό μέρος τους ασπάζεται ξενοφοβικές προκαταλήψεις· οι υπόλοιποι είναι απλά παραδοσιακοί, συχνά πρώην ψηφοφόροι της αριστεράς, και θεωρούν την αλλαγή και το άνοιγμα ταυτόσημα με απειλές, δυσκολίες και άγχος. Επηρεάζονται από την ανισότητα και την ανασφάλεια, αλλά και από, και ίσως περισσότερο, τις πολιτιστικές αναταραχές που συγκλόνισαν τις δυτικές κοινωνίες για μισό αιώνα, οι οποίες έχουν θολώσει τα σημεία προσανατολισμού τους και υποβάθμισαν τα πιστεύω τους από κληρονομιά ή επιλογή.
Έτσι, η πρόσφατη πολιτική ιστορία, συνεχίζει ο Goodhart, είναι η διαμαρτυρία και η αντεκδίκηση αυτής της οδυνηρής μοίρας, η οποία οδήγησε τους (από) κάπου, διαιρεμένους μέχρι τώρα μεταξύ κλασικής δεξιάς και αριστεράς (με πλειοψηφία στα αριστερά), να υποστηρίζουν τους εθνικιστές ηγέτες, των οποίων δεν επικροτούν απαραίτητα τις ακρότητες, αλλά που τους φαίνονται πιο οικείοι, που τους μοιάζουν από ορισμένες απόψεις και που φωνάζουν αυτό που έχουν στο νου τους στιγματίζοντας το αίσθημα της συγκαταβατικής υπεροχής από το οποίο διαπνέονται συχνά οι οπουδήποτε». (Μετάφραση και σχολιασμός Ε.Νιάνιος)

* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

22.11.20

Ευτυχώς μας έσωσε το veto της Σόφιας

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η διαβόητη συμφωνία των Πρεσπών είναι εκτός πάσης αμφιβολίας προδοτική. Την συνομολόγησε η προηγούμενη κυβέρνηση και η παρούσα έσπευσε κατά την ανάληψη των καθηκόντων της, να δηλώσει ότι την τιμά και την εφαρμόζει! Αλλά, Ω! του θαύματος!, ξεμύτησε ένα αναπάντεχο veto της Σόφιας που στραπάτσαρε τα σχέδια της Μέρκελ, που κινεί όλα τα βρώμικα βήματα αυτής της θλιβερής ιστορίας.
Δεν έχει σημασία «πόθεν» έχει αξία «τι». Τελικά η Βουλγαρία έπραξε αυτό που όφειλε να κάνει η Ελλάδα: μπλόκαρε την ένταξη της ψευδώνυμης Μακεδονίας στην Ευρώπη και επειδή οι «γλωσσικές και ιστορικές διαφορές» Βουλγαρίας και Σκοπίων είναι μάλλον ανυπέρβλητες, είναι απίθανο, όσο οι Βούλγαροι είναι ανένδοτοι, να υπάρξει θετική συνέχεια για τους σκοπιανούς. Δυστυχώς η επίσημη Ελλάς για άλλη μια φορά «ουκ ηβουλήθη συνιέναι ».
Αυτή τη φορά δεν χτυπά το κακό την οικονομία αλλά τον πολιτισμό, την παράδοση και το έθνος. Στην πατρίδα μας βέβαια όλα έχουν εξομοιωθεί και ισοπεδωθεί. Η κλασική διαίρεση δεξιά – αριστερά έχει προ πολλού εκλείψει. Αμφότερα τα σχήματα ταυτίζονται εδώ και καιρό.
Το ξέραμε, το είχαμε υποστεί στο μεδούλι μας, τώρα όμως με το βιβλίο του Μπαράκ Ομπάμα το επαληθεύουμε πανηγυρικά. Μέρκελ και Σαρκοζί μας διέλυσαν, μας έδεσαν χειροπόδαρα με τα περιβόητα Μνημόνια τους, μόνο και μόνο για να σώσουν της γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έγραψε ο Μπαράκ Ομπάμα: «Παρατήρησα ότι Μέρκελ και Σαρκοζί σπανίως ανέφεραν το γεγονός ότι οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες ήταν από τους μεγαλύτερους δανειστές της Ελλάδος, μεγάλο μέρος του συσσωρευμένου χρέους των Ελλήνων είχε πάει για την αγορά γερμανικών και γαλλικών εξαγώγιμων προϊόντων – γεγονότα που θα μπορούσαν να καταστήσουν σαφές στους ψηφοφόρους τους για την διάσωση των Ελλήνων από την χρεοκοπία, κυρίως ισοδυναμούσε με διάσωση των δικών τους τραπεζών». Τα μνημόνια υπήρξαν τελικώς μια αχρείαστη, επιπόλαιη και επικίνδυνη συνταγή. Εγκληματικά λάθη ημετέρων (κυρίως ΓΑΠ). Μετά και την πιστοποίηση Ομπάμα, οι μόνοι τηρούντες σιγήν ισχύος είναι Μέρκελ και Σόιμπλε. Είναι οι αρχιτέκτονες της Ελληνικής καταστροφής. Ο Ομπάμα καταλήγει στο βιβλίο του: «Τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος δεν είναι τίποτα καινούργιο, επί δεκαετίες η χώρα μαστίζονταν από χαμηλή παραγωγικότητα, διογκωμένο και αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, μαζική φοροδιαφυγή και μη βιώσιμες συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις. Παρ΄ όλα αυτά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 διεθνείς χρηματαγορές χρηματοδοτούσαν ευχαρίστως τα διαρκώς αυξανόμενα ελλείματα της Ελλάδος.
Εκτός από το καλό Νέο όμως Δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε και την απογοήτευση μας για την αναμενόμενη σωτηρία της Θεσσαλονίκης, και της Βόρειας Ελλάδος πλέον, με την υπόσχεση επιτέλους της κυβέρνησης για κλείσιμο των Βόρειων Συνόρων, αλλά που αποδείχτηκε σαπουνόφουσκα.
Για τον Κορονοϊό μιλάμε, που τώρα έφτασε σε τριψήφιο αριθμό σε όλες τις πόλεις (Δράμα, Ημαθία, Πέλλα, Πιερία, Σέρρες) που γειτνιάζουν με τις χώρες οπου βράζει ο κορονοϊός, και περνά με την σέσουλα από τις αφύλακτες, ουσιαστικά, γνωστές Πύλες, πύλες του Άδου. Σύμφωνα με την απόφαση, δύο μόνο μένουν μισάνοιχτες (Κρυσταλλοπηγή και Νυμφαία) ενώ διάπλατα ανοιχτές όλες οι υπόλοιπες και κρισιμότερες, Κακαβιά, Εύζωνοι, ΠΡΟΜΑΧΩΝΑΣ, κυρίως αυτός, με τα αμέτρητα διερχόμενα μπουλούκια.
Μέτρα ανύπαρκτα, ή το πολύ, ημίμετρα πάλι.
Μην μου πείτε ότι στις αγροτικές αυτές πόλεις-περιοχές όπου από τις πέντε το πρωί-νύχτα οι αγρότες ποτίζουν, οργώνουν, δουλεύουν σκληρά και γυρνούν κατάκοποι νύχτα πάλι, επιδίδονται και σε … πάρτι!
Δεν ξέρω οι απόψεις ποιών και με τί κριτήρια επικρατούν και οδηγούν σε τόσο επικίνδυνες αποφάσεις. Γιατί ποτέ δεν μας ενημερώνετε, δεν δημοσιοποιούνται -όπως θα έπρεπε- τα πρακτικά των συσκέψεων. Εμείς οι βόρειοι όμως αγωνιούμε και … φοβόμαστε! Πολύ φοβόμαστε!
Υ.Γ.: Μας υπόσχεστε –όλους τους Έλληνες που πολύ πιέζετε- πως μόνο έτσι θα κάνουμε … καλούτσικα Χριστούγεννα! Δηλαδή θα βγούμε, ίσως, να αγοράσουμε κουραμπιέδες!
Εμείς όμως προτιμάμε … τη ζωή! Γιατί τι να τους κάνουμε τους κουραμπιέδες πεθαμένοι;!
Γι΄ αυτό προστατέψετε την Ελλάδα με σοβαρότητα. 


* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

5.11.20

Νέα Πολιτική Γραμματεία


Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις αλλά και ζητήματα οργανωτικής φύσεως απασχόλησαν την συνεδρίαση της νέας Πολιτικής Γραμματείας της Δημοκρατικής Αναγέννησης που διεξήχθη στις 4 Νοεμβρίου. Ο πρόεδρος του κόμματος κ. Στέλιος Παπαθεμελής χαιρέτησε την συνεδρίαση, στην οποία Γενικός Γραμματέας εξελέγη ομοφώνως ο Θεόδωρος Ε. Παντούλας, ο οποίος και θα συντονίσει τις ενέργειες για την ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Αναγέννησης, με αναπληρωτή Γραμματέα τον Αλέξανδρο Αρβανιτάκη. Επιπλέον την Γραμματεία Οργανωτικού ανέλαβε ο Τάσος Σταυρακάκης, την Γραμματεία Οικονομικού ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ως Εκπρόσωπος τύπου ορίσθηκε ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος. Επίσης τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας Φώτης Πλατανίδης και Αλέξανδρος Αρβανιτάκης ορίσθηκαν ως εκπρόσωποι του κόμματος στην Πατριωτική Δημοκρατική Ένωση, στην οποία μετέχει η Δημοκρατική Αναγέννηση μαζί με την Ελεύθερη Πατρίδα και τον Πατριωτικό Σύνδεσμο. Στη συνεδρίαση προγραμματίστηκαν επίσης ενέργειες για την δημιουργία επιτροπών ανά διοικητική περιφέρεια, η ενδυνάμωση της επικοινωνίας του κόμματος και η πραγματοποίηση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης εντός των επόμενων μηνών.